22-09-16

18.09.2016 Dauwstappers te Lier

In Lier stapten we tot nog toe alleen maar dankzij de Kleitrappers, vandaag gaan we met de Dauwstappers op pad. Andere startlocatie, net naast het station en denkelijk ook andere ideeën, we zijn nieuwsgierig. Nog voor 09:00 steken we van wal voor 28 km. Opteren eerst het stadslusje van 5 km te lopen. Onder de spoorbaan bij het station door en meteen de groene vesten op. Cultuur na natuur met het Begijnhof en zijn hotsende, botsende kasseitjes tot de Zimmertoren. Langs Netegrachten naar de Grote Markt, gevolgd door de Vismarkt en opnieuw de vesten. Meteen een leuke opener door de nog stille Pallieterstad.

Babbelke met Jefke, Bea en Jerome ook en weer op pad. Na wat straten een leuke passage door de Bogerse plassen met lisdodde alom tegenwoordig. Voorbij de voetbaltempel van het Lisp dan en het Netekanaal opzoekend. Zetten onze weg voort langs de lokale jachthaven en vervolgens 2 km rechtdoor op de kanaaldijk. Delen hem met fietsers van divers pluimage en met wederzijds respect. Pauzeren doen we in een schooltje onder de kerktoren van Emblem. Het is er verduiveld druk.

Opdracht van 9 km nu. Middels een brug over Netekanaal en Kleine Nete en vervolgens een mix van verwilderde bosjes en achterliggende bewoning. Dan wordt het parkoers feestelijk …de Kesselse Heide ! Worden door de parkoersmeester verwend met een mix van bosjes en ruime open, zanderige plekken. Nog steeds in bloei staande heide, hoge grassen, glimmende berk. Dit is een streling voor het wandelende oog ! De hei af, een tarmac op, zoekend naar de volgende natte bosstrook. Als afsluiter met de Kleine Nete mee kronkelen, de geur van balsemien nadrukkelijk in de neusgaten. Brug over en pauzeren op de speelplaats.

Steenbeemden, zo noemt onze volgende strook puur natuur. Uiteraard gevolgd door de jonge bossen en wat weilanden bij de Kromme Ham. Extraatje van 1500 meter langs de Kleine Nete en het Netekanaal. Klassiek nu, de metalen spoorwegbrug over tot Oud Lier en vervolgen langs de Nete en zijn uitloper tot de Lisperpoort. Tijd voor ons klassieke gerstenat en babbelen met enkele Stroboeren.

Het is nog wat vroeg om huiswaarts te keren en dus doen we er royaal nog 3 km stadslus bij. Vlotte terugreis naar Hemiksem en met dank aan de Dauwstappers die onze verwachtingen volledig inlosten. Volgend jaar met start vanuit Lint, wij zijn nu al nieuwsgierig.

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6333235507122900625

21:18 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -l

14-09-16

10.09.2016 Vaartlandstappers te Heindonk

Makkietje vandaag, Bus 290 tot Boom Markt en dan 4 km wandelen langs de Rupeldijk, de idyllische jachthaven van Klein-Willebroek en domein Denayer tot Hazewinkel en zijn Surferschalet. Wij zullen er 1:30 over doen !! Lopen te ver door langs de brede steenweg en beslissen rechtsomkeer te malen door het roeiersdomein … om het chalet gesloten te vinden. Navraag bij passerende wandelaars leert ons dat de start verplaatst is naar het Bloso gebouw. Wij waren er daarstraks nauwelijks enkele honderden meter van verwijdert ! Zijn dus lekker opgewarmd voor onze 20 officiële kilometer.

Busvolk aan de start trouwens met de 12 Uren van Lauwe, wsv Kinderdijk en later ook de Toekertjes uit Bunsbeek. Leuk voor een zaterdagtocht. Het parkoers valt uiteen in een korte en een lange lus. Wij beginnen met kort. Even langs de roeibaan en dan het onvolprezen Blaasveldbroek in. De woekerende balsemien geurt overdadig. We passeren meerdere vijvers, hoge rietkragen, stappen door het hoge gras, puur natuur. Langs een maïsveld dan tot de rand van de Blaasveldse bebouwing. Meteen scherp linksom door een statige dreef met een regen van gele bladval. Toch even tarmac wandelend door de Heffense Kleine Heide. Bij de verlaten afspanning ‘t Fonteyntje pikken we opnieuw de vijvers van ’t Broek op tot de startzaal.

Babbeltje her en der, we gaan weer op pad. Door de maïsvelden tot een lommerrijke landdijk, in de schaduw van populieren nog stevig in het blad. Bij de Zennehoeve volgen we de Zenne (uiteraard) tot het Zennegat, samenvloeiing met de Dijle en het Dijlekanaal. We volgen stroomafwaarts voorbij de blauwe Rumstse bruggen. Volgen nu dus de Rupel die we verlaten bij Kleine Bergen. Een onverhard ommetje langs VK Heindonk, net zo oud als ik. Zoeken het centrum van de gemeente op en komen in een aftands maar oh zo schattig zaaltje terecht. Waren vanmorgen op nauwelijks 200 meter van hier toen we een eerste keer rechtsomkeer maakten !

De laatste loodjes nu bij een stralende Eté Indien. Tarmacje tot de Rupeldijk met uitzicht op een grote groep canadaganzen. Volgen de dijk opnieuw stroomafwaarts tot voorbij de zeilvijver. Denderen de grasberm naar beneden om te genieten van smalle paadjes door de Biezenweiden, moerassig terrein. Een laatste keer door Hazewinkel. Het grasperk van het surferschalet blijkt omgetoverd tot openlucht kerk. Alles in gereedheid voor een bruiloft. En wij … wij zijn helemaal klaar voor ons wekelijks Duvelke. Busje 287 stopt voor de deur en geeft netjes aansluiting met zijn broer 290. Zijn vroeg thuis en dik tevreden. Is een tocht die elk jaar weer op ons programma staat.  

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6330263328208203185

21:10 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

08-09-16

04.09.2016 Beekakkers Beerse te Vlimmeren

Routine deze ochtend. Eerste bus naar ’t Stad, koffietje bij Starbucks en dan de bus naar Turnhout. Vreemd wij zijn de enige wandelaars ! In Oostmalle gelijktijdig stevige bui en zonneschijn, ’t is kermis in d’helle ! Stappen zo’n 900 meter tot de startzaal om te ontdekken dat een snelbus uit Antwerpen quasi voor de deur stopt – aha nu valt onzen € ! Hanske De Krijger en de Lachende Klomp zijn op bus uitstap. Daar zullen later Gerard en de Duintrappers bij komen.

Martin blijkt al op stap, de mobiele telefonie laat ons even in de steek. Krijg een mooie foto te zien van wandelmama Jeanne die uitgeroepen is tot Slimste Mens van Bremdael. Ze poseert zo fier als ne gieter met haar diploma ! Wij op pad, dra door Kempisch zand en langs maïs richting een eerste bosstrook in Wechel. Brede half verharde paden worden ons deel. In de verte rommelt een onweer. We delen de paden en de plensbui met MTB-ers. Patje Kloek haalt ons in bij de golfterreinen van de Lilse Bergen. Lachsalvo’s volgen elkaar snel op want hij is in topvorm. Hij heeft even geschuild onder een boom maar kon de natuurlijke paraplu niet meenemen …

Eerste pauze in het chiroheem, meer binnen dan buiten want nat. Langs de Lilse camping en dan het Konijnenpad op langs prachtige houten chalets. Patje zoeft als een haasje weg. Onder de rotonde bij de snelweg door en dan door het Gielse bos. Een jonge deerne met ‘chocolade’ labrador geeft een pittig tempo aan. Plots wordt mijn naam geroepen. Martin is al op de terugweg van deze ruime lus en maakt rechtsomkeer. Stapt met ons mee terug naar rustpost De Buren in Vosselaar.

De terugkeer naar het Chiroheem is zonovergoten. Heerlijke bosstroken, een pracht van een heidelandschap bij zanderige duintjes. Goed gemeten is ook onze conclusie, die door meerdere andere wandelaars zal gedeeld worden. Meerdere keren dezelfde rustpost aandoen betekent ook veel bekenden ontmoeten. Bijpraten her en der want alle Vlaamse contreien zijn goed vertegenwoordigd.

Om aan de beoogde 35 km te geraken lopen we een extra lusje van zo’n 5 km. Beginnen met pittige duintjes en ronden dan die prachtige Warandeplas waar een waterskiër demonstratie geeft. Rustige vlakke boswegen loodsen ons terug naar het heem en de laatste pauze. Botsen op een tafel met super wandelaars. Linda(Nijlen) centraal, genietend als The Lion King. Verder Jacqueline, de Wilskes, Hans & Kathy, Patje & Denise, Chris (Ingelmunster) ik hoop dat ik niemand vergeet ! Ambiance dus zoals wij het toch zo graag hebben.

Toch stappen we onder ons drietjes de laatste vijf kwartier af. Langs Lille Stables en door halfopen terrein bij een stevig opstekend wind. Bij hoeve Megusa weet ik dat we wat landelijk tarmac onder de sloffen geschoven krijgen. Een laatste zanderige strook door het frêle maïs, de Duvel staat koud. Afscheid van Martin en nu wel met de snelbus naar Antwerpen. Volgende week plannen we Heindonk & Oud-Heverlee. Tot dan …   

Fotoreeks

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6328035253267028129

20:58 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -v

03-09-16

28.08.2016 wsv Schelle

Gisteren verkenden vier dapperen de Ijsetrippers wandeltocht vanuit Huldenberg over Loonbeek en Neerijse in het zweet hun aanschijns. De terrasjes van de Ijsevissers en de Kronkel waren meer dan welkom. Vandaag wandelen we bij de buren. Linda vertrekt voor dag en dauw met de fiets. Heeft het cijfer 50 in haar bolleke gestoken. Ik voel mij nog steeds niet sterk genoeg en beslis, samen met Martin het wat kalmer aan te doen. Afspraak bij de eerste rustpost om 09:30.

Pijltjes vind ik al bij mijn dagelijkse bushalte naar de werkplek, op tweehonderd meter van het echtelijk dak. Duik meteen naar de diepliggende visvijver van park Callebeek-Terlocht. Wordt vervolgd met een zwerftocht door een verwilderd bosje en dan het nieuwste natuurstrookje van Hemiksem, Park Den Akker. Leuk pad aan de boorden van de Schelde met uitzicht over het contrast tussen nieuwbouw ‘konijnenhokjes’ en de in afbraak zijnde ruïne van fabriek Bekaert.  Langs de statige stroom naar het even majestueuze Sint-Bernard tot de monding van de Vliet. Jean-Pierre trekt echt alle registers open en loodst ons door de vettige Maaienhoek, domein van Interescaut.  De Boerenkrijgkapel aan het Laarhof en dan de oude spoorweg op richting rustpost. Ik heb nog maar een uurtje gelopen en mijn dag kan al niet meer stuk. Wat een etappe was dit zeg !!

Martin tekent al present net als vele dappere krijgers van de 50 km. Ook Linda komt aangestormd, die is vandaag niet stuk te krijgen ! Met z’n drieën is het even huisjes kijken tot d’Aa Statie in Niel. Verrassend kiest JP voor een strookje ‘banaan’, de nieuwe ‘snelweg’ die de bedrijven van Niel verbindt met A12 en E19. Maar dan komt de Walenhoek breed uitgesmeerd aan bod. De visputten uiteraard maar ook en vooral slingerende bospaden tussen de berken door. Puur genot van even puur natuur. We dokkeren over een kasseitje en volgen een eindje de in het weekend verlaten spoorbaan. Rustpost Koekoekshoeve, vandaag herdoopt tot ‘bij Jef Sneuss’ is meer dan welkom.

Bij een leuk kapelletje gaat de 50 km er alleen vandoor en Klein Duimpje loopt op kop met haar ‘twee beren’ in het gelid. Ik heb bewust deze etappes geselecteerd en dra zal ook Martin snappen waarom.   We trekken de woeste natuur van Waterfront in. JP en zijn maten hebben met zeis en sikkel een pad ‘uitgevonden’ dat op en neer danst door het woeste terrein met zijn vele hindernissen zoals bramen en wortelstronken. Geweldig, er bestaat geen ander woord voor. We zoeken terug ons kasseibaantje van daarstraks op en gaan pauzeren op het terras van cafeetje den D’Rupel in ’t Hellegat. Blijkbaar geen spek naar de bek van Willy & Marij want zij stomen gelijk door.

JP is nog niet uitgepraat. De zonovergoten Rupeldijk op, ‘bij Kim’ en dan naar Noeveren. Aanvankelijk door het mooi gerestaureerde ’t Geleeg, een oude steenbakkerij maar dra ook door ruïnes die op instorten staan. Je moet het maar kunnen en durven aanbieden, wij zijn alvast wild enthousiast.  Even pauze nu. Onder Boom station door, langs de Rupelkaai voorbij de gelijknamige brug tot Hoek. Vervolgens hoog boven De Schorre en door Voske, een stille wijk van recente signatuur. Domein N, daar kunnen we ons nog eens uitleven over zanderige paden en stilaan verkleurende berken. Het eerste signaal van de herfst. Rita uit Strombeek wordt zo’n beetje onze vierde man (vrouw). Ook voor Martin is het terrasje van café Nieuw Park welkom.

JP neemt nu ook even pauze. Hij loodst ons over fietspaden richting Predikheren en de Reetse Kleine Landeigendom, een witte wijk. Landelijk wandelen langs stroken van een bomenkwekerij, het Reukenspad. De voetgangersbrug van de A12 over – Koekoek Jef, hier zijn we terug ! Nog een klein uurtje te gaan, we lijken achteraan de meute te lopen. Opnieuw landelijke fietspaden op langs hoeve Lemmens en even verder de Zinkval. We voelen wat er komen gaat. Wat weilanden, een bosstrookje, ja hoor … de ‘grande finale’ over de pas gemaaide oevers van diepliggende en breed meanderende Vliet. Een laatste keer puur natuur ! Duimen omhoog bij binnenkomst, wat was dit weer een heerlijke tocht. Lindake heeft haar blauwe t-shirt meer dan verdiend, wij zijn al blij met een Duvelke. Nog wat napraten met clubmaatje Roger, stappen de laatste 2500 meter bergop richting sofa. Tot in het najaar bij Niel Jaarmarkt mannekes, want van jullie willen wij geen tocht missen !

FOTOREEKS

https://plus.google.com/u/0/photos/102282674505838562948/albums/6326198124231054481

22:19 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

18-08-16

14.08.2016 Zandstappers Wechelderzande

Eén bus ’s morgens en twee ’s avonds, meer gunt De Lijn ons niet deze zondag. Toch zijn we met zo’n 15 dapperen aan de Antwerpse Rooseveltplaats. Rudy, de facteur van Hove, Nicole Stroboer, enkele Ranstuilen en uiteraard onze mascotte Den Herman. Berendruk in de startzaal met zingende Denen uit Viborg als trekpleisters. Komen traditiegetrouw de Doto uitlopen alvorens huiswaarts te keren met een luxe bus. Ook Horizon Donk is op busuitstap.

Wij twijfelen tussen 27 & 33 km, zal van de tijden onderweg afhangen. Stappen een ommetje tot de dorpskerk en vervolgens langs een slotgracht. Mogen vrij snel de Kempense en dus zanderige sparrenbossen in bij Bevennendijk. De langere afstanden lopen een leuk ommetje met onder meer hoge varens en bramen als ondergroei. Ook Rudy koos voor de 27 km want tijd zat tot de eerste bus … om 17:24 ! Waar alle afstanden terug samenkomen brede zandpaden en een korte babbel met Kareltje. Paar straten villa’s, het Blasvenpad en we gaan rusten in de kantine van voetbalclub De Vrede. Kunnen er ons een zonnig terras permitteren.

Bijpraten met Tiny & Danny over de terugkeer naar de middeleeuwen van de informatica ook wel Google Foto’s genaamd. Terug op pad, onze Waaslanders achterna langs een speciaal huis Kempenland (zie foto’s) richting smalle paadjes langs weilanden en metershoog draadwerk. Een haast dichtgegroeid ven kondigt vettiger werk aan. We doorkruisen de moerassen van een bruine beek, zijn in de Visbeekvallei. Krijgen een buitje te verwerken, het enige van de dag. Lopen verder over een moerassige landdijk richting E314. Erop en erover denk de parkoersmeester en hij zet ons af in het Lilse Kauwenberg, tweede pauze na zo’n 13 km.

Diane & Rudy en nog veel meer bekenden knabbelen aan hun boterham onder het school prieeltje. Hobohem Linda wordt onze gezel. Zij loopt de marathon en heeft een lusje voorsprong op ons. De twee dames lopen vrolijk taterend voor mij uit door landelijk gebied. Het Kindernouw is dan weer een pracht van een nat natuurgebied. Aanvankelijk bos met gitzwarte vettige ondergrond. Vervolgens een brede zandweg tussen het riet van prachtige vennen. Terug de snelweg over, nog wat weilanden en pauze in een heus tentenkamp. Het is er lekker warm en er gonst een gezellige drukte.

Opnieuw veel bekenden met Waaslanders Geertrui & Jan, Denise & Patrick. Uit Borgerhout Norbert & Yvette die voor het eerst met hun nieuwe auto buiten komen. Mijn lies geeft tekenen van vermoeidheid en dus laat ik de dames onder hun beidjes het extra lusje aflopen. Zelf zet ik koers naar de finishlijn. Volg een klad Kadodders door brede zanddreven met een zoom van rododendrons. Kluysheide lees ik verderop als we echt het bos intrekken aan de rand van een militair domein. Ook het vliegveldje van Malle lijkt niet veraf. Hoeve Pluym is meteen ook het einde van het groen. Nog enkele straten en de finish is bereikt. Ik schuif aan bij Yvette & Norbert die altijd wel te vinden zijn voor een natje en een babbel. De Linda’s volgen even later ook. Onze Borgerhouters moeten er vandoor, hebben nog een feestje voor de boeg. De nieuwe auto wordt voorgereden. Ettelijke wandelaars hebben meteen het mobieltje in aanslag voor een foto … een fonkelnieuwe Maserati zie je niet elke dag bij een wandeltocht !

Hobohem Linda is zo lief ons meer naar huis te nemen. Zo zijn we slechts een kort busritje van Hemiksem verwijdert. Voortaan heb ik elke maandag vrij, kan ik Beneluxwandelen en de fratsen van Google beter bijwerken. Tot volgende week …

FOTOREEKS

 https://get.google.com/albumarchive/102282674505838562948/album/AF1QipMU7CPKQ5b22dipv0Cj0YeLwFcm_6I0RPe7DNP0  

21:36 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: Ântwerpen, -w

02-08-16

31.07.2016 KVG Hoogstraten te Wortel

Er worden buien voorspeld voor het binnenland maar thuisblijven, neen dat staat niet in onze woordenboek. Een vlot reisje van drie bussen over de Rooseveldplaats en Hoogstraten zet ons af bij de kerk van Wortel. Linda heeft natuurlijk haar zinnen gezet op de 32 km. Ik mik naar 24 km. Het parkoers is verdeeld in twee lussen van respectievelijk 18 en ruim 24 km. Minneke dus de ene kant op en ik de andere. We spreken af de laatste 8 km samen te lopen.

Onderweg kregen we in Schoe-ete (oep de bus) bloskesregen te verwerken, mor we weite, regen veur acht uure blaaft nie dure. En het is inderdaad donker maar droog als we op pad gaan. Vanaf het Vagebondplein gaat het richting eerste eikendreef, de Peedijk. Deze gaat over in de Pampa en bos wordt even boerenlandschap, akkers en ruime erven. Nog een paar bosdreven met gras onder de voetjes en we zijn bij de Kolonie. De witte gebouwen van wat ooit een landlopersverblijf was zijn nu metershoog van elektrische bedrading voorzien want een gevangenis geworden. Er net voorbij rustpost Beiaard met een heus terras.

Ik pauzeer en versterk de innerlijke mens, er wacht een lus van 9,4 km. Ga een klinkerweg op en even verder een zanderige dreef in. Passeer enkele prachtige vennen. Ook een merkwaardig gezicht. Sheepdogs drijven een kudde schapen terwijl de herder rustig op zijn mobieltje staat te keuvelen. Bizar toch deze 21ste eeuw ! Het parkoers vervolgt met een plukje heide en dan heerlijke slingers door de bossen. De bodem is bedekt met prachtige donkergroene varens en nogal wat bramen. Open terrein dan en landelijke geuren over de akkers. We passeren de Achtenrijthoeve grondgebied Zondereigen. Duiken dan opnieuw een sparenbos in over en pad van kniehoog gras. Vervolgen over tarmacjes langs de bosrand. Wat moet het hier rustig wonen zijn ! Waar we opnieuw fraaie dubbele dreven lopen weet ik de rust niet meer veraf. Het zal tijd worden ook want er komen gitzwarte wolken opzetten.

Ik kan gelukkig schuilen in Den Beiaard voor een stevige plensbui. Maar na regen komt zonneschijn en ik neem spoedig terug plaats op het geïmproviseerde terras. Zal zo’n uurtje op Linda moeten wachten. Wordt door Denise & Patrick gewaarschuwd dat de eerste 18 km een ‘stratenparkoers’ waren. Ja hoor, Linda komt aanlopen als een donderwolk. ‘kl….parkoers’ fulmineert ze. Ik kan haar geruststellen, het tweede deel is heus wel de moeite waard.

We gaan dus samen op pad voor de laatste 8 km. Meteen een pracht van een dubbel dreef door en dan over een zandpad langs de bosrand met uitzicht over vennen en weidse akkers. We spotten zelfs en schitterend mooie witte reiger ! Krijgen een extra lusje aangeboden door Bosdomein Schootse Hoek. Denkelijk op Nederlands grondgebied bij Castelré. Zandpad dan met uitzicht op de imposante kerktoren van Hoogstraten. Dra met alle afstanden samen opnieuw het bos in met metershoge, reeds rossig wordende, varens. Hobbelig, wild bospad dan langs een diepliggende, moerassige beek. Niks voor Geertrui dit, maar wij lusten het uiteraard wel. Uitbollen doen we landelijk en langs een witte Wortelse wijk. Linda heeft zich opnieuw verzoent met het parkoers en zijn bouwer. En ik, ik heb de kilometers goed verteerd. Nog een weekje relatieve rust en dan ‘stresstest’ tijdens onze tocht in Overijse.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/6313582401558051041

 

21:03 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

30.07.2016 Kadee Bornem te Wintam

De eerste vaart van Heen En Weer III is pas om 09:00. Ze brengt mij van Schelle naar Wintam. Ik heb er dan al een opwarmertje van 5 km opzitten. Lindake is al veel langer onderweg met de fiets over Boom tot bij de Bornemse Kadeekes. De rustpost van deze tocht is nauwelijks 500 meter van de aanlegsteiger verwijdert in het ZWOC (Zeesluis Wintam Ontmoeting Centrum) gelegen bij de samenvloeiing van Schelde en Rupel.

Ik plan vandaag een eerste keer 20 km. Korte babbel met Rik (Bornem) en ik volg de 10 km 2x over de Zeesluis en een eindje langs het zeekanaal (richting Willebroek & Brussel). Onderaf dan over een oneffen maaipad langs een rietkraag. Twee straatjes verder ligt het startlokaal. De inschrijvingsformaliteiten vervullen. Kadee is efficiënt met scanner en papiertjes. Booke eten en weer op pad. Volg dus nog steeds de 10 km. Bij de kerk komt Kareltje (Ranstuil) aangefietst. Hij kent ook de weg langs het Schelse veer. Paar stille Wintamse straatjes en ik mag tot mijn jolijt het kasseitje van Polderdam op. Moet na een poosje toch de stoffige rand opzoeken. Mijn geplaagde lies verdraagt het gebonkt nog niet zo goed. Onderaf de Scheldedijk, opnieuw langs de zeesluis, ik sla het ZWOC over.

Meteen de lus van 5 km op rond het Noordelijke Eiland. Hier ligt een parel van een natuurdomein, begraasd door Konikspaarden en met een waterfauna- en flora, een streling voor het oog. Meeuwen krijsen, parelhoenen bekvechten en de karekiet zingt in het riet zijn mooiste lied. Wilde bloemen zorgen voor een zee van geel en paars. Doorkijkje over de Rupel richting Noeveren en dan even door een zanderig bosje van berk. Terugkeren doen we langs het zeekanaal tot het ZWOC. Ik heb ruim de tijd voor een babbel met Geertrui en Jan, voor het wandelDuvelke ook.

Om 13:00 terug het veer op en dan langs Laardijk en de Schelse kerk huiswaarts. Ik heb de 20 km goed verteerd. Pauze in de sofa en Bauke naar zijn verdiende gram zien rijden in de Classico San Sebastian. Met dank aan de na-ijver van de heren Rodriguez en Valverde. Morgen probeer ik het opnieuw, die 20+.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/6313151107061581745

21:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

27-07-16

24.07.2016 Dauwstappers Edegem

Was de afspraak met Martin oorspronkelijk de 35 km in Mollem. Mijn kwetsuur besliste er anders over. Linda spreekt met ons maatje af om 10:00 in Edegem, ik zal een paar uur later ter plaatse zijn voor een kortere afstand. Leer zodoende het traject van bus 32 kennen, Linda is natuurlijk onderweg met de fiets.

Opnieuw twijfel ik tussen 10 of 12 km, kies voor de langste afstand met één rustpost. Leuke start langs een mij onbekend bosje, vrij technisch. Toch speelt de ega van de Jakke het klaar er met de fiets doorheen te ploeteren, grote witte koptelefoon om de oren. We stappen richting Hof Ter Linden in Edegem en door dorpspark Centrum. Helaas komen er dan wat straten aan te pas. We weten : de Romeinse Put is een leuk park met waterpartijen maar ligt afgelegen. Hetgeen volgt is voor mij nieuw. Ommetje rond en over de 4 vak spoorbaan bij Bahnhof Hove. Pauzeren doen we in het Groene Schooltje net voorbij de stemmige Hovense kerk. Pff, 6,7 km en het is heet, ik ben blij dat ik zit.

Geen Linda of Martin te bekennen, die hier nochtans drie keer komen en ik loop om mijn gemakje door. Langs het fietspad hoog boven de spoorbaan, dan wat achterafjes. Bij verkeerslichten verslik ik mij in het parkoers. De twee dames achterop lijken verliefd op mijn rode loopsloefen en volgen gedwee. Dat zullen ze 5,5 km lang doen wat ook mijn snelheid weze ! Ik keer ‘ne kier weere’ en volg nu netjes de pijlen over het kasseitje van Mussenburg. Nog even huisjes kijken en we stappen Fort V binnen. Heerlijke omzwerving langs het water en zelfs letterlijk door de gebouwen met witgekalkte gewelven. Mijn tempo stokt enigszins, het getergde been wordt moe. Maar daar is de finish van een geslaagde tocht en … den Duvel. Wij degusteren er een paar met Martin, Bea & Jerome, allen Nederlandse maatjes. De vrouw van de lokale voorzitter blikt een oude buur van Linda geweest te zijn en dus … sluiten wij de tent ! 1500 meter uitlopen tot Sint-Augustinus en bus 33. Doe nog wat terreinkennis op en dan is het hoog tijd voor een pilletje en een ruime pauze … 

19:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -e

21.07.2016 Wandel Mee Ruisbroek-Sauvegarde

De huisarts stelt een duidelijke diagnose in twee schuifjes, symptomen van oververmoeidheid (burn-out in modern Nederlands) en een ontsteking aan de adductoren. Remedie : Spidifen slikken en veel rusten. De heelperiode wordt geschat op één maand. Na een viertal dagen totale rust probeer ik toch opnieuw te wandelen. De Rupelstreek en het Antwerpse wemelt van de voedingsmarktjes en zo heb ik elke dag wel een doel. Een vers gebraden stukje kip of vis, dat gaat altijd wel vlot de man in. Merk snel dat 10 à 12 km aan 5km/uur zowat de grens is en hou mij daar dan ook aan.

De dag van de Drache National kan ik met de bus tot Boom Markt. Drentel er even heen en weer en stap vervolgens de Rupelbruggen over richting Prayon en het centrum van Ruisbroek (reken 3 km). Linda was al vroeg met de fiets op pad en wandelt er de 25 km. Korte babbel met Diane en Rudy, ik kan op stap voor 5,7 km parkoers tot de rustpost. Aanvankelijk nogal wat straten en vervolgens mij onbekende achterafjes. Dra komt het Mariapark van Zillebeek in het vizier en de parkoersbouwer breidt er een leuk extraatje aan door het moerassige groen tot de spoorbaan Antwerpen – Puurs. Ik stap heel rustig langs den Ijzeren Weg tot Prayon en even verder de rustpost bij de kleiduifschutters.

Heb ruim de tijd om een Duvelke te degusteren en wandel in de zomerse warmte terug naar de Rupelbruggen en de bushalte in de Boomse Antwerpse straat. Ben net op tijd terug thuis voor de Tour de France en mijn portie drugs. Mmm, valt allemaal nog redelijk mee.

19:18 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

14-07-16

10.07.2016 De Stroboeren Merksem

Gisteren verkenden vijf dapperen de Omloop van de Druivenstreek. Het was warm, heet en het koste moeite. De ‘oudjes’ Claire & Roland leken het friste ter aankomst. Nathalie had een geldig excuus, herstellend van blessureleed en aan haar eerste dertiger toe sinds lange tijd. Wilfried en ikzelf, we vochten er ons doorheen Duvels en ter ere van Omer. Wordt een leuke tocht in augustus.

Vandaag dan traditiegetrouw bij Ludo aan de bak. De terminus van tram draa is voor ons maar en uurtje reizen, zei het wel met tram twie vanuit Haubauke. Vertelde ik Wilfried gisteren dat ik het parkoers haast uit het hoofd ken, niks blijkt vandaag minder waar te zijn. Nieuwe tekening, omgekeerde route en meer Schoten & Brasschaat. Tegen beter weten in kies ik voor de 42 km en Lindake spreekt mij daar niet in tegen.

Ommetje door ’t Fortje, altijd meegenomen en dan langs de sportterreinen van Kwik. Eerste strook onverhard ook door het maïs en gigantische woondozen op de achtergrond. Langs het Palfijn ziekenhuis en vervolgens een stille stratenloop. Park Roosendael is een aangename verademing met zijn oude kerkhof en waterpartijen. Beetje moeilijk van pijlen voorzien en hun gele kleur is niet ideaal. We slaan er ons mits de nodige aandacht doorheen. Opnieuw een stratenloop helaas en wat achterafjes tot de eerste pauze bij Olsea. We zijn een ruim uur onderweg.

De stoerdere stappers scheiden zich af. Heel aardig tussendoortje door het hoge gras, nauwelijks een wandelpad eigenlijk. Vervolgens de brug over de spoorbaan bij Noorderdokken en dan kan het feest beginnen. Schitterend toch die Oude Landen. De meer open ruimte met een veelheid aan bloemen in paars en geel, korte grassen en mossen. Nattere gebieden meer bebost, verwilderde boompjes en rietpartijen. De nodige modderplekjes ook al blijft het goed begaanbaar. We passeren het kasteel van Ekeren. Pikken stilaan kortere afstanden op. Paden worden droog gehouden door het gemaaide gras als stro te gebruiken, pure ecologie. De drukke steenweg over en een ommetje langs onder meer zwaar aangetaste kastanjebomen om weer andere woontorens te vermijden.  Herman posteert zich nadrukkelijk op de stoep, de wereld is zijn zetel. Pauze bij buurthuis Rozemaai, een welkome drankpost want het is verdorie warm.

Even bijpraten met buren uit Hemiksem en met Eddy (fotograaf) & Liliane. Terug op pad voor de volgende ‘pure’ strook. Eén havenlaan ver wacht de Bospolder. Een glimp van metershoog gestapelde containers en een zeeschip, we duiken weg langs het riet van een langgerekte plas. Komen bij de Antwerpse duikersclub uit en weten dat we rond de Ekerse plassen zullen lopen. Verslikken ons even in de bepijling en dan is een mobieltje een nuttig ding. Paadje op in het groen langs het water, gaat even verderop over in kassei. Maken kennis met clubmaat Roger (uit Brecht) en stomen als drietal verder zoals we regelmatig ook met Martin doen. Hele mooie lus rond de plassen en … die andere Roger uit Kortenberg achterna, de bruggen van spoorbaan en A12 over. Achterafjes loodsen ons Ekeren binnen. Onderaf de spoorbaan is het broeierig heet maar we weten De Geesten en de pauze nabij. We zijn er met niet minder dan 9 IJsetrippers !

Einde meteen van het bekende terrein voor ons. We stappen nu richting Sint-Mariaburg en zijn Sparrenlaan. Stratenloop ja, maar Roger (Brecht) merkt fijntjes op dat onze gastheer zijn uiterste best doet om de groenste lanen er uit te kiezen. Heel onverwachts dan een geurend bos, gemengd van bomen en paden. Waardevol tussendoortje. Dan terug villawijken met de kassei van de Charleslei, Brasschaat ten top. We sluiten af met het alleraardigst terrasje van Vieux Depot. Er zit een allegaartje van zondags opgedofte autochtonen en beetje verwilderde wandelaars. Wij laten ons de Triple d’Anvers smaken, heerlijk amberbiertje van toch zo’n 8°.

Met de extra vitamientjes dus terug op stap, Jerome achterna. Voluit genieten van de prachtige dreven en minder gekende paden van het koele Peerdsbos. Zo veel mogelijk wegblijvend van de toeristische paden, onze eigen weg zoekend aan het handje van de parkoersmeester. Opnieuw de spoorbaan en autoweg over en dan linea recta naar Domein Vordenstein. Ik krijg het stilaan moeilijk mijn maatjes te volgen maar hou mij dapper. Vordenstein, dat zijn schitterende oude bomen en prachtige tuinpartijen. Roger blijkt er niet bekend te zijn en samen lopen wij te genieten. Hadden wij De Zeurt verwacht niks blijkt minder waar. Schotense straten voeren ons naar cafeetje Salamander, onze laatste pauze.

Komt Sir Gerard daar toch wel voorbij zeker ! Loopt zowaar de marathon. Drankje op en hij stoomt door, we zullen hem niet meer te zien krijgen. Zo’n kerels die maken ze niet meer. Wij vertellen onze bewondering aan de andere wandelaars in onze omgeving. Nog een uurtje hebben we voor de boeg. Weer beetje lastige strook langs een steenweg en dan duiken we plots het groen in achter een wijk. Niet tot de Schotense vaart zoals we dachten maar een vervolg door achterafjes en nieuwe woonzones. Verslikken ons een tweede keer bij een parkje en worden door achterop komende stappers tot de orde geroepen. Merkwaardig strookje groen met meerdere stenen pyramides. Ik doop het geheel om tot farao’s park. We naderen stilaan de Carrefour, maar niet voor nog een laatste strookje groen bewandeld te hebben. Het is bijna 18:00 als we de finish bereiken. Kunnen nog net ons Duvelke meepikken en samen met Bea & Jerome tram twee opzoeken.

Elke tocht heeft zijn verhaal. We maakten kennis met Roger (Brecht) en liepen weer eens onbekende stroken. Beseffen ook dat de parkoersmeester zich uitslooft om toch maar het maximum uit de omgeving te puren. Oude Landen, Ekerse Plassen, Peerdsbos & Vordenstein. Verder is de spoeling er inderdaad dun. En ik, ik ga morgen op doktersbezoek want er klopt ergens iets niet …    

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/6306835063009548993

19:29 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

07-07-16

03.07.2016 Sint-Michielstappers Brecht

Makkelijke reis weer vandaag, twee busritten ver. Bij Brecht denken wij er meteen Sint-Lenaarts bij maar dat blijkt vandaag niet correct te zijn. In een overvolle startzaal ontdekken we een parkoers richting Wuustwezel, het zal ons benieuwen.

We beginnen wat flauwkes aan onze 32 km over asfalt richting station en dan de landelijke Hoekstraat. Net als we denken te moeten morren wacht het onverhard van de Schoordijk. Heerlijk wandelen langs de rand van het militair domein over niet te natte zandgrond en een strookje kassei. Immer gerade aus gaat de reis over wat ik een plassenpad noem. Een strook met hoge varens en de eerste rust bij Solitair wenkt. We kijken er onze ogen uit ! De rustpost blijkt een immense serre te zijn met volwassen bomen en struiken, dikwijls in kuipen gepland. Tafeltjes en stoelen zijn verspreid over de ruimte, een jazzke zorgt voor de vrolijke noot. Ik bedenk dat dit wel de Tuin van Eden moet zijn ! Wij genieten er van ons eerste ‘booke’ van de dag, heerlijk menselijk biotoop.

Terug op stap dan door de plantentuin met prachtig bijgeknipte bomen in alle maten en soorten, schitterend. Een strookje fietspad en dan richting Stapelheide (Loenhout). Rijen berk langs het asfalt en vervolgens een slingerpad langs nog meer kunstig bewerkte bomen. Domein Marum staat er op een naambord, nog nooit van gehoord. Blijkt een moerassig bos te zijn dan wij mogen doorkruisen over paden met kniehoog frisgroen gras. Niet zomaar eventjes maar ettelijke honderden meter lang. Verdorie wat is het hier stil en mooi ! Door een open plek en dan een bosstrook in met prachtig varens als ondergroei. Aan de overkant van een steenweg wacht de grote vijver van het al even Grote Schietveld. Geertrui zal het brede vlakke grindpad volgen. De Die Hards laten zich verleiden tot het golvende slingerpad langs het water. Weg van het nat door een sparrenbos met varens en dan de van de Stroboeren gekende Kleine Gasthuisdreef tot de rustpost in Wuustwezel. Dit was een magistrale etappe !

Kathy & Hans zijn ook zeer te spreken over het gebodene. Langs een prachtige dreef bij Ginshoven gaat het richting verweerde muur en donkere (slot)gracht, een groen ommetje rond centrum Wuustwezel. Even blubberen en we stappen langs weilanden en akkers tot het bruggetje van de bruine Kleine Beek. Door een witte wijk en dan een fietspad op, halfopen terrein. We passeren de Kleine AA en duiken verderop de bossen in, kleinere afstanden oppikkend. Een maaipad duidt op menselijk activiteit, metershoge buxus in zwarte kuipen ook. We zijn opnieuw bij Solitair.

Duim omhoog naar Bruno, dit is een knappe tocht. Jerome die een kortere afstand loopt denkt daar anders over. Hij heeft domein Marum gemist. We genieten nog wat Solitair waar een ouder koppel zowaar een dansdemonstratie geeft. De laatste loodjes komen er aan. Nog wat netjes gekapte boompjes kijken en dan langs de spoorbaan (tgv). Paul (van Ria) wordt onze gezel en we keuvelen er vrolijk op los. Gewoon tarmacjes lopen al is de Nollekensweg nog wel even leuk. Van een paar Duvelkes genieten in de startzaal en een korte babbel met Geertrui en Jan (pijp) ook al tevreden over het leuke parkoers. Vrolijk terug met bus 600 richting Rooseveltplaats. Knap werk van Bruno en zijn team. Schitterende parkoersstroken, denkelijk de mooiste rustplaats ooit en een tip-top verzorging. Ja, het is kei leuk wandelen daar in Brecht.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/6303171532895429041

21:13 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

30-06-16

26.06.2016 Olympic Deurne te Hoboken

Ook vandaag zullen we kritisch zijn. Hoboken is voor ons zeer bekend terrein en heeft vele mogelijkheden. Benieuwd dus wat Olympic ons aanbiedt voor hun eersteling. Alvast een nieuwe startzaal en wij kunnen er van thuis uit te voet naartoe, vier à vijf kilometer ver. Komen in Fort VIII al heel wat wandelaars tegen waaronder Tiny & Danny. Krijgen ook de eerste enthousiaste commentaren te horen. Gezellige drukte in een knus startzaaltje, opnieuw een korte en een lange lus, hier perfect doenbaar.

Deze keer volgen wij wel het opzet van de parkoersmeester en vatten een lus van 10 km aan. Van Gildenhuis Moretusburg richting Maccabi (bewaakt door Onze Jongens) en dan het kasseitje van Nele en Patrach. We zijn meteen ‘in the mood’. Olympic vult ons verwachtingspatroon in. Strookje kassei, strookje vettig bos, stukje Scheldedijk met zicht ‘oep ’t Stad’ en weer terug. Genieten zeg maar. Dan duiken we de Hobokense Polder in. Heerlijk en bij zonnig weer wandelen door het hoge gras van het halfopen natuurgebied. Zoeken de oude spoorbaan op waarlangs Natuurpunt hard gewerkt heeft om het pad droog en begaanbaar te maken. Verderop lager land langs een gracht en dus lekker vettige zwarte bosgrond. Het midden houden tussen stappen en schaatsen, maar echt wel ‘onze meug’. En dan verrast onze gastheer. We duiken tussen de bewoning en onderdijks het kasseitje een achterafje in langs het hoge riet. Krijgen er een eerste buitje ‘oep onze verdoemenis’. En dan een enorme voldoening. Een donkere landdijk van ettelijke honderden meters, smal pad door een bosstrook waar we nog nooit geweest zijn. Onze Meester legt later uit dat zijn snoeischaar er aan te pas gekomen is. Terug in de startzaal en net voor een onweer glunderen wij. Wat een parel van een etappe !

We verwittigen onze gastheer niet te vroeg af te breken want sommige wandelaars houden dit voor het laatst deze namiddag. Hij blijkt er oren naar te hebben aan de foto’s van Tiny & Danny te zien. Kort intermezzo nu. Door de Kapelstraat en bij de spoorbaan het groen in. Langs de voetbalterreinen en in de schaduw van Umicore de vettige buitenste rand van Fort VIII bewandelen. Bij baseball club Pioneer rechtsomkeer en langs de vijvers helemaal rond het bolwerk tot villa Marina. Meteen park Sorgvliedt in langs krooswater en rododendrons. Een straat verder ligt de rustpost in het atheneum. Opnieuw zijn we een onweerachtige plensbui net te snel af. Opvallend ook, we zijn halverwege onze 30 kilometer en hebben nauwelijks een straat gezien. In Hoboken hé !

Langs de terminus van tram 24 recht naar begraafplaats Schoonselhof. Voorbij gigantische beeldhouwwerken ter ere van Peter Benoit, Hendrik Conscience en anderen. Maar dit is tevens een bos/park en we genieten van rode beuk, platanendreven enz. In de vele sloten kwaken de kikkers er vrolijk op los. Bij het crematorium verlaten we de begraafplaats en ruilen ze een paar honderden meter verder in voor Fort VII en zijn vissers. Het dichte bladerdak beschermt ons tegen felle regen. We lopen zowat tot halverwege met de vijvers mee en maken dan rechtsomkeer. Waar anderen voor enkel straten zouden kiezen heeft deze Meester een beter idee. Hoog boven het water stuurt hij ons door ‘de rimboe’ zoals een medewandelaarster het noemt. Een beetje glibberig pad tussen verwilderde bomen en struiken door. Verrassing nummer twee voor ons vandaag. Bij Werkmortel kan het niet anders meer, even wat straten tot de begraafplaats. Nu passeren we de strooiweiden, het columbarium en het kasteel Schoonselhof. Bij tram 24 weten we de laatste rustpost nabij. Duimen omhoog, knap parkoers, genieten.  

Vragen ons af wat we nog niet gezien hebben vandaag. Onze gastheer gaat echt wel diep om ons te verwennen. Kasteelparkje Meerlenhof, onverwacht maar toch bekend dankzij een GR route. Dan opnieuw ruim zwerven door park Sorgvliedt en het kleinere parkje bij de Kioskplaats. De Kapelstraat in voorbij het beeldje van Nele & Patrach. Linda weet nog een parkje zijn … ja hoor onze gastheer ook, het Gravenhof, netjes gerestaureerd. De eindmeet komt in zicht, we savoureren er ons Duvelke. Wat een tegenstelling met gisteren … Antwerpen en Vlaanderen hebben er met de verhuis van Olympic naar Hoboken een heuse toptocht bij gekregen. Schitterend parkoers en organisatie mannekes, wij zijn volgend jaar zeer zeker weer op de afspraak !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/6300556423511874625

21:12 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

23-06-16

19.06.2016 Noorderkempen te Meer

Zaterdag werd geen wandeldag want Lindake diende een klusjesman in huis te halen. Ik zakte dan maar weer eens af naar Vilvoorde om bij te werken. Maar vandaag zijn we paraat. Missen onze aansluiting oep de Roesevelt Plotsj en gaan dan maar een Starbuckske doen. Een twintigtal stille wandelaars reizen met bus 600 over treinstation Noorderkempen. Daar komt er verandering in. Hij hoeft niks te zeggen om bij elkeen een gulle lach tevoorschijn te toveren … de facteur van ’t Stad Patje Kloeck. Ambiance in de keet. Niemand weet exact welke halte afstappen. Ik herinner mij iets van een GR wandeling en sleep de groep één halte te vroeg mee. Opwarming van een kleine kilometer tot een drukke voetbalkantine. Westvlaamse Colliemolen onder meer, een volle bus sappig accent.

Wij op pad voor een kleine 30 km. Vrij snel over de E19 richting serres en struiken plantages. Een eerste ommetje voor de langere afstanden en Patje wordt onze gezel. Serres van aardbeien op hydro-cultuur, groenten- en maïsakkers. Dra een eerste bosje en hoog opschietende bloeiende grassen. De Beemden lees ik op het naambord. Ons eerste natuurdomein, blijkbaar op Hollands grondgebied. Licht golvend terrein van spar en berk, vingerhoedskruid in volle bloei en een ruime open plek met heide. Leuk wandelgebied. Dan gaan we het fietspad op van de Kettingdreef. Terug Bels binnen voor een eerste pauze bij bedrijf Sprangers.

Patje zet het op een lopen, wij volgen aan een gezapiger drafje. Kuieren met alle afstanden samen door halfopen terrein met veel ontluikend maïs en luie windmolens want geen zuchtje wind. Terug de autobaan over bij de grens der Lage Landen en na slechts 3500 meter pauze bij radio Valencia. Te vroeg voor ons en we lopen door.

Een straat verder pikken we de Marathon Facteur opnieuw op want hij staat het uit te leggen. Lopen nog wat straatjes samen tot De Mosten. Tussen recreatieplas en visvijvers door over de zanderige ondergrond van een military parkoers. Afscheid van Pat die slechts 24 loopt vandaag. Wij gaan voor een ruime omzwerving door het hoge gras en het sparrenbos, heerlijk. Passeren vervolgens een aantal landhuizen. Ik herken de omgeving van eerdere GR ervaring. Randje Meersel-Dreef genieten we van een bankje in de zon bij riviertje de Mark. Hier wordt je honderd jaar als je blijft ademen.

We delen de route langs de Grote Markmeander met talrijke fietsers. Het is heerlijk genieten langs de bruine rivier en zijn rietoevers. Meerdere kilometers lopen we stroomopwaarts, een strook die we nooit eerder wandelden. Pikken de 24 km op en zetten langs Gaarshof terug koers naar radio Valencia voor een terrasje. Het is er nu al minder druk.

Hebben nog 8 km voor de boeg. Aanvankelijk langs de E19 en vervolgens het hinterland in onder meer langs een vrij ruime kalverkwekerij. Even straten lopen en dan onverhard richting watertoren van Meer. Helaas ook dwars door het dorp en aansluitend een afwisseling van verhard en onverhard. Aardbeien op alle mogelijk wijzen geteeld, hydro op witte plastiek of omringd door stro (tegen het rotten), we komen zowat alles tegen. De laatste loodjes lijken lang. We kunnen nog even een terrasje beDuvelen en dan is het tijd voor de bus. Terug naar huis met de wetenschap weer een nieuwe strook van het Vlaamse land bewandeld te hebben bij aangenaam weer. Ons hoor je niet mopperen.       

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/6299093376733988513

21:10 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

18-06-16

12.06.2016 IVAS Itegem

Makkelijk reizen vandaag, over Antwerpen-Centraal en Heist-op-den-Berg naar Itegem. Onze bus wordt op een smalle weg opgehouden door twee leden van Berchlaer die bewust midden de rijbaan gaan lopen en daarbij niet mis te verstane gebaren maken. De chauffeuse blijft rustig en vriendelijk maar is duidelijk in haar commentaar over wandelaars. Ze heeft gelijk, de houding van deze twee hooligans was echt onaanvaardbaar!

Wij nemen en paar dames uit Wilrijk en zowaar Gent op sleeptouw tot de startzaal. Het is er behoorlijk druk. Inschrijven en weg wezen langs binnendoortjes om het dorp uit te geraken. Een krakkemikkig pad tussen twee rijen pinnekesdraad, een donker bosje, Willy serveert een eerste keer puur natuur richting Hallaar. Hij stuurt de langere afstanden weg dor een bepaald vettige bosstrook, we krijgen waar voor ons geld. Een smal kronkelpad loodst ons naar ’t water. Flaneren over de groene dijk van de bruine Grote Nete, wij zijn absoluut fan ! Weg van het water bij een toekomstige veerpont en door bloeiend gras en pas gemaaide paden gaat het richting rust in Ter Kerselaere. Uitstekende eerste 8 km daar zijn alle maatjes het over eens.

Na de koffie meteen terug puur natuur met De Averegten. Heerlijk wandelen door het groen en langs vele varens. Splitsingen ook want onze gastheer houdt graag de aandacht gaande. Bij een heen-en-weertje waarschuwt P.B., er komt wat leuks ! We lopen door halfopen terrein naar de Spekstraat. Wat hemels gedruppel en dan in de file over een smal paadje rond een plas. Letterlijk door het maïs en ‘te griest d’uit veld’ zoals een Tiense dame opmerkt. Willy op zijn best meteen. Houten balken doen dienst als pad en voeren ons door een metershoog rietveld. Wie doet het hem na ! Uitbollen tot een voetbalkantine en terrasje doen met de uitlaten maatjes. Sfeer mannekes !

We verlaten Jacqueline & Jefke voor een lokale lus. Wat straatjes lopen rondom de spoorbaan en de Kapellelei. Gewoon landelijk parkoers verhard & onverhard. Terug de spoorweg over dan bij de ‘ting-ting-ting’. Het feest begint weer bij Isschot. Krakkemikkige paden, loopplanken, hoog gras en ons rietveld van daarstraks. Willy alweer op zijn best !

Laatste pauze bij de voetbal en dan letterlijk door de wei tot bij de heen-en-weer van P.B. daarstraks. Rustige zanderige paden door de akkers tot de splitsing van de 30 km. ‘te griest’ op zijn best dan. Hotsend botsend tussen twee rijen pinnekesdraad en door het hoge gras tot een maïsveld. Trage weg, zegt Willy en we ronden door de boer zijnen akker bij Ezenhoek. Rustig uitlopen dan richting bebouwing en een terrasje met het gezinnetje van Chriske Haezenbosch.

Er zijn zo van die tochten en van die parkoersmeesters. Gilbert in het Heuvelland, Leo en Adje bij de Nedergrens, Willy rondom Heist, zelfs Eddy Broos gaf mee van … dit moet je meegemaakt hebben. Grootste onderscheiding Willy minder geven we niet aan hetgeen jij hier vandaag weer presteerde!!

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/6295385301944842257

19:52 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -i

11.06.2016 Kadee Bornem te Branst

Was plan A de Rode Stappers Olen, de reisweg er naartoe was mij te omslachtig. Ik ben te moe de laatste tijd en kies voor een makkie met bussen 290 & 252 tot de kerk van Branst. Kadee ligt ons ook wel de laatste tijd.

We kiezen snel voor natuur, tarmacjes lopen op dijken kunnen we straks nog. Het is heerlijk wandelen door het hoge gras onderaf de Schelde, langs poeltjes en schapenkudden, vakkundig meterhoge distels ontwijkend. Dan toch het tarmacje uiteraard dat we delen met wielerterroristen. Na vijf kilometer pauzeren we in de Zilverreiger, leuk terras in de Bornemse Weert.

Langs ’t veerhuis vervolgen we onze weg. Lopen langs de Oude Schelde-arm, nu een vissersparadijs en met welig tierende waterlelies. Volgen dan een maaipad langs een tarmacje tot het kasteel van Marnix en pikken opnieuw de Oude Schelde op. Bij de Sasstraat zit ons aller Herman op de stoep te pauzeren. De Mesa is zijn favoriete onderwerp. Wij stomen door richting Temsebrug en de rijksweg. Voorbij het oude sas gaan we de klinkerweg op omgekeerd van de Doto tot Vitsdam. Onder en over de spoorbanen en dan naar de tuin van Sinte-Vadde, onze tweede pauze.

We zijn er halverwege de tocht. Een paar wandelaars passeren er voor de tweede keer. Hebben pijlen fout gelezen bij Temsebrug. Wandelen is soms ook nadenken ! Wij weer op pad bij hemels gedruppel langs een gracht met ontluikende gele plomp. Duiken een ruw pad in langs weilanden en maïs tot Reek en zijn landhuizen. Stappen naar Buitenland. Even verder lijkt de weg ondergesneeuwd van pluis, elk seizoen zijn plezier. Onder Temsebrug door en dan langs het heikele punt zoals zojuist beschreven. Wij hebben parkoerskennis en lopen onderdijks langs graanakkers tot Groenendijk. Een laatste pauze onder de parasols bij Zilverreiger volgt.

Voorbij het kerkje van Weert lopen we een graspad en dan het onverhard langs weilanden van de Appeldijkstraat. Stappen door halfopen terrein en het Reeënpad in nattig bos tot het kasseitje van domein Appeldijk. Pauzeren doen we niet meer, stappen gelijk door over een fietspad naar de laatste groene zone. Heerlijk wandelen door de bosrijke omgeving van Branst tot de Lourdeskapel. Een laatste strookje zand en den Duvel wordt aangesproken. Simpele, leuke tocht toch weer van Kadee.      

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/6295004199501956577

19:51 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

07-06-16

05.06.2016 Schorrestappers te Niel

Vandaag wandelen we een thuismatch. De eerste bus richting Boom gaat om 07:45 en een kwartiertje later staan we al in de startkantine van Nielse SV. Jos en zijn Schorrestappers kleuren blits oranje, leuke nieuwe t-shirts. 28 km wordt de opdracht netjes verdeelt in vijf haast gelijke etappes. We beginnen uiteraard met die onvolprezen Walenhoek. De Nielse kleiputten zeg maar, nu omgetoverd tot een paradijs voor vissers en watervogels. Ook voor ons wandelaars is het genieten in het mistige landschap. We vervolgen onze weg langs de spoorbaan en het Niels station, weg van de rommelmarkt. Zoeken dan de keien op van een in onbruik geraakte oude spoorbaan tot de watertoren aan de rand met Schelle. Stukje stratenloop langs nieuwbouw en het oudere, meer volkse dorpscentrum tot rustpost Den Tighel.

 Te vroeg om halt te houden, we stomen door. Meteen de Rupeldijk op begeleid door een koekoek die overuren klopt. De zeesluis van Wintam ligt er in de mist schimmig bij.  Wij duiken onderaf het Niels Broek in. Natuurpunt heeft hier goed werk geleverd bij het afwateren van het terrein. De gitzwarte smurrie door het dicht begroeide biotoop blijft redelijk goed begaanbaar. Terug de dijk op nu tot voorbij het Tolhuis en dan het achterland in rondom Interescaut. Ik krijg een telefoontje. Blijkt wandelmama Jeanneke te zijn die triomfantelijk verteld dat de nieuwe medicijnen aanslaan en ze zich SUPER voelt. Ik hoor het ook aan haar stem en vertelstijl, ons mama is in de fleur van haar leven. Blij gemutst zetten we onze weg verder over tarmacjes tot de Vliet. Volgen het riviertje tot de kerk van Schelle en de rustpost Schuttershof. Hoog tijd om een terrasje te doen, ik voel mij moe.

De zon breekt door het nevelgordijn als we onze weg verderzetten langs de Bosstraat en de sportvelden van Hemiksem. Naar oude gewoonte een beetje saai, dit strookje. Pikken opnieuw de Vliet op en wandelen door de weidse weilanden van de Zinkval tot het eerstvolgende bosje. Het paadje door het jonge groen zet ons af bij de breed meanderende Vliet. Een heerlijke wandelstrook is dit, puur natuur tot Lamitref en de sociale woonwijk van Schelle. Ik word onderweg aangesproken door een jonge dame in paniek. Haar hond heeft een jong konijntje gevangen en het diertje lijkt zijn achterste poten verlamd te hebben. Ik adviseer haar de dierenbescherming te bellen en ze is mij in haar radeloosheid zeer dankbaar, haast zich naar huis met het kleine beestje in haar handpalm. Ik plof op een stoel neer in het Schuttershof, ben stik kapot van nauwelijks 6 km, niet normaal.

Maar we vervolgen onze weg langs het park van Schelle en een bosje. Over een graspad aan de rand van het dorp naar de fietspaden onderaf de elektriciteitscentrale. We stoppen even bij de prachtige kapel verwijzend naar de Boerenkrijg en gaan dan een ander stuk van de oude spoorlijn op. Hotsend, botsend komen we bij een villawijk uit. Even wat huisjes kijken en dan langs de runderen van de Broeklei. Denkelijk een van de laatste grote boerderijen in de Rupelstreek. Een ommetje door het graasland, door het parkje van het rustoord ook. Een prachtige platanendreef zet ons af bij de laatste pauze. Ik denk aan stoppen, het gaat voor geen meter, op slecht karakter bijt ik echter door.

Hebben slechts 5,5 km meer voor de boeg. Aanvankelijk wat straten lopen in Niel tot we opnieuw doorstoten naar de Walenhoek. Meer bos dan vijvers tijdens deze verkenning en daar ben ik blij om want zuurstofrijk. Pluis dwarrelt als sneeuw van de bomen, kriebelt in de neusgaten. Bij Kim’s Place gaan we de Rupeldijk op, het is er drukkend warm. Voorbij het zomerhuisje kunnen we opnieuw het groen in voor een heerlijke laatste strook puur natuur tot de finish.

Oef, ik heb het gehaald, heeft abnormaal veel moeite gekost. Wij blijken net op tijd de finish bereikt te hebben. Wandelaars na ons worden letterlijk overdonderd door een stevig onweer en bakken water. Hierdoor blijven wij wat langer zitten. Vatten de terugreis aan met Duintrapper Gerard, grappend als een Jeune Premier. Het werd een vreemde wandeldag met afwisselend heel goed nieuws van onze 80-plussers en slechter van een paar jongere wandelmaatjes. Het leven zoals het is zeker …    

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/6293108252032454737

21:41 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -n

27-05-16

21.05.2015 De Ravelse Wandelaars te Poppel

We stappen samen met de busreizigers van Nooit Moe Boezinge bij Mieke Pap binnen. De stoere knapen en meiden van de 60 km zijn dan natuurlijk al lang weg, wij kiezen voor de 36 km. Net voorbij de statige Poppelse kerk zijn we meteen alleen, wandelend over brede grind- en zandwegen door het halfopen terrein. Er staat heel wat wind waardoor de temperatuur in het zonnige Kempenland aangenaam blijft. Kasteeldomein De Schrieken dan en zijn laantjes met rododendrons in de bloei, een must als je hier komt wandelen. Het is het seizoen van de frisgroene varens ook, een heerlijk kleurenpallet dus. Terug in open land volgen we het klassieke fietspad naar de villa’s van Aarle. Een strookje bos, wat huisjes kijken en dan terug het open land met hooi, ontluikend maïs en patat. De mast van Radio Paloma komt in zicht, de eerste pauze bij Aarle ijs ook.

Tot onze verbazing de eerste stappers van de 60 km ook, Chris (Ingelmunster), de broertjes uit Waregem en Guy, het wandelmaatje van Martin. Deze laatste ontbreekt wegens te drukke beroepsbezigheden. Na de eerste pauze gaat het haast linea recta naar kerk en klooster van Nieuwkerk. Naar het schijnt hier neergepoot door een Waalse familie. Brede paden, soms stuk gereden door bosbouwers voeren ons dieper het halfopen land in. Aan de overkant van een drukke steenweg het bordje Gorp & Roovert. We lopen intussen al geruime tijd te Nederen. Landdijkje langs een droge gracht, een laantje met afwisselend gewone en rode beuk, intussen voor ons bekend terrein geworden. Tweede pauze bij de Nieuwe Hoef, gezellig met z’n allen op het terras.

De 60-ers moeten bij elke rust een extraatje lopen, wij voorlopig niet. Over de Paradijsbrug (Rovertse Leij) vervolgen we onze weg. We genieten van heerlijke bossen met grote stroken frisse varens, spar uiteraard maar ook jonge eik. Een landdijkje loodst ons door het unieke biotoop van Papschot, tussen twee vennen door en vervolgens de hei op. Rechthoekige, pas bewerkte akkers liggen ingesloten tussen de bossen. Tulderheide en zijn camping bij de (zwem)plas wordt onze derde rustpost. Zij die ons voorlopen zoals (facteur) Rudy prijzen ons de extra lus van 8,8 km aan. Waren we sowieso van plan. Minder bekend terrein meteen voorbij een pompcentrale van aardgas. Spar met een frisgroene ondergroei van loof stuurt ons over zandwegen richting Landgoed De Utrecht. We rondden er een aardig ven, wandelen te hooi en te gras achter Rendier aan. De wind heeft vrij spel waar we door een dreef tussen akkers stappen. Komen bij een ander ven in wording aan. Gastheer Leo maakt ons attent op een wild Gagelveld, daar brouwt natuurpunt een lekker biertje van ! We duiken opnieuw de Kempense bossen in voor een heerlijke omzwerving tot Tulderheide. Alweer een knappe lus in de kuiten !

De laatste loodjes, achter Paul Baestaens aan, loodsen ons langs meerdere akkers. Niet te geloven maar bij Overbroek moeten we zowaar beton lopen in het groen. Het is uitbollen nu door het landelijke Poppel met zijn vele hoeves en melkveestapel tot het terras bij Mieke Pap. Het is er de zoete inval met allen die de fraaie t-shirt verdiend hebben. Gastheer Leo komt even gedag zeggen en wordt overdonderd met een daverend applaus. Onze minzame Kempenzoon vlucht weg met de haast profetische woorden : ‘er volgt nog meer’ ! Op weg naar huis zijn Linda en ik het erover eens, zou wel eens met een R. of R.-E. kunnen beginnen ! Maar wie zijn wij …

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/6289066936002027873  

21:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

11-05-16

07;05.2016 De Kleitrappers te Rumst

Beetje langer geslapen vandaag. Het was gisterenavond laat en de boog hoeft niet altijd maximaal gespannen te staan. Toch weer een opwarmertje van 3,5 km deze keer tot de Boomse steenweg in Aartselaar. Bus 500 brengt ons naar een gewijzigde startlocatie op de Mechelsesteenweg in Rumst. We nemen enkele wandelaars op sleeptouw naar een rommelig hokje met geïmproviseerd terras. De Kleitrappers maakten van de nood een deugd. Het parkoers oogt als vanouds, Rumst – Duffel – Rumst.

We beginnen eraan langs de Kapellenlei en een heerlijke omzwerving door de bosrijke Oude Nete-arm. Strookje rivierdijk ook tot het park van Rumst en vervolgens de oversteek van de blauwe brug. In de verte staat de Mechelse Romboutstoren fier te wezen. De parkoersbouwer stuurt ons onderaf het water het weelderige groen in. Kikkers en zangvogels zorgen voor een zomerse symfonie. Langs bruinig water van rottend blad en met de haren vol pluis zetten we koers naar Walem en de rustpost in een schooltje aldaar. Tijdig drinken is ook vandaag de boodschap.

Koersen dan door langs abdij Roosendael en de villa’s van de Beukendreef. Heerlijk lusje rond de plas van Fort Duffel en we duiken de Mosterdpot binnen voor een terrasje bij Natuurpunt. Jefke loopt gewoontegetrouw zijn eigen parkoers zijnde Waarloos – Rumst - Duffel. Hij neemt zijn tijd voor een Duvelke, wij stomen gelaafd door. Opnieuw door de Mosterdpot met weelderig uitschietende meiklokjes, nog zonder bloem. Aan de overkant van de drukke spoorbaan Antwerpen – Brussel een aardig lusje door beukenbos tot de waterwinningsplas. Even twijfels bij de markering, we moeten wel degelijk de spoorbrug over. Luid gebarende ‘kanariepiet’ aan de overkant. Lucien blijkt in gezelschap van Patje Kloek zo zijn eigen interpretatie aan de markeringen gegeven te hebben. Heeft er een extraatje langs de Nete opzitten maar blijft goedlachs als immer. Schaterend om zijn verhaal in geuren en kleuren vervolgen wij onze weg richting centrum Duffel. Duiken dan bij de ruïne het park in voor een hele omzwerving door de heerlijke omgeving. Zijn getuige hoe een arrogante zwaan jacht maakt op alle kleinere vogels die het aandurven in de buurt te komen. Op een eilandje heeft moeder de vrouw haar nest, vandaar. Een strookje Netedijk, terug over de spoorbrug en dan onderaf de Ijzeren Weg richting Mosterdpot. Ik ben aan een korte pauze toe, lijk te verzuren in de beentjes. Passeren tussen gebouw Natuurpunt en de Nete. Het pad langs de grachten wordt dijk. We duiken terug onderaf, vervolgen onze weg langs de plassen van Roosendael met zonnende schildpadden op uitstekende takken. Oef, de zware etappe van 10 km hebben we tot een goed einde gebracht.  

Rustig uitbollen nu. Aan de overkant van de Walembrug wacht de Lazarusstraat. De dapperen van de langste afstand worden beloond met een prachtig strookje Oude Spoorberm. De Doornlaarlei leidt ons langs weilanden en serres naar de finish. Hebben ruim de tijd voor vriend Duvel, om het halfuur stopt er een bus voor de deur. De laatste 3,5 km van Aartselaar tot Hemiksem wegen in de kuiten. We hebben een heerlijke, warme zomerse dag achter de rug, nog eentje te gaan.

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/6283112121352065073

 

21:28 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

06-05-16

01.05.2016 Kadodders Sint-Katelijne-Waver

Vandaag gaan we een wit vlekje op mijn wandellandkaart opvullen, voor Linda is het bekender terrein uit een vorig wandelleven. Het is wat puzzelen welk nu de beste reisweg is, wij kiezen voor een Jefkes oplossing. Met bus en trein tot station Katelijne en dan 3 kilometer met onze eigenste 2pk dwars door een KMO-zone tot de startplaats in de groenteveiling aldaar. Zeer ruime startzaal opgesmukt in het kader van de Week van de Groenten.

32 km staan er op het menu vandaag verdeelt over twee lussen van zowat 10 en 20 km elk. Braafjes volgen we de parkoersbouwer en beginnen met het kleinere werk, 100-women Chantal achterna. Meteen een mooi ommetje langs een Fort plas en vervolgens door een stille villawijk. Moeten opnieuw de KMO-zone van daarstraks doorkruisen en passeren dan een leuk biotoopje tussen (vis)vijvers door. In het spoor van een meute Vaartlandstappers bekijken we de nog van activiteit gespeende Midzeelhoeve en zetten dan over stille tarmacjes koers naar de spoorbaan Antwerpen – Brussel. Strookje groen van het Heisbroek en vervolgen onze weg over een rood fietspad tot een bomenkwekerij. Meer bepaald potbomen, ofte bomen in immense potten, prachtexemplaren meteen. Even verder de rustpost bij een tuinder die sla kweekt in een gigantische serre. Het is er vochtig warm, we lopen gelijk door. Volgen tarmacjes in het groen langs weilanden met zowel boter- als paardenbloemen in bloei. Worden een pas gemaaid graspad opgestuurd, lekker wandelen langs een weiland met drie dartele veulens, elk dicht aangeleund tegen moeder. Nog een villawijkje en we zijn opnieuw bij het startpunt na zo’n 11,5 km. Ambachtslieden vertonen er hun kunde van naaister tot mandenmaker en groenteboer.

Lus 2 stuurt ons een heel eind over de Mechelse steenweg tot het dorpscentrum van Katelijne. Duiken vervolgens een nat biotoopje binnen, blijken de Hondsbossen te zijn. Helaas volgt hierna heel wat beton, naar ons verteld wegens wateroverlast. Landelijk beton dus over onder meer de Lierse Donderheide. De Berlaarsebaan stuurt ons naar de tweede rustpost bij een tomatenkwekerij. De bezoekers kunnen er zich te goed doen aan een barbecue met veel verse groenten. Wij houden het bij onze bammetjes maar kijken wel onze ogen uit op de schitterende stillevens gemaakt van veelkleurige groenten, kunstwerkjes.

Het lokale lusje wordt meteen het hoogtepunt van de tocht. We mogen een halfuurtje genieten van het frisgroene Brede Zeyp. Bosrijk en nat biotoopje bewandeld bij een stralend weertje. Korte pauze bij de geur van gebakken vlees en we beginnen aan de laatste loodjes. Doorkruisen hooiland dat wacht op de maaier en her en der een eenzame plant koolzaad in geel ornaat. Langs de Erfstraat lopen we OLV-Waver binnen met zijn immense klooster/school en prachtige kerk. Kerkwegels sturen ons de bebouwing uit. We lopen dwars door een oud boerenerf en laten de skyline van OLV met niet minder dan 9 torens achter ons. Landelijk beton wordt dra ingeruild voor zompig weiland, een leuk intermezzo. Zo bereiken we scholengemeenschap Hagelstein en even verder de laatste paar kilometer die we vanmorgen ook al liepen. Zwaluwen scheren over de velden, de lente is in ’t land ! In de zaal genieten we van ons klassieke Duvelke bij een wervelend optreden van een lokale dansgroep. Moderne dans opgevoerd door hupse jonge deernen tussen pakweg 10 en 20 jaar. Het leven kan aangenaam zijn …

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/6281291591165060849

 

22:50 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, - s

30-04-16

24.04.2016 wsv Mol te Mol - Sluis

Ik ben weer overgeschakeld naar de zesdaagse werkweek. Mijn enige professionele collega is op vervroegd pensioen gepest. Stuurde naar mijn baas de gepresteerde werkuren door met de melding ‘de zevende dag rustte hij’. Is niks van waar natuurlijk want ben ook op zondag voor 06:00 uit de veren. We rennen van de eerste bus naar de trein tot Mol … om vast te stellen dat er zo vroeg op zondagochtend nog geen bus is naar Sluis. Opwarmertje van ruim 3 km meteen langs onder meer een wel erg moderne kerk.

Het is rustig in de startzaal, ik heb ruim de tijd om de parkoersmogelijkheden te bestuderen en een eigengereide versie aan Linda te serveren. Ze is hare zot gewend, vind het voorstel best wel leuk. Op pad dus, meteen door het frisgroen tot de kerk van Sint-Antonius Donk. Dan langs een meer met elektriciteitscentrale. Vervolgens halfopen Kempens landschap bewandeld over grintpaden tot rustpost voetbalkantine Flurky’s. De zoete inval meteen want vele maatjes keren al were van de lokale lus van de marathon.  Ook wij beslissen deze lus van 9300 meter te lopen, net als een maatje wonende in Kontich maar afkomstig van het Nederlandse Heeze.

We duiken meteen het bos in, waarom zou deze tocht anders Boswandeltocht noemen ! Lange brede graslanen die we delen met zij die de hond uitlaten. Even halfopen terrein, een veld koolzaad staat prachtig geel te wezen. Over een fietspad en dan terug de sparren tegemoet. Het is hier de rust zelver, lekker na de drukte van kantoor. Afwisseling nu met een nat en begraasd biotoopje en vervolgens de dijk van het Kempisch kanaal. Dwars door een haast verlaten golfterrein tenslotte en stilaan terug naar het stille Flurky.

Tijd voor een bammetje en weer op pad de sparren tegemoet. Een enkel straatje met dreigend zwerk en dan door weilanden met dominerende paardenbloem. En de boer … hij beerde voort ! We duiken nog eens de sparren in voor heerlijk slingerende paadjes tot de straten van Achterbos en de volgende rustpost. Deze lokale lus slaan we over, kiezen voor de laatste loodjes, alhoewel met nog een laatste rustpost onderweg. Passeren vrij snel een pracht van een bidweg met zijn witgekalkte kapellen. Dan wordt het weer rollercoaster met kleine mastentoppen onder de voeten. Even door een stille wijk en opnieuw het frisgroen in vergezeld door een even frisse aprilse gril. Spar met een ondergroei van loof geurt nu heerlijk tot de laatste pauze bij Milleke Mol.

Martin laat ons weten dat hij een halfuurtje voorsprong heeft en ons opwacht ter aankomst. Wij stappen in het groen over zandpaden tot damesvoetbal Moldavo. Een tijdje huisjes kijken aan de overkant van de steenweg en dan weer door sparrenland tot een vaart. Meteen weer weg van het water en slingerend door het bronsgroen terug naar de steenweg. De laatste kilometer loodst ons langs een beek. April kent er zijn gril. Binnen de 60 seconden tovert hij ons pad winters wit van de hagelbolletjes, uniek vinden wij dit. Een wandelaar is sowieso een beetje gek ! Lachend gaan we met Martin aan het Duvelen. Hebben ruim de tijd tot busje 1 die uit een voor mij onverwachte straat komt. Gelukkig is Linda bij de pinken …

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/6278325049480027985

 

         

17:24 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

07-04-16

03.04.2016 Wandelclub Alcatel-Bell

De wandelpijltjes hangen in onze straat, handig toch ! Alleen, we weten niet waar de rustpost is en het telefoonnummer in de Walking van de organiserende vereniging blijkt niet te kloppen. We zijn een beetje besluiteloos, met de bus tot Hoboken of toch maar ’t huis starten.  Busje laat op zich wachten en dus gaan we toch maar op pad. De route kennen we haast uit het hoofd. Achtereenvolgens de Hemiksemse gemeenteplaats, sociale woonwijk, watertoren en zwembad.  S… geen pijlen meer ! Op onze intuïtie dan maar richting spoorweg en dat klopt nog ook. Van de kerk van Schelle langs de Vliet tot Sint-Bernard  en achter de in afbraak zijnde Bekaert draadtrekkerij langs ’t Scheld. Prachtig uitzicht meteen over de statige stroom, Bazel op de andere oever en de Koekenstad recht vooruit. Nog een extraatje door een verwildert bosje en we zijn zo terug thuis. Anderhalf uurtje onderweg geweest. De rustpost blijkt zoals we verwacht hadden inderdaad in het cafeetje net om de hoek te zijn. Ik ga meteen waarschuwen voor de verdwenen markering en krijg prompt de parkoersbewaker aan de lijn. L’amitié par la Marche, nietwaar !

Lichter jasje aan na de thuisrust want nu is het echt wel lente. Door de Hemiksemse witte wijk tot cafeetje Den Halt en dan door de Den Haaglaan en zijn burgerhuizen tot Fort VIII. We zijn intussen al in Hoboken. Een rondgang langs de vijvers van ’t fort, daar zijn wij altijd voor te vinden. De deels gestripte woontorens van de Jacques Brelstraat komen in zicht. Tussen kazernes en park gaat het naar de spoorbaan en even verder rustpost RVC Hoboken. Goed beklant en zo zien we het graag.

Wij lopen dus atypisch vandaag. Hebben eerste de lus van de 30 km in Hemiksem tot ons genomen en zijn nu aan de laatste loodjes bezig. Langs de nieuwe blitse witte woontorens van Groen-Zuid en station Hoboken-Polder.  Pikken het Jef Van Linden fietspad op tot een oude voetgangersbrug en dan … waarvoor we gekomen zijn de Hobokense Polder. Wat weinig mensen weten is dat hier een parel van een nat natuurgebied ligt. Alles erop en eraan, greppels en grachten met weelderige platengroei, halfopen graasgebieden voor wilde runderen en paarden, een oude spoorbaan waarvan alleen de rails overblijven. Schitterend is dit ! Zo bereiken we de Schelde en dokkeren deels over de kasseitjes van Nele & Patrache, wandelen deels over de Scheldedijk. Aan onze kant nat bos, de overkant industrie tussen de kerktorens van Burcht & Kruibeke.

De startlokatie in het yacht paviljoen is voor ons dus een simpele rustpost.  Heerlijk terrasje in de zon. Terug op pad over het kasseitje met de platanen, N & P achterna. Een ommetje door het jonge bos en langs een vijver waar twee honden de zwempartijen te gek vinden. Dan duiken we opnieuw de polder in voor een tweede heerlijke omzwerving over graspaden door het natte gebied. Toch goed begaanbaar en dus meegenomen. De Scheldelei zet ons terug af in de Hobokense bebouwing. Huisjes kijken tot de rustpost bij RVC. Tijd voor wat nat en straf, we hebben nog zo’n 7 km voor de boeg.

Maken nog net mee hoe Van Avermaet in Vlaanderens Mooiste jammerlijk zijn schouder breekt en gaan weer op pad. Aanvankelijk zwerven door de wijk rondom de Kapelstraat maar dan komt park Sorghvliet en opnieuw Fort VIII aan de beurt.  Bij Berkenrode komen we de verbaasde pijlophaler tegen. We stellen hem gerust, zijn op weg naar huis. Eigen invulling dus voor de laatste drie kilometer. Het Macadammeke, het zigeunerkamp en Mastenbos. De nieuwste woonzone van Hemiksem ook. Nog voor 16:00 zijn we terug thuis. De nieuwe schoenen knellen nog en worden dus geruild voor gemakkelijke ‘basketters’. We gaan een terrasje doen op ’t dorpsplein. Gezellige babbel meteen met een paar buren en vol bewondering staren naar een koppel met niet minder dan drie Ierse wolfshonden. De reuzen zijn zich niet bewust van de aandacht die zij trekken, blijven onverstoorbaar in zichzelf gekeerd.  Klokslag 18:00 gaan we terug naar huis, Beneluxwandelen wacht … hebben een heerlijke lentedag achter de rug, daar kikkert een mens van op, met of zonder verkoudheid…

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/03042016Hoboken

 

21:13 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

01-04-16

28.03.2016 Kadee Bornem

Gisteren zondag pijltjes opgehangen tussen Sint-Agatha-Rode en Terlanen, ondersteuning van onze tocht startend in Ottenburg. Kon pas rond 11:00 aan mijn opdracht beginnen dankzij ‘werken aan het spoor’ en ‘economisch verantwoorde’ reistijden van De Lijn. Maar het verliep allemaal vlotjes en rond 16:00 zit mijn winderige taak er op.

Voor vandaag hebben we met Martin afgesproken bij Kadee. Moeten een omweg maken over Sint-Niklaas want De Lijn geeft zo vroeg niet meer thuis in Klein-Brabant. Iets na negenen zijn we in de startzaal, tot onze verbazing enkele honderden meter verwijdert van de locatie die wij in gedachten hadden. Het parkoers blijkt over Hingene te lopen en dan zijn wij ‘fan’. Klassieke aanloop langs de kloostermuur en door het domein van Marnix van Sint-Aldegonde. Mogen veel dichter bij het kasteel wandelen dan we gewend zijn, mooi zo. Keren haast op onze stappen terug naar het Beurmse centrum en verlaten het opnieuw bij Vitsdam. De 30 km mag ploeteren door zwarte brij langs de spoorbaan en dan lopen we met z’n allen onder de expresweg door. Recht een bedrijvenzone binnen begeleid door koude regen. Gelukkig is de rustpost vlakbij in een ons onbekende sporthal (Reedonk).

De bui is haast over als we ons terug op gang trekken en door het open landschap zetten we koers naar Hingene en het prachtige gele kasteel d’Ursel. Gebouw en park worden opgefrist, cafeetje d’Ouwe Poort ziet er nog steeds hetzelfde uit als 15 jaar geleden … oud dus. Heb heel wat herinneringen aan heroïsche vrijdagavonden die ik hier doorbracht toen ik in de streek werkte. We keken niet op een Keuninckse minder of vooral meer. Niks daarvan vandaag, een zedig koffietje bij de rustpost, we hebben er 10 kilometer opzitten. Het zal voor mij een zware dag worden. Ben nieuwe schoenen aan het inlopen en die zitten toch wel erg stevig rond mijn voeten en vooral tenen.

Moeten heel goed uitkijken bij de vele splitsingen die zich aandienen. Met verenigd intellect slaan we er ons doorheen, kasseitje op en even verder de moerassige brei in. Toch wel heerlijk wandelen door het natte bos. Een kikker laat een metalen gekwaak horen. Hij blijkt zich op te houden in een afwateringsbuis, vandaar. Onderdijks bij de Schelde gaat de tocht verder. Bij Groenendijk lopen we een verdiepje hoger met prachtig uitzicht op de machtige stroom, zicht dat reikt tot Bazel en Hemiksem. We stappen richting zeesluis van Wintam en duiken dan terug benedendijks naar het kasseitje van de Nattenhaesdonk. Oldtimers op toeristische uitstap kruisen ons pad. Sommigen stoppen pronkend zodat ik wat foto’s kan nemen, leuk. We trekken het open veld in, begeleid door nog wat hemels vocht, passeren een kapel en gaan ‘schaatsen’ over een wilgenpaadje. Kleine Hinck zijn opnieuw kasseitjes en een laatste doortocht door parkbos d’Ursel zet ons opnieuw af bij de Hingense rustpost.

Voetjes even omhoog om tot soelaas te komen en daar gaan we weer. Terug de kasseitjes van de landdijk op tot aan de Schelde. Tarmacje lopen want paviljoen De Notelaer en zijn tuin staan in de steigers. Op de wind boksen we ons een weg langs fruitplantages. Hun zurige geur prikkelt voor het eerst dit jaar onze reukorganen. Langs de kant van de weg honderden meter lang afsluitingen om de padden tijdens hun jaarlijkse trek te behoeden voor motorisch geweld. Langs vijvers en grachten wandelen we heerlijk verder, pure natte natuur. Broekweg door de velden ken ik dan weer van eerdere omzwervingen. Hij voert ons voorbij de tempel van Jehova’s getuigen terug naar sporthal Reedonk. Het is er al erg stil.

De laatste etappe kennen we haast uit het hoofd. Kasseitje op richting tunnels onder de expresweg. Vervolgens Beurms gemeentehuis en station en dan linea recta langs de ‘ijzeren weg’ richting Puurs. Bij de eerste overweg naar de andere kant en wat huisjes kijken tot domein Breven en de golfbaan. Ommetje langs de gezonde buitenlucht van grote stallingen runderen en dan een strookje natuur met wilgen en grachten. Afsluiten doen we door domein Breeven en langs zijn grote vijver. Tijd voor Duvel of Bornemse Tripel. Lijken de trein te gaan missen maar daar heeft Martin een oplossing voor. Hij brengt ons tot de A12 in Aartselaar zodat we mits een extraatje van 3,5 km snel thuis zijn … amaai mijn voeten ! Het was nog eens goed toeven bij Kadee en een prima verzorgde wandeltocht met toch weer een paar nieuwe accenten.

Dinsdag staat dan het pijltjes ophalen op het programma. Ben onthutst hoeveel schade er door vandalisme aan ons materiaal is aangericht. Na de opdracht en mits wat improviseren met twee bussen en twee treinen kan ik haast non-stop naar huis reizen (hooguit 40 minuten wachttijd) . Viertal dagen rust voor de voetjes en dan nog eens het nieuwe materiaal proberen in Tervuren en Hoboken. Tot dan.    

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/28032016Bornem

21:19 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -b

23-03-16

20.03.2016 De Stroboeren te Linkeroever

Makkelijke reis vandaag en een eerste keer met de Albatros onder ’t Scheld door tot Linkeroever. Een vijftal wandelaars reppen zich naar de startzaal bij de Stroboeren, heel wat wandelaars in tegenovergestelde richting al, gezellige zondagse drukte. Hans & Cathy gaan ons voor, Mark uit Rotselaar wordt onze eerste gezel. We zetten inderdaad koers naar ‘den tunnél’, moeten de lift nemen tot op Sint-Jansvliet en zijn zondagse rommelmarkt want de roltrappen zijn in onderhoud. Lopen langs de Kloosterstraat en zijn antiekwinkels, rommelmarktjes en prachtige muurschilderingen tot Vlaamse en Waalse kaai. Op zondagochtend gewoon ‘de parking van ’t Stad’. Duiken de bouwwerken van Nieuw-Zuid in, net achter het ook al nieuwe Antwaarpse Justitiepaleis. Dokkeren vervolgens langs de kasseitjes van de kaaien richting kleine voetgangerstunnel. Voor ons een snel stappend stel met prachtig verzorgd hondje ‘in de charette’. Verderop raken we aan de praat en het blijken charmante mensen uit Zottegem te zijn.

Maar nu eerst door de kleine tunnel, langs de trap naar beneden en de lift naar boven. Ruime nieuwbouw voor zij die in België een nieuw leven willen beginnen en dan door het zanderige Burchtse Weel tot de hondenclub, een klassieke rustpost voor deze tocht. Tarmacjes lopen na de koffie rondom het reeds aardig dichtgeslibd Burchts Weel en zijn populatie watervogels. Een strookje bos, langs de waterzuivering onder de E17 door en dan langs de bedrijven van de Baarbeek. Langs de spoorbaan naar ’t westen en vervolgens achterafjes lopen richting station van Zwijndrecht. Liepen samen met Lucien tot café Borrelbabbel en zijn prachtige paasversiering.

Even krijgsraad. Bea en Jerome gaan voor de volle pot (42), wij pikken nog de eerstvolgende etappe van die afstand mee. Wordt een stratenloop van 7,6 km langs Heilig Geesthoek, de terminus van tram draa, de Stenenkruisstraat en de Neerstraat. De haven vormt stilaan onze horizon. Voorbij het kerkhof van Zwijndrecht wandelen we eindelijk nog eens een strookje onverhard tussen fruitbomen en beukenhaag tot rustpost ’t Vlietje, goed beklant met wandelaars.

We slaan een lusje van 5,9 km over en zetten terug koers naar ’t Stad. De zon is zowaar van de partij als we door een jong bos richting ’t Rot lopen. Met Nadine, Marij en Willy door de woeste natuur richting fitnesscentrum en steenweg. Moeten willens nillens de expresweg over. Hoog in de bomen voeren een vijftal reigers een ballet op, paartijd denken wij dan. Middenvijver, een strookje zand en berk komt nu aan bod. Diepliggende beek ook met een rand van frisgroen gras. Dwars over de ruime hondenvlakte gaat het dan naar rustpost korfbalclub Sikopi. We kunnen er zowaar een terrasje doen met Marleen (Wilrijk) en Hobohemse Linda & Charles.

Terug naar de hondenweide dan en vervolgens zand baggeren langs de prachtige vijvers van … Middenvijver. Doorkruisen een wijk van recente signatuur met opvallend veel zwarte baksteen en stappen langs de rand van het Galgenweel tot de rust oep Sint-Anneke. Hebben nog een uurtje wandelgenot voor de boeg. Langs de rand van ’t Scheld mogen we haast eindeloos genieten van een prachtig uitzicht op de skyline van de Koekenstad, van Boerentoren en kathedraal over Steen en Vleeshuis tot het MAS. Dan linea recta voorbij de jachthaven naar de windmolen en de Plaasj. Het strookje Sint-Annabos is beperkt deze keer, onze gastheren weten niet wanneer de werken aan de nu al verguisde nieuwe snelweg gaan beginnen. Kraaien krassen er luidruchtig als willen ze ons in begrafenisstemming voor het leuke, wilde bos brengen. Nog een laatste park, flatgebouwen en begoede burgerij, hoog tijd voor den Duvel.

We krijgen het gezelschap van Geertrui & Jan, Yvette en Norbert ook. Tja we zijn weer eens bij de laatsten om afscheid te nemen van Ludo en kompanen. Vraagje : kan er geen grotere toer door ’t stad en wat minder Zwijndrecht bij een volgende editie ?             

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/20032016Linkeroever

21:11 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

12-03-16

06.03.2016 Club '76 te Kessel

De treinbegeleider wenst de wandelaars een fijne dag, klasse van die man. We zijn met zeker 30 stappers op weg naar de parochiezaal net achter de kerk van Kessel-station. Er heerst een drukte van belang en we komen vele bekenden tegen tot een koppel uit het Oudenaardse toe. Daar gaan we dan, voor onze klassieke dertiger, autochtonen Annie & Willy achterna. Een paar straten langs het spoor en dan feestelijk en waarvoor we gekomen zijn : de Kesselse Heide. Heerlijk wandelen langs knoestige spar en sierlijke berk, prachtige open plekken met rustige heide. Een schitterende opener ! Aan de overkant van het spoor een extra strook bos tot het Kesselse Fort. Rondgang langs het water en zijn luid misbaar makende Canadese ganzen, de eerste pauze in een bekend schooltje wenkt.

Gezelschap van Jef ‘sneus’ en even later Jean-Pierre (wsv Schelle). We gaan er vandoor maatjes, hebben nog maar 8 km op de teller staan. Voetweg noemt de straat die ons naar bos en wei voert. Krijgen een eerste buitje te verwerken, een vettig strookje grasland ook. Het landelijk beton tussen kale maïsakkers laat ons kennis maken met de eerste kieviten – de lente is in’t land !  Legebaan, die volgen wij op grondgebied Nijlen. Nog een paar jonge bosstroken maar vooral landelijk tarmac richting Bevel. Stevige haast 10 km tot de leuke volkse kroeg van Rozenland. De dames des huize serveren er heerlijke verse groentesoep en wij laten ons niet smeken. Annie & Willy hebben het gezelschap gekregen van Sir Gerard, die lefgozer van de Duintrappers. Ook hij is in zijn nopjes in de Stille Kempen.

We laten een stevige plensbui aan ons voorbij gaan en vervolgen onze route langs achterafjes door slaapdorp Bevel. Voorbij chirolokalen en landelijk tarmac wacht de Grote Nete. Zijn allebei fan van het zwerven langs de sierlijk kronkelende bruine rivier. Mogen hier dan ook nog genieten van uitzichten over fraaie kastelen en hun hoeves. Van een pittig hagelbuitje ook …Stukje steenweg, jong bos met veel klimop en een stevige plensbui bij RVT Sint-Jozef. Kletsnat bereiken we het centrum van Kessel en de laatste pauze. Kunnen we bijkletsen met clubmaatjes Christine & Noël.

Nog een uurtje te gaan. De Kapelweg loodst ons naar een wild bos en lekker wat zwarte smurrie. Extraatje voor de 30 km langs een prachtige dreef en een bijkomend bosstrookje. Blijkt Soldatenbos te noemen. Een paar drukke wegen, even ploeteren door de smurrie en dan wacht nog meer bos, de bekende Kromme Ham. De parkoersbouwer houdt het overwegend bij tarmac, denkelijk wegens onbegaanbaar. We kunnen nog net Kris Haesenbosch en zijn gezinnetje uitwuiven alvorens van ons Duvelke te genieten.

Moeten al snel naar de trein en de terugweg naar Heimisse. Hebben een heel leuk wandelweekend achter de rug met plaatsen waar we zelden komen. Meer moet dat niet zijn.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/06032016Kessel

22:20 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -k

18-02-16

14.02.2016 Sinjorenstappers Wilrijk

Vandaag kunnen wij wat langer slapen want ik heb het plan opgevat wat extra kilometers te wandelen ! Klink contradictorisch maar wij vertrekken van thuis uit richting wandeltocht in Wilrijk. Iets na 08:00 gaan we op pad. Dwars door Hemiksem naar de Moerelei en het Mastenbos. Vervolgens tussen Schoonselhof en wielerpiste richting A12. Deze volgen we een eindje in Antwerpse richting tot de kerk aan de Heistraat. Het eerste wandeluurtje zit er op. Een goed bezette startzaal met nogal wat buren uit Schelle.

Uiteraard gaan we op pad voor de volle afstand zijnde 28 km. Beginnen met villaatjes kijken langs de Acacialaan. Dan komen de laantjes van park Den Brandt aan bod. Er staan nogal wat bunkers herinnerend aan duistere tijden vorige eeuw. Opnieuw villa’s met onder meer het scherp bewaakte Nachtegalenhof. Frans laat ons een ommetje maken over winkelcentrum De Bist en kiest dan voor krakkemikkige voetpaden naar een oud verweert kerkhofje in het groen. De eerste pauze bij de KWB dient zich aan, wij laten de beentjes even rusten. Zandstappers vormen de hoofdmoot van de aanwezigen deze keer.

Hebben een lokaal lusje voor de boeg dat ons even door het aanpalende park loodst. Langs een studentenhome bereiken we Fort VI en gaan vervolgens zwerven door de stille, groene campus Drie Eiken van de Antwerpse universiteit. Een recent aangelegd park met nogal wat waterpartijen wordt uitgebreid aangeboden en dan is het straatjes lopen tot het Wilrijkse park rechtover rustpost KWB. Hebben zo’n 10 km van het parkoers in de kuiten, beetje anders dan anders opgebouwd.

Na de rust verlaten we Wilrijk. Stappen langs de Rizla fabriek naar het groene pad onderaf de E19, Sieke & Willy achterna. Opnieuw wat straten aan de overkant van de E19, bewoning voor de gegoede burgerij. De Prins Boudewijnlaan over en dan mogen we heerlijk gaan zwerven over de paden van Fort V. Maken een uitgebreide lus met doorgang door de fortgebouwen. Altijd bij onze favorieten deze forten en hun vijvers. De pauze ligt trouwens in een fort-lokaal, weer eens een bomvolle zaal.

Hebben ook hier een lus te gaan die zeer weifelend begint door straten met gekortwiekte platanen. Even grondgebied Mortsel en voorbij Mussenburg naar de basiliek van Edegem en zijn bidweg. Prachtig laantje verderop van de Edegemse gewone kerk naar kasteel Ter Linden. Langs de bijhorende hoeve gaat het vervolgens naar de seniorie, een klassiek parkoers. Zijn zo snel weer bij Fort V en onze laatste pauze.

Vertrekken bij een onaangename, natte atmosfeer al is dit gelukkig maar voor even. Mogen die prachtige landdijk op die Mortsel rijk is. Klein stukje maar en dan richting ziekenhuizen Sint-Augustinus en Middelheim. Heerlijk zwerven vervolgens door het gelijknamige park tot de uitgang bij de Dikke Mee, goed beklant op een grijze zondagnamiddag. Stappen de Eglantierlaan af tot de oudere woonkern van Wilrijk, de eindmeet is in zicht.

We nemen ruim de tijd voor ons zondags Duvelke en vatten de terugweg naar huis aan. Is al behoorlijk donker als we het Mastenbos bereiken. Moe maar voldaan komen we thuis aan. Hebben net een veertiger in de kuiten … daar zullen we morgen zeker nog deugd van hebben.

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/14022016Wilrijk

 

21:41 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

02-02-16

31.01.2016 wsv Schelle te Hemiksem

Gisteren was het weer te bar en boos, zoals Martin zou zeggen, we lieten Olen aan ons voorbijgaan. Vandaag is wsv Schelle zo vriendelijk een pijltje te hangen op nauwelijks 50 meter van de echtelijke voordeur. Daar kunnen we uiteraard niet aan weerstaan, we lopen er gelijk voorbij ! Traditiegetrouw is het schooltje om de hoek in de Lindelei rustpost. We houden er al meteen krijgsraad met voorzitter Jean-Pierre. Beslissen de 4,1 km (tweede deel van de 7 km) als opener te stappen tot startzaal Depot De Luxe, waar Hemiksem fier op is. Enkele stille straten en dan duiken we het ‘domein van Mr. Mayette’ in zoals autochtoon Linda het eerbiedig noemt. Verslikken ons in het eerste mospad linksaf en zijn meteen wakker. Heerlijk wandelen is het hier tussen de prachtige kastelen, langs grachten en het golfterrein. Pech bij de uitgang, de poort is nog gesloten. We sluipen over het grasperk van de buren. Vinden er een open deurtje en kunnen onze weg vervolgen langs de Parklaan, de oude watertoren, het station tot bij de elektronische inschrijfpost. Even JP allerteren voor de gesloten poort. Komen Gina & Krist binnen vallen. Hebben een tegenvallende tocht in Rhoon op zaterdag achter de rug. Door de aanhoudende regen weinig tot geen grienden en ook langs de Oude Maas betondijken. Jammer ook voor het immer goed gestructureerde RWV.

Even bij babbelen, het doet ons veel plezier hen in onze ‘heimat’ te mogen begroeten en we zijn er gerust in, vandaag vinden ze het vast wel leuk wandelen. Ze gaan ons voor en we zullen ze niet meer te zien krijgen. Zullen zelf vrij lang onderweg zijn omdat we hier natuurlijk ‘God en Klein Pierke’ kennen. JP zorgt meteen voor vuurwerk. Langs Sint-Bernard en meteen een heen en weertje over de Vlietdijken tot de scheve kerktoren van Schelle. Dan komt de statige Schelde aan bod bij de in afbraak zijnde oude Bekaert gebouwen. Patje Kloek wordt intussen onze gezel. De eerste regendruppels komen de pret verstoren als we een wild bosje met nogal wat berk induiken gevolgd door de diepliggende visvijver van Terlocht. Door onze eigenste straat stappen we naar de rustpost. Meteen gezellig met de vele bekende helpers, Kim Geudens ook en de broertjes De Keyser.

Het blijft miezerig als we de tweede etappe aanvatten. Straatjes tot de merkwaardige koe, gemaakt uit afval en vervolgens langs de Moerelei (Mastenbos) tot het zigeunerkamp. Platanendreef tot het Macadammeke en bij baseballclub Pioneers bereiken we Fort VIII. Al jaren onze favoriet, deze paden onder de dracula’s (platanen) rondom de fortplassen. Verlaten het domein bij Villa Marina en vervolgen onze weg langs drassige voetbalvelden en idem dito bosjes langs de spoorbaan, de torens van Umicore dreigend en dampend aanwezig. Hup over een paar beekjes en op onze stappen terugkeren langs Hobokense woontorens tot de vissersclub van Fort VIII. M & M zijn ons gevolgd, hebben we weer onze babbel.

De 28 km krijgt een extraatje door Park Sorgvliedt, ook wel het park van Hoboken genaamd. Op en neer door de laantjes, met of zonder rododendrons tot bij het gelijknamige sportcomplex. Even pauze nu, de lange Wilrijkse Groenstraat aflopen. Extraatje achterom het Schoonselhof en dan terug naar de dreef langs het Mastenbos. Kasteel Klaverblad en het mooie groen eromheen komen nu aan bod. Langs ‘de Putteman’ en één van de vele nieuwbouwwijken die Hemiksem rijk is terug naar het schooltje van de Lindelei. We hebben nog ruim 7 km voor de boeg.

Net als vanochtend terug door het prachtige kastelendomein, M & M achterna. Zij lopen een kortere afstand. Het zwerk is druilerig als we opnieuw de Vliet opzoeken en over de tarmacjes van Zinkval onze weg verderzetten richting Schelle. De Capucienendreef stuurt ons terug de natuur in. Een boer vult er ‘puttekes’ met een lading oude dakpannen. Met de tractor platwalsen man, geef ik hem mee. Blijkbaar heeft de man onze aandacht van het parkoers weggetrokken. Door een strookje privédomein komen we terug op het rechte pad. Net niet vettig dijkje met heel wat gekapte wilgen tot aan de diep liggende Vliet bij de blauwe daken van fabriek Lamitref. We slingeren heerlijk mee met de diepliggende meanders van de rivier tot centrum Schelle. Rechttoe, rechtaan nu naar de finish en … den Duvel. Tja, samen met Kim sluiten we zo ongeveer de zaal. Ondanks de druilerige, donkere dag hebben we weer genoten van deze thuismatch. Bedankt JP en kompanen, het was weer eens een prachtig parkoers en reuze gezellig bij de vele helpende handen, de Jef (sneus) op kop. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/31012016Hemiksem

21:06 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

06-01-16

03.01.2016 Beekakkers te Gierle

 Ik verkies de trein boven de bus naar Turnhout. We krijgen er het gezelschap van Luk (Kessel-Lo) die samen met ‘zijn’ Jacqueline knooppunten aan het lopen is net over de grens bij Goirle. Kwartiertje bus en we zijn in de overvolle startzaal van Gierle. Zo vroeg in het jaar komen de klassiekers bij elkeen aan bod ook al wegens een klein aanbod aan leuke tochten. Na de vele Nieuwjaarswensen trekken we ons op gang voor een lokale lus van 8,6 km. Achterafjes en vervolgens tarmacjes langs weide en hooiland dat mooi groen staat. De hoofdschotel betreft hier bos Grotenhout met zijn prachtige ven. Geen witte reiger te bespeuren dit jaar la lopen we vrijwel rond de volledige plas. Een paar prachtige dreven en we mogen weer door de landelijke Kempen wandelen gevolgd door de woonkern van Gierle. Kwamen we clubmaatje Peter tegen vanmorgen, nu zijn (Ko)Jack & Chantal aan de beurt met hun respectievelijke echtelieden. We hebben wat om over na te kaarten zoals ingewijden weten. Het reilen en zeilen van een wandelclub durft al eens over hobbelige paden te lopen.

Even pauze en daar gaan we weer langs windmolen In Stormen Sterk uit 1837 en nu netjes gerestaureerd. Ouder dan mijn grootmoeder mijmert Linda. Straatjes sturen ons naar de wijk Hemeldonk en zijn kerststal met levend vee. Veel valt er niet te tellen, twee schaapjes, kalveren en een ezel. Zandpaden komen nu aan bod. Flaneren door dreven in een halfopen landschap langs vervellende platanen. Poeyleheide, dan weten we de rustpost vlakbij. Veel te druk en te warm in het aftandse zaaltje en dus doen we een terrasje uit de wind. Perfect mogelijk deze winter die er nog geen is. Traditiegetrouw hebben we een lusje van ruim 5 km voor de boeg. Wat chalets en vervallen woonwagens in de bossen gesierd met rododendrons in de knop. Halfopen terrein langs een zeugenhouderij en dan terug de bossen in. Slingeren ons een weg over knoestige paden en rustige tarmacjes terug naar de nu al wat kalmere rustpost. Toch houden we het bij een tweede terrasje en wat bijpraten met onder meer Kathy en Hans.  

Een kleine negen kilometer nog tot de finish. We beginnen er aan heerlijk slingerend door de sparrenbossen. Geen watermolen op de AA voor ons dit jaar maar rechttoe rechtaan naar de steenweg die vanaf Tielen en Lichtaart komt. Aan de overkant voert een tarmacje ons tegendraads voorbij diegenen die een kortere afstand lopen. Bij Kwakkels gaan we er weer vandoor, landelijk en op ons eentje zo lijkt het wel. Het fietspad slingert zich in ruime bochten door de Witte Beemden en Gewad. Heel in de verte de vier IJsetrippers, Fabian en zijn maatje uit Peruwelz, Kathy & Hans. Ook achter ons komen nog enkele dapperen aanzetten in ver gespreide slagorde. Strookjes donkere AA en dan zetten we koers naar de finish. Zitten Jack & Chantal plots op de hielen, zij hadden zin in een extraatje. Sluiten het weekend af met een Duvelke en reizen vlotjes terug naar de Koekenstad. Solden en koopweekend zorgen er voor een afgeladen volle bus, een bonte bende van alle kleuren en leeftijden. Ik heb nog een paar dagjes vakantie te goed om Beneluxwandelen wat bij te werken in functie van 2016. Zie dat best wel zitten … twee dagen uitslapen.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/03012016Gierle

21:35 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -g

02.01.2016 Herentalse Wandelclub te Blauberg

We zijn al vroeg uit de veren. IJlen om 05:45 al door de donkere nog slapende straten van Heimisse richting Schoonselhof. Tram 24 gaat om 06:32, de trein richting Hamont om 07:09. We stappen af in Geel, een nieuwe ervaring. Ontdekken er meteen de rijke mogelijkheden aangeboden door De Lijn. Wij nemen de eerste bus naar Mechelen. Zijn met vier reizigers, drie wandelaars en een eenzaat. Bij de Merodedreef in Westel stappen we af. Is een ruim kwartier lopen tot de kerk van Bergom en rustpost Onder Den Toren. Er vliegt wat hemels nat maar dat zal van heel tijdelijke duur blijken te zijn. Hugo & Filip Bonnyns zijn de eersten om Linda Nieuwjaar te kussen, samen met Mark uit het Leuvense.

We nemen de tijd voor een kop koffie en gaan op pad voor een lus van 9,6 km. Meteen de Hoge Dreef in langs het merkwaardige kerkhof met graven in cirkelvorm en tot de Mariagrot. Wat betonbaantjes richting Kanbeek en dan over breed en onverhard richting Kuipje en de Nete. We lopen stroomafwaarts mee met de bruine, snel vliedende rivier tot kasteel De Merode. De 30 km begint er aan zijn extraatje. Dwars door de Westelse dorpskom tot het statige Gemeentehuis en vervolgens De Beeltjes in, en prachtige dubbele dreef alom bekend in de streek. Ruilen hem in voor sparrenbossen en vennen in aanleg, de Kwarekken. Terugkeren doen we opnieuw langs de meanders van de Grote Nete, stroomopwaarts deze keer tot aan het kasteel. Zijn zo weer bij de rustpost. Het is er deze keer de zoete inval, letterlijk tientallen bekenden, zowel locals als de dames en heren van de lange afstanden. Er was geen concurrentie vandaag.

We raken toch weer aan de wandel en verlaten de bebouwing langs het Bergomsveld. Vals plat loodst ons door deels uitgekapte bossen. Het zonnetje komt voorzichtig piepen. Halfopen terrein dan op grondgebied Veerle (Heide). We stappen de bebossing van Helschot in samen met Cois (Aartselaar). Zijn nieuwe schoenen worden meteen gedoopt. Over een afstand van zeker 500 meter geldt het motto ‘hoe vettiger, hoe prettiger’ er is geen ontkomen aan. Ik ben in mijn nopjes, lust dit werk wel, Linda al heel wat minder. We mogen even tot rust komen op landelijk beton richting volgend groen strookje. Opvallend hoe de klokkebeezen er al groen bijstaan in twijg en zelfs in blad. Waar de kleinere afstanden ons terug vervoegen volgt een fietspad dat naar het dorpscentrum van Blauberg leidt. Steven horen we naderen voor we hem zien. Kris legde er duchtig de pees op, Malinois moet op de tanden bijten. Ook de startzaal zit stampvol, het is zoeken naar een plaatsje om de boterham te kunnen verorberen.

Omdat wij ook vandaag weer eens tegendraads zijn hebben we nog een kleine 10 km voor de boeg. Verlaten Blauberg langs de Goordijk en duiken vrij snel de bossen van Mie Moan in. Net waar de 30 km zijn eigen weg gaat een pracht van een regenpoel in aanleg. Hertberg-West lees ik op een naambord. We verlaten de bossen en gaan tarmacjes lopen rondom domein de Dry Eycken en de Rijselberg. Lijkt een beetje gerokken om aan de kilometers te geraken. Vanaf een voetbalterreintje duiken we terug de sparrenbossen in. De geur van pas gekapt hout laat onze reukorganen genieten. Een laatste dreef samen met de kortere afstanden, we zijn terug in Bergom, ons eindpunt. Net op tijd om Karine en Dirk uit te wuiven die hun nieuwe schoenen aan het inlopen zijn. Genieten van een paar Duvelkes in een stille zaal, we vatten de terugweg aan. Vlotte reis, vlotte tocht, uitgetekend langs vaste knooppunten, nog een dagje te gaan voor dit weekend.      

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/02012016Blauberg

21:33 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

30-12-15

27.12.2015 De Ravelse Wandelaars te Poppel

Het gonsde gisteren in Branst – starten we in Weelde of in Poppel? Op de overvolle Tilburger bij station Turnhout dezelfde prangende vraag, zeker wegens de nieuwe startlocatie in Weelde, bij niemand bekend. Vrijwel iedereen kiest voor Weelde behalve Leon, Luc (Kessel-Lo) en wij, we reizen eventjes door tot bij Mieke Pap en met reden.

Het is behoorlijk druk in de zaal want heel wat vroege vogels uit Weelde strijken er al neer. Zelfs Diane is er al, Hennie ook. We raken dus ook pas na een halfuur bijpraten op stap. Meteen Irène en Roger achterna, kunnen we nog een klappeke doen. Tussen boerderijen door bereiken we snel riviertje de AA. Waar onze maatjes, die 24 km lopen, ons verlaten mogen wij nog steeds Leo’s krinkelende, winkelende dingetje volgen. Even een rechtlijnige pauze over brede (gras)paden langs akkers en een prachtige strook stuifduin. Een sparrenbos verder bereiken we de kapel van Rovert en mogen we gaan Nederen als echte Belgen. Spar en rododendron voeren de boventoon langs kaarsrechte paden. Dan begint het feest van vooraf aan, de Rovertse Leij, Nederlandse naam voor de AA. Is dit nu een parkoers van Ad of van Leo, ze zijn beiden uit hetzelfde pure wandelhout gesneden. Heerlijk genieten doen we in de rust van de winterse natuur en bij clemente temperaturen, beschut tegen de wind als we zijn. Een eindje voorbij de Nieuwe Hoef verlaten we het bos en kiezen voor brede, meestal zandwegen richting dun bewoonde wereld en rustpost Breehees. Fraai knus gebouwtje na ruim 11 km wandelplezier. Onze Oudenaardse maatjes zijn dan alweer op pad, hij als gids en kenner, zij op ontdekkingsreis.

Ook wij keren op onze stappen terug richting bos en zijn hoge witte grassen. Verderop beukt de zuidwester door het halfopen terrein. Prachtige dreven loodsen ons door bosjes met dennen jong en oud, grasland en akkers ook. Nieuwkerk noemt het domein aan de overkant van een drukke steenweg. Blijkt eigendom te zijn van de Belgische familie Jamblinne de Meux. Brede lanen voeren naar het eerstvolgende gehucht Aarle. Pauzeren eens niet bij Radio Paloma maar knus op een geïmproviseerd terras bij Aarle Ijs. Worden er overvallen door horden jongens en meisjes die de lange afstanden lopen. De broertjes De Keijzer hebben het verhaal van de dag want staande gehouden door een overijverige Nederlandse boswachter. We moeten er allemaal om lachen. Gaan toch weer alleen op pad dwars door kale akkers naar een enclave van villa’s. Een fietspad op dan tot het volgende hoogtepunt zijn De Schrieken. Stappen zowat 4500 meter door een immens kasteeldomein met prachtige waterpartijen, mastodonten van rododendrons en het onvolprezen Patrouille- of Duits laantje, geprangd tussen twee grachten. Elk jaar weer ‘kick’ ik op deze strook parkoers die zijn eigen schittering heeft. Met Annie & Willie, Kathy en Hans zetten we koers naar de laatste pauze bij het Hegs Stalleke. Blijven er hangen bij Hobohem.

De meesten zetten koers naar Weelde, wij stappen in het avondlijke duister terug naar Poppel. Wuiven er Jacqueline en Luc uit en sluiten de zaal … of toch niet? Drinken een laatste tot de bus in de gelagzaal bij Mieke Pap waar Martin & Guy ook nog binnen vallen zo rond de klok van 18:00. Jonkmannen hé, altijd tijd genoeg!

Onze laatste tocht van 2015 zit er op, denkelijk ook één van de mooiste van het jaar. Rest ons jullie allemaal een goed uiteinde en vooral heerlijk wandeljaar 2016 te wensen. Laat de verrassende parkoerswendingen maar komen !

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/27122015Poppel

21:27 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

26.12.2015 Kwik Bornem te Branst

18km vinden wij wat dunnetjes en we gaan dus op zoek naar alternatieven. Kiezen voor Boom Markt als startplaats. Het wordt stilaan een klassieker, over de Rupelbruggen naar Prayon-Rupel en dan het fietspad tot Puurs. Bouwen een extraatje in langs het Hof van Coolhem en de Eikse Amer tot houtzagerij Peleman. Buitenom Puurs en dan weer de spoorbaan op tot Oppuurs. Pauzeren onderweg op een bankje voor een versterkende boterham. Picknicken in de zon op tweede Kerstdag, wie biedt meer! Hebben nog anderhalf uur wandelen voor de boeg door het landelijke Klein-Brabant. Tarmacjes lopen langs onder meer ’t Hoogste tot de Branstse heide. 17 km staan er op de teller als ons officiële deel voor vandaag kan starten. Eerst even bijpraten met Steven en een hartelijke groet uit de verte aan zijn Sanne. Deel twee kan beginnen.

We zoeken meteen de zanderige paden op tussen de weilanden en paardenpistes van de Schelderuiters. Aan de overkant van de steenweg naar B’eurm wacht het domein van Marnix. Deze route kennen we echt wel uit het hoofd maar ze is daarom niet minder aangenaam. Tussen de visvijvers door en dan langs prachtige dreven met canada’s en hoge witte grassen. Linksweg verscholen ligt het kasteel zelf, wij stappen naar rechts naar Luipegem en Het Klooster (Kloosterheide). Pauze in een ruime nieuwe zaal in het gezelschap van Diane & Rudy.

Zij hebben een lusje voorsprong, moeten lachen met onze eigen invulling van het begrip wandeltocht. De lus begint langs de kloostermuur en dan achterafjes om de dorpskom uit te geraken. Zwerven vervolgens over de terreinen van de kinderboerderij (Barelhoeve) en mogen genieten van het leuke wilgenlaantje als aanzet tot Breeven. Stappen dwars door de sportterreinen terug naar ’t centrum. Worden vertederd door pas geboren kuikens, Kerstkippetjes ! Terug in Kloosterheide dus voor een babbel met Kareltje Ranstuil geplaagd door wiebeltenen, nog nooit van gehoord.

Deze keer loodst de Barelveldweg ons B’eurm uit. Mogen genieten van bosjes en weilanden op de Branstse Hei. Passeren uiteraard het OLV bedevaartsoort en zoeken tot onze verrassing taverne Scheldehooft op voor een strookje dijk langs de statige stroom. Bereiken op een elegant uur de finish en hebben de tijd voor onze Klein-Brabantse trots den Duvel. Twee busreisjes ver zijn we van huis. Was een geslaagde wandeldag vandaag bij zonnig pril lenteweer.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/26122015Branst

21:26 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende