02-02-16

31.01.2016 wsv Schelle te Hemiksem

Gisteren was het weer te bar en boos, zoals Martin zou zeggen, we lieten Olen aan ons voorbijgaan. Vandaag is wsv Schelle zo vriendelijk een pijltje te hangen op nauwelijks 50 meter van de echtelijke voordeur. Daar kunnen we uiteraard niet aan weerstaan, we lopen er gelijk voorbij ! Traditiegetrouw is het schooltje om de hoek in de Lindelei rustpost. We houden er al meteen krijgsraad met voorzitter Jean-Pierre. Beslissen de 4,1 km (tweede deel van de 7 km) als opener te stappen tot startzaal Depot De Luxe, waar Hemiksem fier op is. Enkele stille straten en dan duiken we het ‘domein van Mr. Mayette’ in zoals autochtoon Linda het eerbiedig noemt. Verslikken ons in het eerste mospad linksaf en zijn meteen wakker. Heerlijk wandelen is het hier tussen de prachtige kastelen, langs grachten en het golfterrein. Pech bij de uitgang, de poort is nog gesloten. We sluipen over het grasperk van de buren. Vinden er een open deurtje en kunnen onze weg vervolgen langs de Parklaan, de oude watertoren, het station tot bij de elektronische inschrijfpost. Even JP allerteren voor de gesloten poort. Komen Gina & Krist binnen vallen. Hebben een tegenvallende tocht in Rhoon op zaterdag achter de rug. Door de aanhoudende regen weinig tot geen grienden en ook langs de Oude Maas betondijken. Jammer ook voor het immer goed gestructureerde RWV.

Even bij babbelen, het doet ons veel plezier hen in onze ‘heimat’ te mogen begroeten en we zijn er gerust in, vandaag vinden ze het vast wel leuk wandelen. Ze gaan ons voor en we zullen ze niet meer te zien krijgen. Zullen zelf vrij lang onderweg zijn omdat we hier natuurlijk ‘God en Klein Pierke’ kennen. JP zorgt meteen voor vuurwerk. Langs Sint-Bernard en meteen een heen en weertje over de Vlietdijken tot de scheve kerktoren van Schelle. Dan komt de statige Schelde aan bod bij de in afbraak zijnde oude Bekaert gebouwen. Patje Kloek wordt intussen onze gezel. De eerste regendruppels komen de pret verstoren als we een wild bosje met nogal wat berk induiken gevolgd door de diepliggende visvijver van Terlocht. Door onze eigenste straat stappen we naar de rustpost. Meteen gezellig met de vele bekende helpers, Kim Geudens ook en de broertjes De Keyser.

Het blijft miezerig als we de tweede etappe aanvatten. Straatjes tot de merkwaardige koe, gemaakt uit afval en vervolgens langs de Moerelei (Mastenbos) tot het zigeunerkamp. Platanendreef tot het Macadammeke en bij baseballclub Pioneers bereiken we Fort VIII. Al jaren onze favoriet, deze paden onder de dracula’s (platanen) rondom de fortplassen. Verlaten het domein bij Villa Marina en vervolgen onze weg langs drassige voetbalvelden en idem dito bosjes langs de spoorbaan, de torens van Umicore dreigend en dampend aanwezig. Hup over een paar beekjes en op onze stappen terugkeren langs Hobokense woontorens tot de vissersclub van Fort VIII. M & M zijn ons gevolgd, hebben we weer onze babbel.

De 28 km krijgt een extraatje door Park Sorgvliedt, ook wel het park van Hoboken genaamd. Op en neer door de laantjes, met of zonder rododendrons tot bij het gelijknamige sportcomplex. Even pauze nu, de lange Wilrijkse Groenstraat aflopen. Extraatje achterom het Schoonselhof en dan terug naar de dreef langs het Mastenbos. Kasteel Klaverblad en het mooie groen eromheen komen nu aan bod. Langs ‘de Putteman’ en één van de vele nieuwbouwwijken die Hemiksem rijk is terug naar het schooltje van de Lindelei. We hebben nog ruim 7 km voor de boeg.

Net als vanochtend terug door het prachtige kastelendomein, M & M achterna. Zij lopen een kortere afstand. Het zwerk is druilerig als we opnieuw de Vliet opzoeken en over de tarmacjes van Zinkval onze weg verderzetten richting Schelle. De Capucienendreef stuurt ons terug de natuur in. Een boer vult er ‘puttekes’ met een lading oude dakpannen. Met de tractor platwalsen man, geef ik hem mee. Blijkbaar heeft de man onze aandacht van het parkoers weggetrokken. Door een strookje privédomein komen we terug op het rechte pad. Net niet vettig dijkje met heel wat gekapte wilgen tot aan de diep liggende Vliet bij de blauwe daken van fabriek Lamitref. We slingeren heerlijk mee met de diepliggende meanders van de rivier tot centrum Schelle. Rechttoe, rechtaan nu naar de finish en … den Duvel. Tja, samen met Kim sluiten we zo ongeveer de zaal. Ondanks de druilerige, donkere dag hebben we weer genoten van deze thuismatch. Bedankt JP en kompanen, het was weer eens een prachtig parkoers en reuze gezellig bij de vele helpende handen, de Jef (sneus) op kop. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/31012016Hemiksem

21:06 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

06-01-16

03.01.2016 Beekakkers te Gierle

 Ik verkies de trein boven de bus naar Turnhout. We krijgen er het gezelschap van Luk (Kessel-Lo) die samen met ‘zijn’ Jacqueline knooppunten aan het lopen is net over de grens bij Goirle. Kwartiertje bus en we zijn in de overvolle startzaal van Gierle. Zo vroeg in het jaar komen de klassiekers bij elkeen aan bod ook al wegens een klein aanbod aan leuke tochten. Na de vele Nieuwjaarswensen trekken we ons op gang voor een lokale lus van 8,6 km. Achterafjes en vervolgens tarmacjes langs weide en hooiland dat mooi groen staat. De hoofdschotel betreft hier bos Grotenhout met zijn prachtige ven. Geen witte reiger te bespeuren dit jaar la lopen we vrijwel rond de volledige plas. Een paar prachtige dreven en we mogen weer door de landelijke Kempen wandelen gevolgd door de woonkern van Gierle. Kwamen we clubmaatje Peter tegen vanmorgen, nu zijn (Ko)Jack & Chantal aan de beurt met hun respectievelijke echtelieden. We hebben wat om over na te kaarten zoals ingewijden weten. Het reilen en zeilen van een wandelclub durft al eens over hobbelige paden te lopen.

Even pauze en daar gaan we weer langs windmolen In Stormen Sterk uit 1837 en nu netjes gerestaureerd. Ouder dan mijn grootmoeder mijmert Linda. Straatjes sturen ons naar de wijk Hemeldonk en zijn kerststal met levend vee. Veel valt er niet te tellen, twee schaapjes, kalveren en een ezel. Zandpaden komen nu aan bod. Flaneren door dreven in een halfopen landschap langs vervellende platanen. Poeyleheide, dan weten we de rustpost vlakbij. Veel te druk en te warm in het aftandse zaaltje en dus doen we een terrasje uit de wind. Perfect mogelijk deze winter die er nog geen is. Traditiegetrouw hebben we een lusje van ruim 5 km voor de boeg. Wat chalets en vervallen woonwagens in de bossen gesierd met rododendrons in de knop. Halfopen terrein langs een zeugenhouderij en dan terug de bossen in. Slingeren ons een weg over knoestige paden en rustige tarmacjes terug naar de nu al wat kalmere rustpost. Toch houden we het bij een tweede terrasje en wat bijpraten met onder meer Kathy en Hans.  

Een kleine negen kilometer nog tot de finish. We beginnen er aan heerlijk slingerend door de sparrenbossen. Geen watermolen op de AA voor ons dit jaar maar rechttoe rechtaan naar de steenweg die vanaf Tielen en Lichtaart komt. Aan de overkant voert een tarmacje ons tegendraads voorbij diegenen die een kortere afstand lopen. Bij Kwakkels gaan we er weer vandoor, landelijk en op ons eentje zo lijkt het wel. Het fietspad slingert zich in ruime bochten door de Witte Beemden en Gewad. Heel in de verte de vier IJsetrippers, Fabian en zijn maatje uit Peruwelz, Kathy & Hans. Ook achter ons komen nog enkele dapperen aanzetten in ver gespreide slagorde. Strookjes donkere AA en dan zetten we koers naar de finish. Zitten Jack & Chantal plots op de hielen, zij hadden zin in een extraatje. Sluiten het weekend af met een Duvelke en reizen vlotjes terug naar de Koekenstad. Solden en koopweekend zorgen er voor een afgeladen volle bus, een bonte bende van alle kleuren en leeftijden. Ik heb nog een paar dagjes vakantie te goed om Beneluxwandelen wat bij te werken in functie van 2016. Zie dat best wel zitten … twee dagen uitslapen.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/03012016Gierle

21:35 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -g

02.01.2016 Herentalse Wandelclub te Blauberg

We zijn al vroeg uit de veren. IJlen om 05:45 al door de donkere nog slapende straten van Heimisse richting Schoonselhof. Tram 24 gaat om 06:32, de trein richting Hamont om 07:09. We stappen af in Geel, een nieuwe ervaring. Ontdekken er meteen de rijke mogelijkheden aangeboden door De Lijn. Wij nemen de eerste bus naar Mechelen. Zijn met vier reizigers, drie wandelaars en een eenzaat. Bij de Merodedreef in Westel stappen we af. Is een ruim kwartier lopen tot de kerk van Bergom en rustpost Onder Den Toren. Er vliegt wat hemels nat maar dat zal van heel tijdelijke duur blijken te zijn. Hugo & Filip Bonnyns zijn de eersten om Linda Nieuwjaar te kussen, samen met Mark uit het Leuvense.

We nemen de tijd voor een kop koffie en gaan op pad voor een lus van 9,6 km. Meteen de Hoge Dreef in langs het merkwaardige kerkhof met graven in cirkelvorm en tot de Mariagrot. Wat betonbaantjes richting Kanbeek en dan over breed en onverhard richting Kuipje en de Nete. We lopen stroomafwaarts mee met de bruine, snel vliedende rivier tot kasteel De Merode. De 30 km begint er aan zijn extraatje. Dwars door de Westelse dorpskom tot het statige Gemeentehuis en vervolgens De Beeltjes in, en prachtige dubbele dreef alom bekend in de streek. Ruilen hem in voor sparrenbossen en vennen in aanleg, de Kwarekken. Terugkeren doen we opnieuw langs de meanders van de Grote Nete, stroomopwaarts deze keer tot aan het kasteel. Zijn zo weer bij de rustpost. Het is er deze keer de zoete inval, letterlijk tientallen bekenden, zowel locals als de dames en heren van de lange afstanden. Er was geen concurrentie vandaag.

We raken toch weer aan de wandel en verlaten de bebouwing langs het Bergomsveld. Vals plat loodst ons door deels uitgekapte bossen. Het zonnetje komt voorzichtig piepen. Halfopen terrein dan op grondgebied Veerle (Heide). We stappen de bebossing van Helschot in samen met Cois (Aartselaar). Zijn nieuwe schoenen worden meteen gedoopt. Over een afstand van zeker 500 meter geldt het motto ‘hoe vettiger, hoe prettiger’ er is geen ontkomen aan. Ik ben in mijn nopjes, lust dit werk wel, Linda al heel wat minder. We mogen even tot rust komen op landelijk beton richting volgend groen strookje. Opvallend hoe de klokkebeezen er al groen bijstaan in twijg en zelfs in blad. Waar de kleinere afstanden ons terug vervoegen volgt een fietspad dat naar het dorpscentrum van Blauberg leidt. Steven horen we naderen voor we hem zien. Kris legde er duchtig de pees op, Malinois moet op de tanden bijten. Ook de startzaal zit stampvol, het is zoeken naar een plaatsje om de boterham te kunnen verorberen.

Omdat wij ook vandaag weer eens tegendraads zijn hebben we nog een kleine 10 km voor de boeg. Verlaten Blauberg langs de Goordijk en duiken vrij snel de bossen van Mie Moan in. Net waar de 30 km zijn eigen weg gaat een pracht van een regenpoel in aanleg. Hertberg-West lees ik op een naambord. We verlaten de bossen en gaan tarmacjes lopen rondom domein de Dry Eycken en de Rijselberg. Lijkt een beetje gerokken om aan de kilometers te geraken. Vanaf een voetbalterreintje duiken we terug de sparrenbossen in. De geur van pas gekapt hout laat onze reukorganen genieten. Een laatste dreef samen met de kortere afstanden, we zijn terug in Bergom, ons eindpunt. Net op tijd om Karine en Dirk uit te wuiven die hun nieuwe schoenen aan het inlopen zijn. Genieten van een paar Duvelkes in een stille zaal, we vatten de terugweg aan. Vlotte reis, vlotte tocht, uitgetekend langs vaste knooppunten, nog een dagje te gaan voor dit weekend.      

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/02012016Blauberg

21:33 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

30-12-15

27.12.2015 De Ravelse Wandelaars te Poppel

Het gonsde gisteren in Branst – starten we in Weelde of in Poppel? Op de overvolle Tilburger bij station Turnhout dezelfde prangende vraag, zeker wegens de nieuwe startlocatie in Weelde, bij niemand bekend. Vrijwel iedereen kiest voor Weelde behalve Leon, Luc (Kessel-Lo) en wij, we reizen eventjes door tot bij Mieke Pap en met reden.

Het is behoorlijk druk in de zaal want heel wat vroege vogels uit Weelde strijken er al neer. Zelfs Diane is er al, Hennie ook. We raken dus ook pas na een halfuur bijpraten op stap. Meteen Irène en Roger achterna, kunnen we nog een klappeke doen. Tussen boerderijen door bereiken we snel riviertje de AA. Waar onze maatjes, die 24 km lopen, ons verlaten mogen wij nog steeds Leo’s krinkelende, winkelende dingetje volgen. Even een rechtlijnige pauze over brede (gras)paden langs akkers en een prachtige strook stuifduin. Een sparrenbos verder bereiken we de kapel van Rovert en mogen we gaan Nederen als echte Belgen. Spar en rododendron voeren de boventoon langs kaarsrechte paden. Dan begint het feest van vooraf aan, de Rovertse Leij, Nederlandse naam voor de AA. Is dit nu een parkoers van Ad of van Leo, ze zijn beiden uit hetzelfde pure wandelhout gesneden. Heerlijk genieten doen we in de rust van de winterse natuur en bij clemente temperaturen, beschut tegen de wind als we zijn. Een eindje voorbij de Nieuwe Hoef verlaten we het bos en kiezen voor brede, meestal zandwegen richting dun bewoonde wereld en rustpost Breehees. Fraai knus gebouwtje na ruim 11 km wandelplezier. Onze Oudenaardse maatjes zijn dan alweer op pad, hij als gids en kenner, zij op ontdekkingsreis.

Ook wij keren op onze stappen terug richting bos en zijn hoge witte grassen. Verderop beukt de zuidwester door het halfopen terrein. Prachtige dreven loodsen ons door bosjes met dennen jong en oud, grasland en akkers ook. Nieuwkerk noemt het domein aan de overkant van een drukke steenweg. Blijkt eigendom te zijn van de Belgische familie Jamblinne de Meux. Brede lanen voeren naar het eerstvolgende gehucht Aarle. Pauzeren eens niet bij Radio Paloma maar knus op een geïmproviseerd terras bij Aarle Ijs. Worden er overvallen door horden jongens en meisjes die de lange afstanden lopen. De broertjes De Keijzer hebben het verhaal van de dag want staande gehouden door een overijverige Nederlandse boswachter. We moeten er allemaal om lachen. Gaan toch weer alleen op pad dwars door kale akkers naar een enclave van villa’s. Een fietspad op dan tot het volgende hoogtepunt zijn De Schrieken. Stappen zowat 4500 meter door een immens kasteeldomein met prachtige waterpartijen, mastodonten van rododendrons en het onvolprezen Patrouille- of Duits laantje, geprangd tussen twee grachten. Elk jaar weer ‘kick’ ik op deze strook parkoers die zijn eigen schittering heeft. Met Annie & Willie, Kathy en Hans zetten we koers naar de laatste pauze bij het Hegs Stalleke. Blijven er hangen bij Hobohem.

De meesten zetten koers naar Weelde, wij stappen in het avondlijke duister terug naar Poppel. Wuiven er Jacqueline en Luc uit en sluiten de zaal … of toch niet? Drinken een laatste tot de bus in de gelagzaal bij Mieke Pap waar Martin & Guy ook nog binnen vallen zo rond de klok van 18:00. Jonkmannen hé, altijd tijd genoeg!

Onze laatste tocht van 2015 zit er op, denkelijk ook één van de mooiste van het jaar. Rest ons jullie allemaal een goed uiteinde en vooral heerlijk wandeljaar 2016 te wensen. Laat de verrassende parkoerswendingen maar komen !

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/27122015Poppel

21:27 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

26.12.2015 Kwik Bornem te Branst

18km vinden wij wat dunnetjes en we gaan dus op zoek naar alternatieven. Kiezen voor Boom Markt als startplaats. Het wordt stilaan een klassieker, over de Rupelbruggen naar Prayon-Rupel en dan het fietspad tot Puurs. Bouwen een extraatje in langs het Hof van Coolhem en de Eikse Amer tot houtzagerij Peleman. Buitenom Puurs en dan weer de spoorbaan op tot Oppuurs. Pauzeren onderweg op een bankje voor een versterkende boterham. Picknicken in de zon op tweede Kerstdag, wie biedt meer! Hebben nog anderhalf uur wandelen voor de boeg door het landelijke Klein-Brabant. Tarmacjes lopen langs onder meer ’t Hoogste tot de Branstse heide. 17 km staan er op de teller als ons officiële deel voor vandaag kan starten. Eerst even bijpraten met Steven en een hartelijke groet uit de verte aan zijn Sanne. Deel twee kan beginnen.

We zoeken meteen de zanderige paden op tussen de weilanden en paardenpistes van de Schelderuiters. Aan de overkant van de steenweg naar B’eurm wacht het domein van Marnix. Deze route kennen we echt wel uit het hoofd maar ze is daarom niet minder aangenaam. Tussen de visvijvers door en dan langs prachtige dreven met canada’s en hoge witte grassen. Linksweg verscholen ligt het kasteel zelf, wij stappen naar rechts naar Luipegem en Het Klooster (Kloosterheide). Pauze in een ruime nieuwe zaal in het gezelschap van Diane & Rudy.

Zij hebben een lusje voorsprong, moeten lachen met onze eigen invulling van het begrip wandeltocht. De lus begint langs de kloostermuur en dan achterafjes om de dorpskom uit te geraken. Zwerven vervolgens over de terreinen van de kinderboerderij (Barelhoeve) en mogen genieten van het leuke wilgenlaantje als aanzet tot Breeven. Stappen dwars door de sportterreinen terug naar ’t centrum. Worden vertederd door pas geboren kuikens, Kerstkippetjes ! Terug in Kloosterheide dus voor een babbel met Kareltje Ranstuil geplaagd door wiebeltenen, nog nooit van gehoord.

Deze keer loodst de Barelveldweg ons B’eurm uit. Mogen genieten van bosjes en weilanden op de Branstse Hei. Passeren uiteraard het OLV bedevaartsoort en zoeken tot onze verrassing taverne Scheldehooft op voor een strookje dijk langs de statige stroom. Bereiken op een elegant uur de finish en hebben de tijd voor onze Klein-Brabantse trots den Duvel. Twee busreisjes ver zijn we van huis. Was een geslaagde wandeldag vandaag bij zonnig pril lenteweer.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/26122015Branst

21:26 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

11-12-15

06.12.2015 A.W.S.V. Turnhout te Ravels

Tja, we kiezen voor ons zondags tochtje naar Ravels te reizen. De laatste organisatie van het eens zo roemruchte A.W.S.V. en hun Tijltocht. Onderweg pikken we Rik van Bornem op, die helaas in de lappenmand ligt, de leeftijd begint zij tol te eisen. In de prachtige startzaal nog meer bekenden vooral uit omgeving Méret met Wannes en de Wilskes. Het parkoers is identiek aan vorig jaar, hopelijk de weergoden niet. Jacqueline & Luk gaan ons voor, dertig kilometer lang. De eerste lus voert langs de villa’s van onder meer Zeiling naar de eerste bosstrook. Het is winderig en fris, nu en dan worden de grijze wolken weggeblazen tot een helderblauwe hemel. In het bos nog maar weinig blad aan de loofbomen en de restanten steevast geel, wat mooi kleurt en minder winters oogt. Een bramenpaadje loodst ons terug naar de Ravelse bebouwing en de eerste pauze in schooltje De Zonnewijzer. We zijn nog geen 5 kilometer ver. Toch houden we even halt want er volgt een etappe van 8,5 km, hier meestal goed gemeten. Stappen meteen richting kanaal en volgen zijn oever een ruime poos. Gewoon gezellig wandelen bij een rustig weertje. Verlaten het brede water voor een smallere diepe gracht en kale akkers. Dra volgt weer nattig bos en nogal wat spar. Een opengewerkte strook bos lonkt naar regenwater om vijvers te vormen. Beuk komt nu aan bod en dan een laatste tarmacje langs akkers tot de Sint-Servaaskerk en startlocatie De Wouwer.

Heel wat tarmac onder de voet nu als we voorbij de dorpsmolen naar Gilsheide stappen. Wordt een heen-en-weertje straks, waar die van Méret nu al aan toe zijn. Gewestbos Ravels, daarom komen we hier naartoe. Autochtoon Leo schudt het hoofd, hij zou het anders aanpakken. Het moet gezegd, we lopen kilometers linea recta door het groen over een breed pad, deels aangemaakt door een Fluxys pijpleiding. Mogen dan toch dieper het bos in voor een nattig paadje. Bij de Fransestraat komen we het verticale groen uit en ruilen het in voor horizontale en verspreide hoeves. We zijn in Ravels-Eel. Zwerven door de straten tot de dorpskerk en de rustpost. Net op tijd om J & L zich terug op gang te zien trekken, gesterkt door pittig nat. Opnieuw het landelijke tarmac en dan zoeken we zachtere ondergrond langs de bosrand op. De Hoge Mierdeweg is dan weer tarmac langs onder meer geurend koolzaad terug naar Gilsheide. Nog voor 16:00 zijn we terug in de startzaal. De Turnhouters laten uit niets blijken dat dit hun afscheid is, het gaat er gewoontjes aan toe. Een volle Tilburger voert ons terug naar Turnhout. Dutje doen op de trein en dan met een overvolle bus 290 naar Hemiksem. We hebben de beentjes nog eens gestrekt.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/06122015Ravels

21:40 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -r

03-12-15

29.11.2015 Wiekevorstse Stappers te Hulshout

Slechts mijn derde en tevens laatste tocht deze maand of toch net niet. Was vorig weekend van pijltjesdienst in Hoeilaart. Werd een boeiende belevenis. Het avontuur begon in het station van Brussel-Centraal. Geen metrostellen wegens terreur dreiging in de hoogste graad. Haast evenveel patrouillerende militairen, politiemannen en NMBS Security als onthutste reizigers. Ik moet slechts een uurtje wachten tot het boemeltreintje. Ben wel erg vroeg uit bed gestapt voor niks. Ook het pijltjes aanbrengen is anders dan anders. Baan mij in het Zoniënwoud drie uur lang een weg door een heuse sneeuwstorm. En zeggen dat zulks mijn hobby is ! Maandag ben ik al gerodeerd. Neem de trein tot het zwaar beveiligde Etterbeek en dan de bus over Jezus-Eik. Papieren pijltjes verwijderen blijkt de eerste kilometer onbegonnen werk. Ze zijn eerst nat geworden en dan letterlijk in de bomen ingevroren. Nog nooit meegemaakt ! Ik waarschuw Roland dit stukje nog eens over te doen bij minder koud weer. Eens de bebouwing uit en met het opkomen van de zon vorder ik gestaag, ken nog nauwelijks problemen. Moet op zondag anders geweest zijn voor Danny want hij heeft ruim 2 km opnieuw moeten doen wegens vandalisme in het Zoniënwoud. Van Bunzingenpad tot Tamboerdreef vind ik nauwelijks nog enige markering van mijn hand terug. Inderdaad een bewogen weekend.

Maar vandaag neem ik dus nog eens een dagje vrij en reis met Lindake naar Hulshout over Mechelen. Wachttijd van 40 minuten inbegrepen. Beetje het onbekende tegemoet maar Linda heeft er een goed oog in en zij faalt zelden. Het is guur en donker als we de gezellige cafetaria van de lokale sporthal verlaten. Beginnen onze 25 km met een lokaal lusje van 5 km. Zal hoofdzakelijk beton zijn over de bedrijfsterreinen van transportgigant Hendrickx, langs kampeerterreinen en een industriële zone. Een opwarmertje dus.

Na de koffie duiken we vrij snel weiland in. Eerst een smal paadje en vervolgens langs, soms vettige, prachtige dreven door het halfopen landschap. Het zwerk is druilerig. Waar de grotere afstanden hun eigen gang gaan zijn we plots absoluut alleen, stappend tussen bedrijven aan onze linkerhand en een gracht met bos aan onze rechterhand. Aan de overkant van de Wiekevorstsesteenweg wacht uitgebreid een chalets zone met opvallend toch veel stenen gebouwtjes. We duiken deelgemeente Bruggeneind in en zetten koers naar de Kaasstrooimolen en de wandelaars van de kortere afstanden. De laatste kilometer tot de kleine rustpost ’t Vloeisel worden we copieus begoten met hemelvocht. Zottemie en Chris maken er zowaar hun opwachting.  Zij zijn aan een marathon bezig waarvan we tot gisteren het bestaan niet eens af wisten !

Hebben een lus van ruim 5 km voor de boeg en dat wordt een beauty. Wisselen voortdurend af tussen de dreven van de Herebossen en de Netedijk. Passeren het Toreke (1839) herinnering aan de ontsluiting met wegen van deze omgeving. Gaan een laatste keer pauzeren in een nu al veel stiller ’t Vloeisel. Nog ruim een uur te gaan. Zwerven door halfopen terrein met onder meer een zanderige paardenrenbaantje tot we opnieuw de Nete bereiken. Stroomopwaarts kronkelt ie veel minder dan we van hem gewend zijn. Verlaten het water en ruilen voor een fietspad in het groen, een oude spoorwegzate. Immer gerade aus dus tot bij de Camping van de eerste lus vanmorgen. We zijn bijna ter aankomst, laten ons door stormachtige wind over de finishlijn drijven. Hebben ruim de tijd voor ons favoriete drankje en koersen bij valavond terug naar het Hulshoutse marktplein en de bus naar Mechelen. Een Duvelke later, genoten in de bruine kroeg en met Chrissie, voert bus 500 ons terug naar Hemiksem. Niks dan lof voor deze organisatie, ook van de jongens & meisjes van de marathon. Leuke tocht waar duidelijk energie in gestopt was. Staat al in ons geheugen gegrift voor volgend jaar.  

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/29112015Hulshout

 

 

20:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

19-11-15

15.11.2015 Olympic Deurne te Schilde

Al de 15de  en toch nog maar mijn tweede wandeltocht deze maand. Ook op het werk dus ‘hoe ouder, hoe zotter’.  Onbekend terrein voor mij trouwens al beweert Linda dat we er ooit al eens te gast waren. Ik begin blijkbaar aan hersenverkalking te lijden. Niet getreurd, busje komt zo en zet ons af bij de Carrefour in Schilde, het is nog stikdonker. Ook in de startzaal trouwens te gast bij het lokale atheneum. De 30 km bestaat uit een lus van 10 km, imperatief eerste te wandelen op vraag van onze gastheren, en vervolgens dus 20 km met rustpost in Oelegem.

We stappen langs de kerk met merkwaardige platte toren en doen dan wat je hoort te doen in Schilde, villaatjes kijken. Waar we even op grondgebied Ranst komen is de bebouwing volkser. Goorstraatsevelden blijkt een privé doorgang te zijn bij een houten B & b. Weg bebouwing ook meteen, eerste wat onverzorgde groenten akkers en dan onze eerste bosstrook van de dag, het bruine knisperende blad onder de voetzolen. De parkoersmeester kiest voor oneffen, we huppelen op en af kleine duintjes en wandelen verder langs een gracht. Stappen zowaar langs heidevelden en vervolgens door sparrenbos. De kerktoren komt weer inzicht, de dorpsbakker doet gouden zondagse zaken, we hebben de eerste job er op zitten.

Trekken ons terug op gang langs de Bellevuedreef, ooit met dubbele bomenrij en leidend langs pronkerige landhuizen. Duiken een beukenbos in dat ons zal afzetten bij een kanaal ter hoogte van Water-Link Oelegem. Er valt niks meer te beleven, een eerder saaie afwisseling van de kanaaldijk en woonwijken van recente signatuur. Zelfs de Oelegemse windmolen uit 1845 breekt de sleur niet. Ook Annie & Willie vonden dit niet leuk. We hopen op beter in de overvolle rustpost Oelegem.

De lokale lus begint aarzelend met kerkwegels en een witte wijk. Vrieselhof brengt daar gelukkig gauw verandering in. De parkoersmeester laat ons haast eindeloos zwerven over de paden van het jonge, wilde bos en zijn vele grachten. Ja, we zijn opnieuw vriendjes ! Oude boomresten zijn prachtig bewerkt tot geestelijke figuren, een heuse meerwaarde aan de omgeving. Een extraatje loodst ons voorbij het Stalteater (je moet het maar bedenken) en een deel van de antitank grachten. Voldaan keren we langs een in aanbouw zijnde wijk en langs de toepasselijke Binnenweg terug naar de nog steeds beren drukke rustpost in Oelegem. Hebben nog een uurtje wandelen voor de boeg.

Liet de stormwind ons tot nog toe met rust, we gaan nu vol aan de bak. Wind op kop terwijl wij een akker rondden. Zoeken opnieuw bosrijk gebied op langs de zoveelste gracht vandaag en de ruïne van Hof Ten Broucke. Zwerven heerlijk door het Pioniersbos en De Pont, langs statige beuken en een vijver bij wat op een fort lijkt. Brug afgesloten, geen probleem voor Guido en gezellen. Ze improviseren een pad dat er lekker modderrijk bijligt, wij vinden dit leuk ! We eindigen waar het begon, bij de statige landhuizen. Hoog tijd voor koning Duvel en het begroeten van vele bekenden. Zelfs een vuurrood koppetje duwt de schoolpoort open … Lucien bezoekt zijn buur uit Bazel. Diane en Rudy schuiven aan voor een gezellige babbel. Bieden ons gastvrij een ritje aan tot voor de deur in Heimisse. Schatten van mensen zijn zij ! Olympic leverde weer een leuke tocht af vandaag, die ene mindere strook waren we allen rap vergeten. Het verdere goede nieuws is dat zij volgende zomer vanuit Hoboken organiseren. Daar kijken wij echt naar uit want kennen de enorme mogelijkheden van de omgeving. Men zegge het voort …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/15112015Schilde

 

 

 

21:45 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

14-11-15

11.11.2015 Rode Stappers Olen

Mijn laatste wandeltocht dateert intussen al van 25 oktober. Elke dag sindsdien was een werkdag, het als kleine garnaal proberen opvangen van wanbeleid. Maar we leven op hoop, er is beterschap beloofd. Ik twijfel voor vandaag maar Linda geeft mij een duwtje, een wandeldag in Olen zal mijn gepijnigde hersenen heus wel deugd doen. We hebben er bij het bereiken van de startlocatie al bijna 10 km stappen opzitten.  De klassieke 3,5 ‘midden in de nacht’ tot het Schoonselhof en 6 km van station Olen tot Domein Teunenberg. Ik heb zo mijn plannetje voor het vervolg.

Korte babbel met Paul ‘de pakkeman’ en ‘lange’ Jan, we gaan op pad. Heerlijk zwerven door het bosrijke, ex-militaire domein. Merkwaardig toch hoe groen in het blad vele bomen er nog bij staan. Halfopen terrein bij de Bijlevennen richting Oevel dan en huisjes kijken langs Moleneinde. Het Albertkanaal wordt overspannen door een nieuwe, hogere brug, onze tweede en laatste passage voor vandaag. Langs Boskant stappen we tot de kantine van ‘wijlen ?’ SK Hezewijk en de eerste pauze na een uurtje lopen. Heel klassiek parkoers.

Even dollen met ‘de Jakke’ en dan op pad voor de eerste lokale lus van net geen 10 km. Trekken het bosje in achter de voetbalvelden en vervolgen onze weg door halfopen Kempisch terrein. Koolzaad in de bloei strooit met zijn typische geur. Her en der waden we door knisperend blad, schoorvoetend om toch maar niet te struikelen. De Wilskes stomen voorbij, geen tempo naar onze bek. Door een stoppelveld (maïs) bereiken we de spoorbaan die we een eindje mogen volgen. Vervolgens loodst de Gestelstraat ons Achter-Olen, één van de deelgemeentes net als OLV en Sint-Jozef. Even sparrenbos als we door het Ukkepaadje wandelen en dan een stille wijk tot het Bulepad en zijn nu toch kale wilgen. Einde oefening en plaatsje zoeken in een ‘full house’ om de innerlijke mens te versterken. Leuke etappe overigens.

Het tweede rondje loodst ons langs café ’t Oud Zot en de straten van Weier tot de spoorbaan. Brede zandpaden, helaas maar voor even. Tarmac dan, langs verdroogd maïs, Goorkens en Gerhagen. Het klassieke weidepaadje van de Verbrande Kant brengt soelaas. We krijgen nog wat bosjes cadeau, spar overgaand in loof, met gemarkeerde bomen te koop als brandhout. Dwars door het Olense Shopping Center dan en terug Boskant opzoeken tot de rust in Hezewijk.

Kunnen er gezellig bijkletsen met Geertrui & Jan, wij het Duvelke binnen hand- en mondbereik. Onze Waaslandse maatjes moeten nog terug naar Teunenberg langs het Albertkanaal, wij hebben slechts 3 km meer voor de boeg tot station Olen. Leuke tocht zoals elk jaar en ik verteer ze blijkbaar goed na meer dan twee weken gedwongen pauze. Zaterdag zal helaas weer een werkdag worden maar zondag plannen we Schilde bij Guido en zijn maatjes.

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/11112015Olen

 

 

21:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -o

15-10-15

11.10.2015 Neteland Duffel

Ondanks mijn zesdaagse werkweek zijn wij op zondagochtend al om 07:45 bij Mechelen station. Hebben dan reeds 3500 meter gestapt en ruim 40 minuten op bus 500 gezeten. Helaas staat de verhoopte bus 550 naar Duffel en Lier niet op het bord. Wel een 560 waar we een uur moeten op wachten. Maar ik heb pijltjes zien hangen bij de Netebrug in Walem en tot verbazing van de chauffeur reizen we een eindje mee terug met de 500. Zien tot onze verbijstering een 550 rijden ! Mijn € valt, ik heb naar het verkeerde bord gekeken in Mechelen !! En zeggen dat ik daar elke dag voorbij kom ! In Walem volgen wij dus oranje pijltjes. Vreemd, zegt Linda, want Neteland is normaal rood en geel. We verlaten Walem richting Abdij Roosendael. Even kijken wat op de pijltjes staat … Fietsgordel Mechelen ! Wat ben ik toch goed bezig ! We zoeken in arren moede de Netedijk op. Stappen oostwaarts met de koude wind op kop, bar en boos zou Martin zeggen. Een ruim uur later staan we in de startzaal, neen niet het Technisch Instituut (Marching) maar in het Gildenhuis even verderop. Hebben al 10 kilometer op onze teller staan zonder ook maar één wandelpijl te zien !

Genieten eerst van de heerlijke huisgemaakte appelcake van Neteland en gaan dan op pad voor 30 van de aanvankelijk geplande 35 kilometer. De spoorbrug over bij campus Rooienberg (vroeger Sint-Norbertus ziekenhuis) en dan langs de IJzeren Weg in Antwerpse richting. Een eerste splitsing en terrein met witte kangoeroes, prachtige diertjes. Terug het spoor over en bij de brandweer een graspad op. Niet voor lang, Senthout is terug verhard al verlaten we wel voor even de bebouwing en ruilen het in voor weilanden. Bij de Uitbreidingsstraat terug door een wijk tot schooltje De Beunt, voor de gelegenheid omgevormd tot bij Annie & Willie. Zijn kleine 5 km gevorderd en lopen gelijk door. Terug langs Senthout en vervolgens onderaf de Nete door het hoge riet en jong bos. Dan de Netedijk op richting Lier. Weg van het water door een ander bosje tot de Mechelse Steenweg. Stille straten achterin loodsen ons langs grote hoeves en villa’s, landelijk tarmac met bomen in kleurrijk herfsttooi. Pauzeren deze keer wel in De Beunt.

Volgen de Schoolroute dwars door Duffel tot de spoorbaan en de eerste kilometer van daarstraks. Dokkeren na de splitsing een kasseitje op langs het maïs gevolgd door de lange rechte Franse Lei (beton). Een slingerbaantje loodst ons vervolgens langs (rode) sla en weilanden richting eerste hoogtepunt van de dag : de Oude Spoorwegberm. Heerlijk genieten is het nu van de smalle strook puur natuur tussen akkers en serres. Notmeir is het volgend tarmacje tot de rustpost bij de paprikaboer. Kunnen er een terrasje doen na zo’n 18 kilometer stappen (voor ons intussen al 28).

Ik stel Linda voor niet terug te keren naar Duffel maar de grote lus richting Rumst te wandelen, we hebben terreinkennis. Kathy en Hans bevelen ze trouwens absoluut aan. Daar gaan we dan, de Kapellenlei en zijn statige bomen in. Vervolgens onderaf de E19 over een nat technisch pad tot de brug van Rumst. Krissie (Lint) volgt ons voorbeeld. Duiken het bospark Hof Ten Eiken in, met zijn visvijvers en authentieke oude ijskelder, nu vleermuizenwoonst. Stratenloop dan tot de kerk van Rumst, het feest kan beginnen. Zullen de volgende kilometers afwisselend op de Netedijk of onderaf tussen het geurend balsemien van de Oude Nete-arm stappend, heerlijk ! Aan de overkant van de drukke steenweg Mechelen – Kontich wacht de witte Lazaruskapel en de gelijknamige straat tot de paprikaboer. We zijn er uiteraard bij de laatsten. Krijgen nog een heerlijk stuk gebak aangeboden bij ons Duvelke en laten het ons smaken. Moeten alleen maar bus 500 trotseren op weg naar huis en 3500 meter per 2pk langs Cleydael en centrum Hemiksem. Zijn nog voor 18:00 thuis en hebben toch 40 km in de benen. Het heeft deugd gedaan.

P.S. geen foto’s van deze tocht wegen nukken van het toestel, ook dat nog !

 

 

 

 

21:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

10-10-15

04.10.2015 Opsinjoorke Mechelen

Heb een zesdaagse werkweek achter de rug maar ben toch vroeg uit de veren. Plannen de Mechelse 40 km te wandelen met een aanloopje van 3,5 km tot bus 500 (lees de feufteg) in Aartselaar. Schoon volk in de startzaal aan de Zandpoortvest, tot uit de Vlaanders komen Kathy & Hans, Lut & Luk afgezakt. Trein- en autovolk broederlijk verzamelt rond de ochtendlijke koffietafel.

In de frisse ochtend steken we de Mechelse binnenring over, het park bij ’t Arsenaal in. Heerlijk wandelen over de lattekes langs de Dijle en vervolgens door winkelstraten tot de Brusselpoort. Aan de overkant van de Leuvense vaart een paar straten en dan genieten van het Vrijbroekpark en zijn rozentuin. Merkwaardig, wij liepen enkele maanden geleden exact dezelfde route langs GR en knooppunten, zelfs tot voorbij de Pringles fabriek en onder de E19 door ! Fleurige brug over de Zenne en we lopen Zemst binnen. Raken maar even aan Eglegemvijver en gaan dan zwerven door akkers, over graspaden. Komen zo in Hombeek aan waar we villaatjes kijken tot de eerste rustpost in Het Laatste Huis, te gast bij Kurt en een oude stoof. Er staan 8 kilometer op de teller.

De extra lus voor de grotere afstanden beginnen met een prachtige wilde tuin, een mix van groenten, bloemen en fruit. De volgende kilometers worden een mix van graspaden (de Wolfsputvoetweg) en landelijk tarmac tot voorbij de 51° noordelijke breedtegraad, grondgebied Hombeek. Bij kolenvelden een prachtige eikendreef die ik lijk te kennen. We lopen inderdaad langs het bos van AA en zijn lange rechte veldwegen door open land, een strook natuur die we pas dit jaar ontdekten. Een ellenlange populierendreef loodst ons stilaan naar Zemst-Laar vanaf waar het eentonig tarmac lopen wordt langs onder meer de eindeloze Klein Parijsstraat. We zijn dan ook blij terug bij Kurt te kunnen pauzeren … onder een kiwiboom, rijkelijk voorzien van vruchten. Zowat 18 km staan er op de teller.

Nadine, Marij en Willy achterna nu over nog meer betonwegen door akkers, fietspaden ook langs hooiland. De dorpskern van Zemst komt in zicht. We lopen er niet echt naartoe. Waden letterlijk door verdorrend maïs tot een witte kapel en de Zennedijk die we een eind stroomopwaarts volgen tot de drukke steenweg die Mechelen met Vilvoorde verbindt. Hier kom ik elke dag gemotoriseerd langs. Karin en Dirk worden onze gezellen, wandelend langs de drukke steenweg richting winkelcentrum randje Mechelen. Rechtsaf dan onder drie spoorwegbruggen door en langs de spoorbaan. Duiken een jong bos in dat ons zal afzetten bij de woontorens van de Mechelse Ghandi wijk. Even verder, in het nieuwe zorgcentrum Den Abeel is het pauze na intussen ruim 25 km.

Patje Kloek wordt tijdens de volgende extra lus onze gezel. Wat straten en dan langs een voetweg de natuur in. Eikels onder de voeten, langs dennen en een waterloopje bij de Vinkebrug. De villa’s van de Vijverlaan duren eindeloos lang, maar Pat houdt ons vrolijk aan de waggel. We bereiken de Leuvense vaart ter hoogte van Planckendael en lopen weg van Mechelen. Willy en zijn dames pauzeren op een bankje, zijn tarmac-moe. Weg van het water en onderaf een spoorbaan zowaar een bosrijke omgeving. Patje zet het op een lopen, wij volgen wandelend vanop afstand over landdijkjes tussen de ruime plassen van domein Hofstade door. Een hoogtepunt voor deze tocht. Drukke baan over en dan fietspaden lopen door Vriezenbroek. Geurende balsemien aan de nattere kant, grasland en oogstrijp chicorei (witloof). We stappen tot de Diabolobrug en dan evenwijdig de spoorbaan tot de bruggen van daarstraks. Laatste pauze in Den Abeel met nog 3500 meter voor de boeg.

Nog wat straten, dwars door een oudere sociale wijk tot de Geerdegemvaart. Deze volgen we dan tot Colomabrug en de gigantische infrastructuurwerken voor het nieuwe station en zijn toegangen. Rechttoe, rechtaan nu naar de finish en de verbroedering met Annie & Willie, Kathy & Hans, Karin & Dirk, L & L. We spreken met z’n allen af in Duffel volgende zondag. Wij zoeken terug de ‘feufteg’ op en bollen 3500 meter uit tot thuis vanaf de Helsstraat in Aartselaar. Vonden het leuk de vele maatjes terug te zien, de tocht zelf vulde de verwachtingen niet helemaal in. Te veel lange rechte betonstukken.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/04102015Mechelen

 

   

  

21:11 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

02-10-15

27.09.2015 IVAS te Booischot

Booischot, we rijden er af en toe langs de kerk naar andere oorden. Vermoeden de Nete in de buurt maar meer kennen we er echt niet. Toch nodigen we Martin uit voor een tripje. IVAS bouwde er een parkoers en dan zijn we er meer dan gerust in, in de kwaliteit van hetgeen ons te wachten staat. Ook het treinpubliek denkt er zo over. Wij reizen samen met Rik (Bornem), komen op het perron ook Jacqueline (ex-Meerhout) tegen. Stappen 2 km van station tot prachtige kerk en parochiezaal. Aan de ingang zijn spelt koekjes te koop in vele varianten en aan wandelaar vriendelijke prijzen. Laat deze oude glorie onder de graansoorten mij nu toch wel te boeien zeker ! Op de Vilvoordse woensdagmarkt koop ik er mij telkens weer broodjes van en die smaken overheerlijk.

Martin is haast gelijk met ons paraat en we verlaten de goed beklante zaak voor 30 km ontdekkingstocht. Meteen goed raak met een grasveld (als parkeerterrein dienstdoend), een eerste bosstrook van een kasteeldomein, maïsvelden en hooiland. Aan de overkant van de ons bekende steenweg een prachtige akker oogstrijpe venkel, een mens zou er honger van krijgen. De 30 km gaat een eerste keer zijn eigen weg over een bruggetje dat wel gebouwd lijkt door Genie soldaten. Dan letterlijk het maïs in. Martin en Linda lopen ergens voor mij uit. Waar, daar heb ik het raden naar, ze zijn opgezwolgen door de hoge groene massa. We verpozen even op een tarmacje langs een gracht dat terug in onverhard overgaat. De eenmanspaadjes die volgen lijken in geen eeuwigheid meer bewandeld te zijn. Linda mindert vaart, technisch is niet haar ding. We pikken de andere afstanden terug op bij een bomenkwekerij. Natte paden loodsen ons met z’n allen naar een prachtig wild bos. Bereiken zodoende Houtvenne en een gelukkig ruime rustpost, we zijn hier duidelijk niet alleen !

Koffie en spelt vanillewafel, we gaan er weer tegenaan. Langs de voetbalterreinen van Ramsel gaat de reis en dan pikken we opnieuw een bomenperceel op. Een lommerrijk pad loodst ons vervolgens tussen weilanden door tot een oude spoorbaan (zate). De langste afstanden worden verwend met een prachtige doorgang van een moerassig, wild bos, heerlijk ! Weer een steenweg over en dan verder over landelijk tarmac en maïsakkers. Pauzeren doen we op het zonovergoten terras van Agter de Weyreld. Martin laat zich het gelijknamige biertje smaken, ik ga voor Rochefort 6° (bier van de maand) en Linda voor verwenkoffie. Blijven ademen en je wordt hier 100 jaar !

Maar er moet nog gewandeld worden ! Lopen langs de rand en vervolgens dwars door een gemengd bos. Dalen zowaar een heuveltje af tot een grote vijver die wel eens een oude kleiput zou kunnen zijn. Rond de plas en zijn loze vissertjes dan en langs de zate terug richting Ramsel. De halfopen, groene omgeving loodst ons terug naar rustpost Houtvenne waar het intussen al wat rustiger geworden is. De laatste loodjes beginnen met hetzelfde halfopen terrein en dwars door bomenkwekerij Van Dijck. We verkennen voor het eerst vandaag de Netedijk. Duiken na een paar meanders terug bos en wei in om over maïsstoppels terug te keren naar de rivier. Onderaf wacht dan het kasteeldomein met slotgracht Hof ter Laeken. Een aantal afstanden mogen echt uitgebreid genieten van het domein en zijn verscholen gebouw met rode luiken. Rondom dan langs pas gemaaid hooiland, we eindigen met een majestueuze dubbele dreef. In de bomvolle zaal niks dan blijde gezichten. Nagenieten van een prachtige tocht en van de pannenkoeken verzorgd door huisbakster Sieke. Speltkoeken en Serafijnbier zijn uitverkocht, we pikken nog wel ons Duvelke mee. Nemen afscheid van Martin en reppen ons naar de trein. Weten het wel heel zeker … IVAS dat is de absolute top in het Vlaamse wandelland !! 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/27092015Booischot

21:42 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

26.09.2015 Sint-Michielstappers te Sint-Job-In-'t-Goor

Mijn wandelweekend begint al op vrijdag. Pijltjes hangen tussen Huldenberg, Loonbeek en Neerijse voor onze tocht van zaterdag. Omdat ik de grootste afstand voor mijn rekening neem is Wilfried clement. Ik mag lekker vlak langs de IJse en de Doode Bemde wandelen. Neem onderweg nog een ouder koppeltje uit Gembloux op sleeptouw die zowat verloren lopen in de modderstroken langs de Dijle. Zet hen terug netjes af bij hun auto aan het kasteel van Neerijse en daar zijn ze mij dankbaar voor. Na mijn tweede passage in Loonbeek vindt Wilfried het welletjes. Ik krijg de ene na de andere helling te verwerken. Dender dan ook met plezier de Huldenbergse Priesterberg af, mijn taak zit er op, ben 7 uur onderweg geweest.

Linda lust geen heuvels meer, ze kiest voor vlak en dichtbij huis. Patje Kloek loodst een volle bus wandelaars … één halte te ver. Dolle pret als we op onze stappen terugkeren naar een voor elkeen onbekende startzaal in Sint-Job. Iedereen, inclusief Jean-Pierre Declerck, gaat er zijn eigen weg. Wij opteren uiteraard voor de 30 km. Moeten aanvankelijk nogal wat huisjes kijken, tot villa’s in het groen toe. Een eerste bosstrook loodst ons langs een camping naar Sluis 2 en de Schotense vaart. Aan zijn overkant duiken we meteen het Donkerbos in. Een plejade van paden gaande van grint, over gras tot smal en vettig. Onbekend terrein en dus altijd leuk. We komen er overigens bijna niemand tegen. Terug naar sluis 3 dan en langs het water tot sluis 4. Wandelden we hoofdzakelijk in Brecht, pauzeren doen we na 8 km terug in de startzaal.

Lopen nu weg van de waterkant, door een bosje met heel wat hulst. Nog enkele huizen en dan de klassiekers Polderdreef en lange kaarsrechte Sint-Jobbaan. Langs weilanden vervolgens met firma Luyckx op de achtergrond. We keren terug naar Sint-Job en rustpost Kristus-Koning langs smallere natte paden en dwars door het bos. Halven dans zowat voor vandaag en dat zint mij opperbest want …. ben niet op mijn best. Toch snijden we de langste etappe van 8,4 km aan dwars door het domein van KK. Een prachtige beukdreef loodst ons richting Caterskapel, zelf verscholen achter de rododendrons. Brede zandpaden met grote plassen loodsen ons langs berken en paardenweiden richting steenweg. We verlaten er de Kleine Vraagweg en ruilen hem in voor een fietspad naar …firma Luyckx en de Grote Vraagweg. Volgen de klassieke route van brede grindpaden tot een smaller, natter pad begrenst door een gracht en geurende balsemien ons weer in KK afzetten. Ik heb het gered !

Even wat bijpraten met Ranstuil Karel en we vatten de laatste loodjes aan. Zoals verwacht door de Schildense Koeistraat richting golfterreinen Rinkven. Maken een ruime omzwerving langs de links & greens, over fietspaden en onverhard. Finaal weten wij aan de overkant van een steenweg de haantjes zitten en tevens de antitankgracht. We volgen het crèmekleurige stilstaande water een poos en duiken dan weg in de rododendrons. Terug richting dorpskom langs hockey en voetbal terreinen. Bij de watertoren zit onze opdracht er op. Ruim de tijd voor een paar Duvelkes en even dollen met Maai. Bussen gaan om 18 en 51 zei Waaslander Herman. Hij vergat er even bij te vertellen dat die van 18 naar … Sint-Job rijdt ! Wij dus de andere kant van de steenweg opzoeken en om 30 over Schilde naar de Koekenstad reizend. Morgen staat Booischot op ons programma, totaal onbekend en met Martin !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/26092015SintJob

 

21:40 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

26-09-15

20.09.2015 De Stroboeren te Deurne

Binnen het uur staan we bij de startlocatie in Deurne, gewoon een bus- en tramritje deze dag van het openbaar vervoer. Wijziging van locatie maar nauwelijks ander parkoers, zo lijkt het aanvankelijk. Stappen door de wijken van de Zwarte Arend maar toch niet naar The Great Old. Nevelslierten worden doorprikt door een herfstige zonsopgang als we Ertbrugge binnenstappen. De eerste bospaadjes liggen er vettig bij.  Dra zijn we op grondgebied Wijnegem. Stappen rond het kasteel en zijn droge gracht terwijl een indringende lookgeur ons dienstdoend orgaan prikkelt. Geen idee waar die vandaan komt, tenzij van het dichtbij gelegen specerijen bedrijf. Een graspad ligt er kletsnat bij van de ochtendlijke dauw. Konijntjes drogen hun ‘pelsen frak’ in het zonnige weiland. Tot onze verbazing nog meer graspaden met gasleidingen onder onze sloffen. Stilaan herken ik een etappe van een andere club uit de buurt. Onze gastheer moet toen wel erg goed bij de les geweest zijn. Runderen met ‘grote sturen’ (alias Timmermans) en we stappen de drukke Turnhoutse baan over ter hoogte van het shoppingcenter. Missen met z’n allen aan de overkant een markering naar rechts die wel erg lommerrijk is aangebracht. Correctie dus en langs het kerkhof en de skipiste van Ruggeveld richting Rivierenhof. De eerste pauze in de startzaal na een parel van 8,5 km wenkt.

Gesterkt gaat het terug naar het Rivierenhof bij de boerderij. Enkele vijvers, puur natuur, korfbal de nationale Antwerpse sport bij uitstek, langs het kasteel, de parkoersmeester tekent wandelkilometers op een zakdoek. We passeren het minigolf terrein, het Sterckxshof (zilvermuseum) en de politietoren. Kalende kastanjebomen loodsen ons het park uit. De Oud-Deurnese steegjes voeren tot rustpost Fair-Play, alweer 5 km verder. Het korte lokale lusje voert langs het Cogelsplein en dan onderaf over een fietspad langs de lawaaierige Antwerpse ringweg en de rust van rivier de Schijn (vandaar Schijnpoort). Ommetje langs de bewoonde wereld, volkstuintjes ook en dan een hoogtepunt van deze tocht, het geklasseerde Sint-Fredeganduskerkhof. Wij staan vol bewondering voor de massieve grafmonumenten. Kunnen niet snappen dat een jongere deerne dit afdoet als ‘oude stenen’.

Slaan de pauze in de Fair-Play over en duiken een steeg in die ons terug in het Rivierenhof afzet. De parkoersmeester heeft zo zijn eigen ideeën. Midden een grasperk een Keltische bomenhoroscoop, nooit van gehoord. Ik blijk een populier te zijn. Nou ja, veel blad staat er niet meer in mijn kruin ! Nog eens rivier de Schijn, langs het Sterckxhof en de grote Vijver. We weten dat we een smal pad in moeten langs wat ooit een kanaaltje zou geweest zijn, nu puur natuur. Het wilgenpad naar de Schranshoeve dan, aan de overkant van de Ruggeveldlaan wacht rustpost Chiro.

Even pauze want er volgt een lange etappe. Een nieuwe site van volkstuintjes met mooie houten opberghuisjes, een fietspad door een gerooid patattenveld, we moeten de Nijverheidsstraat op. Deze etappe is geen hoogvlieger en dat weten we. Linda heeft een mindere dag en kruipt achter me als een volleerde Zoetemelk. Schootsveld loodst ons langs maïs en nog meer volkstuintjes tot de buurt van ’t Fort van Wommelgem. We moeten echter nog een extraatje lopen over een assebaantje en tarmacje, heen en terug tot Ternesse.  Vinden het de hoogste tijd om ‘een bankje te doen’ bij de ingang van het Fort. Lopen vervolgens kort langs de fortplas, voorbij een stemmig bakstenen kerkje, terug langs de tuinen en dan zit ook deze etappe er weer op. Hebben nog nauwelijks 2 km voor de boeg tot de finish. Gewoon de Ruggeveldlaan aflopen denk je dan en dat blijkt in eerste instantie ook zo te zijn. Toch gunt onze gastheer ons nog een mooi stukje wild groen lang ’t Groot Schijn en een laatste doorsteek door ’t Rivierenhof.

Bij ons Duvelke mijmeren we over te weinig deelnemers voor deze mooie tocht. Voorzitter Ludo weet te melden dat ze de komende twee jaar niet zal georganiseerd worden wegens geen startzaal meer beschikbaar. Jammer want wij waren er de laatste jaren aan verknocht.

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/20092015Deurne  

 

21:10 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

17-09-15

12.09.2015 Vaartlandstappers te Klein-Willebroek

We maken het ons gemakkelijk vandaag, starten gewoonweg van thuis. Hebben negen kilometer voor de boeg dwars door Hemiksem en Schelle tot Niel-station en dan het fietspad op tot Boom-station. De Rupelbrug over en we zijn zo in Klein-Willebroek. Wimpelen onderweg het vriendelijke gemotoriseerde aanbod van Diane & Rudy af, we willen onze 30 kilometer of daaromtrent vol maken.

Tot onze verbazing Bart (van Zottemie) aan de start. Katrien is op uitstap met Horizon Opwijk en Bart komt de knie trainen, vrolijk als altijd en ook met gezond verstand wandelend. Zal snel terug bij de ‘grote jongens’ horen, deze kerel. We gaan op pad voor 21 km, meteen de Netedijk op met uitzicht over de skyline van Boom-City en even verder de dijk af recht naar de Balsemien (naam van deze tocht) en de Biesenvelden. Heerlijk genieten in het wilde groen tot de steenweg bij Hazewinkel. Jammer genoeg mogen we dit domein niet binnen vanwege het WK roeien. De parkoersbouwer wordt zo gedwongen ons langs straten rond de roeibaan te leiden, niks aan te doen. Toch loodst hij ons een eerste keer naar ’t Broek van Blaasveld en zijn vele vijvers. Een familie zwanen dobbert onbekommerd op het nat. Wij ruilen het groen in voor een wijk van recente signatuur en stappen vervolgens langs de spoorlijn Temse – Mechelen tot het Volkshuis van Blaasveld, tevens de centrale rustpost. Waaslander Lucien gaat ons voor, ‘ket’ Jean-Pierre heeft naar goede gewoonte een lus voorsprong.

Even wat bijkletsen en daar gaan we weer. Achterom bij Willy’s Moustache en dan bij Geerhoek weer de spoorlijn opzoekend. Lopen nu door groenten akkers, kolen, sla en raapjes. Bij Heihoek (Heffen) halen Jefke en twee Turnhouters ons in. Kunnen we weer een babbeltje slaan. Jef verlaat ons en stapt richting Mechelen via de wandelknooppunten, wij lopen terug richting Broek en (nu gesloten) taverne ’t Fonteyntje. Op één van de plassen bemerken we een wat schuwe grote witte reiger, een prachtexemplaar. Nog een paar dreven en langs de spoorbaan stappen we terug naar het Volkshuis. Komen er deze keer Rik (Bornem) en Rudy (Hove) tegen. Rik neemt de bus naar huis, Rudy gaat ons voor in de laatste etappe.

Passeren kerk en Broekventje en duiken dan de weilanden in. Onverhard langs een gracht achterom Hazewinkel en dan het fietspad op langs Broek De Naeyer richting container- en jachthaven. Anders dan anders stappen we over een geel geschilderde brug en zoeken het kanaal op dat de Schelde met Brussel en zelfs Charleroi verbindt. Er steekt een felle wind op en als we de Rupel bereiken is het ‘van dattum’ een fikse regenbui begeleid ons naar de finish. Van buiten zijn we dus al nat, nu nog van binnen dankzij Duvel (voor ons) en Palm (voor Rudy). Als we terug richting Boom en de bushaltes wandelen is het gelukkig terug droog. Zelfs zonder de roeibaan lieten de Vaartlanders ons weer genieten van hun hoekje Klein-Brabant en zijn we dus weer best tevreden.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/12092015Willebroek  

21:51 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

11-09-15

06.09.2015 Beekakkers te Vlimmeren

Ik ben terug van even weg geweest. De vork plooit onder de massa’s hooi dezer dagen maar breekt niet, hij is van het flexibele soort. Toch vertrek ik met lood in de benen richting Vlimmeren. Zal er het beste proberen van maken. We plannen 30 of 35 km afhankelijk van de vlotheid waarmee we het parkoers verorberen. Duiken van de erg stille zaal vrij snel het maïs in. Bij Klaverheide komen de landelijke geuren ons tegemoet. Bij het naambord Wechelderzande volgen we een bosrand richting weilanden. Zwerven over brede zandwegen en begroeten ons aller Herman die fier zijn t-shirt van de IJzer showt. Eenmanspaden door de volgende bosstrook loodsen ons naar de golfterreinen van de Lilse Bergen. Traditiegetrouw doen de mtb-ers er ook hun ding. Na een kleine 8 km pauzeren we een eerste keer in het Chiroheem. Ook hier is het veel rustiger dan andere jaren alhoewel het weer best meevalt.

Beginnen aan de volgende ruime 7 kilometer richting hoofdingang van domein Lilse Bergen. Traditiegetrouw gaan we het Konijnenpad op, grondgebied Gierle, om chalets in alle formaten te bewonderen. Snel lopen we weer over graspaden onder sparren, zijn moederziel alleen op de langere afstanden. Tunneltjes loodsen ons langs de E34 en dan gaan we zwerven door het Gielse bos en de vele gebouwen van de er gevestigde psychiatrische begeleiding. Slingerpaadjes loodsen ons vervolgens richting hoevegebouwen. Een diepe gracht in een strook beukenbos ligt er hooguit moerassig bij. Nog een stukje groene open ruimte, een grintpaadje, pauzeren doen we in het chalet van De Buren. Genieten er van een lekkere kom stevige soep met een bruine boterham. Echt zoals we het graag hebben en thuis ook doen. Meteen terug de bossen in. Een open vlakte met regenpoeltje oogt geel van vele bloempjes. Verderop 'niks dan bomen’ zoals wijlen De Koreaan zou zeggen. Merkwaardig zijn wel de vele kleine, fel groene, fris ogende varens. Langs een hekwerk worden we richting drukke steenweg geloodst. Als twee haasjes hups naar de overkant en dan over ‘bumps’ tussen sparren en laag groen. Een breder pad is afgezoomd met rododendrons, een open plek straalt paars van de heidebloempjes. Nog enkele zandpaden en we zijn weer bij het Chiroheem. Er staan intussen al meer dan 22 km op de teller. Bijpraten nu met Rudy ‘de facteur’ en Ludo van Vosselaar.

Het is nog vroeg en dus nemen we het extra lusje tot de 35 km er nog bij. Het eerste deel zijn de echte Lilse Bergen. Klimmen en dalen langs griezels van luchtwortels. Dan stappen we naar een ruime plas in het groen randje E34, De Warande. De parkoersmeester stuurt er ons volledig rond en via een statige sparrendreef gaat het een laatste keer naar het Chiroheem. Kathy en Hans brengen verslag uit van een weer leuke Elfbergentocht gisteren en gaan ons voor op de laatste etappe. Stappen naar de ruime manege Lilse Stables en gaan dan brede zandpaden op door bos en wei, maïs ook. De laatste paar kilometer zullen we volmaken  langs een steenweg voorbij meerdere hoeves. Zwaluwen scheren nog laag over de weilanden, we weten de winter nog ver weg. Een laatste strook maïs en de Vlimmerse kerktoren komt lonken. Nemen in de stille zaal de tijd voor onze twee Duvelkes en dan is het tijd voor twee busritten. Weer een aangename wandeldag zonder regen achter de rug. Volgende week plannen we Willebroek (Hazewinkel) en Beveren-Waas. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/06092015Vlimmeren

21:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -v

25-08-15

22.08.2015 Volksfeeststappers Rumst

Het is weekend en dus wordt er ten huize Minne gewandeld. De knie doet het nog steeds goed en dus ben ook ik paraat. Twee korte busreisjes en we zijn bij station Rumst. De Volksfeeststappers tekenen hun parkoers hoofdzakelijk via wandelknooppunten en dat vinden wij best. Rik (Bornem) tekent ook present en heeft de nieuwe busregeling in Mol bij. Vanaf 01/09 blijken alle wandeltochten in de omgeving bereikbaar met stadsbusjes, ook tijdens het weekend. De Lijn als wandelvriend dus. Samen met onze Klein-Brabander gaan we op pad voor een eerste korte etappe die langs de Nete en strookjes Oude Nete-Arm leidt tot tennischalet De Zwaluw (3,4 km).

We trekken alleen verder door de prachtige Kapellenlei naar de witte Lazaruskapel. De klassieke weg dus om tot bij de Oude Spoorberm te geraken. Heerlijk genieten is het weer eens in dit prachtige biotoopje. We mogen mee in het groen tot de hoeve in Waarloos. Nog een strookje bos, een greppeltje en we kunnen pauzeren in de kantine van RV Waarloos (9,1 km).

Hebben nu een etappe van 11 km voor de boeg. Onze parkoersmeester heeft er zin in en stuurt ons terug de Oude Spoorberm op. We weten dat deze strook wat technischer is maar alweer prachtig. De poeltjes en grachten liggen er nog steeds droog bij, het pad is op zijn best bewandelbaar. Einde spoor in Kontich, een achterafje met populieren zet ons af bij de Vierbunderhoeve. De Reepkenslei is een heerlijke lange kasseidreef die ons terugvoert naar de Waarloose Steenweg. Na de brug over de E19 duiken we de velden in voorbij bedrijvenzone Laerevelden. Tarmacjes lopen langs wilgen onderaf de E19. Lopen de lange Varenbroekstraat uit en door de Schanshoeveweg. Ik verteer de warmte moeizaam, er is dan ook geen zuchtje wind. Een fietspad door de weilanden zet ons af bij wijk Begijnenbossen en even verder wacht rustpost Gildenhuis in centrum Reet. We zijn er met een tiental wandelaars.

Een pintje drinken, we hebben nog 5 kilometer voor de boeg. Lopen langs kerk en kasteel richting watertoren op de baan naar Rumst. Dan de lange tarmac door de akkers van de Keelhoevestraat. Sluiten af met de bebouwing van Kromhout en Kerkhofstraat. Posteren ons met Lange Jan in het lommer met ons Duvelke. Kinderen krijgen een showtje opgevoerd door lokale entertainers. Het is tijd voor de bus terug naar huis. De eerste 15 à 20 km waren prachtig, maar toen was het uit. Typisch voor tochten die door Reet passeren.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/22082015Rumst  

22:16 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

13-08-15

09.08.2015 Ibis Puurs

Patrick zag eens pijltjes hangen, als blozende appeltjes zo rood. Dat was gisterenavond vanuit de bus in Ruisbroek-Sauvegarde. Linda wilde persé in Puurs blijven en we begrepen nu waarom. De zondagse route heeft Wintam als scharnierpunt en dat is onze favoriet in Klein-Brabant. Fotootje genomen van het parkoers en via Google Maps berekend dat Boom Markt slechts 4 km van het parkoers verwijderd ligt. Vanaf de terminus van bus 290, over de Rupelbrug, langs de vijvers van Zielsbeek en bij Prayon het fietspad … richting Puurs op. Station Ruisbroek-Sauvegarde is nauwelijks 50 meter van het eerste rode kleinood verwijderd. We sluiten aan bij Denise & Patrick en menig ander dapper wandelaar van 42 & 30 km. Zij hebben er al een uurtje stappen opzitten vanaf De Kollebloem. Door de velden wandelen we blijgezind tot Eikevliet. Volgen een kasseitje langs het natuurlijke waterloopje en duiken dan onderaf het kanaal van Willebroek tot rustpost cafeetje onder de imposante kerktoren van Wintam. We laten er ons weer verleiden tot een verwenkoffie met pittige advocaat als toetje.

Pikken bewust de lus van de 42 km mee, vrijwel 10 kilometer lang. Gaan Denise, Patrick, Annie en Willy vooraf, die de ganse dag de Vier Musketiers zullen vormen. Wat stille straatjes en dan loodst de Schoolbaan ons de weidse velden in met de bossen van kasteel d’Ursel op de achtergrond. Kleine Hinck laat ons kasseitjes dokkeren dwars door Hingene. Een achterafje en we duiken puur natuur in langs nattige terreinen met populieren, riet en een wildgroei aan zomers bloemen. Bij een paar hangmatten bereiken we de Scheldedijk en zijn grazende schapenkudde. Blijven onderaf lommerrijk wandelen en daar zijn we blij mee. Kunnen wat frisser stappen en vermijden de vele fietsers. Even de dijk op bij het kanaal tot de zeesluis van Wintam, meteen vijf graden warmer. Dan terug onderaf over tarmac tot in het dorp en het gezellige terras. We delen het met horden fietsers en enkele duivenmelkers die hun prikklok (Junior) komen inleveren.

Terug op pad langs de Koningin Astridlaan en dan opnieuw de weidse akkers in. Bij een plantenkwekerij volgt de parkoersmeester mijn diepste verzuchting, we duiken heerlijke graspaden in langs appelen en peren in volle rijpingsproces. Puur natuur dan over een hobbelig landdijkje tot schuttersvereniging Sint-Donatus, we zijn opnieuw in Eikevliet. Dwars door het dorp en dan bij cafeetje Den Dam naar rechts. Ja hoor, weer die heerlijke landdijken op, eenmanspaadjes door de groene open ruimte. Julika en Viking stomen ons voorbij, hebben het ook duidelijk naar hun zin. Nog een strookje Vliet, een geklasseerde hoeve en bij houtzagerij Peleman bereiken we de expresweg. Aan zijn overkant meteen terug het groen in over een hobbelig kasseitje tot de wijken langs de spoorbaan in Puurs. Wat achterafjes, kasten van villa’s langs de baan naar Kalfort, rust op het terras van het nieuwe gemeenschapsgebouw. Stappers van kleinere afstanden vinden het parkoers maar niks, wij zijn opgetogen over de prachtige stukken die we in de kuiten hebben.

Moeten voor de laatste rustpost naar ’t Onzent in Liezele. Lopen zowat het omgekeerde parkoers van gisteren. Het Fabiolapark, het preiveld, langs manege Hippos en het groen van Walsingen. Het is nog druk en gezellig in de tent, de orgelman zorgt voor oerdegelijke Vlaamse meezingers. Het lokale lusje van 4 km door de velden hoeft voor ons niet meer, we zetten koers naar de finish. Dwars door Liezele dorp en dan langs de fraaie Borgerhoutdreef. Zoals mij hier wel meer gebeurt kom ik een ex collega tegen die ik in geen tien jaar meer gezien had. De korte babbel doet mij wat. We bereiken de eindmeet erg vroeg naar onze normen al hebben we er dan 34 km opzitten. Hebben ruim de tijd om nog in te schrijven en van een paar Duvelkes te genieten. Ons aller Herman weet met veel moeite zijn avondeten te versieren bij de organisatie. Ook hier is hij kind aan huis. Om 17:00 nemen wij de bus terug naar Hemiksem. Het doet mij wat na 12 jaar terug ongeveer het parkoers gelopen te hebben van onze eerste wandeling samen, Linda en ik …

Maandagochtend moet mijn logistieke hersenkwab meteen overuren maken. Ik geraak tot Brucargo en geen meter verder vanwege een gaslek op de luchthaven. Reis terug tot Vilvoorde station. Neem er de boemeltrein tot Delta en dan de lijnbus richting Ottenburg. Bij aankomst in Overijse blijk ik nauwelijks een halfuur verloren te hebben. Heb ik weer  goed uitgekiend zie. Het is minder warm dan vrijdag en De Serrist is gesloten, ben dan ook een paar uur vroeger terug thuis. Heb er zo’n 100 wandelkilometer opzitten dit weekend. Training eigenlijk want ik plan de Vierdaagse van de IJzer op voorwaarde dat de zomer nog wat stand houdt. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/09082015Puurs

20:44 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

08.08.2015 Ibis Puurs

Mijn wandelweekend begint al op vrijdag. Pijltjes hangen tussen Overijse en Eizer met een lokaal lusje als extraatje. Stuur een jenberichtje naar Wilfried met de boodschap dat ik met Omer op terras zit bij De Serrist. Hij haalt zijn gram. Moet in de namiddag onder een loden zon en bij gerantsoeneerde wind het plateau op tussen Duisburg, Huldenberg en Overijse. Tussen goudgele graanstoppels en donkergroene bieten is het harken. Op zo’n momenten vervloek je een parkoersmeester. Bij de eerste plek schaduw laat ik mij in het gemaaide onkruid vallen, ben pompaf. De laatste twee kilometer vorderen in een slakkengangetje. Ben een uurtje later terug bij de start dan gepland. Toch eindig ik met een positieve noot. Nam niet minder dan 8 verschillende bussen vandaag en toch bedroeg mijn totale wachttijd niet meer dan 20 minuten. De Lijn als de beste vriend van de wandelaar !

Zaterdag eerst naar de kapper en dan een trein-tram-busdag tot Puurs. Patje Kloek en Polleke Beckers zijn onze gezellen. Gieren van de pret doen we onderweg met hun gevatte humor en wederwoorden. Zijn gaan lopen in de Belgische betekenis van het woord, wij in de Nederlandse betekenis. Stappen meteen richting watertoren en Het Tekbroek, zeg maar de vallei van riviertje de Vliet. De bloemkolen mogen natuurlijk niet ontbreken en dan mogen we genieten van een prachtige Torendreef. Langs de rustige straatjes van Wipheide gaat het naar de eerste pauze in de Vreugdegalm te Lippelo, bij onze gastheren Myriam en André. Na het eerste terrasje van de dag stappen we over graswegels langs de lokale voetbal richting sparrendreef van Hof te Melis. Meteen volgen de prachtige beukendreven van het Lippelobos langs uitgedroogde grachten. Aspergevelden komen aan bod bij Kruisheide, grondgebied Malderen en Opdorp. Moeten nogal wat straten lopen tot de tweede pauze, café Madelon op het grootste plein van Oost-Vlaanderen. Opnieuw heerlijk genieten onder bomen bij een schitterende verwenkoffie. En die hoeft niet eens duur te zijn !

Was de tweede etappe een beetje schraal er komt verbetering. Passeren een snaterende eenden kwekerij en duiken dat de weidse akkers in. Slingerende betonpaadjes loodsen ons tussen het maïs naar Briel (Buggenhout) en vervolgens over grondgebied Sint-Amands. Een ruime zwerftocht wordt het door het open landelijke met weilanden en allerlei gewassen. De kaarsrechte Vekenstraat voert naar het monumentje ter ere van het Geografisch Middelpunt van Vlaanderen. Afsluiten doen we met een donkere dreef die ons terug naar de bebouwing van Lippelo en zijn rustpost loodst. We komen er Jackie, de lange militair uit Zutendaal tegen, hier al jaren trouwe gast.  De tocht voert nu langs de villa’s en de prachtige vijver van Hof Ter Bollen. Dan duiken we de Steentjesstraat in, meer Steentjes dan straat. Linea recta zowat tot de Liezelse controlepost bij ’t Onzent.

Korte babbel met Hobohem Linda en een Aalsters koppeltje, we gaan weer op pad. Langs het kleine kampeerterrein van Walsingen, tussen riet, wilgen en balsemien. De paarden van manege Hippos steken wel hun koppen naar buiten maar blijken toch schichtig te zijn. We maken een ommetje langs Kalfort en lopen door preivelden en langs beekjes terug naar Puurs. Onze eerste dag zit er op. We vieren het weerzien met Limburger  Erwin en zijn vrouwtje met net een Duveltje meer. Halen de bus van 19:00 en staan binnen het halfuur thuis in huis. Hebben intussen een snood plannetje gesmeed voor morgen, maar dat leest U in dat verslag wel.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/08082015Puurs

20:42 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: antwerpen, -p

06-08-15

01.08.2015 Vosbergstappers Rumst

Wandelen in eigen streek, het gaat nooit vervelen.  De tocht van de Vosbergstappers die slaan we nooit over.  Streekgenoot Mark denkt er net zo over en dus tekenen M & M ook present. Voor Zottemie en Bart is het dan weer een eerste kennismaking. We hebben vandaag de keuze uit zeker 10 verschillende afstanden. Maar Patrick zou Patrick niet zijn of hij bedenkt een 11de alternatief ! Wij zijn niet zo happig op lussen naar Waarloos en Duffelshoek.  Rivierenland daarentegen vinden wij heerlijk. Kiezen dus voor het parkoers van de 42 km minus de eerste 10 km.

Een lommerrijk achterafje voert ons zachtjes klimmend langs een schapenweide. Kunnen we genieten van een vergezicht dat reikt tot de Mechelse Sint-Romboutstoren.  Zakken terug af naar de vallei en dokkeren over een kasseitje Alfred (Bornem) achterna tot de E19. Onderaf de snelweg ligt een ruig pad, meestal erg nattig nu echter kurkdroog. De majestueuze Kapellenlei zet ons af bij TC De Zwaluw. Hebben nog maar 3 km in de kuiten en langer dan een plaspauze blijven we er niet. Rechtsomkeer  opnieuw wandelend door de fraaie dreef tot voorbij de E19. De langere afstanden mogen heerlijk zwerven langs de Oude Nete arm, over vlondertjes en langs metershoge balsemien. De Blauwe brug van Rumst is afgebroken voor onderhoud en dus kan de parkoersmeester niet anders dan ons over de Netedijk  naar Walembrug te sturen. Erop en erover en langs de overkant terug richting Boom.  Zo ver gaat de reis vandaag niet, we duiken puur natuur in wandelend over graspaden tot Battenbroek. Vanaf een oud kapelletje is het één straat lopen tot centrum Walem. Rusten doen we zoals elk jaar op het terras van de Slijkvissers.

Komen er een dame uit Heeze tegen die nu in Kontich woont. Hebben we al maanden niet meer gezien hoewel zij een vaste waarde is. Blijkt een lichte beroerte gehad te hebben maar wandelt vandaag al terug 42 km. Van een blij weerzien gesproken ! Katrien wordt onze gezel, Bart blijft nog even verDuvelt  genieten. Stappen gezellig keuvelend richting Roosendael en het jonge bos. Beslissen de twee lussen in omgekeerde volgorde te lopen, de langste het eerst.  Deze voert langs de villa’s van de Beukendreef recht naar het Fort van Duffel.  Heerlijk wandelen rond de grote plas en dan wacht de Mosterdpot, een jong natuurgebied met eik en een ondergroei van varens. Katrien wipt fluks mee met een koppeltje dat sneller is dan wij.  Wandelen onder ons tweetjes langs de AWW plas met zijn veelheid aan watervogels en vervolgens over de Netedijk terug naar de Slijkvissers.

Hebbe nog 13 kilometer voor de boeg. Keren terug naar domein Roosendael en stappen vervolgens over een prachtige landdijk richting Elzestraat. Moeten wat straatjes lopen om vervolgens voorbij de velden van een groenteboer het Fort van Walem te bereiken.  Opnieuw heerlijk koel en lommerrijk langs het water. De Emmaüsdreef dokkert ons dan langs de watertoren van Mechelen Noord richting Battenbroek. Vosberg kent hier een paadje langs een bruine gracht afgezoomd met metershoog riet en balsemien. Passeren een tweede keer het oude kapelletje en gaan dus ook een laatste keer rusten bij de vissers.

Wandelen nu rond de vijver en terug de Netedijk op tot Walembrug. Aan de overkant wacht de Lazarusstraat genoemd naar de gelijknamige witgeschilderde kapel. Het straten lopen wordt beloond met een prachtige afsluiter : de Oude Spoorwegberm. Een strook van nauwelijks een paar tientallen meter breed maar mits een heerlijk slingerpad te doorkruisen langs poeltjes en door het kreupelhout. Een geïmproviseerd bruggetje, door de boer zijnen akker, een groet aan de ruime veestapel, de Duvel wacht. Maken het gezellig aan de rand van de tent met Zottemie & Bart, M & M. Hoe dichter bij huis hoe later we thuis komen. Het is al ruim 20:30 als we aan de dis gaan. Er volgt een ver Duvelt zalige nachtrust …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/01082015VosbergRumst

  

21:42 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

28-07-15

26.07.2015 Dauwstappers Edegem

Zaterdag geven we forfait, bakken hemelwater dat is niet meer aan ons besteedt. Linda leest een boek van wel 300 bladzijden uit, ik pruts wat aan websites en pik het rechtstreekse verslag van de laatste bergrit in de Tour de France mee. Leuke wedstrijd maar ook de waanzin van (dronken) ‘supporters op Alpe d’ Huez. ’s Avonds meldt Martin zich en dus plannen we voor zondag een triootje. De Dauwstappers gunnen ons niet meer dan 25 km. Gezien de starthangar slechts 8 km  van huis uit is plan ik dapper een 40 km. Bij lekker fris en zonnig weer wandelen we langs het Mastenbos, de Antwerpse openlucht wielerbaan en Fort VI tot de verzamelplaats. Stroboeren zijn ruim vertegenwoordigd, Martin heeft zijn koffie al op. Sabine & Freddy tekenen tot onze verrassing ook weer present.

We gooien de voorgeschreven opdracht om, beginnen met een kleine lokale lus van zo’n 5 km. Villaatjes kijken tot het tunneltje onder de E19. Wij lopen dus even terug van waar we kwamen. Dan langs de rand van de autoweg door het groen van Landschapspark Zuidrand tot de fabrieken van Rizla, grondgebied Wilrijk. Een allegaartje vervolgens van straten en plantsoentjes langs onder meer ziekenhuis Sint-Augustinus. Een opwarmertje dus.

Na de koffie in de startzaal het echte werk. Heerlijk zwerven door Fort V met zelfs schildpadden op het water. Langs de Edegemse serviceflats dan tot Hof Ter Linden. Het kasteeldomein is sinds kort opengesteld voor het grote publiek en dus een leuk extraatje. Langs de majestueuze kasteeldreef vervolgens richting kerk en dorpscentrum, tijd voor een bammetje en een terrasje. Dwars door het centrum en zijn winkels nu tot de basiliek die Edegem rijk is. Hier werd onder meer Leo Tindemans begraven, weet Linda. De parkoersbouwer weet van wanten, pikt elk groen strookje op dat hij te pakken kan krijgen. Buurtparkje Windhoek, een prachtige dreef langs de spoorbaan tot station Oude God en dan wenkt Fort IV achter het gemeentehuis van Mortsel. Onze gastheer beperkt zich niet tot de paden langs het water maar laat ons ook van de veelheid aan gebouwen genieten. Verklarende teksten vallen bij Martin zeer in de smaak. Een leerrijke en mooie etappe die eindigt op het terras van een cafeetje midden een woonwijk.

Even een pittig gesprekje tussen Nicole Stroboer en onze Nederlandse gast, ze zijn beiden rad van tong. We gaan weer op pad voorbij Villa Mathilde uit 1916 en stappen rond het zeer uitgestrekte psychiatrische centrum Sint-Amadeus. De spoorbanen die Antwerpen met Lier & Brussel verbinden zijn nooit ver weg. Kuieren even door de wulpse natuur van Klein Zwitserland en passeren geklasseerde hoeve Bieseghem. Snijden vervolgens dwars door Mortsel langs zijn groene long zijnde een oude spoordijk, nu een oase van rust. De eerste regendruppels vallen uit het intussen grijze zwerk. Besprenkeld door ‘muggepis’ doorkruisen we de laatste straten tot Den Duvel.

Martin biedt ons een lift aan tot de A12 die we dankbaar aanvaarden. Krijgsbaan en Krijgslaan lopen parallel denken wij en zodoende moeten we maar 4 km meer per 2pk tot thuis. Foute inschatting want de twee straten blijken lichtjes van elkaar weg te lopen. Een uurtje stappen dus bij druilerig weer en met het aanhoudende gebonk van Tomorrowland op de achtergrond. Omstreeks 18:00 zitten onze 40 km er helemaal op. Ik had een heel sterke dag vandaag, wat zo’n rustdag al niet vermag. We kijken tevreden terug op toch weer een leuke tocht aan de Antwerpse rand. Verdient best wel meer dan 900 wandelaars. Volgende week plannen we een andere beauty op zaterdag zijnde Vosberg – Rumst. Zondag kiezen we voor onbekend en dichtbij een station in Wespelaar – Tildonk. Tot dan …

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/26072015Edegem

 

 

20:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -e

24-07-15

21.07.2015 Wandel Mee Ruisbroek-Sauvegarde

Vandaag wandelen we nog eens ‘euver ’t woater’. Neen niet in Oost-Vlaanderen of aan de overkant van de Schelde maar ten zuiden van de Rupel en het kanaal Willebroek – Brussel. We verlaten bus 290 en de Rupelstreek bij Boom – Markt. Twee bruggen verder begint Klein-Brabant en dokkert het kasseitje langs Prayon-Rupel naar het centrum van Ruisbroek-Sauvegarde. We zijn nauwelijks een uurtje onderweg tot de goed beklante, kleine startzaal.

Zoals wel meer voorkomt de laatste tijd bestaat de opdracht uit een kleine en een grote lus. De Swa van Aartselaar heeft een rondje voorsprong op ons en is zeer te spreken over de eerste 8,5 km. Straten lopen tot het gemaal op de Vliet. Opletten voor het raakpunt van de beide lussen en dan landinwaarts over de mooie dijk van het riviertje. Bij cafeetje Den Dam stappen we een landdijk op, weg van het water. Het extraatje voor de 25 km voert over een ‘ruig’ pad langs maïs en andere akkers. Diane & Rudy stomen voorbij en lopen ons voor terug richting Vliet ter hoogte van ’t Hof van Seghers, een geklasseerde boerderij in lokale stijl. De route voert tot de expresweg ter hoogte van de brandweerkazerne ( Kalfort/Puurs). Dan gaat het terug landinwaarts langs groenten akkers met opvallend veel selder. De dorpskom nadert. We lopen nog één kerkwegel en dan gewoon rechttoe, rechtaan dwars door het centrum tot het vroegere gemeentehuis, de kerk en de parochiezaal. Inderdaad een leuke lus.

Kunnen een terrasje doen en een eerste keer bijpraten met Jefke die van station Willebroek komt, vijf kilometer verder gelegen. Een breed graspad langs een beek voert terug naar het gemaal op de Vliet. Deze keer zoeken we de kanaaldijk op met uitzicht op de donkere kerk van ’t Hellegat en de bedrijven aan de overkant. We delen het tarmac met wielertoeristen en winden ons op over de onvoorzichtigheid van meerdere wandelaars. Links lopen jongens en als het enigszins kan niet over de ganse breedte van het pad ! Voorbij een jachthaventje voert een kasseitje in het groen ons richting Prayon en even verder de rustpost in de aftandse gebouwtjes van kleiduifschutters. Jefke is er ook weer paraat.

Tussen twee prachtige vijvers keren we terug naar het kasseitje bij Prayon. Meteen linksaf nu, in het groen over het fietspad richting Puurs. Zo snel mogelijk weg van de tweewielers voor een heerlijke zwerftocht door het bos Zielbeek tot bij de befaamde grot en massief betonnen kruisweg. Verlaten even het groen nu en stappen door een recent gebouwd woonerf. Dan volgt een ruime rechthoek over groen landdijken met uitzicht op rietkragen en haast uitgebloeide gele plomp. Lekker wandelen is dit. Bevinden ons op een knooppunt van spoorwegen en moeten er dus ook een paar keer langs. De verroeste die van Prayon komt en de lijn Mechelen – Sint-Niklaas met op de achtergrond even het geraas van de A12. Duiken een laatste keer het groen in tussen maïs en bos, langs een groen moeras ook, wat een gracht moet voorstellen met watertekort. De spoorbaan Puurs – Boom voert ons terug naar de dorpskom, onze tocht zit er op.

Nemen ruim de tijd voor een drankje … of twee, drie en een reuze gezellig onderonsje met Sabine & Fred, helemaal uit het verre Ingelmunster afgezakt. Vrolijk leggen we de drie kilometer terug naar Boom Markt af … zonder ‘drache national’ dit jaar !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/21072015RuisbroekSauvegarde

21:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

18-07-15

12.07.2015 Stroboeren Merksem

Zaterdag ben ik weer van dienst. Sta om zes uur ’s ochtends bij tramhalte Schoonselhof. De Lijn laat mij in de steek en ik moet tot 06:32 wachten alvorens gemotoriseerd op pad te gaan. Kom je dan om 05:00 uit je bed ! Mis in Brussel-Centraal mijn metro aansluiting van drie minuten en bij Hermann-Debroux de bus van 4 minuten. Gelukkig is Roland terug paraat en kan hij mij even later dan voorzien in Jezus-Eik oppikken. We zijn net op tijd in centrum Overijse. Zes dapperen vatten 30 km verkenning aan. Nathalie & Wilfried, Jack, Bruno (blij weerzien), Roland en uw dienaar. Het wordt een zware dag bij hoge zomerse temperaturen. Het nieuwe terras bij De Serrist in Eizer, daar kunnen we niet aan voorbij gaan. Elk om beurt krijgen we in de loop van de dag een tik van het zonnekind en blijven even achter, zelfs stoere Bruno oogt niet altijd even fris. Gelukkig kunnen we dat van de Duvel bij aankomst wel zeggen ! En dus mis ik een bus naar Leuven. Zal wat later thuis zijn Linda.

Heb trouwens wat met het openbaar vervoer dit weekend. Zondagochtend, op weg naar Maarksem neem ik een foute beslissing in de Antwaarpse metro, wat ons ook al een extraatje van een halfuurtje reizen oplevert. Het regent stevig als we rond 09:00 afstappen aan de terminus van tram (twie & draa). Het zal ons enige buitje van de dagen zijn. Fluks gaan we op pad, voorbij de Carrefour van Scho-ete en villawijken. Lopen over het rode fietspad langs droog staande grachten, een steeds weerkerend beeld vandaag, dit laatste. Grote varens sieren de wegkant richting Peerdsbos. Geen Vordensteinpark voor ons dit jaar, we hebben andere plannen. Door prachtig groen, al wordt het gras toch wel rossig, zetten we koers naar de eerste rustpost in De Zeurt. Bea komt eventjes bij ons zitten, Jerome ligt nog te recupereren van een hete Tholense tocht gisteren. Een volgend bosstrookje na de pauze. Middels een brug over de E19 richting Breda en de TGV, het Peerdsbos wenkt. De Laarse Beek ligt er ook droog bij, nooit gezien zo vroeg in de zomer. Na de statige beuken volgt een strookje Bredabaan. Dan traditiegetrouw langs volkstuintjes en rond de plassen van ’t Fortje. We kunnen ons een terrasje permitteren in rustpost Olsea en een gezellige babbel met bekenden uit Puurs en Patje Kloek.

Nu volgt er een moeilijk stukje. Huisjes kijken op grondgebied Ekeren, van statige villa’s tot rijwoningen met platte daken. Een kasteelpark met rode beuk en rododendrons brengt verademing. Dan volgt een charmante, toch wat afgeleefde oude residentiële wijk. Over de spoorbaan, dwars door een wijk van recente signatuur en we kunnen pauzeren in De Geesten. Het is er niet echt druk. Het grootste deel van het parkoers kennen we na al die jaren haast uit het hoofd. Fietspad onderaf de spoorbaan en dan langs achterafjes richting brug over de A12. Muisbroek, lees ik op het bord, zeg maar de Ekerse plassen. Hier volgen we het extraatje van de 50 km, kwestie van eens iets anders te lopen. In een weidse boog loopt het brede grindpad rond het water, tussen weidse hooilanden en de spoorbanen van de Antwerpse haven door. Een kasseitje langs weer andere volkstuintjes zet ons af bij de grote plas. Langs het water gaat het naar de Antwerpse duikersclub en dan stappen we de Bospolder van het Ekerse Moeras in. Heerlijk wandelen door halfopen terrein, puur natuur met af en toe een glimp van de Antwerpse haven en torenhoog gestapelde zeecontainers. Mogen genieten van een smal pad langs een langgerekte kreek. Een paar straten verder de steeds rustige pauze bij Roozemaai met uitzicht op de woonkazernes van de Noorderlaan.

Aan de overkant van de drukke steenweg wachten de Lage Landen. Opvallend hoe laag de vegetatie en weinig ontwikkelt de vele bloemen zijn dit jaar. Water tekort denken wij dan. Zangvogels houden van warmte en heffen hun hoogste lied aan. Wij genieten van hun mooi gezang. Verlaten het domein langs de trappen van station Noorderdokken. De zwerftocht door opnieuw rijwoningen met platte daken wordt netjes onderbroken door een maaipad langs een rietrand en bij Laagland zowaar een weide met runderen. Palfijnziekenhuis, Zwaantje, we bereiken opnieuw volkstuintjes langs de plas van ’t Fortje. Den Duvel is op, de Stroboeren begroetten heel wat meer wandelaars dan de vorige jaren. Donkere Leffe, dat smaakt ook.

Kunnen kiezen tussen trams 2 & 3 die beiden klaar staan. Wij kiezen voor 2 en dus vertrekt de 3 eerst. Zijn bij het Hobokense Zwaantjes net te laat voor bus 295 en op de Kioskplaats idem dito voor bus 1. Halfuurtje wachten dan maar en we krijgen het warempel koud. In Hemiksem loopt het vol ‘marsmannekes’ – de Colour Run was blijkbaar een succes. Hebben we een klassiek wandelweekend achter de rug, volgende week denken we twee ons minder bekende tochten te wandelen zijnde Wolvertem & Keerbergen. Hopelijk komt busje dan zo … 

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/12072015Merksem

21:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

02-07-15

28.06.2015 Olympic Deurne te Vorselaar

Een vijftiental mensen stappen bij Berchem Station op de eerste bus richting Herentals. Bij de kerk van Vorselaar loopt de bus leeg.  Het Antwerpse wandelgild beantwoord de oproep van Olympic en trekt naar de Kempen. We merkten in Grobbendonk geen activiteit en inderdaad, we krijgen een nieuw parkoers aangeboden met rustposten in Poederlee en Lille. Geen fantasietjes voor ons vandaag, gewoon de voorgeschreven 32 km. Hebben tussen Hemiksem en Berchem al een opwarmertje van 3,5 km gestapt.

Prachtige eerste kilometer meteen met de dubbelde dreven richting kasteel. Daarna een fietspad bij Vispluk, zowat de halve gemeente draagt die naam. Duiken zand- en graspaden in getrokken tussen maïsvelden tot een meer bosrijke omgeving. Een smal paadje langs hoge omheining loodst ons rond het domein. Het is er wel opletten voor de vele boomwortels, er wordt nogal wat gestruikeld maar zonder kwalijke gevolgen. Op grondgebied Poederlee gaan we vervolgens wat kasten van villa’s bekijken afgewisseld met sparrenbossen. Halfopen terrein zet ons af bij De Kouter en de centrale rustpost in Poederlee. Het is er behoorlijk druk maar we kunnen gelukkig een terrasje doen.

Hebben twee lokale lussen voor de boeg en beginnen met de langste van 9,2 km, de parkoersbouwer tegensprekend. Zullen deze wandelen met Sieke & Willy (Ivas) gezellig keuvelend over … de tijd van Wandelmee. Gek toch hoe die tijd steeds weer te berde komt. Leuk afwisselend parkoers intussen. Strookje bos voorbij de voetbalterreinen en Heggekapel. Vervolgens (kolen)velden voorbij de hondenkennel en over riviertje de AA. Dan golvend door de sparrenbossen richting Toeristentoren, al gaan we niet zo ver.  Nog meer akkers en door het hoge gras terug naar De Kouter. Als je loopt te babbelen verdwijnen de kilometers als sneeuw voor de zomerzon. Heb dus weinig last van zere knie of voeten.

Onze maatjes keren terug richting Vorselaar, wij hebben nog een tweede lus voor de boeg. Zal vrijwel het omgekeerde blijken te zijn van hetgeen wij een paar weken geleden met de KWB Poederlee liepen. Eerst richting Lille via Biezenhoek. Vervolgens beton- en zandpaden vanaf Dingdongen richting de bossen van Poeyelheide. Terugkeren doen we via de Zielestraat en dwars door centrum Poederlee. In De Kouter vele bekenden nu waaronder Theo (witte pet), Geertrui en Jan, Willy en Marij.

We hebben nog een ruim uur wandelen voor de boeg.  Duiken de bossen in bij Zittaart. Zandpaden met nog laag maïs in de open stukken. Moeten vervolgens echt de warme open ruimte in en zoeken riviertje de AA op. Prachtig stuk natuur en cultuur hier, gewoon het pad volgen, zonder enige zijweg tot de merkwaardige kerktoren van Vorselaar in het vizier komt. De kloeke stappers van 42 en 50 km krijgen in het dorp nog een extraatje voorgeschoteld. We koersen door een recente sociale wijk recht naar klooster en finish. Hennie vormt ons ontvangstcomité. Zij heeft 13 kilometer gelopen en ziet er veel fitter uit dan vorige keer in Bierbeek. Zijn wij heel blij mee. Ook Carine en Dirk vallen binnen. Zij met knie ‘naar de genou’, een cadeautje van de MESA. Sorry maatjes wij kunnen niet langer blijven, busje komt zo. Tussen Berchem en de Rooseveldplaats testen wij een andere route uit. Een stokoude, gammele tram 10 dendert door smalle straatjes, langs hoge gevels. Het Dageraadplein krioelt dankzij een rommelmarkt en pleintjesbasket spelende jeugd. Zelfs Linda kent deze omgeving niet. Nog een ritje met bus 1 en we zijn opnieuw in Hemiksem. Kijken terug op een leuk nieuw parkoers dat meer perspectieven biedt dan de oude route over Grobbendonk. Met 70 deelnemers aan de grootste afstanden en meer dan 1200 in het totaal moet de organisatie niet mopperen. Op naar de 100 dapperen volgend jaar …  

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/28062015Vorselaar

20:45 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -v

27.06.2015 Gedoviba Olen

We moeten een klein uurtje op de trein wachten in Antwerpen-Centraal. Best gezellig bij dit heerlijke weertje in één van de mooiste stations ter wereld. Een oudere dame vraagt mij de kortste rit naar Hasselt. Het antwoord bevalt haar niet en ze klampt zowat iedereen aan die ze te pakken krijgt om toch maar te horen wat ze zo graag wil. Foert, denk ik, zoek het dan zelf maar uit ! Ritje van een halfuur en we zijn in Olen. Kennen de weg naar Gedoviba & Intratuinen uit het hoofd al is ie dan netjes van pijltjes voorzien. Een witte tent doet dienst als terras. We kunnen even bijpraten met Jefke die zo zijn eigen parkoersinvulling heeft. Hij komt al van station Herentals te voet.

Linda voelt zich hier meteen thuis want we starten langs de Minnekeshoeve en gaan dan het halfbeton van het Doffenpad op. Wordt Sluizenpad door bosjes en akkers tot het Albertkanaal. Volgen even het water en dan improviseert de parkoersmeester  paden om ons langs graanakkers te loodsen. Voorbij een voetbalkantine, ons welbekend als rustplaats van andere tochten en dan onder de wilgen van het Bulepad door. Even wat straatjes en achterafjes tot het Ukkenpaadje in de buurt van een blauwe watertoren. Rusten doen we een eerste keer in de voetbalkantine van Achter-Olen. Het parkoers is zowat het omgekeerde van de wintertocht maar dan uiteraard in een zomers kleedje. Vinden we best leuk. Hebben een lokale lus te goed. Willy & Annie (Kessel) hebben deze al in de kuiten. Passeren het Boerke van Beilen en de huizen van recente signatuur langs Langepad. Vervolgens nemen we het smalle paadje van de Verbrande Kant op ons wandelbord en een leuke omzwerving door een koel sparrenbos. Komen opnieuw uit bij de blauwe watertoren en het Ukkenpaadje. Hoog tijd voor een tweede pauze en een boterham. Geertrui en Jan (pijp) zijn er ook ondanks een beetje bezorgdheid want zij is  ziekjes geweest. Thuisblijven staat echter niet in de woordenboek.

We keren nu min of meer op onze stappen terug richting Intratuinen en omgeving. Passeren het witte kapelletje uit 1956 en stappen via de tarmacjes van Draaivennen naar de spoorweg. Lopen erlangs in het groen tot de voetbalvelden van Olen en vervolgens langs de residentiële wijk van Umicore. De fraai beschilderde betonmuur mag niet ontbreken en dan pauzeren in zaal De Vrede. Wandelen van Onze-Lieve-Vrouw naar Sint-Jozef Olen dus. Ook hier krijgen we een extra lusje voorgeschoteld. Een eindje over een kiezelpad langs de vaart en dan duiken we sparrenbossen in. Ze gaan over in berk neergepoot in zanderige grond. Passeren een groezelige boerderij met stinkende kalverenstal. Langs een moderne wijk terug naar de beschilderde muur. We doen een bankje in het lommer bij de dorpskerk.

Stappen met geleste dorst over de kanaalbrug en vrij snel puur natuur in. Het knooppuntenpad blijkt netjes gemaaid en/of uitgegraven te zijn. Heerlijk wandelen is het hier onder sparren en loofbomen. Stortplaats De Rendelaer van Umicore ontsiert daarbij wel de omgeving. Olens Broek – Langendonk lees ik op een naambord. We zoeken de Nete op en vervolgen onze weg over zijn dicht begroeide dijk.  Geertrui en Jan doen een bankje in de zon. Hij met pijp en haar pijp is uit … Wij stappen verder door het prachtige halfopen terrein in het groen tot het Albertkanaal. Brug over het water en vervolgens onder de spoorbaan. Zijn in Gerheze voor stroken sparrenbos met een weelderige ondergroei van varens, tarmacjes en even letterlijk door het maïs. Via het Hezepad bereiken we de finish.  Geen wandeltocht zonder Duvel bedenkt Linda, ik kies deze keer voor Hopus, even nat en straf.  Dan is het tijd voor de trein, ruim twee kilometer verderop. Zoals gezegd liepen we de wintertocht nu eens in een zomers kleedje, het smaakte naar nog …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/27062015Olen

20:42 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -o

16-06-15

14.06.2015 IVAS Itegem

Rik (Bornem) had ons gisteren nog zo gewaarschuwd – de bus draait weg net voor het centrum van Itegem. Wij vertrouwen op een andere wandelaar, die blijkbaar naar ons kijkt – en we missen de halte ! Levert een extraatje op van zo’n 500 meter.  Het is behoorlijk druk in de startzaal. Met de zegeltjes van de organisatie krijgen we zowaar twee dozen spaghetti cadeau, van Soubry natuurlijk zoals in den ouden tijd. Grapjassen die van Ivas en dat zullen we later op de dag nog merken.

We gaan op pad, Achter de Hoven en de naam van de straat vanaf de monumentale dorpskerk is letterlijk te nemen. Dra gaat het verhard over in hobbelige graspaden, vervolgens bij Echelpoel in een eerste bosstrookje. De 10 en de 30 km stappen richting Hallaar waar de parkoersbouwers niet platgetreden paden bewandelen. Door het hoge gras puur natuur naar de Netedijk. Onze gastheren zijn zo vriendelijk het klimmetje van een houten trapleuning te voorzien. Heerlijk mee kronkelen dan met de Grote Nete, terug richting Itegem. De 10 km verlaat ons, we pikken de andere afstanden op richting volgende zand- en graspaden langs weilanden en maïsakkers. Vossekoten noemt het hier, halfopen terrein waarbij de plukjes koel bos meer dan welkom zijn. De zon geeft van jetje en de wind is op rantsoen. Tenslotte lopen we letterlijk door wintervaste kruidenvelden die stilaan groen worden tot bij hun eigenaar voor een gezellige rustplaats. Onze Borgerhouters  Yvette en Robert zijn er ook al, we praten bij.

Volgen hen voor een lokale lus van 7 km. Bernum noemt het hier. We wandelen over tarmacjes langs maïs en opvallend veel aanplant van rode kool. Moeder kievit raast rakelings langs onze hoofden, het piepkleine jong rept zich ongemakkelijk waggelend de grasberm in, schattig ! Lopen kasseitjes van Wiekevorst tot de Kapellekensdreef. Deze voert ons naar het parkje met twee kruiswegen van Klein-Scherpenheuvel. Netjes onderhouden omgeving, de Kempenaren zijn nog devoot. Na dit toch wel leuke plekje duiken we opnieuw de weidse akkers in. Her en der is een hoeve neergepoot. De stilte van het land, daar genieten wij toch wel van. Een kasseitje dokkert lommerrijk langs wat een kasteeldomein lijkt te zijn. Meer dan een paar doorkijkjes zien we er niet van. De weidse, warme akkers komen terug aan bod en een keienpad. Dan volgt een aanduiding ‘trage weg’, heerlijk wandelen langs een dicht begroeide rossige gracht, aan de rand van pas gemaaid  hooiland en letterlijk door een maïsveld. Leuk stukje parkoers dat ons terug bij de kruidenboer afzet. Ik vertel een parkoersbewaker dat wij toch wel verbaasd zijn door de vele ‘trage wegen’ vandaag. Ik krijg een minzame en toch guitige glimlach terug. Dring aan op tekst en uitleg. Blijkt dat onze gastheren bij gebrek aan echte zelf maar trage wegen bedacht hebben en voorzien van hun naambordjes ! Geweldige vondst die de kwaliteit van het parkoers danig verhoogd.

Korte babbel met Carine & Dirk, zij zijn duidelijk sneller dan wij. We volgen dus over bospaadjes langs klimop en weelderige varens tot een volgend achterafje, graspad van een naam voorzien. Saffraanberg en Hannekenshoek voeren ons terug richting Nete. Mooi uitzicht hier over de dorpskern van Itegem. Langs het rusthuis even wat bebouwing en dan terug genieten langs het rossige water van de rivier. Heerlijk wandelen is dit. De parkoersbouwer duikt weer eens onderaf en stuurt ons door verwildert bos. Bij het uitkomen wacht de laatste rustpost bij de LRV. Meteen ook ons laatste terrasje voor vandaag.

Wandelen randje Itegem wat tarmacjes en door een nieuwe wijk tot domein La Garenne. Netjes opgeschilderd kasteeltje met een pracht van een parkbos er rond. Donker dankzij de weelderige ondergroei van rododendrons. We slingeren er ons doorheen. Moeten aan de overkant even wat villa’s bewonderen tot de grote finale genaamd De Averegten. Prachtig natuurdomein, bossen, vijvers met jong grut, ook wel wat weiland. Bij het uitkomen een zicht op Heist (inderdaad met kerk op de Berg) en dan zetten we terug koers naar Itegem. Een laatste eigen invulling van trage weg en we kunnen Duvelen met Yvette en Robert. De bus komt om 18:15, blijkt de laatste te zijn die tot Mechelen rijdt. Daar tien minuutjes wachten op de 500 en in Boom dezelfde tijd tot de 295. Exact twee uur reizen van Itegem tot Hemiksem. Met een lachende snoeten gaan we de avond in. Wat hebben we weer een leuk wandelweekend gehad met verrassende wendingen dankzij Kadee, Rik & Ivas. Volgend weekend trekken we op verkenning vanaf Jezus-Eik (zaterdag) en zondag naar  Bierbeek. Tot dan.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/14062015Itegem

 

20:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -i

13.06.2015 Kadee Bornem te Branst

In Puurs stapt een klein frêle dametje op de bus, plastiek kapje op het hoofd. De chauffeur blijkt haar te kennen en start een gesprek. Binnen de paar minuten zitten alle passagiers te grinniken. Het dametje blijkt 91 jaar jong te zijn en dagelijks naar Dendermonde te reizen. Ze noemt de buschauffeur, zelf 51 jaar, smalend ‘snotneus’. Een heuse waterval aan woorden wordt over ons uitgestort, Bijbelse en wereldse verhalen worden door elkaar gehaald. Geweldig vinden wij het. Vanaf station Bornem loopt de bus stilaan vol, bij de kerk van Branst helemaal leeg. Een vijftiental wandelaars reppen zich naar de startzaal waar Kadee zijn ontvangstcomité heeft klaar zitten. Knalgroene t-shirt en knalgroene appeltjes voor de dorst.

Willy (Mortsel) en zijn vrouwtje gaan ons voor langs tarmacjes en zandpaadjes. Hooiland geurt heerlijk bij een zomers aandoende zon en een heerlijk verkoelend briesje. We stappen een eerste keer het domein van Marnix van Sint-Aldegonde binnen, zwervend door het natte gebied. Een fietspad, een kasseitje, na drie kilometer al de eerste rustpost bij Den Appeldijk en zijn fraaie vijver. Te vroeg om te pauzeren, we dokkeren opnieuw het kasseitje af en stappen het achterland in. Negeren de hangmatten aan de rand van het natuurgebied. Dametjes achter ons testen ze wel even uit. Komen bij de Slijkneuzen uit ook bekend als De Weert. Nu wel pauze op de gezellige binnenkoer van het gemeenschapshuis, terrasje doen.

Er wacht een ruime etappe van 8,6 km. Autochtoon Rik wordt onze gezel. Lopen meteen de Scheldedijk op, in de verte roept de koekoek. Bij het gemaal duiken we opnieuw de natuur in over een door tractors stuk gereden pad langs een gracht. Gaan dan een slingertarmacje op door het groen tot voorbij het kasteel van Marnix. Lopen een stoffig zand- en keienpad op langs de Oude Schelde. Zes kilometer lang is deze afgesloten arm, weet Rik te vertellen. Grote oppervlaktes lelies in wit en roze liggen er te schitteren. We draaien van het water weg en vervolgen langs het tarmac van Binnendijk, voorbij de kapel van de Heilige Theresia tot ’t Sas, de sluis tussen Oude en Actuele Schelde in Temse. Duiken onder de Temsebrug door en vervolgen onze weg door het groen. Kadee stuurt ons over smalle paadjes door bos en hoge gras. Compleet onbekend terrein waar we achter gids Rik aan lopen. Een laatste wilgendreefje en tot onze verbazing staan we voor cafeetje Sinte-Vadde. Heerlijke oude afspanning met terras na een prachtige nieuwe strook parkoers, we zijn in onze nopjes.

Rik neemt ons na de koffie terug op sleeptouw langs de statige landgoeden van Reek. Hooiland aan de overkant van de weg geurt weer heerlijk. Zo bereiken we Buitenland en zijn Reuzenhuis. Rik weet te vertellen dat dit gebouw een overblijfsel is van de Antwerpse wereldexpo ruim 100 jaar geleden. Leuk als je zo gegidst wordt, we steken heel wat van hem op over mandenvlechters en andere vervlogen activiteiten uit de streek. Stappen even langs de spoorbaan tot Temsebrug en nemen er afscheid van ons maatje, hij volgt en binnenweg naar huis. Wij gaan de Scheldedijk op tot het gemaal waar we daarstraks al passeerden. Opnieuw over de kuitenbreker en dan langs de Oude Schelde terug naar De Weert en onze laatste pauze.

Wij hebben nog vijf kilometer voor de boeg. Tot mijn ergernis zijn deze in één woord samen te vatten : de Scheldedijk. We stappen het tarmac op in Weert om er in Branst terug af te komen ! Mooi zijn de slingers wel met doorkijkjes over de statige stroom, prachtige vijvertjes en een paar kuddes schapen. Maar ik had liever benedendijks door het zand gelopen ! Heb dan ook nog hinder van de linkerknie en beide kleine tenen.  Wordt er zowaar humeurig van wat Linda aan het lachen brengt. Ze is niet gewend dat ik loop te grommen. Na een klein uurtje wordt ik uit mijn lijden verlost en kan een koele Duvel wonderen doen. Twee busreisjes verder staan we weer in Hemiksem. Toch wel een mooie tocht die Kadee ons vandaag aanbood.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/13062015Branst   

 

 

 

 

 

 

20:53 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

10-06-15

07.06.2015 De Schorrestappers te Niel

Afspraak met Martin om 09:00 aan de voetbalkantine in Niel, we zijn alle drie klokvast. Ons maatje komt zijn weerbarstige knie testen, wij hebben er dan al een uurtje stappen opzitten. Na de koffie steken we meteen van wal via een groen doorsteekje tot de Rupeldijk. Kim zit op zijn terras te ontbijten en wandelaars te kijken. Door de nieuwe Nielse wijk en dan die onvolprezen Walenhoek opzoeken. Zo hebben we het graag. Zwerven over bospaadjes en langs visvijvers tot bij ‘de banaan’ in aanleg, ontsluiting van dit deel van de Rupelstreek richting E19. Stappen dwars door centrum Niel tot de eerste pauze in Den Tighel. Terrasje doen in de ‘slimste gemeente 2014’.

De tweede etappe stuurt ons meteen opnieuw de Rupeldijk op met uitzicht over Wintam en Rupelmonde aan de overkant. Wederom zoals wij het graag hebben duiken we de natte bosjes van het Niels Broek in. Met de jaren worden de paadjes droger en dus beter begaanbaar. Heel mooi stukje natuur dit. Terug de dijk op tot het Tolhuis en dan de steenwegen af richting Laarhof. Ik neem de tijd voor een gezellige babbel met clubmaatjes Mia & Roger. Lopen het betonnen fietspad rond Interescaut tot de monding van de Vliet. De boer keert er zijn hooi dat heerlijk geurt. Wandelen langs het diepliggende water tot de scheve kerktoren van Schelle en pauzeren in het Schuttershof. We delen de ruimte met wielertoeristen die hun fietsen warempel in de gelagzaal zetten !

De 28 km krijgt een lokale lus aangeboden. Onder de spoorbaan door en dan richting Vliet. Heerlijk graspad langs de meanders van het riviertje, een bosstrookje en een immer nat pad tot Zinkval. Onvoorstelbaar hoe landelijk het hier is, geprangd tussen de A12 en de Schelde. Komen zodoende in Hemiksem uit, meer bepaald het Kerkeneind. Kennen het parkoers haast uit het hoofd. Achterlangs bij de voetbalterreinen en de oude watertoren terug naar de spoorweg. Nog een paar straten en het Schuttershof wordt weer bereikt. Martins knie doet het meer dan behoorlijk, hij zal de dag vlot vol maken.

Fiets- en graspaden loodsen ons onderaf Interescaut tot de kapel van de Boerenkrijg. Hier gaan we een oude spoorbaan op huppelend van het ene balkje naar het andere om de rollende stenen te vermijden. Een paar straatjes bij de scheiding Schelle/Niel loodsen ons naar een rondje door open land, bij de grootste melkvee kudde uit de streek. Wandelen door het park van het rusthuis, vervolgens door een prachtige platanendreef tot het Nielse gemeentehuis, we bereiken de laatste rustpost. Ik plof neer op een stoel, heb om een onverklaarbare reden plots lood in de benen. Hoop dat een boterham wonderen doet.

Nog 4,5 km voor de boeg. We zoeken nog eens de ‘bricallion’ van de spoorbaan op bij een tweede oude watertoren. Stappen vervolgens langs het station van Niel recht naar de Walenhoek. Onderaf de spoorbaan is het heerlijk wandelen langs de oude kleiputten, nu prachtige vijvers waarin de zon zich weerspiegeld. Ter aankomst stelt Martin een terrasje in de schaduw voor. Zijn wederoptreden blijkt succesvol afgerond. Hij rijdt richting werkplek in Leuven, wij moeten een kwartiertje bussen tot thuis. We maken de bedenking dat deze tocht wel erg leek op hetgeen …. André hier vroeger voor wsv Schelle uittekende. Toeval zei U ? 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/070620...

 

 

08:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, - n

06.06.2015 KWB Poederlee

Rik (Bornem) is tussen Berchem station en Herentals onze gezel. Daar wacht hij op bus 210, ik heb een knooppunten route uitgetekend tot Poederlee, ruim 7,5 km lang. We passeren voorbij het huis van Jeanneke, de kruisweg en de Toeristentoren. Duiken aldus de Kempense sparrenbossen in, de zandgrond nog nat van het onweer gisteren. Het grijze zwerk trekt langzaam open naar blauw en zonneschijn als we de groene akkers instappen, weilanden en ontluikend maïs. Brugje over de schuimige AA en dan terug de bossen in. Kruisen hierbij een paar keer het parkoers en begroeten hen die reeds op pad zijn. Het is erg rustig in het Mollenhof, weinig deelnemers blijkbaar. Het parkoers blijkt uit drie lussen te bestaan waarvan we vermoeden dat ze elk zo’n 8 km lang zijn.

De eerste etappe voert langs de voetbalterreinen van VC Poederlee en dan de bossen in die wij op onze heenweg al bewandelden. Aan de overkant van de steenweg, in Zittaart, blijven we bospaadjes lopen, open plekken tonen ontluikend maïs en patatten. Finaal lopen we langs de nieuwe wijk Rooyaerde terug de dorpskom in. Zijn anderhalf uur onderweg geweest.

Lus twee stuurt ons langs Biezenhoek richting Lille. Is redelijk lang huisjes kijken tot de Boskapel. Ze doet haar naam eer aan, we lopen vanaf dan terug door sparrenbossen. Graspaden en wat beton laten ons landelijk wandelen langs enkele hoeves. Bij Zittaart lopen we even parallel met de eerste lus alvorens nog eens een bos in te duiken met prachtige frisgroene varens. Sluiten af met een lange rechte baan : Heikant tot de kerk van Poederlee. Nog één etappe te gaan.

Met de geur van hooi in de neusgaten stappen we richting Zielehoeve. Kaarsrechte landelijke betonbanen worden ons deel. Eén huisgevel is versierd met wel 15 zwaluwnesten, jaren geleden dat ik dit nog mocht aanschouwen.  Mogen een breed zandpad op ‘in the middle of nowhere’. We hebben geen idee waar we zijn tot plots het naambord Poeyelheide verschijnt. Is warempel de controlepost van de tocht die uit Gierle vertrekt ! Zo zien we ook deze plek eens vanuit een andere hoek. Langs camping De Brem keren we terug richting Lille en Poederlee. Steken daarbij de van frisgroen voorziene AA over. Hebben ter aankomst ruim de tijd om ons Duvelke te savoureren. Nemen bus 429, sneldienst naar de Koekenstad en zo terug naar Hemiksem. Lekker wandelweertje vandaag, we hebben er van genoten.  

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/060620...

08:53 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

19-05-15

14.05.2015 Wandel Mee Ruisbroek te Puurs

De bezuinigingsfobie van De Lijn daagt ons uit. Eerste bus van Boom naar Dendermonde om 10:30 ! Maar wij zijn geen doetjes, wel wandelaars. Vertrekken om 08:00 vanaf de Boomse Markt over de beide waterlopen richting Prayon-Rupel. Pijltje voor fietsers richting Puurs, meer hoeven we niet. Wandelen zo’n 6 km ‘immer gerade aus’ langs de spoorbaan maar wel in het groen tot station Puurs. Hebben ons opwarmertje daarmee gehad.

Vandaag staat de wandeltocht in het teken van het Klein Brabantse witte goud, asperges. Korte opdracht dus van slechts 21 km. De langste afstand krijgt meteen een extra lusje aangeboden van ruim 4 km. Corrie, nog een beetje moeilijk te been maakt er dankbaar gebruik van. Via Hof Ten Berg duiken we de weidse akkers in, granen in de was en natuurlijk bloemkolen, de echte trots van Puurs. Keren op onze stappen terug  door de prachtige vallei van de Vliet.  Haast dichtgegroeide beken, donkere plassen en een grindpad dat ons tussen al dat moois doorloodst. Heerlijk stukje natuur tot de watertoren. Nog even een ommetje langs de oude spoorbaan richting Dendermonde, een toertje langs de markt op het kerkplein. Fraaie opener dit.

Het langere werk begint met nogal wat straten richting Fort van Liezele. Zien we de omgeving eens bij ontluikend maïs i.p.v. de twee meter hoge planten. Maken een kwart van de plas rond en gaan dan weer tarmac lopen richting Breendonk langs Essendries. Het ommetje stuurt ons finaal naar Kalfort en zijn woonwijk Fabiolapark. Ik ben hier heel bekend wegens net geen twintig jaar werkzaam geweest. Pauzeren doen we in een splinternieuw maar veel te klein dorpshuis. Kunnen nog net twee stoelen bemachtigen en een terrasje doen met zicht op een hypermoderne stenen kruisweg, massieve beelden.

De Hobohemmers en Patje Kloek blijken ons voor te gaan op de lus van de 21 km. We volgen even de spoorweg, omgekeerde richting van daarstraks en duiken dan de weidse velden in. Weilanden zijn steevast omgetoverd tot een gele zee van boterbloemen. De paden liggen er stoffig bij in de Kleine Amer. Een tarmacje slingert ons door het groen richting Ruisbroek en nog eens de spoorbaan bij het station aldaar. Nog één wijkje en we duiken moerassig groen in. Heerlijk stukje natuur langs helgroene kroosgrachten. Stukje spoorbaan (nog eens) en dan het Coolhembos. Schitterend biotoop met tot onze verbazing een gracht die ooit dienst deed als waterweg in verbinding met … de Rupel en Hemiksem ! Na het Fabiolapark pauzeren we een laatste keer in Kalfort. Het is er al wat rustiger.

De laatste drie kilometer wordt niet veel soeps meer, denken wij. Strookje spoorbaan uiteraard maar dan wordt het tot onze verbazing weer feest. Een heel leuke oude kasseiweg in het groen zet ons af bij de expresweg en dan duiken we meteen de  velden in met de magistrale kerk van Puurs als baken. Het geurt er zowaar naar daslook. Mobieltje geeft signaal, Martin zit op ons te wachten ‘voor een kop koffie’. We reppen ons naar de finish voor een toch gezellige babbel met onze onfortuinlijke wandelmaat. Hij ligt echt wel in de lappenmand met een geblokkeerde knie. Linda krijgt hem aan het lachen met haar verhaaltjes over ons wedervaren. Na en uurtje of zo nemen we afscheid … busje komt zo. We duimen voor je makker !!

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/14052015Puurs

 

21:35 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende