23-11-17

19.11.2017 Olympic Stappers te Schilde

Basel zien en sterven, dat is zowat de samenvatting van mijn laatste twee weken. Een heel divers gezelschap van 35 cursisten werd zwaar op de proef gesteld door enkele specialisten in tand-implantologie. Een heuse bonte bende uit vrijwel alle continenten, van Hong-Kong en Singapore over Iran tot Brazilië en Peru. Een heel verschillende invalshoek ook, tandartsen uiteraard maar ook ingenieurs, juristen en zowaar een economist uit het onooglijke België. Allen moesten voor het eindexamen 75% halen en iedereen slaagde, uw dienaar met 78,13 % of 62 juiste antwoorden op 80 vragen. Gisteren zaterdag dan een relatieve pauze ingelast met bezoek aan de Antwerpse Vogeltjesmarkt en een werkdag Beneluxwandelen. Vandaag ‘the real stuff’ met het afscheid als organisatoren van Theo en Olympic Deurne. We gaan ze missen net zoals voor een paar weken de Police de Jette.

Met een goed gevulde bus vanaf de Rooseveltplaats en een drukke startzaal zo rond 09:00, zo zien we het graag. Theo had mij gewaarschuwd, geen rustpost meer in Oelegem wegens nieuwe gemeentelijke reglementen. Wordt dus drie keer Halle (Zoersel). In de staart van een ochtendlijke bui vertrekken we samen met Dave (van Oelegem) over het kerkplein en dan een villawijk in. Linea recta richting antitankgracht en puur natuur. Heerlijk stappen door wild bos met een ondergroei van immer groene varens. Nat ja, uiteraard, maar toch vrij goed begaanbaar al is het opletten niet te struikelen over de vele boomwortels. Strookje Sniederspad en dan langs domein Martinus en een kapel ter ere van Sint-Jozef. Bekend terrein uiteraard. De Heilige Geestweg loodst ons Halle binnen en de bomvolle rustpost bij Sint-Maarten. We vinden nog twee stoelen in een hoekje om even de innerlijke mens te versterken. Zijn ruim een uur onderweg.

Op pad voor een eerste lus van iets meer dan 7 km. Aanvankelijk over het landelijk tarmac van Berkemei. We pikken in het groen Marleen & Yvo op. Er vormen zich spontaan twee gezellig kletsende koppeltjes terwijl we door de Halse bossen in de omgeving van het Boshuisje wandelen. Stappen nog steeds in het groen onderaf een autosnelweg, de kilometers verdwijnen ongemerkt in de kuiten. Zitplaatsje zoeken bij de nog steeds bomvolle zaal, we kunnen zowaar een fris terrasje doen. Het tweede lusje is slechts 4 km lang. Meteen de sparrenbossen in bij een straat met de merkwaardige naam Flikkersteert. Linda vermoedt dat deze verwijst naar de lokale naam voor … vlinders ! We doorkruisen Halle-velden, de plaatselijke ruimte voor chalet woonsten. Er staan echt mooie exemplaren tussen in vernist hout. Nog even villaatjes kijken en een laatste pauze bij Sint-Maarten.

Nog ruim een uur wandelen tot Schilde en we beginnen eraan midden een bonte bende over smalle paadjes slingerend tussen sparren en loofboompjes, de Liefkenshoek. Dan komt de brede en kaarsrechte Kantonbaan aan de beurt, half verhard. Fikse regen en zonneschijn wisselen elkaar voortdurend af. Renier Sniederspad, een naam als een klok voor de geoefende GR-wandelaar. We volgen onze illustere voorganger onder meer langs een lieflijk beekje tot we de bebouwing van Schilde-dorp bereiken. Einde tocht ? Niet meteen voor ons al laten we ons wel een eerste Duvelke smaken.

Patje Kloek had aangegeven dat er een extraatje van 5 km kon gewandeld worden. Volg de 10 tweede maal adviseert Theo. Zogezegd zo gedaan. We bewonderen aanvankelijk de massieve landhuizen van de Bellevuedreef. Duiken dan het park van Schilde in. Geen krakende of vallende beuken dit jaar, gewoon genieten van puur natuur in peis en vree. Uitbollen doen we natuurlijk weer langs een zone waar Schilde beroemd voor is. Duvel nummer twee wordt soldaat gemaakt en dan is het tijd om afscheid te nemen. Ruim 1600 wandelaars voor hun allerlaatste organisatie, het was meer dan verdiend voor Olympic. Volgend weekend, en na mijn doopweek in Diegem, ga ik een weekendje aan de slag in Hoeilaart. Ik hoop er U te mogen begroeten.   

FOTOREEKS   

21:23 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

05-11-17

05.11.2017 wsv Schelle te Niel

De laatste dag van mijn (gedwongen) vakantie plan ik een extraatje. We vertrekken al om 08:00 vanuit Hemiksem en stappen 5 kilometer tot de Slimste Vlaamse gemeente van 2014. Passeren hierbij de scheve kerktoren van Schelle en de Boerenkrijgkapel op hetzelfde grondgebied. Lopen ook enkele honderden meter tegendraads de ochtendlijke wandelaars die al in ruime getale present tekenen. In de drukke startzaal aan de Wirixstraat pikken we die andere Linda op, uit Hoboken. De Linda’s zullen samen op pad gaan (rétteketet, rétteketet) en ik hou het bij de rust van de eenzame stapper.

De langere afstanden duiken meteen de Nielse weilanden in. Graspaden loodsen mij naar de Rupeldijk en het Tolhuis. Heb er een zonnig uitzicht over Wintam en zijn zeesluis, de skyline van Rupelmonde ook. Passeer de elektrische omvormingscentrale in opbouw van Interescaut en stap tarmacgewijs voorbij het Laarhof tot de Boerenkrijgkapel van daarstraks. Met z’n allen over een in onbruik geraakte spoorbaan nu. In het tegenlicht van de lage zon vallen de geelzwarte pijltjes van onze gastheren niet altijd goed op. Terreinkennis heb ik hier uiteraard, maar dat is nog geen parkoerskennis. Na een watertoren zijn we opnieuw in de bebouwing en lopen straatgewijs naar de rustpost van de Veldstraat. Nauwelijks 5 km op de teller en ik loop gelijk door. Extraatje van ruim 7 km voor de dapperen die er 28 in de kuiten willen vandaag. Door stille straten naar het station van Niel en vervolgen langs de spoorbaan en zijn parallel fietspad richting Boom. Zo ver gaat de reis vandaag niet, Jean-Pierre zoekt wat wilde paden op die leiden naar de bedrijven van Waterfront. Dan volgt de nieuw aangelegde Matenstraat tot het Berrenheibos. De zon verschuilt zich intussen achter steeds dreigender wordende wolken. Ik draai een leuk lusje ‘op de hei’ met geel berkenblad nadrukkelijk aanwezig. De Oude Bosstraat dan, zeer winderig want geen boom te bekennen. Landelijk tarmac stuurt mij stilaan terug naar het Nielse station en midden een plensbui bereik ik opnieuw de rustpost van de Veldstraat. Geen Linda’s te bekennen.

Neem de tijd voor een zoethoudertje en vervolg langs menig achterafje dwars door Niel tot het Sportpark. Fietspad langs de ‘banaan’ en dan volgt ‘le moment suprême’ – de Walenhoek. De langere afstanden mogen heerlijk uitgebreid zwerven tussen de vele plassen van dit natuurgebied, ooit oude kleiputten. Al ken ik het hier dan nog zo goed, vervelen gaat dit nooit. Even een pittig buitje vergezeld van hagel en bij de Paardenstal verlaat ik puur natuur. Beetje keren en draaien en de derde pauze wenkt onder de dreigend zwarte kerktoren van ’t Hellegat. Ik stop nauwelijks want het is er veel te druk, loop meteen door langs de zwarte engel recht de Rupeldijk op. Wandel nu richting Noeveren, het vroegere hart van de Boomse steenbakkerijen. Een heerlijke zwerftocht door de archeologie van ’t Geleeg hoort daar uiteraard bij. Het spel van zon & lood in de lucht zorgt voor steeds weer andere impressies, dit is puur genieten ! Vanaf de Belgica-werf een strookje Nielsestraat en dan weer onderaf door het gras. Mogen zowaar door een privé-gang wandelen, een allegaartje van opslag waar in vroegere tijden denkelijk de Boomse bakstenen werden gestapeld. Bij Noeveren hoort ook een straatje met kleine werkmanhuisjes en dat gunt JP ons uiteraard ook. Nog een laatste, beetje vettig bosstrookje en de laatste pauze dient zich aan.

De Linda’s zitten er in het gezelschap van ons aller Kim maar met een rondje achterstand op mij. Moet zowat een unicum zijn in mijn jaren wandelervaring ! Zelf heb ik nog een drukke avond en keer dus weer naar Niel. Passeer Kim’s place op de Rupeldijk en wandel tot de kermis ter ere van de jaarmarkt van morgen. Trakteer mezelf op een portie appelbeignets en vervolg met een laatste strook weer zonnige Rupeldijk. Met z’n allen onderaf dan, genieten van het natte maar toch goed begaanbare Niels Broek. Dit was ooit anders en Natuurpunt heeft schitterend werk verricht wat de waterhuishouding betreft. Een laatste strookje half verhard door de weilanden. Een knuffel voor een stevige boerenknol en dan … verdoemme geen Duvel meer, zakken een niveautje tot de Trippel van Westmalle.

Terug de vijf kilometer naar Hemiksem dan, ben er al voor 17:00. Heb nog heel wat werk voor de boeg deze avond. Beneluxwandelen dient pico bello in orde gemaakt want … de volgende twee weken volg ik een cursus tandimplantologie in het Zwitserse Basel van en voor mijn nieuwe werkgever. Ben terug in het vaderland vanaf 18 November … 

FOTOREEKS 

 

 

19:31 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: antwerpen, -n

02-11-17

01.11.2017 De Stroboeren te Wuustwezel

Bus 640 is vanaf de Antwerpse Rooseveldplaats goed bezet met wandelaars. Elk jaar weer tekenen zij present tijdens de Allerheiligentocht van de Stroboeren in Wuustwezel. Zelfs JPD komt dit jaar van Meulebeik afgezakt. De opdracht kennen we haast uit het hoofd, 35 kilometer over Loenhout, Sterbos en de Bellekenshoeve.

Op pad dus vanaf 09:00 in de frisse, zonnige ochtend. De langere afstanden stappen bij de zusterhoeves Annie & Lilly over de Kleine Beek richting eerste bosstrook. Patje Kloek wordt een paar kilometer onze gezel tot hij het letterlijk op een lopen zet. Opvallend, er wordt nog volop gehooid of beter nat gras wordt afgereden en in balen verpakt. Opwarming van de aarde zei U ? Na de eerste sparren en lage nog groene varens volgt de brede zandweg langs de plas van het militair domein. Aan de overkant van een drukke baan wacht puur natuur, Marumvoorde. Heerlijk flaneren langs jonge berk en door het verkleurend pijpenstrootje. Strookje heide erbij, verderop graspaden door nat gebied. Al doende komen we bij de Heiëndweg uit en een bomenkwekerij die iets weg heeft van pas bijgeknipte poedels. Langs vele hoeves stap ik samen met Rudy & Sylveer tot de eerste rustpost in cafeetje Onder De Toren in Loenhout.

Wij stomen gelijk door en meteen het stille dorp weer uit de polder in. Bij een heerlijk zonnetje stappen we over verhard en onverhard langs weilanden en akkers, schaarse bebouwing ook. Pikken onderweg alle andere afstanden op en lopen met z’n allen verder langs de rand van een kasteelpark heerlijk in het verkleurende groen. Komen zodoende terug in centrum Wuustwezel, meer bepaald bij zijn statige gemeentehuis en dito park. Even verder de tweede rustpost in de sporthal bij KAN10. Sigridje wordt nu onze gezellin. Ik laat de dametjes rustig onder hun beidjes keuvelen en hou mij bezig met rondkijken en wat fotootjes nemen. Lopen traditiegetrouw twee zijden van een grote rechthoek over landelijk tarmac langs Veldvoort & Steertheuvel. Opvallend veel eikels langs de kant van de weg, geen eekhoorns te zien om ze weg te moffelen. Vanaf de Tolberghoeve volg een pracht van een onverharde dreef met nog jonge aanplant. Vervolgens zwerven we door Sterbos en zijn chalets in de bosjes. Passeren ook het motocircuit Molenbergen en sluiten af met landelijk tarmac tot de Bellekenshoeve.

Het is er naar goede gewoonte erg druk. Sigrid stoomt gelijk door, wij volgen even later voor een lokale lus van een uurtje wandelen. Stappen tarmacjes door halfopen terrein, een afwisseling van bosjes en weilanden. Elke bosdreef herbergt wel enkele weekendverblijven alhoewel wij vermoeden dat sommige permanent bewoond zijn. De obligate wegenwerken doorkruisen we uiteraard ook en dan volgt een leuk bosstrookje inclusief vennetje met nog groen rieten oevers. Nog een dreefje houten huisjes, tarmacjes langs boerderijen en de Sint-Willebrorduskapel, we zijn zo terug in de Bellekenshoeve. Het is er wat rustiger en we gunnen onszelf een wandelaarsdrankje en een babbel met Lokerse Marcel en zijn wandelvriendin.

De laatste loodjes dan. Een breed uitgesponnen betonlus dwars door het landelijke Brekelen. Aan de overkant van de steenweg het Beersgat. Helaas niet onverhard langs de rand van de plas maar over een betonbaantje tussen twee grachten en afgezoomd met wilgen linea recta naar Annie & Lilly. We hebben de kilometers weer in de beentjes. Thuis gekomen krijg ik per e-mail mijn volgende opdracht. Zal morgen een viertal uurtjes moeten studeren als voorbereiding van een buitenlandse cursus die ik de komende paar weken ga volgen. Maar eerst nog een laatste wandelweekend …  

FOTOREEKS

20:02 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

30-10-17

28.10.2017 De Ravelse Wandelaars

Wij raken deze ochtend zonder incidenten door de Antwerpse Brederodestraat, wat geen vanzelfsprekend gegeven is dezer dagen. Aan het kouwelijke station van Turnhout staan een tiental wandelaars te wachten op de bus richting Tilburg. Met een tiental minuten vertraging vertrekken we richting Ravels en zijn Lange Afstand Tippelaars ook wel in het wandelgild bekend als ‘bij Leo’. Het is erg druk in het schooltje de Zonnewijzer. De stoere meiden en knapen van de marathon hebben er al een gesmaakte 17 kilometer opzitten.

Wij kiezen voor 28 kilometer en gaan meteen op pad. Een eerste zandwegel door kale akkers loodst ons de bossen in van het Ravelse Kamp. Zoals we dat van onze gastheer gewend zijn stappen we langs heerlijke slingerpaadjes. De herfst zorgt voor een prachtig kleurenpallet. We passeren een groot ven en vervolgen langs brede half verharde paden. In de open ruimte wordt maïs geoogst. Keer ne kier were doen we langs het ven van daarstraks en het zoveelste kleurenpallet. Een parallelle zandweg aan de eerste wandelmeters van de ochtend en pauze in de Zonnewijzer.

Na de westelijke lus lopen we nu oostwaarts. Strookje langs de lokale vaart en vervolgens weer de bossen in kuierend over brede paden tot het toch wel imposante Kesseven. Heraangelegd in 2012 weet Leo te informeren. Ik herinner mij inderdaad hier de streek-gr der Kempen gevolgd te hebben toen er nog geen water in de zandvlakte stond. We draaien weg van de plas, stappen langs hooi- en graasland, een aspergeveld ook. Halfopen terrein waar de mens heeft ingegrepen om leidingen in de grond te stoppen. De natuur neemt de bovengrond terug over met een aanwas van heide en verkleurend pijpenstrootje. Er volgt moerassig terrein met heel wat jonge berk. Passeren het Zwart Goorven en ritselen verder door een tapijt van gevallen blad tot de rustpost van het Boswachtershuisje. Leuke originele pauze en we doen zelfs een fris terrasje bij een warm kopje koffie.

Ik ben te traag vandaag, beslis een gepland extraatje van 4,7 kilometer niet te wandelen. Korte babbel met clubmaatjes Chantal & Jack en we wenden de steven. Duiken opnieuw de bossen in genietend van kleur al stappend over brede graspaden. Lokale jeugdbewegingen versieren de omgeving met Halloween figuren. We slingeren ons een weggetje naar de volgende rustpost zijnde het Boshuis van Natuurpunt. Gaan er Jacqueline en Chris D. achterna voor een lusje van 5,7 km. Mogen opnieuw waden door een dik tapijt van eikenblaren tot het Miezerige Paadje bij het Kesseven.  Miezerig is het alleszins niet, het bloost met rode kaken van het felgekleurde eikenblad, een schitterend tijdelijk herfstbiotoop. Lange dreven dan, breed uitgesponnen tussen muren van den en spar. Het is echt genieten bij een overigens grijze dag tot we terug bij Natuurpunt aankomen.

Korte babbel met Tiny & Dany die het rondje nog te goed hebben. Lopen op een drafje de laatste paar kilometer tot de finish. Zijn net op tijd terug binnen voor het zwerk opengaat. Genieten van ons wandelaarsdrankje met de clubmaatjes van dienst en plannen de bus van 17:41. Krisje voegt zich bij ons, zij heeft alsnog de marathon afgehaspeld. Busje komt zo, busje komt zo … busje komt niet ! Na 20 minuten in de kouwelijke, natte valavond geef ik het op. Loop terug naar de startzaal met de vraag of iemand ons naar het station van Turnhout kan brengen. De volgende bus gaat inderdaad pas omstreeks 18:41. Een vriendelijke helper staat meteen paraat en een kwartiertje later kunnen wij nog een pintje drinken in een warm café bij het station. Finaal zullen wij pas omstreeks 22:00 terug in Hemiksem zijn. Hartelijk dank aan Leo voor de prachtige tocht in voor ons vrijwel onontgonnen gebied en aan de vriendelijke helper voor de gewaardeerde lift.     

FOTOREEKS

19:40 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

20-10-17

19.10.2017 Vaartlandstappers te Blaasveld

Vandaag start mijn wandeling aan het station van Boom. Ik stap hoog boven de A12 door om enkele inkopen te doen ‘oep de mét’. Ben dol op de wekelijkse voedingsmarktjes in de buurt. De reis gaat verder over de Rupelbrug. Moet door een industriezone langs het zeekanaal en volg dan deze waterweg tot de brug der Zeven Zuchten. Een kilometertje verder blazen de Vaartlandstappers verzamelen in het PC van Blaasveld. Het is behoorlijk druk in het kleine, moderne en knusse zaaltje. De opdracht bestaat dan ook uit drie vrijwel even lange lussen telkens vanuit de startzaal te belopen.

Broertje De Keyser waarschuwt, de eerste lus is niet veel soeps. Vermits ik alles wil verkennen sla ik zijn advies in de wind. Bij een lekker zonnetje stap ik richting Zone 4. Inderdaad veel op- en overslag bedrijven, honderden laadkaaien waarvoor het Willebroekse bekend is. Kom uiteraard weer bij het zeekanaal uit en volg zijn oever waar het kan. Tussendoor dus enkele stille straten. Kom weer uit bij de befaamde brug met uitzicht op de Boomse woontoren aan de einder. Stratenloop nu naar het parkje van Bel-Air en dan zitten de eerste 7 km er op.

Drankje oppikken en toffe babbel met clubmaatjes Chantal en Roger. Roger heeft de drie lussen in de kuiten, Chantal gaat voor lus drie en ik uiteraard voor lus twee. Richting Heffen gaat het deze keer, achterlangs bij Willy’s Moustache. Bij Geerhoek pik ik de spoorbaan naar Mechelen op. Groentevelden liggen er kaal bij, wat spruiten en nog bloeiende ‘stinkers’ niet te na gesproken. Passeer de kapel van Heihoek, die midden de straat staat en stap naar een dreef met herfstige kleuren. Landelijke tarmacjes voeren mij vervolgens naar ’t Blaasvelds Broek. Wandel er tussen een paar vijvers door en over grintpaden afgezoomd met riet en berk. Verlaat het groen ter hoogte van wijlen ’t Scheperken en pik bij Bezelaervelden terug de spoorbaan op. De tweede ronde zit er op.

Met al dat babbelen tijdens de pauzes ben ik ruim over de geplande tijd. Laat lus 3 dan maar voor wat ze is en loop na het nuttigen van een wandelaarsdrankje de 5 km terug naar het station van Boom. Ja ik mocht deze keer wel zeven keren zuchten … 

FOTOREEKS

19:15 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

16-10-17

15.10.2017 Neteland Duffel

Willy had het ons gegarandeerd, de 35 km van Neteland zouden deze keer volledig ingevuld worden. Makkelijk reisje voor ons meteen en we zijn al kort na achten ter plaatse. Gewijzigde startlocatie maar dat scheelt hem maar 100 meter, geen haan die ernaar kraait en inderdaad 35,4 km op het bord.

Ik vergeet zowaar de heerlijke zelf gebakken cake van onze gastvrouwen en we gaan meteen op pad. Door het domein van het psychiatrische centrum en de langere afstanden volgen de spoorbaan richting Antwerpen tot de eerstvolgende trap. Aan de overkant een paar kilometer doelloze stratenloop om bij het station terug aan te sluiten bij de kortere afstanden. Opnieuw langs de spoorbaan, nu in Mechelse richting tot de prachtige Netebrug. Dan puur natuur, een leuke zwerftocht door het bosje van de Goorbosbeek. We breien er een extraatje aan door de Mosterdpot en zijn roestbruine varens tot de eerste pauze in Schorshaegen. Vreemd, liepen slechts exact één uur over 8,2 km ! Zullen later horen dat een pad onbegaanbaar geworden was nadat een boer er zijn veestapel had laten doorlopen.

Na de koffie opnieuw door de Mosterdpot, over een houten bruggetje en langs een beek met restanten van balsemien tot de Netedijk. We volgen de waterkant, die we delen met een horde wielertoeristen, tot domein Roosendael. Onderaf is het vervolgens heerlijk wandelen in het groen tot de visvijver gekend als rustpost van Vosberg. Nu delen we de paden met mountainbikers maar het verloopt vlotjes. Tijdens de terugkeer richting Beukendreef even verwarring in het gild als we een privéterrein betreden. Keren op onze stappen terug en vinden een gele wandelpijl tussen het gele blad van hoge bomen. Zijn terug wakker en bij de les. Stappen langs de villa’s van de Beukendreef richting Fort van Duffel. Altijd leuk rond deze plas te mogen wandelen. Tweede pauze bij het nu overvolle Schorshaegen na 16 km stappen.

Verrassing als we opnieuw vertrekken. De houten brug van daarstraks is afgesloten. Blijkt dat Natuurpunt net nu een inhuldiging houdt met fanfare en al. Een leuk moment in onze wandeldag. Na het korte oponthoud vervolgen we onze weg langs een gracht en nog eens door de Mosterdpot. Bij Steve’s Place genieten we van het volgende bosstrookje en wandelen met z’n allen langs de AWW-plas, het winterverblijf van een kolonie meeuwen. Centrum Duffel de Netebrug over en langs de dijk verder tot de jaarlijkse kermis. Een paar straten verder rustpost Beuntscholeke bij kassier Willie.

We kunnen er een terrasje doen en hebben een lus van 9,6 km voor de boeg. Aanvankelijk de eindeloos lijkende tarmac van de Bremstraat langs hoeves en weilanden. De 35 km wordt weggestuurd over een graspad en bij de drukke steenweg naar Lier ligt ons keerpunt. Polder van Lier, Neterveldweg, nu wordt het opnieuw leuk. Graspaden voeren ons langs bosjes en een diepliggende, dreigend donkere beek. We wisselen af met stroken verdomd warme Netedijk. Passeren natuurleerschool PIME en horen even verder onze namen roepen. Steven is met Zottemie op pad. Voor wie van beiden is dit een verbetering, zeg ik later plagend. De afwisseling van dijk en heerlijke stroken jong bos eindigt bij Senthout. We zijn weer bij Willie. Zit daar een dametje met een buitenenkel ter grootte van een struisvogelei. Ik loop wel even door naar de finish, zegt ze. Geen sprake van, zeg ik en zorg via Willie dat ze met de auto naar de aankomst gebracht wordt. Later hoor ik dat de organisatie haar meteen naar het ziekenhuis gebracht hebben. Indien ze dit leest, ik wens haar een spoedig herstel.

Het is heerlijk zomers weer en wij genieten samen met Dave van een wandelaarsdrankje. Beginnen een beetje loom aan de laatste klus, net nadat we ons aller Herman in de verkeerde richting hebben zien starten. Tja, hij is van alle markten thuis hé. De laatste vijf kilometer zijn echt uitbollen. Vanaf Senthout veelal beton langs wilgen en geurend hooiland. Even hoop ik een kolonie kangoeroes te kunnen bewonderen, maar Skippy is blijkbaar verhuisd. We ronden af met een Duvelke samen met Marie-Louise en Jo. Zij hebben 21 km op de teller staan i.p.v. de geplande 18. M-L glundert, jaren geleden dat ze die afstand nog liep. Leek ons naar nog te smaken !  

FOTOREEKS

19:45 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

09-10-17

08.10.2017 Club 76 te Westmalle

Meteen bekend volk in de startzaal, Hans & Kathy, Willy & Marij, ze hebben er al een lokale lus van een kleine 7 kilometer opzitten. Wij zullen deze aan ons laten voorbijgaan, plannen slechts 30 km. Sigrid gaat er ook meteen vandoor, zij mikt op de volle 40 km. Ook wij op pad langs de Schaggeleweg. Nog steeds een grijs zwerk en wat gedruppel maar geen wind meer en dus aangenamer stappen. Passeren de Scherpenbergmolen en een bedrijvengebiedje. Bij Het Wit Rijt wandelen we het groen tegemoet. Mogen flaneren langs de heerlijke dreven die rond de Abdij van Westmalle te vinden zijn. Passeren de paters een eerste keer langs hun brouwerij en lopen verder richting Sint-Antonius en het Molenbos. Opa Kodak foetert, zijn toestel heeft de geest gegeven. Na een ruim uur wandelen de eerste pauze bij de muzikanten van de Vriendenband.

Linda’s oogjes blinken, we zijn nog erg vroeg en kunnen een extraatje van 3 km lopen, lachend geef ik toe. Wij Jonkman Steven (Mechelen) achterna. Voorbij café ’t Hemeltje en dan de statige villa’s van Schilde en zijn Heidemouw. Pijl weg, Eagles Eye uit Mechelen lost dat meteen op en stuift ons voor, de natte bossen in. Heerlijk wandelen door groene dreven dus, handig rond grote plassen laverend. Het terrein komt ons bekend voor zeker als we voorbij een blauw geschilderde kapel komen. We stappen langs slingerpaadjes en brede dreven naar Kristus Koning. De Koeistraat in richting golfterrein Rinkven want traditie moet er zijn ! Het extraatje loodst ons langs de in het wild levende haantjes, de bruine antitankgracht en het groen van de Nieuwgoeddreef. Retourtje langs hockey- en voetbalvelden. Pauze in het drukbeklante Goorhof en meteen ook een ruim gemeten ‘halven dans’.

De terugweg wordt aangevat langs Kristus Koning en heerlijke groene tunnels in het beboste gebied. We raken aan de heenweg en vervolgen over het zandpad van Kleine Vraag. Aan de overkant van een drukke steenweg halfopen terrein met paardenweiden en dan terug het Molenbos in, een imposant houten kruis passerend. De hemelsluizen gaan even wijds open maar het zal van korte duur blijken te zijn. Het blijft genieten zo met z’n tweetjes over natte paden midden het weelderige eikenblad. Laatste pauze bij de muzikanten en de laatste etappe aanvatten met Willy & Annie (Kessel), Hans en Kathy.

Uiteraard terug het Molenbos in. Passeren de gebouwen van een oud sanatorium en lopen achterlangs bij de paters, voorbij de grote koeienstal. Is zowat linea recta terug naar de dorpskern van Westmalle. De parkoersmeester bedenkt nog een extraatje langs de Hemelstraat en een strook open veld. We genieten er van het lichtspel geboden door zon en loodgrijze wolken. Komen op een GR-pad uit en stappen bij mijn weten richting verkeerde kerk. Draaien er van weg bij het Sint-Jan-Berchmans college waar wij in onze ijver onze maatjes meesleuren in de verkeerde richting. Annie corrigeert en we zijn net op tijd terug in de startzaal om de busreizigers van Colliemolen te zien vertrekken.

Ik heb samen met Linda een heerlijk lang wandelweekend achter de rug. Blijf vertwijfelt achter met de vraag naar het waarom van de voorbije weken. Onverwacht biedt het Internet een antwoord : een niet onbelangrijke graad van narcisme. Ik ben opgelucht, nu de diagnose gesteld is heb ik eindelijk de referentiepunten om mijn verdere dagelijkse leven op te enten. Kan ik eindelijk opnieuw tot rust komen en genieten van het wandelen in de Benelux.

FOTOREEKS

19:49 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

07.10.2017 De Zandstappers te Lille

Pittig reisje vanochtend met drie busritten en tram 4. Telkens 10 minuutjes overstaptijd ook. Het lukt perfect en we zijn rond 09:00 al bij de Zandstappers in het Kempense Lille. Sigridje is ook weer van de partij en dus vertrekken we samen in de grijze, koude en winderige ochtend voor een lokaal lusje van 9,8 km. Lopen de bebouwing uit bij de Boskapel gedateerd 1789. Spar voert ook hier de boventoon in de bossen. We wandelen door halfopen terrein grondgebied Poederlee. Leuke bosstroken en het landelijke groen wisselen af. Het ‘zabbert’ regelmatig, nattigheid uit het grijze zwerk. Een wijkje met nieuwe huizen, een laatste bosstrook. De eerste opdracht zit er op.

Sigrid loopt gelijk door, wij gaan aan de koffie. Wandelen vervolgens door de statige Kerkstraat langs een geklasseerde oude hoeve. Landelijke geuren prikkelen onze organen. Maïs wordt geoogst en meteen ingekuild. Het doet mij steeds weer denken aan dat mooie liedje van Wim De Craene :

De oogst was rijp en binnen

De boer zijn hoogste wens

Men zei mij dat dit alles een paradijs was voor de mens

 

Opnieuw het landelijke dus met brede zandpaden dwars door akkers en weilanden. Uiteraard ook een strookje wegenwerken, de verkiezingen zijn in aantocht. Net voorbij de lokale sportterreinen ligt de rustpost Chiro Lille. Het is er behoorlijk druk ook al omdat de wandelaars uit Kinderdijk op busuitstap zijn. Even bij babbelen met Patje en zijn Denise en weg zijn wij voor een plaatselijke lus.

Een tarmacje loods ons naar een bomenkwekerij en vervolgens een bosrand. Kindernouw lees ik op het naambord. We gaan brede zandpaden bewandelen langs menig van verdorrend riet voorzien poeltje. Stappen voorbij het motocircuit Bruegelheide waar het nu heel stilletjes is. Heerlijk graspad dan, slingerend langs plas en moeras verscholen in het groen, verrukkelijk ! Paar straatjes langs hoeves en gewone woonhuizen, de laatste pauze wenkt. Chris (Waregem) is na zijn vrijdagse nachtshift warempel ook tot hier gereden. Niet te schatten die kerel ! Hij heeft uiteraard een lusje achterstand op ons.

Laatste loodjes dus. Drukke steenweg oversteken en achterafjes voeren ons voorbij een bidweg naar Klophamer. Komen er Willy & Marij tegen die weer heel wat extraatjes hebben ingebouwd. De laatste etappe heeft weinig om het lijf. We lopen betonwegjes door de weidse akkers. Kunnen toch afsluiten met een aardig strookje bos samen met Marie-Louise en Jo (Zoersel). 28 km bij op de wandelteller en onder een druilerige hemel met de snelbus terug naar de Koekenstad. Slechts twee reisjes tot Hemiksem nodig deze avond.

FOTOREEKS

 

 

19:47 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

25-09-17

24.09.2017 Dauwstappers te Lint

Vorig jaar wandelde ik een leuke tocht van de Dauwstappers in Lier. Zij verkassen nu naar Lint, een mij totaal onbekende omgeving. Proberen dus maar. Heb afgesproken met Martin (Roosendaal) rond 09:30 want de maximale afstand bedraagt slechts 25 km. Het parkoers blijkt te bestaan uit twee lussen van respectievelijk 5 en 20 km.

Eerst de korte opdracht dus. Dwars door het dorpscentrum en een best wel leuk Gemeentelijk Park. Nog meer stratenloop tot een natuurgebiedje met vlindertuin, Luitersheide. Terugkeer naar de startzaal door een nieuwbouwwijk en opnieuw het Park van daarnet. En toen was er koffie op een geïmproviseerd terras. De zon priemt zo stilaan door het grijze zwerk.

Terug op pad, langs de spoorbaan van Mechelen naar Lier (denk ik). Via een houten hek, stappen we door volkstuintjes en een nattig bos. Het pad vervolgt door weilanden waarbij Bella het gras groener vindt aan de wandelaarskant van de draad. Wij stappen dan maar letterlijk door de weides tot een paar grote boerderijen. Helaas daarna opnieuw tarmac en wijken tot voorbij het station van Kontich-Kazerne, wat tegenwoordig Kontich-Lint noemt. Pauze in een schooltje. Mijnheer de agent regelt het verkeer, een wielerwedstrijd voor dames in goede banen leidend. Hij blijkt zelf ook een wandelaar te zijn maar ‘today on duty’.

We doen opnieuw een terrasje en vervolgen onze weg langs de Willem Weg. De omgeving wordt landelijk, de bebouwing schaarser. Verhard en onverhard wisselen af dwars door de velden met patat en chrysanten. En dan is het plots feest ! We mogen zo’n 600 meter over de Oude Spoorwegberm wandelen. Pure bosstrook inclusief hindernissen bestaande uit balkjes en vlondertjes. Heerlijk ! De kerk van Waarloos komt in zicht en onder haar toren ligt het Brouwershuis. Blijkt onze rustpost te zijn en is een pracht van een staminee in grootmoeders stijl. Wij doen uiteraard een uitgebreid terras samen met heel wat wandelvrienden. Martin en Nicole (Stroboer) voeren een geanimeerd gesprek. Ik moet lachen, telkens weer ‘botsen’ zij over hetzelfde onderwerp.

Maar er moet nog gewandeld worden, we hebben nog 8 km voor de boeg. Stappen door het lokale speelbos en vervolgens over een graspad langs een paar grote hoeves. Helaas wordt het snel weer tarmac lopen in een open landschap grondgebied Duffel en Duffelshoek. Even wat afleiding bij de Boskapelletjes en een laatste strookje natuur, de finish wenkt. Een laatste wandelaarsdrankje, een laatste onderwerp van gesprek, onze zondagse wandeling zit er op. Ik ben een beetje teleurgesteld over het gebodene maar we hadden zo veel om over bij te praten. Merci Martin voor het luisterend oor en de gezellige dag.

FOTOREEKS

22:33 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

23.09.2017 Marching Team 11de Bataljon Genie te Burcht

Had ik voor vandaag een zelf uitgedachte 50 km voor ogen, mijn linkerbeen is daar niet klaar voor. Kies dan maar voor iets tussen wijs en eigenwijs in. Rond 09:00 brengt de veerboot van ’t Callebeek mij naar de overkant van de mistige Schelde. Ik vervolg mijn weg door de potpolder van Bazel tot het dorpscentrum, goed voor 3 km stappen. Geen pijltjes onderweg, dus Onze Jongens hebben een andere route uitgetekend. Neem bus 99 tot de Burchtse kazerne van de 11de Genie. Ons aller Herman zit er al van een soepje te genieten. Linda Minne was blijkbaar een vroege vogel, haar fiets staat tweede in de rij bij het inschrijflokaal. Maximaal 21 km zegt de militair bij de scanning, je zal zelf iets moeten breien indien je een langere afstand wenst. Ik raadpleeg de parkoerstekeningen en kies voor 5 km en het grootste stuk van de 21 km, die naar Kruibeke voert. Kan ik straks mijn weg verderzetten naar het veer in Bazel.

Maar eerst dus de lus van 5 km, een bewuste keuze. Ze voert vrijwel meteen naar het nabij liggende Fort en zijn wilde natuur. Heerlijk wandelen dus door haast ongerepte bossen en langs waterplassen. Behoorlijk pittig ook met zelfs een strookje trappen. Het zonnetje komt er stilaan door en dan is het puur genieten. Terug in de startzaal babbelke doen met de Hobohemmers, tegenwoordig altijd met z’n vieren. Ik waarschuw voor een ‘tricky thing’. De laatste kilometers van de langere afstanden zijn gemarkeerd als 5 – 7 km. Breng dit ook onder de aandacht van de organisatie, leidt tot verwarring bij menig wandelaar.

Op pad dan voor de 21 km. Over het tarmac in het groen van de Heirbaan, voorbij een kleiput in ontginning en parallel met de E17. Bij een aardbeienteelt in aquacultuur draaien we de polder in. Gewoon blijven tarmacjes lopen langs hoeves, hun weilanden en maïsvelden. Lange Jan loopt eventjes mee tot de volgende geo-caching hem van het parkoers haalt. Pauze centrum Kruibeke in een zaal van het gemeentehuis annex brandweer. Tijd voor een babbelke met clubmaatje Ghislaine die een rondje voorsprong heeft.

Op pad dan voor de langste etappe van ruim 8 km. Langs achterafjes en een strookje landdijk de bebouwing uit. De Polder in met de fabrieken van Umicore nadrukkelijk aanwezig op de tegenoverliggende oever. Aan onze wandelkant genieten van uitzichten op de vele Kruibeekse plassen. De dijk langs de Schelde is een redelijk drukke bedoening. Een lokale wielerclub blijkt er tussen Kruibeke en Bazel hun kampioenschap tijdrijden te houden. Veel hinder hebben we gelukkig niet van elkaar, dankzij wederzijds respect. Bij een stuw duiken we onderaf een strookje onverhard in afgezoomd met een massa gele bloempjes. Zodoende bereiken we de overzet van Kruibeke naar Hoboken. Wenden de steven en wandelen via een landdijk en prachtige uitzichten over de omgeving terug naar rustpost Kruibeke. Tijd voor een wandelaarsdrankje.

Ik wandel opnieuw een eindje van de lus maar stap bij de landdijk resoluut richting Bazel. Langs de Verkortingsdijk terug naar het veer. Lokale neringdoeners hebben er de ganse zomer en alleen tijdens het weekend een terrasje geïnstalleerd. Ik blijf er een klein uurtje zitten genieten bij een stralend zonnige namiddag. Met de veerboot van 17:00 terug naar Hemiksem, heb er een kleine 30 km opzitten, is momenteel voldoende.

FOTOREEKS

 

22:30 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

20-09-17

19.09.2017 Pompoenstappers te Lichtaart

Als ik in het mistige Herentals de bus neem zit Luc (Kessel-Lo) er al een uurtje op. De derde wandelaarster houdt netjes de haltes bij tot de kerk van Lichtaart, kunnen wij een babbeltje doen. Nog meer bekend volk in de startlocatie natuurlijk met onder meer Jacqueline en Sigrid. Ik zal ze geen van allen nog tegenkomen tijdens de tocht want loop weer eigengereid vandaag. Gezien mijn late start-uur en ik graag ’s avonds tijdig aan mijn Beneluxwandel-oefening begin kies ik voor 24 km zijnde 4 + 20. Loop bij de eerste bocht al fout en gewoon rechtdoor, nog niet echt bij de les. De oranje pijltjes zijn nochtans duidelijk. Er volgt meteen een eerste oefening door het nog natte sparrenbos. Eindigt met de Pastoor Dergentstraat tot de startzaal, bereikt na 50 minuutjes stappen. Zijn mijlen en geen kilometers gromt Xavier uitgebreid. De extra’s krijg je er gratis bij makker !

Ik stoom gelijk door langs Kattenhagen de volgende Kempense sparren tegemoet. Bij de lokale uit de kluiten watertoren kom ik Josée tegen (wij noemen haar de rosse van Lichtaart). Korte groet en ik loop door achteraf een camping. Ruil mulle, natte ondergrond even voor een fietspad. MTB’ers zijn hun parkoers aan het uitzetten. Krijg een afwisseling van ‘bumps’ en vlakke stroken onder de sloffen geschoven, spar en een ondergroei van jonge berk. Stilaan priemt een weldadig zonnetje door het grijze zwerk, het wordt een aangename wandeldag. Passeer het Hofke van Bayot, herinnering aan een donker lokaal gebeuren tijdens WO I. Ruil na 5 kwartier het bos in voor maïs en hoeves, de pauze wenkt bij een tomatenkweker. Blijk 2:15 onderweg geweest te zijn voor 11,5 km – Xavier blijft mompelen.

Heb een lokale lus voor de boeg van ruim 7 km. Begroet Wannes en Peter Van Der Meijs en ga op pad. Laantje langs de spoorbaan die naar Turnhout leidt en vervolgens langs de hoeves van Eindeke terug de bossen in. Halfopen terrein toont ook weilanden en plukken heide. Bij een prachtig stil ven blijven we met z’n allen even staan. Hovaardig schrijdt een grote witte reiger met uitgestrekte hals door het lage water. Hij is hier ‘the king’. Schitterende vogel. Gisteren had ik het geluk op het Noordelijke eiland van de Rupel in één oogopslag zowel een witte als vier blauwe reigers te mogen aanschouwen evenals twee jonge ooievaars. Genieten ! Ik wandel verder door heerlijke zonnige laantjes langs jonge berk en donkere spar tot bij onze tomatenboer.

Hoog tijd voor een wandelaarsdrankje en dan weer op pad voor de laatste loodjes. Tussen de gehuchten Hoebenschot en Achterlee door opnieuw de sparrenbossen in. Onverhard met grote plassen en asfalt fietspaden lossen elkaar af. Mag eindelijk weg van de rechte wegen en doe wat ik graag doe, slingerpaadjes door het groen. Als ze dan ook nog speels op en neer gaan langs trapjes en boomwortels ben ik helemaal in mijn sas. Aan alles komt een eind. Vanaf de kapel Onze-Lieve-Vrouw in ‘t Zand brengt een korte stratenloop mij bij de finish. Gauw een Duvelke ‘soldaat’ maken en hop naar de bus. De omgeving is mij uiteraard super bekend maar toch was het weer een fijne wandeldag. Bedankt Jules en zijn Pompoenen.

FOTOREEKS

20:46 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

06-09-17

05.09.2017 Wandel Mee Ruisbroek

10,8 km geeft Google Maps aan tot de startlocatie van de Klein-Brabantse wandeltocht van de dag. Vermits er ter plaatse slechts 18 km aangeboden wordt en de 50 km van Schelle goed verteerd lijkt waag ik het er op. Iets na negenen op pad, ja opnieuw langs de scheve kerktoren van Schelle en de Tolhuisstraat. Na een klein uurtje wandelen een eerste pauze op het veerbootje. De schipper doet er een sappig verhaal over een mislukt huwelijk met een Dominicaanse schone. Oep z’n Aantwaarps klinkt dat nog saignanter. Aan de overkant stap ik langs de zeesluis van Wintam waar druk versast wordt, van grote coaster tot minuscule zeilboot. Dan langs het zeekanaal richting Boom. Ik vind er niet minder dan drie vergeten pijlen van Kadee, ze gaan in de rugzak. Bij het pompstation van de Vliet, tussen Eikevliet en Ruisbroek de eerste stappers. Ik sluit aan en wordt bijna onmiddellijk ingelopen door clubmaatje Chantal. Blijkt er ook behoefte aan te hebben de beentjes te strekken na een wandelloos weekend. We lopen samen langs die prachtige diepliggende Vliet richting Ruisbroek dorp en de startlocatie. Blijkt zowat de helft van de 6 km lus te zijn.

Chantal is aan een hapje eten toe en we vertrekken daarna samen voor de volgende 8 km. Een vluchtige blik op de parkoerstekening doet mij een bloemkolenlus vrezen maar niks zal minder waar blijken te zijn. Geeft mijn maatje de kans mij er naar het einde ervan lekker ‘door te sleuren’, moet kunnen. Niks te groenten dus maar voorbij de spoorweg puur natuur door het natte domein Zielebeek, een pareltje. Even langs een in onbruik geraakt zijn strookje spoor en dan tegendraads kantoorslaafjes op de wandel tijdens hun middagpauze. Nauwelijks straten maar wel nog een stukje groen door het Hof van Coolhem. Heel leuke wandeltocht en dat beamen vele bekenden waaronder Peter, Jacqueline en Sigrid. Drankje nuttigen met Chantal, zij keert Druifwaarts en ik begin aan de 4 km. Opnieuw naar de spoorbaan en even pauze want ben met al dat babbelen vergeten eten. Volg een uitgelaten meute lagereschoolkinderen tot de Grot en bidweg van Zielebeek. Ben daarna moederziel alleen, stappend door stille straten en steegjes tot het station. Ondanks het donkere zwerk met af en toe wat muggenpis is het behoorlijk warm, zo’n 23°C. Laatste pauze in de kantine van de American Football. Patje Kloek zet het op een lopen, kan nog net de trein van 16:00 halen.

Ik doe het rustig aan door de wijk Kaardijk en zijn graspaadjes achteraf. Stap richting zeekanaal ter hoogte van Hellegat maar ook weer net niet. Wordt een private weg ingestuurd, een graspad door nat gebied en dus met weelderig bloeiende orchis. Kom zo terug bij het pompstation van de Vliet. Bootjes kijken vanop de dijk, een rustig bankje opzoekend heerlijk in het zonnetje. Ik doe er verdorie bijna twee uur over tot de veerpont. Ben moe, vorder aan een slakkengangetje. Tijdens de klim naar Heimisse vragen twee negers mij de weg naar de Antwerpse Steenweg. Ze staan verdorie in de juiste straat ! Duwen een smartphone in mijn pollen want zij praten geen Nederlands en de man aan de lijn geen Engels. Ik leg uit waar we exact staan, bij een postkantoor. In die straat is er geen postkantoor zegt de man verbaasd ! Blijkt dat hij dezelfde straatnaam bedoelt maar in … Sint-Niklaas !! Grappig einde van een best wel aangename wandeldag.

FOTOREEKS

20:28 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

04-09-17

03.09.2017 wsv Schelle

Zaterdag neem ik een snipperdagje. Wandel alleen maar naar de Antwerpse Vogelmarkt waar ik graag halfdroge Franse saucisson koop met allerlei smaakjes gaande van kazen over vijgen tot zelfs eend. Vanochtend dan om 05:00 het bed uit. Een kwartiertje later ben ik op pad door donkere, frisse en stille straten. Sterren pinken mij vriendelijke een fijne ochtend toe, het wordt vast een stralende dag. In het schooltje van Schelle zijn helpers al druk in de weer. De eerste koene wandelaars stromen binnen met onder hen zowaar ons aller Hennie & Theo. Van een verrassing gesproken !

Omdat ik geen idee heb hoe ver mijn conditie draagt vertrek ik klokslag zes uur en ben nog geklopt door Willy & Marij. Lijd ik aan nachtblindheid, feit is dat ik geen enkele pijltje kan vinden. Gelukkig is Linda (Strombeek) er om mij feilloos door de straten te leiden en vervolgens met haar sterk stralend zaklampje als leidraad over het wilde dijkje van de diepliggende Vliet te stappen. Jammer natuurlijk dat wij deze prachtige strook natuur in het donker dienen te lopen, maar we willen dan ook perse die 50 km hebben hé ! We bereiken zonder incidenten het tarmacje van de Zinkval en de dag komt in de lucht, het extra licht kan in de rugzak. De lucht kleurt eventjes rood, nevelslierten versieren de weilanden. De dappersten onder de wandelaars krijgen van Jean-Pierre een eerste fraai extra lusje cadeau. Lekker zwerven door de vochtige bossen van Cleydael. Diane (Schelle) zal later bekennen hier nog nooit geweest te zijn. Is dan ook nog niet zo gek veel jaren opengesteld. Terug bij de splitsing aangekomen zie ik Linda Minne verrassend voor de 28 km kiezen. Is dit niet fout vraag ik, krijg alleen maar een middle finger salut als antwoord. Ze zal later wel haar 50 km kaart laten afstempelen. Dit bedrog maakt mij boos, ik distantieer er mij openlijk volledig van. Na het Cleydaelbos stappen we via de Hulstlei en de werf van de Steenwinckelstraat richting landelijk Schelle. Langs akkers en weilanden, een bosje en een zandwinning gaat het naar de Hillekensweg. Balanceren voortdurend op de grens tussen Aartselaar en Schelle. Beetje ongelukkige bepijling bij de kapel OLV Middelares. Jef (witte sneus) brengt een bijkomend bord aan en we vinden met z’n allen de eerste pauze in de Koekoekshoeve.

Stempeltje inruilen tegen een broodje, korte pauze en weer op pad. Loop netjes binnen de geplande tijd. Bij het oversteken van de Pierstraat gaan we met z’n vieren feestelijk in de fout. Corrigeren en stappen bij het Reetse ziekenhuis de A12 over. Strookje door het park van Boom en dan fietspaden op, afgezoomd met wilgen. Zeer klassieke route langs de wijk met witte huisjes. Wordt vervolgd door een paar laantjes in het wilde bos en rustige (kassei) baantjes langs bomenkwekerijen en uiteraard maïs, het Reukenspad. Langs de voetgangersbrug terug de A12 over, de Koekoekshoeve is niet veraf meer. Tien uur intussen en 19 km ver, ik loop lekker. De pullover kan uit, de gekregen suikerwafel zorgt voor wat extra energie, daar gaan we weer. Een tweede keer door de wijk Kleine Paependaelen en dan een strookje fietspad in de volksmond De Banaan genoemd. Ik weet wat komen gaat, ben op mijn hoede. Duiken, gelukkig niet letterlijk, de woeste natuur in van Waterfront. Een hotsend, botsend pad slingerend tussen een veelheid aan berk en rond een oude kleiput. Loopt niet zo evident en ook Willy & Marij zijn heel voorzichtig. Is uiteraard genieten en we kruipen vrolijk uit het dal terug naar de spoorbaan. Groen achterafje, een fietspad op weg naar de volgende parel, de Walenhoek.  Is met zijn veelheid aan plassen en bosstroken een paradijs voor watervogels en wandelaars. Het gild stopt als er tussen twee vijvers pijlen in twee richtingen hangen. Voor de zekerheid bel ik het noodnummer. We moeten dicht tegen en onderaf de spoorbaan blijven. Ik begrijp dat een snoodaard een pijl van richting heeft veranderd, vandaar ons probleem. Patje Kloek wordt mijn gezel. Strookje door het hoge gras langs de spoorbaan, kasseitje weg van het Nielse voetbalveld en terug naar de vijvers en bossen. Rustpost drie in de Paardenstal, een fraai gerestaureerd gebouwtje. De gekregen appels gaan in de rugzak.

De aard van het parkoers heeft mij een kwartiertje tijd doen verliezen. Op de middag heb ik nog zo’n 24 km voor de boeg. Het groepje van Rudy De Roovere en de dames die aan hun eerste vijftiger bezig zijn blijft in mijn buurt, een hele geruststelling. Kom wat moeilijk op gang nu. Langs de Nielse voetbal en vervolgens een paar leuke smalle straatjes in Noeveren, werkman huisjes van de vroegere steenbakkers. Dan dwars door het steenbakkersmuseum ’t Geleeg en de Rupeldijk op. Terug wat straatjes langs de gitzwarte kerk van ’t Hellegat en voorbij Kim’s Place tot de Walenhoek. Opnieuw heerlijk zwerven door wulpse bosstroken en enkele mooie vijvers. Strookje fietspad langs de Banaan, we gaan met z’n allen de spoorbaan volgen langs en voorbij de Nielse Aa Statie. Er is geen ontkomen aan, stukje stratenloop tot de geïmproviseerde tentenrust bij de kerk van de Heidestraat. Zonnig en lekker warm, genieten eigenlijk. Mijn gekregen banaan geef ik aan Hennie, die weet daar vast wel weg mee, zelf ben ik er niet tuk op.

13:30 en nog ruim 15 km te gaan, mag geen probleem zijn. Boterhammetje weggewerkt en richting dorp van Niel waar een rommelmarkt plaats heeft. Loop hierdoor bijna fout en wordt de weg gewezen door een ‘local yellow, denkelijk geen submarine’. Ken deze strook parkoers nochtans haast uit het hoofd. Langs de weilanden met grote kudde runderen voorbij het vijvertje met de twee steeds boze zwanen. Dan een ommetje door de bostuin van het rusthuis en vervolgens de Rupeldijk op. Loop tot mijn verbazing moederziel alleen. Uitzicht tot Wintam-dorp en de zeesluis en dan onderaf door het prachtige Nielse Broek. Ligt er dit jaar natuurlijk opvallend droog bij en is een plezier om door wandelen, pure wilde natuur. Landdijkje op dan langs nog meer weilanden van Broeklei, een vaste pleisterplaats voor Canadaganzen. Vrolijk gesnater achterop, het groepje De Roovere is op komst. Waar ik daarstraks fout dreigde te lopen doet een viertal dat nog eens over. Wij wijzen hen het rechte pad. Ik huppel achter het zestal aan door Schelse straten. Moet toegeven dat ik hen nauwelijks kan volgen. Plof dan ook op een stoel in de tent, hoog tijd voor extra energie.

Babbel met Marleentje (Borgerhout) en haar dochter, begin om 15:00 aan de laatste 7 km. De vijftigers worden nog eens weggestuurd helemaal door de Tolhuisstraat tot aan de Rupel en zijn veerpont. Uitzicht op Wintam-sluis & Rupelmonde, ik volg het drukke fietspad richting elektriciteitscentrale Interescaut. Langs een wat oudere wijk met statige huizen richting Laardijk en bij de Boerenkrijgkapel pikken we de andere afstanden terug op. Tot mijn ontgoocheling moeten de langere afstanden er het fietspad op. Gelukkig voor slechts een paar honderden meter. Mogen allen samen genieten van een laatste fraaie strook wilde natuur zijnde de Maaienhoek. Opvallend veel berk en een schitterende doorkijk op de Schelde tot voorbij Hoboken. Ommetje langs de monding van de Vliet en de statige Sint-Bernardusabdij. Bart (Ingelmunster) die al de ganse dag een kwartiertje achter mij loopt te harken heeft mij eindelijk te pakken. Samen ronden we de tocht af. Hij wuift zo’n 100 dorps- en streekgenoten uit, de Brigandtrotters op busuitstap.

We genieten na bij een lekker koel Duveltje. Iedereen is het er over eens, dit was een hele leuke tocht en prima organisatie. Alleen voor het afpijlen krijgen de Schellenaren geen schoonheidsprijs. Ik moet nog de heuvel op naar Hemiksem, zo’n 2600 meter verder. Lukt mijn vlotjes, de ouwe kan het toch nog. Proficiat ook aan Diane en haar maatje voor het makkelijk uitlopen van hun eerste 50 km.

FOTOREEKS

19:26 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -s

28-08-17

27.08.2017 De Kleitrappers te Lier

Een uurtje reizen en ik sta op het perron in Lier. De Kleitrappers zijn zo vriendelijk vanaf het station pijltjes te hangen naar een alternatieve startplaats. Meteen die heerlijk lommerrijke vesten op dus richting ’t Spui. Waar het wandelparkoers splitst van de inschrijfroute ontstaat er zowaar paniek bij de wandelaars – waar moeten we naartoe ? Ik loop alleen de juiste route af, trek mij van hun gedoe niks aan. Bij inschrijving staan de klagers in de rij, ik geef ze lik op stuk. Hoe meer de computers verspreid geraken hoe hersenlozer de homo sapiens wordt. Je moet pijlen voor debielen zeg ik boos tegen de parkoersbouwer.

Krijg van de Kleitrappers een blad met duidelijke beschrijving hoe ik de route dien te lopen vanaf deze startplaats, prachtige en praktische service. Kan meteen op pad voor een lus van 11,88 km ! Kerkklokken luiden feestelijk de stralend zonnige dag in. Ik loop door stille volkse kasseistraatjes de stad uit langs de Veemarkt richting Netedijk. Deel het jaagpad met fietsers op zondagse trainingsrit tot de spoorbrug bij ’t Hof van Nazareth. De langste afstanden (25 en 27 km) moeten de brug over, de 21 km niet. Kijk dan ook verbaast dat een dametje van deze afstand meeloopt. Pijlen in twee richtingen net voor de Kromme Ham, denkelijk kom ik hier straks terug, ken gelukkig de route haast uit het hoofd. Even verder dan toch bingo. In gedachten verzonken volg ik gewoon de andere wandelaars en we missen met z’n allen een smal onverhard pad naar links. De dame van de 21 km is er ook bij en kijkt verrast als ik haar vraag welke afstand ze loopt. Is het de warmte, de vroege zondagochtend, ik weet het niet maar er wordt fout gelopen dat het een lieve lust is. Nochtans hebben de Kleitrappers perfect hun werk gedaan, niet te vatten. Schuddebollend loop ik door langs bos en hei, pleisterplaats van zandbijen zo blijkt. Bij het Emblemse Badhuis ligt ons keerpunt. Op de Netedijk vraat een dametje met ‘crew’ op haar T-shirt wat we doen. Blijkbaar is dit ook het fietsparkoers van een triatlon. Ze vraagt ons om extra voorzichtig te zijn, is niet op de hoogte van een tweede evenement op de dijk. Na een kwartiertje kunnen wij weer onderaf, geen fietser gezien. Retourtje langs de Kromme Ham dus en een strookje dijk tot de spoorbrug. Rond een gekanaliseerde uitloop van de Nete , bedwelmend geurende waterorchis en een smal paadje tot ’t Spui. Ben toch al gauw meer dan twee uur onderweg geweest.

Terug op pad richting officiële startplaats nu. Langs prachtig gerestaureerde gebouwen en fleurige bruggen van de Mosdijk de binnenstad in. Over de Grote Markt, wat winkeltjes kijken en voorbij de statige Sint-Gummaruskerk. Op een pleintje heeft een ‘gathering’ van Volkswagen plaats. Schitterend uitgebouwde of versierde kevertjes uit onze jongen tijd en wat van die oude busjes en sportkarretjes, prachtig. Wat volgt is ‘Lierre insolite’ zoals onze Waalse broeders zouden zeggen. Een volksbuurtje met kasseistraatjes, ik hou er wel van. Terug de intussen broeierig warme Netedijk op. Voorbij een druk beklante speeltuin en langs een kruispunt van wandelwegen, verraderlijk gemarkeerd. We duiken met z’n allen de Polder van Lier in. Even beschutting maar dan weer volle zon onderaf een dijk. Mijn beurt om fout te lopen op nauwelijks 50 meter van de aankomst. Even blokje om en dan doe ik mij een Duvels genoegen.

Heb nog zo’n 9 km voor de boeg netjes verdeelt in twee lusjes. Loop een heen en weertje en dan rechtsaf en onderdijks voor een lokale lus. Passeer een prachtig kasteel en deel het jaagpad van de Nete met fietsende families. Weg van de drukte dan, door een koel polderbosje en langs een weelderig begroeide donkere gracht. Vierkantje lopen over het graspad van een jong bos. Passeer een parel van een park met schitterende grote bomen van allerlei soorten, een groen museum. Halven dans en tijd om herinneringen op te halen met de weduwe van die beroemde wandelaar René Quanten. De laatste loodjes beginnen met een laatste heen en weertje en het uitwuiven van bekende wandelaars. Bovendijks terug richting stad. Even een intermezzo om af te koelen in een bosstrookje en dat tot de kruising van daarstraks. Die heerlijke vesten, ook bezongen door Jo en Marie-Louise met wie ik een babbeltje sla, voeren mij naar het stadspark. Ommetje langs de drukte van de Zimmertoren, tot rust komen op de bonkige kasseien van het Begijnhof, mijn laatste strookje, nu toch wel drukke, vesten wandelweg. Treintje komt zo, inclusief airco. Ik kijk terug op een heerlijke wandeldag, dankzij de Kleitrappers was Lierke een heus Wandelplezierke. Volgende zondag plan ik de laatste (snif, snif) 50 km van Schelle. Ben benieuwd of ik dit nog aankan – U komt toch ook ?

 FOTOREEKS

16:59 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

26.08.2017 Fort Acht Stappers Hoboken

Kan vandaag lekker uitslapen en wat recupereren en toch een wandelingetje maken. Vertrek aan de kerk in Hemiksem langs mijn klassieke weg naar Hoboken. Alle kale plekjes worden stilaan volgebouwd, gelukkig niet hoger dan een drietal verdiepingen. Na de nieuwbouw loop ik in het groen van het Mastenbos (Moerelei) en de Klaverbladdreef. Kom er Willy uit Mortsel tegen en blijk tegen het parkoers in te lopen. Even wat bijbabbelen en zijn vrouwtje een snel curerend gebroken pootje wensend. Ik zet mijn weg verder langs de vijvers van Fort VIII waar de startlocatie gevestigd is. Binnen de muren van de vervallende gebouwen kunnen we inschrijven in een prachtig zaaltje annex geïmproviseerd terras. Charles & Marleen zijn allebei op weduwschap vandaag en dus stappen ze samen. Er lopen ook heel wat Franstaligen in blauwe T-shirts. Moet ik het fijne van weten … blijken les Randonneurs Européens de Trazegnies te zijn. Trasnies zeggen de echte Borains, ze moeten lachen dat ik zulks weet. Is trouwens een vereniging die niet is aangesloten bij de wandelbond maar toch hier op busuitstap is.

Ik ga C & M achterna, terug van waar ik gekomen ben langs de kroosrijke plas van Fort VIII. Voorbij de terreinen van baseball Pioneers en dan de Klaverbladdreef in langs het zigeunerkamp en het verdoken Klaverbladkasteel. Twee Trasniens vragen ons de te volgen route. Pijlen + smartphone blijken niet genoeg om op het rechte pad te blijven, de moderne tijd, net wat U zegt. Lachend stap ik richting Groenenhoek en retour door een lange straat van de Hemiksemse Witte Wijk tot café ’t Haltje, de vrije rustpost. Loop natuurlijk door de DenHaaglaan in. Het is verdorie warm. Ben dan ook maar wat blij de schaduwrijke omgeving van de plassen bij Fort VIII te bereiken. Weg van het water bij tennisvelden, eventjes langs de spoorbaan bij Umicore en een rondje langs een paar voetbalvelden. Toch ook wel bosrijk deze passage. De organisatoren gunnen ons een blik binnen de verlaten gebouwen van het Fort en dan is het tijd voor degustatie van de lokale biertjes Nelo & Patrache.

Het lusje van de 5 km blijkt een simpele verkorting te zijn van de eerder gelopen 10 km. Zijn wel de mooiste stroken langs het water en door de gewelven. Ik stap het samen met Linda en we drinken ook samen onze Duvelke. Zij rijdt met de fiets naar Hemiksem, ik loop de vier kilometerkes terug naar huis per 2 pk. Zit kort na 16:00 al voor mijn peeceetje, er dienen vijf verslagjes geschreven te worden ….

FOTOREEKS

 

16:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

30-07-17

30.07.2017 Dauwstappers Edegem

Ik zet voor Linda de fietsroute uit naar Fort 5 in Edegem. Deze is eigenlijk dezelfde als wat ik te voet loop op weg naar die prachtige wekelijkse markt in Mortsel. Ik beslis hetzelfde te doen, kwestie van ons beider wandeladministratie in orde te houden. Plan van de start richting Centraal Station te lopen en verder zien we wel wat de liezen toelaten. Groot is mijn verbazing als ik in Wilrijk bij Fort 7 pijltjes zie hangen en wandelaars zie lopen. Mmm, zou een optie kunnen zijn. Ik negeer het parkoers en stap de geplande 8 km over de Krijgsbaan en langs de oefenvelden van De Ratten, ook wel den Beirschot genoemd. Kom uiteraard bekend volk tegen waaronder het nieuw samengestelde Hobohem team, is altijd grappen.

Neem in de startlocatie de tijd voor een smoske, op bestelling gemaakt, en monster het parkoers. Ik kan inderdaad meteen terug richting Hoboken met een 5,6 km tot de eerste rustpost. Aanvankelijk wat villa’s kijken tot het tunneltje onder de E19. Dan langs volkstuintjes en langs de plas van Fort 6. Weg uit het groen voorbij studentenhome Drie Eiken en een erg stil park (bruin is met vakantie) naar het winkelhart van Wilrijk zijnde De Bist. Ik corrigeer onderweg een paar pijlen die door snoodaards verdraaid zijn. Beroepsmisvorming denk ik dan. Linea recta naar het viaduct over de A12 nu. Den Boomse steenweg over en door wat recente wijken, dun bepijld, tot rustpost De Meyvis, de visserskantine van Fort 7. 

Het is er druk en dus pauzeer ik op een rustig bankje wat verderop en langs het water. Doe ik graag, langs de plassen van de Antwerpse Forten kuieren en er even blijven zitten. Waar het parkoers het water verlaat draai ik rechts weg. Ben bij de Wilrijkse kinderboerderij en zijn kudde Duroc varkens. Mijn klassieke weg naar huis langs Moerelei en stille Hemiksemse straten. Heb er zo’n kleine 20 km opzitten en mijn liezen zeggen dat het genoeg geweest is. Oh ja, ik ontsnap ook netjes aan twee stevige plensbuien … mannelijke intuïtie zeker … Ook geen foto’s van dit parkoers want was niet de oorspronkelijke planning en dus geen toestel in de rugzak.

20:03 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: antwerpen, -e

29.07.2017 Kadee Bornem te Wintam

L’histoire se répète zeggen de Fransozen en ik kan er nu van meespreken. Exact een jaar na datum steekt mijn lieskwetsuur terug de kop op. Aan beide benen deze keer en dat betekent Spidifen slikken en met de handrem op stappen. Pff, het is mij het jaartje wel. Doet mij denken aan ‘mijnen ouwen’ voor wie zijn zestigste ook het jaar te veel was. Hij nam toen een onomkeerbaar besluit. Wij waren niet de beste vriendjes maar nu moet ik zeggen : pa ik ben het volmondig met je eens, trop is te veel.

Maar bon, Linda is met de fiets naar Wintam voor haar zaterdagse dertiger en ik ga ook maar weer op pad. Neem in Schelle om 10:30 de veerboot met de passende naam Heen & Weer II. Het is behoorlijk warm, zonnig en winderig. Kan aan de overkant van de Rupel meteen inpikken op het parkoers. Kadee zorgt voor een alleraardige lus rondom het Noordelijk Eiland. Ten noorden van Boom inderdaad, tussen de Rupel enerzijds en het zeekanaal naar Willebroek en Brussel anderzijds. De ruime plassen zijn er een paradijs voor watervogels. Oevers zien paars van de zomers bloemen en wilde paarden kunnen in alle rust grazen. Beton lopen ja, behalve een doorsteekje tussen jonge berk, maar een heel leuke omgeving waar je anders nooit komt.

Pauze in het Onthaalcentrum Zeesluis Wintam en een gezellige babbel met ons aller Corrie. Ook Linda komt even langs in gezelschap van Zottemie. Zij lopen grotere afstanden dan ik en gaan er weer vandoor. Ik beslis de 6 km te volgen. Moet wat wachten bij de sluismuren omdat een minuscuul jachtje richting Antwerpen en de Schelde dient versast te worden. Wandel dan verder op de dijk van het zeekanaal en door wat Wintamse straatjes tot de eigenlijke startlocatie. Vervul mijn administratieve plichten, babbel wat bij met Rik (Bornem) en ga weer op pad.

Voorbij de Wintamse kerk en door stille straatjes tot Polderdam. Een ruime kilometer dokkeren over kasseitjes tot de toren van de zeesluis weer in zicht komt. Neem een groepje jeugd op sleeptouw die geen kaas blijken gegeten te hebben van wandelparkoersen en dito pijltjes. Tijd voor een Duvelke en dan terug naar het veer zo’n kilometer verder. Heb nog zo’n 5 kilometer voor de boeg langs de Scheldeboorden tot in Hemiksem. Ben net op tijd terug thuis om het nieuwste exploot van de Sky-mannen te aanschouwen. Landa & Kwiatkowski zijn toch wel straffe Kadees.  

FOTOREEKS

20:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

24-07-17

23.07.2017 Noordergouw te Hoevenen

De robot sputtert dezer dagen, de toets ‘wandelen’ hapert. Bij nader inzien blijkt het moederbord beschadigd. Oud model, geen wisselstukken meer te vinden. De schroothandel ‘bij Maggie’ geeft er nog een frankse en een sjik voor. Vandaag lijkt de toets ingedrukt te blijven en waag ik dus nog eens een poging om op pad te gaan. Neem de bus van 08:35, Linda is dan al lang de deur uit. We zijn met een tiental wachtenden op de Rooseveldplaats en rond 10:00 in een duistere startzaal te Hoevenen, mij verder onbekend. Hobohem Linda en haar nieuwbakken maatje Marleen zijn er ook. Charles is zijn trip naar Denemarken nog letterlijk aan het uitzweten.

Weet niet echt hoe goed de mentale en fysieke conditie is maar mik toch maar op 25 km. Het is donker en guur, winderig weer als ik de polder induik randje A12 met zicht op havenkranen. Ik heb het warempel koud ! We blijken een lusje rond de startlocatie te lopen en duiken dan de Hoevense straten in. Ik kamp plots met een zeurende pijn in de lage rug. Geen idee waar dit zo plots vandaan komt. Gelukkig komt de eerste rustpost er al na 3200 meter. Spidifen zal doen wat ie beloofd. De rugklachten verdwijnen binnen het kwartier en de ‘speed’ komt terug in de benen. Zal nodig zijn want de tweede etappe is 9,5 km lang.

Aanvankelijk nogal wat straten richting Kapellen. Een eerste bosstrookje, het Rood en even verder stoere beuken aan de rand van het gemeentelijke park. Een strook drukke Kapelsesteenweg, gelukkig met gescheiden fietspad en dan de Kasteeldreef. Zoals zijn naam het laat vermoeden wandelen in het groen tussen gigantische landhuizen. Nauwelijks pijlen en ik loop op mijn eentje ‘immer gerade aus’, denk in de verte een drietal te zien lopen. Pijl linksaf, beukendreef langs een gracht achterlangs de bebouwing. Kom in het Mastenbos uit. Heel lange omzwerving zal het worden. Aanvankelijk vooral zandgrond en spar. Verderop beuk met een ondergroei van rododendrons en heel wat bunkers uit WOII. Bij een volgende steenweg herken ik de omgeving zijnde de route van de GR12 komende van Putte. Pauzeer op een schaars bankje, hoog tijd voor een boterham na twee uur stappen. Vervolg zoals verwacht over een smalle zandweg langs het antitank kanaal, een leuke omgeving puur natuur. Even een regenvlaag bij een pas geoogst en dus nog stevig geurend kolenveld. Lange Jan haalt mij in en samen stomen we door naar Putte-City en de kantine van een voetbalclub. Toevallig zit Linda er ook, zij heeft 10 km voorsprong ! Korte babbel met Theo van Olympic Deurne. Helaas gooien zij eind dit jaar de handdoek.

Wij moeten lachen met de uitleg van een jonge deerne die zich verslikt heeft in de notities 1x en 2x. Heeft zodoende 5 km extra gelopen. Goed voor de fysiek zeg ik lachend, ze kijkt wat zuurtjes. Loop een kilometer met Linda mee door het Elsenbos tot de splitsing. Vat dan op mijn eentje de lokale lus van 5 km aan. Opgelet voor een agressieve buizerd lees ik. Ik hoor het beest in de verte roepen maar krijg het niet te zien. Zal er zelf te gevaarlijk uitzien zeker ? Ruil het bos in voor softballende dametjes en de ‘frietketels’ van Doel als achtergrond. Een tarmacje voert mij langs de paardenweiden van Middelhoeck. Het zwerk is opnieuw dreigend, haast gitzwart maar zijn poorten blijven gesloten. Ik pik weer een leuke strook antitank op. Wandel langs groentenakkers, wortelen en boontjes. Strook fietspad dan en de eerste hemelse druppels. Water langs alle kanten nu, de gracht voorzien van bunkers en de sluizen boven mijn hoofd wagenwijd open. Een paar wandelaars schuilen, ik vertik het, zet door op slecht karakter al regent het ‘bloskes’.

Stoom de rustpost voorbij en duik opnieuw het Elzenbos in. Na regen komt zonneschijn, inderdaad, ik kan stilaan opdrogen. Een grindpad stuurt mij richting woonwijk met mooie witte kapel, een kleine kerk eigenlijk. Dan volgt een ellenlange kaarsrechte tarmac. Weilanden, preiaanplant, maïs en mini maneges, ik loop opnieuw Hoevenen binnen. Begin een beetje moe te worden maar daar is de eerste rustpost van deze ochtend. Linda en Herman vormen het ontvangstcomité. Rek mijn pauze een beetje en dan gaan we samen op pad door nog wat Hoevense straten en een kasseiweg die ons naar de polder loodst. Het onweert in de verte maar wij houden het droog. Martin, net terug van de Nijmeegse Vierdaagse, zit ons op te wachten. We praten wat bij want dit is lang geleden. Zitten allebei zowat in hetzelfde professionele schuitje. Ik voel mij al wat minder eenzaam, gesterkt ook, al is zijn relaas zeker geen waar je vrolijker van wordt. Ben al blij de 25 km van een best wel leuk parkoers goed verteerd te hebben. Wordt vervolgd …    

FOTOREEKS

18:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

11-07-17

09.07.2017 Sint-Michielstappers Brecht

Vorig weekend schreven de vakbonden van De Lijn mij vier dagen rust voor. Linda nam dan wel op zondag haar stalen paard naar Terhagen maar dat beest is mijn beste vriend niet. Dit weekend ben ik dus terug paraat. Gisteren hebben we pijltjes gehangen in het grote bos vanaf Juzekes-Eik. Wij twee vormen een goed geolied team, klaren de klus van ruim 15 kilometer binnen de vijf uur. Terwijl andere medewerkers de zaal klaarzetten genieten wij van een verDuveld gezellig terras in Den Bosuil.

Vandaag kiezen we dan voor makkelijk reizen. Het ritje van Antwerpen-Centraal naar het Brechtse station Noorderkempen duurt exact 15 minuten. We zijn met een tiental wandelaars op de eerste trein. Kunnen netjes de pijlen volgen tot de inschrijfzaal. Ons plaatselijk maatje (lees verslag Meerseldreef) komt mankend gedag zeggen, overdaad schaadt ook voor haar helaas. Er staan 31 km op ons menu al twijfel ik nog om in te korten tot 27 km, mijn mentale conditie is momenteel niet je dat.

Op pad dan maar voor een rondje om het stadspark heen en dan de Eyndhovensteenweg op. Het is al behoorlijk warm zo rond 10:00. Stroboer Herman zit na een paar kilometer wandelen bij mensen ‘op ’t geleeg’ een saffie te smoren. Doorsteekje en we wandelen langs het kanaal Dessel – Schoten tot Brug 11 ook bekend van café Trapke Op. De langere afstanden steken ’t water over en volgen de Westmallebaan. Half verharde weg tussen hoeves door. We passeren onder meer een ren met honderden kippen in vrije loop (scharreleieren). Heerlijk rustig wandelen is het in half open terrein met afwisselend dreven, opschietende maïs, weilanden en bosjes. We passeren het hoeveklooster van Sint-Lenaarts en keren weer langs de vaart van daarstraks. Pikken bij Brug 11 de kortere afstanden opnieuw op en zetten koers naar de kapel bij de Lochtsebaan en de rustpost net naast de koeienstal. Heel leuke eerste 10 km gewandeld.

Deel twee stuurt ons richting autobaan. Net ervoor draaien we domein De Groene Linden in. Een eerste sparrenstrook zet ons af op de Tilburgbaan waar de 30 km hun eigen ding gaan doen. Ik ga er dan toch maar voor. Het wordt heerlijk zwerven door het stille bos met het gezang, soms ook gekrijs, van menige vogelsoort. Een strookje kanaal om voor afwisseling te zorgen en dan een ‘bumpy’ strook bos. Kastanjebomen verliezen er al hun bruine blad wegens ziek. Bij open terrein pikken we kortere afstanden op. Lopen achterlangs de camping van daarstraks en mogen heerlijke lommerrijke dreefjes wandelen tussen weilanden door. Een laatste brede zandweg zet ons af bij de uit de kluiten gewassen kapel en de rustpost ‘bij de boer’. 20 km in de benen, een wat ruimere pauze is wenselijk.

Terug richting snelweg dan. Net voor de brug het verwildert bos in van Hoge Mereyt. Het landelijke van Brecht komt nu aan bod. Lopen een steenweg af tot Den Biekorf, want elke hoeve heeft hier een naam. Stappen verder over de Ploegsdijk, een tarmacje afgezoomd met eik. Vreemd, we zien haast geen enkele wandelaar meer. Het is nochtans amper 15:00 en alle afstanden lopen hier samen. We snappen er niks van.  Kijken ook verbaasd naar een installatie die grondwater oppompt en honderden meter verder terreinen besproeid. Pauzeren doen we een laatste keer in de plaatselijke voetbalkantine. Kijken er even naar de Tour, net op tijd om het incident Aru/Froome mee te maken en vast te stellen hoe Porte dit oplost.

De laatste 3,5 km zijn een stadswandeling. Langs het Frans Oomspad tot het gemeentelijke park en dan zwerven langs museum en statig kasteel. Gewoon uitlopen dus tot het obligate Duvelke. Van de meer dan 1100 deelnemers hebben wij nauwelijks 10 % gezien. Zijn wel zeer tevreden over deze prachtig groene en perfect afgepijlde tocht. Ja, het bepijlen daar letten wij op hé, kwestie van bij te leren.     

FOTOREEKS

20:22 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -b

26-06-17

25.06.2017 BK wielrennen te Antwerpen

Linda vertrekt met de fiets naar de wandeling in Puurs. Ik trek te voet richting Hoboken, ben vandaag wieler-toerist. Het kan verkeren zei ene Bredero. Maar laat mij bij het begin beginnen. Vrijdagochtend stap ik na het kappersbezoek van tram 2 bij de Singel. Als een heuse professional ga ik het parkoers van het BK wielrennen verkennen, uiteraard te voet. Brede wegen sturen mij hoog boven koning auto door tot bij de Dikke Mee en het Middelheimpark. Rechtsaf de zeer brede Acacialaan in met uitzicht op de landhuizen van Wilrijk. Een paar middenbermen vormen de eerste hindernis. Er staan wel gigantische borden voor elke wegversmalling. Goed van A. In de meer volkse straten kom ik groepjes mannen in oranje pak tegen. Tijd voor een praatje. Wij moeten twie doage de stroate kuisse menhiere, zegt de werkman in zangerig zuiders maar toch Antwaarps dialect. Hij formuleert er een bedenking bij over zijn baas den Bart. Ik snap nu waarom alle straten volledig autovrij moeten zijn vanaf zaterdag. Vraag mij toch af waar honderden bewoners hun karretje dan wel gaan stallen. Tunneltje onder de A12 en meteen daarna bij ’t Verlaar een links/rechtse s-bocht met middenberm. Dit wordt spannend. Op de Fabrelaan richting Schoonselhof stilstaand verkeer. Ben ik hier niet gewend. Een stadsteam staat midden de baan geparkeerd om vlaggetjes aan straatlichten te bevestigen. Het is feest in A. Ik wandel verder tot de Kapelstraat. Bocht van 90° haast op de tramsporen van de Kioskplaats, ik kan mijn ogen niet geloven. Hoe gaan die 160 jongens en meisjes boordevol adrenaline hier mee omgaan? Daarna de ellenlange Steynstraat en een doorgang in het industrieterrein van Kielsbroek. Deze straat ligt er bij als een slordig gemaakt lappendeken. Puttekes vullen op zijn Belgisch. Zeggen dat er een paar honderden meter verder, bij Hoboken Polder een dot van een kasseitje ligt ! Kasseitjes krijgen de tweewielers ook, de Ledeganckkaai en meteen daarna de Waalse kaai om af te sluiten met de ruime bocht rond de Haaievinnen. Nog één kilometer tot de finish aan ’t Piva. Het zal mij benieuwen zondag.

Om acht uur ben ik dus paraat aan ’t Schoonselhof. Veel politie op de been maar weinig toeschouwers. Alleen wat campervolk die er vrijdag ook al stonden. Om 08:30 blauwe zwaailichten. De dames passeren een eerste keer, tien breed over de weg en aan een slakkengangetje. Ik stap het parkoers omgekeerd deze keer. De papieren blauwe vaantjes de vrijdag met zorg werden opgehangen liggen aan diggelen in het gras. Zijn een leuke speelbal voor de strakke windvlagen. Ik posteer mij bij de s-bocht. Het Rik Van Linden dorp is nog in volle opbouw. Een jonge Marokkaan vraagt uitleg aan zijn Belgische buur, hij vindt het allemaal grappig. De dames gieren door de bochten, in twee pelotonnetjes en al heel wat achterblijvers. De niveauverschillen zijn duidelijk te groot. Ik schuif op naar het A12-tunneltje. Eén man moet er een opgeblazen triomfboog in het oog houden. Hij blijft maar koorden bij aanspannen, is er duidelijk niet gerust in. Nummers 10 & 16 hebben een aardige voorsprong opgebouwd, een compact maar stevig uitgedund peloton maakt jacht. Op naar de Acacialaan nu. Ik help even omgevallen nadars terug rechtzetten. Handige reclamejongens hebben ze van spandoeken voorzien en dat vindt koning wind ook leuk. Vierde ronde, zelfde beeld. De dames gieren langs de rotondes. Achterblijvers stayeren zich een weg tussen de vele volgwagens. Ik posteer mij nu bij de Shimanoboog en de Dikke Mee. Een wat oudere dame komt uit haar riante woning. Ik vind dit leuk zegt ze, van mij mag alles. Het peloton raast voorbij, geen koplopers meer. Ik loop door naar de Singel waar een jonge Hollandse deerne even haar licht opsteekt. Bij enkele hemels spatten was zij haar zondagse jogging gaan doen in het Middelheimpark. Wij hebben een heel leuk gesprek over het verschil in mentaliteit tussen Vlamingen en Hollanders. Na de laatste doorgang van zo’n 50 rensters loopt zij naar huis, wenst mij een fijne dag. Ik slaag er in mij gratis te posteren op zo’n 150 meter van de finish. Het wordt een daverende spurt. Ik wacht op het plein voor de ‘ceremonie protocolaire’ en vraag aan twee van Onze Jongens of ik een foto mag maken. Neen dus en dat begrijp ik best. Zie Jolien en Lotte stralen op het podium. Lijken net als de burgerdame van dienst wel onwennig bij de prijsuitreiking, tja dametjes in koersbroek is iets totaal anders dan het Suikerfeest, nietwaar mevrouw de schepenen ?

Tweede deel van de dag en ik posteer bij het Justitiepaleis. Opvallend hoe weinig Aantwaarps ik hoor vandaag en des te meer West-Vlaams. Twee jonge snaken zijn het druk aan het uitleggen. Sluiten telefonisch een weddenschap af – 10 € op Jens Keukeleire. Het volgende blik Jupiler uit de sixpack wordt aangevat. De renners passeren een eerste keer voor een showkilometer, een sliert van volgwagens in hun spoor. Dan duiken vele supporters het lokale frietkot binnen. Koers op zijn Vlaams dat is : frieten, een boulet en een levensgrote Jupiler ! Ander opvallend detail, alle auto’s van Quick Step zijn voorzien van een mini mast, zender/ontvanger. Ik zie dit niet bij de andere merken, maar zij zijn super technologisch professioneel. Ik blijf nu een paar rondes hangen aan de Waalse kaai. Zie er de eerste demarrages voor wat later de vlucht van de dag zal blijken te zijn. Groepjes supporters zijn uitgedost met sjaals, banners en t-shirts ter ere van hun idool. Zij hebben nauwelijks aandacht voor de renners zelf, wel voor … (zie hoger). Terwijl Ista, Rickaert en Roelandts hun voorsprong uitbouwen tot 6 minuten wandel ik richting Ledegankkaai. AG heeft er een reeks spinning fietsen geposteerd en de lokale deejay zorgt voor de nodige decibels en het ritme. Verder opvallend weinig volk langs de baan. Wat wandelaars en fietsers op zondagse uitstap, her en der een klein camperdorp maar dat is het dan ook. Met het vorderen van de rondes komen in het peloton steeds meer Quickies de neus aan het venster steken. De voorsprong van het drietal daalt nu snel. Ik kom nogal wat Stroboeren tegen, fotograaf Patje Kloek en de Hobohem Family (met de fiets). Ik loop stilaan Hoboken binnen langs de Lage Weg en de Steynstraat. Besluit op de Kioskplaats te blijven zitten voor het levensgrote scherm. De bocht van de Kapelstraat ziet zwart van ’t volk. Elke ronde opnieuw stijgt een luid gejuich op. We volgen met z’n allen de spannende ontknoping op het scherm. Binnen het halfuur na de aankomst stroomt het plein al leeg. Ik wandel langs het park van Fort  8 terug naar huis. Vond de wedstrijden op zich eigenlijk niet veel soeps en het aantal bezoekers ook maar dunnetjes. Maar ja, het was eens wat anders en ik heb toch gewandeld !      

FOTOREEKS

16:48 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -a

19-06-17

18.06.2017 IVAS te Hallaar

Zelden zo vlot gereisd als vandaag. Nauwelijks anderhalf uur onderweg en twee overstapjes telkens binnen de 5 minuten, needless. Het is al verduiveld warm om 08:30 op de speelplaats van de Hallaarse school. Hadden we hem hier verwacht, Martin is in geen velden of wegen te bekennen. We trekken ons dan maar onder ons beidjes op gang voor ruim 34 kilometer. Jacqueline volgend hebben we eerst een lokale lus van ruim 8 km voor de boeg. Wat kerkpaadjes, een wijkje nieuwbouw, dwars door tehuis Ter Kerselaere, domein De Averegten wenkt. We zijn maar wat blij een ruime omzwerving te mogen maken door de bossen van dit Heistse domein. Menig jogger tekent hier present voor de zondagse uitbuiking. Ons tempo stokt, Linda voelt zich helemaal niet lekker. Het lijkt of wij op een sukkeldrafje wandelen tot maai- en graspaden in de volle zon. Hooi geurt er heerlijk. Passeren een herdenkingssteen ter ere van een gevallen Lancaster jaargang 1944. It is hot in the city als we opnieuw de speelplaats bereiken. Stappen toch nog netjes binnen de verwachte tijden, zien wel waar het schip strand.

Trekken ons op gang voor de tweede etappe langs de Schranshoeve. Het eerste van vele privé domeinen komt aan bod. Dwars door halfopen terrein en een bosstrook sturen onze gastheren ons naar de oever van de Grote Nete. We volgen de kronkels van de rivier tot Itegem. Passeren een oude toren bij het rusthuis en kiezen terug voor de waterkant. Clubmaat Jakke wordt onze gezel. Het tempo gaat de hoogte in en de drie hazen huppelen door klavers en bossen. Linda komt in het ritme, volgt vlotjes tot de rustpost bij de Landelijke Ruiter Vereniging. Babbel met Wannes, geven elkaar rendez-vous volgende donderdag in Endert (Eindhout).

De Jakke stoomt door, loopt 17 km en wij dus 34. Een groepje wandelaars wordt met een busje afgezet. Blijken mensen van het Gentse brandwondencentrum te zijn die een gegidst rondje lopen. Wij op pad voor de derde etappe. Het echte Ivas haalt stilaan de bovenhand. Door het koren en het maïs lopen moet nu letterlijk geïnterpreteerd te worden. Wij genieten. Een eerste ambachtelijk bruggetje, een prachtige dreef rode beuk, daar is de Nete weer. We passeren het oude café ’t Schipke bij de Netebrug en stomen door alweer een mooie dreef. Maïsvelden liggen er stoffig bij. Tussendoor een tarmacje als verbinding en dan wild bos. We lijken lange tijd in niemandsland te wandelen, geen bewoning te zien. De eerste hoeves geven aan dat de rustpost ’t Hutteke niet veraf meer is. De boer ‘plaveit’ zijn veldweg met bouwpuin, bakstenen en dakpannen. Ik heb op mijn beurt een dipje. Kies voor een heerlijke meuslikoek tijdens de pauze. Hij zal wonderen doen. Gezond variantje op de klassieke taart of pistolet, made by Ivas.

Langs Niemandshoek en een stukje steenweg duiken we de bossen van de Merode in. Wij wisten niet dat deze tot hier reikten. Wandelen heerlijke onverharde dreven door het zonnige bos. Het terrein lijkt bekend bij de zondagse fietsers uit de streek. Na het bos volgen een paar tarmacjes langs onder meer een grote tomatenkwekerij. Op het terras van ’t Hutteke komen we warempel Theo tegen. Helaas geen Hennie vandaag, geveld aan handen en voeten. Langs deze weg wensen we haar het allerbeste.

Duiken meteen weer puur natuur in. Een bosstrook met varens waarin Linda haast verdwijnt (1,60 meter), bruinig water met veel gele plomp ook. Terug naar de Nete dan bij ’t Schipke. Niet voor lang. Ivas bedenkt een wandelpad door een weidse ruimte met bloeiend gras en tientallen bloemensoorten. Na de eigen weg het eigen bruggetje en ‘te griest’ door ‘de maïs’. Een paar hete betonbaantjes maar snel ook weer eigen paadjes over een zanderige paardenrenbaan en ja hoor … letterlijk door het mais. Zelden zo vroeg in het jaar zo’n grote droogte geweten. We lijken wel door duinen te wandelen, de schoenen kleuren zanderig geel. Een laatste pauze bij de ruiters. Komt Dirk Heylen daar aangestoven vanaf de start. Is wat laat (13:00 !) vertrokken maar gaat toch nog voor 30 km. De rakker heeft nog 17 km voor de boeg rond 16:00. Tja, hij heeft daar vast en zeker het tempo voor.

Lachend vertrekken wij voor de laatste opdracht. Moeten dwars door de bewoning van Itegem en krijgen vervolgens nog een prachtig strookje Averegten cadeau. Een zonnig graspad, een laatste wilde bosstrook, we zijn weer bij de steen ter ere van de Lancaster. Nemen aan de finish nog ruim de tijd voor een paar drankjes met Linda (Nijlen) en keren terug naar Heimisse. Ivas heeft zijn reputatie weer alle eer aangedaan. Het groene Neteland rond Heist en Itegem heeft heel wat te bieden als deze gastheren hun beste beentje voorzetten.

FOTOREEKS

19:22 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, - h

17.06.2017 Rode Stappers Olen

Wij kiezen klassiek vandaag, vlotte reis tot de pot met de drie oren en dan tien minuutjes per twee pk naar het ex militaire kamp. Twee rondjes van 6,5 en twee van 10,5 km op het programma. We beginnen eraan met een strookje sparrenbos en hoge varens tot de Olense Heide. Komen er clubblaadje en veelstapper Joke tegen met haar onafscheidelijke woefke.  Stappen vanaf een hondenkennel een rondje door bosdomein Teunenberg, onze startlokatie. Dan via Bijlevennen onder de E313 door en over de spiksplinternieuwe brug van het Albertkanaal. Strookje bos en we pauzeren een eerste keer in de voetbalkantine van het ter ziele gegane Hezewijk.

De eerste lus van ruim 10 kilometer kennen we haast uit het hoofd. Een strookje bos, langs de rand van graanakkers, een ‘brousse’ wegeltje en wat kassei. We komen in het halfopen terrein dat ons naar de spoorlijn Antwerpen – Mol loodst. Stappen langs de terreinen van KAC Olen en verder door bosjes en velden tot station Olen. Een eerste wijkje van recente signatuur zet ons af bij de voetbalvelden Achter Olen. Traditiegetrouw volgen dan het bosje van Ukkenpaadje (watertoren) een tweede stille woonwijk en de wilgen van het Bulepad. Deze oefening zit er ook op.

We nemen een lange pauze met Linda & Charles. Een Stroboer informeert dat de tweede lus van 10 km volledig vernieuwd is. We kunnen Charlie niet overtuigen, wij lopen tien zij denkelijk de zeven kilometer extra vanuit de start. Wandelen Sigrid achterna langs Boskant richting Albertkanaal. Onder de nieuwe brug door, op de dijk en vervolgens linea recta door het groen tussen water en industrie. Duiken dan halfopen terrein in, de bedrijven verlatend. Stappen een afwisseling van verhard en onverhard op Geels grondgebied. Er zit een heel leuk strookje in met overhangende struiken en zeker drie meter hoge beukenhagen. We keren zowat op onze stappen terug over het sluiptarmacje van de Merenseweg. Duiken finaal een verwilderd sparrenbos in dat ons afzet bij het Olense Shoppingcenter. De laatste kilometer is dezelfde als de eerste etappe vanochtend. Hoog tijd voor een eerste Duvelke in de intussen haast verlaten kantine van Hezewijk.

Hebben nog ruim een uur stappen voor de boeg. We pikken opnieuw het Albertkanaal op, nu in de andere richting. Wisselen netjes af tussen de fietsdijk en het achterliggende groen tot een gigantisch sluizencomplex. Wat volgt is de prachtige Buulse windmolen en het groene hooiland er achter. Moeten over erg stoffige grindpaden in de volle zon tot de E313. De Schommenstraat stuurt ons terug naar domein Teunenberg. Een laatste verweerd betonbaantje, de opdracht zit er op. We doen een rustig terrasje en praten bij met de parkoersbouwer. Vertellen hem dat lus B een flinke verbetering was aan deze tocht. Beetje moe maar tevreden reizen we terug naar Heimisse. Morgen gaan we er opnieuw tegenaan.  

FOTOREEKS

19:20 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -o

15.06.2017 De Kadodders te Muizen

Het is weer eens zo ver, kan op de website van De Lijn niet uitmaken welke halte van bus 3 richting Muizen in Mechelen beschikbaar is ! Gok dan maar op Hof Van Egmont, zo’n kilometerke wandelen vanaf de Veemarkt. Moet er exact 2 minuten wachten en busje is er, goed voorzien van wandelaars. Mannelijke intuïtie zeker ? Kwartiertje later kan ik terrassen bij de Kadodders, 10 uur en al verduiveld warm. Begroet vele bekenden en trek mij op gang voor een eerste lusje van een kleine zes kilometer. De Dijlebrug over en stroomafwaarts met de rivier mee op de rechteroever richting Mechelen. Zodra het kan het Mechels Broek in en zachtere ondergrond. Nou ja, het onverhard begint barsten te vertonen zo droog is het al en grachten lopen eveneens leeg. Mooi uitzicht op Mechelen en zijn Sint-Rombouts, de verlichtingspalen van de Malinois ook, Sanne & Steven spelen een thuismatch vandaag. Loop tussen een paar grote plassen door en vervolgens langs de waterkant met heel wat gele plomp. Dan over smalle paadjes midden het bloeiende gras, over menig bruggetje ook, puur genieten. Een rustig tarmacje in het groen zet mij af bij Muizenhoek en de Dijlebrug van daarstraks. Hoog tijd voor een boterham en babbel met Rik (Bornem).

Op pad dan voor de resterende 14 km of daaromtrent. Stroomopwaarts de Dijle volgen deze keer richting Leuven. En de boer … hij hooide voort. Ooievaars landen net achter de pas gemaakte balen op zoek naar iets lekkers voor hun kroost. Stap een strookje door de Barebeekvallei en kom uit bij Kerkenbos nr. 111. De start locatie was Kerkenbos 11. Stratenloop nu richting Hever. Ik loopt voor geen meter, te weinig zuurstof in de lucht en daar heb ik algauw last van. Ben dan ook blij na nauwelijks 4,5 km te kunnen stoppen bij de Ravensteinvissers, stoeltjes op het gras en in de schaduw.

De pauze duurt node wat langer dan gepland maar ik trek mij toch weer op gang voor de extra lus. Moet lachen als wandelaars in discussie gaan hoe de markeringen 14 1x en 14 2x dienen geïnterpreteerd te worden. Zijn de kluts kwijt omdat we dezelfde aanduidingen net voor en net na de rustpost tegenkomen. Is nochtans perfect juist. Na een strook jong maïs weer de Dijle volgen en nu tot Rijmenam. Duik dan onderaf en mag over lommerrijke paden de terugweg aanvatten. Er staat een zachte wind en ik loop meteen al een heel stuk vlotter. Poortje tot een weiland met een kudde koeien en een stier op nauwelijks 5 meter afstand. Ik ben daar niet happig op maar mijnheer blijkt omringd door voldoende vrouwelijk schoon naar zijn goesting en negeert de rare tweevoeters straal. Oef, ben blij terug aan de andere kant van een poortje de wei uit te lopen. Sparrenbos wordt loofbos wordt halfopen terrein, de laatste pauze bij de vissers wenkt. Tijd voor een Duvels genoegen.

Vanaf een wandelboom een laatste stukje Dijle en dan wat straten richting spoorbanen en Leuvense Steenweg. Bordje met de boodschap ‘U passeert de 51ste graad noorderbreedte’. Onderaf de spoorbaan nu tot het kanaal Leuven – Mechelen. Controle van de inschrijfkaart want zonder dit mag je domein Planckendael niet in. Het lijkt wel of de wandelaars op een diefje door een achterpoortje glippen. De eerste honderden meter lijken eerder een openbaar stort dan een park. Dan toch wat beestjes kijken al liggen ze ver van ons af in het lommer. Ik ontwaar een prachtige cheetah, wat buffel-achtigen, enkele zebra’s en natuurlijk een veelheid aan ooievaars. Leukst is de jonge kopjes boven de hoge nesten te zien komen gluren.

Terug naar de Leuvense Steenweg. Ik kan er net op een bus naar het station wippen. De laatste kilometer parkoers, die liep ik vanmorgen al bij Sint-Rombouts. Leuke Muizentocht gewandeld al had ik wel duidelijk last van de warmte. Je wordt ouder papa, zou Hennie zeggen.

FOTOREEKS  

19:18 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

13-06-17

11.06.2017 Natuurvrienden Zoersel te Zandhoven

Op de bus ontbrand een discussie welk nu de juiste bushalte is dichts bij de startlocatie. Elkeen blijft bij zijn standpunt en finaal zal het verschil nauwelijks honderd meter zijn, verwaarloosbaar dus. Het is al warm als wij zo rond 09:00 op pad gaan door wat een kloostertuin lijkt te zijn. Het vervolg is landelijk tarmac tot de snelweg naar Turnhout. De langere afstanden gaan er hun eigen weg. Nog meer tarmac parallel koning auto tot grondgebied Halle (Kempen). Bij Flikkersteert (tja !) eindelijk bos. We gaan zwerven tussen sparren tot de kapel van Saint-Joseph in Klein Herentals. Lopen de Lemmekensbaan af met nog meer spar tot bij de eerste pauze in het Koetshuis. Goed gemeten deze 10 km !

Lijken opnieuw het bos in te lopen maar dat is maar voor even. De Kleine Wandelweg, dat is huisjes kijken. Kleine Medelaar stuurt ons dan weer wel de akkers en bossen in, de Schaepebemden. Na een uurtje stappen nemen we een pauze op een bankje in de zon. Runderen liggen loom op een lommerrijk plekje, zij weten wel beter ! Zandpaden nu opnieuw richting bos. De Middeldreef komt aan bod met zijn statige landhuizen, dit lijkt Brasschaat wel. De Monnikendreef is minder dicht bewoond, rododendrons vormen aan weerskanten de baan een muur van groen. Pauzeren doen we op een terras van tehuis Monnikenheide. Hebben nog zo’n 10 km voor de boeg.

Antwerpsedreef, ja daar voelen wij ons thuis hé. We duiken het natte bos in, laveren om de plassen heen. Komen opnieuw bij de snelweg uit die we meteen terug achter ons laten. Gaan een breed grindpad op tussen grasland, linea recta naar de bebouwing. Delen de straten rond Einhoven met twee karavanen oldtimers, altijd een leuk gezicht. Een goed verzorgde tentrust na een uurtje lopen vinden wij prima. Tot onze verbazing passeert Fernand uit het verre Ecaussines. De taaie tachtiger komt met deze 50 km tocht ‘uitbollen’ van de Sloeber gisteren ! Sommige mensen zijn onverslijtbaar.

Wij nemen een uitgebreide pauze en gaan op pad voor de laatste 4,5 km. Stappen langs veld en bos tot de autobaan. Lopen er een paar honderden meter langs en dan de brug over. Ons tempo stokt. Linda is niet echt fit, heeft weinig gegeten en de tank loopt dan ook langzaam leeg. Zodoende duurt de lange rechte lijn van Witte Hoeve en het afsluitende assepad tergend lang. Zijn blij finaal op een stoel te kunnen neerploffen. Het was erg warm vandaag en de opdracht werd volbracht ‘op slecht karakter’. Ach ja, kan al eens gebeuren. Volgend weekend zetten wij Olen en Hallaar op ons programma. Vooral naar de tweede tocht kijken we reikhalzend uit want IVAS is altijd avontuur.

FOTOREEKS

20:59 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -z

10.06.2017 Kadee Bornem te Branst

Weekend en dus is Linda ook van de partij. Vlot reisje vandaag met de bussen 290 en 252 tot de kerk van Branst, kilometer 95 van de Doto. Wij houden het bij de Acht van Weert vandaag, goed voor 26 km wandelplezier. Kennen de tocht en omgeving haast uit het hoofd maar het blijft leuk wandelen.

Beginnen met een ommetje langs het lokale bedevaartsoord, een Mariakapel in een bosje. Dan wat straatjes lopen om bij de Scheldedijk te geraken. Kunnen kiezen, tarmac op de dijk en tussen de fietsers of zanderig onderaf. Onze keuze is gauw gemaakt natuurlijk. Lopen onderaf meerdere kuddes schapen die het gras van de dijken kort houden. Passeren ook wat vennetjes en later de bebouwing van De Weert. Rust op het terras van het plaatselijke cultuurcentrum en museum.

Terug op pad na een drankje want het is lekker warm. Een tarmacje slingert mee met de Oude Schelde tot het kasteel van Marnix. De langste afstand gaat er alleen vandoor over een pad met keien en bouwpuin langs het water. Lelies staan in bloei, we kijken vertedert naar een familie zwanen met vijf reeds uit de kluiten gewassen jonkies. De parkoersbouwer fantaseert een pad om bij ’t Sas in Temse te geraken. We lopen onder de Temsebrug door en gaan meteen weer weg van de Schelde onderaf de spoorbaan. Krijgen een heerlijk stuk wilde natuur cadeau langs Bareldam. Slingers tussen bomen door en het hoge riet, langs een gitzwarte gracht ook. Een wilgendreef zet ons finaal terug af in de bewoonde wereld. Aan het einde van de straat lig cafeetje St-Vadde, een begrip in Bornem en onze rustpost. We maken er een merkwaardig incident mee. Drie wandelaars bestellen drank bij cafébaas Swa. Onze maat tapt twee pintjes en een waterke. De wandelaars willen met bonnetjes van de organisatie betalen wat natuurlijk niet kan. Zij vertrekken meteen weer, de verbouwereerde tapper sprakeloos latend, de drankjes in zijn hand. Andere wandelaars, die wel savoir vivre hebben nemen de drankjes dan maar over. Onwaarschijnlijk !

Hoofdschuddend zetten wij na de pauze onze tocht verder langs een vijver met gele plomp. Een dametje speelt er Vivaldi op haar viool, prachtig ! Door maïsvelden trekken we naar … ’t Buitenland, zo noemt dit gehuchtje met een fraai Antwerps kasteel en een aantal statige herenhuizen. We wandelen terug naar de Schelde en Temsebrug, moeten vervolgens een fietspad op onderaf de stroom. We delen het tarmac met hordes wielertoeristen en -terroristen. Het verloopt hoffelijk en we komen heelhuids opnieuw in De Weert aan. Hoog tijd voor een Duvelke denken wij dan, de daad bij het woord voegend.

Hebben nog een klein uurtje lopen voor de boeg. Stappen meteen domein Appeldijk in. Jonge aanplant van bos, een stille gracht, een plas vol gele plomp, maar ook wat huisjes kijken. Duiken het reeën pad in, een leer pad voor kinderen. Even kasseitjes dokkeren, aan de overkant van een vijver ligt rustpost en jeugdcentrum Appeldijk. Wij stomen door voor de laatste paar kilometer. Opnieuw het kasseitje af, een strook fietspad en nog even door het domein van Marnix. Hebben bij een heerlijk zomers weertje lekker gewandeld, afwisselend beton en puur natuur.

FOTOREEKS 

20:58 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

06-06-17

04.06.2017 Schorrestappers te Niel

Vandaag vertrekken we van thuis. Het is net 6 km stappen, rechttoe, rechtaan tot de voetbal in Niel. Hebben beloofd er rond 09:30 te zijn. Tiny is zo lief Geertrui mee op wandel te nemen, ze lijken wel moeder en dochter. Helaas hebben ze geen goed nieuws van Jantje Pijp die niet blijkt te recupereren van zijn medisch ongeval. Het maakt ons triest, het is jaren leuk geweest hen haast elk weekend goedlachs op tochten tegen te komen.

We gaan op pad, genieten zolang het ons gegund wordt is de duidelijke boodschap. Duiken meteen die prachtige Walenhoek in met zijn vele vijvers, oude kleiputten. Puur natuur  met rietkragen, watervogels en bosjes. Onze eerste doorgang vervolgen we met een paar stroken spoorbaan, wel of niet in gebruik. Dwars door een nieuwbouw wijk dan tot de kerk van Niel. Geen pauze in Den Tighel want die staat over te nemen. Het zaaltje van het Keizershof is net zo goed.

Bammetjes aanspreken en voort maar weer. Stappen de Rupeldijk op en duiken verder op het prachtige Niels Broek in. Heerlijk wilde natuur met paden die ondergesneeuwd lijken van bomenpluis. Het is een droge lente in Vlaanderen dit jaar, zijn hier haast nooit met propere schoenen door geraakt. Dit jaar dus wel. Terug een stukje dijk tot het Tolhuis en dan de tarmacjes naar het Laarhof. We kennen de omgeving uit het hoofd. Zijn toch even van het parkoers af bij het fietspad onderaf Interescaut. Tiny en Geertrui komen achterop en bellen. Er blijkt een pijl te ontbreken en wij kunnen hen de juiste route aanwijzen. Tarmacje tot de monding van de Vliet dus en dan langs het diep ingesneden riviertje tot de Schelse kerk. Tweede pauze in het Schuttershof. Het is er stiller dan andere jaren, de concurrentie van Stekene beperkt het aantal afstandenstappers voor deze tocht.

Wij nemen afscheid van onze Waaslanders met een dikke knuffel voor Geertrui, hebben een extra lus voor de boeg. Onder de spoorbaan door en langs een sociale wijk. We zoeken een prachtig en gemaaid graspad op dat ons, puur natuur, stroomopwaarts de wulpse meanders van de Vliet stuurt. Voorwaar het mooiste stukje van de tocht vandaag. Komen zo bij de tarmacjes in de weilanden van de Zinkval uit. Stappen tot de Cleydaellaan in Heimisse en keren dan zowat op onze stappen terug. Door een rustig wijkje van ons dorp, onderaf de sportvelden en terug naar de kerk van Schelle. Derde pauze opnieuw in het Schuttershof.

We moeten nu even aandachtig zijn want er heeft een jogging plaats in Schelle en we delen even de tarmacjes en graspaden met de lopers tot de voetbalterreinen. Dan duiken we bij de Boerenkrijgkapel een in onbruik geraakte spoorbaan in. Huppelen van dwarsligger naar dwarsligger, de dikke keien vermijdend. Kort tussen villa’s wandelen. Terug in Niel aangekomen tekenen we stappend een grote rechthoek door de weilanden van een veeboerderij. Nog een ommetje door de tuin van het R.V.T., een prachtige platanendreef tot de Nielse kerk. Laatste pauze in het haast verlaten zaaltje van het Keizershof.

Een eerste Duvelke, een babbel met een praatgrage helpster nog een uurtje wandelen voor de boeg. Door dorpse steegjes gaat het opnieuw richting Walenhoek. Vissers halen er flink uit de kluiten gewassen brasems uit het water. De diertjes gaan het leefnet in, worden straks gewogen en netjes terug uitgezet tot de volgende ronde. Van de visvijvers gaat het naar het bosgedeelte waar de runderen zich niet laten zien. Een laatste ommetje op de Rupeldijk bij Kim’s place, een laatste strook groen. Het is al ruim 17:30 als we de finish bereiken. Kunnen nog rustig een terrasje doen. Tja, we sluiten de zaak naar goede gewoonte. Krijgen van de Schorrestappers ons avondeten mee waarvoor onze oprechte dank. Busje komt zo, het was weer een leuke dag bij Jos en zijn maatjes. Geertrui & Jan, moesten jullie dit lezen, een dikke knuffel van ‘euver ’t woater’ !  

FOTOREEKS

19:38 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -n

31-05-17

30.05.2017 Ravelse Wandelaars te Poppel

Als Mieke verse Pap serveert dan zijn we er graag bij. Kempenzoon Leo komt zoals altijd minzaam zijn gasten begroeten. Volle afstand vraagt hij en antwoord meteen zelf, ja hé. Bruggeling Xavier, die mee op trein en bus zat is al op pad, Karientje en Dirk zullen dra na ons volgen. Enkele straatjes langs de Brembergse villa’s en we duiken het groene land in. In tegenstelling tot het Antwerpse heeft het hier wel geregend vannacht en liggen de maïsakkers er nat bij. De zandpaden zijn uiteraard goed begaanbaar. Leo heeft er zin in. Een ontelbaar aantal pijlen en linten loodsen ons over smalle slingerpaadjes door het jonge bos. Als een duizendpoot wentelt een groepje wandelaars zich onder leiding van Linda naar de volgende halfopen strook. Voor mij bekend terrein dankzij de StreekGR der Kempen. Krijg onderweg nog een onverwachte schouderklop voor mijn verslagjes, de waardering doet deugd. Breed zandpad nu langs ontluikende biet en maïs tot de eerste pauze bij de plas van camping Tulderheyde. Het is er de zoete inval. Zeker 75% van de wandelaars zijn bekenden. De pauze loopt dan ook een beetje uit de hand.

Twee lussen hebben we hier voor de boeg en dus hebben we er eentje achterstand op de meesten behalve de Zichemse tgv’s. Achterom ’t Jachthuis duiken we opnieuw de bossen in van zomers geurende den. Ja, de zon komt ook regelmatig piepen al is de temperatuur vandaag sportmens vriendelijk. We waden door het hoge gras en langs rododendrons in volle ornaat naar de vennen van Broekeling en zijn gagelvelden. Weg blijven van de bijenstal geeft Leo zijn gasten mee. Voorbij de ‘verroeste pk’s’, het levensgrote beeld van een boerenpaard en zijn menner gaat het naar een prachtige dreef van eik. Ik heb sinds gisteren wat hinder van mijn smallere loodgieterij en moet Linda wat voorsprong gunnen. Wandel aan een rustig tempo door de zoveelste sparrenbossen en stilaan daagt ’t Jachthuis terug op. Halven dans.

Bammetjes aanspreken en op pad voor de tweede lus. Domein De Utrecht komt nu uitgebreid aan bod, we zijn op Ollands grondgebied. Spar, zandpaden, hoog gras, een vennetje, het blijft genieten. Voor het eerst dit jaar bloeiend vingerhoedskruid in paars en wit, prachtige witte lelies ook. We steken een oude trambaan over, nu zandpad en vervolgen dwars door gemengd bos. Er doemt een heerlijk rodo’s-dijkje op. Links de witgele grassen van de Aalsterse heide rechts het idyllische ven Papschot. Stilaan uitbollen tot de laatste pauze op de camping. Bijpraten met Jefke van Balen.

Hebben nog een uurtje voor de boeg. Letterlijk langs een patattenveld en vervolgens een afwisseling van bos en akker tot de Poppelse kennel. Stappen wat verhard door de verspreidde bewoning van Overbroek en gaan dan riviertje de AA opzoeken. Slingeren mee met het dicht begroeide watertje tot de boerderijen van Poppel. Langs het dorsplein met kiosk afsluiten op het terras van Mieke Pap. Na het Duvelke geven Marie-Louise & Jo ons een lift tot station Turnhout waarvoor onze dank. Bedankt ook Leo en zijn team voor weer eens een heerlijke wandeldag in het prachtige Vlaamse uithoekje.  

FOTOREEKS

19:38 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

24-05-17

23.05.2017 Sint-Jansstappers op de Kalmthoutse Heide

Kijk Uit, zo noemt de tocht die ik vandaag wandel. De naam verwijst naar een gehucht van Kalmthout maar blijkt in praktijk een tweede betekenis te hebben. Pijlen met gele ondergrond in het zomerse groen, je dient voortdurend alert te zijn om het juiste pad niet bijster te geraken. Kijk uit dus ! Overigens makkelijk bereikbaar voor mij, de stoptrein vanaf station Heymisse doet er zo’n drie kwartier over tot station Heide en dan rol je figuurlijk de startzaal binnen. 84 meter volgens Google Maps. En dat voor € 11,00 heen en terug.

Het parkoers bestaat uit 4 keer 6 kilometer waarvan één pauze in de start. De administratieve plichtplegingen, een knuffel aan Corrie en weg ben ik. De eerste kilometer verloopt inderdaad stroef (zie hoger), daarna treedt gewenning op. Ik ben verbaasd vast te stellen dat Heide een heus winkelcentrum en een winkelstraat herbergt. Krijg vervolgens groene dreven onder de sloffen geschoven langs wat oudere villa’s en uiteraard in bloei staande rododendrons. Een eerste frisgroene jonge bosstrook wordt ons ook niet onthouden. Opvallend hoe droog het zanderige land er bij ligt. Hertendreef dan, langs statige landhuizen. Zouden hier Belgen wonen of alleen maar noordelijke belastingvermijders ? Sommige bewoners zeggen vriendelijk goedemorgen, anderen laten duidelijk blijken dat de sjofele passanten niet echt welkom zijn. Dwars door het winkelcentrum tenslotte, vrijwel uitsluitend Hollandse zacht prijzende ketens, aan de overkant van ’t spoor ben ik weer bij de start.

De innerlijke mens versterken en ‘vort met de bok’. Langs de Vredelaan en verder door weer andere villawijken tot bij het Keienhof. Bij de Putsesteenweg de obligate wegenwerken en dan waarvoor ik gekomen ben … de Kalmthoutse Heide. Heerlijk dwalen door sparrenbossen met een ondergroei van frêle berk. Her en der een kikkerpoeltje en het roze van de rodo’s. Kom bij een groot ven uit, je voelt er de koelte van het water. Terug de bossen in, aanvankelijk moerassig met veel berk, verderop duistere spar. Zwerf verder tussen het wit van begot nog winters ogende grassen en zwarte sparren, nu met een ondergroei van varens. Bij Heihoeve de steenweg over en even verder in Kinderwelzijn de rustpost. Halven dans.

Neem een wat langere pauze en trek mij terug op gang voor de langste lus van 6,7 km. Willy & Marij hebben uiteraard een etappe voorsprong, Sylveer ook voor zijn thuismatch. Een halfverhard fietspad loodst mij naar de open ruimte. Het uitzicht doet mij denken aan de omgeving van Lierop (Olat). We lopen een tijdje rechtdoor over een zandweg langs de bosrand en kiezen dan resoluut voor de open vlakte. Zand baggeren dus en gelukkig staat er een verkoelende wind. Ik meen enkele krekels te horen, is jaren geleden dat ik dit geluid nog mocht waarnemen. Zand wordt gras en we lopen langs de tegenoverliggende oever dan daarstraks van het grote ven. Duiken vervolgens nog eens de zandbak in en stappen de halfverharde weg terug tot de rustpost.

Pauzeer deze keer kort want mik naar de trein van 15:48. De terugweg wordt aanvankelijk huisjes kijken in het groen langs … de Kijkuitstraat. Dan mogen we een laatste keer genieten van het zomers geurende bos. Slingerpaden en brede halfverharde banen lossen mekaar regelmatig af. Inderdaad, kijk uit om steeds pijlen en linten te vinden. Uitbollen langs enkele straten van de gegoede burgerij. Jack (Schelle) geniet van zijn Duvelke en ik heb ook nog de tijd voor het gouden drankje. Samen stappen we naar het perron. Net als vanochtend in het gezelschap van een bonte bende jonge kinderen, ik kwam ze vandaag wel vijf keer tegen. Bedenk dat de Vlamingen er duidelijk in de minderheid zijn. Red het Vlaamse ras Joke, we worden in het hoekje gedrumd door de bonte soorten.        

FOTOREEKS

17:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

22-05-17

21.05.2017 Bosgeuzen te 's-Gravenwezel

De tocht die wij vandaag gaan lopen ken ik niet, de omgeving waar we zullen wandelen des te beter. We reizen in het gezelschap van Patje Kloek en Josée (Wilrijk). Hoeven ons dus geen zorgen te maken over waar afstappen, kunnen hooguit één halte te ver meerijden. Is vandaag wel niet aan te raden want die is afgeschaft wegens werken ! De bushalte ligt op 50 meter van de startzaal, als dat geen luxe is !

Elkeen kiest zijn eigen afstand en wij gaan met z’n tweetjes op pad voor 32 km. Meteen een eerste dreef van rode beuk, een eerste bosstrook, de eerste bloeiende rododendrons. De toon is gezet. Lopen een grindpad langs een gracht af en vervolgens een stukje van de antitank gracht. Vervolgens de ellenlange Koeistraat af, deels tussen het groen en langs de links van golfterrein Rinkven. Rust in het nieuwste gebouw van domein Kristus Koning. Gefundenes fressen, inderdaad maar altijd leuk om wandelen.

Achterlangs het domein stap je meteen de bossen in. Vooral spar met een ondergroei van frisgroene varens. Smalle kronkelend paadjes, met vele boomwortels, en brede dreven wisselen elkaar af. Maïs komt piepen op zanderige akkers. We lijken heel lang rechtdoor te lopen in het groen. Plots duiken chalets en verderop villa’s op. We zijn op de Kotseheide in Schilde. Pauzeren doen we in een leuk cafeetje ’t Hemeltje met zijn prachtig tuinterras. Patje en Rita (Strombeek) zijn er intussen ook al. Met onze immer grappende facteur stappen we verder. Het gemengde bos van De Welvaart in, was ooit eigendom van ’t Stad Antwerpen. Molenbos is dan weer grondgebied Zoersel dacht ik zo. We wandelen door statige dreven richting Rinkveldlaan en over een zandweg met putten en bulten langs de kapel van Vraagheide. Prachtige zomers fleurige, geurende laantjes zetten ons terug af bij de rustpost Kristus Koning.

Patje zet het op een lopen, we doen het rustig aan, genietend van het stralende weer, en nagenietend van de Hagelandse heuveltjes gisteren. De langere afstanden gaan hun eigen weg. Langs villa’s en een camping op grondgebied Sint-Job gaat het naar sas2 van een vaart. Aan zijn overkant opnieuw smalle bospaadjes met een zee van fluitenkruid en klokkebeezen, toch ook wel nattige strookjes. Bij sas3 duiken we de villawijken van Sint-Job in. Plots komen wandelaars op hun stappen terug, geen pijlen meer. Gelukkig heb je bij de Bosgeuzen altijd een routebeschrijving mee, zoals in Nederland. Stappen met z’n allen door een paar bosjes en nog wat huizen tot de kerk van Sint-Job. Pikken er de kortere afstanden op en wandelen allen samen langs paardenweiden tot sportterreinen. Zonderen ons af voor een laatste pauze. Terrasje doen bij een schuttersvereniging. Een jongeman is er een kruisboog aan het afstellen, bijzonder.

We krijgen het gezelschap van Denise & Patrick. Samen maken we het grootste deel van de laatste 4 kilometer vol, hebben heel wat te vertellen. Stappen terug naar de overkant van de antitank gracht en langs de Krommebaan terug naar ’s-Gravenwezel. Nemen afscheid van onze maatjes. Korte pauze voor een drankje en hupsakee terug naar Heimisse. Was een leuke zomerse wandeldag. Dinsdag ben ik weer van de partij voor Kijk Uit !  

FOTOREEKS

22:36 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

16-05-17

14.05.2017 Sinjorenstappers Wilrijk

Ik zag Frans en zijn team vorige vrijdag pijltjes hangen bij het Schoonselhof. Weet dus dat de wandeling ook door Hemiksem gaat. We beslissen dus van thuis te vertrekken. Linda voert eerst enkele correcties uit op de peecee. Problemen met het fototoestel hebben onder meer de verbinding met Norton deels verbroken. Eerst herstel dus want je kan niet genoeg beveiligd zijn dezer dagen. Dan op zoektocht, met een vermoeden van parkoers in het achterhoofd. Ja hoor, nauwelijks een kilometer van het echtelijke dak, in de Klaverstraat, kunnen we op pad. Maken een brede boog om kasteel Klaverblad heen tot de Moerelei. Moeten vervolgens onvermijdelijk door de Wilrijkse (Coca Cola) bedrijvenzone richting A12. Als extraatje hobbelen we wat kassei langs een prachtig gerenoveerd kasteel. Sluiten aan bij een vroege vogel uit Duffel en stappen samen langs de Wilrijkse wijk gebouwd voor en tijdens de Wereldexpo van 1958 tot de start.

Uiteraard veel bekenden op het zonnige terras. Bijpraten met Linda & Charles, Marleentje en haar dochter ook. We gaan op pad voor 33 km. Meteen het groen in, een grindpad langs een donkere beek. Blijkt Kleine Struisbeek te noemen, typisch Antwerpse humor. Passeren de Antwerpse unief en koersen verder tot een brug onder de E19. Nog wat straten lopen langs de Losweg tot onze eerste pauze. Linda & Marleen gaan ons voor, de mannen doen het wat kalmer aan, zijn van dog sitting.

Hebben een ruime lokale lus voor de boeg. Stappen naar de terreinen van hockey Victory en sporthal Kattenbroek. De Edegemse Zandbergen komen uitgebreid aan bod. Is opgespoten terrein bij aanleg van de E19 en nu een pracht van een wild stuk natuur. Moeten wel heel aandachtig lopen. Zijn moederziel alleen en de geel-blauwe pijlen vallen niet altijd op in het groen. Toch is het zalig wandelen tot de Groeninghe brug in Kontich. Er hangen 4 camera’s die volgens de tekst niet bekeuren maar verkeerscontrole uitvoeren. We nemen het maar voor waar aan. Keren terug langs de overkant van de drukke baan. Aanvankelijk een tarmacje in het groen maar dra terug onverhard langs jong bos en kikkerpoeltjes. Terug bij de Losweg dan en laatste keer pauze in De Schrans, deze keer met Jo & Marie-Louise.

Terug op pad. De Prins Boudewijnlaan over en dan over de kasseitjes van Hof ter Linden, kasteel in restauratie. Frans maakt dankbaar gebruik van een nieuwe half verharde wandel- en fietsweg tot Fort 5. We lopen met heel wat Chiro jeugd door speelbos Dikke Bertha en vervolgens wat rustiger langs de waterpartijen. Terug de Prins Boudewijn over en even wat villa’s kijken tot een tunneltje onder de E19. Voorbij de volkstuintjes gaat het meteen naar een Wilrijks parkje, voor jong en oud en van alle rassen. Rust zoals altijd in het knusse KWB zaaltje onder de kerktoren. We laten ons een Veddetje smaken.

Ongeveer de helft van de aangeboden afstanden hebben slechts drie kilometer meer te stappen tot de startzaal. Wij zijn nauwelijks halverwege het parkoers (minus de 7 kilometer van deze ochtend). Stappen langs de Bist, waar het kermis is, richting A12. Aan de overkant van de drukke baan wat acherafjes tot Fort 7. Bij vissersclub De Meyvis duiken we opnieuw het groen in. Heerlijk flaneren langs stille waterpartijen. Komen zodoende op de Moerelei uit bij de kinderboerderij. Een imposante familie bruine zwijnen trekt de aandacht. Duroc noemen ze en vader beer blijkt een gezonde jongen te zijn. Knorretjes van alle grote wroeten met plezier een ganse wei het onderste boven. Komen bij het poortje dat ik in de aanhef beschreef. Heerlijk is het door het Schoonselhof te lopen. Een imposante begraafplaats inderdaad maar ook puur natuur met prachtige dreven van steeds weer andere boomsoorten. De percelen hebben elk hun eigen bewoners. Militairen, joden, bekende personen zoals Louis Major of Jan Van Rijswijck (kan het nog Antwerpser ?). Bij de uitgang van het domein weten we een rustig cafeetje … de Leuvenaar. Wij zijn niet gehaast want bijna thuis en dus doen we een Duvels terrasje.     

Hebben nog een uurtje stappen voor de boeg. Eerst de haast volledige toer van Fort 8, onder meer langs villa Marina. De rustpost Berkenrode is uiteraard gesloten. Langs de Verenigde Natieslaan wandelen we naar Hemiksem en de splitsing bij het Mastenbos. Hier starten we deze ochtend. Het zwerk wordt donker maar we hebben maar een kilometer meer voor de boeg. Ja …. de laatste 500 meter kregen we een zomerse douche ! Lachend vallen we thuis binnen. Hebben een schitterende wandeldag achter de rug. Frans heeft op een prachtige manier revanche genomen van het noodlot dat toesloeg tijdens zijn vorige organisatie. Deze tocht was een heuse topper !

 FOTOREEKS

18:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende