26-10-17

26.10.2017 Torenvrienden Oostham

Ik ben er weer vroeg bij vandaag, stap twintig na acht al van de trein in Leopoldsburg. Moest mij nochtans reppen in Berchem want de overstaptijd was gereduceerd van 8 naar 3 minuten. Heb vijf kilometer steenweg voor de boeg tot startlocatie De Warande. Google Maps verslikt zich in de straatnamen maar de tekening is gelukkig duidelijk en correct. Stap langs werkmanhuisjes richting kerk van Heppen. Stilaan duiken statige villa’s op en verderop een eerste bosstrookje. Het is behoorlijk druk in het kleine, vrij moderne zaaltje. Ik begroet meteen de Vossen Patsy en Jos, ons aller Corrie ook.

De opdracht is vrij eenvoudig. Twee lussen, eentje van 10 km en eentje van 6 km. Begin natuurlijk met het grotere werk, ben nog fris en monter. Boskant noemt de eerste straat en dus gaan we meteen over tot de orde van de dag : spar met een ondergroei van piepjonge loofboompjes en varens. Even het bos uit voor enkele woningen en verdort maïs. Vrouwtjes met hond roepen mij terug, ik loop blijkbaar met mijn hoofd in het lage wolkendek. Opnieuw het bos in, vooral berk nu en ik sluit aan bij Henkie van Genkie. Korte babbel en ik stoom door genietend van het verkleurende groen met een ondergroei van klimop en hulst die los door mijn broek prikt. Pik een andere afstand op en loop wat tarmac door de Grensstraat, van Heppen naar Oostham. De blauw-wit versierde Lourdesgrot laat ik rechts liggen en stoom door tot De Warande. Ben 1:50 onderweg geweest.

Hoog tijd om de innerlijke mens te versterken en bij te babbelen met Jacky ‘de lange militair’. Terug op pad voor de resterende 6 km dan. Blijkt inderdaad dat de zaal netjes op de grens Heppen/Oostham ligt. Dieper richting tweede gemeente nu. Een afwisseling van bos en halfopen terrein, aanvankelijk ook nogal wat tarmac tot een heerlijke bosstrook met weelderige rosse varens. Vanaf de Pater Clement Lemmensstraat en de Grensstraat  is het parkoers gelijklopend met de 10 km. Doe exact 1:15 over de 6 km, goed gemeten dus. Hoog tijd voor een wandelaarsdrankje en gezellig keuvelen met Henkie, Jacky en Yvan ‘le terrible’. Vat de terugweg aan langs dezelfde N73 tot station Leopoldsburg. De laatste kilometer onder een zachtjes lekkende hemelpamper. De kilometerkes zitten weer in de kuiten. De drie komende dagen bestaan uit een eerste verkenning van onze novembertocht in Hoeilaart, een bezoekje aan Leo in Ravels en de allerlaatste dag van de Police de Jette, voor de gelegenheid vanuit Ganshoren. Voorwaar een druk wandelleven.

FOTOREEKS

20:09 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -o

25-10-17

24.10.2017 Blijf Jong Genebos te Engsbergen

Ik ben al om 5:00 klaarwakker, tien na acht bij het nog duistere en kletsnatte station van Diest. Heb ruim vijf kilometer voor de boeg tot Engsbergen waar Blijf Jong Genebos verzamelen roept. Heb hier wel wat terreinkennis uit een vroeger leven. Korte klim langs de Lazarijstraat, even wat huisjes kijken en dan de open ruimte in. Het wordt langzaamaan dag, een grijze dag. Kies voor een bruggetje over een riviertje (de Zwarte Beek ?) en stap dan naar de bossen van Dassenaarde. Heerlijk wandelen is het er genietend van de veelkleurige herfsttooi en met knisperend blad onder de voetzolen. Kom haast geen mens tegen op de vele paden van Asdonk, tenzij dan vrouw met hond. Een stoere Brabantse knaap in de wei komt zijn knuffel halen. Iets na de klok van negenen ben ik bij VK Penarol, wat tegenwoordig ook Thes noemt. Het is er behoorlijk druk, er zijn al 250 wandelaars op pad.

We worden naar Okselaar gestuurd zo blijkt. Maakt niet uit welke richting we uit gaan, dit is een zeer bosrijk gebied. Op pad dus voor een eerste etappe van ruim 6 km. Meteen het bronsgroen eikenhout in met een ondergroei van weelderige rossige varens. Heerlijke paadjes sturen mij zachtjes een eerste helling op. Er volgt afwisseling met zanderige ondergrond, heide en gelige grassen, klokkebeesen ook. Na een uurtje zwerven bereik ik de brede lanen van de Streekbossenstraat. Ben zo in het wat aftandse maar knusse zaaltje van Fanfare De Eendracht. Doen we zeer regelmatig aan tijdens wandeltochten hier in de streek. Hoog tijd voor een boterham.

Ontsnap aan een vrij fikse regenbui en gelukkig maar want ben mijn regengerief in Hemiksem vergeten. Onder nog wat miezerig hemels ‘gezeik’ stap ik de bebouwing van Okselaar binnen. Vrijwel alle straten noemen hier Tessenderlobaan of Averbodeweg. Ik volg stroken van deze laatste tot ik de rand van de fameuze vijvers bereik. Krijg de plas niet te zien maar stap langs de rand van weilanden richting bossen de Merode. Is een kleine vijftien jaar geleden dat ik deze woonplaats inruilde voor Hemiksem. De omgeving is danig veranderd door toedoen van Natuurpunt. Waar vroeger maïs stond is het geheel nu herschapen in een open ruimte met opgroeiende heide en berken, prachtige plassen van regen- en grondwater ook. Kempense schapen zorgen voor de begrazing, het korthouden van de grassen dus. Een heerlijk wandelgebied en ik loop hier moederziel alleen. Steek de steenweg naar Veerle over en duik de bossen van Gerhagen binnen. Onder ranke, donkergroene sparren een veelheid aan kleur van geel tot rood dankzij het loofblad. Open terrein steevast begroeid met uit de kluiten gewassen heide. Als wandelen een feest is ! Even een tarmacje in het bos en dan zet ik koers naar de bewoning. De steenweg steek ik opnieuw over bij dancing Heideroosje. Ben zo weer bij de fanfare na breed uitgesponnen 9 km wandelgenot.

Tijd voor een wandelaarsdrankje en een babbel met Sigrid. Zij moet de lus nog beginnen, ik zet koers naar de eindmeet zo’n 4,5 km verder. Ga Hugo en zijn maatjes van Duûn achterna over heerlijke slingerpaadjes tussen sparren door. Sommige strookjes liggen er vettig bij. De ondergroei biedt steeds hetzelfde beeld, jonge berk, groen of rosse varens, klokkenbeesen. Een geoogst maïsveld kondigt de finish aan. Langs de villaatjes van Mispad en een oude ast stap ik tot Penarol. Stel er tot mijn ontzetting vast dat ik mijn wisselgeld van € 18 vergeten ben in de rustpost. Meld mij bij de organisatoren met het verhaal. Zij bellen gelijk naar Okselaar en ik krijg netjes mijn geld terug. KLASSE en een hartelijk bedankt mannen voor de goede zorgen.

Korte babbel met clubmaatje Peter en ik ga een laatste keer op pad langs de kerk van Engsbergen. Duik niet diep genoeg de bossen in en stap zodoende een heel eind langs de drukke baan van Molenstede tot Diest station. Deert niet, ik heb een prachtige herfstwandeling achter de rug.     

FOTOREEKS

17:49 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -t

09-10-17

06.10.2017 Leopold I Stappers tussen Schaffen en Leopoldsburg

Vorig weekend zat mijn levenslust in de diepvries, netjes verstopt achter de kouwe kip. Heelmeesters Chris en Wilfried brachten zorgvuldig balsem aan op de diepe wonden in de ziel. Langzaam kwam mijn lichaam terug boven het vriespunt uit. Helen zal het wellicht nooit maar ik ben vandaag wel op stap met Linda. Vlotjes met de trein tot Diest en dan te voet naar de Schaffense vliegplein zoals aangegeven door Lydia. Bussen rijden af en aan bij de sporthal. Voor de vele militairen is het van ‘moetes’ voor de burgers een plezier, 32 wandelkilometer in lijn tot Leopoldsburg.

Wij schrijven in en trekken ons op gang langs de Water- en de Berkstraat. Karin en Dirk stomen voorbij, die twee lijken altijd haast te hebben. We duiken de golvende bomenkwekerijen van Limbos in, hier wandel ik al jaren graag. Even verderop de grote ‘zonnebank’ van Kelbergen. Strookjes herfstig verkleurend bos, voetbalterreintjes, weilanden en maïs, vergezichten ook. Na één uur stappen hebben we vijf kilometer afgelegd en wordt Lewie Stroboer onze gezel. We keuvelen ons een weggetje richting Vleugt (je weet wel Vos Op Stap) en vervolgen over tarmacjes door het halfopen landschap. Even letterlijk door een maïsveld en dan spant Ons Heer zijn regenboog. De eerste pauze komt er na 10 km en dus na netjes twee uur wandelen. Gezellige legertent en een leuk groepje wandelaars.

Lewie gaat er vandoor en wij volgen even later want Linda moet gaan ‘bossen’. Komt daar een fleurig dametje aangestapt, blijkt ons aller Sigrid (Kontich) te zijn. Wij zullen vandaag samen de rit volmaken. Na het volgende bosje is het huisjes kijken dwars door het Paalse Patersveld. Bij de Klitsberg een eerste opgever, een stevig van kantoorvet voorziene militair. Wandelen de beboste heuvel langs zijn mildere kant en passeren achtereenvolgens de Sint-Sebastiaansgilde Meelberg en de Paalse golfterreinen. Brug over de snelweg, ik ben verbaasd dat we zo snel Tervant verlaten, had er de tweede pauze verwacht. Bij kilometer 15 zijn we nog steeds netjes in het tempo. Stappen over een fietspad door Limburgse bossen tot het Albertkanaal. Brug over het brede water en dan lopen we een tijdje parallel door de Schipperstraat. Helaas komt het vele water nu ook van boven. Paraplu, cape of regenjas, elkeen duikt in zijn eigen beschutting tegen het overvloedige hemelvocht. Zullen een paar keer de oude spoorbaan naar de steenkoolmijnen oversteken. Stappen wel over heerlijk slingerende bospaden in het verkleurende groen. Koersel lees ik op het naambord. Passeren mijnwerkershuisjes met opvallend veel schotelantennes, een pleintje met kiosk bij het casino. Daar doemen de gebouwen van Beringen Mijn op met op de achtergrond de minaretten van de moskee. Tweede rust na 20 km en 4 uur wandelen. De legertent biedt adequate beschutting tegen de nog steeds heftige regenval en we wachten letterlijk tot de bui over is.

Meteen na het vertrekken een prachtig gezicht op de zonovergoten mijnterril. We mogen er zowaar op wandelen, zowat halve hoogte langs zijn noordelijke flank. Schitterende uitzichten natuurlijk over een groen lappendeken met donkere kerktorentjes en een paar andere steenhopen als bakens. Bij de horizon rookpluimen van industrie, ik vermoed de Nederlandse grens. Terug op zeeniveau volgen we aanvankelijk een fietspad en duiken dan het overheerlijke bronsgroen eikenhout in met een weelderige ondergroei van rossige varens. De vrouwtjes lopen vrolijk kwetterend voor mij uit, ik geniet van de heerlijke omgeving en de vele kabouterhuisjes met witte stippen. 25 km en vijf uur gelopen, als dat niet netjes is ! Even een fietspad bij Korspelheide en dan hupsakee terug de bossen in. Militairen vertragen, hebben zere voeten en benen, wij stappen fluks door het mulle zand van de heide tot de laatste rustpost. Geen bier te krijgen, Onze Jongens houden het sportief bij soep en frisdrank.

We laten een mals buitje over trekken en beginnen aan de laatste drie kilometer. Eerst zand baggeren om het domein uit te geraken. Even tarmac tot het bordje Leopoldsburg en ons vervolgens een heerlijk slingerwegje te goed doen tot Villa Astrid. In een pracht van een zaal bij een Duvelke nagenieten van een schitterende tocht. 1400 meter tot het station en een vlotte terugreis naar Hemiksem. Linda is zeer te spreken over haar eerste deelname aan deze tocht. Hopelijk neemt iemand het over van de op rust gaande Leopold I Stappers. Wij hoorden alvast positieve signalen.

FOTOREEKS

 

19:45 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -s, -l

27-02-17

25.02.2017 T.O.S. te Sint-Lambrechts-Herk

Het wandelaanbod in Belgenland in schraal vandaag. Wij kiezen voor het makkelijkst bereikbare zijnde omgeving Hasselt. José (Wilrijk) en Rudy (Hove) denken er ook zo over en gezellig taterend reist het viertal naar de Glimburgers. Het is reppen tot busperron 14, we hebben maar 4 minuutjes. Locals staan er ook te wachten net als Jacqueline trouwens. Zij weet te vertellen dat we drie lussen zullen wandelen vanuit de startzaal vandaag. Maakt ons niets uit.

Aangename zaal overigens onder de sobere kerktoren van Sint-Lambrechts-Herk. We trekken ons op gang voor een eerste 10 km samen met … Willy & Marij uit het verre Waasland. Even volgen we de Truider steenweg richting Alken en duiken dan de winderige akkers in. Luc (Kessel-Lo) kruist ons pad. Komt van station Alken en weet dat zijn maatje in de startzaal trouw op hem wacht. We gaan de Oude Baan op, zacht hellend beton lopend tussen appelen, peren en gespreide bebouwing. Zakken aan de overkant van de steenweg over typisch Limburgse verkavelingswegen terug wat lager tot VC Terkoest. Tot onze verbazing pikken we bij een watermolen riviertje De Herk op. Zullen we even volgen om dan weer een zachte heuvel door open land te beklimmen. Nog een ruime kilometer ‘immer gerade aus’. Leek ons kort deze 10 km, bevestigt door Polle ‘de pakkeman van Scherpenheuvel’ en even later Marcel uit het extra verre Koekelare.

Schafttijd en dan op pad voor de 8 km. Stukje Trudo richting Hasselt en dan wat villaatjes kijken. Leuk achterafje volgt, graspad langs een diep ingesneden beekje. Een park-omgeving, een paar straten, een aardbeienveld. Het parkoers wisselt voortdurend tussen verhard en onverhard. Krijgen zelfs een strookje bos met nogal wat klimop gevolgd door zompig gras. In the middle of nowhere staat een wat verweerd kerkje, een grote kapel eigenlijk, naamloos te wezen. Langs de fruitgaarden van de Wideuxdreef vorderen we naar het gelijknamige kasteel. Stappen tot de Bloonwinning een pracht van een oudere vierkant hoeve, nu B&B. Genieten van het vergezicht over de Herkvallei en stappen de laatste kilometer van daarstraks een tweede keer.

Nog 5 kilometer te gaan. Verwachten een gewone stratenlus maar krijgen toch nog een strook onverhard cadeau en een fraai heuvelend uitzicht als we langs de expresweg groen lopen. Komen tevreden de intussen stille zaal binnen. Niet onverdienstelijk deze tocht in een omgeving waar duidelijk niet echt veel te bieden valt. Nog even een babbel met thuisloper Yvan ‘le terrible’ en … busje komt zo. Onberispelijke reis volgens het boekje tot Hemiksem. Dat kan niet elke dag gezegd worden !

FOTOREEKS

19:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, - s

20-02-17

18.02.2017 Horizon Donk te Linkhout

Vlot reisje vanmorgen. De eerste bus in Diest richting Linkhout gaat pas om 10:00. Een kwartiertje later stappen een tiental wandelaars af … om vast te stellen dat de startlocatie gewijzigd is. Slechts een paar waren op de hoogte. Gelukkig is het nauwelijks 500 meter wandelen tot de nieuwe en ruime zaal, goed beklant overigens. We zijn wat blij ook Yvan, le terrible te mogen begroeten, herstellend van zijn ‘terrible’ avontuur.

Steken pas omstreeks 10:45 van wal voor een eigengereide 24 km. Kuieren tussen Demer en Schulens meer, deels gehuld in optrekkende nevels. Vanaf Kambergen volgen we de 30+ onder de expresweg door. Stratenloop helaas langs Gorenbroek, de Schanskapel en de Sint-Jansberg. Wie herinnert zich de Donkelhoeve nog ? Ligt dus niet in Zichem maar wel in Zelem. Via de Van Zurpeledijk en dancing Astrid gaat het naar de spoorbaan Diest – Hasselt. Eindelijk terug onverhard en een beetje modder tot rustpost Groenhof, ons verder onbekend.

Babbeltje slaan met koppeltje uit Okselaar dat wij al twintig jaar kennen en toch niet bij naam.  Zijn wel de levende voorbeelden dat alternatieve, natuurlijke medicatie werkt en dus een schat aan informatie voor ons. Maar terug op pad, gans alleen op het parkoers. Langs de Barenbergseweg de licht golvende bossen tegemoet. Gemengd bos overigens met toch een boventoon van spar en een ondergroei van bramen. Langs de Oude Schansstraat stappen we naar de Zwartebeek. Ze blijkt een kleurshampoo te hebben ondergaan want ziet rossig bruin. We mogen kilometerslang door haar vallei lopen. Hoofdzakelijk onverhard tot moerassig door de Meldertse Schurfert. Wij kunnen ons niet herinneren ooit over de volle lengte deze mooie omgeving gelopen te hebben. Pauzeren doen we in Sint-Anna-Mellaer waar we genieten van een heus lenteterrasje. Het is er trouwens nog behoorlijk druk. De Hoeilaartse musketiers zijn maar met z’n drieën vandaag. Shining Bright verblijft aan zee … op appél bij de baas ?

We hebben nog zo’n 5 kwartier voor de boeg. Wandelen door halfopen terrein naar de volgende pluk sparrenbos. Her en der hindernissen van de Lummense paarden cross country. Even opnieuw parallel met de expresweg en dan vervolgen over rustige tarmacjes in het groen met grachten aan weerskanten de weg. Zowat alles noemt hier Goerenstraat. We bereiken opnieuw de spoorbaan. Lopen er een heen en weertje om aan de kilometers te geraken. Bij de voetbalterreinen weten we de finish nabij. Het is berendruk in de zaal. Dirk komt met het verhaal dat er in Leuven een trein ontspoord is. Karientje heeft dienst onder meer omwille van het afgekondigde rampenplan.

Busje komt zo en brengt ons naar station Diest. Het wordt even spannend als de aankondigingen mekaar tegenspreken. Onze maatjes uit Lokeren (Marcel) pikken nog snel een levensgrote puntzak friet mee. Bomvolle trein naar Antwerpen komt er toch door met zo’n 20 minuten vertraging. Blijkt dat alle Limburgse passagiers voor Brussel mee over Antwerpen moeten. Ook daar is het een hectische bedoening. Met een halfuurtje vertraging slechts geraken wij thuis, voor ons loopt dit avontuur dus goed af.

FOTOREEKS

 

 

20:26 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

15-02-17

11.02.2017 Pascale For Ever in Tessenderlo

Diest ligt er wit bepoederd bij als wij er op bus 299 wachten die ons naar Tessenderlo zal brengen. Een kort ongewild ommetje vanaf de markt aldaar en we staan in de ruime startkantine van Campus Russelberg. Veel bekend volk met onder meer de vier musketiers uit Hoeilaart, Sigrid en Kareltje. Het parkoers blijkt tien-tien-tien te zijn, drie stevige etappes dus.

We beginnen eraan onder lichte sneeuwval door exquise villawijken.  Dra dagen de eerste bospaadjes op, Schooterheide. Vervolg door halfopen terrein, weiland en het tarmacje van de Jagersweg dat ons naar Gerhagen loodst. We sluiten aan bij ‘pinguins’ Irène en Roger. De heren keuvelen gezellig en moeten een tandje bijsteken want de dames hebben er zin in. We passeren de alom bekende visvijver en het Jagershuis. Dieper in het bos wachten bepaald nattige paden. Een kleine twee uur stappen tot rustpost Schoolhuis, drukbeklant. Heel wat medestanders hebben er al een tweede etappe opzitten.

Onze naamgenoten uit Halen kondigen een leuke lus aan die zij voor de tweede keer gaan lopen, de maniakken! Weg zijn wij langs sparren met een ondergroei van bramen. Een leuk stroken lage dennen ook. Aan de overkant van de baan die Diest met Veerle & Westerlo verbindt wacht een prachtig ven en frisgroene gaspeldoorn. We trekken de open ruimte in over zandpaden en langs heide. Scherp naar rechts dan over het fietspad daar naar de ‘lekdreef’ leidt. Gelukkig moet Linda uit Halen vandaag niet zo ver! We gaan heerlijk slingeren over bospaadjes allerhande met even een mistig uitzicht over de abdijtoren van Averbode. Keren eigenlijk op onze stappen weer tot het grote ven van daarstraks. Passeren de in verval zijnde Bierhoeve richting bewoonde wereld. Een paar leuke dreven en dan wat huisjes kijken tot de rustpost van daarstraks, nu al minder drukbeklant.

Nog een tientje voor de boeg en de eerste vermoeidheid laat zich gevoelen. Uiteraard passeren we de Mariagrot aan de rand van Gerhagen. Tarmacjes voeren ons langs vennen en weilanden naar de Peerdenposterij. Opnieuw de bossen in en in een brede boog om weer andere weilanden heen. Passeren ‘le chique’ van Ter Scoete en de uitkijktoren. Halve bebouwing in de bossen dan met de voor de Kempen typische chaletbouw. Hier lijken ze vast bewoond te zijn. Van Zavelberg dalen we stilletjes terug af naar Tessenderlo Centrum. Korte klim en we bereiken de finish om Sabine & Fred te mogen begroeten. Nog wat dollen met de Hoeilaarders en het is tijd om huiswaarts te keren. Heerlijke, prima georganiseerde bostocht van Pascal For Ever. Een naam om te onthouden.      

FOTOREEKS

19:28 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -t

13-01-17

12.01.2017 Wandelend Paal

Eddy bevestigt wat Jefke me vertelde. Het is zo’n drie kilometer wandelen van station Beringen tot AC Tervant. Een wandelaarster op de fiets loodst mij ongewild het juiste paadje in vanaf het Albertkanaal. Allemaal bedankt mannekes (en vrouwtje), ik heb weer wat bijgeleerd.

Bomvolle startzaal zo rond 10:00, er wordt regen voorspeld vanaf 15:00. Opvallend ook hoe weinig mensen ik hier nog ken. Ben dan ook zo’n 13 jaar geleden verkast naar de Rupelstreek. Indertijd kende ik er haast iedereen (mits lichte overdrijving). Op pad dan maar, op mijn eentje van de Sparrenstraat naar het eerste sparrenbosje. Helaas raakt Vlaanderen steeds meer volgebouwd en wegen die Vlaamse bakstenen steeds zwaarder op de wandelaar zijn maag. Het rondje langs de E313 loop ik samen met Leo van Mieke Pap. Hij geeft mee dat, als hij zijn goesting mag doen, de afstandenwandelaars op 28/10/2017 vanuit Ravels een leuk initiatief te wachten staat. Hou de info kanalen in het oog mannekes !

Eerste pauze na een kleine zes kilometer bij Sint-Sebastiaan Meelberg. Leo heeft honger, ik stoom gelijk door. Zachtjes door de deels gekapte bossen rond de Watertoren van de Klitsberg. Even scherp dalen bij het weerklinken van een verwoed hakkende specht en dan de vallei in bij Sint-Joris. We breien een lange betonlus aan ons parkoers. Veelal fietspaden door het halfopen weideland. Leo haalt me weer bij als we een tweede keer een klimmetje verorberen aan de andere kant van de Klitsberg. Nu stoomt hij door bij de rustpost en ga ik voor een pauze.

Babbeltje her en der, blijf alras 40 minuutjes zitten. Moet er vandoor mannekes, mik naar de trein van 16:30. Het zwerk oogt trouwens stilaan donkerder, als dat maar goed komt ! We steken door naar domein de Paalse Plas en zijn stevig golvende … golf terreinen. Enkele dapperen wagen er zich toch aan het balletje slaan. Terug de E313 over dan en gelukkig even verder een onverhard eenmanspaadje en opnieuw halfopen achterliggend terrein. Wat voetbalpleintjes, een fietspad in het groen. Helaas uitlopen door een woonwijk tot de voetbalkantine.

Neem even de tijd om te Duvelen met Karmijn. Hij weet te vertellen dat de andere Yvan ‘le terrible’ onfortuinlijk in het ziekenhuis is terecht gekomen. Langs deze weg wensen we hem een spoedig herstel. Ik red het net voor de eerste druppels tot station Beringen. In Hemiksem aangekomen regent het al stevig door. Morgen rustdag, heb voor deze maand al 244 km op de teller staan. In het weekend plannen we Eeklo en Deurne (Antwerpen) als de weergoden het toestaan.

FOTOREEKS

 

16:34 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -p, -t

09-01-17

07.01.2017 Demerstappers Bilzen

Ik heb zo mijn twijfels na het kappersbezoek deze ochtend. Vlaanderen ligt er wit gepoederd bij en er wordt regen annex ijzel voorspeld. Linda is echter niet te verwurmen. De eerste trein die we kunnen halen brengt ons naar Bilzen. Jefke blijkt bij uitstappen in een andere coupé gezeten te hebben. Hij kent de weg naar de ons onbekende startzaal en gaat op pad voor 12 km. Wij volgen even later en mikken naar 20 km. Een kleine honderd dapperen blijken ons al te zijn voorgegaan zo rond 10:30. Het zwerk is loodgrijs, miezerig. We vorderen redelijk vlot door steenharde akkers richting een watertoren en Rooi. Het parkoers gaat over in een stratenloop met onder meer de vroegere wallen rondom Bilzen, nu gewoon asfalt. Troosteloze bedoening bij temperaturen onder het vriespunt tot de rustpost aan de Demer. Vanaf nu wordt het beter zegt Jefke, nippend aan zijn theetje.

Tweevoetjes (zo noemt de straat) brengt ons vanaf een Demerparkje een verdieping hoger en tot bij bedrijvenzone De Spelver. Dan trekken we golvende veldwegen in met uitzicht op heel wat maretak. Bij het centrum van Waltwilder gaat het opnieuw in dalende lijn. Eigenlijk heerlijk wandelen tussen twee hagen van meidoorn, oneffen paden langs fruitplantages en weilanden. De volgende tarmacjes liggen er bepaalt ijzig bij. We ruilen Munsterbilzen voor Bilzen. Er valt voortdurend nat uit de lucht. Vocht dat meteen aanvriest op onze regenjassen. Dit is iets voor Die Hards, het is knokken tegen de elementen. We gaan verkleumt het fietspad over de Demer op. Zijn maar wat blij even beschutting van een bosje te hebben langs dezelfde rivier en na ruim 8 ruige kilometer op een stoel te kunnen neerploffen. Zijn voor even de enige wandelaars in de zaal !

Nog een klein uurtje te lopen. Passeren de stemmige kerk en wandelen door het haast verlaten winkelcentrum. Geen succes voor de solden dit jaar. Op een binnenpleintje rijden we gelijktijdig een scheve schaats. We blijven tweevoeters mits wat breed armgezwaai. Duiken een leuk Demerpark in met perfect onderhouden watermolen. Opvallend ook hoeveel gesneuvelde kanjers van bomen hier liggen. Maken een ommetje over een Finse piste, hard bevroren en keren stilaan terug tussen de huizen. Bij het station zoeken we een cafeetje op om te bekomen bij een Duvelke.

Treintje komt zo … maar laat 44 minuten op zich wachten wegens herhaaldelijke seinstoringen zo blijkt. Linda is meer dan verkleumt, ik hou verrassend stand. Bus 1 in Antwerpen dan. De wissel van chauffeurs verloopt niet vlotjes want de dame stond aan de verkeerde halte ! Er zijn zo van die dagen …

FOTOREEKS

 

20:09 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, - b

05-01-17

05.01.2017 De Rakkers te Bolderberg

 

Rudy de facteur sluit stipt om 08:15 aan voor het lekker warme dieseltreintje over Mol tot Zolder. Daar komt binnen de 10 minuutjes een al even warme bus 51 aanzetten. Onderweg sluit Jacqueline aan en om 10:00 stappen we de bomvolle Witte Zaal van Bolderberg binnen. Elk jaar houden de Rakkers hier hun wel gesmaakte Driekoningentocht.

We beginnen aan de opdracht met een ruime lus van 9,8 km. Een zacht klimmend zandpaadje loodst ons van spar naar heide. Linksaf gaat de reis langs een grote plas met imposant kasteel. We stappen binnen bij het nu muisstille racecircuit van Zolder. Wandelen behoedzaam over een smal paadje met ontelbaar aantal wortels richting Viversel. Asfalt ligt er glad bij. Gelukkig lopen we meestal over gras of stevig bevroren onverhard langs een diepe beek. Slingerpaadje dan, langs onnoemelijk veel sparren en wat dennen. We passeren de pitlane van de racerij en vervolgen langs wat stille huizen. Hooguit een blaffende hond komen we tegen. Heel wat wandelaars lopen in verspreide slagorde met ons mee. Het riviertje is lange tijd onze gezel langs sparren en loofbomen. Naar het einde toe plots een stevige klim, hé een mens zou er moe van worden !

Hoog tijd dus voor een boterham en kop koffie. Terug op pad voor 6,6 km. Bij de plas van daarstraks rechts op nu. Korte babbel met ‘olat’ Leo en hij gaat er vandoor. Wij volgen in gezapiger tempo een lange zachte klim op tot het privébos van Mijnheer de Baron. Worden beloond met een schitterend vergezicht over de grote plas en het kasteel. Pauzeren even om te genieten en vervolgen langs een stemmig kerkje zo maar te midden het bronsgroen eikenhout. Zwerven nog een tijdje verder door de bossen tot een rechtlijnig tarmacje ons terug bij de Witte Zaal afzet.

Nog steeds even druk en wij pauzeren bij een lekker blondje. Hebben nog 3,4 km voor de boeg. Dwars door het Bolderbergse centrum naar wat op een gerestaureerde hoeve lijkt. Wandelen langs het kabouterbos van de Wijers en even later over een lange houten esplanade boven de bevroren plassen. Uitbollen doen we langs wat villa’s. Genieten na bij ons tweede blondje van deze toch wel heerlijke, zonnige maar ook wel frisse tocht.

Ook onze terugreis verloopt vlekkeloos. Ik neem één bus en drie treinen met een totale wachttijd van nog geen dertig minuten. Afspraak met Rudy, als het enigszins kan volgende week donderdag vanuit Tervant.

FOTOREEKS

 

21:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -b

31-12-16

31.12.2016 Tongerse Wandelvrienden

 – 3 °C lees ik op de thermometer in de schimmige, mistige Tongerse binnenstad zo rond 09:30. De winkelstraten liggen er nog verlaten bij. Alleen de bakkers stallen warm hun suikerzoete Nieuwjaarsharten ten toon. Stil ook in de startzaal van de Tongerse Wandelvrienden. Het is jaren geleden dat wij hier nog wandelden en toch lijkt de tijd er stil te hebben gestaan als ik de parkoerstekeningen aanschouw. Wij gaan voor een 20+.

Opvallend veel Franstalige wandelaars, het Luikse is net om de hoek en zonder activiteit dezer dagen. Een paar soms gladde straten en we gaan een grindpad op hoog boven de vallei, zichtbaarheid haast nul. Trappekes op en verder over een landdijk. Beton dan, typisch voor de streek en zijn fruitboeren verkavelingen van ettelijke jaren geleden. Zachtjes de helling af tussen inderdaad berijmde fruitbomen en meidoorn hagen. Raken aan het dorp Piringen en mogen een golvend extraatje lopen door de velden en langs de lokale voetbal. Een uurtje wandelen voor 4,6 km, in Tongeren ziet men op geen metertje min of meer. Veel bekende fotografen in de kleine rustpost Zevensprong, Ides, Cosimo en Claude.

We bunkeren energie voor wat komen gaat, een lus van 8,5 km. Voorbij de prachtige dorpskerk en vervolgens het golvend beton op. Rustende fruitplantages alom, appelen, peren en bessen. De zon komt ons stilaan verblijden, wurmt zich met veel moeite door de dikke mistlaag en zorg voor feeërieke natuurlijke stillevens. We stappen naar de vallei van de Mombeek. Beton ja maar in een prachtige omgeving. Klimmen dan tot het naambord Vliermaal en genieten van vergezichten en hoogstam boomgaarden. Even een delicate afdaling en dan door een perenplantage naar Overrepen en zijn kasteel. Nogal wat tarmac en beton tijdens deze etappe maar de omgeving maakt alles goed. Een holle weg stuurt ons terug naar het Piringse voetbal en een paar golvingen verder de rustpost. Het is er al redelijk stil.

Komt Patje Kloek toch wel binnen zeker ! We hebben meteen een gezel voor de rest van de dag. Verlaten het dorp middels een stevige klim en krijgen een extra veldlusje voorgeschoteld. Mogen dan een heerlijke onverharde spoorwegzate op tot de fraai gerestaureerde kapel van Sint-Gillis Mulken. Even een ommetje langs een park met vijver en boosaardige zwanen. Met z’n allen zetten we koers voorbij het majestueuze Kasteel van Betho, eerder een kasteelhoeve. Stukje Hasseldersteenweg en dan ’t stad in tot bij Ambiorix. Hier waren we vanochtend al en dus doen we een verwarmd terrasje. Komen onze naamgenoten uit Halen daar aanzetten. Linda’s pootje zit in het gips want ook zij buitelde over een boordsteen – die Linda’s toch ! Helaas melden zij ook het heengaan van Pierke De Weerman – het is voor ons schokkend nieuws want hij leek ons voor een paar weken nog zo kloek.

Brr, 2016 ligt achter ons en maar goed ook. Het was niet bepaald ons beste jaar. Alles kan beter echter in 2017 te beginnen bij morgen met Patje in Roosendaal.

FOTOREEKS

 

22:04 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, - t

28-12-16

28.12.2016 Milieu 2000 Lommel

Een nevelige, donkere ochtend is het als ik over Antwerpen & Mol naar Lommel reis, voor de derde keer binnen ongeveer een maand tijd. De laatste Grenzeloze Wandeltocht van Milieu 2000 & Olat, daar wil ik bij zijn. Het is berendruk in het kleine zaaltje ’t Zand zo rond de klok van tienen. De eerste Ollanders, gestart in Luyksgestel druppelen ook al binnen. Ik plan 24 km en ga er vliegensvlug vandoor.

Vrijwel meteen de bossen in. Zandgrond, spar, hulst, den en berk zoals het hoort in Noord-Limburg. Zwerven dus door het bronsgroen eikenhout. Plots open terrein, de Sahara en een grote plas. Even wanen we ons op het strand, een ingebeelde vloedlijn volgend. Vervolgens opnieuw door verwilderd en golvend sparrenbos tot een overvolle rustpost Scoutsheem net naast De Souverein.

Ik pauzeer buiten op een rechtopstaande autoband ! Hoog tijd voor een boterhammetje. Besef plots dat als ik 24 km wil lopen er een heen en weertje Luyksgestel staat aan te komen gevolgd door een busrit terug naar Lommel. Heb daar helemaal geen zin in, reis al genoeg met bus en trein vandaag. Besluit dan maar niet te Nederen en midden de Ollanders terug naar Lommel te keren. Het is al te laat voor de volle 32 km en Olat durft nogal vroegtijdig pijlen opruimen.

Passeer dus een tweede keer waterloopje Klagloop en zet koers naar de uitkijktoren van de Sahara. Wandel tussen de vijvers door met een veelheid aan wit glimmende berk. Vervolg over een breed zandpad langs de immer groene bosrand. Duiken met z’n allen het bos in over een redelijk vettig en heerlijk slingerpaadje dat we even dienen te delen met twee wel erg voorzichtige motards. Heerlijk wandelen ondanks de geur die zij achterlaten. Open terrein is begroeid met rossig pijpenstrootje, vervolgens terug zand tussen de kerstbomen van variërende grootte. Nog meer slingers door het groen en voorbij een recent gebouwd hek bumpy terrein. Witgeschilderde huizen wenken, mijn 16 km zitten er bijna op.

Dacht ik eerst nog aan een extraatje van 8 km, de praatjes met vele vrienden doen mij reppen tot de bus. Daar kom ik JPD tegen die mijn gezel wordt tot de trein in Herentals. Mijn eerste dag van een geplande vijfdaagse zit er op. Morgen wacht Hoogerheide.    

FOTOREEKS

 

21:04 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

09-12-16

0812.2016 Milieu 2000 Lommel

Al ben ik nog niet helemaal hersteld van mijn eerste seizoen griepje, moeder de vrouw zwaait op donderdag met de poetsdoeken en dus moet vader op stap. Rustig reisje via twee treintjes en een bus tot Lommel-Werkplaatsen. Merkwaardig genoeg geen andere Antwerpenaars aan boord. In de goed beklante zaal wel heel wat bekenden uiteraard, Hennie & Theo op kop.

Lommel lijkt er een gewoonte van te maken de midweken te tekenen vanuit één zaal. Vandaag twee boslussen van respectievelijk 9,5 en 7,9 km en een stratenlus van ongeveer 5 km. Ik opteer voor de eerste twee, loop al straten genoeg hierheen. Stap langs een zeer merkwaardige bidweg, elke statie lijkt een klein kasteeltje. Na de splitsing van parkoersen A & B (ik loop ze in omgekeerde volgorde) een graspad tussen jonge spar door. Gaat over in een fietspad en vervolgens loofaanplant. Hoog in de lucht oefenen ‘onze jongens’ hun Syrische opdrachten in. Het bulderen zal de ganse dag door gaan. Ik steek een spoorbaan over en vervolg langs nog jonge, lage boompjes. Na de verkorting ( 6 i.p.v. 10 km) volgt de 10 km een fietspad dat mij afzet bij het kanaal van Beverlo ter hoogte van Stevensvennen. Eventjes langs het water en opnieuw het bronsgroen eikenhout in. Een open vlakte oogt prachtig zachtgeel zo ver het oog reiken kan, hoge grassen als wuivend koren. Straatje en steenweg over naar het Waaltjes bos. Berk is prominent aanwezig. Langs de spoorbaan dan en naar zijn overkant het donkere sparrenbos in. Dubbelrij is de naam van mijn bushalte deze ochtend. Het eerste toertje zit er op. Pauze bij de Ollanders, Hennie, Theo en zowaar Peter Van der Meijs.

Op naar ronde twee. Opnieuw de merkwaardige bidweg en na de splitsing grijs zand, berk en spar. Het landschap oogt helemaal anders. Een prachtig perceel rustende heide en vervolgens grillig gevormde jonge berken, steeds drie rijen dik. Was de eerste lus volledig vlak, deze golft zachtjes op en neer. Oude dennen hebben de vreemdste vormen. We volgen een paar keer een expresweg maar gaan er ook telkens weer snel van weg. Een mooi perceel natuurlijk ontstane kerstbomen, nog een paar laantjes in het groen, de bidweg duikt weer op. Kilometertje te kort denkt de parkoersbouwer en hij stopt er nog een ommetje in.

Tijd voor de Duvel dan en de bus gaat volgens het boekje om 15:08. Drie minuutjes tot de eerste trein in Mol, een kwartiertje tot de tweede in Antwerpen-Berchem. Thuis gekomen ligt Linda in de sofa … met haar eerste griep symptomen …

FOTOREEKS

 

09:53 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

15-11-16

12.11.2016 Dommeltrippers Neerpelt

We doen het verhaal van gisteren nog eens over, twee bussen en twee treintjes, deze keer tot in Neerpelt. Limburg oogt weer grauw en mistig. Bij de Sint-Hubertusschool komen we clubmaatje Jakke en Jacqueline tegen. Incognito zijn we nergens! We starten dwars door het gemeentelijke centrum en weg van de wekelijkse voedingsmarkt (wat jeukt het bij mij !). Lopen vervolgens door het park van het Oud Dommelhof. Rododendrons, ook hier en zelfs een bosstrookje waar we met z’n allen de fout in gaan. Langs een speeltuin nu en dan langs de landhuizen van de Kastanjedreef en zijn majestueuze bomen. Over de Dommel zoeken we de kanaaldijk op. Over de brug en dan langs een oude spoorbaan, nu fietspad met Luk en Jacqueline. Gezellig keuvelen tot rustpost Ponyfarm. Veel te klein en veel te druk, wij doen zowaar een terrasje.

De lus van de 21 km begint met een ruime omzwerving over tarmacjes langs landhuizen. Nederland boven, zo blijkt. Bosrand dan, de 21 km loopt tussen bos en weidse akkers naar Buitenheide en zijn Prinsenloop. We volgen Engelszell, een trappistenroute, Achel is niet ver weg. Even weer de oude spoorbaan op en dan bumpy langs spar en een veelheid aan paddo’s. Ondanks de landhuizen toch een alleraardigste boslus in voor ons totaal onbekend gebied. We hebben tijd zat, beslissen de verkorting van de lus, zijnde de 17 km er nog bij te nemen. Als we er een derde keer aankomen is het stilletjes in de Ponyfarm, kunnen een binnenrust nemen.

De retour loopt aanvankelijk door een bosstrook. Even wat steenweg en dan heerlijk slingeren tussen de sparren. Halfopen terrein tot een boomkwekerij en dan een slingerend fietspad op, onderdoor bij twee oude spoorbruggen. Naar de derde moeten we naartoe klimmen. Blijkt de treinlijn naar Hamont te zijn. Nog wat steegjes en Neerpeltse achterafjes. Ons Duvelke genieten we met De Lange Militair (trademark !). U raadt het al, twee treintjes en twee busjes tot … de spruitjes !   

FOTOREEKS

 

19:12 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -n

10.11.2016 Milieu 2000 Lommel

Het pootje lijkt gecureerd en op donderdag raast er een Witte Tornado door het echtelijk huis. Redenen te over dus om wandelen te gaan. Ik spoor relaxed naar Lommel. Het is er wel grauw en grijs maar droog en dat is het voornaamste. Heb een opwarmertje van zo’n 4 km voor de boeg langs Vreyshorring dwars door Lommelse woonwijken. Pik pijltjes op zowat 500 meter van de startlocatie, altijd handig. De eerste bekenden ook, Wannes van Meerhout en De Peter uit Mol. De t-vormige zaal kleurt helder groen, de Gruun Zipkes zijn een kleurrijke toffe bende.

Bij een frêle waterzonnetje trek ik mij op gang voor een eerste lusje van 10 km. Loop door halfopen terrein weg van De Soeverein richting sparrenbos en zijn heerlijke slingerpaadjes. Stilaan zanderige ondergrond en een veelheid van kleine paddo’s als randmarkering van de wandelpaden. Kom uit bij een uitkijktoren tussen plassen en vervolg met nogal wat berk. Hoog in de lucht F16, Brogel is niet veraf. Wat hemels gedruppel maar zuinig en dus niet storend. Loop vrijwel alleen door domeinbos ’t Stort tot de fameuze s-vormige voetgangersbrug ook wel beroemd van de Grenzeloze Tocht. Lekker bumpy dan over natte duintjes en een schitterend pallet van herfstkleuren. Vervolgens terug naar een schaars bewoonde wereld, de Blekerheide. Leo (je weet wel diene van Mieke Pap) stoomt voorbij. Ik neem de afslag A10, lees eerste lus 10 km lang. Pijpenstrooitje kleurt al heftig geel. Het parkoers varieert continu. Kalende akkers, sparrenbossen, plaggen met hoop op heide, zelfs een grenspaal in de verte. Merkwaardig, er hangt een (bier)gist geur over het land. Kan ik hier, midden de natuur niet duiden. Trappekes op, opnieuw de brug over en tussen vijvers door. We naderen de rustpost bij de voetbalterreinen van Lommel. Een asperges veld, nog wat keren en draaien … pauze !

Begroet Westvlaamse Brusselaar Jean-Pierre die gehaast is, busje komt zo. Naar thuis of naar ’t onzent mateke ? Neem ruim de tijd voor een natje en een droogje. Jacqueline spurt voorbij, ziet mij niet eens. Tweede 10 km nu, voorlangs bij De Soeverein. Een paar voetbalvelden en dan langs spar met een ondergroei van loof. Aanvankelijk heerlijk smalle paadjes tot wat bewoning. Dan ‘immer gerade aus’ over een bruin bladeren pad, geprangd tussen kanaal en bos enerzijds, weiland anderzijds. Verstand op nul, dromerig wandelen. Aan de overkant van het kanaal heel andere koek. Pittig golvend bospad met weelderige plantengroei tot metershoge liguster toe. Bij De Lossing een laatste brug over het kanaal Bocholt – Herentals. Ik volg een pad langs een diepe gracht tot bij de asperges van daarstraks. Rond 15:00 ben ik terug in een haast verlaten zaal. Zijn de Glimburgers early birds those days ?

Geniet van mijn Duvelke en zet de terugweg in langs een stukje Lommels centrum. Kan mij zelfs een buitenbankje veroorloven aan het station. Spoor met het dieselke terug naar de Koekenstad, vind het zalige treintjes echt Limburgse gezelligheid.    

FOTOREEKS

 

19:08 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

07-07-16

02.07.2016 Heikrekels te Opgrimbie

Dankzij de meest recente fratsen van het NMBS personeel ben ik eens niet van pijltjesdienst in Jezus-Eik en kiezen wij voor een extra uitstap in wandelland. We opteren voor het dorp dat berucht werd door de Spaanse Furie, zijnde Opgrimbie. Een rustige reis met de trein tot Hasselt en dan de bus richting Maaseik. Opwarmertje van 2 km tot de startzaal waar we niemand bekend denken aan te treffen. Mis poes, clubmaatje Peter komt binnen gehuppeld en even later René & Marina.

Met Peter gaan we op pad door de ellenlange Daalbroekstraat tot het eerste sparrenbos. Slingeren ons bij een eerste spat regen door het bronsgroen eikenhout tot de A2 en een kampeerterrein. Scherp motorengeluid, de autocross van de Duivelsbergen zal nooit veraf zijn vandaag. Kiezelige paadjes door het groen met nogal wat berk voeren tot de voetbalkantine van kampioen Grimbie 69. Te warm binnen en dus improviseren wij een terras.

Stappen een eerste keer door de weidse vlakte naast het crosscircuit en door het hoge gras. De beboste heuvel op en de tweede regenbui tegemoet. Wandelend over een fietspad langs een langgerekte plas wordt het denkelijk prachtige vergezicht ons aldus ontnomen. Een houten bruggetje, een bosstrookje en kiezelpad, we zijn terug bij Grimbie. Net op tijd om Jef (Balen) uit te wuiven. We doen weer een terrasje en beslissen de lokale lus een tweede keer te lopen. In de vlakte passeren we Jac (van Mia), duidelijk vermagert want herstellend van een heelkundige ingreep. Toch zijn we blij hem weer eens te mogen begroeten, minzaam zoals hij altijd is. Peter stoomt door naar de finish, wij een tweede keer de heuvel op. Deze keer wel met magistraal vergezicht richting Eisden bij de langgerekte plas.

Laatste pauze bij Grimbie en Jacky ‘de lange militair’ wordt onze gezel. Genkenaar Johan is er dan al vandoor. Een laatste keer de vlakte en de razende zand boliden. We hebben gewacht tot een stevig onweer voorbij is. De bossen in langs het Spaanse, onwettelijke landgoed. Magistrale wolken taferelen, hoge gras en een fenomenaal uitzicht zuidwaarts met denkelijk de Sint-Pietersberg en het Luikse steenkoolbekken. Dan genieten in het heerlijke sparrenbos, handig rond immense plassen laverend. Een paar straten in het dorp en we zijn binnen. De zaal ligt er haast verlaten bij. Krijgen onze Duvel in een plastieken glas en gaan er snel vandoor.

Er hangt één wolkenstrook en dat zullen we geweten hebben. Binnen de wandelkilometer zijn we kletsnat want het regent ‘bloskes’. Net als we het bushokje bereiken stopt het ook met regenen. De weergoden zijn plaaggeesten. De bus voert over Genk terug naar Hasselt. Tijd voor een tweede Duvelke en treintje komt zo. Leuke tocht van de Heikrekels en eens iets anders voor ons.  

FOTOREEKS

 

21:11 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -o

25-02-16

20.02.2016 Milieu 2000 te Lommel-Werkplaatsen

We passen onze tocht vandaag aan volgens het weerbericht. Regen in de late namiddag dan is Lommel-Werkplaatsen gunstiger dan Kleine-Spouwen wegens dichtstbijzijnde bushalte. Rustig reisje meteen tot Lommel-station gelegen in the middle of nowhere. We gaan meteen het rode fietspad op midden het bronsgroen eikenhout. Ruilen het verderop in voor een industriële zone van recente signatuur. Vijf kilometer tot Werkplaatsen en tot ons aller verbazing clubmaat Jakke present. Jan Limburg gedoopt door Linda, wandelaars weten waarom …

Een paar honderden meter en we lopen over rulle zandpaden tussen berk & spar. Licht golvend terrein met de prachtige gloed van weelderige rustende heide op de open plekken. Steenweg over bij tuinbedrijf Pelckmans en dan opnieuw zanderige slingers trekken tussen honderden sparren. Een kleine zeven kilometer tot rustpost ’t Zand in Heeserbergen, net voorbij een hypermodern kerkgebouw.

En het feest gaat gewoon door. We ruilen de erg warme zaal voor de grijze koelte. Pas aangelegde steenweg over en terug de bossen in. Metershoge hulst, sparren natuurlijk ook met een ondergroei van weelderige mossen. Halfopen terrein dan met plukken berken. Er hangt een merkwaardige geur van ‘koken eten’ die we niet kunnen thuisbrengen noch naar smaak noch naar oorsprong. Her en der wat kaalslag, denkelijk om heide een nieuwe kans te geven, aanplant van eik ook. Mogen genieten van een heerlijk uitzicht over de Saharaplas en ploeteren ons dan verder een weg door het zand. In de verte razen de motoren op een permanent circuit. Wij naderen ze niet, duiken opnieuw tussen de sparren tot de witte huizen van Heeserbergen en onze tweede pauze.

Krijgen er het gezelschap van Milleke Mol. Trekken samen op voor de laatste etappe. Aanvankelijk opnieuw slingerend tussen de sparren door. Vervolgens over een immens open terrein bij wat een plas voor zandwinning lijkt. De wind heeft er vrij spel en, zoals Miel voorspelde, vallen ook de eerste regendruppels. Alle weersvoorspellers hadden het dus bij het rechte eind. Wij genieten van onze Duvelkes samen met Miel en Jef (Balen). Ondanks de regen besluiten we toch terug te voet naar Lommel-Station te trekken, zei het deels in het avondlijke donker. Willen toch zo graag onze 30 km in de kuiten hebben …   

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/20022016Lommel

22:28 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

18-02-16

13.02.2016 Horizon Donk te Linkhout

Busje komt zo, busje komt zo …. Busje komt niet ! Staan wij daar dan op een grijze zaterdagochtend vanaf 06:30. Om 07:00 keren we even terug naar huis voor een tas koffie en opgewarmde voeten. Om 07:30 kunnen we dan eindelijk op pad, plan B in het achterhoofd. De trein naar Diest en verder maakt een ommetje over Mechelen Nekkerspoel wegens ‘geplande werken’. Toch zijn we netjes op tijd voor de eerste bus richting Heusden, klokslag 10:00. Een bonte bende wandelaars uit het Antwerpse en de Kempen, de twee Jefkes op kop. Met deze van Borgerhout hou ik meteen krijgsraad. Zullen ‘ergens’ het parkoers verlaten om te voet terug naar station Diest te wandelen.

Door wegenwerken trekken we ons op gang, langs stille straten richting spoorbaan. Van ‘den ijzeren weg’ gaat het richting eerste strook sparrenbossen. Ze voeren naar de straten van Zelem. Een strook door overstroomde weilanden en we bereiken de eerste rust, een bomvolle zaal na 6,7 km. Na de boterhammetjes vort met de bok & geit. Bij de Van Zurpeledijk vliegt een pracht vaan witte reiger traag en sierlijk door het donkere zwerk. Dancing Astrid en vervolgens de Oude Schansstraat richting volgende bosstrook. In een weilandje worden we vertederd door de eerste, nog frêle lammetjes van dit jaar. Dit splitsing met zij die terug naar Zelem keren blijft erg lang weg. Komt er toch en moederziel alleen stappen wij door sparrenbossen naar de voetbalkantine van FC Polyte. Alleen Jefke zit er nog van een klappeke met de helpers en Duvelke in de hand te genieten.

Wij komen tot de conclusie dat de dag al te ver gevorderd is om de plaatselijke lus nog te stappen en volgen dus braafjes het parkoers van de 30km. Er komen nogal wat straten aan te pas alvorens we de kerselaars in delicate bloei van de Wijerstraat bereiken. Oep ’t Schunaar volgen we de spoorbaan die alleen nog gebruikt wordt door Tessenderlo Chemie, richting Diest. Duiken zodra het kan het Webbekoms Broek in en wandelen langs de vele armen van de Demer. Volgen een kaarsrechte, onverharde dijk puur natuur tot bij een kasseibaantje in de buurt van Webbekom-dorp. Stilaan druppelt de eerste regen over het land. Volgen nu een fietspad, nog steeds in het Broek tot waar we de drukke baan Diest – Hasselt oversteken. Stappen langs een oude spoorbaan, nu fietspad en dan stille, natte straten van Zelk tot de rust in het Duivenlokaal. Vrijwel alle dapperen van 42 & 50 km zijn er al vandoor.

Het is heel onaangenaam winderig en nat als we aan onze laatste etappe beginnen. Voorbij het stemmige kerkje van Zelk en dan onder de A2 door. We verlaten het parkoers en duiken opnieuw het Webbekoms Broek in. Zullen zodoende het langgerekte gebied doorkruisen in de vorm van een ‘8’. Krijgen het vettigste pad van de dag onder de sloffen geschoven. Op een paar plaatsen zelfs net overstroomt. Reeën bekijken ons argwanend. Eerst twee bokken, verderop een vijftal vrouwtjes met die leuke witte kontjes. Een verfrommelde fazantenhaan vliegt met luid misbaar op. Alleen wandelend krijg je altijd meer te zien. Al behoorlijk nat gaan we bij Webbekom opnieuw het kasseitje op en kiezen dan voor tarmac richting Diesterse Halve Maan. Lopen nog een mooi stukje hoog boven de plassen en zijn zo bij het station. Jefke is er dan al lang vandoor, wij hebben nog de tijd voor een Duvelke en reizen op ons gemakje terug naar Hemiksem. Jammer van het slechte weer, was best een aangename wandeling.

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/13022016Linkhout

21:39 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

10-02-16

06.02.2016 Pascale For Ever te Schoot

Het uurtje wachttijd in Antwerpen-Centraal brengen we door met het slurpen aan een grote kuip Starbucks koffie. In Geel bedraagt de pauze nauwelijks tien minuutjes. Een ontdekking toch dit knooppunt van streekvervoer. Op de bus krijgen we het gezelschap van Irene, Dora en Jacqueline. Het vijftal twijfelt welke richting uit te gaan op Vorst (Laakdal) Markt. Ik neem schoorvoetend het voortouw langs kerk en gemeentelijke administratie. Ben maar wat blij als Luc (Kessel-Lo) de leiding overneemt, knooppunten kaart in de hand. Het ongevraagde koude voetbad nemen we er maar voor lief bij, het is tenslotte bijna Pasen. Puur natuur tot haast bij de start in Schoot zo’n drie kilometer verder, een leuke opener.

Deze locatie is ons volslagen onbekend, het parkoers is dat niet want in 2003 mijn trainingsgebied na de openhartoperatie. Dankzij de deskundige begeleiding van Jeanneke was ik indertijd binnen de drie maanden opnieuw topfit, ik denk er nog dikwijls aan terug. Maar nu de orde van de dag. Enkele straten richting FC Belta en Gerhees. Wat asfalt lopen door kale, natte akkers. Dan trekken we de bossen van Gerhagen in. Zandgrond en dus ten allen tijden goed begaanbaar. Hoofdzakelijk spar maar toch ook een prachtig ven op de heide. Langs een visvijver die Deurne Sport nogal eens als rustpost gebruikte en het nog steeds aftands lijkende Jagershuis. Stilaan lopen we naar de bewoning van Okselaar, onder meer Kareltje voorgaand. Het lijkt of ik hier nog nooit weg geweest ben al woon ik intussen toch al 12 jaar in Hemiksem.

Verrassing in het overvolle want te kleine zaaltje van de fanfare. Nijmeegse Iris is er zowaar paraat. Daar hoort een uitgebreide babbel bij, al hebben de dames ook contact via Facebook. De wandelopdracht bestaat hier uit twee lussen. Wegens tijdsgebrek zullen wij alleen het langere werk van 10 km tot ons nemen. Meteen weer de bossen in. Prachtige planten hulst, stroken rosse varens, glimmend witte berk want het is bijwijlen zonnig, reeds groene twijgjes van ‘klokkebeezen’. Heerlijk wandelen is dit ! De parkoersbouwer is er trouwens eentje van het betere soort. Hij laat ons ter afwisseling genieten van een schitterende strook rustende heide. Een bankje voert ons over een omheining en dan stappen we richting Engsbergen, meer bepaalt het lekker golvende terrein van de Houterenberg. Slingerende paden sturen ons door het gevarieerde bos tot bij een witte hoeve. Bosrand nu, langs kale akkers om bij Heuvelken terug op Okselaars grondgebied aan te komen. We doen net twee uur over de lus, babbel met onze naamgenoten uit Halen inbegrepen.  Zij gaan op pad voor een extra 10 km, wij pauzeren voor de laatste keer bij de fanfare.

Terug Gerhagen in dan langs Streekbossen. De alom gekende tavernes worden vakkundig vermeden. In ruil daarvoor een mij vrij onbekende strook met heide en hoog opgeschoten witte, winterse grassen, verkleurend in het zonlicht. Samen met Waaslander Lucien gaan we vettige paadjes op die ons rond drassig weiland voeren. Nog een leuk slingerpaadje en einde oefening wat de bossen betreft. Uitlopen dus, langs de stille straten van Gerhees. Napraten bij een Duvelke met Lucien, later Geertrui & Jan. Bij valavond vatten we de terugweg aan. Hij zit nog vers in het geheugen en de plas, net voorbij prachtige vijvers is nog steeds even diep. Luc trekt richting Diest, wij bussen naar Geel. Vlotte reis huiswaarts met een extra stop in Cafe Royal van het Antwerpse Centraal station. Hebben genoten van een heerlijke tocht die zeker de volgende jaren nog op ons programma zal staan.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/06022016Schoot

21:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -s

26-09-15

19.09.2015 De Rakkers Hasselt

Wegens voorafgaandelijk kappersbezoek komen we pas om 09:45 in station Hasselt aan … om er pardoes op Jefke te lopen die blijkbaar op dezelfde trein zat ! Naar goede gewoonte heeft hij zijn eigen invulling naar de startlocatie en daar pikken wij graag en gretig op in. Met de landkaart in de hand loodst hij ons door sjieke winkelstraten, langs de oude gevangenis en door de Japanse tuinen. Een strookje Demer, een stukje kanaaldijk. Het is al gauw meer dan 6 km tot Kiewit. Ik merk onderweg dat onze gids ongewild vrijwel continu een GR-route volgt. Wij beslissen dan ook slechts 20 km te stappen bij Kareltje en zijn Rakkers en langs de GR terug naar het station te lopen. Zullen zodoende 34 km op de teller hebben staan.

Waaslanders Geertrui en Jan gaan ons voor langs een eerste sparrenbos richting Domeinbos Kiewit. Nadat de kleinere afstanden ons verlaten hebben zijn we meteen alleen. We passeren een boerderij met bijenhal en gaan het tarmac op door een halfopen landschap. Eikels en hazelnoten vliegen ons letterlijk om de oren. Her en der woelsporen van everzwijntjes, diertjes die we niet te zien krijgen. We stappen dwars door een weiland en wandelen aan de overkant over vlondertjes van een nu niet nat liggend gebied. Passeren grasvliegveld Kiewit en kiezen dan voor brede zandpaden tot de rustpost in het schooltje Heiwind. Was een aangename, rustgevende etappe van 9 km.

De innerlijke mens versterken en we gaan weer op pad over de Bokrijkseweg langs een reeks weilanden. Bij de poorten van domen Bokrijk gaan we een eenmanspaadje in het groen op. Het zet ons af bij de Wijers en zijn vele vijvers. Komen uit bij een gerestaureerd washuis uit Sint-Truiden en stappen door een statige dreef richting en voorbij station Bokrijk. Terug de bossen in dan enkele bekenden groetend die al op de terugweg zijn (Johan uit Genk en Peter VDM uit Eindhoven o.a.). Het ellenlange rechte pad zet ons af bij het Sint-Jozefinstituut in Bokrijk, onze tweede en laatste rustpost. We komen er Yvan, le terrible tegen.

Even wat huisjes lopen nu, langs een plein waar de lokale Chiro openingsweekend houdt ook. Aan de overkant van de drukke steenweg Hasselt – Genk nog een laatste bosstrook. Hommelvenne blijkt een straat te zijn met hoge populieren maar ook een open riool, waarvan het geurenpallet vandaag gelukkig zacht blijft. Stappen door een moerassige strook, gelukkig over een hoger liggend dijkje, tot de spoorbaan. Keren zowat op onze stappen terug en bereiken de finish net voor een stevige plensbui. Marina en René keren er huiswaarts. Wij gaan aan tafel met Rudy (Hove), Yvan en een Lummenaar. Na de gezellige babbel pikken we opnieuw de GR route op beginnend met een extra boslusje. In de winkelstraten raken we zijn spoor bijster. Volgen dan maar onze neus tot het station … om net een trein naar de Koekenstad te missen. Zullen finaal pas om 22:00 thuis aanbelanden, niet zonder een heerlijk dutje met dank aan het zachtjes rollend materieel van de NMBS.  

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/19092015Hasselt

21:08 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -h

05-03-15

28.02.2015 wsv Eurek@ te Munsterbilzen

Eurek@ vandaag gaan we wandelen ! De eerder gemaakte keuze Snellegem bleek geen optie want voor het openbaar vervoer een trage weg. Dan maar met de trein, zonder overstappen, tot Bilzen. De startlocatie in  de Appelboomgaardstraat ligt binnen wandelafstand, zo’n halfuurtje loslopen. Na een kwartiertje pikken we trouwens een lus van het parkoers op, zal de 4 km blijken te zijn. Verrassend veel bekenden in de zaal met Karmijntje en Nicole, uiteraard ook Yvan ‘le terrible’.

De 27 km blijkt een lus van 7 km te zijn en eentje van ruim 18 km. We beginnen klein langs Sint-Jozef en het stadspark van Munsterbilzen. Stappen door een wijk met gele baksteen huizen richting natuur. Het Weerstandspad loodst ons door het Munsterbos, grachten aan weerskanten van de brede onverharde, goed begaanbare weg. Passeren een prachtige stenen kapel opgedragen aan Sint-Amor. Weilanden dan, met maretak hoog in de bomen. Lopen langs een langgerekte bult ook die op een terril lijkt. Zou het Limburgse steenkoolbekken destijds tot hier gereikt hebben ? De volgende gedenkplaats is opgedragen aan het Geheime Leger, vandaar de naam Weerstandspad dus. Laten de bosrijke omgeving achter ons en wandelen langs een boomkwekerij. In de meidoornhagen houden de mussen een woest ‘bal populaire’. Even ploeteren door gitzwarte grond langs de Munsterbeek. Er volgt een prachtig, zonovergoten stuk langs de oevers van diepliggende grachten. Berk voert er de boventoon. Dan keren we terug naar de bebouwing en een welverdiende eerste pauze. Schitterend uurtje wandelen was dit !

Voor het langere werk moeten we een oude spoorbaan over en huisjes kijken richting Bloemendaal. Laveren er rond de plassen stappend op een breed grindpad tussen weilanden. Opvallend veel meidoorn als haag en kruisbeelden in plaats van Maria kapelletjes, de Voerstreek is niet veraf. Even verstand op nul om bedrijvenzone De Spelver door te komen en we klimmen zachtjes tegen een groene heuvel op. Hij zet ons af in Waltwilder en zijn Zaal des Wouds. We komen er warempel clubmaatje Jack tegen, die eerst de grootste afstand aanpakte. Na een korte groet aan Annie & Willie vatten we de lokale lus aan langs de dorpskerk. Stappen richting volgende dorpsgemeenschap zijnde Hoelbeek. Mogen dan de weidse velden in Achter Pwusse met meidoorn en maretak nadrukkelijk aanwezig. Steken een bosje door bij Kattekoet en klimmen zachtjes naar de kerk van Eigenbilzen. Wagens worden er in gereedheid gebracht voor ergens een carnavalstoet. Wij lopen een paar straatjes en dan opnieuw het landelijke in van het golvende Tongerse voetpad. Aan de verre horizon tekenen zich twee terrils af. Zou dit Eisden zijn ? We verlaten de natuur voor de drukke Maastrichterstraat en onze laatste pauze in Waltwilder. De zaal ligt er al haast verlaten bij.

De parkoersmeester etaleert verder zijn kunnen. Voorbij een verweerde muur gaat het naar Achterveld en zijn fruitgaarden. Aan de overkant van een steenweg het domeinbos van Groenendaal. Heerlijk wandelen over net begaanbare paden onderaf een oude spoorbaan. Een schitterende dreef loodst ons naar de netjes wit geschilderde kapel ter ere van Sint-Rochus. Komen zo bij de verlaten spoorbaan uit die we even volgen. Nog wat achterafjes in het dorp en onze opdracht zit er op. Jack zit op wacht en zorgt voor het gerstenat. Even gezellig ketsen en dan is het weer eens tijd om richting station te stappen. We pikken daarbij het eerste deel van de 4 km op, welk ons langs een fietspad over de Demer loodst. Helaas missen we hierdoor de trein van een paar minuutjes. Geen nood, het café rechtover is altijd open. Bij een laatste Duvelke genieten we er na van een waarlijk prachtige en gevarieerde tocht, gelopen bij zonnig pril lenteweer. Eurek@ we maakten de juiste keuze vandaag !

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/28022015Munsterbilzen

 

 

22:22 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -m

19-02-15

14.02.2015 Horizon Donk te Linkhout

Vandaag pikken we nog eens een klassieker mee, de jaarlijkse opener van de Hartenvijftig te Linkhout. Kunnen we de rechtstreekse treinrit van Antwerpen tot Schulen uittesten en wij vinden het een succes. Ongeveer anderhalf uur comfortabel sporen over Mechelen en Leuven en we zijn er. De startlocatie ligt een kleine vijf kilometer terug richting Diest, bij de kerk van Linkhout. Wij geven een heel eigen invulling aan het te volgen pad. Genieten vanaf het Pakhuis van de rust langs uitlopers van het Schulens meer. Spotten zelfs een witte reiger. In de startzaal kunnen we meteen Hennie een stevige knuffel geven. Uiteraard komen we er veel bekenden tegen en duurt het wel even voor we op pad zijn. Zullen dan ook de parkoersafstand beperken tot zo’n 25 km.

Voorbij de Sint-Trudokerk zoeken we aan de overkant van de steenweg meteen het Schulensmeer op. Een eiland midden de plas gonst van de activiteit, ganzen maken er luid misbaar. Lopen weg van het water richting Kerkevenne. Nogal wat beton in een weidse boog rondom de startlocatie en dan zoeken we de spoorbaan op. Zachte regen begeleid ons naar de Goerenstraat, door het groen tot een drukke baan. Onderdoor en dan eindelijk wat onverhard langs onder meer een military parkoers. Snappen plots waarom Diane zich in het parkoers verslikte en na anderhalf uur terug aan de start stond. Op een T wijst de eerst zichtbare pijl rechtdoor. Eigenlijk moeten we naar rechts de rust van Merlaer opzoekend. Ik heb terreinkennis en laat mij niet verrassen. Wijs de organisatie wel op het probleem. Later zal blijken dat zij dit vakkundig hebben gecorrigeerd.

Nemen de tijd voor een babbel met onder meer Jefke en Leuvense Jeanine en gaan weer op pad. Stappen de steenweg of tot voorbij de Sint-Annakapel en duiken dan een graspad in de vallei van de Zwarte Beek volgend. Gewoon ‘immer gerade aus’ tussen de weilanden door, genietend van een intussen zonnig vergezicht, met heuvels aan weerskanten. De Bergstraat is niet veel meer dan een glooiing in het landschap. Ze brengt ons bij de tweede rustpost, deze van de Broeders in Lummen. De dames en heren van de 50 km vallen er één voor één binnen. Midden deze groep stappen ook wij dwars door de scholengemeenschap en zijn hoeve met runderen & schapen. Een korte klim zet ons af hoog boven de A2. Even lopen we parallel, genietend van een fenomenaal uitzicht en dan duiken we opnieuw de vallei in. Laren wordt terug Mellaer, de parkoersbouwer maakt optimaal gebruik van de glooiende akkers. Haast ongemerkt bereiken we het domein van de duizend jarige eik en zijn zoon die op 400 jaar wordt geschat. Het oudje was ons even ontgaan. Omdat hij naar het rusthuis verkast is zegt Bart grappend. Mogen heerlijk door sparrenbossen gaan hossen, wat later afgewisseld met berk en den. Het parkoers wordt steeds leuker. We pauzeren een laatste keer in Mellaer, waar Hennie opnieuw haar opwachting maakt.

Hebben nog een klein uurtje wandelen voor de boeg. Een tarmacje loodst ons over de Goerebeek en dan komen de zanderige bossen terug aan bod tot de spoorbaan. Even volgen, de ijzeren weg, en dan onderdoor richting nieuw aangelegd voetbalcomplex. Wat hemels gedruppel begeleid ons tussen de statige burgerhuizen richting finish. Pintje drinken met Zottemie & Bart, gezellig kletsen met de vele andere wandelmaatjes ook. Het is tijd voor de bus richting Diest. Xavier laat zich prinselijk vervoeren tot station Schulen. In Diest zijn de eerstvolgende treinen in beide richtingen afgeschaft wegens een verkeersongeval. Men belooft ons binnen het halfuur een oplossing. Hebben de tijd voor een Duvelke in een gezellige bruine kroeg. Terug naar het station voor nog meer ontij. De volgende trein komt pas binnen onbepaalde tijd. Wij gaan op zoek naar een bus. Binnen de 10 minuten reizen we gratis richting Aarschot. Overmacht zegt de vriendelijke jonge chauffeuse. Blijkbaar kwam geen andere reiziger op het idee, wij zijn alleen met z’n tweetjes. Het zit ons echt wel mee. In Aarschot hebben we binnen de 6 minuten een boemeltrein naar Antwerpen. Een uurtje later stapt ook Xavier van deze trein in Berchem. Hij kreeg een lift van Schulen naar Heist-op-den-Berg. Dat hebben wij weer eens goed gefikst, vinden we van onszelf !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/14022015Linkhout

20:52 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

12-02-15

07.02.2014 S.U.S.T te Heusden-Zolder

We gooien ons weekend wandelprogramma helemaal overhoop. Kregen recent van een Wiego tocht een weinig bemoedigende recensie en gaan dus op zoek naar een alternatief voor zaterdag. Terriltocht, het woord alleen al zint ons wel. Gezellige babbel met de dames aan het loket in Antwerpen-Berchem en tickets voor Heusden op zak. Tot ik besef dat we eigenlijk één station verder moeten zijn, in Zolder namelijk. Ik vertel mijn verhaal aan de treinbegeleidster. De charmante jongedame begrijpt mijn probleem. Ze rekent ons geen € 7,00 per persoon aan voor de € 0,80 cent verschil tussen de twee stations. Volgt dus het boekje niet maar haar hart en gezond verstand, we krijgen een kosteloos exceptie ticket. Van klasse gesproken, ik bedankt haar dan ook uitgebreid.

Perron Zolder dus, we moeten twee kilometer tot de start. Passeren de gerenoveerde mijngebouwen van Zolder, lopen tegengesteld aan de tocht naar het startcollege. Komen er Yvan, Le Terrible, Marina & René tegen, heerlijk gezellig. Van Campus Berkenbos gaat het richting de bossen van Galgenberg. Even klimmen tot een watertoren en dan genieten van zand, spar, berk en gaspeldoorn. Van op deze hoogte ook een fraaie uitzicht over het mijnpark van Zolder, waar we eerder vanmorgen langs kwamen. Zwerven heerlijk door de Limburgse bossen, vergezelt door vele vogels, zangvogels, spechten e.a.. Bereiken een cité zoals je er rond de oude mijnen veel vindt, moskee incluis. Er staat een extraatje op ons programma, zijnde de terril van Zolder-mijn, ons tot nu onbekend. Klimmen gestaag naar het hoogste punt over vlot begaanbare paden. Worden beloond met een 360° panorama bij een lekker winterzonnetje. Ik herken de skipiste van Peer, terrils van denkelijk Eisden of verder, mijngebouwen van het Genkse bekken, Beringen en Tessenderlo. Kunnen we meteen doorvertellen aan een dame uit Heeze, nu woonachtig in het Antwerpse en ook stevig stapper, die ons volgt. Vervolgens gaat het door wijk De Lobbert recht naar de rustpost bij de Sint-Martinusgilde. Hoog tijd om de innerlijke mens te versterken.

Even bikkelen over het begrip ‘Limburgse vlaai’ met René en we gaan terug op pad. Als autochtoon zal hij het streekproduct wel beter kennen dan ‘den Brusseleir’. Het duurt even voor we een strookje onverhard van de Helderbeekvallei mogen bewandelen. De Steenhovenstraat is ook naar de lange kant maar voert ons naar het groen onderaf de terril van Zolder. Moeten uiteraard terug naar de bewoonde wereld en weer een ander cité tot dezelfde rust van daarstraks. Het is er al heel wat stiller, later op de middag ook. Huppelen door achterafjes richting prachtige herenhuizen en dan naar het stadion van Helzold. Kunnen nog eens genieten van een leuk stukje jonge natuur, al is het dan deels over een kiezelbaan stappend. Wat we niet begrijpen is waarom de parkoersmeester niet afsluit met de gerenoveerde mijnsite maar ons door een bedrijvenzone loodst. Het ommetje van een paar honderden meter was zeker de moeite waard geweest !

We pikken ons Duveltje mee en keren naar het station van Zolder terug. Hebben weer een witte vlek op onze wandelkaart opgevuld, ons hoor je niet klagen …

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/07022015HeusdenZolder

 

 

20:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -h

11-09-14

06.09.2014 Torenvrienden Oostham

Ik heb eigenlijk niet zo veel zin in wandelen. De werkplek lijkt steeds meer op een oorlogsgebied. Voornamelijk de leidinggevenden voeren een heuse guerrilla met elkaar. Het begint zo zijn weerslag te hebben op het voetvolk, ook al zijn deze het meest volwassen. Ik hou er ook rekening mee dat Linda’s arm nog absoluut niet genezen is. We kiezen finaal toch voor Oostham, slechts één trein- en busrit te gaan. Een nieuw traject voor ons.

De aangekondigde 24 km blijken er slechts 20 te zijn vanuit het Kristoffelheem. We passen er zoals altijd een mouw aan, gaan voor onze eigen invulling. Bij grijs, mistig weer steken we de drukke steenweg over en stappen door ‘Slagveld’ richting eerste sparrenbos. Open plekken zijn begroeit met metershoge maïs.  Komen ons aller Herman tegen die na een paar kilometer al aan zijn eerste pauze toe is. Bij de eerste splitsing volgen we de 15 km, wat ons een extraatje van 3 km oplevert tot de rustpost. Stappen daarvoor over stille tarmacjes door het halfopen terrein, veel weiland, tot Olmen en De Zwaluwen VV. Via Hamsehoeven gaat het naar Hoef Sport, een typische voetbalkantine ‘in the middle of nowhere’.

De 8 km lange lus van de 20 km loodst ons het gehucht uit over de tarmacjes van Heidehuizen. Bosjes, weilanden, maïs en berken langs de kant van de weg. Ze voeren ons naar een bosstrook met zanderige paden, weg van een motorcross circuit. Verderop terug halfopen terrein, wat chalets ook. Blijken in Gerhees te zijn waar we prachtige laantjes lopen terug naar het brommend lawaai van Hondapark. Maximum toegelaten 96 db lees ik op het bord. We keren het de rug toe, een laatste rechte tarmac volgend tot de rustpost.

Linda is attent, heeft net als ik het raakpunt van heen- en terugweg gemerkt. Net 5 km lang, die kortere lus, weet ze te vertellen met een tik op de klok. Ze heeft een mindere dag en ik vind het ook best, die extra 5 km i.p.v. 8. Na afloop nog een laatste pauze gezellig keuvelend met Kareltje, we hebben nog een klein uurtje te gaan. Door een zee van maïs gaat het richting bossen van ‘Vuvuzela’. Het sparrengebied ligt er woest bij, het is steeds opletten niet te struikelen over luchtwortels en andere uitsteeksels. Wel heel mooi, deze wat wilde omgeving. Komen terug bij de steenweg uit en de finishlijn. Hebben net de tijd voor onze twee Duvelkes. Bij de bushalte zit Herman, die vanmorgen over Leopoldsburg reisde. Ik ga mee over Geel, zegt ie zonder verpinken. Hij geeft onderweg zijn ogen goed de kost, heeft weer wat bijgeleerd vandaag. Vanaf Lier moet de trein een ommetje maken wegens een defecte locomotief in Boechout. We hebben ruim 20 minuten vertraging in Berchem. Wij kunnen er ons niet druk om maken, niks hoeft alles mag …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/060920...

 

 

22-08-14

16.08.2014 O.K. 50 Zonhoven

Linda kiest vandaag voor een moeilijk bereikbare tocht. Twee treinritten en vervolgens 6 kilometer met onze eigenste 2 pk. Groot is onze verbazing als een meereizende Antwerpenaar in station Hasselt beweert dat er een bus naar Termolen rijdt. Zouden we in praktijk een klein uur moeten op wachten en dat doen we dus niet. Dieselen over het spoor langs de Pukkelse Weide tot Zonhoven station. Er hangen warempel wandelpijlen in de richting ons ook aangegeven door Google Maps. Lukt perfect tot een winkelcentrum en dan niks meer. Onze eigenwijze Antwerpenaar, die volgde tot het station zijn we dan al lang kwijt. Wij volgens netjes Koning Google tot de startplaats. Geen bushalte in het weekend bediend te bekennen ! Wel een ruim Cultureel Centrum met fraaie zaal en enkele bekenden uit Schaffen. Ook Yvan ‘le terrible’ tekent present. Anita voert even later haar Sloebers aan die er vandaag een busuitstap van maken.

We gaan op pad voor 24 km. Lopen na een paar straten de Molenheide op, golvende zandpaden van wat ooit een munitiedepot moet geweest zijn. Langs een bedrijvenzone de sparren en de grens met Genk tegemoet. Wandelen verderop als onder een groen baldakijn door natte bossen, heerlijk ! Krijgen even een doorkijk op een mijnterril, Winterslag begrijp ik van een Schaffenaar. Varens kleuren al verrassend vroeg bruin langs de kant van de wandelpaden. Moerassige stroken en prachtige purperen heide lossen elkaar af in Teut & Ten Haagdoorn. Wij pauzeren bij een houten chalet van de Holsteenhoeve, gezellig op het terras.

De beide lokale lussen voeren eerst een heuveltje over. De langere afstand volgt ‘ down under’ een eenmanspad door de brousse, slingerend langs een beek. Schitterend decor dit ! Dan trekken we de heidevelden in voor een lange omzwerving aan de rand van de A2. Hectaren aan een stuk kunnen we genieten van die prachtige zanderige heideheuvels in de zon. Uniek toch dit landschap dat Linda blijkbaar niet kende maar dankzij de vrouwelijke intuïtie voor vandaag uitkoos. En of ik er haar dankbaar voor ben! Finaal passeren we een groot ven met een veelheid aan ontluikende witte lelie. Lopen dan rustig uit langs de Holsteenhoeve en zijn camping tot de rustpost.

We zijn net op tijd ‘onder dak’ om de eerste plensbui van de dag voorbij te laten gaan. Met de plu in aanslag vertrekken we voor de kleinere lus. Moeten over een fietspad, wat best is bij nog miezerige regenval. Stappen vervolgens door een natte vallei met meerdere vennen tot wat behuizing. De Pukkels zorgen voor constant achtergrond gebrom. Terug de hei op dan, opnieuw schitterend in de zon. We kunnen er maar niet genoeg van krijgen ! Vanaf de witte lelies lopen we hetzelfde parkoers als de eerste lus. Opnieuw zijn we net voor de plensbui ‘onder dak’, samen met Mia & Jack deze keer.

Een laatste keer lopen we de zomerse hei op, letterlijk mits een klimmetje in het zand, en nog maar eens een prachtig uitzicht als beloning. Langs een oude spoorbaan dan of wat er van rest door het groen, onder de après-pluie. Dan open landschap in geel (zand) en rosé (heide), die een kunstschilder voor zijn ezel gezeten inspireren. Een paar straten maar zijn wij verwijderd van de finish en zijn Duvels genoegen. We kunnen er tot onze verrassing van genieten in het gezelschap van Annieken & Chris. Kersenrood worden wij naar het station gebracht, met onze oprechte dank. Kunnen heerlijk nagenieten tijdens de treinreis over Hasselt tot Antwerpen. Dit was vast en zeker één van de mooiste wandeltochten van het jaar ! 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/160820...      

 

20:35 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: belgisch-limburg, -z

08-11-13

01.11.2013 Mondpaco Kwaadmechelen

Ook in ons wandelmenu houden wij van variatie. Daarom heb ik met Allerheiligen dit jaar niet Wuustwezel maar Kwaadmechelen op het programma gezet. Het treinaanbod is mij wegens weekendwerken niet geheel duidelijk. Wij opteren dus voor Koning Auto. Drie kwartiertjes doen we er over, door-to-door. Uiteraard komen we hier veel bekenden tegen gaande van Dominique, parkoersmeester van de Grashoppers, over de steeds vrolijke Glimburgers René & Marina, tot Eddy Broos, sturend Meester van het VWF. Het parkoers valt uiteen in een korte en een lange lus. Wij zijn het oneens met de parkoersbouwer, opteren voor kort eerst. Voorbij het reeds aardig bebloemde kerkhof kiezen we dus eerst voor 2x, iets wat zich wat verder nog eens zal herhalen. We stappen naar en langs het Albertkanaal, waar ganzen en eenden op hun ontbijt zitten te wachten. Neen, wij zijn niet van dienst vandaag voor het eendjes voeren ! De tarmacjes van Genebemde voeren ons richting grintpaden weg van het water. We gaan flaneren in het groen tussen weilanden en vele rustig grazende paardjes. Veel wandelaars komen wij niet tegen. Stappen terug de bewoonde wereld binnen bij een wijk met gele huisjes. Hebben er bij de koffie 6,750 km opzitten.

 

Gesterkt beginnen we aan de tweede, langere lus. Lopen nog eens even langs het Albertkanaal maar deze keer in oostelijke richting. De zon is intussen van de partij terwijl we richting blauwe brug en industrie wandelen. We zoeken een fietspad op aan de bosrand. Duiken vervolgens smalle paadjes is tussen geel en groen, de herfst in al zijn kleurenpracht. Berreke (VOS) wordt een tijdje onze gezel voor een vrolijke babbel. Voorbij de toch wel imposante, strakke pastorij van Ham zijn we weer in de bewoonde wereld. Rustpost Kristoffelheem kennen wij al jaren. Nemen de tijd voor een goedlachse babbel met Annie en Willy (Kessel). Zij volgen wel slaafs de kronkels van de parkoersbouwer. Wij hebben een ruime lus van 9,2 km nog te goed. Een kerkwegel stuurt ons door het stille dorpscentrum. Bij Geneberg siert een lamp ter ere van de mijnwerkers de rotonde. Dra lopen we weer bospaadjes. Onze gastheren zorgen voor afwisseling, bos, wei & maïs, al dan niet geoogst, deze laatste. Een kronkelend beekje, knisperende bladeren onder de schoenzolen. Zo hebben we het graag voor een herfsttocht in volle glorie. Het bos is hier niet eindeloos, even moeten we over het rode fietspad naar de volgende groen zone. Langs de bosrand pikken we de achterkomers op tot pastorij en rustpost. We hebben nog een uurtje wandelen voor de boeg. De zaal loopt dan ook stilaan leeg.

 

Gaan weer een fietspad op tot we het kleurrijke bos en zijn paadjes mogen opzoeken, beetje ‘bumpy’ deze strook van het parkoers, heerlijke slingerwegjes ook. Vermoeidheid laat zich bij mij gevoelen. Je wordt ouder papa, zou Hennie zeggen. Aan de overkant van de steenweg wacht sparrenbos met een ondergroei van kleurend loof. Ooit stonden hier blijkbaar heel wat weekendhuisjes. Enkele de verweerde afspanningen blijven nog over, een paar ruïnes niet te na gesproken. We lopen naar De Zille, recht naar Den Duvel. De Provinciale Wandeldag ter wille staan er enkele jongeren te kwelen op het podium, voor een haast lege zaal. Het leven van een charmezanger kan hard zijn ! Krijgen een domper op een leuke dag als we vernemen dat Jos (Schaffen) ernstig ziek is. Onze gedachten zijn bij jou makker en de mooie tijden die we samen beleefden.    

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/011120...

21:39 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -k

06-03-13

02.03.2013 Eurek@ te Munsterbilzen

Het is koud als we door Bilzerse straten richting startplaats stappen. Onderweg kruisen we wandelaars die reeds parkoersgewijs onderweg zijn. In de ruime zaal geurt het heerlijk naar spek & eieren. Wij weerstaan eraan. Houden het bij het klassieke broodje en koffie. De opdracht van vandaag bestaat uit twee lussen van respectievelijk 7 en 19,4 km. Wij beginnen met de kleine ronde, zei het dus niet meer als opwarmertje. We volgen opnieuw het fietspad van daarnet maar dan in omgekeerde richting. Net voorbij een oude brug verlaten we het voor een tweede dat ons over de Demer voert, hier niet meer dan een beekje. We lopen verder over verhard door de wijken Broekem en Spurk. Onderaf een spoortalud wandelen we in het wat verwilderde groen. Terug in de startzaal aangekomen valt Jacqueline er binnen, relaxed zoals we haar kennen.

De grote ronde loodst ons langs meerdere grote gebouwen gaande van scholengemeenschap over rust- en verzorgingstehuis tot medisch centrum Sint-Jozef. Heel wat nieuwbouw, een laatste oude pand dient blijkbaar nog tegen de vlakte te gaan. Aan de overkant van een drukke steenweg wacht een parkje met vijver en vervolgens het Munsterbos. Heerlijk wandelen in het groen nu, halfopen ruimte met heel wat beken, de bodems rossig van de ijzerhoudende ondergrond. We wandelen voorbij een modern kasteel gelegen aan een vijver en stappen vervolgens door de bossen van domein Groenendaal. Het laatste stukje van deze prachtige etappe loods ons langs weilanden en fruitgaarden, de omringende populieren zwaar beladen met maretak. Bij de kerk van Waltwilder ligt de rustpost. Het is er berendruk, we kunnen nauwelijks een stoel bemachtigen. Komen er Yvan ‘le terrible’ tegen, goedlachs en honderduit pratend als immer.

Na de koffie mogen we de Wilderberg beklimmen en meteen weer afdalen, een molshoop die ons over tarmacjes naar landelijke omgeving loodst. Maar eerst maken we een ommetje door het Wilderpark, een lusje rond zijn langgerekte vijver lopend. Het valleitje van de Wilderbeek loodst ons tot randje Martenslinde. De Vliegenberg is twee klimmen lang, dwars door akkers en weilanden tot Amelsdorp. Door de straten van dit gehucht lopen we terug naar de rustpost in Waltwilder. Het is er nu veel rustiger, we kunnen even op het gemakje de beentjes strekken.

Hebben vanaf zaal Des Wouds nog een kleine vijf kilometer voor de boeg. Mogen de heuvel afdalen in het groen tussen hoofdzakelijk weilanden tot we Munsterbilzen bereiken. Wat keren en draaien door het dorp en dan wacht den Duvel, onze favoriete beloning. Lang blijven we niet zitten, moeten nog 3,6 km tot station Bilzen. Hebben er de tijd om nog een tweede Breendonker te degusteren en dan sporen we, netjes op tijd terug naar de Koekenstad. Hebben genoten van een leuke tocht die meer bood dan we verwacht hadden. Om 21:00 kruip ik al onder de wol, na genoten te hebben van de prestaties van ene Köteles. Morgen is het weer vroeg dag.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/020320...

19:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -m

23-01-13

20.01.2013 Milieu 2000 te Lommel-Kattenbos

Er wordt voor de ganse zondag sneeuw voorspeld en dus blijft onze auto op stal. Staan deze ochtend wel aan de juiste bushalte en hebben in Antwerpen-Centraal ruim de tijd voor de aankoop van weekend biljetten en een Starbucks koffie. Krijgen vanaf Berchem het gezelschap van Bruhhe Die Scone, Xavier. Ook Annemie van Bornem en bij aankomst Milleke Mol tekenen present. Dichtbij huis of met het openbaar vervoer zijn de motto’s vandaag.

Toch trekken wij ook vandaag alleen op pad. Om 09:30 gaan we van start, samen met de eerste sneeuwvlokken. Lopen de paar honderden meter tot het station terug en kiezen dan voor de parallelle weg langs het spoor richting Mol. Duiken vrij snel het bronsgroen eikenhout van Kattenbosserheide in. Heerlijk wandelen is het hier, beschut tegen de gierende wind en genietend van het kontrast tussen het witte tapijt en de donkere sparren. Langzaam gaat de begroeiing over naar berk, wordt het terrein meer open. IJzig is het dan want wij lopen oostwaarts tot een windmolen in the middle of nowhere. Brede paden loodsen ons door vervolgens door halfopen terrein, rustpost Den Horst komt er na 8 stevige kilometer. Het is er lekker warm, de koffie smaakt (merci Milleke).

Gesterkt en met volle overgave gaan we weer op pad. Willen perse de 25 km volmaken, of zelfs een rondje meer. Worden naar een brug over een bevroren vaart geloodst en duiken de chalets van Overmaai in. Komen weer bij de vaart uit die we volgen tot de blauwe brug van daarnet, niet begrijpend. Stappen de brug over in tegenovergestelde richting en snappen dat er iets niet klopt. We proberen het een tweede keer langs de chalets van Overmaai, temeer daar Xavier die ver voor ons uitloopt, ons tegemoet komt. Ja hoor, we hebben ons verslikt in een rechts/linkse combinatie en wandelden al een strookje van de ‘terug’ route. Duiken nu zoals door de parkoersmeester voorgeschreven de bossen van Keiheuvel in. Zijn hier moederziel alleen en genieten van de pure winterse natuur langs ondermeer het Brabopad en zijn houten chalets. Na een uurtje of zo staan we weer bij de vaart. Voorbij de brug en de Turfkuilstraat wacht open terrein. Hagelbolletjes geselen onze snoeten, we vechten ons een weg tot de rustpost. Ik krijg bij de koffie gratis een heerlijk stuk Limburgse vlaai aangeboden. Gastvrijheid is hier geen ijdel woord. En of dat smaakt !

Ook de laatste etappe is zo’n acht kilometer lang, door de Kattenbossebergen deze keer. Vrij snel lopen we weer door bos en hei, regelmatig geplaagd door golven van hagelbolletjes. We laten middels een stukje steenweg Gelderhorsten achter ons, ruilen het voor Lommelse deelgemeente Kerkhoven. Voorbij een grote stoeterij wacht ons een verrassing. We komen uit bij het Duitse kerkhof. Ik had er al over horen vertellen maar kwam er nog nooit. Deze wandeltocht loopt dwars door de betonnen zerkjes. Wij zijn danig onder de indruk. Zelden werden we zo overvallen door de grauwheid van oorlog en dood dan hier. Elk sober betonnen kruisje draagt twee namen, aan weerzijden één. Soms staat er gewoon ‘ein Deutscher Soldaat’ op. Het alles overheersende monument is opgetrokken uit gitzwarte blokken. We worden er stil van. Vergeleken met dit zijn de Westhoek en Margraten praalgraven. We wandelen verder, over besneeuwde paden door het immer groen van naaldbomen. Komen bij vakantieverblijf Het Blauwe Meer uit. Gaan nu golvende slingerpaadjes op en dat zal ik geweten hebben. Linda heeft nu echt wel de smaak te pakken, het tempo gaat met rukken omhoog. Op dit technische parkoers is mijn gewicht een nadeel, moet knokken om het opwippende konijntje bij te houden. Stilaan komt de finish in zicht. We lopen door de velden en langs een afrastering parallel met de Oude Diestersebaan naar de eindmeet.

Het is stil in de zaal, nog wat treinvolk zit er en de Beernemse Wandelklub op busuitstap. Wij kopen een grote rijstvlaai voor een weggeefprijsje. Lekker voor ons, een extra  centje voor de organisatie. En zij hebben dit wel verdiend want boden ons een prachtige, goed georganiseerde tocht aan vandaag. Met een gelukzalig gevoel reizen we terug naar Hemiksem. Vanaf Mol nog in twee wagonnetjes, wegens technische problemen, tussen het studentenvolk met pak en zak. We redden het heelhuids.

FOTOS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/200120...

19:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

02-05-12

28.04.2012 de Loonse Tsjaffeleers

Het is jaren geleden dat wij nog eens in Borgloon wandelden, in vroegere tijden een regelmatig trefpunt van midweekse tochten. Ik herken de omgeving dus niet zo goed meer en we rijden veel te ver door met de bus die ons van station Tongeren brengt. De weg vragen aan wandelaars op pad is ook al geen onverdeeld succes. Toch slagen we er in … de rustpost te bereiken. Die blijkt slechts twee kilometer van de eigenlijke startplaats te liggen en dus stomen we gelijk door. Begroeten er meteen wandelmamma Jeanneke, piekfijn uitgedost en haartjes in de krul zoals we dat van haar gewend zijn. Ook Yvan zit er ‘terrible’ te wezen, al zit de ‘mot’ van de leeftijd er bij hem toch ook wel wat in. Kassier van dienst is René Smets, goedlachs en vrolijk zoals we dat van hem gewend zijn.

Net als de Nederlandse Gondeliers binnen vallen gaan wij op pad. Vanaf de Loonse veiling dus, die ik een andere ligging toedichtte. De atmosfeer is vochtig en warm, klef, van de voorspelde regen is gelukkig niks te bespeuren. Lopen een tarmacje op en zijn meteen waar we wezen willen, tussen fruitgaarden in de bloei, zurig geurend. Perelaars laten al mini vruchtjes bewonderen, appelbomen staan in rooswitte bloem. De parkoersmeester verrast ons meteen al met een dot van een vergezicht dat reikt tot Eburonen Tongeren en zelfs de mijnterrils van het vroegere Luikse steenkoolbekken, prachtig dus. Leeuwerikjes geven van katoen hoog in de lucht, zorgen voor de muzikale noot. We lopen de heuvel af en komen in een eerste stille dorp. Blijkt Gors-Opleeuw te zijn en niet Kerniel zoals ik eerst dacht. Voorbij de boerderijen worden we een parel van een dijk opgestuurd. Een heus baldakijn van pril groen hoog boven de omringende akkers en weilanden gelegen. Even open terrein, een korte klim, we lopen nu echt naar Kerniel. Duiken een valleitje in om er meteen weer uit te klimmen, genietend van het uitzicht over een monumentale, witte kloosterhoeve, het Mariënhof. Een communicantje staat mooi te wezen voor de lens van de familie fotograaf. Wij mogen ‘het spoor’ op, een Ravel in Limburgse stijl, diep ingebed in het landschap, een biotoop op zich. Hij zet ons af bij een vervallen industrieel gebouw met hoge bakstenen schouw, een vroegere stroopfabriek. Een straatje verder ligt rustpost De Linde, hebben er 9,3 leuke kilometer opzitten.

Onder wat hemels gedruppel beginnen we aan onze tweede lus. Moeten een fietspad op langs de steenweg richting Herten. Met een kasteeltje op de achtergrond draaien we de fruitgaarden in, paardenbloemen, appels en peren tegemoet. Komen bekende wandelaars uit het Hobokense Polderstad tegen. Ver van huis is toch dichtbij. We wandelen door meer bebost gebied richting Kuttekoven en het kasteel van Rullingen. Linda krijgt problemen met de nieuwe schoenen, er dient een extra pauze ingelast. Stappen door het parkbos richting betonbaantje en even verder weer langs ‘het spoor’ en de her en der opgestelde kunstwerken. De immense eenhoorn boven op een heuvel trekt onze aandacht, dit is echt wel prachtig gedaan, met gevoel voor ruimte. Moeten opnieuw wat beton lopen, klimmend door de bebouwing en vervolgens langs de lokale ringweg over het fietspad. Een voorlopig laatste boomgaard, denkelijk kersen, we zijn weer in de Linde en hebben er 18.3 km opzitten.

Linda denkt aan stoppen, de pijn in de voet is niet te harden. Schaffenaar Marie-Louise brengt raad. De schoenen worden wat losser gebonden. Bij de splitsing laat mijn vrouwtje haar wilskracht zien. Niks te stoppen, we pakken de laatste lus van 9,8 km aan ! Wandelen door straatjes die de Loonse stadswallen moeten voorstellen. Zetten dan koers richting Hendrieken en weer een kasteeltje van een rijke fruitboer. Door weilanden en fruitgaarden stappen we rond zijn domein en moeten dan het beton op richting Voort. Even verstand op nul nu, is een verbindingsstuk. Wij herkennen plekken van vroegere midweekse tochten. Linda’s voet houdt stand, het gaat duidelijk beter, ook ik ben opgelucht. Mogen na het dorp opnieuw de weidse ruimte in. Semi betonnen tractorbaantjes loodsen ons golvend door het landschap van hoogstam, laagstam en weilanden. Groene vergezichten zijn nooit ver weg. Na een uurtje lopen, voorbij Broekom lassen we een extra pauze in. Hoeven voor niks vroeg thuis te zijn. Mogen nog eens genieten van het vergezicht richting Tongeren. Passeren ook een gedenkteken van een in 2008 overleden wandelaar. Heel attent bebloemd door de Tsjaffeleers, klasse ! Krijgen nog wat prachtige paadjes tussen de bloesems cadeau. Ze voeren ons naar de hoofdbaan bij het college van Borgloon. Zijn niet ver van de aankomst meer, even de chronometer indrukken, kwestie van straks op tijd te zijn voor de bus.

Schoon volk trouwens ter aankomst met Yvan (Landen), Yvan Karmijn en Luc (Kessel-Lo). René voegt zich bij het clubje en Duvel in de hand kunnen we gezellig bijkletsen over …wandelmee.be, nog steeds een favoriet onderwerp onder de afstandenwandelaars. We nemen afscheid van onze wandelvrienden. Blijven even staan bij parkoersmeester Ludo. Feliciteren hem welgemeend met zijn prachtige parkoerstekening. Wij hebben echt wel meer afwisseling en fraaie uitzichten gekregen dan we verwacht hadden en ons konden herinneren. Dit was genieten !

Busje komt zo, treintje ook. We krijgen het gezelschap van twee Brusselaars die langs de GR128 Oost de lus rond Tongeren wandelden. Wordt gezellig kletsen tot Aarschot waar zij ons verlaten. Nog even reizen, de sofa wacht …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/280412...

 

  

20:47 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -b

25-12-11

24.12.2011 Boskabouters Opglabbeek

Eén wandeltocht slechts vandaag in de Lage Landen en dus allen daarheen. We zullen het geweten hebben. De weg naar Opglabbeek die ken ik met de ogen dicht. Parkeren kunnen we in de buurt van het plein bij de prachtige dorpskerk. Het is behoorlijk druk in de startzaal. Onze eerste bekende is de onfortuinlijke Hennie die letterlijk ‘te voet’ staat. We hebben met haar te doen en wensen haar langs deze weg nog eens spoedige beterschap.

Trekken ons op gang voor een tochtje van 18 km, waar wij maar wat graag 26 km van maken middels een lusje twee keer te lopen. Moeten meteen een fikse, koude regenbui verwerken. Voorbij de kerk volgen uiteraard een paar kerkwegels en daarna een gemengd landschap van geoogst maïs, weiland en bosjes. Lekker vettige paadjes ook. Als berk en spar meester worden neemt de zon het zwerk over, heerlijk wandelen dus. Een fietspad loodst ons voorbij voetbalterrein FC Boskop en verder langs een bedrijvenzone. Aan de overkant van een drukke steenweg nog een bosstrook, spar met een ondergroei van paddo’s en lage varens. De eerste pauze in het Clubhuis Derbyclub wenkt na 6,5 aangename km. Lachende Gonny staat plots pal voor mijn neus. Zij en Jos hebben natuurlijk een lus voorsprong op ons.

We beginnen aan de lus van 8 km met een fietspad, een stukje steenweg en vervolgens een grintlaantje. Spar en varens voeren de boventoon, weekendhuisjes getekend door de tand des tijds vervolledigen het beeld. Een aanplant van jonge berk vertoont een paarse gloed in het felle zonlicht. De parkoersmeester neemt ons op sleeptouw door puur natuur tussen Opglabbeek en Zwartberg. Dan weer een strookje fietspad, vooral heerlijk flaneren over onverharde lanen met bruin, gevallen blad als schilder. Linda is weer in topvorm, ik doe mijn best om in haar kielzog te blijven, het kost moeite. Voorbij een paar grote magazijngebouwen wenkt de rustpost. Het is er ‘de zoeten inval’ met ondermeer clubmaatjes Peter & Wilfried. Vele bekenden uit alle windstreken eigenlijk, tot onze verrassing ook Everbeekse Annie & Chris. Bij het verlaten van de zaal The Bonyns Family, uitgebreid rapporterend over Plombières-Houffalize. De sfeer zit er goed in.

We lopen het lusje van 8 km een tweede keer. Merkwaardig trouwens hoeveel wandelaars wij horen zeggen dat zij dit ook doen. Het blijkt ook want we komen onderweg nog heel wat ‘lotgenoten’ tegen. Terug in de Derbyclub sluiten we aan bij Peter en vallen onze naamgenoten uit Halen binnen. We gaan nog niet naar huis ! Met Peter maken we de kilometers vol, een mix van bos en straten over zo’n 3,5 km. Ons Duvelke daar gaan we nu eens extra van genieten sie ! Annie & Chris, Mia & Jac, zij zijn al naar huis. Met Peter, Yvan Le Terrible en Halense Linda & Patrick laten we ons de Kerstdrink van de wandelaar gezellig smaken. We zijn net niet de laatste om afscheid te nemen van de Boskabouters. Rijden met een smile van oor tot oor terug naar Hemiksem. Dit was nog eens zo’n goede ouderwetse Limburgse wandeltocht. Met dank aan de Boskabouters en de vele wandelvrienden. Morgen volgt Puurs.  

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/241220...

19:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -o

01-08-11

30.07.2011 De Heikabouters te Niel-bij-As

Wor godde van ’t wiekend nor toe? Elke vrijdagavond stellen mijn maatjes in Berchem station mij dezelfde vraag. Niel-bij-As, wor ligt da jong ? Daar woon ik, zegt een derde man tot onze verbazing. Bus 11 vanaf Genk station, voegt hij er aan toe. Moet ik effe natrekken want mijn plan bestond eruit bus 8 te nemen tot het twee kilometer verder gelegen As en dan een opwarmertje te lopen. Mijn adviseur blijkt gelijk te hebben. Bus 11 rijdt wel maar om de twee uur op zaterdag maar stopt bij de ingang van de startzaal, super de luxe dus.

Vier wandelaars stappen er van de bus en de startzaal ligt er ook nogal verlaten bij, een veeg teken ? Ik laat het niet aan mijn hart komen, evenmin als de donkere luchten, ook daar zijn we deze ‘zomer’ al aan gewend geraakt. Samen met de kleinste afstanden begint de 30 km met een extraatje langs de lokale voetbalvelden. Nationale Park Hoge Kempen lees ik bij de bosrand. Wat is het stil in het bronsgroen eikenhout! Geen zuchtje wind, nauwelijks een piepende vogel, je voetstappen worden gedempt door de zachte ondergrond. Ik ruil het bos in voor een dreef tussen manshoog maïs. Wandel vervolgens langs weilanden richting steeds luider klinkende muziek. Achter de volgende bosstrook, op grondgebied Opglabbeek, ligt een jeugdkamp en daar komt de herrie vandaan. Ik blijf nog een tijdje in golvend bos wandelen. Een mij onbekend wandelaar van wsv Schelle blijft een poosje in mijn buurt hangen. Zijn we allebei vrij ver van huis. Verlaat even het groen om langs een imposante Mariagrot te wandelen. Even maar en ik zoek opnieuw weiland, maïs en verderop het bos op. Passeer een paar meren, verscholen in het groen. Denkelijk oude grind- of zandputten. De eerste heide komt in bloei, kleurrijk. Aan het einde van het Heiderbos wenkt de rustpost bij Sint-Sebastiaan te As. Heb er tien kilometer opzitten en kan aan de lokroep van een stuk Limburgse vlaai niet weerstaan.

Deze 30 km zit trouwens eenvoudig in mekaar, drie etappes van 10 kilometer met telkens een pauze bij Sint-Sebastiaan, poepsimpel dus. Onder een dreigende hemel vertrek ik voor mijn tweede etappe. Snel komen de terrils van de Zwartbergse mijn in zicht. Het wordt even miezerig als ik over de gitzwarte mijngrond wandel waar de spierwitte bast van berken en vele gele bloempjes voor kleur zorgen. Vandaag geen beklimming van de afvalbergen, ik wandel eerst langs een gracht haast dichtgegroeid met lisdodde. Het vlakke open terrein is een heus bloementapijt, erg mooi. De oude heuvels zijn ofwel met berk of met gras begroeid. Het heeft zodoende iets van Alpenweiden. Keer de puisten finaal de rug toe en stap over kiezelige ondergrond het bos binnen. Berk, zomereik, een ondergroei van kers en verderop ranke, metershoge spar. Een strookje maïs en hoog gras zet mij terug af in de bewoonde wereld. Pauzeer een tweede en laatste keer bij Sint-Sebastiaan en maak een praatje met mij bekende wandelaars. Onderwerp : de Dodentocht en heel wat vragen van twee jongedames die dit jaar hun eerste poging gaan wagen.

Begin toch op mijn eentje aan de laatste 10 kilometer. Moet eerst door gemeente As, langs watermolen ’t Mieleke en de dorpskerk opgetrokken in meerdere kleuren baksteen. Het extraatje van de langste afstand stuurt mij naar het Kolenspoor, een oude spoorlijn. Ik volg deze verborgen in het groen. Loop er van weg om de grote baan naar Genk te dwarsen. Het halfopen terrein onder hoogspanningsmasten oogt rood van het gras in bloei. Duik vervolgens opnieuw een bosstrook in, met een prachtige ondergroei van varens, als een zee van frisgroen. Een laatste open strook kleurt geel van duizenden bloempjes. Ik passeer het stationnetje van Asch, waar het kolentreintje vertrekt. Nog wat keren en draaien en mijn kilometertjes zitten weer in de kuiten. Heb ruim de tijd om een Duvelke te drinken (prijs € 1.50 aub !). Rij met dezelfde mensen als vanmorgen terug naar Genk en over Hasselt terug naar huis. Was dit best wel een mooie natuurtocht, ik miste vandaag sfeer, beleving, het gulle Limburg. Het was stil in Niel, erg stil …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/nederbelgenopstap/30072011Ni...

22:49 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -n