19-06-17

18.06.2017 IVAS te Hallaar

Zelden zo vlot gereisd als vandaag. Nauwelijks anderhalf uur onderweg en twee overstapjes telkens binnen de 5 minuten, needless. Het is al verduiveld warm om 08:30 op de speelplaats van de Hallaarse school. Hadden we hem hier verwacht, Martin is in geen velden of wegen te bekennen. We trekken ons dan maar onder ons beidjes op gang voor ruim 34 kilometer. Jacqueline volgend hebben we eerst een lokale lus van ruim 8 km voor de boeg. Wat kerkpaadjes, een wijkje nieuwbouw, dwars door tehuis Ter Kerselaere, domein De Averegten wenkt. We zijn maar wat blij een ruime omzwerving te mogen maken door de bossen van dit Heistse domein. Menig jogger tekent hier present voor de zondagse uitbuiking. Ons tempo stokt, Linda voelt zich helemaal niet lekker. Het lijkt of wij op een sukkeldrafje wandelen tot maai- en graspaden in de volle zon. Hooi geurt er heerlijk. Passeren een herdenkingssteen ter ere van een gevallen Lancaster jaargang 1944. It is hot in the city als we opnieuw de speelplaats bereiken. Stappen toch nog netjes binnen de verwachte tijden, zien wel waar het schip strand.

Trekken ons op gang voor de tweede etappe langs de Schranshoeve. Het eerste van vele privé domeinen komt aan bod. Dwars door halfopen terrein en een bosstrook sturen onze gastheren ons naar de oever van de Grote Nete. We volgen de kronkels van de rivier tot Itegem. Passeren een oude toren bij het rusthuis en kiezen terug voor de waterkant. Clubmaat Jakke wordt onze gezel. Het tempo gaat de hoogte in en de drie hazen huppelen door klavers en bossen. Linda komt in het ritme, volgt vlotjes tot de rustpost bij de Landelijke Ruiter Vereniging. Babbel met Wannes, geven elkaar rendez-vous volgende donderdag in Endert (Eindhout).

De Jakke stoomt door, loopt 17 km en wij dus 34. Een groepje wandelaars wordt met een busje afgezet. Blijken mensen van het Gentse brandwondencentrum te zijn die een gegidst rondje lopen. Wij op pad voor de derde etappe. Het echte Ivas haalt stilaan de bovenhand. Door het koren en het maïs lopen moet nu letterlijk geïnterpreteerd te worden. Wij genieten. Een eerste ambachtelijk bruggetje, een prachtige dreef rode beuk, daar is de Nete weer. We passeren het oude café ’t Schipke bij de Netebrug en stomen door alweer een mooie dreef. Maïsvelden liggen er stoffig bij. Tussendoor een tarmacje als verbinding en dan wild bos. We lijken lange tijd in niemandsland te wandelen, geen bewoning te zien. De eerste hoeves geven aan dat de rustpost ’t Hutteke niet veraf meer is. De boer ‘plaveit’ zijn veldweg met bouwpuin, bakstenen en dakpannen. Ik heb op mijn beurt een dipje. Kies voor een heerlijke meuslikoek tijdens de pauze. Hij zal wonderen doen. Gezond variantje op de klassieke taart of pistolet, made by Ivas.

Langs Niemandshoek en een stukje steenweg duiken we de bossen van de Merode in. Wij wisten niet dat deze tot hier reikten. Wandelen heerlijke onverharde dreven door het zonnige bos. Het terrein lijkt bekend bij de zondagse fietsers uit de streek. Na het bos volgen een paar tarmacjes langs onder meer een grote tomatenkwekerij. Op het terras van ’t Hutteke komen we warempel Theo tegen. Helaas geen Hennie vandaag, geveld aan handen en voeten. Langs deze weg wensen we haar het allerbeste.

Duiken meteen weer puur natuur in. Een bosstrook met varens waarin Linda haast verdwijnt (1,60 meter), bruinig water met veel gele plomp ook. Terug naar de Nete dan bij ’t Schipke. Niet voor lang. Ivas bedenkt een wandelpad door een weidse ruimte met bloeiend gras en tientallen bloemensoorten. Na de eigen weg het eigen bruggetje en ‘te griest’ door ‘de maïs’. Een paar hete betonbaantjes maar snel ook weer eigen paadjes over een zanderige paardenrenbaan en ja hoor … letterlijk door het mais. Zelden zo vroeg in het jaar zo’n grote droogte geweten. We lijken wel door duinen te wandelen, de schoenen kleuren zanderig geel. Een laatste pauze bij de ruiters. Komt Dirk Heylen daar aangestoven vanaf de start. Is wat laat (13:00 !) vertrokken maar gaat toch nog voor 30 km. De rakker heeft nog 17 km voor de boeg rond 16:00. Tja, hij heeft daar vast en zeker het tempo voor.

Lachend vertrekken wij voor de laatste opdracht. Moeten dwars door de bewoning van Itegem en krijgen vervolgens nog een prachtig strookje Averegten cadeau. Een zonnig graspad, een laatste wilde bosstrook, we zijn weer bij de steen ter ere van de Lancaster. Nemen aan de finish nog ruim de tijd voor een paar drankjes met Linda (Nijlen) en keren terug naar Heimisse. Ivas heeft zijn reputatie weer alle eer aangedaan. Het groene Neteland rond Heist en Itegem heeft heel wat te bieden als deze gastheren hun beste beentje voorzetten.

FOTOREEKS

19:22 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, - h

17.06.2017 Rode Stappers Olen

Wij kiezen klassiek vandaag, vlotte reis tot de pot met de drie oren en dan tien minuutjes per twee pk naar het ex militaire kamp. Twee rondjes van 6,5 en twee van 10,5 km op het programma. We beginnen eraan met een strookje sparrenbos en hoge varens tot de Olense Heide. Komen er clubblaadje en veelstapper Joke tegen met haar onafscheidelijke woefke.  Stappen vanaf een hondenkennel een rondje door bosdomein Teunenberg, onze startlokatie. Dan via Bijlevennen onder de E313 door en over de spiksplinternieuwe brug van het Albertkanaal. Strookje bos en we pauzeren een eerste keer in de voetbalkantine van het ter ziele gegane Hezewijk.

De eerste lus van ruim 10 kilometer kennen we haast uit het hoofd. Een strookje bos, langs de rand van graanakkers, een ‘brousse’ wegeltje en wat kassei. We komen in het halfopen terrein dat ons naar de spoorlijn Antwerpen – Mol loodst. Stappen langs de terreinen van KAC Olen en verder door bosjes en velden tot station Olen. Een eerste wijkje van recente signatuur zet ons af bij de voetbalvelden Achter Olen. Traditiegetrouw volgen dan het bosje van Ukkenpaadje (watertoren) een tweede stille woonwijk en de wilgen van het Bulepad. Deze oefening zit er ook op.

We nemen een lange pauze met Linda & Charles. Een Stroboer informeert dat de tweede lus van 10 km volledig vernieuwd is. We kunnen Charlie niet overtuigen, wij lopen tien zij denkelijk de zeven kilometer extra vanuit de start. Wandelen Sigrid achterna langs Boskant richting Albertkanaal. Onder de nieuwe brug door, op de dijk en vervolgens linea recta door het groen tussen water en industrie. Duiken dan halfopen terrein in, de bedrijven verlatend. Stappen een afwisseling van verhard en onverhard op Geels grondgebied. Er zit een heel leuk strookje in met overhangende struiken en zeker drie meter hoge beukenhagen. We keren zowat op onze stappen terug over het sluiptarmacje van de Merenseweg. Duiken finaal een verwilderd sparrenbos in dat ons afzet bij het Olense Shoppingcenter. De laatste kilometer is dezelfde als de eerste etappe vanochtend. Hoog tijd voor een eerste Duvelke in de intussen haast verlaten kantine van Hezewijk.

Hebben nog ruim een uur stappen voor de boeg. We pikken opnieuw het Albertkanaal op, nu in de andere richting. Wisselen netjes af tussen de fietsdijk en het achterliggende groen tot een gigantisch sluizencomplex. Wat volgt is de prachtige Buulse windmolen en het groene hooiland er achter. Moeten over erg stoffige grindpaden in de volle zon tot de E313. De Schommenstraat stuurt ons terug naar domein Teunenberg. Een laatste verweerd betonbaantje, de opdracht zit er op. We doen een rustig terrasje en praten bij met de parkoersbouwer. Vertellen hem dat lus B een flinke verbetering was aan deze tocht. Beetje moe maar tevreden reizen we terug naar Heimisse. Morgen gaan we er opnieuw tegenaan.  

FOTOREEKS

19:20 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -o

15.06.2017 De Kadodders te Muizen

Het is weer eens zo ver, kan op de website van De Lijn niet uitmaken welke halte van bus 3 richting Muizen in Mechelen beschikbaar is ! Gok dan maar op Hof Van Egmont, zo’n kilometerke wandelen vanaf de Veemarkt. Moet er exact 2 minuten wachten en busje is er, goed voorzien van wandelaars. Mannelijke intuïtie zeker ? Kwartiertje later kan ik terrassen bij de Kadodders, 10 uur en al verduiveld warm. Begroet vele bekenden en trek mij op gang voor een eerste lusje van een kleine zes kilometer. De Dijlebrug over en stroomafwaarts met de rivier mee op de rechteroever richting Mechelen. Zodra het kan het Mechels Broek in en zachtere ondergrond. Nou ja, het onverhard begint barsten te vertonen zo droog is het al en grachten lopen eveneens leeg. Mooi uitzicht op Mechelen en zijn Sint-Rombouts, de verlichtingspalen van de Malinois ook, Sanne & Steven spelen een thuismatch vandaag. Loop tussen een paar grote plassen door en vervolgens langs de waterkant met heel wat gele plomp. Dan over smalle paadjes midden het bloeiende gras, over menig bruggetje ook, puur genieten. Een rustig tarmacje in het groen zet mij af bij Muizenhoek en de Dijlebrug van daarstraks. Hoog tijd voor een boterham en babbel met Rik (Bornem).

Op pad dan voor de resterende 14 km of daaromtrent. Stroomopwaarts de Dijle volgen deze keer richting Leuven. En de boer … hij hooide voort. Ooievaars landen net achter de pas gemaakte balen op zoek naar iets lekkers voor hun kroost. Stap een strookje door de Barebeekvallei en kom uit bij Kerkenbos nr. 111. De start locatie was Kerkenbos 11. Stratenloop nu richting Hever. Ik loopt voor geen meter, te weinig zuurstof in de lucht en daar heb ik algauw last van. Ben dan ook blij na nauwelijks 4,5 km te kunnen stoppen bij de Ravensteinvissers, stoeltjes op het gras en in de schaduw.

De pauze duurt node wat langer dan gepland maar ik trek mij toch weer op gang voor de extra lus. Moet lachen als wandelaars in discussie gaan hoe de markeringen 14 1x en 14 2x dienen geïnterpreteerd te worden. Zijn de kluts kwijt omdat we dezelfde aanduidingen net voor en net na de rustpost tegenkomen. Is nochtans perfect juist. Na een strook jong maïs weer de Dijle volgen en nu tot Rijmenam. Duik dan onderaf en mag over lommerrijke paden de terugweg aanvatten. Er staat een zachte wind en ik loop meteen al een heel stuk vlotter. Poortje tot een weiland met een kudde koeien en een stier op nauwelijks 5 meter afstand. Ik ben daar niet happig op maar mijnheer blijkt omringd door voldoende vrouwelijk schoon naar zijn goesting en negeert de rare tweevoeters straal. Oef, ben blij terug aan de andere kant van een poortje de wei uit te lopen. Sparrenbos wordt loofbos wordt halfopen terrein, de laatste pauze bij de vissers wenkt. Tijd voor een Duvels genoegen.

Vanaf een wandelboom een laatste stukje Dijle en dan wat straten richting spoorbanen en Leuvense Steenweg. Bordje met de boodschap ‘U passeert de 51ste graad noorderbreedte’. Onderaf de spoorbaan nu tot het kanaal Leuven – Mechelen. Controle van de inschrijfkaart want zonder dit mag je domein Planckendael niet in. Het lijkt wel of de wandelaars op een diefje door een achterpoortje glippen. De eerste honderden meter lijken eerder een openbaar stort dan een park. Dan toch wat beestjes kijken al liggen ze ver van ons af in het lommer. Ik ontwaar een prachtige cheetah, wat buffel-achtigen, enkele zebra’s en natuurlijk een veelheid aan ooievaars. Leukst is de jonge kopjes boven de hoge nesten te zien komen gluren.

Terug naar de Leuvense Steenweg. Ik kan er net op een bus naar het station wippen. De laatste kilometer parkoers, die liep ik vanmorgen al bij Sint-Rombouts. Leuke Muizentocht gewandeld al had ik wel duidelijk last van de warmte. Je wordt ouder papa, zou Hennie zeggen.

FOTOREEKS  

19:18 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

13-06-17

11.06.2017 Natuurvrienden Zoersel te Zandhoven

Op de bus ontbrand een discussie welk nu de juiste bushalte is dichts bij de startlocatie. Elkeen blijft bij zijn standpunt en finaal zal het verschil nauwelijks honderd meter zijn, verwaarloosbaar dus. Het is al warm als wij zo rond 09:00 op pad gaan door wat een kloostertuin lijkt te zijn. Het vervolg is landelijk tarmac tot de snelweg naar Turnhout. De langere afstanden gaan er hun eigen weg. Nog meer tarmac parallel koning auto tot grondgebied Halle (Kempen). Bij Flikkersteert (tja !) eindelijk bos. We gaan zwerven tussen sparren tot de kapel van Saint-Joseph in Klein Herentals. Lopen de Lemmekensbaan af met nog meer spar tot bij de eerste pauze in het Koetshuis. Goed gemeten deze 10 km !

Lijken opnieuw het bos in te lopen maar dat is maar voor even. De Kleine Wandelweg, dat is huisjes kijken. Kleine Medelaar stuurt ons dan weer wel de akkers en bossen in, de Schaepebemden. Na een uurtje stappen nemen we een pauze op een bankje in de zon. Runderen liggen loom op een lommerrijk plekje, zij weten wel beter ! Zandpaden nu opnieuw richting bos. De Middeldreef komt aan bod met zijn statige landhuizen, dit lijkt Brasschaat wel. De Monnikendreef is minder dicht bewoond, rododendrons vormen aan weerskanten de baan een muur van groen. Pauzeren doen we op een terras van tehuis Monnikenheide. Hebben nog zo’n 10 km voor de boeg.

Antwerpsedreef, ja daar voelen wij ons thuis hé. We duiken het natte bos in, laveren om de plassen heen. Komen opnieuw bij de snelweg uit die we meteen terug achter ons laten. Gaan een breed grindpad op tussen grasland, linea recta naar de bebouwing. Delen de straten rond Einhoven met twee karavanen oldtimers, altijd een leuk gezicht. Een goed verzorgde tentrust na een uurtje lopen vinden wij prima. Tot onze verbazing passeert Fernand uit het verre Ecaussines. De taaie tachtiger komt met deze 50 km tocht ‘uitbollen’ van de Sloeber gisteren ! Sommige mensen zijn onverslijtbaar.

Wij nemen een uitgebreide pauze en gaan op pad voor de laatste 4,5 km. Stappen langs veld en bos tot de autobaan. Lopen er een paar honderden meter langs en dan de brug over. Ons tempo stokt. Linda is niet echt fit, heeft weinig gegeten en de tank loopt dan ook langzaam leeg. Zodoende duurt de lange rechte lijn van Witte Hoeve en het afsluitende assepad tergend lang. Zijn blij finaal op een stoel te kunnen neerploffen. Het was erg warm vandaag en de opdracht werd volbracht ‘op slecht karakter’. Ach ja, kan al eens gebeuren. Volgend weekend zetten wij Olen en Hallaar op ons programma. Vooral naar de tweede tocht kijken we reikhalzend uit want IVAS is altijd avontuur.

FOTOREEKS

20:59 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -z

10.06.2017 Kadee Bornem te Branst

Weekend en dus is Linda ook van de partij. Vlot reisje vandaag met de bussen 290 en 252 tot de kerk van Branst, kilometer 95 van de Doto. Wij houden het bij de Acht van Weert vandaag, goed voor 26 km wandelplezier. Kennen de tocht en omgeving haast uit het hoofd maar het blijft leuk wandelen.

Beginnen met een ommetje langs het lokale bedevaartsoord, een Mariakapel in een bosje. Dan wat straatjes lopen om bij de Scheldedijk te geraken. Kunnen kiezen, tarmac op de dijk en tussen de fietsers of zanderig onderaf. Onze keuze is gauw gemaakt natuurlijk. Lopen onderaf meerdere kuddes schapen die het gras van de dijken kort houden. Passeren ook wat vennetjes en later de bebouwing van De Weert. Rust op het terras van het plaatselijke cultuurcentrum en museum.

Terug op pad na een drankje want het is lekker warm. Een tarmacje slingert mee met de Oude Schelde tot het kasteel van Marnix. De langste afstand gaat er alleen vandoor over een pad met keien en bouwpuin langs het water. Lelies staan in bloei, we kijken vertedert naar een familie zwanen met vijf reeds uit de kluiten gewassen jonkies. De parkoersbouwer fantaseert een pad om bij ’t Sas in Temse te geraken. We lopen onder de Temsebrug door en gaan meteen weer weg van de Schelde onderaf de spoorbaan. Krijgen een heerlijk stuk wilde natuur cadeau langs Bareldam. Slingers tussen bomen door en het hoge riet, langs een gitzwarte gracht ook. Een wilgendreef zet ons finaal terug af in de bewoonde wereld. Aan het einde van de straat lig cafeetje St-Vadde, een begrip in Bornem en onze rustpost. We maken er een merkwaardig incident mee. Drie wandelaars bestellen drank bij cafébaas Swa. Onze maat tapt twee pintjes en een waterke. De wandelaars willen met bonnetjes van de organisatie betalen wat natuurlijk niet kan. Zij vertrekken meteen weer, de verbouwereerde tapper sprakeloos latend, de drankjes in zijn hand. Andere wandelaars, die wel savoir vivre hebben nemen de drankjes dan maar over. Onwaarschijnlijk !

Hoofdschuddend zetten wij na de pauze onze tocht verder langs een vijver met gele plomp. Een dametje speelt er Vivaldi op haar viool, prachtig ! Door maïsvelden trekken we naar … ’t Buitenland, zo noemt dit gehuchtje met een fraai Antwerps kasteel en een aantal statige herenhuizen. We wandelen terug naar de Schelde en Temsebrug, moeten vervolgens een fietspad op onderaf de stroom. We delen het tarmac met hordes wielertoeristen en -terroristen. Het verloopt hoffelijk en we komen heelhuids opnieuw in De Weert aan. Hoog tijd voor een Duvelke denken wij dan, de daad bij het woord voegend.

Hebben nog een klein uurtje lopen voor de boeg. Stappen meteen domein Appeldijk in. Jonge aanplant van bos, een stille gracht, een plas vol gele plomp, maar ook wat huisjes kijken. Duiken het reeën pad in, een leer pad voor kinderen. Even kasseitjes dokkeren, aan de overkant van een vijver ligt rustpost en jeugdcentrum Appeldijk. Wij stomen door voor de laatste paar kilometer. Opnieuw het kasseitje af, een strook fietspad en nog even door het domein van Marnix. Hebben bij een heerlijk zomers weertje lekker gewandeld, afwisselend beton en puur natuur.

FOTOREEKS 

20:58 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

06-06-17

04.06.2017 Schorrestappers te Niel

Vandaag vertrekken we van thuis. Het is net 6 km stappen, rechttoe, rechtaan tot de voetbal in Niel. Hebben beloofd er rond 09:30 te zijn. Tiny is zo lief Geertrui mee op wandel te nemen, ze lijken wel moeder en dochter. Helaas hebben ze geen goed nieuws van Jantje Pijp die niet blijkt te recupereren van zijn medisch ongeval. Het maakt ons triest, het is jaren leuk geweest hen haast elk weekend goedlachs op tochten tegen te komen.

We gaan op pad, genieten zolang het ons gegund wordt is de duidelijke boodschap. Duiken meteen die prachtige Walenhoek in met zijn vele vijvers, oude kleiputten. Puur natuur  met rietkragen, watervogels en bosjes. Onze eerste doorgang vervolgen we met een paar stroken spoorbaan, wel of niet in gebruik. Dwars door een nieuwbouw wijk dan tot de kerk van Niel. Geen pauze in Den Tighel want die staat over te nemen. Het zaaltje van het Keizershof is net zo goed.

Bammetjes aanspreken en voort maar weer. Stappen de Rupeldijk op en duiken verder op het prachtige Niels Broek in. Heerlijk wilde natuur met paden die ondergesneeuwd lijken van bomenpluis. Het is een droge lente in Vlaanderen dit jaar, zijn hier haast nooit met propere schoenen door geraakt. Dit jaar dus wel. Terug een stukje dijk tot het Tolhuis en dan de tarmacjes naar het Laarhof. We kennen de omgeving uit het hoofd. Zijn toch even van het parkoers af bij het fietspad onderaf Interescaut. Tiny en Geertrui komen achterop en bellen. Er blijkt een pijl te ontbreken en wij kunnen hen de juiste route aanwijzen. Tarmacje tot de monding van de Vliet dus en dan langs het diep ingesneden riviertje tot de Schelse kerk. Tweede pauze in het Schuttershof. Het is er stiller dan andere jaren, de concurrentie van Stekene beperkt het aantal afstandenstappers voor deze tocht.

Wij nemen afscheid van onze Waaslanders met een dikke knuffel voor Geertrui, hebben een extra lus voor de boeg. Onder de spoorbaan door en langs een sociale wijk. We zoeken een prachtig en gemaaid graspad op dat ons, puur natuur, stroomopwaarts de wulpse meanders van de Vliet stuurt. Voorwaar het mooiste stukje van de tocht vandaag. Komen zo bij de tarmacjes in de weilanden van de Zinkval uit. Stappen tot de Cleydaellaan in Heimisse en keren dan zowat op onze stappen terug. Door een rustig wijkje van ons dorp, onderaf de sportvelden en terug naar de kerk van Schelle. Derde pauze opnieuw in het Schuttershof.

We moeten nu even aandachtig zijn want er heeft een jogging plaats in Schelle en we delen even de tarmacjes en graspaden met de lopers tot de voetbalterreinen. Dan duiken we bij de Boerenkrijgkapel een in onbruik geraakte spoorbaan in. Huppelen van dwarsligger naar dwarsligger, de dikke keien vermijdend. Kort tussen villa’s wandelen. Terug in Niel aangekomen tekenen we stappend een grote rechthoek door de weilanden van een veeboerderij. Nog een ommetje door de tuin van het R.V.T., een prachtige platanendreef tot de Nielse kerk. Laatste pauze in het haast verlaten zaaltje van het Keizershof.

Een eerste Duvelke, een babbel met een praatgrage helpster nog een uurtje wandelen voor de boeg. Door dorpse steegjes gaat het opnieuw richting Walenhoek. Vissers halen er flink uit de kluiten gewassen brasems uit het water. De diertjes gaan het leefnet in, worden straks gewogen en netjes terug uitgezet tot de volgende ronde. Van de visvijvers gaat het naar het bosgedeelte waar de runderen zich niet laten zien. Een laatste ommetje op de Rupeldijk bij Kim’s place, een laatste strook groen. Het is al ruim 17:30 als we de finish bereiken. Kunnen nog rustig een terrasje doen. Tja, we sluiten de zaak naar goede gewoonte. Krijgen van de Schorrestappers ons avondeten mee waarvoor onze oprechte dank. Busje komt zo, het was weer een leuke dag bij Jos en zijn maatjes. Geertrui & Jan, moesten jullie dit lezen, een dikke knuffel van ‘euver ’t woater’ !  

FOTOREEKS

19:38 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -n

31-05-17

30.05.2017 Ravelse Wandelaars te Poppel

Als Mieke verse Pap serveert dan zijn we er graag bij. Kempenzoon Leo komt zoals altijd minzaam zijn gasten begroeten. Volle afstand vraagt hij en antwoord meteen zelf, ja hé. Bruggeling Xavier, die mee op trein en bus zat is al op pad, Karientje en Dirk zullen dra na ons volgen. Enkele straatjes langs de Brembergse villa’s en we duiken het groene land in. In tegenstelling tot het Antwerpse heeft het hier wel geregend vannacht en liggen de maïsakkers er nat bij. De zandpaden zijn uiteraard goed begaanbaar. Leo heeft er zin in. Een ontelbaar aantal pijlen en linten loodsen ons over smalle slingerpaadjes door het jonge bos. Als een duizendpoot wentelt een groepje wandelaars zich onder leiding van Linda naar de volgende halfopen strook. Voor mij bekend terrein dankzij de StreekGR der Kempen. Krijg onderweg nog een onverwachte schouderklop voor mijn verslagjes, de waardering doet deugd. Breed zandpad nu langs ontluikende biet en maïs tot de eerste pauze bij de plas van camping Tulderheyde. Het is er de zoete inval. Zeker 75% van de wandelaars zijn bekenden. De pauze loopt dan ook een beetje uit de hand.

Twee lussen hebben we hier voor de boeg en dus hebben we er eentje achterstand op de meesten behalve de Zichemse tgv’s. Achterom ’t Jachthuis duiken we opnieuw de bossen in van zomers geurende den. Ja, de zon komt ook regelmatig piepen al is de temperatuur vandaag sportmens vriendelijk. We waden door het hoge gras en langs rododendrons in volle ornaat naar de vennen van Broekeling en zijn gagelvelden. Weg blijven van de bijenstal geeft Leo zijn gasten mee. Voorbij de ‘verroeste pk’s’, het levensgrote beeld van een boerenpaard en zijn menner gaat het naar een prachtige dreef van eik. Ik heb sinds gisteren wat hinder van mijn smallere loodgieterij en moet Linda wat voorsprong gunnen. Wandel aan een rustig tempo door de zoveelste sparrenbossen en stilaan daagt ’t Jachthuis terug op. Halven dans.

Bammetjes aanspreken en op pad voor de tweede lus. Domein De Utrecht komt nu uitgebreid aan bod, we zijn op Ollands grondgebied. Spar, zandpaden, hoog gras, een vennetje, het blijft genieten. Voor het eerst dit jaar bloeiend vingerhoedskruid in paars en wit, prachtige witte lelies ook. We steken een oude trambaan over, nu zandpad en vervolgen dwars door gemengd bos. Er doemt een heerlijk rodo’s-dijkje op. Links de witgele grassen van de Aalsterse heide rechts het idyllische ven Papschot. Stilaan uitbollen tot de laatste pauze op de camping. Bijpraten met Jefke van Balen.

Hebben nog een uurtje voor de boeg. Letterlijk langs een patattenveld en vervolgens een afwisseling van bos en akker tot de Poppelse kennel. Stappen wat verhard door de verspreidde bewoning van Overbroek en gaan dan riviertje de AA opzoeken. Slingeren mee met het dicht begroeide watertje tot de boerderijen van Poppel. Langs het dorsplein met kiosk afsluiten op het terras van Mieke Pap. Na het Duvelke geven Marie-Louise & Jo ons een lift tot station Turnhout waarvoor onze dank. Bedankt ook Leo en zijn team voor weer eens een heerlijke wandeldag in het prachtige Vlaamse uithoekje.  

FOTOREEKS

19:38 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

24-05-17

23.05.2017 Sint-Jansstappers op de Kalmthoutse Heide

Kijk Uit, zo noemt de tocht die ik vandaag wandel. De naam verwijst naar een gehucht van Kalmthout maar blijkt in praktijk een tweede betekenis te hebben. Pijlen met gele ondergrond in het zomerse groen, je dient voortdurend alert te zijn om het juiste pad niet bijster te geraken. Kijk uit dus ! Overigens makkelijk bereikbaar voor mij, de stoptrein vanaf station Heymisse doet er zo’n drie kwartier over tot station Heide en dan rol je figuurlijk de startzaal binnen. 84 meter volgens Google Maps. En dat voor € 11,00 heen en terug.

Het parkoers bestaat uit 4 keer 6 kilometer waarvan één pauze in de start. De administratieve plichtplegingen, een knuffel aan Corrie en weg ben ik. De eerste kilometer verloopt inderdaad stroef (zie hoger), daarna treedt gewenning op. Ik ben verbaasd vast te stellen dat Heide een heus winkelcentrum en een winkelstraat herbergt. Krijg vervolgens groene dreven onder de sloffen geschoven langs wat oudere villa’s en uiteraard in bloei staande rododendrons. Een eerste frisgroene jonge bosstrook wordt ons ook niet onthouden. Opvallend hoe droog het zanderige land er bij ligt. Hertendreef dan, langs statige landhuizen. Zouden hier Belgen wonen of alleen maar noordelijke belastingvermijders ? Sommige bewoners zeggen vriendelijk goedemorgen, anderen laten duidelijk blijken dat de sjofele passanten niet echt welkom zijn. Dwars door het winkelcentrum tenslotte, vrijwel uitsluitend Hollandse zacht prijzende ketens, aan de overkant van ’t spoor ben ik weer bij de start.

De innerlijke mens versterken en ‘vort met de bok’. Langs de Vredelaan en verder door weer andere villawijken tot bij het Keienhof. Bij de Putsesteenweg de obligate wegenwerken en dan waarvoor ik gekomen ben … de Kalmthoutse Heide. Heerlijk dwalen door sparrenbossen met een ondergroei van frêle berk. Her en der een kikkerpoeltje en het roze van de rodo’s. Kom bij een groot ven uit, je voelt er de koelte van het water. Terug de bossen in, aanvankelijk moerassig met veel berk, verderop duistere spar. Zwerf verder tussen het wit van begot nog winters ogende grassen en zwarte sparren, nu met een ondergroei van varens. Bij Heihoeve de steenweg over en even verder in Kinderwelzijn de rustpost. Halven dans.

Neem een wat langere pauze en trek mij terug op gang voor de langste lus van 6,7 km. Willy & Marij hebben uiteraard een etappe voorsprong, Sylveer ook voor zijn thuismatch. Een halfverhard fietspad loodst mij naar de open ruimte. Het uitzicht doet mij denken aan de omgeving van Lierop (Olat). We lopen een tijdje rechtdoor over een zandweg langs de bosrand en kiezen dan resoluut voor de open vlakte. Zand baggeren dus en gelukkig staat er een verkoelende wind. Ik meen enkele krekels te horen, is jaren geleden dat ik dit geluid nog mocht waarnemen. Zand wordt gras en we lopen langs de tegenoverliggende oever dan daarstraks van het grote ven. Duiken vervolgens nog eens de zandbak in en stappen de halfverharde weg terug tot de rustpost.

Pauzeer deze keer kort want mik naar de trein van 15:48. De terugweg wordt aanvankelijk huisjes kijken in het groen langs … de Kijkuitstraat. Dan mogen we een laatste keer genieten van het zomers geurende bos. Slingerpaden en brede halfverharde banen lossen mekaar regelmatig af. Inderdaad, kijk uit om steeds pijlen en linten te vinden. Uitbollen langs enkele straten van de gegoede burgerij. Jack (Schelle) geniet van zijn Duvelke en ik heb ook nog de tijd voor het gouden drankje. Samen stappen we naar het perron. Net als vanochtend in het gezelschap van een bonte bende jonge kinderen, ik kwam ze vandaag wel vijf keer tegen. Bedenk dat de Vlamingen er duidelijk in de minderheid zijn. Red het Vlaamse ras Joke, we worden in het hoekje gedrumd door de bonte soorten.        

FOTOREEKS

17:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

22-05-17

21.05.2017 Bosgeuzen te 's-Gravenwezel

De tocht die wij vandaag gaan lopen ken ik niet, de omgeving waar we zullen wandelen des te beter. We reizen in het gezelschap van Patje Kloek en Josée (Wilrijk). Hoeven ons dus geen zorgen te maken over waar afstappen, kunnen hooguit één halte te ver meerijden. Is vandaag wel niet aan te raden want die is afgeschaft wegens werken ! De bushalte ligt op 50 meter van de startzaal, als dat geen luxe is !

Elkeen kiest zijn eigen afstand en wij gaan met z’n tweetjes op pad voor 32 km. Meteen een eerste dreef van rode beuk, een eerste bosstrook, de eerste bloeiende rododendrons. De toon is gezet. Lopen een grindpad langs een gracht af en vervolgens een stukje van de antitank gracht. Vervolgens de ellenlange Koeistraat af, deels tussen het groen en langs de links van golfterrein Rinkven. Rust in het nieuwste gebouw van domein Kristus Koning. Gefundenes fressen, inderdaad maar altijd leuk om wandelen.

Achterlangs het domein stap je meteen de bossen in. Vooral spar met een ondergroei van frisgroene varens. Smalle kronkelend paadjes, met vele boomwortels, en brede dreven wisselen elkaar af. Maïs komt piepen op zanderige akkers. We lijken heel lang rechtdoor te lopen in het groen. Plots duiken chalets en verderop villa’s op. We zijn op de Kotseheide in Schilde. Pauzeren doen we in een leuk cafeetje ’t Hemeltje met zijn prachtig tuinterras. Patje en Rita (Strombeek) zijn er intussen ook al. Met onze immer grappende facteur stappen we verder. Het gemengde bos van De Welvaart in, was ooit eigendom van ’t Stad Antwerpen. Molenbos is dan weer grondgebied Zoersel dacht ik zo. We wandelen door statige dreven richting Rinkveldlaan en over een zandweg met putten en bulten langs de kapel van Vraagheide. Prachtige zomers fleurige, geurende laantjes zetten ons terug af bij de rustpost Kristus Koning.

Patje zet het op een lopen, we doen het rustig aan, genietend van het stralende weer, en nagenietend van de Hagelandse heuveltjes gisteren. De langere afstanden gaan hun eigen weg. Langs villa’s en een camping op grondgebied Sint-Job gaat het naar sas2 van een vaart. Aan zijn overkant opnieuw smalle bospaadjes met een zee van fluitenkruid en klokkebeezen, toch ook wel nattige strookjes. Bij sas3 duiken we de villawijken van Sint-Job in. Plots komen wandelaars op hun stappen terug, geen pijlen meer. Gelukkig heb je bij de Bosgeuzen altijd een routebeschrijving mee, zoals in Nederland. Stappen met z’n allen door een paar bosjes en nog wat huizen tot de kerk van Sint-Job. Pikken er de kortere afstanden op en wandelen allen samen langs paardenweiden tot sportterreinen. Zonderen ons af voor een laatste pauze. Terrasje doen bij een schuttersvereniging. Een jongeman is er een kruisboog aan het afstellen, bijzonder.

We krijgen het gezelschap van Denise & Patrick. Samen maken we het grootste deel van de laatste 4 kilometer vol, hebben heel wat te vertellen. Stappen terug naar de overkant van de antitank gracht en langs de Krommebaan terug naar ’s-Gravenwezel. Nemen afscheid van onze maatjes. Korte pauze voor een drankje en hupsakee terug naar Heimisse. Was een leuke zomerse wandeldag. Dinsdag ben ik weer van de partij voor Kijk Uit !  

FOTOREEKS

22:36 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

16-05-17

14.05.2017 Sinjorenstappers Wilrijk

Ik zag Frans en zijn team vorige vrijdag pijltjes hangen bij het Schoonselhof. Weet dus dat de wandeling ook door Hemiksem gaat. We beslissen dus van thuis te vertrekken. Linda voert eerst enkele correcties uit op de peecee. Problemen met het fototoestel hebben onder meer de verbinding met Norton deels verbroken. Eerst herstel dus want je kan niet genoeg beveiligd zijn dezer dagen. Dan op zoektocht, met een vermoeden van parkoers in het achterhoofd. Ja hoor, nauwelijks een kilometer van het echtelijke dak, in de Klaverstraat, kunnen we op pad. Maken een brede boog om kasteel Klaverblad heen tot de Moerelei. Moeten vervolgens onvermijdelijk door de Wilrijkse (Coca Cola) bedrijvenzone richting A12. Als extraatje hobbelen we wat kassei langs een prachtig gerenoveerd kasteel. Sluiten aan bij een vroege vogel uit Duffel en stappen samen langs de Wilrijkse wijk gebouwd voor en tijdens de Wereldexpo van 1958 tot de start.

Uiteraard veel bekenden op het zonnige terras. Bijpraten met Linda & Charles, Marleentje en haar dochter ook. We gaan op pad voor 33 km. Meteen het groen in, een grindpad langs een donkere beek. Blijkt Kleine Struisbeek te noemen, typisch Antwerpse humor. Passeren de Antwerpse unief en koersen verder tot een brug onder de E19. Nog wat straten lopen langs de Losweg tot onze eerste pauze. Linda & Marleen gaan ons voor, de mannen doen het wat kalmer aan, zijn van dog sitting.

Hebben een ruime lokale lus voor de boeg. Stappen naar de terreinen van hockey Victory en sporthal Kattenbroek. De Edegemse Zandbergen komen uitgebreid aan bod. Is opgespoten terrein bij aanleg van de E19 en nu een pracht van een wild stuk natuur. Moeten wel heel aandachtig lopen. Zijn moederziel alleen en de geel-blauwe pijlen vallen niet altijd op in het groen. Toch is het zalig wandelen tot de Groeninghe brug in Kontich. Er hangen 4 camera’s die volgens de tekst niet bekeuren maar verkeerscontrole uitvoeren. We nemen het maar voor waar aan. Keren terug langs de overkant van de drukke baan. Aanvankelijk een tarmacje in het groen maar dra terug onverhard langs jong bos en kikkerpoeltjes. Terug bij de Losweg dan en laatste keer pauze in De Schrans, deze keer met Jo & Marie-Louise.

Terug op pad. De Prins Boudewijnlaan over en dan over de kasseitjes van Hof ter Linden, kasteel in restauratie. Frans maakt dankbaar gebruik van een nieuwe half verharde wandel- en fietsweg tot Fort 5. We lopen met heel wat Chiro jeugd door speelbos Dikke Bertha en vervolgens wat rustiger langs de waterpartijen. Terug de Prins Boudewijn over en even wat villa’s kijken tot een tunneltje onder de E19. Voorbij de volkstuintjes gaat het meteen naar een Wilrijks parkje, voor jong en oud en van alle rassen. Rust zoals altijd in het knusse KWB zaaltje onder de kerktoren. We laten ons een Veddetje smaken.

Ongeveer de helft van de aangeboden afstanden hebben slechts drie kilometer meer te stappen tot de startzaal. Wij zijn nauwelijks halverwege het parkoers (minus de 7 kilometer van deze ochtend). Stappen langs de Bist, waar het kermis is, richting A12. Aan de overkant van de drukke baan wat acherafjes tot Fort 7. Bij vissersclub De Meyvis duiken we opnieuw het groen in. Heerlijk flaneren langs stille waterpartijen. Komen zodoende op de Moerelei uit bij de kinderboerderij. Een imposante familie bruine zwijnen trekt de aandacht. Duroc noemen ze en vader beer blijkt een gezonde jongen te zijn. Knorretjes van alle grote wroeten met plezier een ganse wei het onderste boven. Komen bij het poortje dat ik in de aanhef beschreef. Heerlijk is het door het Schoonselhof te lopen. Een imposante begraafplaats inderdaad maar ook puur natuur met prachtige dreven van steeds weer andere boomsoorten. De percelen hebben elk hun eigen bewoners. Militairen, joden, bekende personen zoals Louis Major of Jan Van Rijswijck (kan het nog Antwerpser ?). Bij de uitgang van het domein weten we een rustig cafeetje … de Leuvenaar. Wij zijn niet gehaast want bijna thuis en dus doen we een Duvels terrasje.     

Hebben nog een uurtje stappen voor de boeg. Eerst de haast volledige toer van Fort 8, onder meer langs villa Marina. De rustpost Berkenrode is uiteraard gesloten. Langs de Verenigde Natieslaan wandelen we naar Hemiksem en de splitsing bij het Mastenbos. Hier starten we deze ochtend. Het zwerk wordt donker maar we hebben maar een kilometer meer voor de boeg. Ja …. de laatste 500 meter kregen we een zomerse douche ! Lachend vallen we thuis binnen. Hebben een schitterende wandeldag achter de rug. Frans heeft op een prachtige manier revanche genomen van het noodlot dat toesloeg tijdens zijn vorige organisatie. Deze tocht was een heuse topper !

 FOTOREEKS

18:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

13.05.2017 Natuurvrienden Zoersel te Halle (Kempen)

 

Geen bus- of treinreis zonder openbare werken dezer dagen. Dat is de reden waarom wij na het kappersbezoek niet voor Hulst maar voor Halle (Kempen) kiezen. Ook deze rit kent zijn omleiding en dus stappen we een halte te laat van de bus. Blijkt dat Patje Kloek identiek dezelfde weg zal volgen. We lopen een kilometertje terug over het fietspad bij de drukke steenweg tot dancing De Toverfluit en wandelen dan door de villawijk tot het Koetshuis. Het is nog stil in het kleine zaaltje, koffietje drinken en wegwezen.

Huisjes kijken tot de Heilige Geestweg en dan stilaan het bos opzoeken langs de kapel van St-Joseph. Zullen hier straks opnieuw passeren. De 20 km wordt langs de statige Koekoeksdreef in Schilde gestuurd. Dan gaat het echt de bossen in. Patje sluit bij ons aan en we wandelen samen richting antitank gracht. Verderop heelder stroken van het Sniederspad en langs een beukendreef tot de Dobbelhoeve en zijn natuurproducten. We dokkeren over een kasseitje tot een grote plas. Blijkt de achterkant van het fort van Oelegem te zijn. Pauze bij de Brigands, Jolly Jumpers geven er het beste van hunzelf.

We hebben een lokale lus voor de boeg. Een prachtige strook jong bos met weelderige varens tot de antitank, zo beginnen we er aan. Bij de Rietvissers blijken we op grondgebied Oelegem te vertoeven. Dan komt natuurlijk domein Vrieselhof aan de beurt. Statige dreven en paadjes midden het natte groen volgen elkaar op. We lopen nu echt om het Oelegemse fort heen. Twee kroostrijke gezinnen Canada ganzen zijn samen op uitstap. De ouders houden overzicht over zeker 15 donzige kuikens. Terug bij de Brigands dus en Patje voelt het kriebelen, hij zet het op een lopen.

Onze laatste etappe begint met de Knodbaan, half verhard door het bos. Na Klein Herentals volgt opnieuw de kapel van St-Joseph. Nog een breed pad tussen sparren en we bereiken de finish. Kunnen er een terrasje doen terugkijkend op een leuke bostocht. Ik heb voldoende aan 20 km vandaag, ben niet echt fris in de beentjes. De voorspelde regenbuien daar krijgen we pas mee te maken als we onder zeil van ons Duvelke genieten op de Rooseveltplaats.

18:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

08-05-17

07.05.2017 Kadodders te Sint-Katelijne-Waver

Al waren we gisterenavond laat thuis toch nemen we vandaag weer de eerste bus naar ’t stad. Hebben een kort reisje voor de boeg over Lier tot Sint-Katelijne-Waver. De wandeltocht staat in het teken van ‘de week van de groenten’. Merkwaardig gezicht in Koningshooikt overigens waar het ganse dorp versierd is met poppen, vogelverschrikkers. De bus stopt op 30 meter van de immense startzaal, een luxe. Het is er nog stil, geen randanimatie dit jaar. Wij trekken ons op gang voor de 30 km. Passeren een heuse mini dierentuin. Skippy komt er voorzichtig piepen uit de buidel van moeder. Een deel van zijn familie is trouwens spierwit. Goudfazanten zorgen dan weer voor weelderige kleur net als enkele exotische ganzen. We trekken verder over tarmacjes door weilanden en langs serres richting Hagelstein Een graspad loodst er ons letterlijk door weilanden met honderden  boterbloempjes. Wandelen vervolgens door een moerassig bos tot een stokoud erf. Vanaf de boer zijn voordeur is het maar even tot de imposante kerk van OLV-Waver. Aan de andere kant van het centrum stappen we eerst door hooiland en vervolgens langs een steenweg naar de eerste rustpost. In de tomatenkwekerij gonst het van de activiteit. Er zijn mooie kleurrijke stillevens opgebouwd met groenten. Met de broertjes De Keyser praten we nog even na over het turbulente leventje van Zottemie. Tja, ze zal wel weer haar draai vinden zeker !

Patje Kloek sluit bij ons aan en we beslissen samen de lokale lus te wandelen. Een populierendreefje loodst ons voorbij de slakweker en het open land in. Het is verrassend fris geworden, beetje guur eigenlijk. We stappen linea recta naar de Jutse plassen, mij totaal onbekend. Ik kom slaap te kort en tjok achter mijn maatjes aan. Prachtig watergebied overigens met natte en droge plekjes, ideaal broedgebied voor watervogels en zo denk een zwaan er ook over. We vervolgen onze route langs een beekje en de rand van grasland tot de volgende serres. Dwars door een bomenkwekerij, een strookje steenweg, we zijn opnieuw bij de eerste rustpost.

Patje zet het letterlijk op een lopen en wij volgen aan een rustiger tempo. Passeren prachtig gerestaureerde oude hoeves en uiteraard nog meer groente serres. Stappen langs een geboortebos en een gemaaid pad richting Gasthuisbossen. Mijn geplaagde knie krijgt een steunverband aangemeten. Mijn thuisdokteres is op alles voorzien. Heerlijk wandelen intussen naar de Hondsbossen en een moerassige strook, retentiebekken genaamd. Strookje asfalt en dan langs de gracht bij Muilshoek. We zetten koers naar de grootste rustpost. Heel leerrijk is het in deze tomatenkwekerij. Er hangen overal bordjes met uitleg over het productieproces. Wij wisten niet dat er tussen de planten doosjes met bijtjes hangen. De beestjes zorgen onder meer voor de bevruchting. Leuk intermezzo.

Nog een uurtje of zo uitwandelen en dat wordt het ook. Er valt nog weinig te beleven. Net voor de Midzeelhoeve lopen we tussen een paar plassen door maar verder is het niks dan beton en woningen. Kriske Haesenbosch pikt ons op en dan valt er natuurlijk veel te vertellen over de Ommegancktocht. Man wat is die kerel gedreven ! Hij vertelt boeiend over hoe hij de hele organisatie heeft gestuwd en beleefd. Het succes is hem en de Schaffense Vossen van harte gegund, het harde labeur terecht beloond. Zo hebben we vandaag ook weer een goed gevulde boeiende dag gehad. We kijken toch al vooruit naar volgende week, al ligt er nog niks vast behalve dan dat we wandelen gaan …

FOTOREEKS

20:17 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, - s

02-05-17

01.05.2017 Kleitrappers te Rumst

Ik zit met een ei. De laatste tijd steekt telkens hetzelfde gerucht weer de kop op bij de vele wandelvrienden. Wandelsport Vlaanderen zou de lidgelden voor 2018 met 100 à 150 % optrekken ! Ik hoop van harte dat dit gerucht op een kwakkel berust en dat de dames en heren in Maldegem en Hasselt de essentie van de wandelsport in het vaandel voeren zijnde : een goedkope en gezonde ontspanning voor de meestal wat oudere Vlaming.

Met die bedenking in het achterhoofd gaan wij vandaag op stap. 3,5 km tot de Boomse steenweg en dan met bus 500 richting Mechelen. ’t Hofke van Lachenen op de Mechelsesteenweg bij Walem is ‘the place to be’. Aan de inschrijftafel een paar maatjes uit een vorig leven, medereizigers toen ik nog tot de werkende klasse behoorde. Euraudaxer Kim ook, fris en monter. Ook vandaag oogt het parkoers anders dan anders. Richting Duffel is vervangen door richting Waarloos. We zijn benieuwd.

Vanaf de Lazaruskapel gaat het meteen naar de mooie dreef Kapellenlei. Babbel met Louis Goossens terwijl wij de woeste natuur van de Oude Nete Arm in duiken. Raken even aan de vijver en het park van Rumst en stappen dan de blauwe Netebrug over. In de verte staat de Mechelse Romboutstoren stoer tegen de horizon. Wij gaan opnieuw onderaf de waterweg, puur natuur tot de Spildoornvijver, Mechelen Noord. De 30 km krijgt een extraatje aangeboden. Eerst langs de plas en vervolgens door een schitterend biotoop langs een gracht, denkelijk stilstaand water. We pikken de kortere afstanden terug op bij een kapel en stomen samen door naar de eerste rustpost in Walem. Een pareltje, deze eerste 8,7 km.

De bossen van abdij Roosendael komen nu aan bod gevolgd door de Beukendreef en zijn villa’s. Een ommetje over het graspad rond de plas van het Duffelse Fort mag natuurlijk niet ontbreken. Pauze bij Natuurpunt in de Mosterdpot. De Gageleer vindt er vlot afname. Ook Jacqueline laat zich het Kempens blondje smaken. Terugweg naar Walem dan. Door de Mosterdpot met zijn ondergroei van meiklokjes en jonge varens. Pinguïn François en zijn vrouwtje zullen zich deze uitstap vast niet berouwen. We wandelen verder langs een gracht van de Fermerijbeemden, deze tijd van het jaar nog zonder muggen. De Netedijk komt uiteraard ook opnieuw aan bod. Duiken een laatste keer domein Roosendael in tot bij de visvijver en stomen dan tot de laatste rust.

Alle afstanden zijn op minder dan 2 km van de finish behalve de 26 km. Stappen met z’n allen wel samen de Walembrug over maar 100 meter van de eindmeet trekken wij weer weg. Zijn verlekkerd op wat komen gaan. Eerst rustig tarmacje lopen door de Lazarusstraat tot Notmeir en dan … de Oude Sporwegberm. Een smalle strook puur natuur die er dit jaar droog bij ligt. Kievit en Koekoek zingen hun hoogste lied op de maat van ‘trommelaar’ specht. In de regenpoeltjes is het nog stil, te koud voor Kermit. Ons pad is bezaaid met hindernissen, recent omgewaaide bomen en dikke takken. Allerhande bloempjes in het gras zorgen voor kleur. Voorwaar de ‘moment suprème’ van deze tocht. Net voor Waarloos keren we op onze stappen terug. Gewoon tarmacjes lopen tot de finish. De Keizerenberg naar beneden tussen verspreide woningen en weilanden. Langs de Doornlaarlei en zijn groenten serres tot de Mechelse steenweg. Onze tocht zit er bijna op, koning Duvel laat zich smaken. Op bus 500 mijmeren we na, dit was weer een leuk wandelweekend met een prachtige afsluiter vandaag. Het nakende programma voorziet De Klinge (donderdag), Sluis (zaterdag) en Katelijne (zondag). Tot dan …

FOTOREEKS 

 

20:08 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

25-04-17

23.04.2017 wsv Mol-Sluis

Meeval en pech liggen soms dicht bij elkaar. Met een gelukje halen we de trein naar Hamont van 07:09. Zijn zodoende om 08:00 in Mol maar de stadsbusjes rijden pas vanaf 09:00. Hebben dus 3,4 km per 2pk als opwarmertje voor de boeg. Deert ons hoegenaamd niet, wij zijn wandelaars ! Koffietje nippen in de zaal en kiezen voor een 30+ parkoers.

De eerste etappe maken wij 2,6 km langer door de 40 km te volgen. Wandelen zodoende helemaal alleen over grind- en graspaden door weilanden en langs wilgen. Pikken de andere wandelaars op om samen een eerste keer door de bossen te hossen. Raken even aan een kanaal en duiken dan weer de groen bumps in. Slingeren ons een weggetje naar de eerste pauze in Galbergen. Mmm, goed gemeten deze 8,4 km.

Kleine Denappels rollen onder onze schoenzolen als we onze weg verder zetten. Frisgroen vormt meestal de ondertoon van donkere sparren. Achterbos dan, deelgemeente van Mol. Een kasseitje, sociale woonwijken, villa’s in het groen en de prachtige 15 Kapelletjes, netjes op een rij. Het taaltje van de wandelaars is hier Brussels want we stappen samen met de Parkvrienden Zaventem op busreis. Menig wandelaar mist de rustpost van café Welkom. Wie geen terreinkennis had liep op het kruispunt pal rechtdoor i.p.v. rechtsaf. Tricky thing dit. Wij babbelen bij met Sigrid die een rondje voorsprong heeft en voor de volle 42 km gaat. Lokale lus voor de boeg. Terug de bossen in, deze keer met heel wat donkere klimop en frisgroene varens. Halfopen terrein in Millegem met weilanden geel van de paardenbloemen. Een tweede bosstrook met nogal wat hulst … daar is cafeetje ‘Peir Oan’ al en de rustpost. De laatste twee etappes bleven we netjes binnen de verwachte tijd.

Het weer wordt grilliger, dan weer zonnig en lekker warm, dan weer donker en zuur, maar het blijft gelukkig droog. Langs Zelm en Feynend neemt de parkoersbouwer ons opnieuw mee de bossen in. Eén straatje bewoning zo maar in the middle of nowhere. Weilanden ogen hier wit dankzij een zee van frêle bloemetjes. We ronden af met puur spar en een in het wild lopende kudde schapen. Bedenkingen bij de 6,7 km in rustpost Flurky’s. Zouden wel eens mijlen kunnen geweest zijn !

De laatste loodjes dan. Open terrein, grindpaden langs een bomenkwekerij. Voorbij een eerste plas tot het gehucht Donk en zijn kerk. Vervolgens een tweede plas om af te ronden langs weiland en pas geploegde akkers. Netjes op tijd binnen om te kunnen Duvelen voor de laatste bus naar het station. Gewone, oerdegelijke en aangename bostocht gelopen en tevreden terugkijkend op een leuk wandelweekend. Volgende week plannen we Zerkegem, Archennes en Rumst. De gekte van de Nationale Wandeldag hoeft voor ons niet.

FOTOREEKS

19:05 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

22.04.2017 Sint-Michielstappers te Wuustwezel

Het aanbod oogt dun vandaag maar Bruno en zijn team organiseren voor het eerst vanuit Wuustwezel en daar zijn de meeste Antwerpenaars wel nieuwsgierig naar. Wij vertrekken thuis een uurtje later dan gewoonlijk, even recupereren van de gisteren geleverde inspanningen. Krijgen op bus 640, na ons Starbuckske, het gezelschap van Jack zijn dametjes. Ambiance troef dus.

Het parkoers blijkt te bestaan uit een korte en een lange lus, hetgeen veel voorkomt de laatste tijd. Eerst het kortere werk dus, een etappe van 8 km. Langs het imposante gemeentehuis, dwars door het centrum en een nieuwe wijk richting het landelijke. De zon is weer van de partij als we van Heiakkers naar Molenbergen stappen. Sparrenbos, de onvermijdelijke chalets en dan een prachtige dreef met aanplant van nog jonge bomen. Tarmacjes loodsen ons door gehooid grasland terug naar de bewoonde wereld. We zijn net op tijd om een horde van Hanske zijn Krijgers uit te zwaaien.

Babbeltje met clubmaatje Jakke, vertellend in zijn typische gulle Antwerpse stijl. Daar gaan we weer. De lokale voetbalclub viert zijn 100 jarig bestaan. Wij stappen verder door het Stokerstraatje richting Ginhoven. Prachtige dreven met ontluikend groen sturen ons langs weilanden naar een donkere gracht. Halfopen terrein dan waar het heerlijk wandelen is. We passeren op zo’n 100 meter van de start om even verderop de rustpost op te zoeken. Sluiten er aan bij clubmaatjes Danny & Viviane.

Terug op pad dan voor de laatste etappe. Langs de tweeling huizen Lilly & Annie de volgende dreven tegemoet. Even wat huisjes kijken en dan over het brede grindpad langs de militaire plas. Duiken het sparrenbos in met zijn ondergroei van frisgroene varens op hun mooiste. Keren over een slingerpaadje langs het water terug naar de bewoonde wereld. Nog even achterlangs bij een gracht en we kunnen gaan Duvelen. Nemen de tijd voor een ruime babbel met de clubmaatjes en dan is het weer tijd voor de bus. Mooi werk van Bruno en zijn team, alles wat we verwacht en gewenst hadden hebben we ook gekregen.

FOTOREEKS

19:03 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

20.04.2017 Neteland Duffel

Bus 500 zet mij af bij de Netebrug in Walem. Ik zet mijn zonnige wandeling in op de dijk richting Duffel. Af en toe passeert er een eenzame fietser of jogger, meestal ben ik alleen tot de imposante spoorwegbrug net voorbij de Mosterdpot. Kan er het parkoers van de Netelanders oppikken (zag ik op internet) langs het spoor richting Mechelen. We lopen er meteen ook met z’n allen fout. Terreinkennis doet wonderen en dra zijn we terug op het juiste pad, door een bos waar de meiklokjes in groten getale al flink in het blad staan. Lusje door het groen en terug naar de spoorbrug. We laten ze meteen achter ons en zetten koers over de verharde dijk tussen Nete en AWW-plas richting Duffel. Over de drukke N14 vervolgen we langs gemeentehuis en een tweede strook Nete tot startlocatie De Locht.

Neteland dus, dan staat er koffie met appelgebak op het menu, door de dametjes zelf gebakken en overheerlijk. Babbeltje met de twee Rudy’s (Schelle & Edegem) en ik ga terug op pad voor een lus van ruim 8 km. Een strookje bos en dan naar de overkant van de drukke Liersebaan. De Edegemmer loopt een eindje met mij mee maar heeft een rondje voorsprong. Alleen wandel ik verder over de tarmacjes langs de Babbelbeekse Beemden. Bij Hooglachenen word ik ingehaald door Sigrid. Gezellig keuvelend lopen we samen verder. Terug de steenweg over en langs beek en vijver opnieuw het groen in. We ruilen regelmatig de groene onderafjes in voor de Netedijk tot De Locht.

Pauzeren voor een natje en een droogje en lopen ook onze laatste zes kilometer gezellig samen. Tot Senthout hetzelfde als daarstraks. Dan wat straten en een strook veldweg. Voorbij Skippy en haar vriendjes tot de spoorwegbrug bij het ziekenhuis. De rit is zo vol gemaakt. Genieten nog samen na in de tuin van de Passant en dan is het tijd om huiswaarts te keren. Sigrid met de fiets naar Kontich en ik in een overvolle bus tot Berchem van waar ik op een rustiger manier mijn reis kan voortzetten. Ziezo, de kop is er af voor dit weekend.  

FOTOREEKS

19:00 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

19-04-17

17.04.2017 Kadee Bornem

Regen voor acht uren blijft niet duren zegt het spreekwoord en dat hopen we als we midden een stevige plensbui naar de bus trekken. Ottenburg is op zondag niet op een fatsoenlijk uur te bereiken met het openbaar vervoer en dus houden we het bij Bornem. De grootste hoeveelheid hemelvocht lijkt gevallen te zijn als we samen met Patje Kloek van wal steken. Dwars door park Breeven, een ommetje langs de kinderboerderij Barelhoeve en de golfbaan, we pikken de spoorbaan op tot het gemeentehuis. Onder de expresweg door en een eerste pauze in sporthal Reedonk, midden een bedrijvenzone. We weten, het feest kan nu beginnen.

We dokkeren over de Broekweg door de akkers. De langere afstanden mogen een graspad op langs een gracht. Heerlijk genieten in het groen bij ontluikende populieren. De Scheldedijk komt aan bod. Gras wordt er kort gehouden door een grote kudde schapen. Aan de overkant liggen Steendorp en Rupelmonde. Terug onderaf nu, door het natte gebied van kasteel De Notelaer. Wandelen over kasseitjes en metalen vlonders tot de Notelaersdreef. Linea recta over nog meer kasseitjes naar het centrum van Hingene en de tweede pauze. Patje is dan al lang van ons weg, bouwt een relatieve rustdag in om ‘fotookes te trekken’.

Stevige opdracht nu want een lus van meer dan 9 km. Genieten van het schitterende, gele kasteel d’Ursel en zijn bospark. Dan een kasseitje op voorbij appelbloesems richting Nattenhaesdonck. Voorbij de kapel en De Zaaier zoeken we nog meer graspaden op. Zijn hier moederziel alleen bij intussen stralend weer. Het volgende kasseitje zet ons af bij de zeesluis van Wintam. Gaan de dijk op tot de monding van de Rupel in de Schelde. Volgen de stroom een eindje opwaarts en duiken dan onderaf om een tarmacje te volgen in het groen. Vanaf de fameuze hangmatten volgen we een heerlijk graspad langs het water om terug in de bewoonde wereld aan te belanden. Wat achterafjes, een strookje dreef van daarstraks. Wir haben es geschaft, hoog tijd voor een pauze.

Vatten de terugtocht aan langs kasteel d’Ursel en zijn dreef. Een kasseitje, een veldweg, een stukje steenweg, korte pauze in Reedonk. Nog een uurtje wandelen voor de boeg. Terug het kasseitje van de Broekstraat op, nu tot de tunnels onder de expresweg. De 30 km krijgt nog een leuk extraatje. Een hobbelend paadje in het groen onderaf de spoorbaan. Passeren de plas ‘de Wiel’, de lokale kliniek in werfkleed en dan volgen de prachtige dreven van het domein Marnix van Sint Aldegonde. Ommetje langs het klooster en de dreef met de in het wild levende kippetjes. Ons dagje Bornem zit er weer eens op. We zijn weer best tevreden met ons Paasweekeinde. Morgen brei ik er nog een extraatje aan … pijltjes ophalen in Terlanen.

FOTOREEKS

17:37 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

16.04.2017 Stroboeren te Maria-ter-Heide

Liefde is : samen pijltjes hangen voor de vrienden wandelaars. Gisteren stapten wij ons eerste rondje voor 2017 in en om Terlanen. Een paar pittige voorjaarsbuitjes bleven ons niet bespaard. Parkoersmeester Wilfried zorgde voor enkele pittige hellingen. Een lokale inwoner zorgde voor een pittige discussie over al dan niet private voetweg. In het Klein Verzet genoten wij ons pittig Duvelke. Een dagje met pit bij en voor de IJsetrippers dus.

Vandaag zijn we te gast in onze Antwaarpse thuishaven, de Stroboeren. Maria-ter-Heide slaan wij nooit over. De zondagse 30 km is echt spek voor onze bek, we volgen dus gedwee de wensen van de parkoersmeester. Stappen weg van de startzaal langs de Garçondreef richting grachten. Gaspeldoorn verspert onze route en we vervolgen langs een pas van beer voorzien pad. Kleeft toch wel een beetje ondanks zijn ploegwerk. Vervolgen aan de overzijde van de Bredabaan langs de anti-tankgrachten richting De Inslag en zijn statige sparren en nog winterse beuk. Duiken dan het park van Brasschaat in waar een zwarte zwaan driftig bewijst wie er de baas is op de plas. Luidruchtige witte ganzen blijken plots bange wezels. Toertje langs de kinderboerderij en langs de Kerkedreef tot rustpost Belle-Vue, een leuk oud cafeetje.

Even bijpraten met Dany & Tiny over onze Google+ avonturen en we vervolgen onze weg. Statige landhuizen in een parkachtige omgeving, denkelijk in vroegere tijden bewoont door legerofficieren. Dan duiken we het militair domein in, wild bos dat we doorkruisen op heel oneffen paden. Weg van de vliegplein, terug de Bredabaan over en dokkeren over de kasseitjes van Vogelzang. Langs al dan niet permanente bewoning en aanplant van rododendrons. Voorbij de poort die leidt naar ‘nieverans’ behalve weilanden en een tweede pauze in de Gooreindse duivenbond. Brede grintpaden nu door de open vlakte en dan tussen nog meer rodo’s door tot de Kapelse landhuizen. Strookje rood fietspad en vervolgens graspad in het bos van daarstraks. We lopen in een weidse boog om het vliegveld heen. Berk heeft de boventoon, open ruimtes zijn weelderig begroeid met hoog winters pijpenstrootje. Derde pauze in de tuin van Perron Noord, letterlijk onder zeil beschut tegen een toch wel gure wind.

Hoog tijd voor de ‘moment suprême’ van deze tocht. Een randonnée door het militair domein van Brasschaat. We beginnen er aan over een oude spoorbaan. Zoeken dan winters bos op. De open ruimte van gele grassen en rustende heide wordt in een feeëriek landschap hertoverd door een stralend zonnetje. Paradijselijk is dit ! We passeren een verlaten kampement, doorkruisen een bosstrook met metershoge hulst en vervolgen langs stilstaand water met fel groen opschietende lissen. Een breed zandpad stuurt ons langs een aantal donkere vennen en dan zoeken we beboste heuveltjes op langs menig poeltje die op bomkratertjes lijken. Uitbollen over een tarmacje en genieten van een Duvelke bij Perron Noord.

Nog een halfuurtje voor de boeg. Langs een deel van het militair kamp en dan wat stille straatjes en achterafjes lopen. Van ons Duvelke genieten we met Willy (alias krom Lowieke) & Annie, Bart, Yvette en Aubert. Voor één keer sluiten we de keet niet maar trekken samen met ons aller Herman naar de bus. Het was weer eens een droomtocht in Maria-ter-Heide en ook de weergoden waren ons gunstig gezind. 

FOTOREEKS 

 

17:35 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -m

14-04-17

13.04.2017 KVG te Minderhout

Ik dwing mezelf om 06:00 op te staan, om het tempo er een beetje in te houden. Twee busreizen ver en rond 08:30 ben ik al in Minderhout. Net op tijd om onze pr-man Polleke en Jacqueline te zien vertrekken. Ik ga eerst aan de koffie en dan op pad voor een lokale lus van ruim 8 km. Enkele straten tot een watermolen en het gekwaak van ganzen. Dan een onverhard populierendreefje richting Jeugdinstelling van Hoogstraten. Ik loop er van weg langs de Tikkenhaenweg, de akkers in rondom Het Merkske. De Dodendraadroute is nooit ver weg. Herinnering aan WOI die je ook in Poppel en Achel kan vinden. Plots Nederlandse vlaggen bij de huisnummers. Ik blijk te wandelen op de zandpaden van Castelré, deelgemeente van Baarle-Nassau. Bij het volgende tarmacje een gedenkteken ter ere van de eerste luchtpost (lees luchtballons) uit 1870 en van hieruit richting Parijs. Stap letterlijk langs een patattenveld terug naar Minderhout en kom daarbij Vleugter Berreke en zijn maat tegen.

Korte babbel tijdens de pauze, ik heb nog 22 km voor de boeg. Snel laten we de bewoonde wereld weer achter ons. Passeren een boerenbedrijf met ettelijke kistkalveren en gaan dan de weidse ruimte in. De wind heeft er vrij spel en laat de moderne molens wieken. Stap door meerdere privéterreinen, opschietend gras wordt vast hooi, zwerf door een bomenkwekerij en een aanplant van aardbeien. Landelijke geuren prikkelen mijn organen. Alles lijkt hier Venneweg te noemen, de boerderij uiteraard Vennehof. Blijk op grondgebied Meer te wandelen, onder meer langs serres met aardbeiplanten in de bloem. Heb er ruim 16 km opzitten bij petanqueclub Ons Vermaak. Een afspanning uit grootmoeders tijd.

Mik naar de bus van 15:29 en kan nog net de lus van de 30 km meepikken. Heb achteraf toch wel spijt van mijn keuze. De eerste 5 km zijn een heuse stratenloop in een weidse boog om de kerk van Meer heen. Wit en zwart plastic banen in de velden wachten op aardbeischeuten. Een diep karrenspoor tussen akkers brengt soelaas. Eindelijk wat onverhard met uitzicht op een prachtig grasperk geel ingekleurd door honderden paardenbloemen. Passeer finaal de mooie, sobere dorpskerk en stap met Nederlandse Yvonne terug naar Ons Vermaak.

Rudy (Edegem) & Sylvain (Essen) tekenen present. Neem de tijd voor een Duvelse versnapering en ga er weer vandoor, busje komt zo. Landelijk beton tot een brug over de Mark. Dan volgt het zoveelste privéterrein, onverhard waar het kan, langs onder meer fruitgaarden in de bloei. Ook het stilaan helemaal in lentekleurtjes gedompelde natuurdomein van Het Merkske komt aan bod. Ben opnieuw in Castelré bij de leuke kapel ter ere van OLV Ter Donken. Dokker over een kasseitje naar een breed zandpad met uitzicht op twee kerktorens. De pronkerige van Hoogstraten en de nederige van Minderhout. Hou net 9 minuten over tot de bus. Opdracht geslaagd voor een tocht die 22 van de 30 km leuk was.

Onderweg naar huis echter pech. Bij het Antwerpse Luchtbal halen Turkse vechtersbazen hun gram en eentje rijdt met zijn Audi daarbij de bus aan. Politie erbij, al is de dader bij hun aankomst al lang gevlucht. Speel zodoende een halfuurtje kwijt maar heb gelukkig op de Rooseveldplaats meteen een bus naar huis. Tja, het leven zoals het is dezer dagen zeker ?!

FOTOREEKS

20:22 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

11-04-17

08.04.2017 Vaartlandstappers te Battel

Vandaag begint een nieuwe fase in mijn leven, niks moet meer. Facteur Rudy uit Hove vatte het aldus samen ‘vanaf na moedde alien mor geniete !’ en hij betaalde ons prompt een Duvelke om het heuglijk nieuws te vieren. Maar laat ons bij het begin starten. In Willebroek stapt de Meester Penneridder van het wandelgild op de bus 287. JPD brengt verslag uit van de Walk Of Flanders zoals hij het beleefd heeft en acteert er meteen bij dat ik vandaag verslaggever ben ! Brusseleirs verstoen malkander mét ee simpel woordeke.

In de startzaal de broertjes De Keyser met een ruime ronde voorsprong. Een drietal publiciteitsborden voor de IJsetrippers in Ottenburg op Paasmaandag maar de eigenaars krijgen wij niet te zien. We volgen vandaag braafjes de opdracht van onze gastheer en beginnen met een ruime lus van 12,5 km. Worden netjes afgezet op de oever van de Dijle bij extreem laag water. Verlaten de rivier pas een paar kilometer stroomopwaarts later voor een korte pauze in schooltje De Spreeuwen. Tot gisteren kwam ik hier dus elke dag voorbij met bus 286. Langs de achteruitgang pikken we de Leuvense vaart op die we volgen tot de Mechelse Plaisancebrug bij de Brusselpoort. Keren het stadscentrum de rug toe en wandelen naar het Vrijbroekpark. Dit wordt zeer uitgebreid genieten. Eerst een groene gracht met opgroeiende lissen. Vervolgens vijvers afgezoomd met prachtig in volle bloei staande roze kerselaars. De rozentuin op zich, daar is het nog te vroeg voor. We sluiten af met een heerlijke dreef en gaan dan helaas die ellenlange Stuivenbergbaan op om onder de E19 door te geraken. Nog een strook weiland, een heel leuk ommetje door nat bos, we zijn terug ten starte. Full house en wij kiezen voor een terrasje bij Den Biechtstoel. Zedig koffietje voor slechts 2 € per kop. Ronny & Marina zijn al aan het aperitief toe !

Tweede ronde van 8,6 km dan. De Zennegatvaart, linea recta onder een weldoend zonnetje langs het botenmuseum en tot net voor het fameuze Gat, de samenvloeiing van drie wateren. Rechtsomkeer langs de Dijle, nu bij hoger water en met prachtig uitzicht over slikken en schorren, een paradijs voor watervogels. Puur beton ja, maar wel langs ‘twater. Pauze bij de gastheren deze keer en op naar de laatste 6,5 km. Overkant van de Zennegatvaart en dan de onvolprezen Den Battelaer, bij Linda minder bekend. Heerlijk wild bos en graspaden. Op handen en voeten de Zennedijk opklauteren bij Heffen en dan het moeras in. Schitterend biotoop, moerasgroen kroosrijk water, prachtige gele waterplanten, puur genieten. Helaas kiest de gastheer daarna voor Vorendonk, beton tussen bos en paardenweiden (leuke veulens overigens). Afsluiten doen we langs de saaie Oude Leestsebaan. Ploffen in de stoelen van Den Biechtstoel … en toen kwam Rudy langs …

FOTOREEKS

19:44 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

03-04-17

02.04.2017 Alcatel Bell te Hoboken

Thuismatch vandaag en dus uitslapen tot 07:30. Een rustpost van de tocht is in ’t Wit Perdje, zo’n 50 meter achter onzen hoek. Nog gesloten als wij om 08:00 vertrekken en dus wandelen we als opwarmertje ongeveer 5 km tot de startlocatie in ‘de voetbal’ van Hoboken. Komen daarbij regelmatig pijlen tegen maar houden er nog geen rekening mee.

Gratis wandelen voor de Stroboeren vandaag en dus zijn ze in groten getale aanwezig. Onze eerste gezel wordt natuurlijk Patje Kloek. We stappen recht naar de kasseitjes van het Nele & Patrache pad. Kiezen na de jachtclub (vroegere startplaats) voor de kaden van ’t Scheld. Een kort stukje Hobokense Polder, een paar straten en eerste pauze aan een Buurthuis, een wat geïmproviseerde stop want nog niet open vanwege het vroege uur.

Krijgen nu al ‘le moment suprème’ van de tocht aangeboden. Duiken de Hobokense Polder in. Een woest en nat gebied, schitterende natuur wandelaar klaar gemaakt door Natuurpunt. Stappen over een nieuw vlonderpad. Pikken dan nog even de Scheldedijk mee ter hoogte van Burcht. Strookje kassei bij de ‘petrol’ en terug puur natuur. Heerlijk wandelpad langs een gracht met verdorde lissen, was vroeger een spoorbaan. 5 km genieten tot terug bij het Buurthuis nu vol leven. Wij doen een bankje onder een stralend blauwe hemel. Het heli-lawaai van de Ronde is al lang uitgestorven. Ook deze koers is begonnen.

Stappen Jacqueline & Luc achterna langs het station van Hoboken Polder en het in aanbouw zijnde Groen Zuid, stralend witte flatgebouwen. Even wat straten lopen nu tot park Sorgvliedt en zijn prachtig rood kasteeltje. Stukje Verenigde Naties Wijk om tot bij ’t Macadammeke te geraken. Door de prachtige dreef  voorbij het zigeunerkamp. Naar Heimisse door de Moerelei en zijn lage haag die al in ’t blad staat. Ik lijk lood in de benen te hebben vandaag. We kunnen gelukkig thuis in de zetel pauzeren, voetjes omhoog.

De langste etappe dan, ruim 7 kmdwars door Heimisse. De diepliggende vijver van Terlocht, de bosjes van Callebeek en het nieuwe park Den Akker. Waar ooit Bekaert draden trok blijft nu een kale betonnen vlakte over met op de achtergrond de majestueuze Scheldestroom en de sluis van Wintam. Een ommetje langs de prachtige Sint-Bernardusabdij mag natuurlijk niet ontbreken. Het keerpunt en we ‘cruisen’ terug richting ’t Wit Perdje langs station en Finse piste bij de watertoren. Doen een Duvels terrasje in onze eigenste straat !

Nog 5 km tot de finish. Langs de Varenstraat en de Hemiksemse witte wijk gaat het naar Fort 8. Al komen wij hier een paar keer per week toch blijven we dit toertje langs het water en de grillige platanen een beauty vinden. Nog een strookje park Sorgvliedt. We zijn net op tijd terug om de lokale voetballers hun thuismatch (en misschien de titel) te zien verliezen. Pikken ook nog een glimp mee van Philippe, the new King of Flanders. Ik heb er nog zin in, we wandelen terug te voet naar huis ! Hebben zodoende een kleine marathon in de benen en heerlijk genoten van een stralende lentedag. Morgen is het rustdag.      

FOTOREEKS

19:51 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

01.04.2017 Kleitrappers Terhagen

Het is een miezerig weertje als we kapster Marina in Maarksem verlaten. Even met tram twie de metro in en dan een uurtje bus 500 richting Steenbakkers. Een tiental wandelaars stapt huiverig naar het lekker warme chalet van de Kleitrappers. We komen er mijn vroegere werkmaatjes Ronny & Marina tegen.

De ingekleurde 21 km beginnen met een strookje berkenbos. Vettige paadjes loodsen ons richting Hoek. Langs historische bakstenen relikwieën stappen we door een tunneltje tot de hockeyterreinen van Braxgate. Mogen genieten van het prachtige Schorre domein, het monument ter ere van zijn meest gulle sponsor Tomorrowland en zijn Deltaweide. Korte babbel met Jan (ex Police de Bruxelles) en we bereiken de eerste rustpost bij jeugdbeweging Calimero.

Korte pauze en we gaan er weer vandoor. Passeren een eerste watertoren en lopen door nog kale akkers tot de s’Herenbaan. Pikken een stukje park van Boom mee, met zijn beekje en nu al bloeiende bosanemoon. Hé, hier zag Patrick gisteren pijlen hangen ! Ja hoor, we gaan fietspaden op, genieten verderop van nog meer anemoontjes in een bosstrookje en passeren een tweede watertoren. Langs Hoge Zandvelden en de Clemenshoek zoeken we de tweede pauze op in de ruime voetbalkantine van Reet. Het miezerig van deze ochtend heeft dan al lang plaats gemaakt voor een aangenaam lenteweertje.  

Nog ruim 8 km voor de boeg. Schapen aan de ketting bij Wilgenveld, natuurlijke grasmaaiers. Sigrid en haar maatje achterna over landelijke fietspaden. Schrijven een weidse boog om het centrum van Reet heen, langs serres en de eerste bedden van paardenbloem in bloei. Beekvelden, het Koningin Astridparkje en de pronte kerk. We zijn zo de bewoonde wereld terug uit, het landelijke in. Zetten koers naar het deel van de Schorre waar nog aan klei-ontginning wordt gedaan. Een laatste stukje puur natuur met waterpartijen en de berken prominent aanwezig. Het is tijd voor ons Duvelke.

Vinden het nog wat vroeg om naar huis te gaan en stappen dus nog de 5 km af langs Braxgata, Hoek en de Rupeldijk vanaf Steencaycken. Het tweede Duvelke wordt genoten samen met de boertjes De Keyser. Zij vallen haast van hun stoelen bij het vernemen van de laatste wandelnieuwtjes. Tja, wij sluiten nog eens de zaak …

FOTOREEKS

19:49 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -t

27-03-17

26.03.2017 De Stroboeren te Linkeroever

 

We overbruggen het zomeruur door anderhalf uur later te vertrekken, met de eerste bus naar Sint-Jansvliet. Moeten door de voetgangerstunnel naar Linkeroever. Botsen meteen op de Witte Petten en Yvo & Marleen, die al op pad zijn. Twintig minuutjes later staan wij in een overvolle startzaal. De IJsetrippers op busuitstap vallen ook net binnen. Het duurt dus een hele poos voor ook wij aan wandelen toekomen. We reduceren dan maar meteen de plannen van 35 naar 30 km. Zodoende vermijden we de lus in Zwijndrecht, sowieso niet onze favoriet.

Stappen traditiegetrouw langs de woondozen van ‘de parking’ tot de Sint-Annatunnel, Aubert & Yvette achterna. De imposante roltrappen werken intussen en we wandelen door de koele tunnel bezet met … steentjes uit Heimisse. Vanaf de rommelmarkt van Sint-Jansvliet gaat het door de Kloosterstraat en zijn vele antiek winkeltjes richting Nieuw Zuid. Moeten de oudere tunnel door … en de lift is er buiten gebruik. 125 trappen naar beneden en ook terug naar boven, tot verzuring van dijen en kuiten. Vervolgen door het Burchts Weel en zijn opbloeiende natuur tot de eerste pauze in de hondenclub.

We komen er Geertrui tegen die helaas geen goed nieuws heeft over Jantje Pijp. Het lijkt er op dat zijn fysiek hem in de steek laat, het maakt ons triest. Maar we stappen verder. Een tweede strook langs de plassen van het Burchts Weel en vervolgens door het Neuzenbergbosje. We komen zodoende terug op het punt van de splitsing met de 21 km. De parkoersbewaker die wij goed kennen wordt er haast gek. Wat hij ook doet aan de route markeringen, de wandelaars blijven er fout lopen. Het is inderdaad een delicaat punt. Je komt uit het bos en moet meteen rechtsaf, een haast onzichtbare bocht diep naar een pas aangelegde gracht. Van daar gaat het onder de E17 door, langs de bedrijven van de Baarbeek en hupsakee over de spoorwegbrug. De afstanden vanaf 30 km zwerven even door Zwijndrechtse straten alvorens het Vredesbos, van recente signatuur, op te zoeken. Een appelboomgaard verspreid er zijn zure pre-bloesem geur. Terrasje doen we bij cafeetje ’t Vliet. Is zowat onze ‘halve dans’ in het gezelschap van nogal wat Nederlanders.

De retour stuurt ons even langs de expresweg en we stappen opnieuw het Vredesbos in. Het vroegere voetbalveld is nu ook met prille boompjes beplant. We weten, nu komt ’t Rot aan de beurt. Heerlijk wilde, zanderige natuur met wat moerassen en berk die de boventoon voert. De parkoersmeester laat ons uitgebreid genieten. Stukje steenweg dan om over de expresweg te geraken. Geen ‘tram draa’ te bespeuren vandaag wegens werken aan de metro. Middenvijver komt een eerste keer aan bod. We stappen met z’n allen langs een diepe gracht en vervolgens de rand van de immense vlakte, de hondenweide. Pauze bij de korfballers van Sikopi. Zand, zon en waterpartijen met uitgelaten honden, het gevoel van de Antwerpse Plaasj komt boven. Maar eerst nog uitgebreid genieten van het zanderige Middenvijver en aan de overkant van de Blancefloerlaan van het Galgenweel en zijn zeilbootjes. Laatste pauze onder de moderne kerktoren van Sint-Anneke. Tegen onze gewoonte in ook ons eerste Duvelke, en of die smaakt !    

We hebben nog ruim een uur voor de boeg. Zoeken meteen de kade op en genieten een paar kilometer van een fantastisch uitzicht over ’t Scheld en de Antwerpse skyline. Den Boerentoren, Onsliefvrouwke, ’t Steen en het Vleeshuis, ’t Mas. Prachtig toch die Koekenstad in de zon. We koersen verder langs de windmolen en de echte Plaasj van Sint-Anneke richting Sint-Annabos. Is het den Duvel of de gulheid van onze gastheren, we doen 1:25 over 6, 5 km. Ploffen op stoeltjes neer bij een geïmproviseerd terras. Hennie zit ons op te wachten en komt met sensationeel nieuws – Katrien & Bart zijn geen koppel meer ! Wij kunnen het haast niet geloven, zaten enkele weken geleden nog samen gezellig te praten in Oostkamp !

Captain Ludo stuurt ons naar binnen, het terras wordt opgeruimd. Het is al 17:30 als we ook van Aubert & Yvette afscheid nemen. Stappen een laatste keer door de tunnel en doen nog een terrasje ‘oep ’t Zand’ en dan heb ik daar graag een Triple d’Anvers bij. Ver weg of dicht bij huis wandelen, tegenwoordig komen wij nooit voor 20:00 terug in Hemiksem aan. Het werd een gekke dag met een tocht die ons ligt maar helaas ook met heel wat kommer en kwel in het wandelgild. Zouden ook dat graag anders zien.  

FOTOREEKS

20:38 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

20-03-17

19.03.2017 Neteland te Onze-Lieve-Vrouw-Waver

Voor mij onbekend terrein vandaag, denk ik toch, Linda stapte deze tocht ruim vijftien jaar geleden al eens. Lijkt haast een ander leven. Makkelijke reis over Antwerpen-Centraal en Mechelen met ruime pauzes. We winnen een halfuur dankzij een eerdere trein in A’pen. Op de eerste bus was Fillie onze gezel, vanaf Mechelen wordt dat José (Wilrijk). Startzaal 350 meter van de bushalte, wat kan een pendelaar zich beter wensen!

Duffelse kilometers want de 30 is er nauwelijks 26, maar ook heerlijke vers gebakken cake met appeltjes als ontbijt. Er vliegen wat druppels als we de bewoonde wereld verlaten en over een oud boerenerf lopen. Er staat ook veel wind. We ploeteren ons een weggetje door een vettige akker en vervolgen langs een moerassig bos. Dan volgt ruim landelijk tarmac langs serres en paardenweiden. Hondsbossen dat is opnieuw ploeteren na de soms hevige regenval van deze nacht. Een laatste slingertarmacje en we kunnen gaan rusten bij verraste Willie & Annie. Hebben een lus van 7,5 km voor de boeg, Krisje (Lint) achterna. Komen de Pinguins Roger & Irène daar aangestapt. De beslissing is gauw genomen, we lopen als viertal verder. Twee koppeltjes worden gevormd en de evenementen van de laatste weken uitvoerig uit de doeken gedaan. En maar goed ook want zo vliegen de kilometers die nauwelijks wat inhouden zeer snel voorbij.

In de als rustpost omgebouwde groentenhangar zitten M & M, die hebben we al een hele tijd niet meer gezien. We doen dus aan partnerruil, Roger en Irène nemen het ons hopelijk niet kwalijk. Marleentje is herstellend van een knie operatie en Mark heeft net vernomen dat zijn baas de boeken neerlegt. Lijkt al kommer en kwel maar een wandelkoppel laat zich hierdoor niet uit het lood slaan. Onze maatjes vormen een sterk team en dat vinden wij reuzeleuk. Als kwetterend viertal gaan we dus verder op pad. Langs het … Groentepad, aanvankelijk een fietsroute langs een gracht. Verderop weer wat meer tarmac maar we merken het nauwelijks, zijn verdiept in onze verhalenlijnen. Pauzeren doen we bij een tweede groenteboer, serres met prachtige Coeur de Boeuf.

Hebben nog ruim 8 km voor de boeg. Betreden vrij snel de Brede Zeyp een heerlijke, natte bosrijke omgeving. De parkoersmeester leeft zich uit, laat ons uitgebreid genieten met onder meer het Nestje Van Den Bulckpad. Komen zo bij het Fort van Koningshooikt (Koningshuk, zegt Linda). Kwartslag rond de grachten en dan het Witte Relenspad in onder het motto … hoe vettiger, hoe prettiger. Zo snel mogelijk 100 meter ploeteren naar beter begaanbaar. Een laatste strook bos en we zoeken de tarmacjes op van de Boterhoek. De vele torens van OLV-Waver doemen voor ons op, we bollen uit richting … Duvel. Marleen kennende komt zelf gebakken cake, paaseitjes etc. op tafel, de snoeper. Zij nemen ons ook nog gemotoriseerd mee tot Mechelen Nekkerspoel, de schatten ! Geen supertocht vandaag, maar wat was het weer eens gezellig met vrienden te wandelen ! Volgende week zetten wij Zedelgem en ‘de parking’, ook wel gekend als Linkeroever, op ons programma.   

FOTOREEKS  

21:40 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -o

27-02-17

26.02.2017 Natuurvrienden Zoersel

Georganiseerde sabotage in het Antwerpse wandelmilieu ? Wie zal het zeggen. Feit is dat na Wilrijk ook Zoersel ’s morgens vroeg te maken krijgt met verdwenen en verplaatste wandelpijlen, verdwenen splitsingsborden ook. Een merkwaardig toeval net als het feit dat zulks een paar keer herhaald wordt in de ochtend. Extra aandacht van de organisaties lijkt geboden de komende weken. Ondanks wat gegrom in de marge laten de wandelaars het niet aan hun hart komen. Hennietje krijgt het gezelschap van Zottemie, die alleen de zere knie rust gunt. Alle anderen gaan op pad. Aan de overkant van de drukke steenweg duiken we het domein Bethanië in. Over zijn Finse piste gaat het richting kaarsrechte Jagersweg met villaatjes in het groen naar de abdij van Westmalle. Heerlijke dreven zetten ons af in het Molenbos. We pikken enkele maatjes op en stappen gezellig keuvelend tot de eerste rustpost. Booke eten en de reis wordt verdergezet.

 Even villaatjes kijken weer en dan duiken we domein De Welvaart in. De ondergrond is ondanks de vele regen van eerder deze week nog opvallend goed begaanbaar. We waden door frisgroene ‘klokkebeesen’ richting ven en sparrenbos. De parkoersmeester houdt van eenvoud. We lopen gewoon rechtdoor naar de Oude Liersebaan en de Brechtse Heide. Eén bocht in een paar kilometer tijd en we zijn bij de klassieke rustpost Luyckx. De meeste dapperen van de 40 km hebben dan al hun ochtendlijk avontuur achter de rug. De enige die exact de juiste afstand blijkt gelopen te hebben is de onverstoorbare Theo. Hennie was er daarstraks al gerust in.

Huuloet wandelt ! is ook weer volledig. Kort na het viertal gaan ook wij weer op pad, de heide op. Zandpaden loodsen ons langs bosrand en weidse weilanden met uitzicht op het klooster van Sint-Lenaarts. Waar we het bos in moeten weten we de paden vettig. Kunnen telkens netjes langs de blubber lopen vandaag. Bij een kronkelpaadje en een klaterend glashelder beekje weten we de pauze van Kristus Koning nabij. Kennen de omgeving na zoveel jaren wandelen haast uit het hoofd. Kunnen rustig een toertje doen van alle aanwezigen in de zaal, kennen er bijna iedereen ! Schoon wandelvolk in Zoersel vandaag.

Wij hebben een lokaal lusje voor de boeg. Langs de Koeistraat recht naar de golfterreinen van Schilde. Lopen dwars door de greens heen, weliswaar over een betonnen fietspad. Zoals het hoort tot bij de in het wild lopende haantjes van Sint-Job. Volgen de geelbruine antitankgracht een eindje tot de Nieuwgoeddreef, klimop en rododendrons. Keren op onze stappen terug langs een slingerend bospaadje tussen sportvelden door. Laatste pauze en het is al stil in het K.K..

Meteen terug de bossen in, langs de Caterskapeldreef tot deze kapel, blauw geschilderd en aan het zicht onttrokken door gigantische rododendrons. We weten, nu volgt het steeds nat liggende pad rond een groot weilanden met paarden. Er hoeft net niet geploeterd te worden maar wel constant alert gewandeld vanwege de vele boomwortels. Bij Bart lijkt de ‘trippel’ turbo te zijn aangeslagen. Hij loopt zo weg van Willem die eerder ‘trippel-pasjes’ lijkt te nemen. Ook wij houden er een rustig tempo op na. Wie Schilde zegt, denkt villa’s, maar in eerste instantie stappen wij langs chalets al komen de te verwachten ’kasten’ natuurlijk ook ruimschoots aan bod. Ieder vogel zijn eigen nest denken een koppeltje eksters en zij beginnen er alvast aan hoog in een populier. Daar is de lente … al valt er verder nog niet veel van te merken. Het is grijs en winderig als we onze laatste paar kilometer afhaspelen tussen de Zoerselse bebouwing.

Gelukkig vertrekken een viertal bussen net als wij de finish bereiken. De zaal zit nochtans nog steeds eivol. Wij verwerken ook onze eerste trippel van de dag, hier helaas geen Duvel. Nog een knuffel aan ons Hennietje en we reizen vlotjes terug naar Hemiksem. Voor volgend weekend hebben we Borsbeke (ons onbekend) en het klassieke Aarschot op het programma staan.    

FOTOREEKS

19:58 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -z

20-02-17

19.02.2017 Sinjorenstappers Wilrijk

Geen beslommeringen met openbaar vervoer vandaag, wij vertrekken van thuis. Het is nog behoorlijk fris als we omstreeks 08:00 richting Mastenbos en Wilrijkse wielerpiste stappen. Ruim en uur lopen toch algauw tot de Heistraat waar de Sinjorenstappers elk jaar verzamelen blazen.

Koffie aangeboden door de Stroboeren en we gaan op pad voor 28 km. Langs recent aangelegde sportterreinen onder het motto ‘sport is goed veur A’ gaat het richting Dikke Mee (restaurant ooit van Willy Steveniers) en het Nachtegalenpark. We delen het met vele joggers. Ommetje langs ziekenhuis Middelheim en dan voorbij een reeks flatgebouwen bij het Rucaplein. Mogen de mooie landdijk op richting Mortsel, een oase van groen in de stad. Ons aller Herman lijkt in het nieuw gestoken te zijn. Kadootje weet ie zelf te vertellen. Nog wat straten lopen en we bereiken de eerste pauze in de lokalen van Fort 5. Lekkere soep hebben ze hier ! Ook Ivo & Marleen doen er zich tegoed aan.

Tweede ronde. Langs de korfbalterreinen van Voorwaarts waar ‘dikke hanen en hennen’ (veteranen zoals wij dus) aan een gezapig tempo hun zondags matchke afhaspelen. Dan genieten in het groen langs de plas van het Fort. Strookje Prins Boudewijnlaan, we duiken het Gemeentelijk Park Centrum van Edegem in. Keren weer over het kasseitje en de mooie dreven van Hof Ter Linden. Een nagelnieuw fietspad loodst ons terug naar Fort 5 en speelbos Dikke Bertha. De groene investeringen van ’t stad leveren een leuk vernieuwd parkoers op.

Samen met Brugsche Globetrotters op busreis duiken we opnieuw de laantjes van Fort 5 in. Moeten daarbij even letterlijk door de in verval zijnde bouwsels. Net voor het verlaten van het fortdomein hangt een pijl naar rechts (rolstoelen en 11 km). Bij de andere afstanden geen aanduiding. Wij willen naar links maar worden door de Bruggelingen teruggefloten. De ganse meute, zo’n 20 man sterk, wandelt naar rechts. Stratenloop nu, langs ziekenhuis Sint-Augustinus en over de lang gerekte parkeerplaats van de immense Beukenlaan. Bij kasteel Den Brandt verstomming alom. Alleen maar markeringen voor de afstanden 4, 8 en 11 km. Uit arren moede kiezen wij voor de 11 km en stellen vast recht richting finish te stappen. Kan niet want wij hebben nog twee pauzes te goed ! Eigenzinnig verlaten wij het park langs een andere dreef en stappen de Della Faille af linksweg. Even vragen aan Mijnheer de Polies. Ja hoor, wij moeten naar de Bist en even verder ligt de beoogde rustpost. Zijn anderhalf uur onderweg geweest voor 5,5 km !

Het is te stil in het zaaltje, Ivo & Marleen, Jerome, allemaal zijn ze fout gelopen. Koppig vatten wij hier toch nog de lokale lus aan. Over een landdijkje in het park en dan huisjes kijken tot de Krijgsbaan. Heerlijk flaneren door het nieuwe natte park van Groen Neerland dan en door de stille Universitaire campus dwalen. Fort 6 komt nu ruim aan bod. Bij het Donnyplein weten we de laatste pauze vlakbij, hoog tijd voor een Duvelke. Onze teller staat al geruime tijd boven de 30 km.

De laatste etappe voert langs een oud kerkhof met graven uit de jaren 1940 tot 1960. Toertje over de Bist, het winkelcentrum van Wilrijk en dan riante villa’s kijken langs de Diepe Roet en de Olmenlaan. Afsluiten doen we met het park Den Brandt tot een haast verlaten zaal. Voorzitter Frans komt met het hele verhaal. De ganse dag werden er in de parken pijlen en splitsingen weggehaald, ze hebben er zelfs de politie bijgehaald. En Fort 5 … dat was een foutje van de organisatie waardoor de meeste wandelaars van de langere afstanden fout liepen. Een totale offday dus voor de Sinjorenstappers, hebben wij in al die jaren hier nog nooit meegemaakt. We nemen het sportief op, tram en bus zetten ons terug af in Hemiksem. Toch wel een relatief bewogen weekend.    

FOTOREEKS

20:27 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -w

15-02-17

12.02.2017 De Noorderkempen te Meerle (Meerseldreef)

We zijn net op tijd voor bus 600 aan de Rooseveldplaats. Hebben een rit van ruim anderhalf uur voor de boeg. Stappen af ‘in the middle of nowhere’ met verspreide hoeves. Wandelen langs de steenweg tot Meerle dorp om te beseffen dat we fout zijn. Gelukkig hangt er in deze bushalte een stratenplan en kan ik corrigeren. Een auto stopt, dame zoekt de weg naar de start. Ik vraag of wij mogen meerijden want kan haar de route aanwijzen. Ze gaat weifelend akkoord. Binnen de vijf minuten zijn we bij het schooltje in Meerseldreef en bedanken elkaar voor de goede samenwerking.

De Pinguins van Langdorp vallen binnen en Nooit Moe Boezinge, wij gaan op pad voor de drukte. Lopen het ganse dorp, zijnde één dreef langs het Kapucijnenklooster af. Eén tarmacje verder wacht een zompig graspad. Heerlijk wandelen langs weilanden en vennen. Op grondgebied van het Nederlandse Galder een strook sparrenbos. We volgen langs zijn rand en met uitzicht over weidse akkers de GR-route tot hoeve Galderzicht. Overvolle, donkere rustpost, we zullen hier drie maal komen !

Hebben na ons eerste uurtje een lus van 10 km voor de boeg. Ik heb mijn twijfels met herinneringen aan het Nederlandse Wiego. We moeten de autobaan Antwerpen – Breda over en volgen landelijk tarmac dat dra overgaat in brede zandwegen. Huizen liggen rechts verscholen achter hoge beplanting, links de nu toch nog desolate polder. Een gure wind doet ons verstijven. Nog meer stroken tarmac en dan een hagelnieuw fietspad langs het water, denkelijk een arm van de Mark. Weg van het water stappen we door het muisstille Buurtschap Kaarschot richting bossen, de Krabbenbossen. Opvallend veel hulst als ondergroei. Opnieuw de autobaan over, oef de zwaarste beproeving is voorbij. Twee stoelen zoeken en ‘bunkeren’.

Hebben een tweede lus van een kleine acht kilometer voor de boeg. De Rijsbergsebaan stuurt ons linea recta voorbij de Galders meren naar het Mastbos (Baronie van Breda). Heerlijk genieten wordt het, een zwerftocht langs bos, ven en heide. Zelfde baan terug dan en nu echt langs het Galderse Meer. Genieten langs de waterkant samen met tientallen honden en hun baasjes. Vrij guur weer dus wagen de viervoeters zich al evenmin aan pootjes baden. Laatste pauze in het donkere maar toch knusse hol, nog een kleine 8 kilometer voor de boeg.

Een laatste keer het Galderse Meer en vervolgens stappen we dwars door de Galderse dorpskern. Een kasseitje zet ons af bij het Vonderpad, met zure wind op kop naar de Mark. Eenvoud siert nu, we volgen de rivier en zijn moerassen stroomopwaarts over ettelijke kilometer tot we opnieuw in Meerseldreef zijn. Lekker lopen dit. Ter aankomst staat ons dametje van deze ochtend er weer. Ze stelt voor ons een eindje op weg te helpen. We drinken samen iets met Rita van de Sint-Michielstappers, want zo noemt ze. De schat zet ons af bij de kerk van Hoogstraten waarvoor onze oprechte dank. We komen er Annie tegen, sinds een paar jaar gestopt met wandelen en uit ons zicht verdwenen. Hebben nog de tijd voor een extra Duvelke in Café Poulet, U raadt al waaruit de eetkaart bestaat … Vlotte terugreis naar Hemiksem en toch tevreden over onze uitstap ondanks die polderlus van 10 km. 

FOTOREEKS

19:31 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -m

06-02-17

05.02.2017 wsv Schelle te Hemiksem

Thuismatch vandaag, de wandelpijltjes hangen in onze straat. Toch volgen wij ze aanvankelijk niet, gaan linea recta naar Depot De Luxe, de luxueuze startzaal die wij ons kunnen permitteren in onze eigen gemeente. Het is er niet echt super druk zo rond 09:00 alleen Trip-Trap is omnipresent want op busuitstap.

We gaan op pad voor 27 ruime kilometer. Stappen langs ons imposante gemeentehuis, de Sint-Bernardus abdij en dan naar riviermonding de Vliet. Weg van de Schelde over de Vlietdijk tot centrum Schelle. Even een wijkje en dan opnieuw genieten van die heerlijk meanderende Vliet tot midden het open land. Even blubberen over de zompige paden van Plukboerderij Zinckval en over het gelijknamig macadammeke tot ’t Cleydael. Tarmacje volgen tot het oude kasteel Cleydael en dan opnieuw tarmac, de Groenenhoek. JP loodst ons het domein in met zijn vele kastelen. Heerlijk wandelen over mosrijke paden door het bospark. Zet ons af in het oude centrum van Hemiksem en even verder de rust in het oude schooltje van de Lindelei. Zijn zo’n 100 meter van het echtelijk dak verwijderd !

Maar we gaan nog niet naar huis, bijlange nie bijlange nie … We kiezen na begroeting van een tiental IJsetrippers voor de Heiligstraat en de bosrand van de Moerelei. De dreef naar ’t Macadammeke die loop ik tegenwoordig meerdere keren per week. Bij baseball vereniging Pioneer duiken we Fort VIII in. Heerlijke omzwerving langs zijn waterpartij en de ‘spooky’ platanen. Zoeken de Umicore voetbalvelden op en lopen vervolgens door het jonge bos langs de spoorbaan. Nog even een strookje fietspad en pauzeren in de prachtige bar van de visclub van Fort VIII. Blijken met ruim 50 wandelaars gekozen te hebben voor de langste afstand.

Chris (Ingelmunster) sluit aan. Is zeer te spreken over het gebodene. Wij gaan als trio verder door het park Sorgvliedt. Morgen ben ik hier weer want dan ga ik ‘markten’ in Hoboken. Na de rododendrons volgt even de Groenstraat en een ommetje achterom het Schoonselhof. Pikken de heerlijke dreven op die naar kasteel Klaverblad voeren. Heerlijk wandelen door het bospark en dan wat straatjes lopen tot de Lindelei, onze laatste pauze.

Ruime stop met Annieken & Chris, M & M ook. De laatste loodjes dan. Beetje verrassende eerste kilometer door de nieuwste bebouwing van onze gemeente. Dan de prachtige, diepliggende vijver van Terlocht rondden. Genieten van de wilde berkenbosjes van Callebeek en het nieuwste Heimisse wandelpad Den Akker. Tussen wijlen Bekaert en de Schelde door, de laatste meters van een prachtige wandeltocht. Nagenieten met de vele wandelvrienden en tevreden terug naar huis. wsv Schelle jullie zijn in alles een 5-sterrenclub, parkoers, afpijling, crew … wij zijn fier op jullie !!  

FOTOREEKS 

 

17:24 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

04.02.2017 Gedoviba te Olen

Op de trein was het nog relatief rustig maar in de startzaal is het hek van de dam. Je kan nauwelijks een naam uit het ‘afstandengild’ noemen of ze staan voor onze neus. The Big Family is walking in Olen today ! Wij kiezen voor een 30+ parkoers. Lopen Guy en Martin achterna langs de muurschilderingen en fabriek van Umicore. De voetbalvelden van KAC Olen en dan het groen in langs de spoorlijn, onze aanvoerroute van daarstraks. Heerlijk wandelen is dit bij clemente temperaturen en een grijze hemel. Weg van ‘den ijzeren weg’ en door het halfopen Kempens terrein van de Draaivennen. Naar Achter Olen gaat de reis en verder tot het Boerke van Olen en de eerste pauze in het Boekenheem. Bekend en bemind.

Na de koffie terug op pad, het Ukkenpaadje opzoekend en het Bulepad, na even huisjes kijken. Heerlijke bosstrook dan, parallel met het Albertkanaal. Vervolgens opnieuw de Kempense bocages in langs het Sluizenpad en de Geelseweg. Bij de Minnekeshoeve weten we de tweede pauze nabij. Hebben er ongeveer 13 km opzitten in de kantine van gastheren Gedoviba. Nog steeds de zoete inval en we pikken aan bij de Jakke en de Hobohemmers. Dwars door het groene Gerheze nu richting Albertkanaal. We vormen twee koppeltjes, ruilen van Linda. Stilaan trekt het zwerk toe en begint het te druppelen. We vechten ons voorbij de spoorbaan, door een eerste prachtige strook van het Olens Broek. Gezellig keuvelen tot een tentpauze bij mensen ‘in den hof’.

De Hobohemmers haken af, beetje ziekjes en wij gaan voor de lokale lus. Op en neer langs de Herentalse kapelletjes en dan tot onze verassing terug hoog boven spoorbaan. De parkoersmeester verrast. We krijgen een heerlijke zwerftocht langs dennetjes en heide cadeau. Steenweg over en langs tennis Ter Heyde. Het Kempens sparrenbos in dat ons naar zandpaden door weiland voert. Theo blijkt slim te zijn, loopt geen twee keer hetzelfde strookje. Wij gaan wel pauzeren bij ‘de mensen thuis’. Komen de Hobohemmers daar toch wel aan zeker! Elk om beurt besloten zij toch de extra lus te lopen. Dat vieren wij sober maar gedecideerd met de gratis drankbonnetjes van onze gastheren.

Als viertal zullen wij de tocht vol maken. Terug naar de spoorbaan, uiteraard lang na Theo. We pikken de bruine Nete op en vervolgens vennen & vlonders door het Olens Broek. We mogen uitgebreid genieten van een magistrale etappe door puur natuur, natte natuur met de nodige vlonders. Schitterend biotoop is dit en de parkoersbouwer laat ons dan ook uitgebreid genieten tot hij echt niet anders meer kan. We moeten een brug over het kanaal nemen en binnenrollen in de zaal.

Nagenieten bij een Duvelke en de Hobohemmers zetten ons gemotoriseerd af op de brug van Antwerpen-Zuid. Hebben een heerlijke wandeldag achter de rug – l’amitié par la marche op het hoogste niveau.   

FOTOREEKS

17:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -o

23-01-17

22.01.2017 De Bosgeuzen te Vorselaar

In de bijtende ochtendlijke koude staan een tiental wandelaars klaar bij Berchem station, wachtend op bus 420. Wij hebben er dan al 3500 meter wandelplezier opzitten. De vroege verbindingen op zondag durven al eens tegenvallen. Een uurtje reizen is zo voorbij, gezellig keuvelend met Marleen & Ivo, Patje Kloek ook. Stroboeren onder elkaar. Afspraak om 09:00 met Martin en we zijn allen keurig op tijd. Veel bekend volk in de drukke startzaal overigens : Annie & Willie, de fine fleur van Ingelmunster, Luc & Jacqueline, om er maar enkelen te noemen.

Het drietal gaat op pad. Enkele ijskoude (- 7°C) straten voeren ons naar het Molenbos. Wordt een ruime omzwerving tussen de sparren door. Paden zijn stuk gereden door zware machines en dan afgevroren. Geen spek naar de bek van Linda die behoedzaam haar weggetje zoekt. Na een ruim uur komen we in het open Kempense landschap en gaan pauzeren in een gezellige maar wat aftandse cafetaria van een manege. Mooie eerste etappe, daar is iedereen het over eens.

Na de koffie opnieuw sparren en de onvermijdelijke Kempense houten chalets. Ook de rododendrons, met afhangende bevroren blaren, zijn van de partij. We stappen naar Lovenhoek en zijn halfopen terrein. Ik word er verrast door een smal paadje langs een diepe gracht en een prachtige bosstrook met ondergroei van bramen en weelderige maar nu bruine varens. Brede half verharde zandwegen dan waaronder een heuse Heirbaan. Rustpost in de kleine kantine van FC Zegbroek. Onmogelijk om er een zitplaats te bemachtigen, we stomen dus node door.

Recht naar de bidplaats van de 14 Kapellekens en dan het landelijke in voorbij de Heykenshoeve. Net als gisteren opnieuw stralend winterweer en dus aangenaam wandelen. We pikken een éénmanspaadje op langs een diepliggend riviertje. Het pad gaat rond een omheind gebied en zet ons af bij een dreef en even verder een steenweg. Hoog tijd voor een pauze en we landen zachtjes in de stoelen van restaurant & brasserie De Wingerd. Tussen zondags afgedofte disgangers nemen wandelaars plaats. Elk zijn eigen drankje, Martin gaat voor het lokale 2290-biertje, ik voor Vedett. Ruim geserveerd bord kaas erbij. Mmm, de wandelboog hoeft niet altijd gespannen te staan.

Net om de hoek ligt de echte rustpost, Ruim bemeten tent bij Vispluk. Opnieuw vele bekenden, Marie-Louise & Jo, Bea & Jerome, Annieken & Chris. Ik heb met elkeen wel wat te bepraten. Linda & Martin wachten gelaten … Maar we trekken verder, langs het prachtige Vorselaarse kasteel en zijn majestueuze dreven. De 27 km krijgt een extraatje aangeboden dat ik een beetje vrees. Ik onderschat de parkoersmeester. We lopen in een brede boog om de dorpskern heen. Krijgen een paar fraai gerestaureerde hoeves cadeau. Geboortebomen ook en een passage bij riviertje de AA. Hooguit een paar straten en we pikken de andere afstanden op bij kasteeldreef en kerk. We kunnen aan de après-marche beginnen. Ingelmunster en Giesbaarge voeren ons team aan … wij sluiten de zaak. Martin is zo galant ons gemotoriseerd af te zetten bij de Antwerpse Stenen Brug, waarvoor onze dank. Zodoende wordt onze reistijd met een uurtje verkort. We wandelen door het mediterrane Antwerpen (de Turnhoutsebaan) en staan op wacht bij bus 1. Kijken meer dan tevreden terug op deze tocht, denkelijk de mooiste die wij ooit in Vorselaar liepen.  

FOTOREEKS

21:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -v

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende