16-01-17

15.01.2017 Club 76 te Deurne

De geplande uitstap naar Eeklo op zaterdag gaat niet door wegens ‘werken aan het spoor’. Hierdoor wordt onze reistijd echt te lang om een fatsoenlijke afstand te kunnen wandelen. We grijpen terug naar ‘plan B’ en stappen zo’n 25 km door de Antwerpse parken met pauzes in ‘den Tir’ en het Centraal Station. Afsluiten doen we in stijl met een Triple d’Anvers in pittoresk cafeetje ’t Zand. Op één bui natte sneeuw na konden we het overigens droog houden.

Vandaag breien we dan een vervolg aan onze verkenning van de Koekenstad. Nauwelijks een uurtje bus en tram tot het Deurnese Ruggeveld waar Corrie onze gastvrouw is. Misverstand tussen Club 76 en de bakker – er zijn geen broodjes. Gelukkig hebben wij altijd zelf ook een ‘booke’ mee. JPD valt binnen, nog steeds herstellend van een Nieuwjaarsgriepje. Ons aller Herman is natuurlijk ook van de partij net als Rikske uit Bornem. Rustposten bij korfbalclub Catba en in Ternesse. Niet meteen onze favoriete bestemming zijnde Wommelgem.

Het is overigens stil in de ruime kantine van Antwerp Athletics. Krakende sneeuw en wat ijs onder de voetjes als we voorzichtig aanzetten, Ivo en Marleentje achterna. Mogen meteen heerlijk zwerven door het Rivierenhof, langs riviertje de Schijn en vijvers, over bruggen en vlondertjes. Een eerste pauze na een klein uurtje in het Districtshuis. Vervolgen nog steeds door het Rivierenhof, voorbij het zilvermuseum en over brede lanen onderaf de Antwerpse ring en de lawaaierige koning auto. Verlaten het park bij de Schranshoeve om even verder een korte pauze in te lassen bij Catba. Tot daar het onderdeel ‘park’.

Gaan nu een fietspad op parallel aan de snelweg en wandelen vervolgens een aantal binnendoortjes richting Fort van Wommelgem. Stappen over een fietspad voorlangs het domein en kiezen dan voor onverhard met de kerktoren van Wommelgem als baken. Stratenloop tot de derde pauze in de voetbalkantine van Ternesse. Meteen ook ‘halven dans’ voor vandaag.

Hebben een lus van 7 km voor de boeg. Passeren een oude hoeve, nog steeds in bedrijf en kiezen voor een prachtige dreef naar domein Hulgenrode, ons onbekend. Een paar straten verder worden we afgezet op een zompig graspad tussen weilanden. Terug het tarmac op dan tussen serres van tomaten en paprika’s. Het Pietingpad is een verrassing. Heel leuk graspad dat een snel vliedend riviertje volgt, stappend rondom de glazen kassen. Uitlopen door bij het centrum aanpalende woonwijken tot Ternesse. We hebben nog een kleine 9 kilometer voor de boeg.

Zwerven door het centrum van Wommelgem, langs de statige kerk en een parkje, achterafjes ook. Even een stratenloop voorbij Forrest Hills en dan onverhard langs een gracht en volkstuintjes in wording. Moeten opnieuw onder de snelweg door bij een golfterrein en vervolgen langs de drukke Autolei richting shopping centrum Wijnegem. Zo ver gaat de reis niet. De parkoersmeester stuurt ons over een zompig tot nat mospad achter sportterreinen door. Wandelen langs de verwilderde moerassen van de Schijn is onze waardige afsluiter voor vandaag. Leuke laatste kilometer om toch nog modder aan de voetjes te hebben als bewijs van onze wandeling.

De dag sluiten we af met Rudy & Diane, gevolgd door Obbert & Yvette. Maken van de terugweg een ‘site seeing tour’ tram 5 met zijn ommetjes door Deurne en bus 1 door de straatjes van Hoboken. Het weekend zit er weer eens op. Volgende week plan ik uitstapjes naar Strijpen & Halen met tussendoor mijn eigengereide en met marktbezoek gespekte wandelingetjes naar ’t Stad.  

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6376158293300571153  

12:16 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

30-12-16

30.12.2016 Natuurvrienden te Halle (Kempen)

Volgens autochtoon Theo was het -7 °C als hij vanmorgen zijn kiekens eten ging geven. Het is echt berenkoud in de Kempen waar ik met onder meer Rik (Bornem) naartoe bus. Verrassend zijn we zeker al met zes IJsetrippers, ook Giesbaarge komt aanzetten, Annieken & Chris. Ik ga toch alleen op pad voor net geen 25 km. Zoals gisteren met witte pijlen maar iets beter zichtbaar. Wandel aanvankelijk door villawijk Vogelzang. Merkwaardig hoe zelfs de toppen van sparren eerder wit zijn dan groen. Uiteraard komt de Knodbaan een paar keer aan bod, we zijn in Groot-Zoersel nietwaar ! We stappen over een landdijkje door bevroren moeras en vervolgen met een lus rond spierwitte weiden. Het terrein word ‘bumpy’ als we een deel van de anti-tankgracht volgen. Het toch wel weldoend zonnetje zorgt er voor dat we vanuit de bomen bekogeld worden met rijmbolletjes. Na ruim zes kilometer een eerste pauze in het veel te kleine chalet van de Gescheurde Heide. Ik kruip in een hoekje voor een bammetje.

Annie & Chris, vooral deze laatste dan, wordt mijn gezel. De spring-in-‘t-veld huppelt zoals altijd van ons weg. We stappen langs het speelbos van Schilde en vervolgens door statige beukendreven en stukjes van het Sniederspad. Worden nog steeds bekogeld door witte bolletjes. Bosje overwoekert door klimop, de zon die haar weldoende stralen tussen de sparren doorstuurt, lekker wandelen is dit tot het Hallerhof. In het Koetshuis staat Annieken als een echte gastvrouw klaar met een lekkere bruine, waarvoor mijn dank.

Mijn maatjes gaan er snel vandoor, het kleinkind dient opgehaald te worden. Ik neem een knievriendelijk tempo aan door een villawijk. Het is uitkijken want het tarmac is soms verraderlijk glad. Bij de Kleine Medelaar gaan de grotere afstanden hun eigen gang. Beton door weilanden langs een diepe gracht. Schaepebemden lees ik op een bord. Merkwaardig genoeg voor mij onbekend terrein. Vrij snel duiken we opnieuw de bossen in, sparren, moerassig of een ondergroei van dorre varens en toch nog groene bramen. Bij het Boshuis komt een laagvliegende luchtballon over, knalgeel, een tweede zon. Moeten even langs de snelweg en duiken dan weg richting afspanning In De Wandeling. Sigrid en chaperon lopen er warempel de omgekeerde lus ! Moet kunnen. Landelijk beton voert mij nu gladjes terug naar de voetbalkantine. File bij de oliebollen en ik heb geen geduld. Geef mijn bonnetjes aan een verbouwereerd kijkende wachtende dame. In de overvolle zaal geniet ik van mijn Duvelke. Copain Krist & Gina gaan er vandoor, ik volg even later, busje komt zo.

Was Halle tot op heden niet mijn favoriete startplaats, vandaag moet ik mijn mening herzien. Dit was een schitterende wintertocht !

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6369990201242384305

21:20 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

26-12-16

26.12.2016 Kwik Bornem te Branst

Linda wuift mij met slaapoogjes uit. Het regent als ik door donkere Hemiksemse en Boomse straten naar bussen 295 & 252 stap. Wat loop ik hier in godsnaam te doen, vraag ik mij mistroostig af. Wandel langs de ook al troosteloze Bornemse wekelijkse markt en dan naar zaaltje Kloosterheide waar ik de rustpost van de Kwieke tocht weet zijn. 18 km heb ik voor de boeg vandaag, netjes verdeelt over 3 x 6 km.

Ik begin met de extra lus van de 18 km. Het druppelt nog steeds als ik door het ‘kippensteegje’ loop richting sportpark Breeven en zijn langgerekte vijver. De lucht klaart uit, het zonnetje komt stilaan tevoorschijn. Wandel landelijk beton en onverhard met de water- en kerktoren van Puurs op de achtergrond. Passeer het Fort van Bornem en zijn chalets alsmede kinderboerderij Barelhoeve. Bornemse achterafjes laten mij de lokale watertoren rondden en zo ben ik alweer op Kloosterheide.

Begroet Corrie en mag bij een stralend blauw zwerk het domein van Marnix betreden. Heerlijke en klassieke omzwerving langs prachtige dreven, want het meer natte binnenland is verboden terrein, bewaakte jacht. Wandelen langs de oude Schelde-arm nu visvijvers en vervolgens over zanderige paden langs paardenweiden. Een tarmacje verder ligt startlocatie Branst.

Oei, de inschrijving gebeurt via scanning en mijn lidkaart zat in de gestolen portefeuille. Ik meld dit aan de mij welbekende dame van de inschrijfbalie. Zij wil mij een niet-lid startkaart aansmeren waarvoor ik feestelijk mij neus ophaal. Zal vandaag dankzij wandelclub Kwik en Jef Dollar zwart wandelen ! Kunnen Wandelen wordt zowaar Kunst.

Consumeer wat ten voordele van de organisatie en vat de laatste etappe aan. Branstse Heide en Grootheide, bosjes en een Maria bedevaartsoord. Open terrein dan, heideherstel lees ik op een bord met uitleg. Stilaan bereik ik Bornem centrum, zijn achterafjes en stille straten. Bij de lokale korfbalclub zit mijn tocht er op. Nog even tijd voor een drankje en dan reppen naar de bus. De beentjes zijn gestrekt.

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6368484553280886561

19:59 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

25.12.2016 wvk Puurs

Het is nog donker als we omstreeks 08:00 vertrekken vanaf Boom Markt. We hadden Martin verwacht maar die laat zich niet horen. We vermoeden nog problemen met de hand of andere ongemakken. Moeten een uurtje lopen tot nieuwe startplaats Vredezaal in Kalfort, gewoon het fietspad langs spoorbaan Boom – Puurs volgend in het groen. Net als onderweg is het erg rustig in de zaal. Toch begroeten we vele bekenden waaronder zelfs Danyell uit het verre Rotterdam.

Het parkoers bestaat uit 4 lussen, twee van zowat 7,5 km en twee van 4,5 km. Braafjes beginnen we met lus A. Deze voert ons door woonwijk Fabiolapark en vervolgens over landelijk beton richting Fort van Liezele en Hof Ten Broek, beiden midden een waterpartij gelegen. Even lopen we door akkers van savooikool en prei. Patje Kloek is intussen onze gezel geworden. Hij liep gisteren even over en weer tussen Antwerpen en Boom, goed voor 52 km en komt vandaag uitlopen. Ieder zijn kunnen, bedenk ik. We vervolgen onze weg langs enkele prachtige dreven tussen weilanden en komen bij de moerassen rondom riviertje de Vliet uit. Langs de klassieke watertoren en de monumentale kerk van Puurs dan. Voorbij het station linea recta terug naar de zaal. De eerste opdracht is volbracht.

Komt Martin plots aanzetten. Blijkt dat we elkaar verkeerd begrepen hadden. Uiteraard trekken we samen verder op. Lus B voert aan de overkant van de expresweg langs de Kleine Amer. Wat beton lopen tot we een prachtige en slingerende landdijk mogen aflopen. Daarna volgt de lange rechte Molenveldweg tot randje Ruisbroek. Ook Annie & Willie sluiten aan. We vervolgen onverhard langs een kroosrijke en dus fel groene gracht en de spoorbaan Mechelen – Sint-Niklaas. Draaien rond het Hof van Coolhem en terug naar de start/finish.

Pikken nu lus C op samen met Rikske van Bornem. Terug de expresweg over en langs de Kleine Amer. Nu echter meteen naar het Hof van Coolhem en een leuke omzwerving over graspaden door het bos/park van De Moeren. Het is nog vroeg en dus doen we lus A nog eens over zodat Martin ook wat kan uitbuiken. Het grijze zwerk laat intussen miezerig vocht over onze hoofden neerdalen. Afsluiten doen we met Yvette & Norbert, schnaps und bier zijnde graanjenever en Duvel.

Martin is zo lief ons af te zetten langs de A12 in Aartselaar zodat wij slechts 3,5 km tot thuis hoeven te lopen. Het regent intussen flink als we langs de Cleydaellaan het echtelijk dak opzoeken. Hebben zowaar 35 km op de teller staan vandaag ! 

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6368483711672868033

19:58 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

24-12-16

24.12.2016 Knooppunten door de Rupelstreek

Het is een vreemd gevoel, een zaterdag zonder wandeltochten. Uiteraard vinden wij er wat op, ik zet een knooppunten route uit door onze eigenste Rupelstreek. Vertrekken van thuis met een eerste markering aan het andere einde van onze straat. Snappen de richting van het pijltje niet goed en het zal ook fout blijken te hangen. Van een goede start gesproken ! We improviseren wat en wandelen Hemiksemse straatjes langs het oude gemeentehuis en het station tot de sportterreinen. Zitten nu op het juiste spoor. Zoeken riviertje de Vliet op en het tarmacje door de weilanden van Zinkval. De Tuinlei dan, na de werkzaamheden en tegen de wil van zijn bewoners in weldra een vierde uitvalsweg voor centrum Schelle. Even langs de spoorlijn naar Boom en dan zoeken we de prachtige Walenhoek op. Nielse kleiputten zijn omgetoverd tot een plejade van vijvers met rietkragen en bevolkt door overwinterende gasten. Heerlijk wandelen in alle rust is het hier. We lopen een extraatje richting Noeveren. Zijn intussen al 2 ½ uur onderweg en pauzeren in een bushokje. Geen staminee te bespeuren !

Noeveren dus en zijn museum van de steenbakkerijen. Steegjes en smalle straatjes langs de huisjes van de vroegere ‘travakkers’. Ze voeren ons naar de gitzwarte kerk van ’t Hellegat. We zwerven opnieuw door die schitterende Walenhoek met zijn verwilderde bosjes, glimmende berken en waterpartijen. Klimmetje om uit de put te komen en langs ’t spoor naar d’Aa Statie van Niel. Dwars door de ‘slimste gemeente’ dan tot een stamineetje waar we ons Duvelke degusteren. Paar vrolijke zuipschuiten aan de toog die mij meteen als allochtoon brandmerken. Ik zal het dus nooit leren, die tongval van het Boomse. We hebben nog een ruim uur wandelen voor de boeg. Volgen de Rupeldijk bij hoog en stilaan aftrekkend water richting Schelle en inderdaad de Schelde. Genieten van de rust die de feestdagen met zich meebrengen. Interescaut, de Boerenkrijgkapel, ons gemeentehuis Sint-Bernardus en ’t Callebeek. We zijn ruim 6 uur onderweg geweest voor zo’n 24 km en hebben het eerste pijltje van deze ochtend terug in de juiste positie gehangen.

Bij deze wensen wij al onze vrienden wandelaars een fijn eindejaar toe en veel gezellige wandelkilometers in 2017. Graag begroeten wij dan ook opnieuw zij die momenteel in de lappenmand liggen zoals Jantje Pijp, de Vinne en Polleke B. om er maar enkele te noemen. 

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6367728333742099297

19:06 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

21-12-16

18.12.2016 Provinciale Bestuurskern Antwerpen

We vertrekken nog eens van thuis vandaag. De klassieke GR tocht langs ’t Macadammeke, en de Hobokense parken Fort VIII en Sorgvliedt. Heb de laatste weken een aangenaam extraatje ontdekt van station Hoboken-Polder tot oep ’t Zuid, langs officieel erkende street-art. De multiculturele Brederodestraat en binnen de twee uur staan we op de Amerikalei in het drukke geroezemoes van de startzaal. Hebben ergens tussen de 10 en de 12 km in de kuiten.

Drie opdrachten nog te wandelen vandaag, dwars door de Koekenstad. Een eerste lus van zo’n 9 km. Langs het gratis pension van de Begijnenstraat en even verder het Leger des Heils. Jack van Mia is al druk in de weer met zijn fototoestel. We stappen langs ontelbare winkels van allerlei slag richting Nationalestraat en Groenplaats. Gigantische ijspiste en kraampjes, allen overdekt net als de trots van ’t Stad, het standbeeld van Rubens. We koersen verder door smalle straatjes zoals de Korte & Lange Nieuwstraat, oplettend voor voorbij denderende trams. Keren en draaien door de binnenstad tot de Grote Markt en nog rustige kersthappening. Rechtsweg dan richting Vleeshuis. Patje Kloek is ons al voorbij gelopen. Heeft eerst nog een wedstrijd in het Waasland. Het kan niet anders, we moeten ook het andere ‘vlees’ bewonderen rondom het Falconplein. Er blijkt meer vertier beschikbaar te zijn op zo’n zondagochtend dan wij dachten. Cultuur nu met het M.A.S. (Museum aan de Stroom). Het weer is te miezerig om naar zijn dak te klimmen, de zichtbaarheid te beperkt. We lopen door langs het Bonapartedok, Brouwersvliet en Sint-Paulus. Zo bereiken we de Schelde en lopen dwars door het Steen en de aanpalende kermis. Jefke voegt zich bij ons en ik moet mijn kompanen laten gaan bij de Vlaaikensgang, knie wringt tegen. Op een sukkeldrafje hink ik achter hen aan langs vele kleine zaakjes, marktpleintjes en godvergeten Antwerpse straatjes. Ben blij de zaal te bereiken en plof op een stoel neer. Hoog tijd om de innerlijke mens te versterken.

Jefke loopt de lus van 7 km op weg naar huis. Wij zullen hem gedeeltelijk volgen. Langs het oude justitiepaleis richting Harmoniepark (AZ Monica) en dan naar de grote Steenweg en brouwerij De Koninck. Heel nieuw parkoers voor ons dat nu op grondgebied Berchem voert met oudere maar toch nog steeds statige herenhuizen. Doet een beetje denken aan een verbeterde versie van Etterbeek & Elsene in Brussel. We wandelen door de wijk Zurenborg richting oud militair ziekenhuis. Schitterend hoe de vele gebouwen hier gerestaureerd worden en een nieuwe woonfunctie krijgen. Een echte ontdekking zelfs voor Linda. Komen bij de prachtige muren met torentjes uit van de spoorbaan tussen Berchem en Centraal, het Jodenkwartier. Lange Kievitstraat, Pelikaanstraat, namen als klokken. Even nog raken aan het stadspark en we staan zo weer in de zaal. Hé, hé, dit was verrassend anders en heel leuk om wandelen.

Het wordt al stilaan duister als we de laatste vier km aanvatten, Antwerpen-Zuid. Het wordt een zwerftocht tussen Schelde, Waalse kaai en Leien met her en der een bezienswaardigheid, natuur of cultuur. Eén ding snappen wij niet, waarom schenkt men hier Mechelse Carolus en geen Koninck of Seefbier ? Aantwaarpeneir kom op voor je stad, die kan en moet anders (ha,ha,ha)

 FOTOREEKS

 https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6366624393187642113

19:43 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -a

15-12-16

11.12.2016 Sint Michielstappers Brecht

Bruno en zijn team weten ons de laatste tijd te bekoren met mooie parkoersen en dus tekenen we vandaag ook weer present. Zijn net op tijd voor bus 600 oep de Roosevelt ploats en dus al omstreeks 08:00 in Brecht. Er vertrekken toch al heel wat wandelaars in het koele ochtendlijke donker, ook de startzaal is goed bezet. Hebben vandaag ruim 28 km voor de boeg.

Stille achterafjes loodsen ons de bewoonde wereld uit richting Molenhof. We lopen nogal wat landelijk tarmac langs onder meer een batterij kistkalveren. Vaartdijk noemt het hier en inderdaad, we pikken een vaart dijk op die ons tot de eerste rustpost voert, de hangar van Familie Van Looveren. Niet zo sterk, deze eerste 7 km.

Door een arduin verwerkend bedrijf nu en dan langs een ophangbrug de vaart over richting Klein Veerle. Aanvankelijk wat beton maar dan een prachtig zandpad langs de vijvers van natuurdomein Hoofsweer. Terug tarmac met de Westmallebaan, immer gerade aus door de weilanden. Opnieuw een strookje vaart met Chantal die vanaf de andere oever loopt te zwaaien, zij heeft een rondje voorsprong op ons. Brede omzwerving langs hoeves met grappige namen zoals In ’t Midden, wat heel juist was op onze weg. Privaat dan, door de boer zijn wei langs een diepliggende gracht. Vervolgens rechtdoor en stevig doorstappen tot rustpost twee in café Hoefijzer, bomvolle zaak.

Babbel met Jo en verder trekken met Annie & Willie. Opnieuw het landelijke in en langs de voornoemde vaart. Gezellig keuvelen over wat ons bezig houdt, de wereld van vandaag en onze vrienden wandelaars. Onverwacht een parel van een natuurgebied Kooldries genaamd. Waterpartijen, pittige natte paadjes, en pareltje van heel veel karaat. Genieten dus ! Nog een stukje vaart en terug bij de Familie Van Looveren.

W & A trekken door, wij nemen een laatste pauze met Jo. Dan een bepaald vettig paadje, een laatste keer onderaf de vaart en door het landelijke Molenheiken terug naar de Brechtse dorpskom. Langs het Kempisch museum en het stadspark richting Duvel en smoutebollen. Afsluiten helaas in mineur want clubmaatje Christine meent te weten dat ons aller Jantje Pijp zou getroffen zijn door een herseninfarct. Wij hopen stilletjes dat zij zulks verkeerd verstaan heeft …

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6364394681124029761

19:30 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

10.12.2016 Grashoppers te Blauberg

Blauberg is onbereikbaar tijdens het weekend met het openbaar vervoer maar de website van de Grashoppers leert ons over rustpost Onder De Toren in Bergom en dat is een makkie via Geel. Bij het station passeren net de Zotte 50 van Gheel met de vraag of wij mee stappen. Dank U jongens maar wij reizen even verder.

Na 100 meter wandelen is het al van dat, parkoerswijziging wegens een dwarsliggende lokale bewoner. Meteen vakkundig opgelost door onze gastheren en we stappen het tarmacje tot voorbij het voormalige Dreefhuys en zijn eigenzinnige kok. Duiken de bossen in achter Mie Moan, ook wel Hertberg genoemd. Halfopen terrein bij gekapte sparrenbossen. Nogal wat asfaltbaantjes in het groen, het is dan ook een wintertocht. Nochtans valt het met het weer reuze mee de laatste dagen en weken, droog, soms helder en zeker niet koud. Uiteindelijk verlaten we het bos bij het Ploegpad. De kerk van Blauberg is meteen prominent aanwezig. Na een ruim uur wandelen belanden we in een de drukbeklante startzaal en bij ons HHHennietje. Horen dat Martin forfait heeft gegeven wegens te veel hinder van een pas geopereerde … hand.

We beslissen de 25 km te volgen richting Wolfsdonk. Zijn op het middaguur natuurlijk moederziel alleen, wandelend over zandpaden langs de bosrand ergens tussen Everbeur en Testelt in. Mooie dreven, open plekken met heide en vennen, klokkebesen langs de boord van ons wandelpad. Een fietspad voert ons naar de bewoonde wereld bij Nieuw Mechelen. We laten de huizen weer achter ons voor halfopen terrein richting Stokheide en de grens tussen Testelt en Wolfsdonk. Bij de OLV kapel weten we de rustpost nabij. Hebben intussen zowat 16 km in de kuiten en nemen een ruimere pauze in een lege zaal. Ik maak van de gelegenheid gebruik om een lekker stukje appeltaart tot mij te nemen.

De volgende etappe van 9 km nu. Weg van dorp en kerk richting nattig strookje met beekje roestwater. We zijn in Varenwinkel en grondgebied Herselt. De Kapittelberg laten we even rechts liggen. De 25 km gaat alleen op pad langs groene binnendoortjes en een heuvel op met boven een fraai uitzicht over Herselt centrum. Voorbij de Klokkenkuil dan op de top van het beboste duin en naar de wijnboer van Kapittelberg. Aan de overkant van een drukke steenweg richting Drie Eiken. Wat tarmac lopen om de volgende bosstrook te bereiken. Waden door het bruine blad en volgen daarna een stil asfaltbaantje naar Grote Hees en zijn ranke sparren. Tarmac en zachte ondergrond wisselen voortdurend af. Een laatste dreef van fiere beuk, we zijn opnieuw in Bergom.

De meeste wandelaars hebben nog zo’n 7 km voor de boeg tot Blauberg, wij lopen het lokale lusje van ook 7 km. Gaan daarbij Sigrid en enkele andere late vogels achterna. Door de Hoge Dreef tot de Mariagrot en dan genietend van het natte, groene Varenbroek. Goorbeek is weer heel wat tarmac tussen boerderijen en hun landerijen door. De geur van vers gemaaid gras prikkelt onze reukorganen, begin december nota bene ! De parkachtige omgeving zet ons af bij de bruine Nete. We volgen de rivier stroomafwaarts voorbij Westerlo centrum en het kasteel de Merode. Onze tocht zit er op.

Duveltje drinken bij de Grashoppers samen met Guy en dan nog eentje in een lokaal café. Willen de helpers niet te lang voor de voeten lopen, hun dag was ook lang. Over Herselt en Herentals terug naar de Koekenstad. Deze klassieker zit ook weer in onze kuiten. 

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6364393267241398481

19:28 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

06-12-16

04.12.2016 De Ravelse Wandelaars te Poppel

De verwachtingen zijn vandaag hooggespannen, Leo & Mieke Pap nodigen uit. De meeste wandelaars stappen van de Tilburger in Weelde. Een viertal ‘connaisseurs’ rijden door tot Poppel. We vallen bij Mieke binnen midden de ‘echten’ van de 50 km. Handjes schudden, babbeltje doen en met de ‘ziekenboeg’ aan tafel zijnde Hennie en Katrien.

Om 10:00 steken we dan toch van wal voor 29 km in noordelijke richting. Alles wat maar enigszins kan oogt winters wit in de stille Poppelse straten. Het duurt even voor we de sparrenbossen induiken, de luide knallen van jagers op de achtergrond. Her en der wat kaalslag, ook hier met de bedoeling heide te verkrijgen ? Onder een staalblauwe hemel en met de zon prominent aanwezig koersen we verder door open terrein. Tarmacjes langs stille hoeves. Leo stuurt ons letterlijk door een weiland en langs een wat groezelige groene vijver. Slingertarmacje dan naar de eerste pauze bij Aarle IJs, pal op de grens. Broertjes De Keyser, fris en monter na hun ‘teir fieste’, Martin en Guy ook.

Wij steken de grens over bij de Poppelsche Leij, gaan Nederen door het Ooievaarsnest. Een ons zeer bekend terrein van bossen en open stroken. Heerlijk wandelen in de absolute stilte en rust samen met de broertjes. ZALIG ! Pauze deze keer in de behekste Radio Paloma. Hier hebben ze nog nooit gehoord van een rookverbod !

Fietspad op door open, winderig terrein. Richting meer bebost bij de Naturentuin en het Nieuwkerkse klooster. Hele lange brede dreef door tot de gemotoriseerde medemens bij uitspanning de Rovertsche Leij. Gezelligheid in het speelbos en zijn slingerpaadjes. Lange rechte bosdreven dan richting Gorp aan de Leij. Plots herkenning van het terrein, we naderen de Nieuwe Hoef. Hier liepen een paar jaar geleden heel wat wandelaars fout. Geen probleem deze keer, langs de bosrand door een pracht van hoog opgeschoten wit pijpenstrootje. Door het groen/witte bos dan benieuwt naar wat komen gaat. Ja hoor, Leo doet het weer, krinkelen en winkelen langs de Rovertsche Leij, een redelijk diep liggend waterloopje. Wat ons betreft ‘le moment suprème’ van deze tocht.

Gezellig pauzeren dan in de donkere Nieuwe Hoef met Martin & Guy. We hebben nog ruim 8 km voor de boeg. Hop naar de Paradijsbrug en dan opnieuw de Leij opzoeken. Waden door het bruine blad langs ontelbare rododendrons. Voorbij een bevroren vijver en langs de kapel van Rovert (anno 1735). Huppelen over smalle paadjes en zanderige duintjes tot een open terrein. Kippenstallen teisteren onze reukorganen. Maar daar zijn de sparren weer, onze gastheer heeft een aversie van beton. Heerlijke slingerpaadjes, op en neer, soms een beetje glad tot de rand van Poppel en de eerste villa’s. Een ommetje langs de klassieke hoeve … Duveltijd !

Omstreeks 17:30 op een overvolle bus en later erg drukke trein. Gelukzalig nagenieten toch. De Ravelse Lange Afstand Tippelaars hebben het nog maar eens bewezen, zijn staan op hetzelfde heel hoge niveau als hun leermeesters van net over de grens. Wij kijken uit naar de nieuwe startlocatie volgend jaar in hun thuisbasis.   

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6361023876942087889

17:31 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

30-11-16

29.11.2016 Bavostappers te Veerle-Heide

We zijn al vroeg uit de veren. Reizen gezellig met José (Wilrijk) en Rudy (Hove) over Antwerpen-Centraal en Geel naar Veerle. Een tiental wandelaars reppen zich vanaf bus 19 naar de startzaal in Veerle-Heide. Het is er berendruk. Hennie heeft zich strategisch opgesteld met een heel leuke stand zelf gemaakte kerstversieringen. Een koffietje, korte babbel met heel wat bekenden en we gaan op pad.

Hebben twee lussen van elk 10 km voor de boeg. Het heeft stevig gevroren, voor het eerst dit jaar. De lucht is staalblauw er staat geen wind, dit wordt een leuke dag. Kilometertje of zo gelijk lopen over tarmac tussen ranke sparren en dan gaat lus A richting Averbode, bossen & heide. De paden tussen weilanden liggen er wit en keihard bij. De zon priemt door de vele sparren. Onze route voert tot net voor de abdij van Averbode, Everbeur zeggen ze hier. We waden tussen rosse varens en verraderlijke braamtakken door richting vijvers van recreatiedomein Averbode. Ik ben hier al jaren niet meer geweest. De omgeving is danig veranderd sinds vadertje staat de bossen heeft overgenomen van de familie de Merode. Grote happen bos zijn gekapt en vervangen door vennen en geel pijpenstrootje. Een vrolijke bende wandelaars stapt stevig door over een tarmacje tot de grote baan die Diest met Westerlo & Geel verbindt. Aan de overkant ligt domein Gerhagen, meteen onze derde Vlaamse provincie op deze lus, Limburg na Antwerpen en Brabant. Vrij snel terug de baan over. Vroeger weiland is nu een groot ven geworden waarin de zon zich spiegelt. Een strookje brem en dan terug donker sparrenbos. Afsluiten doen we langs de rand van de Vejelse bebouwing. Opnieuw berendruk in de zaal waar menigeen zich tegoed doet aan spek & eieren.

Wij pauzeren bij ons aller Hennie, versterken de innerlijke mens en vatten lus B aan. Zelfde eerste honderden meter dan daarstraks, wordt deze keer trouwens een heen-en-weertje. Opnieuw de sparrenbossen in tot de Grensstraat, grens tussen Brabant en Antwerpen, Everbeur en Blaaberg. Bij het volgende groene strookje moeten we over een spekgladde houten plank. Geen spek voor onze bek en een vriendelijke bewoner laat ons over zijn erf lopen, waarvoor onze dank. Strookjes bos wisselen af met nogal wat Blaubergse straten. Bij Binnenheide splitsen de 7 en de 10 km op. Een koolzaadveld, winterbedden van asperges en dan opnieuw heerlijk bos. We dwalen door Hertberg tot het tarmacje van Hulst. Moeten lachen bij de volgende groene strook waar een stevig in het vlees zittende fox probeert achter een hert aan te gaan. Foxie verliest de wedstrijd tegen de sierlijk zwevende hinde, komt jankend in de bramen terecht. Wij zetten onze weg verder over een pracht van een landdijk, bruin van het gevallen blad. Een stukje Zandstraat & Grensstraat, het heen-en-weertje van daarstraks, onze tocht zit er op. Waren twee keer twee uur onderweg voor telkens 10 km. Goed gemeten mannen !

Nog een gezellige afdronk met Hennie en we reppen ons naar de bus … om vast te stellen dat ie elk uur zo rond 20 à 25 na rijdt behalve om 16:00 ! Stappen dan maar tot Veerle-dorp voor een extra drankje, het is te koud om buiten te wachten. Zullen finaal rond 20:00 thuis aan de dis zijn. Hebben een leuke dag gehad en kijken al uit naar nog en paar midweektochten diep in december. Maar eerst staat volgend weekend de Belgische Olat-tocht op ons programma … bij Leo en Mieke Pap. Tot dan.  

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6358863145883535969

21:43 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -v

28-11-16

27.11.2016 Schorrestapers Boom

 

Vandaag wandelen we een streekderby. Zijn al een paar jaar zeer te spreken over de parkoersmeester en de organisatie van de Schorrestappers. Kwart voor acht gaat de eerste bus tot Boom markt, lijkt wel op uitslapen ! Kwartiertje warmlopen en we zijn in het voormalige ‘apenkot’ midden domein De Schorre. Voetbalvelden zien onderweg wit van de kokmeeuwtjes op zoek naar hun ontbijt. Chantal is ook paraat, krijgt langs alle kanten Auwe Kleire cadeau en ze is dus nog vrolijker dan anders. Ook wij gaan voor ‘koffie met een witteke’ en steken dan van wal voor zo’n 26 km.

Prachtig domein De Schorre, her opgewaardeerde kleiputten, komt eerst aan bod. Finse piste en vlonders tussen glimmende berk, moerassen en groene ex-klei plassen door. Klimmen tot de deltaheuvel met mistig uitzicht over de Rupelvallei. Terug naar beneden langs de passerelle bol van de Tomorrowland symboliek. Het jaarlijks megalomaan lawaai blijkt de ideale investeerder voor de uitbouw van deze toch wel prachtige omgeving. Langs het permanente circus en de hockey terreinen van Braxgata verlaten we even het groen. Een in opbouw zijnde nieuwe wijk loodst ons naar de Rupelkaai. Rupelbrug over en aan de overkant de dijk naar Klein-Willebroek. Twee keer over de sluis van de jachthaven en het is een eerste keer pauze.

Ik heb precies mijn dagje niet, lood in de benen maar stappen zal ik ! Terug over de sluisdeuren, we lopen langs een visput recht naar Broek Denaeyer. Heerlijk genieten van net niet te natte paden in het wilde bos. Terug de Rupeldijk op dan, later een landdijk, die we delen met wieler-terroristen. Voorbij een kasteeltje gaan we weg richting weer andere visputten en een splinternieuw zaaltje bij het water, de Cartelvissers.

Babbel met Ollandse Stroboeren, verwoede cache-jagers en Patje Kloek. Terug op pad langs Kleine Bergen richting voetbalterrein van VK Heindonk, club net zo oud als ik. Samen met Patje stappen we door weidse weilanden richting kapel van Ten Doorn en Heffen. Betonbaantje met gracht aan weerkanten en dan het bos in richting Broek van Blaasveld. Patje zet het op een lopen, wij volgen gezapig tot roeibaan Hazewinkel en rust in De Marmiet. Nicole & Herman tekenen present net als Denise & Patrick. Tja, wij komen overal bekend volk tegen, is een onmisbaar deel van wandelen.

Deel vier loodst ons langs de onverharde kant van Hazewinkel. Zoals de medewerker van de Schorrestappers ons vertelde, populieren worden er massaal gekapt. Zouden vroeger eigendom geweest zijn van Union Match. Ruilen de roeibaan in voor de Biezenweiden, heerlijk nattig bos. Strookje fietspad en dan de kaai van de jachthaven. Bootjes kijken, van de eenvoudige kotter tot het super de luxe jacht. Meteen ook onze laatste rustpost in Klein-Willebroek.

Geef wat tekst en uitleg aan een blonde dame die voor het eerst deelneemt aan een georganiseerde tocht. Het dringt moeilijk door in het witte koppetje maar ze haalt we de finish van haar 9 km. Het kleine strookje wildernis slaat onze gastheer natuurlijk niet over. We kunnen dan kiezen tussen bootje varen op de Rupel of een extra kilometertje over de Rupelbrug. Uiteraard gaan wij voor het laatste. Zijn ongeveer gelijk met het bootje aan de overkant, de kant van Boom-City. Langs het water nu langs Hoek en Steencaycken. Weg van de Rupel zijn we vanaf Braxgata meteen in de zaal. Chantal nuttigt haar laatste jeneverke (hoeveel waren het er ook alweer ?). Yvette & Norbert delen ‘snaps und bier’ met ons.

Hoe we het doen weten we niet, maar op Boom Markt zijn alle bussen naar Hemiksem net weg. Halfuurtje wachten en dan naar de zondagse choucroute. Mooi werk van de Schorrestappers, we keren zeker volgend jaar tevreden terug.

 FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6358110275133283921

21:06 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -b

25-11-16

24.11.2016 KVG Hoogstraten te Wortel

De wekelijkse poetsdag valt samen met een 32 km aanbod en dus kom ik al voor 06:00 ‘mijnen tram’ uit om plaats te maken. Twee busritten ver tot Hoogstraten, algauw twee uur rustig reizen. Bij de monumentale kerk kies ik voor een mooie stenen bidweg richting Penitentiaire School zoals dat zo mooi noemt. Kom er de eerste wandelaars tegen waaronder Viking in charmant gezelschap. Loop tegendraads tot de startlocatie in Vagebonden gemeente Wortel. Heb zodoende 2,7 km op de kuitenteller staan. Ides is volgens Jean-Pierre Aktivia fotograaf van dienst. Zij stuiven weg, ik maak mijn keuze bij de parkoerstekeningen.

De (straten)lus richting Minderhout laat ik voor wat ze is en ga meteen voor 32 2x. Stap door de lokale witte wijk en wat villa’s het dorp uit. Het weer is grijzig, winderig, zuur eigenlijk. Bij de ingang van het bos de magische woorden Wortel Kolonie, daar zijn we voor gekomen. Meteen door de prachtige Torendreef en dan linksaf waden door het bruine blad. Het pad is nauwelijks zichtbaar, de bepijling dun, ik vorder voorzichtig. De ondergroei varieert van rosse varens over bramen, glimmende berken zijn altijd een leuk decor. Ik duik bosdomein Schootse Hoek in. Een dreefje verder open terrein, akkers met her en der een ven. Zijn we hier op Hollands territorium ? Bij de markering Het Merkske blijkt mijn gevoel juist te zijn, Noord-Brabantse aanduidingen maar geen wandelpijlen meer. De samengetroepte wandelaars zijn onzeker, kiezen voor gewoon rechtdoor. Een lokale dame gaat ons voor in de juiste richting. Finaal bereiken we opnieuw een bosstrook en de Koloniedreef. Rustpost De Slinger is piepklein en goed beklant.

Tijd om de innerlijke mens te versterken met een heerlijke speltboterham, is tegenwoordig mijn ‘dada’, alles wat met de terug opgewaardeerde graansoort te maken heeft. De 32 km krijgt een extra lus aangeboden die ik mij herinner als prachtig eerder dit jaar. Jacqueline begroeten die al een lus voorsprong heeft en ik ga op pad. Een paar prachtige dreven loodsen mij naar de verspreidde hoeves van Staakheuvel. Dan het half-beton baantje op van de Dodendraadroute. Herinnering aan WO1 die je ook kan vinden bij Leo en zijn Mieke Pap, De Kluis in Achel ook. Had ik gehoopt einde baan links de bossen in te draaien, niks is minder waar. De parkoersbouwer volgt beton naar rechts richting Heikant. Ik wandel op de grens tussen België en Nederland, langs driegemeenten punt Hoogstraten, Merksplas, Baarle. Aardbeien wachten overkapt op betere, warmere tijden. Runderen staan wat troosteloos bij hun koude stallingen. Even een bosstrook, spar met een ondergroei van geel pijpenstrootje. Het Egelspad is opnieuw tarmac langs bosrand en chalets. Even verder, bij de Zwartwaterweg zoek ik een bankje op. Even pauze, uit de wind lukt het best zo eind november. Andere wandelaars lopen door, sommigen verbaast dat ik alleen op pad ben, behoeft tekst en uitleg. Het Eendenpad nu, onverhard tussen huisjes in het groen. Bij de Pampaweg weet ik de pauze nabij. Begroet Rudy & Diane bij de van tralies voorziene ex-landlopers bewoning. Vlaams belastinggeld wordt hier gebruikt om de nieuwe Belg een onderkomen te verschaffen.

Het is mij te druk in het kleine zaaltje, vind buiten een plaatsje en daar geniet de plaatselijke poes uitgebreid van. Ze komt steeds weer terug voor een fikse knuffel. De laatste loodjes dan. Ellenlange Koloniedreef, klinkerpad tussen dubbele rij bomen gaat over in Dieptestraat. Fietspad op langs drukke baan, Viking en gezellin achterna. De Peedijk loodst ons tussen akkers door richting bos. Hé rechts liggen de witte gebouwen van de Kolonie weer ! Gewoon even een lusje gelopen. Met z’n allen dwars door een leuke strook bos tot centrum Wortel of daaromtrent. De kerkklok geeft er 16:25 aan, de vagebond … het is nog maar 15:00 ! Hoog tijd voor een Duvelke en om de grootste ‘leugen’ uit de wandelaarswereld anno 2016 te aanhoren. Rudy heeft het over het nemen van een sabbatjaar in 2017…. Diane schatert van het lachen. Terug naar Hoogstraten dan, dezelfde route als de heenweg deze ochtend. Ben wat teleurgesteld, te veel beton en te weinig bosstroken naar mijn verwachting. Het weze zo …   

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6356968393038523553

19:12 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

23-11-16

20.11.2016 Olympic Deurne te Schilde

Wilfried heeft het parkoers in Hoeilaart moeten omgooien naar 19 km zonder Zoniënwoud. Linda kiest voor het dichterbij zijnde Schilde. Geen idee wat Theo daar kan bouwen maar we weten dat hij een clevere kerel is. Patje Kloek denkt er ook zo over en samen met een vierde Stroboer reizen we af. Er zou slechts één aanpassing zijn aan het parkoers namelijk het Vrieselhof in Oelegem. We leven op hoop !

Sigrid is ook weer paraat, wacht op een maatje als wij vertrekken. Het is overal muisstil, in de startzaal, op straat, alleen de wind giert door de bomen. De voorspelde storm komt aanzetten. Lopen door de Bellevuedreef met zijn statige landhuizen. Plots een heel luid gekraak gevolgd door een daverende doffe slag. Hier wordt een stevige knap geveld. Even later staan we er naar te kijken midden het bos, een gigantische beuk ligt horizontaal. Even verderop staat er nog een jonger exemplaar te zwiepen. Kraaak …. boem ! Linda, die stoer vertrokken was, lijkt plots veel kleiner. Met gespitste oortjes als twee bange konijntjes reppen we ons verder door het Pioniersbos. Tussen takken door, onder of over een gesneuveld knaap, als dat maar goede komt. Voorbij de ruïne van het Schildehof en een riviertje verlaten we het bos. Wir haben es geschaft ! Wandelen nu tussen velden door en over een onverhard fietspad richting kanaal. Worden zo af en toe een metertje opzij geslingerd door boze weergoden maar we geven ons niet gewonnen. Door halfopen terrein gaat de trip verder tot centrum Oelegem en de rustpost. Willy & Marij tekenen er ook present, ons aller Herman ook. De Die Hards dus !

Hebben een lokale lus voor de boeg die ons aanvankelijk door een nieuwbouw wijk loodst. Bij ruig weer door weilanden tot waterpartijen. Dan een heen en weertje onderaf de E34. Heerlijk wilde paden op de schuine flanken van de autoweg, echt iets voor Theo om zulks te vinden. Wij vinden het heerlijk. Gaan nu ‘op een zakdoek’ heen en weer lopen tussen de bruggen over het Albertkanaal om af te sluiten langs de dorpsmolen. Special effects dit lusje dankzij Theo en de hemelse boze wolven.

Door een witte wijk en langs de Knodbaan richting Fort van Oelegem. De langste afstanden lopen rond de plas en de 30 km duikt de Halse bossen in. Kilometers lang kunnen we alleen genieten van het bronsgroen eikenhout. Bij weer eens een windstoot lijkt het wel of een troepje losgelaten aapjes ons bekogeld met alles wat ze vinden, twijgjes, mastentoppen en plukjes dorre naalden, het vliegt allemaal in het rond. Sparren lijken heupwiegende jonge dames met weelderige haardos. Wij vinden het schouwspel fantastisch en lopen echt te genieten. Na vijf kwartier pauzeren in een net Hals cafeetje. Er zijn blijkbaar een kleine 40 dapperen die 30 km wandelen.

Hebben nog ruim een uur voor de boeg. Bosje met liguster, de Heilige Geestweg, we stomen door naar het volgende sparrenbos. De wind is intussen gaan liggen, de storm geluwd. Heerlijk wandelen nu over een kaarsrecht bospad richting Kantonbaan. Krijgen het Renier Sniederspad aangeboden als afsluiter. Een naam die zeker bij GR wandelaars een belletje zal doen rinkelen. Heerlijk pad trouwens langs onder meer een riviertje tot het dorpscentrum van Schilde. Nog wat keren en draaien, de finish is nabij. Een groepje wandelaars troept samen rond Theo. Inschrijvingen gesloten om 13:00 zegt ie wegens te veel omgewaaide bomen. Toen waren deze vogels al gevlogen natuurlijk. Allen bevestigen, dit was een prachtig parkoers en er was geen reden om thuis te blijven. En Theo … die heeft zijn tekening voor volgend jaar al klaar want slechts 350 dapperen waagden zich aan de tocht vandaag.

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6356230744320986241

 

19:31 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

15-11-16

13.11.2016 Wandel Mee Ruisbroek-Sauvegarde

We beslissen geen derde keer gek te doen. Kunnen omstreeks 11:00 in Dessel zijn maar de terugreis wordt vast en zeker desastreus. Zondagavond is studentenavond, met valiezen en al op de bus tussen Herentals en Lier. Wij zien dat echt niet zitten. Kiezen dus voor dicht bij huis in Ruisbroek-Sauvegarde. Zijn met de eerste bus 290 om 08:00 al bij Boom Markt. Nat en mistig, brrr echt gemotiveerd ben ik niet. We stappen de Rupelbruggen over richting Prayon-Rupel. Bij het fietspad richting Puurs de eerste oranje pijlen, we volgen het parkoers niet wetend wat of hoe.

Duiken bij de eerste overweg het natte bos in. Gelukkig graspaden in puur natuur. Twee jonge jachthonden vinden ons de gepaste wandelmaatjes, hun baasjes hebben tot twee keer toe wat werk hen bij de les te houden. Heerlijk wandelen intussen langs een diepliggende beek. 2 x splitsing, intuïtief weten we dat we weglopen van de startzaal maar ik volhard. Langs een oude spoorbaan richting A12 en Willebroek. We corrigeren een markering die door snoodaards verdraaid is, we hebben terreinkennis. Slingertarmacjes nu langs platanen, hun grote bladeren als reuzenhanden onder onze voetzolen. Hof ter Zielbeek, park, betonnen bidweg en Mariagrot als afsluiter. We zijn al anderhalf uur onderweg.

De geprogrammeerde start nu, een lokaal lusje van 4,8 km. Strookje onverhard langs pas uitgereden mais en dan wat Ruisbroekse stille straten. Vervolgens een karrespoor in het groen langs een al even groene kroosrijke beek. De spoorbaan tussen Puurs en Willebroek op langs kale akkers en zo terug naar de ‘handjes’. Pauze in een drukke zaal met Eddy (fotograaf en tegenwoordig pater blootvoet) en Liliane. Water & Wilgen noteer ik voor de eerstvolgende honderden meters, leuk stukje natuur. Dan nogal wat straatwerk tot de spoorbaan richting Puurs. Velen zullen niet beseffen dat de trein die hier vandaag uitzonderlijk langs rijdt van ’t Zeitje komt. Kleine Amer, Eikse Amer, beton lopen door het landelijke Klein Brabant. De hoofdstraat van Ruisbroek, een nieuwbouw wijk, pauze.

We verlaten een gezellig warme en drukke zaal voor een stapje langs de kanaaldijk Zeekanaal. Zicht op ’t Hellegat, de verlaten Boomse jachthaven en het Gemaal van de Vliet. Nog voor Wintam keren we ne kier were langs de Eikevlietbaan rechttoe, rechtaan door de velden. Randje Eikevliet dus en dan de Vlietdijk op richting gemaal en Ruisbroek. Wat straatjes lopen en … Duvelen. Hebben nog ruim 3 km voor de boeg tot Boom Markt. Norbert en Yvette (Maserati) stomen door naar de finish. Wij pikken het fietspad op langs het kasseitje tot Prayon en huppelen dan de bruggen over tot de bushalte. Rondje rijden met de 295, hapje eten, matchke maf Duivels voetbal meepikken en dan is het bedtijd, de vierdaagse zit er op.   

FOTOREEKS

 https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6353256440707388225

19:14 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

11.11.2016 De Rode Stappers Olen

 

Jullie kunnen starten aan het station weten de organisatoren te melden. Normaal één bus en één trein voor ons. Nu echter twee stuks van elk. Er blijken werken aan het spoor te zijn in Lier en onze reistijd wordt met een uur verlengd. Tickets zijn gekocht dus het moet maar. Bij het eerste pijltje meteen de broertjes De Keyser, mannen van den IJzeren Weg. Jullie zijn zo’n 3,5 km ver op de lus van de 23 – 33 km weten zij te vertellen. Handig toch als je veel mensen kent, merci maatjes. We duiken onze eerste groene perceeltjes in langs de spoorbaan richting voetbal KAC Olen. Langs hooiland dan met moderne windmolens als achtergrond. Een sparrenbosje, ‘te griest’ door de velden en een pad bezaait met klimop. Zowaar een splitsing waarbij de 1 x in beide richtingen wijst! Wij volgen de broertjes naar links. Halfopen en ons welbekend terrein. Rustpost bij Hezewijk zoals de voorgaande jaren, zeker waren wij er niet van.

Hans & Kathy maar ook Theo vallen binnen als wij terug vertrekken richting start. Verrassende bezoekers. Via een nieuwe brug steken we het Albertkanaal over. Onder de autobaan door bij Oevel en dan een kleurrijk bos in. Achterlangs bij de meer begoede medemens en we duiken domein Teunenberg in. Een mooie open plek heide, berk & brem, lekker lopen tot bij Hennie. De schat is uiteraard verrast en tatert honderduit met ‘zusje’ Linda. Ik zit het stilletjes gade te slaan, die twee …

Wij vervangen lus 2 vanaf Hezewijk door de 7 km vanuit de startzaal. Stukje Teunenberg tot de kermis van Olen centrum. Enkele straten en dan hupsakee opnieuw het bos in met zijn heerlijk smalle paadjes. Nattig terrein en toch heel wat chalet bouw, weekendhuisjes. Tarmacje door het bos nu richting Olense Heide, zowaar zonnig weiland. Afronden door het domein Teunenberg uiteraard. Theo is ook terug binnen, gaat Hennie uitlaten op dezelfde 7 km zoals hij grappend opmerkt.

Wij terug naar Hezewijk. Onder de autobaan door en vervolgens over brede grindpaden eerst parallel met en dan weglopend van koning auto. Passeren de authentieke windmolen van Olen en stappen over een brug van het Albertkanaal. Bruin gebladerde bomen schitteren in de avondlijke zon. Sluizenpad, hier liepen we al meerde malen ook met Gedoviba. Terug naar die gek gemarkeerde splitsing van daarstraks en dan dwars door een bietenveld. Heerlijk bospad hoog boven het Albertkanaal deze keer. We pauzeren een laatste keer.

Bespreken de markering van de splitsing met de medewerkers die oor hebben voor onze bedenkingen. Na het Duvelke rest ons ongeveer 3,5 km. Lopen grotendeels in het donker. Ik heb gelukkig een ‘pillamp’ bij. Twee treintjes en twee busjes, we zijn rond 21:00 thuis voor ons bord spruitjes met spek, één van onze winterse favorieten.

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6353254196462724593

19:10 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -o

08-11-16

06.11.2016 wsv Schelle te Niel

Er zijn tochten die wij nooit overslaan en daar zijn de drie van onze buren uit Schelle steevast bij. Wij vertrekken van thuis en hebben een opwarmertje van ruim 5 km voor de boeg. Het is zonnig en er staat aardig wat wind als we langs de Scheldekaai lopen. Een klad overwinteraars scheert af en aan over het water. Wij hebben ze blijkbaar verstoort in hun ochtendlijke rust bij hoog water. Vanaf de Schelse Boerenkrijgkapel ontwaren we de eerste wandelpijltjes. Wij lopen tegendraads naar de startzaal. Martin blijkt al onderweg en zal op ons wachten bij de eerste rustpost. Door winderige Nielse weilanden richting Scheldedijk en Tolhuis. Dan het betonbaantje tot het Laarhof en de Laarkapel. Jean-Pierre houdt van pittig en stuurt iedereen over de keien van de oude spoorbaan. Nog wat stille straatjes en we pauzeren een eerste keer in het schooltje van de Veldstraat.

Den Hollander, zoals Martin sinds deze zomer steevast door de Schellenaren benoemd wordt, loopt nu met ons mee. Achterafjes loodsen ons naar d’Aa Statie en we volgen dan ook even de spoorbaan in zondagse rust. Verslikken ons bijna in een haakse linkse bocht en duiken de woeste natuur van Waterfront binnen. Twee aalscholvers zitten te drogen op een oude, roestige kraan. Heerlijk stukje natuur. Daarna gaat het richting nog in uitbating zijnde klei- of zandwinning. JP serveert een fraai stukje bijgewonnen natuur. Een Finse piste door de nog jonge boompjes van het Berrenheibos dat blijkbaar al eeuwen in geschriften wordt vernoemd. De uitbating zou teruggaan tot de priorij van de Sint-Bernardusabdij. Opnieuw wat achterafjes en de bookes worden aangesproken in de Veldstraat. Uiteraard zijn er vele bekenden want wij zijn hier kind aan huis.

JP loodst ons door steegjes en langs een stukje ‘banaan’ naar de onvolprezen Walenhoek. Bij wat hemels gedruppel loodst hij ons door de vele plassen en biotopen van deze oude kleiputten. Zelfs de begrazers laten zich deze keer zien, al hebben zij geen oog voor de menselijke aanwezigheid. Ik moet intussen afhaken bij mijn maatjes. De linkervoet laat het progressief afweten. Pikkel dan maar achter hen aan langs een strookje spoorbaan en een heerlijk slingerpad tussen brem & bramen door tot de Nielse voetbal. We zijn in een wip bij rustpost De Cirkel onder de dreigend zwarte kerktoren van ’t Hellegat.

Ik laat mijn maatjes weten af te zien van de lus door de Noeverse steenbakkerijen. Voorzichtigheid is ook de vader van de porseleinwinkel.  Schoorvoetend loop ik terug naar de finish. Passeer op de Rupeldijk bij Kim’s Place en dan door smalle straatjes tot het fietspad bij betonfabriek Coeck. De jaarlijkse kermis mag natuurlijk niet ontbreken. Morgen is het Niel jaarmarkt. Kan niet weerstaan aan de geur van braadworst en vervolg smikkelend mijn weg. Neem de verkorting van het rolstoelparkoers langs het park van het rusthuis en stap dan door het weiland linea recta naar de aankomst. Een stevige bui doet mij toch een tandje, lees voetje, bijsteken.

Heb ruim de tijd tot mijn maatjes hun tocht afwerken. Ga gezellig aan de babbel met Schelse medewerkers, Willy en zijn vrouwtje uit Mortsel, Marie-Louise en Jo. In no time zijn Linda & Martin ook terug. Tja … als één van de laatsten verlaten wij onze buren. Het regent stevig en Martin geeft ons een lift tot thuis, waarvoor hartelijk dank. Ze was weer eens super, onze buurtwandeling al ga ik dan wat chagrijnig de avond in vanwege die domme kwetsuur. 

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6350666437192714465

19:42 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -n

05.11.2016 Pompoenstappers te Kasterlee

Jules & Willy staan met twee auto’s paraat aan het station van Tielen. Is net voldoende voor de 8 wandelaars die van de trein stappen. Tijdens het ritje naar Kasterlee informeer ik bij Jules naar diens gezondheid. Ik ben als en oude tafel, reageert hij gevat, het blad is nog goed maar de poten zijn versleten. Algemene hilariteit natuurlijk. Wij vallen de startlocatie binnen samen met busreizigers uit het verre Tielt, Watewy is op stap.

Het parkoers bestaat uit een korte lus van 7 km en het grotere werk van 18 km. Wij beginnen met de kleine etappe. Lopen dwars door het centrum richting Heesakkers. Geen Peter te bespeuren. Krijgen vervolgens een afwisseling van bosstrookjes en riante villa’s onder de schoenzolen geschoven. Doorkruisen de gehuchten Oosteneind en Houtum. Een grindpad door weilanden loodst ons naar de Nete. Heerlijk flaneren langs het water mag hier natuurlijk niet ontbreken. Voorbij een vistrap en stuw verlaten we het water en wandelen richting Keeses Molen, al jaren zonder wieken. Onderaf het Kabouterbos keren we terug naar de startzaal.

Bijbabbelen met vele bekenden waaronder Jantje en zijn Geertrui en terug op pad. Langs de Masereeldijk het zanderige Kempense bos in. Hoge Mouw zegt het naambord en dan weten we het wel, dit wordt een etappe met pit. Heerlijk genieten intussen van het veelkleurige herfstig blad met 50 tinten geel en rood. Bij FC Mastentop (heel toepasselijke naam) verlaten we het bos en gaan rusten in een tot zaal omgetoverde schuur. Komt clubmaatje Ghislaine binnenwaaien, ze wandelt hier voor het eerst !

We vervolgen als trio onze weg recht het Koningsbos in langs een mooie holle weg. De grotere afstanden gaan hun eigen weg en zoeken landelijk beton op. Hukkelbegen en dan het Sint-Lutgardispad. Gezellig keuvelend bereiken we een volgend gehucht en gaan pauzeren bij AC Lichtaart. Hebben nog 6 km voor de boeg. Er staat een stevige wind als we ons weer op gang trekken. Smalle Broeken noemt ons terrein. Halfopen wordt algauw weer bos in zijn mooiste herfstpraal. We huppelen door Rulheyde en opnieuw de Hoge Mouw. Mmm, dat Duvelke hebben we heus wel verdiend ! Ghislaine neemt afscheid en Willy brengt ons terug naar het station. Hij blijkt 30 jaar directeur geweest te zijn van het rusthuis in … Hemiksem. Wat kan de wereld toch klein zijn ! 

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6350665249550993041

19:40 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -k

03-11-16

01.11.2016 De Stroboeren te Wuustwezel

Allerheiligen is de dag dat je bij de Stroboeren in Wuustwezel gaat wandelen. Zo denken een heel klad busreizigers er onder leiding van Patje Kloek ook dit jaar weer over. In de lekker warme startzaal botsen we op Lucien. Hij zal vandaag onze gezel worden.

De grotere afstanden tot 35 km worden meteen alleen op pad gestuurd tussen de woonhuizen Annie & Lilly richting frisse ochtendlijke dreven. We babbelen honderduit terwijl we onze weg vervolgen door jong bos tot de vijver van het militair domein. Breed grindpad nu richting Loenhout. Worden voor het eerst in jaren verwend met Marumvoorde. Nat gebied met aanvankelijk halfopen terrein en pijpenstrootje dat stilaan verkleurt naar rossig, wordt later winters wit. Schitterend biotoop dat overgaat in nattig gras. Kennen we nog van Bruno eerder dit jaar. Bebouwing bij de hoeves van Heiënd, een stuk van de prachtig bijgeknipte bomen van de wereldvermaarde kweker uit Loenhout. Hoeves worden woonhuizen, de rustpost Onder De Toren wenkt. Hoog tijd voor een koffietje geserveerd door twee vriendelijke rondborstige dames. Het oog wil ook wat.

De 35 km wordt dra alleen op pad gestuurd. Aanvankelijk tarmac door het open land, verderop grindweg. We pikken de 27 km op bij de weilanden van Ginhoven en even later alle andere afstanden. Heerlijk met z’n allen genieten nu van verkleurend loof langs een bosrand. Door het parkje van het lokale stadhuis en dan naar de bomvolle zaal van Kan10 (heb je hem ?). Toch de tijd nemen voor een booke, ook Lucien heeft er honger van gekregen.

We vrezen de 8,8 km die komen gaat, is meestal een beproeving. Langs sportvelden de bebouwing uit. De varkensboer even verderop heeft Abraham gezien en dat wordt nadrukkelijk kont gemaakt. Landelijk beton nu langs Steertheuvel en een buxusplantage, het gevreesde stukje. Gaat over in onverhard en echt wel leuke lange dreven met noten- en andere bomen. Rondje gehucht Sterbos, wat chalets kijken en we zijn dra bij de rustpost Bellekenshoeve. Ook hier is het berendruk maar we bemachtigen drie stoelen ‘op het terras’.

Wat bijdrinken en we gaan op pad voor de lokale lus. Langs Blekenberg naar halfopen terrein en dan weer wat chalets. De parkoersmeester sluit een lekker wild stukje bos in voorbij een poeltje. Dan wordt het uitgebreid pseudo tijdelijke verblijfplaatsen monsteren in het bos. Westdoorn is dan weer open terrein met grote hoeves. Bij de Sint-Willibrorduskapel weten we de Bellekenshoeve dichtbij.

Korte pauze met een overtal aan Waaslanders en we vatten de laatste loodjes aan. Bij valavond een beetje nutteloos extra betonlusje en dan landelijk naar Beersgat. Aan de overkant van de drukke steenweg kaarsrecht langs geknotte wilgen tot centrum Wuustwezel … de Duvel wenkt. Nagenieten met de broertjes De Keyser en Martin (Den Arend). Impressies delen met de parkoersmeester ook. De etappes naar en van Loenhout zijn absoluut van een veel hoger niveau dan vroeger. Het omkeren van de ‘horror’ lus van 8,8 km was een succes want van zwakker naar beter. Onze gastheer heeft ons eens te meer gecharmeerd met zijn aanpassingen !  

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6348807514781005505

16:29 | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

24-10-16

15.10.2016 De Stroboeren te Merksem

Ik heb een horror week achter de rug, 44 uur gewerkt op vier dagen tijd. Als gegeven vind ik dat niet eens erg ware het niet dat de reden te vinden is in het dagelijks ‘toerisme’ van een volledige afdeling wat dan nog verdedigd wordt door een nieuwbakken manager van 31 jaar. Begin dus afgepeigerd en ziedend van woede aan het weekend. Linda is niet te verwurmen, wandelen zal ik, en in feite heeft ze gelijk. Makkelijk deze zaterdag want de Stroboeren starten in ’t Fortje van Maarksem zowat drie kilometer van onze kapster. Langs de Bredabaan naar de terminus van tram draa waar we Patje Kloek opvangen. Kwestie van in de sfeer te geraken ! Parkoersje van 25 km en geen Meester Ludo te bespeuren. Heeft een ongeval gehad en wij wensen hem langs deze weg een spoedig herstel toe. Het is te rustig in de startzaal zonder hem (ahum).

Zoals het bij een wandeltocht anno 2016 past lopen we eerst een lusje rond de startlokatie. Hier makkelijk natuurlijk met de omwalling van het fort. Lang de sportterreinen van Kwik gaan de Flupkes richting Lange Bremstraat. Heel wat volkstuintjes onderweg en de Maarksemse jeugd die leert ‘foetballen’. Na een uurtje staan we terug aan de start.

Groet aan Bea & Jerome en we zijn weer weg. De binnenkant van de fortvijvers nu. Aanvankelijk langs verweerde gebouwen en vervolgens over onverharde paden langs ’t water. Terug bij Kwik langs en dan naar de overkant van de steenweg, naar Schoten. Zeer uitgebreide lus villaatjes kijken en verwondering met heelder pakken hazelnoten, net uit de bomen gevallen. Tenslotte de klassieke route richting Vordenstein maar niet zo ver want rust in een chalet van domein Horst. Lange babbel met de Hobohemmers, Jefke, Tiny & Danny. Onze pauze beloopt meer dan een halfuur.

Ook hier een lus die meteen naar het Peerdsbos voert. Langs de Melkerij, een diepe gracht, rosse varens en dan de Hertenlaan op. Nog wat villa’s tot we terug aan de juiste kant van de snelweg zijn. Heerlijk zwerven over een pas gemaaid en dus bruin ogend pad door het groen randje Vordenstein, komende van de Zeurt. Opnieuw pauze in Horst met de Hobohemmers die uitgebreid een boeiend verslag brengen van hun Alaskareis.

De laatste etappe lopen we samen. Eerst uitgebreid door het prachtige domein Vordenstein met zijn mastodonten van bomen, leuke lanen en prachtige thema’s tuinen. Dan hebben we het gehad. Merken nauwelijks dat we een stratenloop doen want hebben elkaar veel te vertellen. Een paar wandelaarsdrankjes ter aankomst, afscheid van onze maatjes en met tram twie en bus ien terug naar huis. Toch grotendeels Maarksem in ’t gruun vandoag en dat viel ons best mee.  

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6344972119819370241

12:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, - m

17-10-16

09.10.2016 Neteland Duffel

Makkelijk reisje vandaag. Halfuurtje tot Antwerpen-Centraal. Dan onze wekelijkse Starbucks koffie en twintig minuutjes trein tot Duffel. Zijn om 08:30 al ter plaatse. Meteen teleurgesteld. Niks te zien van de beloofde 35 km maar een maximum van 26 km. Helpers blijven ons het antwoord op het waarom schuldig. Pff, we passen er wel een … been aan.

Leuke start meteen met kasteelruïne Ter Elst, het prachtige Duffelse park met zicht op de monumentale kerk en de fraaie gebouwen rond het gemeentehuis. Dan stratenloop tot de rustpost ‘bij Annie & Willie’. Zijn nog geen 4 km ver en er wacht nu een lus van 8 km. Snel weg van tarmac en bebouwing, we zoeken een verwilderd bosje op. Keer ne kier were doen we over de Netedijk richting Lier. Opvallend veel drijvend kroos en houtafval bij opkomend getij. Onderaf opnieuw lekker ruig tussen populieren door naar natuurcentrum Pime. Heerlijk wandelen door halfopen terrein met nogal wat wilgen aanplant. Keerpunt bij de Mechelse steenweg en dan gewoon linea recta langs de Bremstraat, landelijk tarmac. Oef, deze pauze bij onze maatjes doet deugd.

Meteen ook veel bekenden waaronder Mark, je weet wel diene van Leentje. Jefke ook, allebei met een rondje achterstand. Na de koffie en het boke zoeken we snel de Nete op. Aan de overkant van de gemeentelijke kerk en de heerlijk geurende zondagse kippenkraam duiken we de AWW-plas in. Voedzaam water zo te zien want met een allegaartje aan watervogels. Nog voor de imposante spoorwegbrug duiken we de bossen van de Mosterdpot in. Passeren ergens in de buurt van Sanne & Steven richting rustpost in een opvangcentrum voor psychiatrische patiënten. Neteland geeft steun aan minderbedeelden.

Ook hier een ruime lus van 7 km. We ontvluchten de drukte en zetten koers naar het Fort van Duffel. Rondje lopen en dan de Zandstraat in die Beukendreef wordt op grondgebied Katelijne. Huisjes kijken tot de bossen bij domein Roosendael. Op de terugweg opnieuw een strookje Netedijk, nu bij aftrekkend water. Kijken verwonderd naar een blauwe reiger die als uitzichtpunt de top van een immense spar kiest, indrukwekkend.  De Fermerijbeemden komen uitgebreid aan bod. Diepe bruine gracht met een rand van geurend balsemien. Opnieuw de Mosterdpot en meteen weer pauze.

We beslissen een extra rondje te lopen van ruim 4km, een verkorting van de 7 km. Genieten op het nu wat rustiger zonnig terras van een eerste Duvelke. De retour naar Duffel voert aanvankelijk langs rosse varens in de Mosterdpot. Dan zoeken we de fietsautostrade op die parallel de spoorbaan loopt. Dwars door het domein van Sint-Maarten, de finishlijn is nabij. Komen we Jantje Pijp en zijn Geertrui tegen. Hij oogt nog wat pips, is redelijk ziek geweest en moet duidelijk nog aansterken. Toch tof dat jullie er weer bij zijn maatjes !

Om 17:30 reppen we ons naar de trein … die niet komt ! De NMBS hult zich in stilzwijgen. Een kwartiertje later beslissen we richting Mechelen te sporen. Daar wordt ons veel duidelijk. Mensen langs het spoor in Schaarbeek en dus geen treinverkeer mogelijk. Van arren moede nemen we bus 287 van 19:05 richting Boom. Zullen finaal, en met een gelukje thuis zijn om 20:30. We barsten in lachen uit … er zijn zo van die dagen … maar wij hebben er samen toch weer eens het beste van gemaakt.   

FOTOREEKS   

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6342386201400560721

 

 

13:23 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

08.10.2016 De Ravelse Wandelaars te Weelde

Een uitgelezen groepje Antwerpenaren staat in Turnhout te wachten op de bus naar Tilburg. De wandeltochten in Weelde en Poppel beginnen toch echt wel populair te worden. Parkoersmeester en duivel-doet-al Leo staat vanaf de zijlijn de gebeurtenissen in de startzaal gade te slaan. Met een gat in de verdediging, zoals hij zelf zegt want een voortand kwijt. Compleet ander parkoers vandaag, richting Weelde Statie en Baarle-Nassau. Een interessant gegeven. 36 km daar hebben we de tijd niet meer voor maar wel een kleine dertiger.

Meteen een fameuze opener langs kasteeltje met slotgracht, imposante kerk en prachtig gerestaureerde dorpsmolen. Hoe weelde-rig kan een Kempens dorp zijn ! Met Patje Kloek landelijke betonbaantjes opzoeken. Marathon Man zet het op een lopen, wij volgen aan ons tempo over een zandweg tot de eerste bossen. Worden aanvankelijk belaagd door vallende eikels maar ruilen al vrij snel voor veilige spar. Licht golvend zandparkoers dan, duintjes met reeds winters ogend wit gras rond een ruime open plek met uitgebloeide heide. Leo geeft het begrip wandelpad vele inhouden. Open terrein nu, uitgestrekte akkers en hooilanden met her en der een hoeve ingeplant. Fietspad goed afgeschermd van het gemotoriseerd verkeer en opnieuw onverhard langs een camping. Zanderige ondergrond tot rustpost Royal. En royaal is het er inderdaad. Wit gedrapeerde stoelen, een heuse glittertroon … en toch wandelaar vriendelijke prijzen. Het broodje gezond en de kleine kop koffie smaken heerlijk.

Avontuurlijk lusje geeft Patje mee als we ons opnieuw op gang trekken. Zijn op grondgebied Baarle-Nassau. Veldweg tussen bosrand en patat en dan het groen in. Heerlijke slingerpaden in het bos met een ondergroei van inktzwammen, helgroen mos en varens op hun retour. Op een paar plaatsen delicaat gepijld maar wandelaars helpen elkaar en we verlaten foutloos het golvend terrein. Fietspad door halfopen terrein en dan opnieuw een bosstrookje. Tiny & Danny hebben een ruime voorsprong. Kruisen ons en zijn ook opgetogen over deze puur natuur. We doen een Royaal terrasje in de zon en vervolgen. Lange rechte lanen nu door hoofdzakelijk sparrenbos. Aan de overkant van een steenweg een pad achter landgoeden en dan tot de tweede rustpost. Contrast met de eerste want een oude schuur bij varkensstallen. Hoog tijd voor een Gageleer, lekker biertje dat in de streek gebrouwen wordt.

De laatste loodjes zijn vandaag zo’n 9 km lang. Over het Bels lijntje, nu fietspad tot een tot taverne omgebouwde statie. We stomen door langs een groot veld peeën. Zwevers worden de lucht in getrokken of geschoten in de late namiddag. Duidt op mooie en stabiel zonnig weer. Graspaden loodsen ons langs uitgedunde spar en heel wat berk. Passeren een kamp van economische gelukzoekers, ook zij het mobieltje in aanslag, de ziekte van de moderne tijd. Leo laat ons genieten van voorhistorische grafheuvels in het bos, denkelijk zeker 3.000 jaar oud. Hotsen en botsen het bos uit richting dorp. Hé wat is dat nu … Geeneinde lees ik op een bord, zal toch niet waar zijn zeker ! Grapje, het betreft natuurlijk de wat bizarre naam van een straat. Nogmaals voorbij de molen, kerk en kasteel. Het was weer eens heerlijk genieten vandaag, vrijwel geen bewoning gezien onderweg. En Leo … hij bevestigt mijn vermoeden … volgend jaar startplaats in R… Wij kijken er al naar uit !

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6342383632192243089

13:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

08-10-16

02.10.2016 Club 76 te Westmalle

Eerste bus naar ’t Stad, een koffietje Starbucks en dan de 410 richting Turnhout, routine. We doen er geen twee uur over tot centrum Westmalle waar Club 76 verzamelen blaast. Het is stil in de startzaal. Neem de tijd voor een babbeltje met de onfortuinlijke Corrie die een rotjaar beleefd maar toch vrolijk blijft. 30 km is de opdracht vandaag met nieuwe schoenen die lichtjes knellen, ik ben er bang voor.

Een tegelpad langs een gracht loodst ons de gemeente uit. We vervolgen met statige dreven door halfopen terrein en een landelijk tarmacje. Hobbelend graspad dan naar de Wolfskapel in Oostmalle. Eén dreef verder duiken we kasteeldomein de Renesse een eerste keer binnen. Heerlijk wandelen door een bospark en vrijwel droogstaande waterpartijen. Een nieuwbouw wijk tot de eerste pauze na 7,5 km. Chantal en gezellen hebben al een ruime lus voorsprong. Ook Willy & Marij hebben al 15 km in de benen.

Na de splitsing een grindpad dat als dreef fungeert en dan aan de overkant van een drukke steenweg de ‘s Herenbossen. Genieten van wat het groen zoal te bieden heeft dezer dagen met onder meer grote rosse varens. Wandelen rond een merkwaardig klein rond eilandje en vervolgen door dreven tot de open ruimte. Heen en weer nu, uitgebreid langs felgroen hooiland en een bosrand. Steenweg over en immer gerade aus door de beklinkerde Molendreef. Nieuw aangelegde straten en nieuwbouw, tijd voor pauze twee in hetzelfde atheneum als daarstraks.

Terug naar de Renesse nu en vervolgens paden onverhard door de halfopen ruimte met een nadrukkelijke prei of ui geur. Gaat over in tarmacjes door stille villawijken, we zijn in Zoersel. Passeren onder meer de Kempenhoeve gedateerd 1841. Pauze in een gedateerd stamineetje met de baas al 35 jaar voor de toog en zijn dame er achter. Den Duvel aan €2,80, wie doet beter, ambiance !

Hielden we het tot nog toe droog, de eerstvolgende paar kilometer zullen nat zijn. Aanvankelijk landhuizen kijken langs de Langebaan maar dan een prachtige bosdreef met ondergroei van rododendrons, de Monnikendreef. Steenweg over en tarmacje langs een paardenweide tot een graspad. Onbekend terrein voor ons. Rendier stoomt voorbij, is in een norse bui vandaag, stilzwijgend. We duiken een jong bos in dat ons naar de bebouwing van Meerheide voert. Verderop de voetbal van KFC Zoersel en de Europahallen met open bedrijven dag. De Tielekens zo noemt ons laatste stukje groen. Met pijnlijke voetjes worden de laatste paar kilometer tarmac uitgelopen.

Tijd zat voor een versterkend drankje en dan hop naar snelbus 417, overvol maar binnen het halfuur in de Koekenstad. Rustig ritje met lijn 1, onze favoriet tot Hemiksem. Hebben een leuk wandelweekend achter de rug. Volgende week plannen we Weelde en Duffel, intussen onze klassiekers geworden.

 FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6339184780349534177

 

22:07 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

01.10.2016 Kwik Bornem te Hingene

Het was mij het weekje wel ! Woensdag naar de trouw van mijn leukste ex-collega geweest in Gistel. Zij 60 en hij net geen 70 maar beiden jong en kwiek van hart. Zij hebben een plaatsingsbureau voor oudere hondjes ! Pas om 0:30 in bed. Vrijdag doe ik dat nog eens over. Twaalf uur gewerkt en net geen 6 uur gereisd naar en vooral van. Personenongeval op het spoor bij Kontich ! Het is opnieuw 0:30, ik kan er niet meer tegen. Haak dus af voor de Zandstappers in Lille en kies voor dicht bij huis in Hingene, denkelijk de leukste gemeente van Klein-Brabant.

We zijn toch al om 08:00 op pad. Moeten een uurtje lopen tot de veer Schelle – Wintam. Heen & Weer II zet ons af op het Noordereiland van de Rupel. Voorbij de zeesluis en een paar kilometer verder al meteen pijltjes van Kwik op een kasseibaantje. Halverwege de lus van 6 km zeggen andere wandelaars. Had ik op de website van onze gastheren ook zo begrepen. Dokkeren gezellig tot randje Wintam. Rechtsweg een wilgenpaadje op naar de Kleine Hinck. Naar traditie lopen wij hier altijd met hemelwater en het is nu niet anders. Ik moet stoppen wegens steentje in de schoen. Oeps … de zool hangt los, die zijn aan hun laatste wandeling bezig ! Stappen nu door Hingense straatjes met nogal wat kassei en midden een stevige plensbui de startzaal binnen. Hebben naar schatting al 10 km op de teller staan.

Onze eerste opdracht wordt de lus van 8 km, Het Moer genaamd. Dwars door het dorp en dan over graspaden door een paar meter hoog maïs. Even wat tarmac en dan zwerven over heerlijke graspaden, knisperend populierenblad onder en tussen de schoenzolen. Open terrein met nagelnieuw asfalt en uitlopen door recente en oudere wijken van Hingene. Leuke lus dit. De vier kilometer nu, zijnde d’Ursel. De Hasseltse Rakkers op busuitstap en Chriske uit Ingelmunster gaan ons voor. Mogen inderdaad zwerven door het prachtige domein van kasteel d’Ursel en zijn vele waterpartijen. Even buiten het domein voor de kasseitjes van de Kleine Hinck, droog voor één keer. Mmm, loopt lekker en we hebben ruime de tijd voor het lokale drankje bij uitstek … den Duvel ! Vallen de broertjes De Keyser binnen en dan kan er altijd nog eentje bij … een Duvelke dus.

Zij vertrekken voor de lus van 6 km, Nattenhaasdonk genaamd, en wij doen hen dat na. Nog wat gedruppel als we langs een Hingense vijver lopen en dan over graspaden achter de dorpskom door. Het kasseitje van de Nattenhaasdonk op en dan onverhard langs hooiland en de Autbroekweg. Zet ons af waar we deze ochtend begonnen en wij keren terug naar de Wintamse Zeesluis en het Tolhuis in Schelle. Een laatste terrasje, een gezellige babbel met een tweede koppeltje Duvel fans. We hebben nog 5 km voor de boeg. Wordt een natte bedoening door Schelse en Hemiksemse straten. 32 km staan er op de teller als we omstreeks 18:00 aan de dis gaan. Tevreden over ons wandeldagje en toch vroeg naar bed. De boog mag niet te gespannen staan of ie knapt af. 

 FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6339183001171613377

22:05 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

01-10-16

25.09.2016 IVAS te Heist-Op-Den-Berg

Vrijdag pijltjes gehangen voor de IJsetrippers tussen Loonbeek en Neerijse. Zaterdag de baas een pleziertje gedaan in Vilvoorde. Vandaag met Linda wandelen bij het avontuurlijke IVAS. Zo hou ik alle kerken in het midden van hun respectievelijke parochies dit weekend.

Om acht uur stappen we al van de trein in Heist-op-den-Berg. Wandelen met een koppeltje autochtonen door …. de Bergstraat en trappekes op en af tot de startschool. Zijn opgewarmd ! Chantal Scholiers voert de dapperen aan die er al 10 van de 42 km hebben opzitten. Veel schoon volk komt hier over de vloer deze ochtend. Wij houden het bij 32 km. Genieten van het fenomenale uitzicht over de Kempen vanaf de speelplaats en vertrekken langs de Sint-Lambertuskerk. Juist ja, trappekes op en neer. Een paar straten weg van de zondagse rommelmarkt en dan door een statige beukendreef tot Hof ter Riemen, met slotgracht. IVAS zou IVAS niet zijn als er geen houten paletten over grachtjes liggen en de bosmaaiers overuren hebben gepresteerd. Een hobbelig ‘pad’ dwars door de rimboe en de geurende balsemien loodst ons richting spoorbaan. Langs patattenvelden en mais ook, geoogst of smekend om geoogst te worden. De langere afstanden worden door de weilanden met een geur van teer gestuurd. Op de manègegronden heeft een jumpingwedstrijd plaats. Wat straten, een graspad, een eerste keer een bomenkwekerij, de rustpost Zonderschot wenkt. Duim omhoog naar Sieke, we zijn schitterend gestart. Het hobbelen bevalt mijn lies niet, bij IVAS hebben ze daar een pilletje voor en ik zal er verder geen echte hinder meer van ondervinden. Bedankt mannen.

Deel twee dan. Graspaden en jonge bosjes. We moeten heel aandachtig bij de les zijn want deze parkoersbouwers duiken nogal eens verrassende doorgangen in. Een stukje steenweg, het volgende verwilderde bosje en dan dwars door gemaaid hooiland. De Groenstraat moeten we langer volgen dan gepland wegens onwillige wespen en boer, zo horen we later. Deert niet in het fraaie geheel. Dra volgt een ‘moeilijk begaanbaar’ pad (als IVAS dat al zegt) langs de rand van maïs en dan letterlijk dwars door de patatten. Een wandelaar die hier blijkbaar zelden komt steekt zijn bewondering voor het gebodene niet weg. Hij vindt het geniaal. Knisperend populierenblad onder de voetzolen nu en langs een achterpoortje over de speelplaats van een school tot rustpost Kasteelhoeve in Booischot. Fantasierijk zijn ze wel, onze gastheren.

Het moet trouwens gezegd, de pauzes worden geserveerd in prachtige, knusse zalen. Hebben nu een lus van net geen 10 km voor de boeg. Hooiland, moeilijk begaanbare maïsrand en klaverveld. Bij IVAS zijn geniesoldaten parkoersbouwers. De constructie van een brug met paletten en een heuse kasseisteen is geniaal en stevig. Het volgende bos loodst ons naar de dijk van de Grote Nete, denkelijk de mooiste rivier van Vlaanderen. Het bruine water slingert zich door een schitterend, rustig en groen landschap. Even variatie met nog meer hooiland en bos en dan terug de dijk op. Wij genieten ! Lopen op de grens van Booischot en Hulshout intussen. Voorbij een nieuwe brug over het water duiken wij een wild terrein in. Het zet ons af bij cultuur. Wandelen door lanen van opschietende boompjes. Ene Willem zou zingen – God ons Heere zovele verschillende boompjes hoe zedde gi dor aan gerakt. Bij een afwateringspijp naar een bruine beek slagen we er met z’n zevenen in fout te lopen. Keer ne kier were om vast te stellen dat we drie pijlen en twee linten gemist hebben ! Nie goe bezig ! Een kilometertje verder in een gerooid maïsveld gaan we opnieuw met een zestal de hort op. Hoog tijd om terug wakker te worden ! Wandelen over een brede zandweg langs een diepe gracht naar Booischot centrum. Om de hoek wacht de Kasteelhoeve. Hé, hé wat een heerlijke zomerse wandeltocht is dit.

De laatste loodjes nu. Dezelfde kilometer tot de geniebrug, nu samen met Wilfried & Nathalie. Dan langs bruine kastanjebomen en het zoveelste geïmproviseerde bospad terug naar de Nete. Onze gastheren zijn attent. Op en af de dijk mits zelf gegraven trappen én een houten leuning. Klasse te koop deze kerels ! En de boer, die ploegde voort, een heuse zandstorm ontketenend in het droge Kempenland. Hij is wel zo attent de wandelaars een doorgang te verleden alvorens zijn volgend lijntje te trekken. Stilaan zijn we terug in Heist. Nieuwe wijk Molenbos en zijn achterafjes en dan klimmen naar het bosje van de Watertoren. Er hangt dreiging in de lucht. We reppen ons op en neer door The Hill tot het geïmproviseerde terras op de speelplaats. Zijn net op tijd terug voor een stevige plensbui die de later vertrokken wandelaars zal verrassen.

Nemen ruim de tijd voor meerdere babbels en wandelen in de frisse avond terug naar het station. IVAS presteerde het weer. In een toch niet zo evidente omgeving een heuse topper bouwen. Bedankt voor de toch wel indrukwekkende geleverde inspanningen mannen, die 1700 deelnemers die zijn meer dan verdient. Graag tot volgend jaar in Hallaar en Groot-Lo.     

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6336559900656015857

20:30 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

22-09-16

18.09.2016 Dauwstappers te Lier

In Lier stapten we tot nog toe alleen maar dankzij de Kleitrappers, vandaag gaan we met de Dauwstappers op pad. Andere startlocatie, net naast het station en denkelijk ook andere ideeën, we zijn nieuwsgierig. Nog voor 09:00 steken we van wal voor 28 km. Opteren eerst het stadslusje van 5 km te lopen. Onder de spoorbaan bij het station door en meteen de groene vesten op. Cultuur na natuur met het Begijnhof en zijn hotsende, botsende kasseitjes tot de Zimmertoren. Langs Netegrachten naar de Grote Markt, gevolgd door de Vismarkt en opnieuw de vesten. Meteen een leuke opener door de nog stille Pallieterstad.

Babbelke met Jefke, Bea en Jerome ook en weer op pad. Na wat straten een leuke passage door de Bogerse plassen met lisdodde alom tegenwoordig. Voorbij de voetbaltempel van het Lisp dan en het Netekanaal opzoekend. Zetten onze weg voort langs de lokale jachthaven en vervolgens 2 km rechtdoor op de kanaaldijk. Delen hem met fietsers van divers pluimage en met wederzijds respect. Pauzeren doen we in een schooltje onder de kerktoren van Emblem. Het is er verduiveld druk.

Opdracht van 9 km nu. Middels een brug over Netekanaal en Kleine Nete en vervolgens een mix van verwilderde bosjes en achterliggende bewoning. Dan wordt het parkoers feestelijk …de Kesselse Heide ! Worden door de parkoersmeester verwend met een mix van bosjes en ruime open, zanderige plekken. Nog steeds in bloei staande heide, hoge grassen, glimmende berk. Dit is een streling voor het wandelende oog ! De hei af, een tarmac op, zoekend naar de volgende natte bosstrook. Als afsluiter met de Kleine Nete mee kronkelen, de geur van balsemien nadrukkelijk in de neusgaten. Brug over en pauzeren op de speelplaats.

Steenbeemden, zo noemt onze volgende strook puur natuur. Uiteraard gevolgd door de jonge bossen en wat weilanden bij de Kromme Ham. Extraatje van 1500 meter langs de Kleine Nete en het Netekanaal. Klassiek nu, de metalen spoorwegbrug over tot Oud Lier en vervolgen langs de Nete en zijn uitloper tot de Lisperpoort. Tijd voor ons klassieke gerstenat en babbelen met enkele Stroboeren.

Het is nog wat vroeg om huiswaarts te keren en dus doen we er royaal nog 3 km stadslus bij. Vlotte terugreis naar Hemiksem en met dank aan de Dauwstappers die onze verwachtingen volledig inlosten. Volgend jaar met start vanuit Lint, wij zijn nu al nieuwsgierig.

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6333235507122900625

21:18 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -l

14-09-16

10.09.2016 Vaartlandstappers te Heindonk

Makkietje vandaag, Bus 290 tot Boom Markt en dan 4 km wandelen langs de Rupeldijk, de idyllische jachthaven van Klein-Willebroek en domein Denayer tot Hazewinkel en zijn Surferschalet. Wij zullen er 1:30 over doen !! Lopen te ver door langs de brede steenweg en beslissen rechtsomkeer te malen door het roeiersdomein … om het chalet gesloten te vinden. Navraag bij passerende wandelaars leert ons dat de start verplaatst is naar het Bloso gebouw. Wij waren er daarstraks nauwelijks enkele honderden meter van verwijdert ! Zijn dus lekker opgewarmd voor onze 20 officiële kilometer.

Busvolk aan de start trouwens met de 12 Uren van Lauwe, wsv Kinderdijk en later ook de Toekertjes uit Bunsbeek. Leuk voor een zaterdagtocht. Het parkoers valt uiteen in een korte en een lange lus. Wij beginnen met kort. Even langs de roeibaan en dan het onvolprezen Blaasveldbroek in. De woekerende balsemien geurt overdadig. We passeren meerdere vijvers, hoge rietkragen, stappen door het hoge gras, puur natuur. Langs een maïsveld dan tot de rand van de Blaasveldse bebouwing. Meteen scherp linksom door een statige dreef met een regen van gele bladval. Toch even tarmac wandelend door de Heffense Kleine Heide. Bij de verlaten afspanning ‘t Fonteyntje pikken we opnieuw de vijvers van ’t Broek op tot de startzaal.

Babbeltje her en der, we gaan weer op pad. Door de maïsvelden tot een lommerrijke landdijk, in de schaduw van populieren nog stevig in het blad. Bij de Zennehoeve volgen we de Zenne (uiteraard) tot het Zennegat, samenvloeiing met de Dijle en het Dijlekanaal. We volgen stroomafwaarts voorbij de blauwe Rumstse bruggen. Volgen nu dus de Rupel die we verlaten bij Kleine Bergen. Een onverhard ommetje langs VK Heindonk, net zo oud als ik. Zoeken het centrum van de gemeente op en komen in een aftands maar oh zo schattig zaaltje terecht. Waren vanmorgen op nauwelijks 200 meter van hier toen we een eerste keer rechtsomkeer maakten !

De laatste loodjes nu bij een stralende Eté Indien. Tarmacje tot de Rupeldijk met uitzicht op een grote groep canadaganzen. Volgen de dijk opnieuw stroomafwaarts tot voorbij de zeilvijver. Denderen de grasberm naar beneden om te genieten van smalle paadjes door de Biezenweiden, moerassig terrein. Een laatste keer door Hazewinkel. Het grasperk van het surferschalet blijkt omgetoverd tot openlucht kerk. Alles in gereedheid voor een bruiloft. En wij … wij zijn helemaal klaar voor ons wekelijks Duvelke. Busje 287 stopt voor de deur en geeft netjes aansluiting met zijn broer 290. Zijn vroeg thuis en dik tevreden. Is een tocht die elk jaar weer op ons programma staat.  

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6330263328208203185

21:10 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

08-09-16

04.09.2016 Beekakkers Beerse te Vlimmeren

Routine deze ochtend. Eerste bus naar ’t Stad, koffietje bij Starbucks en dan de bus naar Turnhout. Vreemd wij zijn de enige wandelaars ! In Oostmalle gelijktijdig stevige bui en zonneschijn, ’t is kermis in d’helle ! Stappen zo’n 900 meter tot de startzaal om te ontdekken dat een snelbus uit Antwerpen quasi voor de deur stopt – aha nu valt onzen € ! Hanske De Krijger en de Lachende Klomp zijn op bus uitstap. Daar zullen later Gerard en de Duintrappers bij komen.

Martin blijkt al op stap, de mobiele telefonie laat ons even in de steek. Krijg een mooie foto te zien van wandelmama Jeanne die uitgeroepen is tot Slimste Mens van Bremdael. Ze poseert zo fier als ne gieter met haar diploma ! Wij op pad, dra door Kempisch zand en langs maïs richting een eerste bosstrook in Wechel. Brede half verharde paden worden ons deel. In de verte rommelt een onweer. We delen de paden en de plensbui met MTB-ers. Patje Kloek haalt ons in bij de golfterreinen van de Lilse Bergen. Lachsalvo’s volgen elkaar snel op want hij is in topvorm. Hij heeft even geschuild onder een boom maar kon de natuurlijke paraplu niet meenemen …

Eerste pauze in het chiroheem, meer binnen dan buiten want nat. Langs de Lilse camping en dan het Konijnenpad op langs prachtige houten chalets. Patje zoeft als een haasje weg. Onder de rotonde bij de snelweg door en dan door het Gielse bos. Een jonge deerne met ‘chocolade’ labrador geeft een pittig tempo aan. Plots wordt mijn naam geroepen. Martin is al op de terugweg van deze ruime lus en maakt rechtsomkeer. Stapt met ons mee terug naar rustpost De Buren in Vosselaar.

De terugkeer naar het Chiroheem is zonovergoten. Heerlijke bosstroken, een pracht van een heidelandschap bij zanderige duintjes. Goed gemeten is ook onze conclusie, die door meerdere andere wandelaars zal gedeeld worden. Meerdere keren dezelfde rustpost aandoen betekent ook veel bekenden ontmoeten. Bijpraten her en der want alle Vlaamse contreien zijn goed vertegenwoordigd.

Om aan de beoogde 35 km te geraken lopen we een extra lusje van zo’n 5 km. Beginnen met pittige duintjes en ronden dan die prachtige Warandeplas waar een waterskiër demonstratie geeft. Rustige vlakke boswegen loodsen ons terug naar het heem en de laatste pauze. Botsen op een tafel met super wandelaars. Linda(Nijlen) centraal, genietend als The Lion King. Verder Jacqueline, de Wilskes, Hans & Kathy, Patje & Denise, Chris (Ingelmunster) ik hoop dat ik niemand vergeet ! Ambiance dus zoals wij het toch zo graag hebben.

Toch stappen we onder ons drietjes de laatste vijf kwartier af. Langs Lille Stables en door halfopen terrein bij een stevig opstekend wind. Bij hoeve Megusa weet ik dat we wat landelijk tarmac onder de sloffen geschoven krijgen. Een laatste zanderige strook door het frêle maïs, de Duvel staat koud. Afscheid van Martin en nu wel met de snelbus naar Antwerpen. Volgende week plannen we Heindonk & Oud-Heverlee. Tot dan …   

Fotoreeks

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6328035253267028129

20:58 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -v

03-09-16

28.08.2016 wsv Schelle

Gisteren verkenden vier dapperen de Ijsetrippers wandeltocht vanuit Huldenberg over Loonbeek en Neerijse in het zweet hun aanschijns. De terrasjes van de Ijsevissers en de Kronkel waren meer dan welkom. Vandaag wandelen we bij de buren. Linda vertrekt voor dag en dauw met de fiets. Heeft het cijfer 50 in haar bolleke gestoken. Ik voel mij nog steeds niet sterk genoeg en beslis, samen met Martin het wat kalmer aan te doen. Afspraak bij de eerste rustpost om 09:30.

Pijltjes vind ik al bij mijn dagelijkse bushalte naar de werkplek, op tweehonderd meter van het echtelijk dak. Duik meteen naar de diepliggende visvijver van park Callebeek-Terlocht. Wordt vervolgd met een zwerftocht door een verwilderd bosje en dan het nieuwste natuurstrookje van Hemiksem, Park Den Akker. Leuk pad aan de boorden van de Schelde met uitzicht over het contrast tussen nieuwbouw ‘konijnenhokjes’ en de in afbraak zijnde ruïne van fabriek Bekaert.  Langs de statige stroom naar het even majestueuze Sint-Bernard tot de monding van de Vliet. Jean-Pierre trekt echt alle registers open en loodst ons door de vettige Maaienhoek, domein van Interescaut.  De Boerenkrijgkapel aan het Laarhof en dan de oude spoorweg op richting rustpost. Ik heb nog maar een uurtje gelopen en mijn dag kan al niet meer stuk. Wat een etappe was dit zeg !!

Martin tekent al present net als vele dappere krijgers van de 50 km. Ook Linda komt aangestormd, die is vandaag niet stuk te krijgen ! Met z’n drieën is het even huisjes kijken tot d’Aa Statie in Niel. Verrassend kiest JP voor een strookje ‘banaan’, de nieuwe ‘snelweg’ die de bedrijven van Niel verbindt met A12 en E19. Maar dan komt de Walenhoek breed uitgesmeerd aan bod. De visputten uiteraard maar ook en vooral slingerende bospaden tussen de berken door. Puur genot van even puur natuur. We dokkeren over een kasseitje en volgen een eindje de in het weekend verlaten spoorbaan. Rustpost Koekoekshoeve, vandaag herdoopt tot ‘bij Jef Sneuss’ is meer dan welkom.

Bij een leuk kapelletje gaat de 50 km er alleen vandoor en Klein Duimpje loopt op kop met haar ‘twee beren’ in het gelid. Ik heb bewust deze etappes geselecteerd en dra zal ook Martin snappen waarom.   We trekken de woeste natuur van Waterfront in. JP en zijn maten hebben met zeis en sikkel een pad ‘uitgevonden’ dat op en neer danst door het woeste terrein met zijn vele hindernissen zoals bramen en wortelstronken. Geweldig, er bestaat geen ander woord voor. We zoeken terug ons kasseibaantje van daarstraks op en gaan pauzeren op het terras van cafeetje den D’Rupel in ’t Hellegat. Blijkbaar geen spek naar de bek van Willy & Marij want zij stomen gelijk door.

JP is nog niet uitgepraat. De zonovergoten Rupeldijk op, ‘bij Kim’ en dan naar Noeveren. Aanvankelijk door het mooi gerestaureerde ’t Geleeg, een oude steenbakkerij maar dra ook door ruïnes die op instorten staan. Je moet het maar kunnen en durven aanbieden, wij zijn alvast wild enthousiast.  Even pauze nu. Onder Boom station door, langs de Rupelkaai voorbij de gelijknamige brug tot Hoek. Vervolgens hoog boven De Schorre en door Voske, een stille wijk van recente signatuur. Domein N, daar kunnen we ons nog eens uitleven over zanderige paden en stilaan verkleurende berken. Het eerste signaal van de herfst. Rita uit Strombeek wordt zo’n beetje onze vierde man (vrouw). Ook voor Martin is het terrasje van café Nieuw Park welkom.

JP neemt nu ook even pauze. Hij loodst ons over fietspaden richting Predikheren en de Reetse Kleine Landeigendom, een witte wijk. Landelijk wandelen langs stroken van een bomenkwekerij, het Reukenspad. De voetgangersbrug van de A12 over – Koekoek Jef, hier zijn we terug ! Nog een klein uurtje te gaan, we lijken achteraan de meute te lopen. Opnieuw landelijke fietspaden op langs hoeve Lemmens en even verder de Zinkval. We voelen wat er komen gaat. Wat weilanden, een bosstrookje, ja hoor … de ‘grande finale’ over de pas gemaaide oevers van diepliggende en breed meanderende Vliet. Een laatste keer puur natuur ! Duimen omhoog bij binnenkomst, wat was dit weer een heerlijke tocht. Lindake heeft haar blauwe t-shirt meer dan verdiend, wij zijn al blij met een Duvelke. Nog wat napraten met clubmaatje Roger, stappen de laatste 2500 meter bergop richting sofa. Tot in het najaar bij Niel Jaarmarkt mannekes, want van jullie willen wij geen tocht missen !

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6326198124231054481

22:19 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

18-08-16

14.08.2016 Zandstappers Wechelderzande

Eén bus ’s morgens en twee ’s avonds, meer gunt De Lijn ons niet deze zondag. Toch zijn we met zo’n 15 dapperen aan de Antwerpse Rooseveltplaats. Rudy, de facteur van Hove, Nicole Stroboer, enkele Ranstuilen en uiteraard onze mascotte Den Herman. Berendruk in de startzaal met zingende Denen uit Viborg als trekpleisters. Komen traditiegetrouw de Doto uitlopen alvorens huiswaarts te keren met een luxe bus. Ook Horizon Donk is op busuitstap.

Wij twijfelen tussen 27 & 33 km, zal van de tijden onderweg afhangen. Stappen een ommetje tot de dorpskerk en vervolgens langs een slotgracht. Mogen vrij snel de Kempense en dus zanderige sparrenbossen in bij Bevennendijk. De langere afstanden lopen een leuk ommetje met onder meer hoge varens en bramen als ondergroei. Ook Rudy koos voor de 27 km want tijd zat tot de eerste bus … om 17:24 ! Waar alle afstanden terug samenkomen brede zandpaden en een korte babbel met Kareltje. Paar straten villa’s, het Blasvenpad en we gaan rusten in de kantine van voetbalclub De Vrede. Kunnen er ons een zonnig terras permitteren.

Bijpraten met Tiny & Danny over de terugkeer naar de middeleeuwen van de informatica ook wel Google Foto’s genaamd. Terug op pad, onze Waaslanders achterna langs een speciaal huis Kempenland (zie foto’s) richting smalle paadjes langs weilanden en metershoog draadwerk. Een haast dichtgegroeid ven kondigt vettiger werk aan. We doorkruisen de moerassen van een bruine beek, zijn in de Visbeekvallei. Krijgen een buitje te verwerken, het enige van de dag. Lopen verder over een moerassige landdijk richting E314. Erop en erover denk de parkoersmeester en hij zet ons af in het Lilse Kauwenberg, tweede pauze na zo’n 13 km.

Diane & Rudy en nog veel meer bekenden knabbelen aan hun boterham onder het school prieeltje. Hobohem Linda wordt onze gezel. Zij loopt de marathon en heeft een lusje voorsprong op ons. De twee dames lopen vrolijk taterend voor mij uit door landelijk gebied. Het Kindernouw is dan weer een pracht van een nat natuurgebied. Aanvankelijk bos met gitzwarte vettige ondergrond. Vervolgens een brede zandweg tussen het riet van prachtige vennen. Terug de snelweg over, nog wat weilanden en pauze in een heus tentenkamp. Het is er lekker warm en er gonst een gezellige drukte.

Opnieuw veel bekenden met Waaslanders Geertrui & Jan, Denise & Patrick. Uit Borgerhout Norbert & Yvette die voor het eerst met hun nieuwe auto buiten komen. Mijn lies geeft tekenen van vermoeidheid en dus laat ik de dames onder hun beidjes het extra lusje aflopen. Zelf zet ik koers naar de finishlijn. Volg een klad Kadodders door brede zanddreven met een zoom van rododendrons. Kluysheide lees ik verderop als we echt het bos intrekken aan de rand van een militair domein. Ook het vliegveldje van Malle lijkt niet veraf. Hoeve Pluym is meteen ook het einde van het groen. Nog enkele straten en de finish is bereikt. Ik schuif aan bij Yvette & Norbert die altijd wel te vinden zijn voor een natje en een babbel. De Linda’s volgen even later ook. Onze Borgerhouters moeten er vandoor, hebben nog een feestje voor de boeg. De nieuwe auto wordt voorgereden. Ettelijke wandelaars hebben meteen het mobieltje in aanslag voor een foto … een fonkelnieuwe Maserati zie je niet elke dag bij een wandeltocht !

Hobohem Linda is zo lief ons meer naar huis te nemen. Zo zijn we slechts een kort busritje van Hemiksem verwijdert. Voortaan heb ik elke maandag vrij, kan ik Beneluxwandelen en de fratsen van Google beter bijwerken. Tot volgende week …

FOTOREEKS

 https://get.google.com/albumarchive/102282674505838562948/album/AF1QipMU7CPKQ5b22dipv0Cj0YeLwFcm_6I0RPe7DNP0  

21:36 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: Ântwerpen, -w

02-08-16

31.07.2016 KVG Hoogstraten te Wortel

Er worden buien voorspeld voor het binnenland maar thuisblijven, neen dat staat niet in onze woordenboek. Een vlot reisje van drie bussen over de Rooseveldplaats en Hoogstraten zet ons af bij de kerk van Wortel. Linda heeft natuurlijk haar zinnen gezet op de 32 km. Ik mik naar 24 km. Het parkoers is verdeeld in twee lussen van respectievelijk 18 en ruim 24 km. Minneke dus de ene kant op en ik de andere. We spreken af de laatste 8 km samen te lopen.

Onderweg kregen we in Schoe-ete (oep de bus) bloskesregen te verwerken, mor we weite, regen veur acht uure blaaft nie dure. En het is inderdaad donker maar droog als we op pad gaan. Vanaf het Vagebondplein gaat het richting eerste eikendreef, de Peedijk. Deze gaat over in de Pampa en bos wordt even boerenlandschap, akkers en ruime erven. Nog een paar bosdreven met gras onder de voetjes en we zijn bij de Kolonie. De witte gebouwen van wat ooit een landlopersverblijf was zijn nu metershoog van elektrische bedrading voorzien want een gevangenis geworden. Er net voorbij rustpost Beiaard met een heus terras.

Ik pauzeer en versterk de innerlijke mens, er wacht een lus van 9,4 km. Ga een klinkerweg op en even verder een zanderige dreef in. Passeer enkele prachtige vennen. Ook een merkwaardig gezicht. Sheepdogs drijven een kudde schapen terwijl de herder rustig op zijn mobieltje staat te keuvelen. Bizar toch deze 21ste eeuw ! Het parkoers vervolgt met een plukje heide en dan heerlijke slingers door de bossen. De bodem is bedekt met prachtige donkergroene varens en nogal wat bramen. Open terrein dan en landelijke geuren over de akkers. We passeren de Achtenrijthoeve grondgebied Zondereigen. Duiken dan opnieuw een sparenbos in over en pad van kniehoog gras. Vervolgen over tarmacjes langs de bosrand. Wat moet het hier rustig wonen zijn ! Waar we opnieuw fraaie dubbele dreven lopen weet ik de rust niet meer veraf. Het zal tijd worden ook want er komen gitzwarte wolken opzetten.

Ik kan gelukkig schuilen in Den Beiaard voor een stevige plensbui. Maar na regen komt zonneschijn en ik neem spoedig terug plaats op het geïmproviseerde terras. Zal zo’n uurtje op Linda moeten wachten. Wordt door Denise & Patrick gewaarschuwd dat de eerste 18 km een ‘stratenparkoers’ waren. Ja hoor, Linda komt aanlopen als een donderwolk. ‘kl….parkoers’ fulmineert ze. Ik kan haar geruststellen, het tweede deel is heus wel de moeite waard.

We gaan dus samen op pad voor de laatste 8 km. Meteen een pracht van een dubbel dreef door en dan over een zandpad langs de bosrand met uitzicht over vennen en weidse akkers. We spotten zelfs en schitterend mooie witte reiger ! Krijgen een extra lusje aangeboden door Bosdomein Schootse Hoek. Denkelijk op Nederlands grondgebied bij Castelré. Zandpad dan met uitzicht op de imposante kerktoren van Hoogstraten. Dra met alle afstanden samen opnieuw het bos in met metershoge, reeds rossig wordende, varens. Hobbelig, wild bospad dan langs een diepliggende, moerassige beek. Niks voor Geertrui dit, maar wij lusten het uiteraard wel. Uitbollen doen we landelijk en langs een witte Wortelse wijk. Linda heeft zich opnieuw verzoent met het parkoers en zijn bouwer. En ik, ik heb de kilometers goed verteerd. Nog een weekje relatieve rust en dan ‘stresstest’ tijdens onze tocht in Overijse.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/6313582401558051041

 

21:03 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende