16-08-17

15.08.2017 Ochtendgloren Kapelle-op-den-Bos

 

Tot mijn verbazing ben ik al om 06:00 wakker, zei het dan ‘van den dikke pis’. Blijf dan maar ‘op’ en vertrek samen met Linda richting wandeltocht. Rijgt Minne de laatste tijd de streekmarathons aan elkaar, ik heb nauwelijks aan tochten deelgenomen. Doe wel elke dag mijn wandelingetje, soms van thuis naar de startlocatie en terug. Kwaaltjes allerhande, fysisch en mentaal, remmen mij af. Maar vandaag ben ik dus nog eens op post. We vertrekken richting Antwerpen-Centraal bij zonneschijn. Van op de trein naar Mechelen zien we het zwerk echter loodgrijs worden, er is onweer voorspeld. Stappen met een ongewild ommetje tot startzaal De Plekpot. Van Ochtendgloren valt niets meer te bespeuren, het regent er ‘ouwe wijven’. We wachten een kwartiertje maar er zit niets anders op, volgen clubmaatje Roger bij stromend water onderaf de spoorwegberm. Glijden ons vervolgens een weggetje langs courgettenvelden, paardenweiden e.a. tot een andere spoorbaan. Zijn in Ramsdonk en stappen langs de plaatselijke bidweg en Mariagrot tot de pauze in café Bocht Tien.  Natter dan nat nippen we er aan ons koffietje. Patje Kloek stormt binnen in t-shirt en lopersshortje, het weer heeft geen vat op deze kerel.

Het zwerk klaart uit, het trio trekt zich terug op gang om als aalscholvers stilaan op te drogen. In de verte nog wat hemels gerommel, wij genieten van een deugddoend zonnetje. Terug de velden in langs maïs en koebeesten. Paar plukjes bos ook en reeds danig in het bruine blad staande populieren en kastanjes. Bereiken het centrum van Kapelle-op-den-Bos en zijn kerk met merkwaardige kroontoren. Enkele straatjes lopen, een strookje zeekanaal en De Plekpot wenkt. Kunnen er een terrasje doen met onder meer Arlette & Ronny, die wijselijk in het droge vertrokken.

Zijn zowat halverwege de opdracht en hebben nog twee lokale lussen voor de boeg. De eerste voert ons langs het kanaal richting Tisselt en dan de akkers in langs benaamde voetwegen. De vroege patat is al geoogst, maïs staat er bebaard bij. Grondgebied Leest met in de verte zowel de Mechelse Romboutstoren als de brug van Tisselt en de Boomse Jodentoren. Echt wel leuke vergezichten voor de kenner. Tot op de draad versleten kasseitje nu langs bloemkoolvelden, Puurs is niet gek ver weg. Aardig lusje toch weer en tijd voor wat nat en straf, een eerste babbel met Nestor ook.

Het beste komt oep ’t leste ! Onder de spoorbaan door de Vlierdoncklosgatweg in. Het wordt drukkend, de volgende onweerszone is aangekondigd voor 17:00. Oxdonk noemt het hier en op deze doorgang hoopten wij. Worden dus op onze wenken bediend grondgebied Hombeek en Zemst. Wat tarmacjes ja maar ook (natte) veldwegen langs akkers en het Bos-van-AA. Leuke dreef en dan een bepaald vettig stuk onderaf een heuvel. Keren op onze stappen terug langs een woonkern en de Bemdekenslosgatweg. Piepjonge snaakjes leren er voor motorcrosser onder het toeziend oog van hun vaders. Prachtige afsluiter deze lus en heerlijk nagenieten op het terras met Nestor, onze treinmaatjes uit Lokeren en warempel Globetrotters Lut & Luc op doorreis ! Ik informeer even, deze tocht gaat ook volgend jaar nog door, denkelijk op een andere datum. Laat ons hopen bij het Ochtendgloren …

18:07 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlaams-brabant, -k

13.08.2017 IJsetrippers Overijse

Wandelen anders bekeken, ik kruip dit weekend in de rol van gastheer, ook wel helper genoemd. Het gonst al van de activiteit als ik op zaterdag om 09:20 de markthal van Overijse binnenstap. Vele handen maken het werk lichter, zeker als je een volledige zaal dient op te stellen. Kort overleg met parkoersmeester Wilfried en ik ga op pad met een goed gevulde rugzak. Mijn eerste honderden meter lopen gelijk met het werk van Roland. Ik markeer een keertje speels mijn passage, ben meteen in de juiste stemming om pijltjes te hangen. Werk mij heel aandachtig de straten en vijvers van Overijse uit. Voorzie onderweg een bewoner van tekst en uitleg betreffende het gebeuren. Duik de bosrijke omgeving in parallel de drukke baan tussen Overijse en Huldenberg. Helaas gaan de hemelsluizen open. Voor één keer zal ik nat worden en niet Cecile & Roland. Gelukkig is de plensbui van korte duur en kan zo’n halfuurtje later de regenfrak terug in de rugzak. Werkt niet praktisch zo’n extra jas. Ik vorder makkelijk richting eerste heuvelrij, vind haast telkens wel een paal of tak om rood/wit te kleuren. In de Vanderkelenstraat komt een tractortje aangetuft, je houdt het niet voor mogelijk. Voertuig en berijdster lijken uit een vorig leven te komen. Duidelijke tekenen van sleet, pezig maar toch ook kranig. Ik ga eerbiedig uit de weg voor deze brok nostalgie. Kruip zelf ook de heuvel op langs maïsakkers tot in open veld. Het weer blijft miezerig, het zwerk gesloten en toch vind ik dit leuk. Moeilijke passage nu op de Horenberg net voorbij huis 37. Het pad naar rechts is eigenlijk niet zichtbaar, lijkt eerder op een pelouse. Hang dan maar vier (!!) pijlen onder elkaar op een electriciteitspaal. Zal zondag mogen horen dat ‘de pijlen bij de IJsetrippers blijkbaar gratis zijn’ ! Tja, zo ben ik hé, mijn wandelaars moeten niet nadenken maar stappen en genieten van de omgeving. Heuveltje af tot centrum Eizer en pauze bij De Serrist, is zowat mijn halven dans voor vandaag.

Gesterkt en gelaafd terug op pad. Een paar straten en dus makkelijk pijlen met veel metalen paaltjes om koning auto in goede banen te leiden, nu dus ook ten dienste van de wandelaar. Dan de velden en weilanden in. Lekker golvend terrein overigens zo rond de Koningsberg. Pittige holle weg erbij (Hellekouter), leuke vergezichten, ja zo hoort het in de Druivenstreek. Eventjes onrust. Heb genoteerd RA Berkelstraat maar herken de omgeving niet. Ook nauwelijks mogelijkheden tot markering. Ik maak er het beste van, met een pijl in weelderige klimop als toetje. Gebruik voor mijn nota’s trouwens hetgeen ik bij onder meer Olat geleerd heb (RA – LA – RD), is super praktisch. Daarnaast nog de nummers van knooppunten en eventueel huisnummers, werkt makkelijk. Stap terug langs de IJsevijvers richting centrum van Overijse. Wilfried zou Wilfried niet zijn als hij geen extraatjes zou voorzien hebben. Een eerste klimmetje rond een domein. Enkel met linten bepijlbaar, doe ik niet graag. Meteen volgt de Kalvarieberg, zo’n heuvel die naar je toekomt, kuitenbijter. Meteen scherp links dan langs een huis, nog zo’n haast onpijlbaar punt. Klim uit de Ijskelder en vrijwel onzichtbaar pad want achter een dikke Japanse kerselaar. Probeer vernuftig te zijn. Trappekes op, langs het gemeentehuis, de dagtaak zit er op.

De markthal is intussen pico-bello. Ik geniet samen met Wilfried van een Duvelke. Of ik morgen kan komen helpen want er is een tapper ziek ? Natuurlijk kan ik dat, is weer eens een nieuwe ervaring. Ben dus om 09:20 zondagochtend terug op post. Vorm team met ‘chef poste’ Dany en vrouwtje Viviane, immer minzame Roger en  onze ‘maître plongeur’. Rustige aanloop bij de koude dranken en zodoende ben ik snel ingewerkt. Dany moet een paar keer op pad voor parkoerscorrecties. Het wordt stilaan drukker maar we zullen de ganse dag perfect kunnen volgen, de gasten wandelaars snel en efficiënt bedienen. Tijd voor een babbel met de andere werkmieren is er niet bij. Wel al eens met een bekende wandelaar die zich komt laven uiteraard. Rond 14:00 zijn de drie vaatjes bier ‘in de wandelaar’. Rond 15:00 blijken de voorraden Duvel, pils, bruiswater & cola light danig aangetast. Ik vraag Wilfried en Chantal om extra voorraad. Kan het niet laten om initiatief te nemen, ook al ben ik hier de leergast. We redden het tot 18:00 als ik afscheid neem want busje komt zo. Kijk met voldoening terug op de nieuwe ervaring. Heb mijn maatjes in een andere hoedanigheid leren kennen en vooral waarderen. Dit smaakt naar nog.

Maandagochtend ben ik er weer om 09:20, met lood in de schoenen en vermoeide benen. Niet te onderschatten zo’n dagje toogwerk. Neem eerst de drie kilometer onder handen. De splitsingsborden hangen er gelukkig nog want ik ken dat parkoers niet. Dan het grotere werk over en weer naar Eizer. Deze keer bij een stralend mooie dag en dat scheelt heus meerdere slokken op de borrel. Tijd voor evaluatie van het pijlwerk ook. Heb er op sommige plaatsen een ‘kerstversiering’ van gemaakt maar ontdek ook een paar minpuntjes.  De meeste cafészijn op maandag gesloten en dus pauzeer ik een paar keer op een muurtje bij een tuin. Wat mij opvalt is dat er geen enkele pijl of lint verdwenen is. De IJsetrippers lijken een begrip te zijn in de streek en dat is leuk. Kom trouwens geen mens tegen van de ganse dag. Hooguit een paard komt al eens een knuffel halen. Om kwart na drie zit mijn taak erop, alles is weer netjes opgeruimd. Dany & Viviane zijn ook net klaar met het ophalen van wandelborden en splitsingen. We babbelen nog even bij, delen het werkmansleed en toch doen wij dit graag. Nu nog drie uur reizen tot Hemiksem, binnen een zestal weken in Huldenberg zijn we weer paraat.

 

18:05 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -o

14-06-17

13.06.2017 Houtheimstappers te Melsbroek

Waar men reist langs Vlaamse wegen … komt men de Heilige Omleidingen tegen ! Geen busreis met De Lijn meer of er liggen meerdere afgeschafte haltes op zijn route. Zo ook vandaag en ik vraag bijstand aan de busschauffeur. Als de brave man hoort dat ik een wandelaar ben toont hij interesse. Maak dan maar gelijk een beetje reclame voor de goede zaak, donnant – donnant. De halte op de Haachtse Steenweg blijk slechts enkele honderden meter van de startzaal verwijdert, een meevaller. Ik stap door een prachtige dreef tot bij de ingang van de Brabantse Golf en zijn kasteel. Achter de bocht de stemmige Sint-Martinuskerk en de startzaal. Veel bekend volk met Corrie, Berreke en zijn maatje (VOS) en gewoontewandelaars Ides en JPB. Deze laatste niet te verwarren met JPD die met vakantie is.

De opdracht bestaat uit drie lussen in oplopende volgorde 4,3 – 7,1 en 8,4 km. Ik draai uiteraard deze orde netjes om. Verlaat het dorpscentrum van Melsbroek een eerste keer via kerkwegels en de witte kasteelmuur van Hof van Boetfort. Duik de velden in langs wuivend geel koren. Achter een huizenrij hoor je om de paar minuten vliegtuigmotoren op toerental komen. Zie de grijze vogels pas als ze al in de lucht hangen op weg naar verre bestemmingen. Ik hou de voetjes op de grond, vervolg mijn weg door open terrein met een kerkje en dorpscentrum op de achtergrond. Linksom het Wagemansbos in dan, heerlijk wandelen in het groen gestuwd door hemels gezang want het is prachtig weer. Bij het verlaten van het groen passeer ik een goed verborgen château en zet dan koers over tarmac voor een ommetje langs de rand van de E19. Omvangrijke patattenvelden staan in de bloei. Boschvoetweg, een ander deeltje van hetzelfde bos als daarnet. Kom uit bij een OLV-kapel in the middle of nowhere en een redelijk dicht begroeide plas. Maak een rondje langs de habitat van Kermit en nesten van waterkiekens en futen. Nog een paar straatjes en tijd voor een eerste pauze.

Vertrek een halfuur later dan voorzien voor mijn tweede rondje. Ben blijven hangen voor een lange babbel bij Corrie. Mmm, de derde ronde zal voor een andere keer zijn, wil persé de bus van 15:00 halen om voor de spits weer terug in de Rupelstreek te zijn. Op pad dus voor een ruime 7 km. Strookje bos langs een droge gracht en dan via een in onbruik zijnde brug naar de overkant van de E19. Loop er stille straatjes van de Peutiese Vijfhoek. Achter de lokale voetbal dan langs een rietvijver en rond ontluikend maïs door het hoge gras, parallel de E19. Over een imposante rode fiets- en voetgangersbrug terug naar de andere kant van de E19. Stratenloop opnieuw rondom het golfterrein. Door de imposante dreef van deze ochtend en einde oefening.

Heb nog de tijd voor een Duvels genoegen en een babbel met Jacqueline (Geel) & Rudy (Hove), busje komt zo. Twee vlotte ritten van elke een uurtje tot de Boomse steenweg. Ik stap de 3,5 km door de Cleydaellaan terug naar het hart van Heymisse. Heb zodoende toch nog de beoogde kilometertjes in de kuiten.

FOTOREEKS

19:49 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -m

29-05-17

28.05.2017 K.V.R.VL.BR. te Heverlee

We hoorden het donderdag veel wandelaars zeggen : dit weekend bosrijke parkoersen vanwege de aangekondigde hitte. Ook wij kiezen om diep in het groen te duiken. Op het perron in Leuven komen we JPD tegen die even komt uitbuiken van opeenvolgende communiefeesten. Summiere rugzakcontrole bij aankomst in de kazerne, Onze Jongens veinzen alertheid. In de zaal onze gastheren Nadine & François met het ganse team helpers al druk in de weer. Het parkoers bestaat uit twee delen, kortere ‘stadslus’ en het langere werk door het Meerdaalwoud, al vermoed ik enige wijzingen in het parkoers.

Wij merken meteen ook dat het parkoers bestaat uit 4 etappes waarbij je je afstand telkens zelf kan kiezen, ongeveer 7 of 9 km. Daar kunnen we nog ons voordeel mee doen ! We starten met 8,6 km. Vanaf de kazerne en langs een kerk een verdieping lager tussen de bewoning door tot de Abdij van Park. Prachtig gerestaureerde open bebouwing en uitzicht op de Phillips building. We draaien weg van de stad en zakken over een zandpad tot schitterende vijvers. Er is heerlijk veel jong grut te zien op het water met zelfs een kroost jonge zwanen. Voorbij het water gaan we linksom weg van de kortere afstanden. Het parkoers wordt golvend en landelijk langs akkers tussen Leuven en de A2 bij Haasrode. We stappen voorbij het Sint-Albertus College en zoeken finaal opnieuw het militair domein op. Nog een heerlijke strook onverharde paadjes in het groen en we tonen onze stempelkaart bij de vriendelijke bewakers. Een mooi begin van de reeds warme dag.

Voor de tweede etappe kiezen we 8,9 km (zijn nog dapper). Voorbij het militaire kerkhof van dezelfde signatuur als in de Westhoek duiken we het arboretum van het Heverleebos in. Heerlijk wandelen door dreven van onder meer rode beuk. Tunneltje onder de autobaan door en de Herendreef in, genieten tot we bij bebouwing uitkomen. Volgen de voetwegels 42 & 43 langs een lieflijk kerkje en duiken langs een kasseitje onderaf tot de spoorbaan Leuven – Waver. Is helemaal uit de richting van de rustpost die we de vorige jaren hadden. Lopen een heel eind langs den ijzeren weg, soms over technische paadjes met nogal wat boomwortels. Rustpost in wat ik mij herinner als een klooster recht tegenover de voetbalterreinen van wijlen Oud-Heverlee (opgegaan in OHL). Het begint mij te dagen.

Yvette & Aubert (Borgerhout) gaan ons voor op de lokale lus. Chrissie is er al van weergekeerd en beveelt ze ons aan. De inspanningen van gisteren en de warmte van vandaag beginnen pijn te doen. We kiezen voor 7,7 km i.p.v. 8,9. Breed gezwaai als wij net terug vertrekken. Komen Sabine & Freddy aangestapt. Even bijpraten en wij raden hen de stadslus aan. Zij plannen echter slechts 20 km gezien de warmte, maar daar is Sabine niet helemaal van overtuigd. We duiken de vallei van de Dijle in, aan de overkant van de spoorbaan. Rand van een kasseitje richting kerk van Korbeek-Dijle, maar net ervoor … de Dijle dus hé. Heerlijk wandelen stroomopwaarts langs de rivier. Soms badend in de zon, dan weer verscholen tussen het groen langs een donkere gracht. Waar de Ijse zich in de Dijle gooit de splitsing. Wij gaan niet mee naar het kasteel van Neerijse maar volgen de rivier. Weilanden zijn een gele zee van boterbloempjes, vlier staat in volle bloei en enkele jonge knapen spelen voor De Witte in het koele water. Schitterende wandelomgeving. Moeten opnieuw de spoorbaan over en klimmen langs voetweg 38 hoog het bos in. Een strookje rosse kassei, we staan plots bij het Spaans Dak en de Zoete Waters ! Had ik helemaal niet verwacht. Korte stratenloop nu en dan pintje drinken met onze Borgerrocco’s. Komen Sabine & Freddy binnen ! De leidster vond 20 km wat dunnetjes, wil echt van de hele Leuvense omgeving proeven. En de moderne man … hij volgt zijn vrouw.

Wij zijn als laatsten weg voor de vierde etappe en kiezen terug voor kort zijnde 6,4 km. Even bakken en braden tot de velden van OHL, we duiken het Meerdaalwoud in. Aanvankelijk sparren met een ondergroei van jong loof. Verderop heerlijke dreven van beuk. Aan de overkant van een drukke steenweg (naar Hamme-Mille) de Damendreef. We doen het rustig aan, zijn toch wel moe. Onze omzwerving door de heerlijke bossen bekronen we met een Duvels terrasje dankzij Yvette & Aubert. Freddy volgt nog steeds Sabine en maakt een cirkelbeweging met de hand. Wij zijn benieuwd hun bevindingen later ergens te horen. Intussen zijn wij meer dan tevreden. Onze Jongens zorgden vandaag voor een heuse toptocht. Catering en bepijling waren perfect in orde. De variatie in het parkoers en het idee om telkens twee afstanden per etappe aan te bieden knap bedacht. Wij vertellen het François en enkele andere helpers – CHAPEAU !

FOTOREEKS 

 

20:19 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -h

26-05-17

25.05.2017 Globetrotters Hageland te Houwaart

Op het busperron in Leuven nemen we een wandelaar op sleeptouw die afreisde naar … de rustpost van vorig jaar ! Een mailtje naar de Globetrotters volstond nochtans om de juiste bushalte 1,7 km van rustpost Motbroek te vinden. Startplaats Houwaart is op zon- en feestdagen niet bereikbaar met het openbaar vervoer. Vanaf Sint-Joris-Winge dus een eerste heuveltje verorberen en we zijn in de oude voetbalkantine waar het al behoorlijk druk is. Overleg met gastheer Jo die adviseert eerst de lokale lus van 8 km te wandelen. Inschrijven konden we overigens ook hier doen wat altijd handig is, onderweg durf je dat al eens vergeten.

Zo gezegd zo gedaan, dokkeren een eerste paadje af tot de splitsing en kiezen dan voor de ‘kapel van Stokskes’ zijnde OLV Roeselberg. Nog wat zakken en dan voorzichtig de drukke Tiense steenweg over. Meteen weer stevig klimmen naar het Troostembergbos, de toon is gezet. Mogen genieten van een heerlijke, vlakke en koele beukendreef. Een kasseitje zet ons af in Sint-Pieters-Rode, niet ver van het kasteel van Horst. Wij gaan de andere kant uit, betonbaantje richting Holsbeekse Dries. Een gepijlde fietsroute doet net het omgekeerde, voorzichtigheid is dus geboden. Weg van beton en samen met een GR route kiezen we voor half verhard tussen bosrand en fruitbomen. Passeren daarbij de Gempemolen waar een motards route halt houdt. Vlaanderen is massaal op pad vandaag. Een kasseitje stuurt ons een verdiep hoger de velden in langs fruitbomen en graangewassen. Opnieuw de drukke baan over bij een fruitboer die gouden zaken doet. We krijgen nu een parel van een holle weg cadeau met grote stroken uitgesleten ijzerzandsteen als muren. Moeten nog verder klimmen langs een golfterrein tot de rustpost Motbroek.

Dachten wij eerst dat de lokale lus van 6 km een gewone verkorting was van de 8 km, dit blijkt niet te kloppen. We gaan dus weer op pad langs Roeselberg en Tiense steenweg. Er heeft een stevig ongeval plaats gehad met minstens 4 wagens en bij twee is een airbag afgegaan. Op het eerste gezicht geen ernstig gewonden en de politie doet de nodige vaststellingen. Vanaf de Troostemberg volgen we een andere route. Het is heerlijk wandelen langs de bosrand en vervolgens het koele groen van de Bensberg. We ruilen het in voor golvend beton tot bij onze fruitboer van daarstraks en lopen dan weer gelijk. Hebben zodoende al 14 leuke kilometer op de teller staan als we een zonnig terrasje doen in Motbroek.

Moeten nu dus richting startzaal. Spitse afdaling langs Kerkvoetpad nummer 44, gras, keien ijzerzandsteen en boomwortels, technisch dus. We gaan uitgebreid flaneren door het natte Walenbos. Boomstronkjes op maat gezaagd zorgen voor een vlonderpad. Stappen onder meer langs een bruin/rosse beek. Toch hebben wij het hier nog nooit zo droog geweten. Dikwijls liepen we tot de enkels in de modder, nu hebben we zelfs geen vuile schoenen. Binnen het uur zijn we in Houwaart en kunnen een terrasje doen in de verwilderde tuin van wat een pastorie lijkt.

Het is heerlijk weer, geen wolkje aan de lucht en nauwelijks wind. Hebben nu een lusje van 4 km voor de boeg. Stukje steenweg lopen en dan achter de huizen de akkers in met uitzicht op de Hagelandse heuvels waar wijnranken de aandacht opeisen. De Globetrotters sturen ons een niet te steile holle weg in, wel weer bezaait met roestige stukken steen. Toch wel technisch voor een kleine afstand. Komen op het plateau van de Sint-Jansberg uit en mogen genieten van de fantastische vergezichten die tot ver voorbij Motbroek reiken. Langs een smal graspaadje terug de vallei in en we stappen door de gewassen van het Houwaertsgat tot de startzaal. De mooiste lus van allemaal, zegt Yvan uit Landen.

We zitten goed in de tijden en laten ons een eerste Duvelke smaken. Nog een kleine 6 km te stappen. Wandelen lange tijd door de vallei, meestal onverhard langs onder andere een weiland vol margrieten en stilaan verkleurende gerst. Duiken warempel opnieuw het Walenbos in, dit hadden wij niet verwacht ! De eerste stroken zijn nattig, moerassig maar nog steeds goed begaanbaar. Geleidelijk wordt het terrein droger. Lopen hier met z’n tweetjes te genieten van het weelderige, aangenaam zachte groen. Wordt anders bij een pittige klim, tussen de bewoning van Motbroek is het warm, zeg maar heet. Nog een laatste klimmetje tussen weilanden en we zijn bij de rustpost. De laatste wandelaars richting Houwaart vertrekken net. Marie-Louise en het team helpers, die al aan het opruimen zijn, leggen hun laatste gasten echt in de watten. Hebben een gezellige babbel goed voorzien van natje en droogje, waarvoor onze waardering en hartelijke dank. Opgewekt stappen wij terug naar de bus. Hebben een heerlijke wandeldag achter de rug met echt alles er op en er aan. Op een drukke trein worden we nog eens op de realiteit van elke dag gedrukt. Voor jongere generaties geldt blijkbaar alleen maar de regel ‘ikke en de rest kan stikke’. Zijn de mensen van onze leeftijd dan echt het einde van de beschaving ?

FOTOREEKS   

20:07 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -h

22-05-17

20.05.2017 Wandelend Paal te Diest

De voorbeschouwing van Eddy doet mij likkebaarden, de Hagelandse heuvels zijn in zijn tekst nadrukkelijk aanwezig. Ik broed meteen al op een alternatieve 30 km. Deze tocht heeft voor ons trouwens nog een bijkomende betekenis. Wij dragen ze op aan onze onfortuinlijke naamgenootjes uit het naburige Halen. Dit jaar kunnen zij er niet bij zijn maar tijdens de volgende editie drinken we vast samen een Gilden, of twee, of … (remember Zoutleeuw ettelijke jaren geleden). Maar terug tot de orde van de dag. Onder het goedkeurend oog van Eddy pluk ik 34 km uit het parkoers, een combinatie van de 6 en de 40 km. We laten Molenstede en Dassenaarde letterlijk links liggen en kiezen voluit voor de Hagelandse ruimte.

Gaan op pad … langs het stationsplein van waar we kwamen en mogen meteen genieten van het park rond de Demer en de Stadswallen van Diest. Eddy lijkt op scherp te staan – gekitteld door de Schaffense buren ? In elk geval de passage over de wallen is behoorlijk pittig. Na drie kilometer bereiken we het bezoekerscentrum van de Halve Maan. Jammer dat de meeste stappers onderweg geen aandacht schenken aan het in wording zijnde Boerenkrijgpleintje.

Pauzeren doen we nog niet, stomen gelijk door langs de Lindenmolen en door de recente wijk van de Beverpoort. Moeten de drukke baan naar Hasselt over voor nog enkele achterafjes. Het zwerk dreigt, zal dit meerder malen doen maar de regen bleef blijkbaar in Antwerpen hangen. We volgen een tijdje de GR die van Diest naar Geraardsbergen loopt en gaan dan een eerste keer echt klimmen, de Kloosterberg op. Worden beloond met prachtige vergezichten richting Webbekom en Halen. Ettelijke windmolens doen hun job. Eddy stuurt ons letterlijk door het ontluikende maïs en even verder hebben we met z’n allen beer-e-poten ! Moet kunnen. Langs prachtig in bloei staande gaspeldoorn dalen we stilaan naar de Carrefour en de vallei van de Begijnenbeek. Langs huizen en door akkers stappen we tot de pauze bij busbedrijf Demerstee. De eerste 10 km staan op de teller.

Na de boterham even de steenweg volgen en dan … Prinsenbos. Ik heb er zin in en test benen en longen op de stevige klim. Mmm, loopt lekker. Linda laat hare zot maar doen. We volgen nu de kim van het duin richting Scherpenheuvel en langs het monumentale beeld van het Heilig Hart. What goes up must come down. We duiken langs een holle weg bepakt met bruin blad terug naar de steenweg. Maar zoals gezegd, onze gastheer heeft er zin in. Een stevig kasseitje terug tot boven en dan weer parallel, hoog en droog met uitzicht op de basiliek van Scherpenheuvel. Bij een T geen pijlen meer. We moeten wel héél ver terug lopen, deels samen met een andere stapper en een fietser. Korte dubbel linkse bocht en opstapje helemaal niet gezien. Duiken de Prinsebofschenvoetweg naar beneden, tot terug bij de lokale chaussée d’amour. Aan de overkant even richting Assent en dan door het groen van de Begijnenbeekvallei. Ik vermoed wat komen gaan, maar wordt in de maling genomen. Net voor de A2 onverhard de heuvel op en meteen in een zee van fluitenkruid terug naar beneden. Onder de A2 door en … ja hoor de Hagelandse Hallembay op, de Pannenhoefstraat. Ik neem de uitdaging aan en pers er een tweede spurt uit tot helemaal boven op het onverharde. De ouwe kan het precies nog. Nu heerlijk zwerven op één van de hoogste plateau’s van de streek. Tussen de fruitbomen en de windmolens genieten van schitterende vergezichten met de terrils van het vroegere Limburgse steenkoolbekken en denkelijk de flatgebouwen van het Luikse. Dokkeren dan de Hermansheuvel naar beneden. Nog eens op en neer door holle wegen met uitgesleten ijzerzandsteen. Pauze bij Magda in de oude wijnhoeve Elsenbosch. Hebben intussen 19 prachtige kilometers op de teller staan.

Terug op pad, langs een hoeve met wel twintig zwaluwnesten en dan klimmen door een dot van een diep ingesneden holle weg. Rita (Strombeek) volgt ons voorbeeld. Dwars door een bosje en wat fruitbomen en terug het plateau op. 10 windmolens zorgen er voor de stroom van 14.000 gezinnen, lezen wij. Eddy informeert zijn gasten. Toertje door de akkers, brug over de autobaan, dit blijkt de Blakenberg te zijn. Ruilen de schitterende vergezichten in voor de zoveelste holle weg. Moeten nu wat straten lopen om vanuit Webbekom in Assent te geraken. Koetsebroek loodst ons terug de velden in en even verder de vallei van de Begijnenbeek. Bieten ontluiken, de boer besproeit ze tegen allerlei ziektes. Zijn goedje ruikt naar terpentijn en prikkels neus en ogen. Laatste pauze bij Demerstee en nog vijf kwartier voor de boeg.

Onze gastheer weet van geen ophouden, opnieuw aan het Prinsenbos omhoog. Dan zachtjes in dalende lijn langs een patattenveld, terug naar de steenweg. Vond Eddy het ook welletjes, feit is dat we rustig en vlak door stille straten kuieren maar … met een beboste puist recht voor ons. Een onooglijk paadje loodst ons de Citadel op. Echt steil is het niet. Ik pik een ‘trofee’ mee, een verdwaalde pijl van … VOS Schaffen. Heerlijk in het zonnetje wandelen langs de verweerde gebouwen en dan zachtjes dalen over een net niet glibberig, schuin liggend paadje. Ook de Allerheiligenberg (weet je nog, waar pastoor Munte van zijn oren kwam maken) doen we in dalende lijn tot de terrasjes van centrum Diest. De prachtige zandstenen kerk, dan door het parkje van Cerckel (de Gildenbrouwerij) en de terug opengegooide en in ere herstelde Demer-armen. Ook de omgeving van de Kaai steekt in een nieuw en prachtig kleedje. Was tien jaar geleden een eerder verloederde buurt.

Onze opdracht zit er op, we hebben ons Duvelke meer dan verdiend ! Sigrid zal later vragen hoeveel hellingen de 40 km nu precies geklommen had. Nog even napraten met onze gastheer en met een lach van oor tot oor terug naar het station. SUPER EDDY heeft ons weer eens heerlijk verwend !!

FOTOREEKS

22:33 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlaams-brabant, -d

14-03-17

12.03.2017 Horizonstappers te Pellenberg

We hadden vorige week in Borsbeke & Aarschot al gemerkt dat de heuveltjes niet van harte genomen werden en daarom gaan we toch wat bijtrainen in het Leuvense. Meerdere wandelaars denken van de bus te stappen in Bovenlo. Wij houden ze tegen, is de rustpost, niet de start. Net als vorig jaar stralend lenteweer en dus een overvolle startzaal, goed beklant door de IJsetrippers overigens.

Ook net als vorig jaar een lus van 9 km door de start en dan het grotere werk. Korteberg, Lastberg en dan verder zakken over haast versleten vlonders tot het ziekenhuis. We wandelen door een parkachtige omgeving met een fraai waterkasteel en zetten onze weg verder door een dreef Koebos genaamd. Lopen vervolgens langs zonovergoten weiden en bolle akkers. Op twee dametjes na zijn wij er de enige wandelaars. Een slingerend tarmacje voert ons terug een verdieping hoger. In tegenstelling tot vorig jaar geen bos maar de open ruimte. Het parkoers gaat steeds op en neer. Dalen tot de ingang van een zandgroeve en dan stevig klimmen tot Sollenberg. Uitbollen nu langs het imposante okeren Herendaelhof. Dra tussen de vele geparkeerde wagens en terug naar de nog steeds bomvolle zaal. Meer dan 1400 vertrekkers omstreeks 11:00.

Eén straat zijn we van de volgende akkers verwijderd. Even vlak terrein en dan langs een prachtige holle kasseiweg naar Benedenlo en de Oude Baan. De parkoersmeester begint een spelletje op en neer. Aanvankelijk kasseitjes, verder langs winters ogende bospaadjes. Een eerste citroentje dartelt vrolijk tussen het struikgewas. Toen was het lente ! Bolle akkers en de zoveelste klim langs het Heidebloempad. Een schitterend uitzicht over de torens van Leuven en een laatste keer stevig klimmen tot de rustpost, niet voor niets in Boven-Lo (deel van Kessel-Lo).

We krijgen er het gezelschap van Chris (Ingelmunster) en clubmaatjes Christine & Noel. Al vijftal zetten we in verspreidde slagorde aan voor een lokale lus. We wandelen in de omgeving van de Troelieberg. Trappekes af, een parkje, trappekes op en steeds weer hellende straten. Onze babbel verdrijft de moeilijkheidsgraad. Laatste pauze in het gezelschap van Nathalie, Wilfried & vooral Tarzan, pup die alle aandacht voor zichzelf opeist.

Het Beverloopad leidt de laatste esbattementen in. Stevige afdaling met uitzicht over Bierbeek en verder. Door een mini natuurgebiedje De Oude Zandgroeve genaamd, met kikkerpoel. Genieten van het landelijke dan langs de vlakke Veulestraat en zijn oude hoogstam gevuld met maretak. Holleweg is wat hij zegt te zijn en we komen hijgend en puffend boven. Was toch wel een kanjer in het bos. Uitbollen over oneffen tarmac en dan … is er Duvel. Chris moet er als eerste vandoor richting West-Vlaanderen. Christine & Noël zijn zo lief ons af te zetten aan Leuven station waarvoor onze oprechte dank. Het uurtje trein doet deugd aan de geplaagde kuiten. Een tocht met pit daar in Pellenberg. Volgende week doen we het kalm aan in Oostkamp & Onze-Lieve-Vrouw-Waver.  

FOTOREEKS

20:37 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlaams-brabant, -p

06-03-17

05.03.2017 wsc Langdorp te Aarschot

 

We maken het ons gemakkelijk vandaag, nauwelijks 40 minuten reizen vanaf Antwerpen-Centraal. In Aarschot kennen we de weg uit het hoofd ook al is ie dan perfect van pijltjes voorzien. Langs de Statiestraat tot het Begijnhof en de imposante stadskerk en dan gewoon den Demer volgen stroomopwaarts. Binnen het kwartier zijn we bij voorzitter Fons en zijn team. Scannen, parkoers bekijken en weg zijn wij. De ochtend is zonnig, een beetje frisjes. We moeten nogal wat straten lopen tot de spoorbaan naar Diest en het eerste landdijkje. Langs de sociale woningen van de Gijmelberg gaat het naar het eerste bosje. Het eerste echte stuk natuur noemt Kwagtloop, goed begaanbaar. Zo komen we in de straten van gehucht Gijmel en bij de eerste pauze na 7 km. De tocht moet nog beginnen.

Na de koffie moeten we niet lang wachten. Zodra de grote afstanden hun eigen weg gaan begint het feest met de Elsevoetweg. Aanvankelijk door zonovergoten open tot halfopen terrein naar De Blakers. Dan wordt het heerlijk ploeteren door nat gras en slingerpaadjes in het gitzwarte moeras. Genieten van de beheerwerken die Natuurpunt uitvoert met de aanleg van vennen en een heerlijke dreef. Zijn op grondgebied Herselt en daar horen chalets bij. Er staan echt prachtexemplaren bij hier in Langdonken. De parkoersmeester fantaseert een bospad dat ons afzet in Varenwinkelsveld bij een heuse bamboedreef. Nog even en we zijn bij postoverste Roger die blij verrast opkijkt als wij een tafeltje uitkiezen in ‘zijn’ voetbalkantine.

Na ons vallen ook de Vier Musketiers binnen, zij slagen er niet meer in ons te vermijden deze laatste weken ! Zijn gaan nog voor 37 km, wij houden het bij 30. Pikken meteen na de rust Sigrid op en we stappen als drietal over de Gijmelsesteenweg richting Vennebossen. Heerlijk slingeren tussen de vele ranke sparren nu tot de spoorbaan. Helaas verstopt de zon zich en maakt plaats voor regen. In het bos voelen we het hemelvocht niet zo. We gaan stevig klimmen, de Bosberg op. Lopen dan een heel eind over zijn kim nog steeds goed beschut. Korte afdaling over tarmac tot de kerk van Langdorp. Als natte eenden vallen we de laatste rustpost binnen.

Even op adem komen, we hebben nog ruim vijf kwartier voor de boeg. Meteen steken we de Demer over en trotseren de elementen water en wind dwars door Achter Schoonhoven. Vechten ons een weg naar de overkant van de steenweg naar Diest en gaan dan genieten van het golvende Hageland. Bosjes en open stroken volgen elkaar nu snel op. Vlak kent men hier niet, de vergezichten vertonen vijftig tinten grijs. Het klapstuk bewaart onze gastheer voor de laatste paar kilometer. Lopen netjes achter elkaar over de richels van de Leiberg, twee keer op en neer, met steile trappen als afsluiter. Gelukkig regent het al wat zachter als we langs de snel vliedende Demer  en het Aarschotse BMX parkoers terugkeren naar de zaal.

Het zit er nog eivol met bustoeristen uit Geraardsbergen en Westende. Uiteraard is Gerard daarbij en we luisteren vol bewondering naar zijn avonturen. Zo’n kerels die kom je haast niet meer tegen dezer dagen. De verre gasten keren huiswaarts, wij praten nog even bij met Fons. Dan is het ook voor ons tijd om Hemiksem op te zoeken. Zullen twee uur vroeger thuis zijn dan gisteren ! Kijken zeer tevreden terug op ons wandelweekend met lekker golvende parkoersen. Voor volgende week plannen we Sint-Andries-Brugge en Pellenberg. Tot dan …

 FOTOREEKS

21:28 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlaams-brabant, -a

03-02-17

31.01.2017 wk Werchter te Wezemaal

Mijn voorlopig laatste dag ziekenverlof vul ik op met een wandeling, uiteraard. Ben verbaasd de enige treinganger te zijn die in Wezemaal afstapt komende van Antwerpen. In de startzaal is het IJsetrippers boven, wij bezetten haast het volledige folders tafeltje. Ik voel mij nog een beetje moe van het Baargse stappen zondag en kies voor 21 km.

Een rustige aanloop langs het Rodesvoetpad, de dorpskom uit en lopend langs de A2. Bergzicht noemt de tweede straat heel terecht want met uitzicht op de Wijngaardberg. Aan de overkant van de drukke autobaan een kasseitje en dan een niet te zware klim met venijnig einde, de Beniksberg. We lopen een heel eind over het vlakke duin, puur natuur met fraaie uitzichten over de weidse omgeving. Strookje blubber en dan tarmacje duiken naar ’t Holsbeekse Hellegat. Op en neer gaat het nu tot het zandstenen kerktorentje van Gelrode zich moeizaam profileert tegen het grijze zwerk. Eerste pauze na een uurtje lopen. De onfortuinlijke Claude komt ter sprake, menig wandelaar kijkt verbouwereerd.

Op weg voor een lus van acht kilometer. Langs de Dievenvoetweg naar de Eikelberg. Opnieuw genieten van relatief vlak en hoog boven berk en zand. Zakken langs een hol tarmacje en vervolgens klimmen door een berkenbos, het Kloesebos. Ben eenzaam op pad voor een lange omzwerving langs bospaadjes en open stroken van heide en pijpenstrootje. Naar het einde toe halen Annie & Willie, Leo ook mij in. Gezellig keuvelend duiken we de open ruimte boven Gelrode in. Moet hen laten gaan, geniet nog na van Kurtaanse fratsen en heb pijnlijke voeten.

Hoog tijd voor een wat langere pauze in de parochiezaal in gezelschap van Marij & Willy. De laatste loodjes dan. Achter mijn maatjes aan langs het stemmige kerkje en naar de Moedermeule, waar het kasseibaantje helaas is verdwenen. Dan de heuvel op tussen appelen en peren, althans later op het jaar. Waterloospad zet ons terug af in de vallei en het presentje van onze gastheren, een jeneverke. Spoel hem gelijk door met een eerste beklimming van de Wijngaardberg. Wat ze in Giesbaarge kunnen dat doen die van Werchter ook. Op en neer tussen de wijnranken en vervolgens de fruitbomen. Even pauze hoog tegen de bosrand en dan technisch zakken vanaf een monumentaal Heilig Hart tot de plaats waar ooit de Wesemeulen stond. Hinkel mij een weggetje naar de finish en een deug doend Duvelke. Ben verdomd hondsmoe. Rustige reis en vroeg naar bed, morgen moet ik terug naar Vilvoorde …    

FOTOREEKS

19:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -w

06-12-16

03.12.2016 De Sluisstappers te Ramsdonk

Vanaf Mechelen neemt de mist gestaag toe. Het is dan ook kouwelijk en onaangenaam als we van station Kapelle-Op-Den-Bos richting Ramsdonk stappen. Door een gelukje zijn wij via internet te weten gekomen dat de startlocatie niet in Nieuwrode was. Aan Ramsdonk hebben we goede herinneringen, dus vort met de geit. In de warme zaal komen we Rikske van Bornem tegen, beetje op de sukkel en hier om onder de mensen te komen.

Na de babbel trekken we ons op gang. Een wandelaarster met stok keert op haar stappen weer, gladde plekken op het tarmac, we vorderen behoedzaam. Langs uitgekapt bos in een weidse lus om de startzaal en dan wadend door bruin blad langs een hoge omheining. Aan de laan met dubbele bomenrij te merken denkelijk een landgoed, oud kasteel. Fiere pellende platanen sturen ons naar een brugje onder de spoorbaan. We gaan het fietspad op richting Londerzeel. Passeren de Bergkapel en zijn verspreide bidweg stations. Wordt verderop Wolvertem, Meise en tenslotte Westrode. Vrijwel zes kilometer tarmac lopen met een zichtbaarheid van nauwelijks een paar honderden meter. Oervervelend.

Na de pauze meteen een onverharde veldweg die overgaat in een bosstrook. Even vettig en dan … tarmac. Gelukkig opnieuw onverhard als de 24 km wegdraait langs een koolzaadveld. Vervolgens graspaden langs akkers en dus goed begaanbaar. Dwars door de Sint-Nikolaaswijk van Kapelle-centrum nu en langs de fabrieken van Eternit naar de vaart. Door de mist is het water en zijn rustende rivierboten nauwelijks te zien. Pauze in het leuke clublokaal van de Sluisstappers, het Schippershof. Wordt meteen gezellig als de Hoeilaarders van de IJsetrippers binnenvallen.

We trekken verder langs het mistige kanaal om enkele honderden meter verder opnieuw de akkers in te duiken. Stilaan priemt de zon als een flauwgele bol door het grijs. Rapen en prei trekken de aandacht, vervolgens letterlijk dwars door gehakseld maïs. De zichtbaarheid neemt met de minuut toe, het plezier aan wandelen eveneens. We gaan stegels lopen luisterend naar namen als Adrians Bosch en Armbosch. Winterwortelen worden geoogst, begin december nota bene. Een vrij gevaarlijk stuk steenweg en dan opnieuw graspaden, vrijwel tot de rustpost van Westrode.

Ondanks het sombere weer toch drukbeklant en met de broertjes De Keyser. We stappen de akkers van Bosveld in. Het is intussen zowaar zonnig geworden ! Een akker van savooikolen loodst ons naar de spoorbaan. Onderdoor en nog een paar straten tot een Lourdesgrot en de finish. We kunnen gaan Duvelen. Net als we op het punt staan treinwaarts te gaan komen de Hobohemmers binnen. De schatten geven ons een lift tot in onze eigenste straat. Hoe een erg matige tocht toch nog een happy end kreeg ! Alleen, het doet vreemd aan om op zaterdag al om 16:00 thuis te zijn …

FOTOREEKS

 

17:29 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -r

28-11-16

26.11.2016 VOS Schaffen

 

Het wordt een zotte morgen. Onze kapster heeft uitzonderlijk wat vertraging wegens een extra vroege klant. Werken aan het spoor vervroegen onze trein naar Diest met een tiental minuutjes. We zijn net één minuutje te laat in Antwerpen-Centraal en kunnen dus een uurtje Starbuck-sen. Zaal Scafnis is dubbel geboekt en dus dient VOS uit te wijken naar een aanpalend, wat aftands schooltje. Tja, je hebt zo van die dagen. Maar het is gezellig zoals altijd. Hennie zit strategisch tegenover het deurgat. René Smets komt zijn klappeke doen. Clubmaatjes Chantal & Jack hebben er al een rondje opzitten.

Op hun aangeven slaan wij de lokale lus over en vertrekken meteen op het parkoers van de 21 km richting Lummen. Het centrum uit langs een eerste zandweg naast een gracht. Dan letterlijk door weiland parallel met de groen heuvel vanaf de Witte Hoef. De drukke baan richting Paal en Beringen over en langs de Kromme Elleboog naar meer bebost gebied. Spar en berk vormen de boventoon. De clubmaatjes, intussen vaste wandelpartners geworden, halen ons in. Als viertal lopen we door het heerlijk golvende halfopen landschap, gezellig keuvelend en lachend. Bij Meldert stappen we door het vlakkere natte natuurgebied De Schurfert richting Zwarte Beek, vandaag ‘koffie met melk’ gekleurd, tot de rustpost Sint-Anna Mellaer. Het lijkt een eeuwigheid geleden dat wij hier nog pauzeerden.

Clubmaatjes grijpen naar een boterham en ik … ik begroet haast alle wandelaars die binnen komen, echt te veel om op te noemen. Chez Mariette zijn zelfs Colette & Alain te gast ! Het viertal trekt zich terug op gang voor een lokale lus. We lopen door de Lummense bossen langs de vele hindernissen van een Military parkoers. Doen ook de duizendjarige eik aan. Onze parkoersmeester haalt een fantasietje uit, knipte blijkbaar gaten in een draad afsluiting om toch maar groen te bieden aan zijn gasten. Voorwaar een schitterende etappe, duidelijk beter dan voorgaande jaren !

Chez Mariette ligt er al wat verlaten bij al is het nauwelijks 15:00. Ons wandelteam groeit aan tot vijf eenheden dankzij Ghislaine. We splitsen ongemerkt en ongewild op in twee delen, mannetjes voor, vrouwtjes achter. Halfopen omgeving nu in de omgeving van de Zwarte Beek. Dorre meidoornhagen vallen mij op. Een bosstrookje loodst ons naar de Molenstraat. We wandelen over de heuvel en duiken Schaffen binnen. Kunnen gezellig genieten van een paar Duvelkes. Ghislaine blijkt op familiebezoek te gaan in Okselaar, waar ook ik zeven jaar woonde. De schat zet ons af aan de achterkant van het Diesterse station. Opnieuw is de trein zo’n vijf minuutjes weg. Geen probleem, wij kennen ook hier ons Duvels adresje ! Kijken terug op een prachtige en reuze gezellige tocht met dank aan VOS en de IJsetrippers.

FOTOREEKS

 

21:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -s

23-11-16

18.11.2016 pijltjes hangen in het bos te Hoeilaart

De weersvoorspellingen doen mij lange tijd twijfelen, pijl ik nu op vrijdag of zaterdag. Linda duwt mij naar vrijdag want ze wil zo graag op zaterdag naar Putte, bij de Wandelende Krabben. Donderdagavond een eerste onheilsbericht. De Welriekende Dreef dient uit het parkoers geschrapt te worden. Lijkt mij eerder voor het team Mieke & Roland te zijn. Toch laat ik een boodschap achter bereikbaar te zijn op mijn mobieltje vanaf 10:00.

Het regent pijpenstelen als ik vrijdagochtend om 08:24 uit de trein stap in Hoeilaart. Het zal toch niet waar zijn hé, ik haat pijltjes hangen in het nat. Maar zie, de hemelsluizen gaan dicht als ik in de Willem Matstraat aan mijn opdracht begin. Bij het gemeentelijke park kom ik clubmaat Danny tegen. Hij heeft een gans ander verhaal over de werken en het is wel degelijk mijn etappe die drastisch hertekend wordt. Ik neem er nota van en begin met de lokale zes kilometer. Twijfelend vorder ik op de bosheuvel want de bladval heeft het pad onzichtbaar gemaakt. Terug bij het vertrek beslis ik dat stukje een tweede keer te lopen, heb nog tijd zat. Veel verbeteringen kan ik niet aanbrengen. Ben niet helemaal tevreden en stop bij een bankje voor een boterham. Helaas, ik heb ze thuis in de koelkast vergeten en een energiereep dient mijn honger te stillen.

Trek verder door de natte Ginsdelle die er toch nog redelijk begaanbaar bijligt. Boven bij de maneges hangen al pijlen. Even telefonisch afstemmen met Wilfried. Korte controle, ik begrijp dat Roland een extraatje van zijn parkoers verzorgd heeft. Enkele honderden meter verder bij Koedal hetzelfde fenomeen. Terug afstemmen met Wilfried, ook Dany heeft al een stuk van het werk (een heen en terug) op zich genomen. Ik loop gewoon mijn parkoers verder af, mij niet bewust van het wegtikken van minuten en uren.

Bij het containerpark heb ik opnieuw pech. Naar rechts gaande kom ik in drijfzand terecht. Het kost mij veel moeite en een vuil pak om er uit te geraken. Ben hier gans alleen, was mijn jas af in plassen en zoek een alternatief parkoers in de gietende regen. Het wordt intussen ook donker en de straatverlichting gaat aan. Shit ik ben blijkbaar erg laat ! Onder stromend water dender ik de heuvel af. Probeer nog zo goed mogelijk te bepijlen en geef er in het centrum van Hoeilaart de brui aan. Plakband kleeft niet meer, het hemelwater loopt mijn mouwen binnen tot aan mijn oksels en ik ben intussen een verzopen moddervarken.

Rep mij naar de trein van 17:34 die ik net haal. Railpas invullen en Wilfried waarschuwen voor de laatste wijziging. Hij vreest dat al het werk voor niets is geweest want dat er verbod tot toegang van het Zoniënwoud op komst is wegens dreigende storm op zondag! Einde gesprek en ik val in slaap van vermoeidheid. Wordt net op tijd wakker om in Brussel-Noord op een drafje mijn overstap naar Antwerpen te halen. Krijg er meteen controle. SHIT, mijn heuptas met portefeuille en mobieltje is uit mijn rugzak gestolen !! Ook dat nog ! De treinbegeleidster is begripsvol en geeft mij een vervangticket tot Hemiksem. Een jonge medereiziger spreekt zijn smartphone aan om mijn bankkaarten te blokkeren. Bij mij is ‘de rek’ er dan uit. Ik slaap opnieuw tussen Mechelen en Antwerpen-Centraal. Kom veilig en wel in Hemiksem aan, maar het hoeft even niet meer …

Maandag dan pijltjes afdoen. Ik reis met knikkende knieën af naar Hoeilaart. Tast wel 100 keer mijn zakken af of alles nog op zijn plaats zit. Gelukkig verloopt alles vandaag wel vlotjes. Ik pik zelfs stukjes mee die ons B-Fast team op zaterdag heeft aangebracht. Eén plensbui slechts, juist ja … bij het containerpark ! Kom toch pas echt tot rust op weg naar het veilige Hemiksem. We hebben met z’n allen twee parkoersen gemaakt van respectievelijk 30 km en 19 km voor 650 deelnemers. Het kan verkeren zei Bredero !

19:28 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -h

08-11-16

04.11.2016 Wandelend Paal in Diest

Ziek zijn heeft zo zijn voordelen. De dokter adviseert dat ik zeker moet blijven wandelen om mijn zinnen te verzetten en tot rust te komen. Op woensdag loop ik de 10 km tussen Hemiksem en Oude God heen en weer om de plaatselijke markt te bezoeken. Ben er voor het eerst, op aanraden van Linda, en vind er tussen de 140 kraampjes een walhalla aan lekkernijen die je in de supermarkt niet kan ontdekken. Kom thuis met en rugzak vol artisanale kazen, Spaanse droge worst met wel acht verschillende smaken en heerlijke Antwerpse speculooskoek voor bij de koffie. Een echte aanrader deze wekelijkse markt en ik heb er nog veel te ontdekken en te proeven. Donderdag stap ik dwars door Hoboken en langs de Nele & Patrache route naar de Koekenstad. Toch ook al weer goed voor zo’n 20 km. Vandaag kan ik Linda overhalen nog eens deel te nemen aan de jaarlijkse midweek die Wandelend Paal in Diest organiseert. We zijn rond 09:00 al in het Webbekoms bezoekerscentrum, bij de Halve Maan, voor drie lusjes tussen de 6 en de 8 km.

De langste afstand stuurt ons naar Webbekom. We passeren de Lindenmolen en stappen over een landdijkje richting Begijnebeek en de recente wijk Beverpoort. De Oude Baan is een holle weg, tarmacje tot de Sint-Trudo kerk van Webbekom. Aan de overkant van de drukke steenweg naar Hasselt pikken we Paul ‘alias de pakkeman’ op. Hij bracht mij anno 2000 in contact met de georganiseerde wandeltochten en nu stappen we nog eens een eindje samen. Voorbij het voormalige voetbalveld van Standaard Diest een veldklim tot randje Toyota. Een prachtige holle kasseiweg brengt ons terug bij de steenweg. Aan de overkant gaan we een fietspad op met prachtig uitzicht over het Webbekoms broek. Langs enkele kale akkers en dan duiken we domein De Halve Maan in. Even zweten op die beangstigende wiebelbrug en met toch wel knikkende knietjes terug naar de startlocatie. Je wordt ouder papa, geef het maar toe …

Nemen afscheid van Polleke en vertrekken voor de lus van 7 km, de stadsetappe. Meteen een streepje Begijnhof en langs de nieuwe woonsten van de Ezeldijk (voorheen fabrieken van Shoepost) richting parkjes. AZ Ziekenhuis, Park Cerckel (je weet wel, van het Gildenbier) en De Bleek. Mooi om zien hoe de Demerarmen opnieuw werden open gemaakt en het Diesterse centrum er alsmaar mooier uit ziet. Stevig klimmen nu, door het Citadelbos. Wat keren en draaien rond de oud-para kazerne en dan trapperig terug de stad in. Vanaf de markt doorkruisen we stille Diesterse straten en steegjes tot de Warande. Een laatste potige klim en dan langs de voetbalplein (wie kent er de witte Voordeckers nog ?) terug naar het bezoekerscentrum.

We hebben nog zo’n 6 km voor de boeg, lus Lazarijberg genaamd. Eerst een lusje door de speelruimtes van het centrum en dan Polleke Euraudax (op familie uitstap) achterna langs de Demer. Over de Teerlingsbrug volgen we een oude spoorbaan die denkelijk alleen nog door Tessenderlo Chemie wordt gebruikt voor de afvoer van ammoniak. Oep ’t Schoenaer volgt een lekker golvende strook parkoers langs boomkwekerijen en de restanten van Fort Leopold. Bij het station de spoorwegbrug over, we mogen genieten van andere prachtige stroken recent opengesteld langs de Demer. Een laatste hoekje Begijnhof en de rit zit er op. We laten ons het abdijbier Averbode smaken. Heb ik toch toevallig ook Averbodekaas bij de boterham !

Een leuke dag zal helaas in mineur eindigen. Bij het overstappen van trein in Aarschot verlies ik mijn rail pass en zodoende € 60,00. De super vriendelijke loketbediende in Heist-op-den-Berg belt nog met zijn collega’s om het kleinood terug te vinden. We zijn al terug thuis als zijn telefoontje komt, niks gevonden. Eigen schuld dikke bult natuurlijk maar toch ook een pluim voor de vriendelijke NMBS beambte.

FOTOREEKS

   

19:39 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -d

22-09-16

17.09.2016 Globetrotters Hageland te Waanrode

Het koste mij wat zoekwerk maar we zouden in Waanrode gaan wandelen, Wongdere zei mijn vader zaliger want mijn ouders zakten uit deze streek als pasgetrouwden naar Brussel af. Over Antwerpen-Centraal en Leuven reizen we tot de kerk van Bekkevoort. Een eerste klim en afdaling langs de Coolsstraat en we pikken de eerste wandelpijlen op bij de steenweg die Diest met Tienen verbindt. Hoog in de volgende heuvel ligt de kerk van Waanrode te pronken. We volgen een veldweg door Gravenbos. Mariette van Vleugt weet ons te vertellen dat we de laatste loodjes van de tocht afstappen. Langs appelen en peren, plukrijp tot de dorpskerk. Ommetje langs een Mariagrot en we stappen de lokale voetbalkantine binnen.

Babbelke met Bèreke, ook al van de Vleugt, en we gaan op pad voor een lokale lus van 10 km. Lopen hoog in de heuvels parallel met een vallei over een betonwegje, immer gerade aus in oostelijke richting. Denderen vervolgens onverhard een heuvel af voor nog meer appelen & peren. Het parkoers golft stevig, brokkenpaden wisselen af met tarmacjes. Hoog in de Hagelandse heuvels genieten we van prachtige, zonnige vergezichten. Van niveau veranderen doen we middels holle wegen. Passeren een tweede keer de Mariagrot en pauzeren zeer tevreden, bookes bij de hand.

Terug op pad nu voor nog ruim 20 km. De Halensebaan stuurt ons Waanrode uit en de eerder genoemde steenweg over. Even wat veld voorbij de Begijnebeek maar vervolgens heel wat doelloos lijkend beton. Toch terug een veldweg op mee slingerend met een diepliggende beek en ja hoor, verderop appelen & peren als we over een nieuw aangelegd betonnen fietspad stappen tot F.C. De Zon. Een voetbalveld voor acrobaten want afhellend in lengte en breedte. Marie-Louise & Jo zijn er ‘chef post’. Tilly & Jean-Pierre uit Puurs onze voorgangers.

Vermits wij a-typisch lopen waarschuwen we even dat we laattijdig opnieuw bij De Zon zullen verschijnen, wat geen probleem blijkt te zijn. Lusje van ruim 9 km voor de boeg beginnend met de Torbeyns voetweg langs onder meer geurend koolzaad. De voetwegen volgen elkaar trouwens in snel tempo op. Dan weer in de vallei, dan weer klimmend al dan niet als holle weg. We genieten van prachtige vergezichten weerskanten de vallei bij Molenbeek-Wersbeek. Ook een kasseitje wordt ons niet onthouden, gevolgd door een graspad in de vallei. Overkant van de steenweg en klimmen voorbij de Sint-Laurentius kerk. Kasseitje naar appelen & peren (tja). Betonweg hoog en droog waarbij de blozende appeltjes ons vuurrood aanstaren. Onmetelijke vergezichten met aan de ene einder de basiliek van Scherpenheuvel en zuidwaarts vast tot ver in het Walenland. Extraatje op en neer, nog een holle weg tot de Sint-Quirinuskerk en een paar kerkwegels tot De Zon. Haast verlaten zaaltje en Marie-Louise die trakteert op een natje en een droogje, waarvoor onze dank.

De laatste loodjes beginnen met een graspad tussen bieten & … (U raadt het al). Vanaf een steenweg een schitterend uitzicht op een zonnige heuvel met de kerk van Waanrode prominent aanwezig. Bij de Halense Baan keren we de steven, terug de Coolsstraat op richting Bekkevoort. Hebben maar enkele minuten over tot bus 370 naar Leuven. Liepen vandaag twee prachtige lussen van zowat 10 km met een minder tussenstuk. Best tevreden dus en ontdekten dat bus 370 nog meer mogelijkheden biedt tot de Globetrotters tochten. Wordt dus zeker vervolgd.

FOTOREEKS

 

21:17 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -w

14-09-16

11.09.2016 WSP Oud-Heverlee

Working from nine to five, zo gaat het liedje. Die twee van Heimisse zingen er een parodie op, walking from five to nine ! Ja, wij trekken vandaag de voordeur achter ons dicht om exact 05:00, het is nog donker en er vliegen enkele druppels hemelvocht. 3,5 km tot de Boomse steenweg en dan bus 500 op. De trein over Brussel Airport naar Leuven en daar een halfuurtje wachten op een tweede tot Oud-Heverlee. Pittig heuveltje en dito afdaling (totaal 1700 meter) tot zaal Roosenberg. Het is intussen al 08:30 en wij zijn paraat voor de 35 km van Jan en zijn wsp-ers.

Eerst een lusje van 7 km start to start. Over de vlonders langs een vijver van de Zoete Waters en dan klimmen naar een kapel in het Heverleebos. Lopen op de top mee met de 7 km langs vlakke akkers en dalen vervolgens door prachtige Brabantse holle wegen. Ik schat dat we richting Blanden stappen al zullen we het dorp zelf niet bereiken. Passeren wijndomein Chardonnay Meerdael en duiken opnieuw het nu vlakke bos in. Hobbelige slingerweg met nogal wat ondergroei van bramen. Een volgende holle weg, een strookje Brabantse ‘kinderkopjes’, we komen uit bij het befaamde Spaanse Dak. De eerste opdracht zit er op.

Opnieuw over de vlonders maar nu de 12 bos volgend, daarstraks de 12 natuur. Subtiel verschil voor gastheer Jan. Stevige klim in het beukenwoud en dan flaneren door ellenlange dreven tot de Nuttelaan. Beetje tarmac tot rustpost Woudrust, een scholengemeenschap die volledig herbouwd wordt en waarin we haast verloren lopen. Patje Moens kreunt. Blijkt geplaagd te zijn door hevige rugpijn maar thuis blijven staat niet in zijn woordenboek. Denise drentelt bezorgd over en weer.

Even wat villa’s kijken, we zetten koers naar kasteel Arenberg. De Langestraat stuurt ons vervolgens een breed zandpad op langs de Dijle. We zijn blij snel beschutting te vinden van een bosje want de hemelsluizen gaan echt wel en onverwachts open. We wandelen door jong, nattig bos tot de parking op de E40. Stappen dan, bij gelukkig terug gesloten sluizen, door wei- en hooiland richting evenementenbureau Shelter en randje Korbeek-Dijle. Ik weet van de streek-gr dat het nu ‘immer gerade aus’ is en dat we de Dijle nauwelijks te zien krijgen al is ze nooit ver weg. Lopen wel weer door nattig bos langs een beek helgroen van het kroos. Leuk stappen tot de monding van de IJse die zich in de Dijle stort. Stroomopwaarts richting Neerijse en vanaf een grote kapel pittig klimmen in het druivendorp. Prachtig uitzicht over stevig glooiende akkers. Zo hebben we het hier graag.

Het is in de rustpost Ten Wijngaert veel te warm, wij doen een terrasje. Vrolijke babbel met clubmaatje (Ko)Jack. We hebben een lokale lus van net geen 9 km voor de boeg. Ik verwacht vuurwerk. Jan geeft mij meteen gelijk. We klimmen stevig over onder meer kassei tot hoog in de weidse akkers. Heerlijke vergezichten tussen de maïs door en strookjes die we minder goed kennen. Duiken een tarmacje af tot een grote hoeve en mogen meteen weer klimmen, landelijk. De volgende afdaling zet ons af bij de kerk van Loonbeek. Even verpozen langs de IJse die we richting Huldenberg volgen. Verweert tarmac stuurt ons potig omhoog langs het Margrijsbos. Heerlijke vergezichten die tot Leuven reiken tussen statige landhuizen door hoog in de heuvels. Zakken doen we een laatste keer over een smal paadje in het Margrijsbos. Binnen twee weken ben ik hier terug maar dan om zelf pijltjes te hangen. Vanaf de Loonbeekse watermolen volgen we de schilderachtige IJse tot … waar de Wilskes en Jo met zijn dame evenmin voorbij geraakten … brouwerij De Kroon. Drie kanten van een oude hoeve rond een kassei binnenkoer en zelf gebrouwen drankjes met een smaak zoals Omer. Wij pauzeren uitgebreid, hebben slechts 4 km meer voor de boeg.

Pittige kerkwegel tot de rustpost en dan zakken tot de dubbeltorige kerk van Neerijse. Langs de witte hoeve met paarden op rust en het kasteel. Ja hoor, we stappen recht naar de vlonders van de Doode Bemde. Aan de overkant van de Dijle wacht voetweg 38 en pittige kasseitjes. Jan heeft nog een laatste klim door het bos in petto en tot onze verrassing staan we opnieuw bij het Spaanse Dak. Nooit geweten dat centrum Neerijse zo dicht bij de Zoete Waters lag !

Hoog tijd voor ons Duvelke en een pittig gesprek met clubmaatjes. Oh ja, in elke familie rommelt het al eens en het gerstenat maakt de tongen losser. Krijgen in twee schuifjes ook het verhaal opgedist van een krasse tachtiger uit Langdorp die per ongeluk op de pittige lus van Neerijse geraakt was. Hij werd door een dame uit één van de landhuizen terug naar de start gebracht. Er zijn nog charmante mensen mijnheer ! Wij sluiten de tent samen met Chris (Ingelmunster) en Roger (Sint-Lenaarts). Deze laatste brengt ons met de auto tot de Antwerpse Rooseveltplaats waarvoor onze oprechte dank. Om 21:00 zijn we uiteindelijk terug thuis. Jan en compagnons, wij hebben genoten van jullie schitterende tocht. Jullie mogen ons nog verwachten …

FOTOREEKS

  

21:12 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -o

08-09-16

03.09.2016 Hopbelletjes Opwijk

Na kapster Marina kiezen we meestal voor een reisje dicht bij huis. Deze keer dus één tramrit en drie treintjes ver. De Amsterdammer is zo lief tien minuten vertraging op te lopen tussen Antwerpen en Brussel zodat we gezellig kunnen bijkletsen met ‘biersteker’ Jef. Twee minuutjes slechts tot de trein naar Jette en dan acht tot de trein naar Opwijk, we redden het perfect. We pikken Johannes Van Den Akker op, beter gekend als de Polies van Brussel. Bij de startzaal het zoveelste verhaal van een misnoegde wandelaar in het eenmansverzetje Wandelgazette genaamd. Het zijn trouwens barre tijden voor fotografen en medewerkers. Picasaweb is afgesloten, Google + in zijn oude en nieuwe versie een marteling. Intussen hebben wij begrepen dat door mekaar te markeren als ‘kennissen’ en na elke creatie van een fotoalbum op ‘delen’ te klikken, wij de reportages rechtstreeks op onze Google + krijgen, zelfs diegene die gerepertorieerd staan onder Google Foto. Tot daar de technische uitleg, we gaan aan de wandel.

Broertjes De Keyser beloven ons een leuke eerste lus. Stille Opwijkse straten zetten ons af op een veldweg en we volgen vervolgens de spoorbaan richting Heizijde. Het wachtbekken van de Vondelbeek wordt ons doel. Puur natuur, met een herfstgeur van knisperend populierenblad. Houten balkjes om over een omheining te klimmen, begrazing door schapen weet je wel. Straatje lopen dan, even een veldweg door hoog maïs en afsluiten langs een nieuwbouw wijk. Meteen 8,6 km in de kuiten.

Pauze in de drukke startzaal en weer op pad. Langs achterafjes voorbij een kloostergebouw en dan door een appelgaard bij een beekje. Met onder meer Marleentje (Wilrijk) de heuvel op richting Droeshout. We verslikken ons even in een splitsing, keer ne kier were ! Aan de overkant van een drukke baan langs een hoeve met grote veestapel en dan door een bosje dat we kennen van Horizon. Leuke omzwerving nu langs patattenvelden en zowaar een strook vlondertjes. Een eenmanspaadje loodst ons tussen bosrand en weilanden door. Een stukje tarmac, hoge ranken hopbelletjes dagen op, de pauze bij De Sjoeters (Katrien !) wordt een zonovergoten terras.

Nog 6 km voor de boeg. De parkoersbouwer stuurt ons naar de enige holle weg die Opwijk nog rijk blijkt te zijn. Uitbollen doen we langs de spoorbaan en door weer een andere nieuwe wijk. Geen Duvel in de startzaal en dus kiezen we, net als vele andere stappers voor een lekker warm terrasje in het dorpscentrum. Treintje komt zo, we hebben onze kilometerkes weer gehad en vonden dit best wel een verdienstelijk parkoers.

FOTOREEKS

 

20:56 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -o

18-08-16

07.08.2016 IJsetrippers Overijse

Eens wat anders deze week. Als IJsetripper ben ik mede-gastheer voor het wandelgild. Gelukkig net op tijd hersteld van mijn liesblessure om een paar taken op mij te nemen. Zaterdagochtend rond 09:00 gonst het al van de activiteit in de Markthal van Overijse. Een ruime delegatie IJsetrippers maakt de zaal wandelaar vaardig. Ik overleg nog even met voorzitter Wilfried en ga op pad voor 19 kilometer pijltjes hangen. Doe dat graag. Start weifelend, de verkenning is ook al weer een maand geleden. Vanaf de visrijke IJse loopt het goed. Langs de Mariagrot, de klim naar de hoeve van het Bisdom en door de velden naar het Schaatbroekbos. Ben heel aandachtig en geconcentreerd onderweg. Geniet toch van het zonovergoten landschap. In het bos terug klimmen en dan langs de Moskes naar beneden tot centrum Terlanen. Hoog tijd om de innerlijke mens te versterken.

Heb een kort lokaal lusje voor de boeg langs Varrendel. Oei, een deel van het pad is haast dicht gegroeid met netels. Hier zal morgen gevloekt worden, iets wat ik nu ook doe. Verderop rustig door de akkers en terug naar de Moskes. Hoog tijd voor een Klein Verzet. Ik heb nog ruim 8 km te gaan. De klim van de Zandstraat voert naar één van de mooiste stillevens van Vlaanderen, de witte kerk van Huldenberg als op een piedestal midden het druivendorp. Opnieuw rustige veldwegen en een kasseitje voeren mij terug naar de IJse. Wilfried zou Wilfried niet zijn als het Kardaantje niet werd aangedaan. Een Hollands koppel met twee dochters vraagt er wat ik aan het doen ben. Ik voorzie hen van tekst en uitleg en nodig hen meteen uit voor zondagochtend, wie weet. Het is 17:30 als mijn dagtaak er op zit. Nog gauw een Omerke consumeren en dan over Leuven en Antwerpen-Centraal terug naar Hemiksem.

Zondag is het vroeg dag. Om 05:00 stap ik naar de Boomsesteenweg, 3,5 km als opwarmertje. Dan bus 500 en de trein van Antwerpen-Central naar zijn naamgenoot in Brussel. Moet er twee kilometer wandelen, te beginnen met die verraderlijke Arenberg, tot Brussel-Luxemburg. Werken aan het spoor weet je wel. Polle Pansch komt mij afhalen in Groenendaal. We nemen een koppel wandelaars van Wallonia Namur mee. L’amitié par la marche, n’est pas. Ik sluit aan bij Chantal aan de inschrijftafel. Het eerste uur wat onwennig want het is voor ons beiden de eerste keer. Bij mijn eerste gasten het Hollandse gezin van gisteren. Hé dat doet deugd ! Ik werk op koffie en naar het einde toe een Duvelke aangeboden door voorzitter Jean-Pierre van wsv Schelle. Kascontrole, het verschil is minimaal. Knap toch hoe Wilfried dat doet en ik ben tevreden met mijn werk.

Nog gauw een drankje en weer op pad. Pijltjes verwijderen van de eerste etappe die ik gisteren liep. Glunder bij de herinnering aan de vele wandelaars die ons kwamen feliciteren voor het parkoers. Klein Verzet in Terlanen, gezellige babbel en weer op pad. Ik laat Huldenberg links liggen en stap door de vallei langs Wolfshagen naar Neerijse. Heb nood aan het strekken van de beentjes. Verlies hierbij en vanwege de zalige, zonnige zomeravond de klok uit het oog. Busje komt zo … neen, busje is al weg ! Drie seconden paniek want ik geraak niet meer thuis ! Stap de lokale pittabar binnen waar vier jonge Turken zitten te kaarten. Neen mijnheer, een taxi is veel te duur, onze chauffeur brengt U voor een prijsje naar Leuven. Ik besef dat hun voorstel inderdaad eerlijk en correct is. De chauffeur blijkt trouwens een charmante 23-jarige Leuvenaar van Turkse origine te zijn. Hij studeert financiële wetenschappen. Wij voeren een boeiend gesprek over de wereld van vandaag en gaan geen enkel taboe uit de weg. Ik heb haast spijt dat ik hem dien te verlaten. Reis vlotjes naar Hemiksem waar het meteen bedtijd is.

Dag drie begint een uurtje later dan voorzien, ben toch wel moe. Met trein en bus tot Terlanen lijkt mij de beste optie. Breek eerst het lusje langs de netels af. Merk dat wandelaars tot twee keer toe de ‘pinnekesdraad’ naar beneden gehaald hebben om door de weide het gekriebel te vermijden. Hopelijk maalt de boer er niet om. Een paar keer een korte babbel met gepensioneerden die hun patatten aan het uitdoen zijn.  Er was veel volk aan de wandel gisteren bevestigen zij.

Het is al vroege namiddag als ik Overijse bereik en aan de tweede lus over Haggaard begin. Ik ken deze strook parkoers niet zo goed, was niet echt bij de les tijdens de verkenning. Merk ook dat het niet evident is de logica van een andere pijler te doorgronden. Wij zijn wel erg verschillend in onze benadering. Ik vorder dan ook traag, weifelend en raak even de rechte draad kwijt. Jeep voor het bospad en dus fout gelopen. Ben moe en neem een ruime pauze in een bushok. De laatste loodjes wegen zwaar en het is al na achten als ik terug in Overijse ben. Ben finaal pas rond middernacht thuis. Duik meteen mijn bed in. De wekker van dinsdagochtend krijgt een ferme tik. Ik neem een extra dag verlof, voel mij helemaal niet lekker. De burn-out verschijnselen steken opnieuw de kop op maar toch ben ik tevreden. Heb mijn goede daad voor het wandelgild volbracht, zou het niet anders willen. 

21:32 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -o

04-08-16

03.08.2016 De Bollekens te Betekom

Het is denkelijk meer dan tien jaar geleden dat ik er nog wandelde maar vandaag trek ik naar Meubelen Verhaegen in Betekom. Tegen beter weten in en vestimentair beter uitgerust dan gisteren, er worden pittige buien voorspeld. Ben zo’n 80 minuten te vroeg in Mechelen voor de bus richting Aarschot en beslis de eerste trein te nemen, een ingeving van het moment. Om 9:53 klok ik af in het station en vertrek op goed gevoel want geen plan gemaakt van hieraf. Ben maar een kilometertje op pad, voorbij het begijnhof als ik wandelaars ontwaar bij de Demer. Kortste weg er naartoe en inderdaad pijlen van de Bollekens. Water van onder tot boven, een heuse zondvloed teistert een tiental dapperen met en zonder plu. Zijn wat blij de bossen in te kunnen al blijft het hemelwater ook tussen het dichte bladerdak doorstromen. We zijn dan ook verzopen eenden als we de startzaal binnen spoelen. Overvolle tent trouwens gevuld met hoofdzakelijk pannenkoeken smullers. Ik kan nauwelijks een stoel bemachtigen. Besluit de bookes aan te vallen en toch wat op te drogen, al lukt dat nauwelijks.

Velen waaronder Wannes gooien de figuurlijke (natte) handdoek, ik beslis door te zetten. Het ergste leed lijkt geleden als ik aan de lus A van 10 km begin. Droog zal het nooit worden maar ik ben al tevreden met alleen maar miezel. Fietspad op tot de steenweg en de rotonde ter ere van het konijn, je weet wel dat van Duracell. Strookje schaatsen door bleekbruine pap en dan opnieuw de Demerdijk richting Werchter. Lijk weer de enige Janus te zijn die zo gek is. Nochtans is het prachtig wandelen langs het snel vliedende water tot een kasteel dat Ter Rivieren blijkt te noemen. Weg van het bodemwater en het modderige bos opzoeken. Verderop een strookje steenweg tot Betekom dorp. De weiden en velden in nu. Neem zelfs de tijd om even te dollen met twee paarden die denkelijk ook zodoende hun natte miserie even vergeten. Een strook langs een bomenplantage, een paar straten. Dit tientje zit er ook weer op.

De startzaal ligt er haast verlaten bij, zelfs geen hond meer te bekennen, die weten wel beter. Heb nog een uurtje of zo voor de boeg. Langs meerdere stroken van de bomenkwekerij richting … Duracell fabriek. Ik stap rondom het bedrijfsterrein stilaan richting spoorbanen. Nog een extraatje langs de lokale voetbalvelden waarbij eentje warempel nog kunstmatig bij beregend wordt ! Linea recta dan tot het station waar de domme natte gans tot inkeer kan komen. Ik lijk wel een landloper met mijn kletsnatte, bemodderde kledij maar ben toch tevreden. Vooral lus A was prachtig en moet ik zeker nog eens opnieuw lopen maar dan bij zonneschijn !   

FOTOREEKS

 

14:36 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -b

28-07-16

27.07.2016 De Morgenstond Humbeek

Geen marktkraampjes vandaag maar een heuse wandeltocht. Drie busreisjes voeren mij over Boom en Londerzeel tot Humbeek, waar Eddy fotograaf niet thuis geeft. De buschauffeur was trouwens niet van het behulpzaamste soort en dus zoek ik het zelf maar uit tot halte Langstraatje. Feilloos en Morgenstond is zo vriendelijk een lus te laten lopen langs het tegenover liggende Brasserspad. Groen achterafje met beekje en al. Ik lijk van de start weg te lopen en ja hoor, volgens twee Kesternaren ( neen , niet Annieken en Chris !) ben ik halfweg lus B. Volg dan maar langs een visvijver en jeugdaccomodatie Mozaïk. Een halfuurtje tot de kleine en druk beklante startzaal. Kom er zowaar drie Schaffense Vossen tegen ! Verdwaalt denk ik dan maar Berreke legt uit dat ook zij dankbaar gebruik maken van de € 51,00 die De Lijn hen jaarlijks aanrekent om andere oorden op te zoeken.

Booke eten en ik ga op pad voor Lus A. In het eerstvolgende patattenveld pikt Polleke Euraudax mij op. Gezellig keuvelend overbruggen wij de resterende 5 km. Achter stoeterij Gravenhof duiken we een nattig bos in, handig rondom de plassen laverend. Passeren een Boskapel en gaan dan de Molenstraat in, zacht hellend tarmac. De onverharde Driesveldweg en zijn omgeving vormen het volgende schuifje dat ons stilaan richting aankomst loodst.

Voor Polleke zit de wandeldag er op. Ik ga verder met de eerste helft van Lus B. Achter de dorpskerk snel de weidse akkers in met uitzicht op de ‘frietpotten’ van Verbrande Brug. De Gasthuisbossenbaan doet zijn naam eer aan en stuurt ons langs de bosrand tot het Zeekanaal (Brussel – Willebroek). Immer gerade aus nu langs het water afgezoomd met populieren tot de ophaalbrug van Humbeek en even verder een Mariagrot met parkje. Een imposante dubbel beukendreef loodst mij naar … het Langstraatje. Mijn 13 km zitten er op en busje komt zo. Reis op mijn gemakje terug naar Hemiksem met in het achterhoofd morgen en de komende dagen toch te proberen wat meer kilometertjes per etappe te stappen.

FOTOREEKS

 

20:45 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -h

27-07-16

23.07.2016 Vreugdestappers Huldenberg

Elk jaar is er wel een reden waarom wij deze tocht niet lopen. Willen het ene jaar persé de nieuwste creatie van Eddy Broos verkennen, het volgende jaar is het te nat en nu dus een kwetsuur. Foert denken we en Linda vertrekt met de eerste bus. Ik volg schoorvoetend een drietal uur later over Antwerpen en Leuven. Ben wel bevreesd voor de vele Brabantse heuvels maar kan het héél langzaamaan doen. In Leuven valt de kleur van de Dijle mij op, lijkt wel een grote koffie verkeerd. Duidt op hevige regenval stroomopwaarts. Vanaf Egenhoven zandzakjes langs de weg en in Loonbeek zowaar spuitgasten en gemeentepersoneel druk in de weer met het opruimen van modderstroken. In zaal De Kronkel bevestigen IJsetrippers : zwaar onweer geweest een groot deel van de nacht. Het parkoers is echter begaanbaar.

Tot mijn voldoening is de 12 km opgebouwd rond niet minder dan drie rustposten. Net wat ik nodig heb. Meteen een leuke start, de trappen naar de prachtige witte dorpskerk op en door een bosje klimmen tot het nieuwe kerkhof. Ik heb het wat lastig met de pijlen, gele kleur en ver uit elkaar. En vermits ik meer dan gewoonlijk naar de grond kijk uit vrees voor mistrappen … Veldwegen nu, door het hoge gras tot bij een boerderij met imposante reeënkudde. Dan wat achterafjes en vrijwel linea recta naar de rustpost in Loonbeek. Pijlde ik vorig jaar voor de IJsetrippers in omgekeerde richting. Neem ruim mijn tijd voor een natje en een droogje + gezellige babbel met Patje Kloeck, Yvan (Landen) en natuurlijk nog meer IJsetrippers.

Meteen klimmen bij het verlaten van Loonbeek. Hé, heb ik denkelijk nog nooit gedaan ! Lekker golvende, natte veldwegen door een parel van een panorama de Ardennen waardig. Ik heb de neiging het tempo van andere wandelaars te volgen maar wordt door mijn lies telkens teruggefloten. Op het gemakje dus maar tot de tweede pauze centrum Neerijse. Ben zowat halfweg en neem weer ruim mijn babbelpauze, Kareltje (Ranstuil), zowaar Peter als gezelschap voor autochtonen Chantal & Jack, Jacqueline & Luc met … Linda. Zij hebben allemaal de collectieve terreur van muggenzwermen in de Doode Bemde overleefd.

Ik hoef zo ver niet en keer samen met Linda op mijn stappen terug. Ruim 5 km lang zullen we de vallei van de IJse volgen. De rivier is nu rustig maar aan het platgewalste gras te zien zeker 5 meter buiten zijn oevers getreden vannacht. Op een paar plassen na is het prachtige biotoop nu wel perfect begaanbaar. Bereik de finish moe maar voldaan. Nemen opnieuw ruim de tijd voor een babbel met onder meer Sabine & Freddy en reizen vrolijk terug naar Hemiksem.    

19:20 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -h

07-06-16

04.06.2016 Grashoppers te Scherpenheuvel

De NMBS voorspelt slechts langzaam genormaliseerd spoorverkeer voor dit weekend. Ik waag het dus niet de trein naar Brussel te nemen. Sorry IJsetrippers geen verkenning voor mij vandaag, overmacht. Binnen het Vlaamse land kunnen we wel volgens het boekje reizen en we kiezen dus opnieuw voor het Hageland. De Grashoppers voorzien een rustpost in Zichem en daar kunnen we tegenwoordig vanuit Antwerpen rechtstreeks naartoe sporen, zij het om de twee uur. Oep de Met blijkt wel net open te zijn maar het helpersteam is nog niet aanwezig. Gelukkig hebben de parkoersbewakers al grote dorst en verschaffen zij ons tekst en uitleg bij het parkoers.

Een koffietje en we gaan op pad. De snel vliedende, bruine Demer staat haast gelijk met de omgeving. Het overstromingsgebied tussen Zichem en Testelt doet verder stroomafwaarts zijn werk. Wij verlaten de waterkant en gaan klimmen door het Zichens Veld, niet eens een Scherpe Heuvel tot bij de KWB. Twee bepijlingen en twee wandeltochten vertrekkend nauwelijks een paar honderden meter van elkaar, gekker hoeft het niet meer ! Wij volgen de Processieweg rondom de basiliek en stappen startzaal Den Egger binnen na een uurtje wandelplezier. Het is er behoorlijk druk en wij begroeten vele bekenden. Ook Corrie stapt terug 5 kilometertjes en dat vinden wij leuk. Niet versagen meisje !

Met clubmaat Jakke trekken we verder. Langs de basiliek en de kraampjes met religieuze en aardse koopwaar, van kaarsen tot noppen. Langs rusthuis OLV ter Zee duiken we het natte veld in richting Vossekotweg. Een sparrenbosje, een stukje steenweg, wat tarmacjes achteraf. We stappen de Lobosstraat in richting Schunnebroek. Nooit mijn favoriete kant geweest want steevast veel beton over de Slangenberg (11%) tot het Familieheem. De meeste afstanden komen hier twee keer en het zaaltje is dan ook veel te klein. Ik broed op een alternatief en dat is gauw gevonden. We zullen de 42 km wandelen maar dan zonder de extra lussen, zodoende ook aan onze favoriete afstand van 30 km komende.

Een ander voordeel is dat wij de ganse verdere rit haast alleen zullen afleggen. Beetje asociaal zijn is soms wel leuk. We stappen het kerkvoetpad in en gaan met z’n allen stevig aan het schaatsen. Weg van de kleinere afstanden duiken we weidse akkers in en stappen voorbij een industrieel kippenhok met loopweide. Langs en over de A2 vervolgens en door halfopen landschap een Grote Route parkoers volgend tot de kerk van Bekkevoort. Weg van het dorp zoeken we een pracht van een holle weg op met uitgespoelde bodem en bedekt met honderden witte bloesemblaadjes. Op het plateau een prachtig doch mistig vergezicht. We zetten onze weg verder tussen graanakkers en fruitplantages. Het krakkemikkige en met gras begroeide kasseitje van Leemkuil zet ons terug een verdieping lager af. We zijn een uurtje of zo onderweg en pauzeren bij een kapel. Hoog tijd voor een bammetje.

Elzenhout noemt het hier en er doemt een beboste puist voor ons op. Staf is clement en laat ons langs de rand zachtjes klimmen en plassen omzeilen. Parallel met de heuvel gaat het richting Begijnenbeekvallei en dan bereiken we ras de A2 en Assent-Centrum. We stoppen niet in café Den Congo, lopen gelijk door. Hebben denkelijk nog zo’n 12 km voor de boeg. In gestrekte draf naar de grote steenweg en dan meteen pittig klimmen langs de Prinsebofschen voetweg. Smal en vettig paadje tussen de sparren, even technisch. Pikken de pijlen van KWB op en stappen samen het open land in. Bij een kasteelhoeve is ons pad herschapen in een modderige beek. We kunnen geen kant uit, wordt een anti-reuma bad voor onze voetjes. Rustige, brede zandwegen nu, immer gerade aus en de steenwegen tussen Diest & Scherpenheuvel kruisend. Nog één natte holle weg randje Scherpenheuvel en dan denderen we opnieuw het Zichemse veld in. Volgen een beek die denkelijk de vorige dagen de akkers overspoeld heeft. Het stemmige dorpskerkje is ons baken tot Staf nog een extraatje plant. Langs Marie-Jeanne Zichem (voetbal) en de Breedestraet voetweg maken we een ommetje langs de Maagdentoren. Pikken er een paar ‘lijken’ op die op een sukkeldrafje van de Diesterse lus afkomen. Zo zijn we snel terug Oep de Met en kunnen er een terrasje doen in het gezelschap van Omer.

Jacqueline en Luk, PB, Viking en enkele Waaslanders, zij hebben allen nog 5 km voor de boeg tot Den Egger. Wij 500 meter tot het station. De begeleider is zo vriendelijk ons te adviseren in Aarschot over te stappen op een snellere verbinding. Ook Rudy kent het truukje en samen sporen we volgens het boekje naar de Koekenstad. Hebben een leuke tocht gelopen vandaag met stroken die ons minder of onbekend waren en van de mist naar vrolijke zonneschijn. Morgen zijn we weer paraat.    

FOTOREEKS

 

21:39 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -s

02-06-16

29.05.2016 Bollekens Rotselaar

Opnieuw loodst de V.S.M. ons feilloos richting Leuvense. De weergoden beslisten voor ons waar het best wandelen zou zijn en dat wordt Rotselaar, vorig jaar een prachtige tocht. Roal Benti is ruim vertegenwoordigd in het Monfortcollege. Wij hebben er dan al ruim twee kilometer opzitten vertrekkend op het perron van Wezemaal. Jacqueline en Luc zijn onze gezellen tijdens het eerste derde van deze tien-tien-tien tocht. Strook steenweg en vervolgens een graspad langs ’t spoor. We pikken de, voor deze keer bruine, Dijle op en volgen zijn meanders een tijdje langs graanakkers. Komen zodoende in Wijgmaal uit, wat straatjes lopen als Zombies. Wijgmaalbroek, dat is al beter alhoewel nog steeds een fietspad in het groen met een vlijtige koekoek op de achtergrond. Langs de watermolen van Rotselaar en dan uitbollen tot de rustpost. Zoals gevreesd wat dunnetjes deze eerste etappe.

Onze maatjes lopen gelijk door, wij komen even op adem. Annieken vertrekt zo ongeveer gelijk met ons opnieuw maar zal dra uit ons gezichtsveld verdwijnen. Pad door de Rekken langs weelderig bloeiende klaprozen. Een monument 14-18 gedenkend en vervolgens langs De Vesten, een maaipad door de akkers. Net als gisteren een veelheid van grijze vogels die Zaventem opzoeken. Traditiegetrouw dokkeren over een mix van kassei en tarmac richting Wakkerzeel en Werchter, wandelend langs de Dijle opnieuw. Bij de samenvloeiing met de Demer staat een bankje en we nemen er vijf. Mogen deze laatste rivier stroomopwaarts volgens, iets wat we denkelijk nog nooit deden. Heerlijk wandelen is dit ondanks wat hemels gedruppel. Bij een geniebrug draaien we weg van het water, over een fietspad het bos in met heel wat gevelde reuzen. Sportoase en Toren ter Heide luiden een stratenloop in tot de rustpost. We hebben er 20 km opzitten en vonden de tweede etappe best leuk.

De laatste 10 km zullen we afleggen onder zacht hemels nat, dat echter nauwelijks deert. Een heerlijk smal paadje stuurt ons door weilanden richting Hellicht. Steenweg tot Heikant en de Winge, we zijn weer bij Sportoase. Passeren recreatiedomeintje Ter Heide en stappen door een bosje langs een diepliggende gracht tot de bewoning van Heikant en zijn moderne kerk. Langs een verweerde muur duiken we een vettig bos in, Jacqueline en Luc achterna. Op handen en voeten een grasdijkje op tot een waterloop. Dijle of Demer, geen idee maar wel weer mooi. Weg van het water volgt een keienpad in het groen om te vervolgen tussen villa’s onderaf een beboste heuvel. Hierbij passeren we de achterkant van de kerk van Heikant. Zowaar een stevige lus makend. Stilaan uitbollen nu door stille natte straten tot de spoorbaan en onze eerste kilometer van vanmorgen onder meer over een prachtige landdijk.

We hebben ruim de tijd voor een paar wandelaarsdrankjes en zetten dan weer koers naar Wezemaal station, een derde maal de laatste paar kilometer van de tocht lopend. Eind goed, al goed, weer nieuwe stroken ontdekt vandaag en vast van plan deze tocht opnieuw te lopen want al twee keer op rij zeer de moeite waard.     

FOTOREEKS

 

20:56 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -r

28.05.2016 wsc Langdorp te Gelrode

De Vlaamse Spoorweg Maatschappij rijdt feilloos volgens het boekje. Vandaag beginnen we in Aarschot aan ons wandelweekend. Waar is de tijd dat de Pinguins mij voor het eerst naar Gelrode loodsten, nieuwsgierig als ik toen was naar een onbekende omgeving. Nu is het al bijna routine de steenweg richting Leuven op en dan door de prachtige holle weg Papenakker genaamd. We pikken er de eerste pijlen op die ons over frisgroen begroeid duin sturen. De Dievenvoetweg stuurt ons … inderdaad op een diefje tot het ingetogen kerkje van Gelrode en de statlocatie. 30 km zetten we op het menu vandaag, samen met Annieken en Chris.

Onze ‘groene kikker’ dartelt in het rond, loopt af en aan fototoestel in aanslag, Oma Kodak in actie. Linda en Chris stappen samen en ik volg wat verder, ook al om nota’s te nemen. Klassiek meteen langs de Moedermeule en daar het mooie Hageland voorbij nieuwsgierige kalveren en  nog groene fruitgaarden. Onder de A2 door en een krakkemikkig paadje in stijgende lijn, mij onbekend. We bereiken het plateau grondgebied Holsbeek en lopen geruime tijd parallel met de valleien genietend van zonnige, zwoele vergezichten. Op en neer nu door donkere holle wegen dan de befaamde Sint-Jobsweg op en stilaan dalen naar de kerk van Nieuwrode en de klassieke rustpost De Losting.

Chris moet er vandoor, sportief wandelend, wij nemen ruim de tijd voor een babbel met Sabine & Freddy. We gaan hen achterna over de kasseitjes van Grootveld. Een holle weg ook met een veelheid aan frisgroene varens, de Sint-Jansberg op. Pinot Noir, één van de vele wijnakkers hier in de omgeving. Zakken naar een graanvlakte, het Houwaartsgat. Kapel ter ere van Sint-Jozef-onder-de-Linden en Krissie (Lint) wordt onze gezel. We trekken de natte bossen in rondom het kasteel van Horst. Heerlijk wandelen is het. Heuveltje op tot de kerk van Sint-Pieters-Rode en de rustpost ‘bij Roger’. Veel bekend volk hier, de dapperen van de 50 km. Ook een mokkende Chris want ergens fout gelopen en uit zijn ritme.

Krissie achterna voor een lokale lus. Volgen een pas gemaaid graspad, geleidelijk klimmend waar de 30 km er alleen vandoor gaat. Tot helemaal bovenaan de Galgenberg en genietend van een weliswaar mistig vergezicht. Willy & Marij lopen voor ons uit. We gaan wat kasseitjes dokkeren om terug een verdiepingetje lager te geraken bij de twee pauze ‘chez Roger’. Voorzien ons voorbeeldig van zedig vocht en trekken verder richting Geestmolen. Wandelen door halfopen terrein, verhard en onverhard in het gezelschap van Hobohem Linda, ook al sportief wandelend. Een heel pittige klim, kort en krachtig en we stappen richting Panoramastraat, die zijn naam niet gestolen heeft. Vervolgen door het hoge gras en een strookje fietspad, de Bennenberg af. Langs een aanplant van coniferen tot De Losting.

Sportieve Linda kan zich slechts 7 minuten pauze veroorloven, wij nemen het breed. Kraaikant is een stevige klim tot de Sint-Jobsweg. Al heb ik wat hinder in het hoofd vanwege het drukkend klimaat, ik steek op elke helling een tandje bij, gewoon goesting. Stappen door akkerland, wat we een strookje echt letterlijk dienen te nemen. Dan weer zachtjes klimmen langs de A2 – Linda laat hare zot zijn kuren uitwerken. Onder de snelweg door, een laatste strookje steenweg, een laatste strookje veldweg … en toen was er Duvel.

De commentaren aan de finish zijn unaniem lovend. Linda, de schat, biedt ons een lift aan tot het Schoonselhof. Kunnen wij uitbollen per 2 pk tot in Hemiksem en zijn een uurtje vroeger thuis dan voorzien. Bedankt meid, daar drinken we nog wel eens ene op !   

FOTOREEKS

 

20:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -g

19-05-16

15.05.2016 Wandelend Paal te Diest

Ook de zondag brengen we door in Brabant, ja zelfs in het Hageland maar dan wel in Vlaanderen bij Eddy en zijn team. Ook vandaag beslis ik het aangeboden parkoers lichtjes aan te passen. Een opwarmertje van 1,8 km vinden wij wat kort en dus kiezen we voor 3,4 km. We stappen vanaf de Orangerie (KTA) door een witte wijk richting werf bij de Diesterse Kaai. Langs de monumentale zandstenen kerk dan en de Grote Markt richting brouwerijhuis Cerckel (Gildenbier) en het gelijknamige parkje. Voorbij het AZ door een recent aangelegd ‘lattekes pad’ en zo naar de Saspoort en de Demer. Gewoontedieren als we zijn verslikken we ons in de bewegwijzering maar komen toch bij het bezoekerscentrum van het Webbekoms Broek uit.

Korte pauze, even bijbabbelen met Patsy en haar ventje en daar gaan we weer, voor een tien-tien-tien tocht. Tussen recreatiedomein de Halve Maan en de vijvers door. Even woest stukje wal en dan door ‘t stad. Langs werkman huisjes richting scholengemeenschap. De ring over en door de bewoning rond moderne kerk Sint-Jan. We zoeken het wilgenpaadje langs de Begijnenbeek op.  Opnieuw wat straten lopen achter de Carrefour door. Eddy gaat op zoek naar de Hagelandse heuvels. De eerste die zich aandient is de Kloosterberg. Langs nog kale, bruin bewerkte akkers meteen een fraai uitzicht over de Oranjestad, gehuld in nevelige regen. De bui bereikt ons tijdens de afdaling, is kort en krachtig in de holle weg. Langs de rand van een recente wijk zetten we onze weg verder, even wat villa’s en aan de overkant van de steenweg wacht het Webbekoms Broek. Dokkeren over een kasseitje naar puur natuur. Gele boterbloemetjes versieren overdadig de grasvlaktes. Bomen staan prachtig wit in de bloesems en zelfs de zon komt vanachter witte wolken piepen. Een heerlijk schouwspel en wij genieten ! Eddy stuurt ons een pas gemaaid pad langs de Demer op. Hey, komt ons niet bekend voor evenmin als het doorsteekje tot de rustpost, rusttent bij het bezoekerscentrum. Het is er beredruk.

Daar gaan we weer, door een gele wijk en nog wat straatjes tot de kerk van Webbekom. De steenweg over en terug de heuvels opzoekend. Door graanakkers klimmen we naar het hek van Toyota en vervolgen onze weg over brede grintpaden met meerdere vrolijk wentelende windmolens recht vooruit. We wandelen op het plateau bij de A2 genietend van prachtige vergezichten. De basiliek van Scherpenheuvel komt even piepen aan de einder. Rijnrodeberg (81,25 m) lees ik. Afdaling door een holle weg richting leuke rustpost in vierkantshoeve Elzenbosch, waar wijn wordt geproduceerd. Babbel met Kriske Haezenbosch, nog steeds de gedrevenheid zelver, vrolijke snuiter.

Het laatste tientje begint met een pittige klim langs wijngaard en zurige appelgeur. De Struikstraat wordt een op en neertje tot we onder de A2 passeren. Dan gaat het in gestrekte draf naar Assent centrum. Even verder een strookje Papenbroek en de drukke steenweg over. Het beton van Prinsenbos is nog steeds potig maar we hebben goede benen vandaag, elke hindernis wordt vlotjes overwonnen. In de verte de contouren van mijnterrils, Beringen en zelfs het Genker bekken. Ik wijs er een paar dametjes graag op, zij vinden het geweldig. Blijven een tijdje over een zandweg op het plateau lopen, kwestie van de omgeving diep in ons op te nemen. Dan komt de Galgenberg aan de beurt. Zakken tot een valleitje en klimmen tot Kaggevinne. Parallel aan de steenweg zoekt Eddy een rustig straatje op. Tovert een laatste venijn uit zijn mouw, pittige helling midden de villa’s. Genoeg denkt ie dan en stuurt ons randje bossen van de Citadel naar … den Duvel.

Ik feliciteer hem met zijn parkoers, het was weer eens een heerlijke Hagelandse wandeltocht, gelopen bij een lekker net koel genoeg weertje. Ziezo, deze twee klassiekers zitten er weer op … en of het leuk wandelen was !!       

FOTOREEKS

 

21:20 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -d

11-05-16

05.05.2016 Witloofstappers te Berg (Kampenhout)

De langverwachte organisatiewijziging van de werkvloer is eindelijk aangekondigd. Ze lost de voorspellingen in maar creëert een lange hete zomer. Wat te denken van 16 werkgroepen bij een bezetting van nauwelijks 40 personeelsleden en een kick-off begin oktober 2016 ! Ik besluit dan ook even ‘foert’ te zeggen en vier dagen met Lindake op stap te gaan, zuurstof tanken. Er is schitterend zomerweer voorspelt.

De eerste opdracht is een reisweg uitstippelen tussen Hemiksem en Berg (Kampenhout). Ik kom aandraven met 3,5 km te voet, een tram, een trein en twee bussen. Het lukt ons wonderwel. De opdracht ter plaatse bedraagt 31 km en zal ons naar Perk en Kampenhout centrum voeren. Maar eerst stappen we een lokale lus van 5 km. Aanvankelijk wat tarmacjes lopen om van de bewoning verlost te geraken en dan de velden in met bloeiend koolzaad en nu toch wel snel opschietende graansoorten. Van op Zaventem stijgen grote grijze vogels op voor denkelijk verre bestemmingen. Leeuwerikjes heffen hun hoogste lied aan, tja het werd eindelijk zomer. De onverharde Molenwegel zorgt voor een eerste verrassing. Hij blijkt letterlijk tussen de aanplant van patatten door te lopen. We sluiten het lusje af met een bosje waar netels welig tieren en zin terug bij sporthal Torfbroek. Een meute honden, voornamelijk Bassett’s staan er vertrekkensklaar. We zullen ze pas ter aankomst weerzien.

Een booke een drankje en daar gaan we weer. Aan de overkant van een drukke steenweg wacht de Kaasdaversweg die ons door de velden loodst. De IJsetrippers zijn vandaag sterk vertegenwoordigt, Wilfried zal tevreden zijn. We maken een heerlijke omzwerving door het natte bos met zijn zachte geur van ontluikend daslook. De Ribeaucourtdreef loodst ons het groen uit. We blijven langs de rand van de bosstrook wandelen richting kerk van Perk. De mis van communicantjes in groot ornaat is er net uit, de klokken galmen vrolijk over het drukke dorpscentrum. Wij pauzeren in een goed beklante zaal bij een cafeetje, tijd voor een babbel met clubmaatjes. Wilfried zorg goed voor ons Nathalie dat ze snel weer letterlijk te poot kan zijn !

Wij hebben een lokale lus van bijna 9 km voor de boeg. Zwoegen ons na Mieke & Roland door de stoffige veldwegen, brokkenpaden, tot een gehuchtje randje E19. Kennen deze omgeving niet en verwachten niet veel. En toch … na het sjieke Chateau de Huyenoven duiken we plots een prachtig bos in, doorstroomt door meerdere beekjes. Passeren kapel OLV Vrede en een vijver om opnieuw het groen in te duiken. Waar we opnieuw Perk bereiken herken ik mijn dagelijkse avondlijke reisroute met bus 280 (tussen Vilvoorde en Mechelen). Zijn het tijdens de pauze in de nu stille zaal met elkaar eens, dit was leuk !

Terug het brokkenpad weg van voetballende jeugd op, deze keer tot de bosrand. Dokkeren verder over kasseitjes en de Snijsselbosweg richting beetje bewoning en even verder de ezels familie van de Kampenhoeve. Doorkruisen het Rotbos tot SK Kampelaar en zetten dan door een wijk in opbouw koers naar onze laatste rustpost. Hebben nog een uurtje stappen voor de boeg. Allen samen wandelen we door de laagbouw van het lokale rusthuis en zoeken opnieuw het stoffige Kaasdavers op. De langere afstanden krijgen nog een heerlijk groen extraatje aangeboden. Eerst de bosrand langs een diepliggende gracht. Vervolgens dwars door het Hellebos en het voor één keer vrij droog liggende Hellestraatje. We bollen uit richting steenweg en finish. Zoeken een plaatsje op het terras om met de meute Bassett’s als gezellen van ons Duvelke te genieten. Eén van de mooiste tochten die wij hier liepen zeg ik tegen de kassierster van dienst. Blijkbaar waren wij niet de enigen die deze opmerking maakten en de dame is duidelijk tevreden.

Voor de terugreis wordt één bus vervangen door een trein en de tram door weer een andere bus. Is 3,5 km minder stappen. We hebben nog drie dagen te gaan …   

FOTOREEKS

 

21:23 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -b

07-04-16

02.04.2016 wsv Tervuren-Bos

De Lijn zet ons op het verkeerde been en wij stappen ettelijke honderden meter te vroeg van de bus af.  Het laat ons toe een babbeltje te slaan met Tilly & Jean-Pierre (Puurs) en een onfortuinlijke chauffeur uit de blubber te duwen, terug op berijdbare ondergrond. Je maakt wat mee als wandelaar !

Tot onze verrassing clubmaat Peter in de startzaal en hij steekt even voor ons van wal. We stappen recht naar de muzikale fontein en vervolgens langs het Afrika museum, nog steeds in de steigers. Door jong bos en vervolgens langs de achterste vijver tot de Leuvense Poort en de Voer. Waterkiekens zijn druk in de weer met het nesten bouwen. Pauze kunnen we nemen In Den Congo, onder de stemmige kerktoren van Vossem. Te vroeg voor ons en we stomen gelijk door vrij snel bijgehaald door Peter. Plintveld stuurt ons de heuvel op en naar een eerste kasseitje. Bosdelle is nog een aardig stukje natuur. Een specht timmert er vrolijk op los. Dan komt het Moorselbos aan de beurt. Tarmac lopen langs kasten van landhuizen met grasperken wit van de bloeiende bosanemoontjes. Het parkoers verwordt tot huisjes kijken, de VRT-toren vormt een verre achtergrond. Tramweg ‘Zwette Jean’ zet ons terug af in centrum Vossem. 12 km in de kuiten en dus tijd voor een ‘booke In De Congo’. Uiteraard een bruine boterham.

Onze gastheer trekt nu de heuvels in. Alle registers open zoals wij het verwachten hier in de streek. Een viertal kilometer op en neer hossen door het heerlijke Brabantse landschap tot de kerk van Duisburg. We besluiten nog eens ‘door te trekken’, Peter in het gezelschap van Waaslanders Tiny & Danny achterlatend. Leuk uitzicht vanaf de Voarenberg en dan weer een heel eind straten lopen tot Kleinveld en Eizer. Onze Wilfried zou hier vast wat anders mee doen ! Een klimmende holle weg zet ons af  in open veld ergens tussen Duisburg & Huldenberg. De kasseitjes die we nu dokkeren zijn ons zeer bekend van eerdere GR-tochten. Tot ver voorbij de eenzame kapel is het hotsen & botsen. We worden daarbij danig op de zenuwen gewerkt door tientallen kleine, zwarte vliegjes. De lente is in ’t land al oogt ze vandaag grauw en grijs. Een nieuwe wijk, een pittig klimmetje, laatste pauze in Duisburg.

Opnieuw herenigd met Peter lopen we Mieke & Roland achterna langs de Voarenberg. Dan volgt de Terschurendreef en … eindelijk het Zoniënwoud. Flaneren heerlijk over de golvende paden en de brede bos boulevard. Duiken een grasgroene vallei in die ons zal afzetten bij de Wolvenweg, heerlijk hol pad. Centrum Tervuren meteen en laatste mogelijke pauze op 1700 meter van de finish. Nog een kwartiertje huisjes kijken langs onder meer een witte wijk en toen … was er Duvel. Busje komt zo, Peter heeft nog dorst en blijft bij de broertjes de Keyser hangen.  In Leive on de stoese hebben we nog tijd voor een laatste natje en dan sporen en brommen we huiswaarts. Mmm … we hadden meer verwacht van deze tocht en van het weer. Morgen ander en beter …

FOTOREEKS

 

21:11 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -t

16-03-16

12.03.2016 Trekplosters Zellik

Vandaag ga ik op jaarlijks familiebezoek. Achter de toog bij de Trekplosters staat Nelly Vanderstukken, familie uit het 7de knoopsgat weliswaar maar toch leuk. De startzaal wordt voor meer dan de helft bevolkt door IJsetrippers, we zijn met z’n allen paraat. Trekken ons op gang in de mistige morgen langs het klassieke achterafje richting brug over de snelweg naar de kust bij Groot-Bijgaarden. Dokkeren meteen door naar het gelijknamige kasteel en de gemeenteplaats met de mooie gebouwen. Passeren na nog geen halfuurtje wandelen rustpost Collegium, die niet voor ons voorzien is en lopen dus gewoon door. Rustige straten loodsen ons richting winkelcentrum Dansaert Park, mij volledig onbekend. Stilaan breekt de zon door het grijs en het parkoers open naar meer groen. Toch zullen we een ruim uur straten lopen in de omgeving van de snelweg, langs Kattebroek en Hof van Elegem. De bedoelingen van de parkoersbouwer ontgaan ons helemaal. Eindelijk komen we hoog boven de Dilbeekse Wolfsputten uit en mogen genieten van het natte biotoop en al heel wat ontluikend groen. We denderen Ketelheide naar beneden. Genieten nog van een wilgenpaadje en een schafelingpad langs een diepliggende beek. Dwars door een witte wijk gaat het naar Savio en de eerste pauze na 12 km !

Langs een verweerde muur zetten we onze tocht verder. De Kattenstraat voert nu hoog in het landschap, voorbij de Bruine Lieveheer. We laten de bebouwing achter ons, verlaten de 42 & 50 km voor een trage afzink door open veld, genietend van Pajotse vergezichten. Kwartslag om de majestueuze kerk van Sint-Martens-Bodegem en vervolgens een heerlijk pad langs een vrolijk klaterend beekje. Aan de overkant van de spoorbaan wacht rustpost 2, Castelhof. We nodigen Claire & Roland uit voor een extraatje maar ze gaan niet op ons aanbod in. Vort met de geit dan maar ! Zoeken het tarmacje op parallel met vallei en spoorbaan en verorberen als bonus de klimmende veldwegen van de Cauwenberg. Voorbij voetbalvelden wacht oranje geschilderd kasteel La Motte en de kerk als op een pedestal van Sint-Ulriks-Kapelle. Lijken op het hoogste punt van de omgeving te wandelen met uitzicht zowel in noordelijke als zuidelijke richting. Duiken tussen bebouwing opnieuw de vallei in en stappen met z’n allen langs de bosrand van Tenbroek terug naar Savio.

De laatste loodjes beginnen pittig met de klim voorbij Don Bosco en andere scholen. Slingeren ons vervolgens een weg langs achterafjes terug richting snelweg waar het al de ganse dag gezellig in de file blijkt te zijn. Aan de overkant van de brug wacht het Fabiolapark en prachtig houtsnijwerk aangebracht in dode bomen. Wie haben es wieder geschaft ! Nelly en echtgenoot zorgen voor een paar frisse Duvelkes en dan is het tijd voor de overvolle bus, zwart van ’t volk richting Brussel Noord. Vlot reisje naar Hemiksem, morgen zijn we weer paraat.   

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/12032016Zellik

21:19 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -z

19-01-16

16.01.2015 VOS Schaffen

Het is stil op de trein en in de startzaal. Het ruige winterweer van gisteren heeft er denkelijk alles mee te maken. Nochtans ligt op onze reisweg alleen Aarschot er wit gepoederd bij. Het overstromingsgebied van de Demer bij Testelt ligt uiteraard ‘blank’ maar dat hoort zo elke winter te zijn. Natuurlijk heel wat bekenden in mijn vroegere thuisbasis, oude trouwe Jos Poel op kop. Traditiegetrouw bestaat het parkoers uit een korte en een lange lus. Wel geen rustpost in Zelem dit jaar maar in Meulstee (Molenstede), toevallig de plaats waar ik jaren geleden Hugo Bonnyns, ons feestvarken van vandaag, leerde kennen en waarderen.

Maar eerst de kleine lus dus van toch om en bij de 9 km. Windstil en zonnig wat kan een wandelaar zich meer wensen ! Voorbij de dorpsmolen gaan we hoog de velden in genietend van de vergezichten. Een holle weg zet ons een verdieping lager af bij boomkwekerijen. Het parkoers ligt er niet eens vettig bij, ook voor ons toch wel een verrassing. Bij het veld van zonnepanelen draaien we linksweg richting bosje van Kenisberg en het voetbalterreintje van Kelberg Sport. Terug de heuvel op naar ’t Steenkot, een oude ijzerzandsteen winning. Een heuveltje verder nog eens genieten van deels beboste vergezichten. De toren van de Averbodense abdij komt aan de horizon piepen. Een graspad voert ons terug richting Schaffen en zijn boomkwekerijen. De kerktoren is prominent aanwezig. Tijd voor een pauze en de versterking van de innerlijke mens.

Het grotere werk vatten we aan langs de bebouwing van de lange Kerkstraat. Aan de overkant van de steenweg naar Tessenderlo en onderaf het vliegveld van de para’s volgt een aangenaam bospad langs een modern kasteel met slotgracht. Tussen weilanden wacht een bepaald vettig paadje. Kraaien krassen als lijken ze met ons te lachen. Linda houdt aan een slippertje een stroomstoot over. Parallel een vallei nu, over tarmac tot het Bolhuyspad. We stappen gebied Dassenaarde in en moeten even ploeteren bij een bruggetje over ’t Zwart Water. Langs de bosrand vervolgen we ons weg. Temmen het vals plat van de Eikelenberg en steken de steenweg Diest – Veerle over. Halfopen terrein loodst ons naar een prachtige zandweg langs het water met het stemmige kerkje van Meulstee als achtergrond. Heuveltje op tot ’t Molenhuis, we hebben zo’n 17 km in de kuiten zitten.

In het zaaltje is het de zoete inval. De twee Jefkes (Balen & Borgerhout), de Wilskes, tot zelfs Annieken & Chris uit het verre Giesbaarge. En dan vergeet ik ‘joker’ Willy nog. De meesten hebben een lusje voorsprong op ons, naar goede gewoonte. We laten een sneeuwbui aan ons voorbij gaan en vatten de lokale lus aan. Klimmen zachtjes naar de villa’s van ’t Grasbos. Stille straten worden afgewisseld met achterafjes. Een dot van een holle weg voert ons naar de spoorbaan & Demervallei. Deze volgen we over half verhard tot we opnieuw in de bewoonde wereld zijn. Een ommetje om aan de kilometers te geraken en de laatste pauze bij Mariette en haar team.

Een hagelbuitje begeleid ons bij aanvang van het laatste wandeluurtje. Door een werf lopen we richting Liebrechtsveld. Was de parkoersbouwer moe ? Hij stuurt ons gewoon rechttoe, rechtaan langs enkele straten naar het vliegveld. Een tarmac dreefje voert er naar de steenweg en Schaffense straten tot de finish. Eind goed al goed, in een haast verlaten zaal laten we ons de Ommeganck smaken. Lijken de laatsten te zijn die huiswaarts keren als is het nauwelijks later dan 17:00. Helaas een dunne bezetting dus vandaag en zonder reden want wij genoten van een prachtige dag.      

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/16012016Schaffen

21:24 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -s

20-08-15

16.08.2015 Boutersem Sportief

De boemeltrein loopt in Vertrijk leeg. Onder leiding van Xavier reppen ruim 30 wandelaars zich richting startzaal anderhalve kilometer verder in Boutersem. Grappig daarbij, de parking van de tocht ligt net naast het stationnetje ! Het is berendruk in het te kleine startzaaltje, het is er te warm ook en we gaan snel op pad voor 30 km.

Een paar straten en dan een zachte, vettige klim gezien de regen van eergisteren. Butselbos gaan we verkennen. Leuk afwisselend parkoers overigens met donkere bospaden, weilanden en maïs, over licht golvend terrein. Een eenmanspaadje zorgt voor file want alle afstanden lopen deze eerste etappe. Zacht klimmende steenweg dan, de 8 en 12 kilometer verlaten ons. Wij duiken de weidse akkers in, genietend van magistrale vergezichten richting Pellenbergse heuvels. Na ruim 8 km onze eerste pauze in een geleefde voetbalkantine. Rik (Bornem) wordt voor een tijdje onze gezel. We stellen ook vast dat de IJsetrippers hier ruim vertegenwoordigd zijn. Is ook bijna een burentocht.

Na Raymond ‘la cravatte’ en Jacqueline, die komen uitlopen van de DoTo, denderen we een mooie holle weg af tot een spoorlijn. Bij een weide bevolkt met Limousin stieren verlaat Rik ons, hij houdt het bij een twaalftal km. Wij klimmen weer een pracht van een holle weg op naar het volgende schitterende vergezicht. Een brug loodst ons over de E40 en dan voeren straten ons naar centrum Neervelp en de tweede pauze. Verwarring alom daar volgens de parkoersbeschrijving dit Vertrijk had moeten zijn. Een onzuiverheid van de organisatie die wij ons verder niet gelegen laten.

Hebben een lokale etappe van 6 km voor de boeg. Kleine Heide is een betonbaan die tot een boerderij voert. Daar gaan we de rosse kassei op recht de akkers tegemoet. Het pad wordt een paar keer herschapen in een vijver, telkens er een ‘zoenk’ in de weg is. Gelukkig kunnen we er telkens over de stoppels van gemaaid graan lopen. Voorbij een akker prinsessenboontjes klimmen we tot  het kerkje en het stille dorpscentrum van Opvelp. Volgen een gracht langs landgoed Verbranden Toren en maïs van wel erg verschillende hoogte. De aanhouden droogte eist blijkbaar zijn tol. Prachtig paadje langs een minuscuul beekje, we dokkeren vervolgens nog wat kassei tot de andere dorpskant en weer Kleine Heide. Stappen opnieuw langs de kerk van Neervelp tot de rustpost, die er nu haast verlaten bijligt.

Ik heb een dipje, bunker wat suiker met behulp van ‘kroeselen’ taart. Terug op pad dan. We dwarsen de vallei van de Velpe en laten een kasseitje ons hoog in de velden voeren. De 30 km stapt richting Willebringen waarna we de E40 + TGV lijn opzoeken en even later de oude spoorbaan Leuven-Tienen. Onze trage wegen lopen hoog boven het gemotoriseerd verkeer. We maken een ruime omzwerving door akkers, steeds met een witte kerktoren als baken. Daar gaat het ook naartoe, het dorpje Roosbeek en onze laatste pauze. Hebben er slechts 3,5 km meer voor de boeg en tijd zat. Tijd voor een Duvelke dus en een praatje met de cafébaas.

Een paar straten en we zoeken Voetweg 42 op. Deze voert naar een moerassig gebied, paadjes van houtsnippers en vlondertjes inclusief. Raken even aan de drukke steenweg Leuven – Tienen en bewandelen dan een laatste groen achterafje tot de finish. Hebben er ruim de tijd voor een uitgebreid zonnig terras. Een goed beklante bus, twee treinreisjes en een laatste busrit. Ons wandelweekend zit er weer op. Plan slechts één werkdag deze week. Heb mij in het hoofd gehaald 6 opeenvolgende dagen te wandelen voor een totaal van zo’n 200 km. Eerst komt de Vierdaagse van de IJzer aan bod. Benieuwd of de weerbarstige knie zal standhouden …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/16082015Boutersem

 

21:15 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -b

06-08-15

02.08.2015 wk Werchter te Wespelaar

We zijn vroeg uit de veren, nemen de eerste bus richting Koekestad.  Hebben 10 minuutjes tot de trein richting Mechelen en daar 5 minuutjes overstaptijd. Exact 1:30 reizen tot Wespelaar met een startzaal op 350 meter van het perron. Wat een luxe ! Tot onze verrassing Yvan (Landen) in de zaal, ook hij op verkenning van het onbekende.  Nog voor 08:30 zetten wij er de pas in, verlaten de dorpskom langs kerkwegeltjes.  Verslikken ons bijna in de eerste splitsing maar ik ben wakker, corrigeer snel. De 5 en de 30 km worden naar het Haachts Broek geloodst een oase van rust in het groen. De zon geeft al duchtig van jetje, om de paar minuten zakt een grote grijze vogel uit de staalblauwe hemel. Wij zien het goed zitten.  Worstelen ons door een paar stille Haachtse straten tot het volgende natuurpunt.  Halfopen terrein met weilanden en natte bosjes van populieren. Moeten even langs de spoorlijn stappen maar geen nood, na de overweg wacht het volgende groen al. Het is er druk, is haast treintje lopen van de vele wandelaars. Het pad langs het kanaal is veel breder en de meute waaiert uit. Net voor de nieuwe tunnel in Tildonk halen we Rik (Bornem) in die een uurtje later startte maar een kortere afstand loopt.  Het is erg druk in de rustpost, wij posteren ons in de gang, zijn na 10 kilometer wandelgenot toch wel aan een pauze toe.

Komt JPD daar binnen vallen, rood aanlopend en goedlachs als altijd, onzen Brusseleir.  Ook hij doet wat minder kilometer want net terug uit een heupblessure.  Wij gaan op pad voor ons tweede tientje. Langs achterafjes het dorp uit en vervolgens over tarmacjes de weidse akkers in. Goudgeel stro en donkergroen maïs, haast volgroeid.  Waar de 30 km zijn eigen weg gaat waden we door het hoge gras over een krakkemikkig pad. De Kleine Kerkweg is dan weer een alleraardigst en lommerrijk eenmanspaadje. Het voert ons naar een haast verlaten steenweg met fietspad aan weerszijden.  Even verder duiken we links de wilde natuur in. Hadden bijna de afslag gemist en ik roep een jonge deerne terug die ruim 100 meter voor ons uitgaat. Heerlijk strook donker bos zet ons af bij een zandweg tussen weiden door. Dan volgt de Groenstraat, immer gerade aus richting dorp. Een man van de organisatie wacht ons op met de vraag of er een parkoersprobleem is. We wijzen hem op de delicate afslag zo’n kilometer terug. Blijkt dat wel meer wandelaars deze gemist hadden. Hij gaat op pad voor correctie, prima service dus.  Even wat straatjes, we duiken terug de akkers in over een hobbelig pad tussen muren van maïs.  Pikken de kortere afstanden op en wandelen langs de voetbalterreinen richting dorpskern en rustpost.  Grappig om zien hoe wandelaars netjes op een rijtje zitten aan de lommerrijke kant van de straat.  Wij sluiten aan.

Nemen een wat langere pauze dan gewoonlijk, de twee tientjes gelopen in de zomerse warmte laten zich gevoelen. Wandelen voorbij het immense Ursulinenklooster het dorp uit richting vaart. Even langs het water en dan een tarmacje op voorbij herenhoeve ’t Kasteeltje en de akkers tegemoet. Op de achtergrond een grijzig kerkje, naar ik vermoed Wakkerzeel.  Dorsmachines oogsten de goudgele tarwe. Het doet mij denken aan een leuk Vlaams liedje :

De oogst was rijp en binnen

De boer zijn hoogste wens

Men zei mij dat dit alles een paradijs was voor de mens

En zo voelen wij ons ook telkens wij mogen wandelen. Al wordt het nu even hard labeur. De zon beukt in op onze koppetjes, het asfalt geurt en wij kreunen ons een weg door de stille akkers. Een grindpad stuurt ons richting bomen. Heerlijk die verkoeling langs de verweerde antitankgracht. Even verder wacht opnieuw het Haachts Broek. Ondanks het lommerrijke fraaie biotoop moet ik vaart minderen. Mijn zuurstofaanvoer is te beperkt om een stevige inspanning te blijven leveren. Toch is het genieten stappend over vlondertjes, langs droge grachten en weelderige plantengroei. Bij het verlaten van het bos pikken we de andere afstanden terug op en zetten samen koers langs de bosrand richting dorp en finish. Leuke tocht gelopen al dient gezegd dat de 5 en de 30 km het best bedeeld waren met groene, bosrijke stroken.  Volgend weekend is het onze beurt om de wandelaars te verwennen, pijltjes hangen tussen Overijse en Eizer met misschien een extraatje in Puurs. Tot dan.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/02082015Wespelaar

  

21:44 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -w