17-04-14

13.04.2014 Schorrestappers Boom

Zondagmorgen en Linda is alweer paraat. Binnen het kwartier rijden krijgen we een plaatsje aangeboden in bedrijvenzone Krekelenberg op de grens van Boom met Niel. De Schorrestappers organiseren er hun Pompierkestocht, uiteraard in de kazerne en met de medewerking van de spuitgasten. Komen er weer heel wat bekenden tegen waaronder Lucien (Kruibeke), Rudy (Edegem) en nieuwbakken Antwerpenaar Jerome. Deze laatste met de fiets zoals het een Noorderling past.

De langste afstanden (tot 28 km) worden via de bedrijven weggestuurd naar de overkant van de spoorbaan, voorbij café De Wandeling. Even tussen Boomse woontorens door, vervolgens over de snelweg A12, het park van Boom wacht. Vreemd hoe drie duo’s zich verslikken in dezelfde pijl bij de tennisterreinen. Hij is nochtans vakkundig op een paal aangebracht en wijst naar links en niet rechtdoor. Samen met Legion Flanders en zijn maatje uit Schelle maken we een lange zwerftocht door het prachtige park. Bij de waterkant al meerdere nesten jonkies, altijd een vertederend zicht. Terug aan de overkant van de snelweg gaat het achterom het Boomse station richting Belgica scheepswerf en verderop Noeveren met zijn steenbakkerij archeologie. Hier pauzeren we een eerste keer in zaal De Koophandel na breed uitgesponnen 6,7 km.

Linda’s knie doet het goed en we vervolgen monter onze weg. Dwars door Noeveren, langs de kerk van Hellegat en Kim’s Place op de Rupeldijk. We duiken de onvolprezen Walenhoek in langs de bosrijke zone. Op de eerste vijver zowaar een broedende fuut, toch wel zelden zo zichtbaar. Bij de gemeentelijke sporthal zijn we meteen in Niel. Doorkruisen het dorp tot rustpost Den Tighel in het centrum. Menigeen doet er al een terrasje, al vinden wij het toch nog wat frisjes.

Hebben een lange lus van 8,0 kilometer voor de boeg. Meteen de Rupeldijk op net voorbij het Nielse rusthuis. Aan de overkant van het water de kerk van Wintam en de gelijknamige zeesluis. Waar het even kan duiken we het Niels Broek in. De slingerpaadjes in het moerassige terrein zijn verrassend goed begaanbaar. Dit is genieten ! Waar de 21 kilometer weggaat, moeten wij terug de Rupeldijk op tot bij het Tolhuis. Weg van het water nu en het brede beton van Laardijk opzoekend tot de Boerenkrijgkapel, allemaal grondgebied Schelle. Wat komt dit parkoers ons bekend voor, vermoeden er de hand van A. nadrukkelijk in. Dokkeren over de keien van een verlaten spoorbaan verder tot de steenweg naar Niel.  Biesaerdeweg is voor ons een nieuw paadje, daarna wordt het weer routine in onze omzwerving van de weilanden die Broeklei noemen. We pikken de 21 km weer op en koersen allen samen naar het rusthuis en zijn park. Zijn één platanenlaantje van Den Tighel verwijderd.

Het is nog vroeg en dus lopen we de verkorting van de 21 km, zijnde 4,3 km als extraatje. Na de laatste pauze in Den Tighel gaat het dan richting watertoren en opnieuw de kiezelige spoorbaan, voetmassage. Bij de nog in gebruik zijnde spoorbaan en d’Aa Statie van Niel krijgt de 28 km nog een extraatje. Gaan wat achterafjes lopen in de wijken van Niel & Schelle. Een lusje door paardenweiden zet ons af bij de Pierstraat. Even verder bereiken we opnieuw de spoorbaan en duiken opnieuw Walenhoek binnen. Wordt een pracht van een omzwerving langs de vele vijvers, oude kleiputten. Een gebied dat je nooit beu wordt ! Bij het uitkomen van de natuur wacht het kasseitje voorbij een voetbalterrein en een laatste strookje natuur bij ’t Geleeg. We presteren het fout te lopen op nauwelijks 200 meter van de meet. Zijn toch net op tijd binnen om die andere meet te zien … in Roubaix. Bij onze Duvelkes praten we na met een wandelaar van Police de Jette. Eh ja … we hebben de tent nog eens gesloten.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/130420... 

 

21:40 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

12.04.2014 Vaartlandstappers te Battel

Ik voel mij hondsmoe op vrijdagavond. Besluit onze reisplannen voor dit weekend op te bergen. Wat langer slapen en dichtbij huis wandelen wordt de boodschap. Vanmorgen dient Linda dan ook nog eens de handdoek te gooien wegens een dikke knie waar ze geen kracht kan op zetten. Ze brengt mij met de wagen naar Battel bij Mechelen. Deze tocht van de Vaartlandstappers wandelden wij nog nooit al is de omgeving ons natuurlijk niet onbekend.  Veel bekenden in de startzaal onder de kerktoren met onder andere Linda (Nijlen), Cois (Aartselaar), Lisette & Johan (Meerhout) en clubmaatje Roger. Het parkoers blijkt uit drie lussen te bestaan variërend van 6 tot 13 km.

Ik volg gedwee de adviezen van de parkoersbouwer en start met de kortste afstand. Door nog stille straten zet ik koers naar de Dijle-oever, de rivier gehuld in een dicht mist. Brr, het is nog frisjes. We worden over een grasdijk in wording gestuurd, er zijn grote infrastructuur werken aan de gang, Sigma plan genaamd. Kievitten laten zich horen dollend over een aanzet tot vijver. Zo bereiken we het kanaal dat Leuven en Mechelen met de Rupel verbindt. Even een heen-en-weertje tot rustpost op boot Wilford. Ik keer zonder stoppen op mijn stappen terug. Wandel een heel eind langs het water, langs vele aangemeerde bootjes van allerlei slag. Deze oever doet dienst als museum. Seringen staan in bloei waar ik tussen de huizen een bosje in duik. Even verder ben ik weer aan koffie toe. Sla intussen een babbeltje met Rik (Bornem) over het wedervaren van de treinreiziger in het algemeen en wandelaars die wij niet meer tegen komen de laatste tijd.

Ga op pad voor lus 2, zo’n 8,5 km lang. Moet Battelbrug over en de andere oever van het kanaal volgen, in dezelfde richting als daarstraks. De zon komt piepen, de pullover kan uit. Voorbij een voetbalterreintje duik ik de natuur in. Kan zwerven over een graspad in de open ruimte. De parkoersmeester stuurt ons onderaf de Zenne door een gelukkig droog liggende beek. Risicovol dit strookje in de tocht opnemen. Maar de beloning is navenant. We duiken de vettige paadjes van natuurgebied Den Battelaer in. Heb net geen natte voeten al is het even schaatsen door de zwarte blubber. Aan de overkant van de steenweg naar Willebroek wacht het groen van Vorendonk. Stille tarmacjes voorbij een manege en langs populieren in het frisgroene blad loodsen mij richting Leest. Rechttoe, rechtaan nu langs een steenweg tot een witte wijk en opnieuw Battelbrug. De tweede opdracht zit er op. Even bij babbelen met clubmaatjes Ghislaine, Cowboy Luk en Jack. Linda (Nijlen) waarschuwt dat op de grote lus de rustpost niet is aangegeven. Luk blijkt dan weer fout gelopen te zijn. Een verwittigd wandelaar is er twee waard.

Ik stap opnieuw voorbij Den Biechtstoel. Zijn terras doet gouden zaken aan zonnekloppende wandelaars. Terug over Battelbrug en vervolgens een stille straat in, de Oude Leestsebaan. Duik Robbroek in, vooral bestaande uit weilanden en knotwilgen. We wandelen letterlijk door de wei en langs grachtjes tot op grondgebied Hombeek. Ik weet, de lange Stuivenbergbaan is even saai maar vrijwel de enige oplossing om onder de E19 door te komen. Wandel vlotjes voorbij de splitsing van lus 3 & 4, die Luk denkelijk miste en zo naar het Mechelse park Vrijbroek. Heerlijk wandelen is het hier langs vele waterpartijen en stille laantjes. Sommigen vormen een roos tapijt van afvallende bloemetjes Japanse kerselaar. Het wordt een lange omzwerving. Het advies van Linda indachtig stop ik bij het eerste cafeetje ’t Park net als menig ander wandelaar. Na een lekker drankje vervolg ik mijn weg langs de tweede uitspanning met ruimer terras en … bord ‘rustpost’. Nog niet goed wakker vanmorgen Linda ? Ik loop uiteraard gelijk door, dwars door de rozentuin. Heel wat kleur al, maar nog geen rozen. Stap vervolgens langs prachtige kastanjes, hun kaarsen fier rechtop. Bij het Vissershuis verlaat ik het park en loop door een stil laantje richting Stuivenbergvaart met zicht op de Brusselpoort. Verlaat vrij snel het water en ga zwerven langs achterafjes met uitzicht op tuintjes en ‘bergplaatsen’. Loop dan langs recente woningen van meer gegoede burgers. Bij patattenvelden komen lus 3 & 4 weer samen. We stappen allen naar de vaart, onder de E19 door en recht naar de finish.

Linda komt er ‘just in time’ aan en we genieten samen van een paar Duvelkes. Het gaat beter met de knie na wat losfietsen, meldt ze triomfantelijk. Ik heb een best aangename tocht achter de rug. Morgen is een andere dag.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/120414... 

  

 

 

 

 

 

 

21:38 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

12-04-14

06.04.2014 Alcatel Bell Hoboken

Ik ben nog maar net uit bed als Linda al op pad gaat, op zoek naar wandelpijlen en andere indicatoren. Ze komt triomfantelijk terug naar binnen. De parkoersmeester van Alcatel Bell hing net splitsingsborden op aan café ’t Nief Perdje (nu ’t Keverke genaamd), zo’n 100 meter van ons echtelijk dak. Wordt dus onze start en eindmeet vandaag. De 30 km maakt er een extra lus van 7 km door Hemiksem en daar beginnen we mee, netjes door onze straat lopend. Oranje pijlen op oranje verkeersborden, we hebben het er in eerste instantie moeilijk mee. Stappen rechtdoor richting Callebeek tot het eerste bosje. Gaan we uiteraard verkennen, het al hoog opgeschoten ‘pannenkoekenkruid’ tot aan de enkels. Vervolgens de Scheldedijk op, genietend van een heerlijk zonnige lente ochtend, wandelend tot de Sint-Bernardus abdij, ons gemeentehuis. Zwerven door zijn tuinen tot randje Schelle en de monding van de Vliet. Stroomopwaarts de diep ingesneden beek volgend nu tot de kerk van Schelle en zijn scheve toren, prachtig toch ! Aan de overkant van de steenweg de Bosstraat, de brandweer kazerne en het zwemdok. Paardenkastanje staat zowaar al in bloei, de kaarsen fier rechtop. Een zachte Finse piste loodst ons tot de oude watertoren en dan lopen we binnendoor langs straatjes waar we anders nooit komen tot de Hemiksemse gemeenteplaats. Pauzeren doen we thuis in de keuken met de koelkast inhoud binnen handbereik.

Jacqueline gaat er net vandoor, de lus op, als wij onze tweede etappe aanvatten. Langs de Putteman gaat het door nog steeds stille straten richting Mastbos, zigeunerkamp en Macadammeke. Draaien deze keer rechtsop rond de vijvers van Fort VIII en duiken dan het park Zorgvliedt binnen. Ook het kleinere Hobokense parkje komt aan bod. Dan volgen stille straten naar de spoorbaan en even verder rustpost De Schorren, een uit de kluiten gewassen buurthuis. Zijn al zowat halfweg onze daguitstap. Na de koffie lopen we het kleine lusje van zo’n 3 km. Linea recta station van Hoboken-Polder, ons verwonderend over twee poezen met drie poten. Duiken het groen van Polderstad binnen en genieten er van in twee lusjes rondom bedrijf Procap, gespecialiseerd in de productie van doppen voor petflessen. Moet kunnen. Slaan de pauze bij De Schorren over, lopen gelijk door naar start en finish. Polderstad en zijn groen komen nu uitgebreid aan bod. Het hemelse gedruppel nemen we er maar voor lief bij. Kowalski paarden storen zich niet aan de tweevoeters, blijven midden op de wandelweg staan en laten zich zowaar gewillig aaien. De 30 km krijgt nog een extraatje langs een verweerd spoor. De natuur heeft de mens hier haast volledig terug verdrongen, Natuurpunt zorgt voor bewandelbare paden. Bij het verlaten van het groen gaan we de kassei op van Nafta- en benzineweg, de oude petro-haven van Antwerpen. Hoe groot kan een contrast zijn ! Q8 en BP hebben hier nog kleine productie eenheden aan de rand van het moeras. Voorbij de Scheldedijk dokkeren we een eerste keer de kasseitjes van Nele & Patrache op. De parkoersmeester kent zijn vak en wisselt af met onverharde bospaden en zowaar een prachtige vijver. We duiken binnen in de Jachtclub, startplaats van dienst en doen een terrasje bij een lekkere Ommeganck.

Het is nog te vroeg om naar huis te wandelen en dus beslissen we de 6 km mee te pikken. Terug het kasseitje op dus en even door de wijken van Polderstad. Zullen twee keer bij De Schorren passeren zonder stoppen, behalve om even Linda (Nijlen) te plagen. Toch wel een mooie groene lus door de Polder voor de kleinste afstanden vandaag. Na een tweede Ommeganck op het toch wel winderige terras is het tijd om naar huis te wandelen. Bepijling is er niet meer en dus doen we ons eigen ding. Lopen langs Maccabi en tot Fort VIII nog wel ongeveer het parkoers maar kiezen dan opnieuw voor Macadammeke en Mastbos, waar een fazantenhaan over zijn harem van 4 ‘pullen’ regeert. Wat binnendoortjes tot de Lindelei en ’t Keverke, we zijn vroeg thuis vandaag. Hebben heerlijk genoten van toch weer een prachtige Alcatel tocht die meer dan 1.000 wandelaars mocht begroeten. Meer dan verdiend wat ons betreft. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/060420...  

20:22 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

05.04.2014 Pompoenstappers Kasterlee

Na het kappersbezoek reppen we ons oostwaarts. Ons autootje rijdt opnieuw haast geluidloos nu de band met fout vervangen is, geen schudden en beven meer. Krijgen centrum Kasterlee een parkeerplaats aangeboden op een braakliggend terrein dicht bij de startlocatie. Hans & Kathy zijn al onderweg voor hun extra lus van de marathon. In de startzaal nog meer bekenden met Tiny & Dany, Rudy de postbode en zowaar cowboy Luk. Deze laatste op praktijkles voor een cursus wandel initiator. Heb ik in een vorig leven ook nog gedaan samen met Jules, onze gastheer van vandaag. Heb er helaas nooit iets mee aangevangen.

Gezien het nog redelijk vroege uur kiezen we voor 35 km en moeten zodoende onze vrienden uit Deinze achterna. Aan de overkant van de steenweg naar Geel wandelen we voorbij de lokale voetbalhelden richting Oosteneind. Lopen langs bosjes en weilanden meestal onverhard tot bij de Nete die we een tijdje volgen. Keren terug naar centrum Kasterlee langs Keeses molen die blijkbaar maar niet gerestaureerd geraakt. Onderaf het Kabouterbos gaat het dan terug naar de startzaal. Hebben een leuk opwarmertje van 5 km gelopen. Tot onze niet geringe verbazing voert Colette een team van een zestal Waalse wandelaars aan met zelfs ‘pater fotographe’ Claude in de rangen. Het doet ons echt plezier ze hier te mogen begroeten.

Door stille Kastelse straten volgen we hen richting nieuwe expresweg ten noorden van de gemeente. Langs pril groen stappen we voorbij een KMO zone en dra volgt de eerste bosstrook bij Hazenberg. We lopen hier haast moederziel alleen. In de wijk Lage Rielen wordt een paartje dat 50 jaar getrouwd is bloemrijk gevierd, leuk toch ! Onverharde paden slingeren ons langs weilanden waar de paardenbloem in alle glorie floreert. De eerste patatten steken ook in de bewerkte akkers. Bij Hoge Rielen wacht de tweede pauze bij een voetbalterreintje. Hebben er een kleine 13 km opzitten.

De zon breekt door de wolken als we een fietspad opgaan dat voorbij een moeras overgaat in onverhard. Onbekend terrein voor ons, dit uitgestrekte landelijke gebied doorsneden met grachtjes. Tot bij ‘Volkers’, daar weet ik het plots, we lopen het omgekeerde Sniederspad richting Grote Caliebeek en de kazerne van ‘onze jongens’ in Tielen. Prachtig stukje overigens, deze strook langs de beek en even verder visvijvers. Wandelen achterom de Gailly kazerne richting jonge, moerassige bos en zijn vlonders met ‘kiekendraad’ overspannen. Nog een strook door de velden en we zijn weer bij de rustpost van Hoge Rielen. Jefke zit er van een Duvelke te genieten. Hij loopt een alternatief parkoers richting Tielen station.

Betonbaantjes loodsen ons nu rondom het Tielense vakantie domein richting Rielenkapel en gehucht Zandhoef. We stappen richting dezelfde expresweg van daarstraks … die we ook meteen weer achter ons laten. Langs een moestuin in wording stappen we de bossen van Rulheyde binnen. Er wacht ons dat prachtige paadje langs een diep ingesneden beek. Dacht Linda eerst aan inkorten ze heeft weer moed gevat en we blijven op het voorgeschreven 35 km parkoers. Brede zand- en grintpaden worden nu ons deel tot we weer in de bewoonde wereld aankomen van ’t Goor en zijn rustpost bij de Lindekeshoeve.

Hebben nog een kleine 5 km voor de boeg. Deze wordt opgevuld door die typisch Kempense bossen. Beetje heuvelend deze keer met afwisseling tussen naaldbomen en statige beuk. De drukke baan is hier ondertunnelt en dus ploeteren we ons een weggetje over zijn zanderige rug. Dra komt de scholengemeenschap in zicht en wacht ook voor ons … den Duvel. Even een hilarisch moment als een wandelaar prompt van zijn stoel valt. Heeft duidelijk wat te veel van het sterke vocht genoten. Wandelaars helpen hem naar huis waar hij zal kunnen recupereren. Bij de laatsten zoeken ook wij ons karretje weer op. Het was nog maar eens lekker wandelen bij Jules en de Pompoenen, bedankt voor de goede zorgen.  

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/050420...

 

20:20 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -k

05-04-14

05.04.2014 Herentalse Wandelclub te Poederlee

Er kan bij mij eindelijk nog eens een snipperdagje af om met Linda te gaan wandelen. Van onze voordeur tot Herentals station is nauwelijks een uurtje reizen. Toch hebben we er dan al twee treinritjes opzitten. Ons eerste wandeluurtje wordt ingevuld door de Streek-GR van de Kempen. Los door de Looyse stad tot standbeeld ‘Potteke Vol’ en het kasseitje in het begijnhof. Strookje bos nu tot de vistrap op de Kleine Nete. Vervolgens langs ziekenhuis en watertoren naar de volgende groene strook. De klim van de kruisweg tot de Toeristentoren die liepen we al tientallen keren. Het is opletten voor de markering maar we komen er feilloos doorheen en stappen monter door de Kempense bossen in noordelijke richting. Denken we toch … want we spelen de roodgele markering even kwijt. Kunnen ze invullen met de pijlen van de Herentalse Wandelclub, onze gastheren voor vandaag. Zij blijken trouwens verderop netjes aan het handje van de GR route te lopen. Het terrein wordt meer open, landerijen eigenlijk, doorkruist door zandpaden. We stappen middels een bruggetje over rivier de AA. Duiken verderop de Kempense sparrenbossen in tot de Heggekapel en zijn bidweg. Startzaal De Kouter ligt dan vlakbij, we zijn anderhalf uur onderweg.

Uit informatie die we onderweg van wandelaars oppikten hebben we al een kleine helft van de 10 km lus afgelegd. De tweede helft sparen we op voor de terugweg. Rest dus twee lussen van respectievelijk 7 en 5 km, zoals door de parkoersmeester aangeboden. Wij pikken er eerst de 7 km uit. Na de dorpsachterafjes stuurt onze gastheer ons richting Heikant en Lille. Elke hoeve heeft hier zijn naam, Willaerthoeve, Hessehoeve etc.. Blijven vertedert in het landelijke staan bij een pasgeboren kalf. Schattig toch, die prille natuur ! Na de akkers en weilanden volgen stille straten, de werkmens is niet thuis. Landelijke lentegeur prikkelt onze reukorganen. Bij de dorpskerk van Poederlee weten wij de pauze vlakbij. Wegenwerkers zijn vriendelijk maar we hinderen elkaar, ik meld het aan de organisatie, die meteen op pad gaat voor de nodige aanpassingen aan het parkoers. 

Hoog tijd voor een soepje. Komt Jeroen daar niet aan, heeft net als ik een goed gekozen snipperdagje. We gaan samen op pad tot de splitsing van 5 en 7 km. Bij Schrieken ‘genieten’ we nog eens van de landelijke geuren. Leuk kort lusje trouwens met heel wat groen en onverhard. Het kan hier.

Tijd voor de terugweg met de groeten van Jo en Lowie. Bij haast zomerse temperaturen stappen wel langs het voetbalterrein richting sparrenbossen. Het terrein gaat over in tarmac en landelijk. Bij een steenweg zoeken we rivier de AA op. Ruilen hem in voor jong bos, Den Haert genaamd. Op de velden laat de boer zijn beer los. Ploegend door de diepe voren getrokken door zijn tractor houden wij de adem in. Paadjes langs rossige grachten sturen ons het open land in. Tarmacjes volgen langs enkele huizen tot het volgende bos. Ik herken plots de GR route van Lichtaart naar Herentals en dus pikken wij deze op. Kruisen nog een paar keer de wandelroute maar volharden langs de spoorbaan en de chalets van het Hermelijnpad in onze boosheid. Komt dus goed. We ‘pakken’ de bulten rond de Toeristentoren, dalen af bij de Kruisweg en doen een terrasje in centrum Herentals. Omstreeks 18:00 zijn we terug in Hemiksem na een heerlijke haast zomerse wandeldag. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/030420...

 

21:00 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

02-04-14

30.03.2014 De Stroboeren te Linkeroever

Zomeruur of niet, wij laten ons door bus en premetro reeds om 07:00 afzetten op Linkeroever. ‘de parking’ zeggen rasechte Antwerpenaren oneerbiedig en de Stroboeren zullen ook vandaag hun ongelijk bewijzen. De temperatuur scheelt met vorig jaar zo’n 20 °C, de dikke sneeuwvacht is vervangen door prachtig in bloei staande paasbloemen. Van een contrast gesproken. Ondanks het vroege uur heerst er een gezellige drukte in de ruime startzaal. Wij gaan vandaag nog eens uitrukken voor een marathon. Ik heb er zin in na een dagje binnen zitten tijdens de open deur dagen van de baas.

De langste afstanden zonderen zich al meteen na de koffie af van de anderen. We stappen voorbij de flats van de Charles Decosterlaan en andere brede wegen richting Van Eedeplein en zijn Sint-Annatunnel. Voor het eerst mogen we tijdens deze tocht 31 meter onder ’t Scheld door wandelen tot bij de rommelmarkt van Sint-Jansvliet. Kiezen er voor de nog stille Kloosterstraat en zijn antiek- en meubilair winkeltjes tot bij de Vlaamse Kaai. Uiteraard geen foorkramer te bespeuren en de restaurantjes zijn ook nog gesloten. Linea recta lopen we naar en voorbij de Waterpoort. Dokkeren langs de kasseitjes van de oude Schelde kaaien tot de andere, kleinere voetgangerstunnel. Trappekes af en door de witte pijp met het geronk van koning auto die door de Kennedytunnel raast als achtergrond. Jef ‘sneus’ uit Wilrijk komt met de fiets, is op weg naar de start. We nemen samen de lift tot de begane grond bij ’t Galgenweel. Blijkbaar lopen heel wat wandelaars hier fout wegens een 1x en 2x. Misschien wat dun bepijld maar voor ons wel duidelijk. Gewoon de steenweg af tot de eerste huizen van Sint-Anneke en dan door stille straatjes tot de eerste rustpost. We hebben een lekkere aanloop van zo’n zeven kilometer in de kuiten.

De tweede etappe loodst ons over de Blancefloerlaan en zijn weelderige paasbloemen. Langs wat volkstuintjes gaat het naar korfbalclub Sikopi, waar de kortere afstanden rust hebben. Samen gaan we de erg ruime hondenweide op richting Middenvijver. Patje en zijn Denise stappen met de clubmaatjes een kortere afstand vandaag. Hangen een verhaal op van de zware tocht in Treignes gisteren, met afpijling en kilometers die erg relatief waren. Het zal ons later bevestigd worden door Kathy & Hans. De Middenvijver dus, één van de meest recente parkcreaties van ’t Stad. Vorig jaar in de sneeuw, nu met een reeds broedend waterkieken. ’t Kan verkeren. Bij ‘de Frut’ (Gazet van Antwerpen) pikken we de brede steenweg op die ons aan de overkant van de expresweg afzet. Bij een fitness centrum gaan we met z’n allen ’t Rot in. Voor slechts een klein stukje dit jaar want de parkoersmeester stuurt ons over het Vredespad, langs pril bloeiende fruitgaarden, richting Zwijndrecht. Een prachtig ommetje langs kerselaars in witte bloei, we bereiken De Trechter en de tweede pauze na net 15 km wandelgenot.

Heel veel bekenden hier met zelfs een ruime delegatie uit Waalwijk en dat vinden wij super leuk. Na het soepje en de boterham vervolgen wij onze weg door een witte wijk en een steenweg langs nog meer zurig geurende fruitbloesems. We stappen over een landdijkje voorbij de terminus van tram 3. Weten dat deze etappe wat minder zal zijn. De Fortstraat slingert zich tussen spoorbanen door de polder, grondgebied Melsele. Opmerkelijk veel paardenbloemen zorgen voor een helgele achtergrond. Snelstapper Rudy raast ons voorbij. Wij volgen hem langs vele achterafjes door recent gebouwde wijken van Zwijndrecht, nieuw voor ons. Bij het station kunnen we een terrasje doen in café Borrelbabbel, uitnodiging waar alle wandelaars gretig op ingaan. We zijn net over halfweg.

Moeten nu langs burgerhuizen met allen platte daken tot bij het sportcomplex van Turk Sport. Kunnen vervolgens opnieuw genieten van een strookje natuur tot de spoorweg die Antwerpen met het westen verbindt. Trappekes op en trappekes af, we lopen traditiegetrouw naar de bedrijfsgebouwen van de Baarbeek. Twee tunnels veder wacht een waterzuiveringcentrale en het Burchts Weel. De langere afstanden maken er een lange omzwerving langs schorren en slikken, de getijden van de Schelde ter wille. Pauzeren doen we zoals altijd in de hondenclub. Het aangeboden Patrache biertje vindt er gretig aftrek. Wij wachten nog een beetje voor het sterke vocht, hebben nog 13 km voor de boeg.

Stappen opnieuw het Burchts Weel binnen, kuierend over een zandpaadje met opvallende duinplanten, messcherpe doornen incluis. Achter het hoekje wacht een verweerd betonbaantje langs het prachtige Galgenweel. Het uitzicht over de witte bebouwing van St-Anneke en de torens van de Koekenstad is er fenomenaal. Telkens weer is dit mateloos genieten ! We stappen terug tot de GVA en wandelen nog een stukje Middenvijver en hondenweide. Dolen nog wat door de straten aan de overkant van de Blancefloer en pauzeren een laatste keer onder de moderne kerktoren.

Linda mag dan wel moe zijn, ze zal de volle afstand uitlopen op karakter. Ik heb verrassend veel energie vandaag, van de rugpijn is niks meer te merken. Zoeken nu meteen de Scheldedijk en zijn kasseitjes op in de buurt van de Sint-Annatunnel. Kunnen nog eens genieten van het magistrale uitzicht over Boerentoren, OLV toren, MAS en andere. Zelf lopen we gewoon rechtdoor langs de jachthaven tot de windmolen. Linksom wacht het Sint-Annastrand. De terrasjes zijn er beter bezet dan de opgespoten zandbank. We laten het gewoel achter ons en lopen door tot clubhuis Sint-Anneke met uitzicht op de petrochemie aan de overkant van ’t water. Terugkeren doen we door een strookje Sint-Annabos tot een immense speeltuin ingepalmd door de gekleurde medemens en zijn barbecue stellen. Nog even en we bereiken de finish … waar we nog net de laatste Duvelkes kunnen inpikken. 3653 wandelaars, tja die hebben dorst bij zo’n prachtig lenteweertje.

Bij wijze van afscheid weet voorzitter Ludo ons te vertellen dat hij zo blij is dat we samen huiswaarts keren. Laat ons hopen dat hij zulks binnen een maand in Maria-ter-Heide ook kan zeggen …      

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/300320...

21:32 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

13-03-14

11.03.2014 wsv Mol te Witgoor-Dessel

NMBS en De Lijn respecteren de theoretische rijtijden en zodoende zijn de korte pauzes van 6 en 8 minuten voor ons voldoende om vanaf 08:22 de Kempense koude te trotseren. Want fris is het als we vanaf de kerk van Dessel langs de stille straten van Heide naar Bivak Catico in Witgoor stappen. We zijn te dun gekleed voor deze gure maartse ochtend, mikken op de lentezon.

Het is opvallend stil in de tot zaal omgebouwde stalling. Het wandelgild reageert teleurgesteld bij de vaststelling dat de beloofde 27 km max. er slechts 21 blijken te zijn. Wij passen daar een wandelmouw aan, vertrekken na de koffie eerst voor een lokale 7km. Duiken vrijwel meteen de zanderige sparrenbossen in. Suskewiet is onze trouwe gezel. Draaien weg van de grotere afstanden en zoeken een pad op tussen bos en veld. Aan de overkant van een steenweg een recent geopend kerkhof en dan wacht een eerste keer De Gracht. Inderdaad een diepliggend waterloopje afgezoomd met aan weerskanten een wandelpad en een bomenrij. Moeten weg van het water en door de stille straten van Heide. Hierna volgt halfopen gebied, akkerland en sparrenbosjes. We zijn er moederziel alleen. Pikken De Gracht terug op voor een heen en weertje, met uitzicht op wit glimmende berken. De boer parfumeert zijn akkers en laat onze reukorganen mee genieten. Voorbij grappige, kleine hangbuikzwijntjes lopen we terug naar Catico. Hoog tijd voor een tas warme soep.

De zon komt stilaan door het grijze wolkendek piepen als we aan de 21 km beginnen. Terug het sparrenbos in en zijn zandpaden. Voorbij een rietven wachten wat akkers en dan gaat het richting kanaal. Merkwaardig dat wij sneller lopen dan een zwaar met grind beladen rivierboot. Leo (Mieke Pap) stoomt ons voorbij een landdijk op. Hij is al haast aan onze blik onttrokken als we een lange dreef tussen akkers aansnijden. Opnieuw bereiken we De Gracht en even verder de ons onbekende rustpost van Goudkarper. Vele bekenden hebben er al een etappe voorsprong. Zo ook de ‘op rust gestelden’ van de IJsetrippers Peter & de Jakke.

Na het aangenaam terrasje bij de visvijver snijden we de lus van net geen 8 km aan. Langs een veld van siersparretjes gaat het richting bewoning van Branddonk. Zoals we het gewend zijn beperkt wsv Mol het tarmac tot het minimum. We duiken speelbos Hodonk binnen, blijkbaar grondgebied Retie. Een ander grachtje zet ons af bij weilanden en berken die naar blad hunkeren. Het Warme Netepad, lezen we als we weer langs De Gracht lopen. Ettelijke kilometer deze keer tot voorbij Camping Berkenhof. Dan weer oogt het water bruin van het vergaande eikenblad, dan weer hel groen van het eendenkroos. Variatie zit er wel in en wij houden van natte biotopen. Even weg van het water voor een pad tussen berk en spar. De Gracht is dominant, loodst ons vanaf de Buizerbrug terug naar de rustpost waar we kort bijpraten met Jo (Globetrotters).

De laatste etappe begint, hoe kan het ook anders met De Gracht, deze keer langs en ook rond het Campinastrand. Een Nederlander sjokt voor ons uit, zwaarbeladen trainend voor zijn Compostella beproeving. Hij lijkt ons nog werk aan de winkel te hebben. Vanaf het kerkhof lopen we een tweede keer de lus van de 7 km. En dan … dan wacht den Duvel ! Nemen nog de tijd voor een babbel met ‘pannenkoeken’ Miel. De terugweg verloopt even vlekkeloos als de heenweg. Hebben een leuke, zonnige lentetocht in de kuiten zitten. Mooi werk toch weer van wsv Mol.

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/110320...

 

20:56 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

05-03-14

02.03.2014 Natuurvrienden Zoersel

Houden het vandaag bij twee busritjes met een ochtendlijk koffietje tussenin ‘oep de Rooseveldploatsj’. Huiveren als we er om 07:00 in de ochtend de Duvelkes al vlotjes over de toog zien gaan. Maar wij reizen sober naar Zoersel. Is heel lang geleden dat we nog eens bij de Natuurvrienden gingen stappen. Het is behoorlijk druk in de ruime startzaal, Herman is ook al van de partij, nam de eerste bus. Wij gaan op pad voor 30 km. Aanvankelijk door villawijkjes in het groen. Het is frisjes maar helder weer, een verademing na het grijs van gisteren. Aan de overkant van de steenweg wachten prachtige dreven en een eerste doorkijk over de imposante gebouwen van Abdij Westmalle, in een nieuw kleedje. We lopen met z’n allen richting Molenbos en zijn ranke sparren. Opnieuw begeleiden de vogels ons met hun mooiste liedjes. Al horen daar ook een stevig borende specht en een spottende gaai bij. De eerste rustpost na een kleine 7 km is er eentje die kan tellen. Is namelijk in de gerenoveerde kapel van de Nonnetjes op de terreinen van Sint-Jozef. We vergapen er ons bij het soepje aan prachtige glasramen en muurschilderingen. Hier blijf je met plezier wat langer zitten !

Maar er moet nog gewandeld worden. We zwerven door het domein van het ziekenhuis richting sparrenbos. Dra komen de prachtige dreven rondom de Abdij weer aan bod. De paters boeren duidelijk goed, hebben van het ganse domein een prachtig nieuw bedrijf gemaakt met ruime stallingen en brouwerij. De langere afstanden gaan hun eigen weg voor nog meer bos en een vettig paadje langs een heldere gracht. Bij een stralende hemel met witte wolken gaan we lange zandwegen volgen zoals de Heidemolenbaan en de Oude Lierse Baan. Tussendoor ook stroken van het Molenbos met z’n sparren en rododendrons. Pauzeren doen we in de hangar van bedrijf Luyckx, welbekend in wandelaars milieu. Leek ons een lange 8 km dit, bevestigt door menig ander stapper.

Maar niet gezeurd er wacht nog meer fraais. Een pittig windje begeleid ons over brede zand- en grintpaden. Boswegels liggen er dan weer vettiger en natter bij. Aan de onverharde Sint-Joblaan en zijn rododendrons lijkt geen einde te komen. We ruilen het in voor paden die we recent ook liepen vanuit Sint-Job. Staan de tochten van Zoersel voor ons historisch synoniem met slijk, we worden op onze wenken bediend. Gaan met z’n allen over een paar kilometer zigzaggen rond enorme plassen en soms ook wel onvermijdelijk door de zwarte blubber. Linda lijkt in haar nopjes te zijn, houdt het tempo strak. Ik moet even naar mijn tweede adem zoeken, een beetje de teugels vieren. Bij de chalets van het Schildense Rinkven ben ik weer bij de les. We komen zodoende gelijktijdig bij de laatste rustpost aan. De meeste wandelaars doen er een terrasje op de ‘pelouse’. Jefke en Rudy lopen de 24 km, onze maatjes uit Polderstad net als wij de 30 km, Denise en Patrick dapper de 40 km. Allen met een extraatje op de teller.

Samen met Jefke lopen we opnieuw de bossen in. Dra scheiden onze wegen. We maken een laatste keer een lange omzwerving door beuken- en sparrenbossen. Lager gelegen weilanden lijken wel vijvers. Bij domein ‘De Dennen’ pikken we kortere afstanden op. Als in een processie loopt de stoet door achterafjes en wat straten van Zoersel. Een klein hondje maakt de baan vrij voor zijn baasjes. Wij pikken handig aan en kunnen zodoende lekker tempo maken, menig stapper van kortere afstanden voorbij. In de zaal heerst een drukte van belang. Zoersel wist 3340 wandelaars te strikken vandaag. Zelfs Colette en haar ventje zijn van de partij net als Kristel & Jeroen. Het moet gezegd dit parkoers en de toch wel uitgebreide catering verdienden dit succes. Een beetje moe maar tevreden reizen we super vlot naar huis terug, naadloos van de ene bus in de andere stappend. Volgend weekend plannen we de klassiekers Zellik & Bazel.        

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/020320...

 

22:19 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -z

19-02-14

16/02/2014 Bavostappers te Geel-Bel

Ondanks de vermoeidheid van mijn tweede zesdaagse op rij zich nog laat gevoelen maak ik Linda toch zachtjes om 07:30 wakker. Martin verwacht ons in Geel-Bel. Op de autobaan spelen we een paar keer haasje-over, nemen ook een verschillende afrit en parkeren aan weerszijden van de startzaal. Zo zijn we hé ! Ondanks twee verschillende startplaatsen is het behoorlijk druk in de zaal. De Wilskens vormen ons ontvangstcomité. Na de koffie en de knuffel aan wandelmama Jeanneke gaan we op pad. Beginnen met een lokaal lusje van een kleine 7 km. Het voert ons voorbij de stemmige dorpskerk richting Bruul. Het landschap varieert van halfopen met weilanden tot paden midden de statige sparren. Even wat villa’s kijken ook nadat een omvangrijke groep joggers ons vrolijk lachend voorbij gelopen zijn. Een breed zandpad loodst ons langs opengemaakt terrein. Sparren moeten plaatsmaken voor het herstellen van stuifduinen, lezen we op het infobord. Dwars door de volgende bosstrook komen we bij het geïmproviseerde parkeerterrein en de intussen bomvolle zaal. Kunnen nog net een plaatsje bemachtigen om even te pauzeren.

Lopen nu de andere kant op, dwars door de stoppels van geoogst maïs. Een kort heuveltje op, koning spar domineert weer. Voorbij een jeugdhuis wacht opnieuw de open ruimte. Gaan zwerven door de Netevallei richting Scherpenbergen en De Hutten. Bekend terrein dit. Aan de overkant van een steenweg even wat ploeteren door zwarte smurrie. Pauzeren doen wij in de voetbalkantine van De Zonnekloppers. Gaan vervolgens toeren rond het Meerhoutse centrum. Landelijk langs Gebergte, zo vlak als een pannenkoek overigens, en door het nog jonge Fabiolabos (1991). Komen bij voetbalterreinen uit en stappen door een recente woonwijk stilaan richting Volkshuis en volgende rustpost. Onderweg kijken we verbaasd naar een grasveld vol margrietjes, half februari nota bene. De rustpost zit overvol en het is er veel te warm. We doen zowaar een terrasje in de blakende zon !

Hebben ook hier een lokaal lusje voor de boeg. Een kasseitje voert ons naar de Prinskensmolen en even verder een moderne watertoren. We lopen wat landelijke achterafjes, zelfs door een korte holle weg. Vanaf het kerkhof pikken we opnieuw de nieuwe wijk van daarstraks op en dan gaat het linea recta terug naar het Volkshuis. Gerda en Mon komen er, in ’s zondagse outfit, een pintje drinken. Waar is de tijd dat wij samen Waalse en andere Olat tochten onveilig maakten. Jammer toch dat zij er de brui aan gegeven hebben. Wij hebben nog een uurtje stappen voor de boeg. Achterafjes voeren ons terug naar de Grote Nete en het, inmiddels gesloten, café bij de watermolen. We duiken terug de bestoppelde maïsvelden in. Een breed halfverhard pad voert een laatste keer naar de Nete. Wij verlaten het water voor een donker sparrenbos. Een pad in de open ruimte en langs een gracht ligt er dan weer vettig bij. Kan Martin meteen zijn nieuwe sloffen ‘dopen’. Het is overigens heerlijk wandelen door het niemandsland van weilanden onder een heerlijk zonnetje. Er wacht nog een laatste strook spar en dan kan den Duvel aangesproken worden. Ook Eddy Wils trakteert zijn gasten op een rondje.

En dan is het weer tijd om, bij een prachtige zonsondergang, ons karretje op te zoeken. We zijn de laatste op de wei. Bij de rotonde van Geel Punt is het even zoeken naar de juiste insteek richting Antwerpen. Verder verloopt onze reis vlekkeloos. Hebben weer een leuke dag achter de rug, een aangenaam weerzien bij de Bavostappers ook. Volgende week trekken we denkelijk naar Kathy & Hans in Deinze en zijn prachtige Leie vallei. Tot dan …  

 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/160220...

20:53 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -g

12-02-14

09.02.2014 Noorderkempen te Merksplas

Na een zesdaagse werkweek kom ik met tegenzin uit bed op zondagmorgen. Maar Linda heeft gelijk, ik zal en de beentjes strekken en een frisse neus halen. En fris is het inderdaad, de auto heeft de neiging te gaan slingeren bij de rukwinden op de E34. Met een ongewild ommetje langs Vosselaar bereiken we Merksplas. Belgische wegsignalisatie op zijn best. Beetje vreemde startplaats ook, de kouwelijke gang van een splinternieuw sportcomplex. We warmen ons dan maar figuurlijk op aan het gezelschap van wandelmaatjes uit Hoboken en Schelle.

Weer of hondenweer, we zullen onze 30 km lopen. Stille straatjes loodsen ons de dorpskern uit, de weidse velden in. Grote naaldbomen liggen er verpakt bij, klaar voor transport. Lievekenshoek klinkt zelfs niet schattig bij het gure winderige weer en de vele tarmacjes. We naderen een omgeving met vele serres. De pauze is voorzien bij Diary Farm Quirynen, net naast de stal met kalveren. Het kleine zaaltje zit bomvol. Alle wandelaars passeren hier dan ook 2 en 3 maal.

Koekhoven, zo noemt de landbouwersstraat van de rustpost. We lopen hem af voorbij nog meer breed uitgesponnen serres richting bosstrookje en eenzame kerk. Onder een paraplu duiken twee goedlachse wandelaars op. Annie & Willy hebben gisteren genoeg slijk gehad in Clermont, houden het vandaag netjes. Ze kondigen ons een mooie lus aan van net geen 9 km. We draaien inderdaad meteen een bos in. Passeren een scholengemeenschap en wandelen vervolgens een zompig graspad op afgezoomd met rododendrons. De 30 km mag een pracht van een vijver rondden, puur natuur. Daarna volgen de heerlijke groene dreven van het Graafsbos. We zijn in onze nopjes. Nog wat achterafjes met chalet bebouwing en we staan weer bij de kerk van het begin. Geheul noemt het hier en het wordt een ware gesel van regen en wind. Jacqueline komt ons tegemoet, heeft een halfuurtje voorsprong en begint aan lus 2. Na enkele honderden meter knokken tegen de vijandige elementen is een kom hete, verse soep meer dan welkom.

We zijn klaar voor de tweede etappe van 9 km. Bij Berkshoeve draaien we een lang breed pad met rode ondergrond op. Zullen het een paar kilometer linea recta volgen door halfopen terrein. De wind luwt, de regen maakt plaats voor een flauw zonnetje. Dit wandelt al beter. Bij een ven ontwaren we een zeldzame witte reiger. Wie zei daar ook weer dat afstandenstappers niks zien ? Moeten rechtsom een tarmacje op en knokken pal op de wind. Linda duikt achter me, ik probeer haar er plagend af te lopen. Bij de volgende bocht hap ik naar adem, ben even heel diep gegaan. We vervolgen onze weg over graspaden, verderop weer over brede langgerekte zandwegen, half verhard. Ik herken dit van eerder gelopen Streek-GR van de Kempen. Bij natuurgebied Zwart Water keren we stilaan op onze stappen terug. De parkoersbouwer heeft nog een verrassing in petto zijnde de Hoogmoerheide. Piet Konijn schiet schichtig weg, vrijwel voor onze voeten lopend. Wij genieten van een prachtig heideveld, vennetjes en grillige sparren. De laatste pauze bij Quirynen wenkt, maar eerst nog even de wind zijn zotte fluit overwinnen.

Hebben nog een uurtje voor de boeg. Tussen muren van glas stuurt een tarmacje ons richting Merksplas, de kopwind moeten we er voor lief bijnemen. Worden beloond met een zanderig pad dat naar een slingerende beek voert. Overstromingsgebieden liggen er dicht begroeit bij, een prachtig biotoop. Ook de jeugd denkt er zo over en houdt een heus moddergevecht in het nat. Vader mag straks de hoogdruk reiniger bovenhalen om zijn kroost terug te fatsoeneren. We wandelen nog door een prachtig park met waterloopjes en schitterende strooien figuurtjes. Onze tocht zit er op. Kan de parkoersbouwer gerust stellen. We hebben vandaag enkele ons totaal onbekende en prachtige stukjes Vlaanderen ontdekt. Onze terugrit naar Hemiksem verloopt vlotjes. Linda slaapt er zich doorheen, de niet aflatende storm heeft haar diep in het krachtenarsenaal doen duiken. En ik, ik heb mijn gedachten weer eens verzet, kan maandag terug het gevecht met de tandartsen aan.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/090220...

 

21:23 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, - m

05-02-14

02.02.2014 wsv Schelle te Hemiksem

Als ik om 08:00 uit bed kom is Linda al op zoek gegaan naar splitsingsbordjes. We kunnen vanaf onze eigenste dorpel vertrekken, zegt ze triomfantelijk. Wij zijn trouwens niet een klein beetje fier vandaag dat voorzitter Wilfried de IJsetrippers uitgenodigd voor een Promotocht in ons dorp. We zullen er meerdere tegen komen zoals Ghislaine, de Jakke en zijn Jeannine, den Tast, Viviane & Danny ook.

Maar we vertrekken dus van thuis uit. Volgen de 7km 2 x langs de visput van Terlocht. Zijn er nog gans alleen en verstoren een paar reigers tijdens hun ontbijt. Stappen door een wild bosje bij Callebeek en vervolgens langs de Schelde, stroomopwaarts. De lucht is staalblauw, de zon zet de ganse omgeving die tot Bazel en Wintam reikt in stralend licht. Heerlijk wandelen is dit. Langs de Sint-Bernardus abdij stappen wij voor het eerst tot onze nieuwe feestzaal Depot De Luxe en hij heeft zijn naam niet gestolen. Natuurlijk botsen we er meteen op vele bekenden, Diane & Rudy, de thuislopers, maar ook Jefke en zowaar Freddy Persoone in goede doen ! Nog 12 keer slapen en die verkast weer naar zijn tweede vaderland.

We gaan op pad richting brandweer kazerne en zwemdok. Aan ’t Kerkeneinde kiezen de langere afstanden voor een strookje Vliet en vervolgens over het tarmacje van het Cleydaelbos. Voor het tweede jaar op rij mogen met het prachtige gelijknamige waterkasteel bezoeken alvorens richting Groenenhoek te stappen. Wat villaatjes verder staat de poort van de Witte Hoeve wagenwijd open. Een zeldzaamheid dat we het domein van de vele kastelen mogen betreden. We pikken de kortere afstanden terug op en zwerven met z’n allen over moszachte paden langs de rododendrons. Wat een prachtig stuk parkoers is dit ! Langs stille Hemiksemse straatjes lopen we naar de eerste rustpost in de Lindelei, we zijn haast terug thuis.

Doen we natuurlijk niet, we duiken de Putteman in en zetten koers naar het onverhard van de Moerelei en het Mastenbos. Bij het permanente zigeunerkamp stappen de langere afstanden de prachtige platanendreef in richting Macadammeke en Hoboken. Aan de overkant van de drukke steenweg wachten algauw de terreinen van honkbalclub Pioneers en de vijvers van fort VIII. We pauzeren er in de mooie gelagzaal van de vissersclub. Bij het verlaten ervan verwarring onder het wandelgild. Zij die 21 km lopen staan na 5 minuten terug bij de rustpost ! Wij geven wat advies maar snappen niet echt wat er gaande is. Hebben zelf een Hobokense lus te goed. Ze voert ons langs zwembad Zorgvliet naar het gelijknamige park. We gaan wat dolen langs rododendrons en statige beuken. Moeten goed opletten want de pijltjes hangen soms op onverwachte plaatsen. Slaan er ons netjes doorheen en stappen door het kleine parkje richting Kioskplaats en tram terminus. Moeten nu even wat stille straatjes lopen om bij de spoorweg en Umicore uit te komen. Aan onze kant ligt een leuke bosstrook en daar maken ‘die van Schelle’ al enkele jaren dankbaar gebruik van. Ook de vinken genieten van de stralende dag en verwennen ons met hun hoogste lied. Langs voetbalvelden stappen we naar Villa Marina en snappen waar het voor velen fout liep. Het parkoers kruist en je moet even met je hersenen wandelen om de juiste richting aan te houden. Terwijl we tussen de woonkazernes doorlopen fluiten we enkele wandelaars terug op het rechte pad. Nog even en we pauzeren weer bij de vissers, in het gezelschap van Yvette & Albert (Borgerhout).

Wandelen zelf nu ook voorbij het heikele punt van daarstraks. Moeten lachen als de dame voor ons manlief prompt terug roept, de verkeerde richting uit. Eigentijdse Adam en Eva zeg maar. Wij houden ons aan de overigens duidelijk gepijlde route en stappen de paden van Fort VIII binnen, met zijn grillige platanen. Zwerven tussen waterpartijen en spoorlijn door tot we de steenweg bereiken. Aan zijn overkant pikken we terug de dreef naar het zigeunerkamp op. Komt een man met zonnebril op zijn gemakje aangewandeld. Ons aller Kim natuurlijk, die komt uitlopen van een zware Euraudax in Jambes op zaterdag. Een korte, vrolijke babbel en we vervolgen onze weg. Mogen naar goede gewoonte nog eens door het kasteeldomein Klaverblad, bosrijk gebied. Achterafjes zoals de Koekoekweg zetten ons tenslotte terug af in de Lindelei. Het is er al heel wat rustiger, de helpers ogen een beetje moe, het is een drukke dag geweest.

Lopen een tweede keer door onze straat, ronden de visput en wandelen een meer uitgebreide versie door het wilde speelbos. Langs de Schelde-oever en achterlangs het vroegere Bekaert gaat het terug naar St-Bernard. Bea & Jerome achterna lopen we een prachtig extraatje, heen en weer langs de diep ingesneden Beneden Vliet. Bij de finish wachten onze Borgerhoutse maatjes en … den Duvel. Kim vervolledigt ons clubje, M & M komen even langs. Voor wij het goed beseffen is de zaal leeg gelopen en zijn wij de laatste tafel. We begeleiden Kim tot de bushalte en stappen het valse plat op tot de Karel Debackerstraat. 1.800 deelnemers kregen wsv Schelle vandaag over de vloer, denkelijk hun record en meer dan verdient. Hoorde ik daar de voorzitter niet spreken over volgend jaar een marathon tot in Polderstad ? Zal voor zij die de Nationale Wandeldag hier meemaakten als muziek in de oren klinken. Voor wie het toen niet meemaakte, het gemis kan worden opgevuld. Wij kijken er alvast al naar uit … 

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/020220...    

 

21:31 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

01.02.2014 Gedoviba Olen

Ik excuseer mij bij voorzitter Wilfried voor de kampioenenviering in Overijse op vrijdagavond. Zie stilaan de bodem van mijn eigen energietank. Toch kom ik om zes uur uit bed, ondanks een bar en boos weer. Een klein groepje reist met de trein naar Olen. Een koppeltje vraagt of wij de weg kennen naar de startzaal. Het hoeft niet eens want Gedoviba zorgt voor een perfecte bepijling vanaf het station. In de ruime tent heel wat bekenden, zelfs vanuit Waregem en Deinze komen ze aangerukt. Ivo heeft er duidelijk geen zin in, Marleen is echter net als Linda niet te verwurmen. Hij rekent zich dan maar bij ‘de zotten’.

 

Plezierig is het inderdaad niet, door niet aflatende regen het parkoers opgaan. De langere afstanden worden het Doffenpad opgestuurd, de weilanden in. Is tevens de naam van deze wandeltocht. Verhard wordt onverhard aan de overkant van een steenweg. Slingerpaadjes sturen ons de modder en de plassen in. Toch blijft het geheel begaanbaar, zij het soms voetje voor voetje. We komen bij het Albertkanaal uit, waar rivierboten zachtjes een sluis binnenvaren. We stappen, luid taterende Marion achterna, langs een windmolen uit 1938 en verder richting autobaan en Olen-centrum. Na wat straten volgt domein Teunenberg en zijn sparrenbossen. De eerste rustpost wenkt na een klein uurtje nat, nat, nat. Het kleine zaaltje van I.P.A. is druk beklant, te meer daar de stoere stappers van de 42 km er al een extra lus hebben opzitten. Soepketel en koffiepot dampen, we worden verwend.

 

Danny, Frans, Patrick en Jefke lopen voor ons uit de sparrenbossen in. Linda wandelt behoedzaam richting autobaan. Zij is geen fan van gladde omlopen. Stilaan wordt het parkoers halfopen en beter begaanbaar. We duiken weer onder de autobaan door in Oevel en stappen langs Hoogbuul over het kanaal. Aan de overkant ligt het ruime en moderne Olense Shoppingcenter. We worden er door de organisatie gewaarschuwd voor een onverlaat die steeds weer de pijlen blijkt te verwijderen. Komen vlotjes door het sparrenbos heen en vervolgen onze weg verhard richting Verbrande Kant. Wandelen tenslotte door de nieuwe wijk van Langepad tot de kerk van Onze-Lieve-Vrouw-Olen en de tweede rustpost. In de prachtige zaal hangt een groot scherm. Kunnen we bij het genieten van een lekkere kom soep met brood volgen hoe onze jonge jongens het wk cyclocross naar hun hand zetten.

 

Even een babbel met Claude en we gaan weer op pad. Stappen voorbij het Olense station een straat in met vele gelijkaardige residenties. Het daagt ons als we voorbij Umicore Research lopen. De wijk van daarnet was denkelijk in vroegere tijden bedoeld voor het kaderpersoneel. Een betonnen afspanning van het fabrieksterrein is prachtig beschilderd met vele taferelen, het heeft iets. In een tweede mooie zaal, in Sint-Jozef, pauzeren we slechts kort. Ik neem net de tijd om even met Jefke te babbelen, het was te lang geleden dat wij hem nog ontmoet hadden. Steken een kanaal over en lopen voor een lange zwerftocht langs zijn oever. Verlaten het water voor de Geelse Mosselgoren. De parkoersbouwer verwent ons met een uitgesponnen lus over zompige graspaden, langs prachtige rietvelden, net niet gladde vlonders (dankzij de kiekendraad) door een moerassige strook. Dit is genieten en we doen dat samen met ondermeer Milleke Mol. Stappen over een meccanobrug naar de overkant van het kanaal. Volgen zijn oever maar korte tijd en gaan nog even door een bos van spar & berk dwalen. Dirk (Nijlen) loopt met ons langs een paar hoeves en door de Olense straten tot we opnieuw de rust van Sint-Jozef bereiken.

 

Hebben nog zo’n 8 km voor de boeg. Volgen nog eens het kanaal en zijn winderige open ruimte in de andere richting dan daarstraks. Lopen vervolgens door zand en langs grillige sparren richting Nete. Laten Bobbejaanland achter ons. Het Olens Broek dient zich aan, opvallend minder nattig dan verwacht. Toch met vele vlonders uiteraard. Maken dan een lange omzwerving door de weilanden van Langendonken tot het Albertkanaal. Laten water en spoorweg achter ons en duiken een laatste bosstrook in. Aan zijn overkant wacht halfopen Gerheze tot de finish. De tent zit nog vol wandelaars en niet-wandelaars die zich te goed doen aan pannenkoeken en een stevige pint. Linda blijft trouw aan haar Duvel, ik laat mij de Hopus van ’t vat smaken.

En dan wacht de trein. Bij een uitklarende hemel en invallende duisternis stappen we de 2 km terug naar Olen station. Zijn er al even als Peter voorbij holt, hij moet de andere richting uit. Met een tevreden gevoel reizen we terug naar Hemiksem. Het uurtje ochtendlijke regen zijn we alweer vergeten. Gedoviba zette nu al voor de zevende keer een prachtprestatie neer. Dat hebben wij vandaag geleerd.    

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/010220...

    

21:29 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -o

29-01-14

26.01.2014 Olympic Deurne te Sint-Job-in-'t-Goor

Ik heb weer een emotioneel loodzware week achter de rug. Op het werk heeft de muis de kater er toe gedwongen haar schriftelijk vrij spel te geven over zijn poes. Het klinkt hilarisch maar de realiteit is het heel wat minder. Wanneer het privé leven van de directie verweven geraakt met het beroepsleven gebeuren er heel onprofessionele dingen. Zaterdag ging Linda alleen een toertje wandelen door het Rivierenland. Ik moest samen met de maatjes afscheid nemen van de oprichtster van ons dagelijks treinclubje. Ghislaine werd 56 jaar en dan geveld in een ongelijke strijd tegen de gevreesde ziekte van deze tijd. Intriest om zo afscheid te moeten nemen van een immer vrolijk dametje.

Maar zie, vandaag ben ik weer paraat, zei het dan snipverkouden (dat ook nog !). Een groepje van een tiental wandelaars wacht op de Antwerpse Rooseveltplaats tot bus 600 er klaar voor is. De meesten komen van ‘euver ’t woater’, Patje Kloek en wijzelf vertegenwoordigen de Antwerpse provincie. Vragen aan de buschauffeur een seintje te geven bij halte Sint-Job Kruispunt. Zo’n 1700 meter gaat het dan in groep linea recta tot het Goorhof en de kleine, knusse startzaal waar Olympic Deurne ons vandaag uitnodigt. Herman is ook al present, nam een bus vroeger en neemt ruim zijn tijd om te starten. Nog aan het verteren van het clubfeest gisteren ?

Het parkoers van de 30 km is verdeeld in twee lussen. We pikken eerst het kleintje mee van 7 km. Heel bekend terrein meteen met de bossen van De Poppelaer, achter de gebouwen van Kristus Koning. De paadjes liggen er erg nattig, modderig bij. Nochtans kunnen we vrijwel overal handig rond de plassen laveren. Halfopen terrein vervolgens met heel wat paardenweiden. Ook het zwerk trekt half open, het wordt vast een aangename wandeldag. Het parkoers loodst ons voorbij een blauw beschilderde kapel, over slingerpaadjes langs rododendrons ook. Een vennetje ligt er roerloos bij, er is geen zuchtje wind. Dwars door de vele gebouwen van scholengemeenschap Kristus Koning lopen we terug nar de start voor ons koffietje of tas soep.

De grote lus vatten we aan bij een fris windje. Gaan prachtige dreven lopen dwars door en rond het lokale golfterrein. Zelfs in de winter komt menigeen hier een balletje slaan. En vriendelijke goedemorgen kan er meestal ook af. Sportmensen onder elkaar dus. Na een volgend modderpaadje komen we bij het antitank kanaal uit. De 30 km loopt een extraatje rond het bruine stilstaande water en zijn bunkers. Van de overkant roept ‘Hollander’ Jerome een vriendelijke goedemorgen. Bij de beroemde kolonie haantjes komen alle afstanden terug samen. We flaneren door een prachtige dreef richting weelderige bebouwing van ’s Gravenwezel. Nog een ommetje door een bosje met BLOSO parkoers, de rustpost wenkt. Het is binnen veel te druk en te warm. Wij doen zowaar een terrasje.

Zijn halfweg onze 31 km en hebben nu een lus van 8,4 km voor de boeg. Een kasseitje zet ons af in het dorpscentrum. We moeten aanvankelijk wat huisjes en villa’s lopen maar daar komt dra verandering in. Een eerste dreefje met heel wat klimop loodst ons naar een steenweg. Aan zijn overkant wacht een winters bos. Prachtige beuken flankeren een moderne kasteel constructie. We dwalen verder door het immer groen van hoog opgeschoten rododendrons. Villa’s kijken dan, langs de Boterlaarbaan. Kwestie van wat variatie in het parkoers te brengen. Het Schildewandelpad ligt er prachtig bij. Rechts weilanden en woningen als achtergrond. Links een donkere gracht en opnieuw die rododendrons, zo massaal aanwezig ten noorden van Antwerpen. We worden afgezet bij een pracht van een kasteel in gele kleur en met heel wat franjes en diverse torens. Mooi toch hoe we hier vandaag weer een inktvlekje op onze wandelkaart opvullen. Stille straatjes en achterafjes voeren ons terug naar de nu wat rustiger controlepost. Zijn we dan een beetje moe, we genieten wel van het verrassende in deze wandeling.

De terugtocht brengt ons aanvankelijk langs bekend terrein. Het merkwaardige kerkhof van de nonnetjes en de hun kloostergebouwen. De Botermelkbaan over de Kleine Schijn in Schoten. Het tarmacje door het groen en de vele paardenweiden, hier liepen we vaker. Stilaan komt een regenzone opzetten terwijl wij dieper de bossen in mogen langs de Krommedreef. We sluiten het groen af met een vettig paadje tussen de rododendrons. Vanaf een voetbalterrein resten ons enkel nog wat straatjes tot de finish. Raken bij ons Duvelken aan de praat met … mensen van ‘euver ’t woater’ waaronder één van de parkoersbouwers. Het één verklaart het ander. We kunnen hen naar waarheid vertellen dat wij van deze tocht genoten hebben. Olympic Deurne is ons dan wat minder bekend, ze hebben ons binnen het halve jaar al twee keer verrast met mooi uitgebalanceerde parkoersen en een prima verzorging. Met Rudolph (rendier) en zijn maatje vatten we de terugreis aan. Linda valt zowaar  in slaap op de bus. De reis naar Hemiksem verloopt vlotjes. We zijn weer blij erbij geweest te zijn. Volgende week wachten de klassiekers in Olen en Hemiksem.       

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/260120...

21:24 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

16-01-14

12.01.2014 Beerke Beerse

De chauffeur van De Lijn doet in Hemiksem een ‘NMBS-ke’ deze morgen. Komt een kwartiertje te laat en maakt geen haast tijdens zijn rit tot de Antwerpse Rooseveltplaats. Resultaat, we zijn onze verbinding met de snelbus naar Turnhout kwijt en wij niet alleen. Tja, was duidelijk Afrikaans uur deze morgen ! Een halfuur later komt de gewone lijnbus die ons mits ‘sight seeing tours’ ook tot Beerse brengt. Zijn zodoende een klein uurtje kwijt maar ons goed humeur niet. Tussen de vele bekenden in de startzaal ook Diane & Rudy die komen uitwaaien van hun clubfeest.  Zoals gewoonlijk vertrekken wij toch alleen. Het opwarmertje bestaat uit park De Echelpoel bij het gemeentehuis van Beerse. Moeten vervolgens een straat en drukke steenweg (fietspad) volgen om een villawijk in te duiken. Stappen daarna langs enkele mooie sparrendreven om een eerste keer te pauzeren in het Gielsbos. Het zaaltje zit overvol, gelukkig vinden we buiten een plaatsje ‘onder zeil’ bij de hondenvrienden.

De lokale lus stuurt ons aanvankelijk de sparrenbossen in. De zon is volop van de partij. Warmt zo goed ze in deze wintertijd kan het bevroren land op. Een lange Boskant loodst ons door de bebouwing van Vosselaar. Aan de overkant van de snelweg zijn we door onze beproeving heen. Domeinbos Grotenhout is een zaligheid met zijn prachtige lanen en ruime plas. De zon strooit kwistig met lichtbundels tussen de ranke sparren door, heerlijk ! Daarna wordt landelijk tarmac langs ondermeer het kapelletje van Het Laar ons deel. Bruggen en tunnels loodsen ons terug voorbij de snelweg en naar een strook sparrenbos. De drukte in het zaaltje van Gielsbos lijkt wat afgenomen. De helpers happen er naar hun tweede adem, hebben het moordend gehad.

Wij hebben een lange etappe naar de tweede rustpost voor de boeg. Duiken de sparrenbossen van ondermeer het Lijsterpad in, mij bekend van het Sniederspad. Lopen in een weidse boog om de camping van de Lilse Bergen heen tot bij de snelweg. Bergen en dus krijgen wij ook een heuveltje en wat zanderige ‘bumps’ te verwerken. Vanaf het Lilse golfterrein gaan we brede zandpaden bewandelen. Zij voeren ons het bos uit naar het tarmacje van de Lilsedijk. We lijken kortere afstanden op te pikken bij de bossen van Edelaar Schrieken. Gaan heerlijk meelopen met riviertje De Laak aan de bosrand. Bij een nieuwbakken KMO zone weten we de rust nabij. De politie, onze vrienden, loodsen ons veilig de drukke baan over tot de rustpost. We komen er M & M tegen, die het hier blijkbaar ook naar hun zin hebben.

Pauzeren doen we buiten op een bankje. Zelfs uit de zon is het best aangenaam, midden januari nota bene ! Hebben een lusje van ruim 5 km voor de boeg. Rondden de KMO zone om weer in De Schrieken te belanden. Prachtige Kempense zandbossen toch weer. Tot onze verbazing mogen we ook ettelijke honderden meter ploeteren door stuk gereden zand/grint paden, dankzij de bosbouwers. We slaan de pauze bij de KMO zone over. Lopen gelijk door voor de laatste 2500 meter huisjes kijken. Hebben nog ruim de tijd voor onze Duvelke, een tweede is er niet meer beschikbaar. Meer dan 2200 wandelaars vandaag, toch wel een mooie beloning voor de organisatie. De Lijn brengt onze deze keer wel klokvast terug naar Hemiksem. De batterijtjes zijn weer geladen voor een als pittig aangekondigde week bij de baas …

 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/120120...

20:48 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

11.01.2014 De Lustige Stappers te Herselt

Het kappersbezoek noopt ons tot het zoeken naar wandel alternatieven. Gauw gevonden deze keer. We nemen de trein tot Aarschot en gaan dan knooppunten wandelen tot de ‘officiële’ tocht in Herselt. Komen Jefke tegen in Berchem station en zo hoort het ook. Hij reist naar dezelfde wandeling maar dan over Herentals en dus met de bus vanaf dat station. Een optie die mij compleet ontgaan was. Tussen Aarschot en Herselt bedraagt de kortste afstand zowat 16 km, spek naar onze bek toch. Beginnen er aan met een prachtig uitzicht over de Demer en de ’s Hertogenmolens. De zon is al volop van de partij als we de Demer verder stroomopwaarts volgen tot het kerkje van Langdorp, ruim 4 km verder. Moeten dan een deels beboste heuvel over tot het … station van Langdorp ! Kiezen er letterlijk het Hazenpad richting sparrenbosjes en even verder de kerk van Gijmel. Door het kiezen van de kortste weg moeten we nogal wat beton verorberen zoals de slingerende Loopgatstraat. Het weze zo. Bij Langdonken volgen we onverhard langs  beek en dwalen vervolgens door het witte pijpenstrootje in het moeras. Dan komen de slingertarmacjes terug aan bod tot de bebouwing van Herselt. We kruisen het wandelparkoers van de Lustige Stappers, althans de lus van de 11 km. Onze naamgenoten uit Halen zijn er al op pad. Het Orgelstraatje zet ons af in het dorpscentrum en even verder de druk beklante startzaal. Hoog tijd voor een pauze en het versterken van de innerlijke mens. Zijn intussen al zo’n drie uur onderweg.

Mama Jeanneke tekent present, wordt morgen 82. Gelukkige verjaardag en dat we je nog dikwijls ‘tegen ons gilée’ mogen trekken ! De langste afstand lopen we vandaag niet, interfereert te veel met de tocht van vorige week. Bij een zure hemel gaan we op pad langs Het Rot voor een lusje van 8 km. Vuldershoek stuurt ons naar meer bebost gebied. We doorkruisen verhard en onverhard langs spar en rododendron tot het Roofvogelhof. Brengen een bezoekje aan deze wel bijzondere plaats met zijn vele vogels. Een muisgrijze uil met grote natuurlijke ‘bril’ trekt mijn aandacht. Helaas, telkens ik zijn prachtige kop op een foto wil vastleggen draait hij zijn ogen van mij weg en laat een schril ‘i-hi-i-hi’ horen. Tot viermaal toe daagt hij mij uit om net voor het afdrukken zijn show op te voeren. Linda giert van het lachen … ik wordt hier voor ‘uil’ genomen ! We wandelen verder nagenietend van deze toch wel bijzondere ervaring. Langs veldwegen, sportterreinen en een witte wijk bereiken we opnieuw de zaal. Tijd voor een pauze en een babbel met Ilse & Kris. Tot volgende week bij de Hugo Bonnyns tocht !

We lopen als afsluiter het lusje van de 5 km. Aanvankelijk uiteraard huisjes kijken langs ondermeer de Sint-Servatius kapel (1823). Toch ook nog met een mooie strook natuur langs weilanden en wat bosjes tot we opnieuw de sportterreinen bereiken. Hebben nog tijd voor een paar Duvelkes en een babbel met Karmijn tot de bus. Geen probleem deze keer met de trein in Aarschot, hij rijdt volgens het boekje tot de Koekenstad. We zijn weer een ervaring rijker en morgen weer paraat.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/110120...

20:46 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

09-01-14

04.01.2014 Herentalse wc te Blauberg

Blauberg is in het weekend onbereikbaar met het openbaar vervoer. De eerste bussen tot Herselt (4 km uit de buurt) rijden pas vanaf 10:00. Linda komt met een alternatiefje aandraven. Wandelknooppunten ‘De Merode’. Het treinclubje in Berchem station is weer paraat. Allen reizen ze tot Bilzen, behalve wij natuurlijk. In Aarschot verlaten we onze vrienden en wachten een kwartiertje op het boemeltje dat ons naar Zichem brengt. Gaan er de Westelse Baan op voorbij Huize Ernest Claes, zeg maar de woonplaats van De Witte. Lopen door Bredestraat en Zandstraat in de ochtendlijke stilte richting Abdij van Averbode. Komen even in de problemen wegens onduidelijke markering maar hebben terreinkennis. Lopen de sparrenbossen in onderaf de Weefberg. Haast linea recta gaat het nu, wel over meerdere kilometer, over zand- en bospaden. Langs meerdere vennen in wording ook. Worden finaal een bepaald modderig paarden pad opgestuurd. Ploegen ons een weggetje langs zijn rand, oplettend niet te struikelen over de vele bramen. Ruim8 km geeft het optelsommetje aan, wij doen er iets minder dan twee uur over. Kilometers met een rek dus.

De tocht zelf vertrekt uit dezelfde zaal waar voor een paar weken de Grashoppers ons uitnodigden. Herentalse Wandelclub blijkt echter wel ettelijke eurocentjes duurder in zijn consumpties. Indexatie per 01/01/2014 ? Gezien hetgeen wij al in de beentjes hebben beperken we ons tot15 km, netjes egaal verdeelt mits twee rustposten in Bergom. We wandelen tijdens het eerste derde langs Kleine Hees en andere asfaltwegjes richting bosdreven van Hertberg. Komen heel wat bekenden tegen waaronder Berreke van Vos Schaffen waarmee we ‘een klappeke’ doen.

De tweede lus is meteen ook de mooiste. Aan de overkant van de steenweg t.o.v. kasteel De Merode zoeken we de Grote Nete op. Slingeren heerlijk mee langs de meanders van de bruingekleurde, redelijk snel vliedende rivier. Duiken als terugweg de bepaald vettige paadjes in van de Kwarekken, nat gebied doorstroomt door vele beekjes. Bij het waterzuiveringsstation weten we de rust post alweer nabij. Komen er zowaar Freddy & Sabine uit het verre Ingelmunster tegen. Sabine’s gretigheid blijkt te sterk voor het nog weke voetje. Er dient gas (lees kilometers) te worden terug genomen. Ze verliest er haar immer gulle lach niet bij en zo hoort het ook.

Het laatste stukje stuurt ons langs Bergomsveld terug de bossen in richting Mie Maan. Kwetsbare stukjes groen zijn vakkundig afgesloten voor oprukkend wild. Wij kunnen er via poortjes dwars doorheen. Ruilen het onverhard voor een fietspad in het groen dat ons tot de bebouwing van Blauberg voert. Hoog tijd voor een Duvelke.  We hebben nog een uurtje te gaan tot station Testelt. Maar eerst nog een leuke verrassende babbel met een ex-collega die haar eerste stapjes zet in de wandelwereld. Welkom ! We volgen langs de knooppunten een hele tijd een lus van de30 kmdoor de sparrenbossen richting Wolfsdonk en verder. Botsen op een bordje met knooppunt 420, niet vermeldt op onze kaart. Volgen onze intuïtie langs Boterheide en komen inderdaad op punt 269 uit zoals gepland. Doen dit nog eens dunnetjes over bij punt 421. Intussen tikken de minuten weg, het licht van de overweg springt op rood net als wij er aankomen. Moeten hollen trap af en op net op tijd voor het boemeltje tot Diest. Daar stappen wij over op de trein naar Aarschot en Antwerpen. De NMBS heeft nog een verrassing voor ons in petto. Bij het wisselen van richting in Aarschot hoor ik het meteen, de loco krijgt stroom maar kan ze niet omzetten in tractie. De meeste passagiers, solden shoppers vanuit Hasselt, worden zenuwachtig. Linda niet, die ‘doet een tukje’. Tja, een klein uurtje later kunnen we met een andere trein toch tot in Antwerpen boemelen. Thuis wacht een lekkere choucroute … 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/040120...

 

 

20:19 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -b

31-12-13

29.12.2013 D.R.W. te Poppel

Het asfalt ligt er nattig bij vanochtend, glinstert en maken het autorijden geen pretje. Maar geen probleem, wij kennen de te volgen route uit het hoofd. Zoeken zelfs niet naar wandelpijlen. Gastheer Leo zorgt er persoonlijk voor dat we ons karretje veilig kunnen achterlaten in een stille straat. Een kerkwegel loodst ons naar de steenweg en ‘the place to be’ bij Mieke Pap. We voelen  ons meteen thuis in de prachtige zaal. Worden begroet door Rudy (Arendonk), ‘ritser’ Dirk, Milleke Mol en Annemie (Bornem) en nog vele anderen. De eerste marathon van het Kempens  Landgoed vorig jaar heeft blijkbaar indruk gemaakt. En Leo beloofde mij dit jaar zijn mooiste parkoers ooit. We zijn er helemaal klaar voor, al kiezen wij dan voor slechts34 km.

Bij een frisse maar droge opkomende dag gaan we er stilletjes vandoor, terug de kerkwegel van daarnet in. Leo laat ons als opwarmertje over de stoppels van een geoogst maïsveld lopen. Wandelen vervolgens parallel met de steenweg naar Weelde door het groen. Aan de overkant mogen de ‘grote’ jongens en meisjes hun eigen ding doen.  Duiken meteen de prachtige dreven van domein Schrieken in. We weten … dan is het wandelfeest. Prachtige statige loofbomen, heel wat spar ook met een ondergroei van rododendrons. We kijken verlangend uit naar de waterpartijen van het Duitse laantje. Worden op onze wenken bediend.  Het dijkje met de ingekraste bomen oogt hels groen van het bloeiende mos. De zon komt door de gitzwarte stammen piepen. Prachtig is dit ! Voorbij het kasteel en zijn vijvers wordt het terrein halfopen en dan helemaal open. Akkerland voert ons richting enclave Aarle.  Zandpaden zijn nattig en dus perfect te bewandelen.   Een stralend blauwe hemel met de zon nadrukkelijk aanwezig laat ons genieten. Het is 29 december nota bene en de temperaturen zijn hoogst aangenaam. De Kievitlaan loodst ons langs enkele kasten van villa’s naar het volgende open terrein. De mast van radio Paloma staat bij het volgende bosje. Samen met onze naamgenoten uit Halen, hier voor het eerst aanwezig, gaat het richting kleine, gezellige gelagzaal … en de kom snert. Samen met Milleke halen we herinneringen op aan de tijd dat Frans Staal en zijn ‘drinking team’ hier de dienst uitmaakten. 

We komen nog een massa bekenden tegen waaronder zelfs Katrien en Colette uit het verre Durbuy. De sfeer is haast uitgelaten. De koene ridders en deernes die de42 kmlopen hebben meestal het lokale lusje over de heide al achter de rug. We steken de Poppelsche Leij over en staan meteen in Nederland. Gaan de lange rechte weg op richting kapel Nieuwkerk en verder. Nog steeds heel bekend terrein voor ons van onder meer  Hart van Brabant en Olat. Het wordt een beetje anders waar Leo rechtsaf gaat de sparrenbossen in. De broertjes De Keyser lopen ons voor tot de steenweg en verder. Verder, dat zijn dan de sparrenbossen van Roovert. Bij een diepe, haast droge gracht even wat loofbomen. Dan gaan we een dreef volgen aan de rand van akkers. Dit herken ik van het Sniederspad dat naar het verderop gelegen Bladel loopt. We verslikken ons bijna in een scherpe rechtse bocht. Gelukkig maar dat onze voorgangers bij de pinken zijn. Het bos wordt wilder, de paden drassiger, het witte pijpenstrootje accentueert het geheel. Plots een kronkelend riviertje, redelijk woest vanwege de recente regenval. Wij krinkelen, winkelen mee stroomopwaarts langs de Roovertse Leij. Wat is dit een schitterend biotoop ! De vergelijking met die andere klasbak uit de streek Ad dringt zich op. Na20 kmwandelgeweld mogen we pauzeren in De Nieuwe Hoef, een prachtige, duistere locatie. Lijkt op een oud pachthof volgestouwd met relikwieën, odes aan het boerenleven. 

En Leo weet van geen ophouden. Met grappige teksten nodigt hij ons na de koffie uit voor nog meer Leij, bos en rododendrons. We verlaten het water voor enkele rustige bospaden, een korte verpozing tot de volgende stoot adrenaline. Voorbij een akkerland heeft Leo nog een beauty gevonden. Een dijkje loodst ons tussen het heerlijke meer van Papschot en de witte Aalstheide door. Uniek is dit ! Leo stuurt ons de heide op. Hebben nog één strookje bos te goed voor het eerste asfalt in uren ! Pauzeren doen we een laatste keer in de gelagzaal  van camping Tulderheide. Hebben nog een uurtje voor de boeg. Die laatste zes kilometer liep ik enkele maanden geleden ook al dankzij de Streek GR van de Kempen. Eerst tussen bos en akkers, met een laatste fraai uitzicht over de heide en zijn massaal witgeel pijpenstrootje. Dan echt het bos in tot de weidse akkers aan de overkant. In Overbroeck komt er nog wat asfalt aan de pas. Tot zijn spijt kan Leo ons niet meer dan een glimp van de AA gunnen, het parkoers moet wandelbaar blijven.

De zaal bij Mieke Pap zit afgeladen vol uitbundige wandelaars. De kelen moeten gesmeerd na de prachtige tocht. Leo wordt overladen met felicitaties. Hij heeft de meer dan 1600 wandelaars waarvan 180 marathoneins dik verdient. s’ Avonds stuur ik een berichtje naar de hier afwezige Martin : Poppel = het allerbeste van Olat. Mooier konden we als wandelaar 2013 niet uitwuiven ! Wat heeft Leo de komende jaren nog meer in petto ? Velen zullen het vast en zeker met ons komen ontdekken.

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/291220...

 

 

 

 

 

18:16 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

28.12.2013 Provinciale Bestuurskern Antwerpen

We maken het ons makkelijk vandaag, vertrekken van thuis. Wandelen onze klassieke route richting stad langs de Aartselaarse Groenenhoek richting Fort en Park van Hoboken. Ondanks het stralende weer is het op onze weg erg stil, zelfs vogels zijn er nauwelijks te bespeuren. Na zo’n 12 kilometer wandelplezier nemen we een pauze in de fraaie taverne Den Tir. Vreemd zo’n chique zaak met allemaal ontbijtende oudjes te kunnen aandoen midden ‘Marrakech’. Na het Kiels park verlaten we de GR route. Stappen aan de overkant van ’t Zuid de Brederodestraat in – zeg maar ’t Buitenland. Komen zo op de Antwerpse Leien uit en even verder de startlocatie van ‘Antwerpen by night’. Buiten staat de parkoers meester van De Stroboeren, fiets aan de hand. Een opsteker voor ons, we weten – de omlopen dat is dik in orde !

Uiteraard is het ‘de zoete inval’ in de startzaal, wij lopen dan ook een thuismatch. Onze naamgenoten uit Halen zijn met de trein vanuit Diest gekomen. Rechtstaand want blijkbaar wil half Vlaanderen dezer dagen over Meir en Keyserlei kuieren. Traditiegetrouw bestaat het parkoers uit drie lussen. Ook al naar gewoonte lopen wij ze in omgekeerde volgorde, de langste het eerst. De eerste straatjes loodsen ons langs versteende Gerard Walschap en Willem Elsschot richting plein en fraaie gebouwen van het Sint-Elisabeth Gasthuis en aanverwanten. Even verder lonkt D’Oudaen en de, nu nog relatieve, drukte. Groenplaats, Kathedraal en ’t Schoon Verdiep volgen meteen in die volgorde. We laten de kerstmarkten en drukte achter ons, ruilen ze in voor stille straatjes in de omgeving van het Vleeshuis. Stilaan stappen we richting Falconplein en zijn Madammen. Het ontlokt een piepjonge wandelaarster volgende bedenking. ‘mama dat is toch niet mooi van die dames dat ze hun gordijnen open laten terwijl ze nog niet eens helemaal aangekleed zijn’ ! Algemene hilariteit bij zoveel kinderwijsheid. Gezien het stralende weer roltrappen we naar het dak van het MAS. Het uitzicht is er geweldig. Je ziet er de vier hoeken van Antwerpen : Linkeroever, de petrochemie en Doel, Luchtbal en verderop Ekeren, ’t stad met den Boerentoren en het Centraal Station, tenslotte de Schelde en Hoboken. Dit is echt wel genieten. Het parkoers is danig aangepast t.o.v. de vorige jaren. We stappen verder richting Red Star Line museum en de oude hangars van de Waagnatie (ook locatie van de zomer bar). Gaan heerlijk kasseitjes dokkeren langs het water, onder en tussen de oude havenkranen door. Het zonnetje schijnt weldadig terwijl wij onze weg vervolgen richting Steen en Lange Wapper. We zijn echt wel in onze nopjes, vergapen ons aan een enorme coaster die aangemeerd ligt bij het Noorderterras. Lopen de Suikerrei op en dus terug de drukte in. Even opletten nu ! Moeten ergens naar rechts door die schitterende Vlaaikensgang. Na de Hoogstraat keert de rust weer. We vervolgen onze weg langs de Vrijdagmarkt en deBegijnenstraat (gevangenis). Het wordt stilaan tijd om terug de Amerikalei op te zoeken en de startlocatie. Knap vernieuwd deze lus van net geen 9 km.

Gesterkt gaan we weer op pad. Stappen door het Elisabeth Hospitaal, langs de Plantentuin richting Bourla schouwburg. De Meir komt in zicht. Moeten er schuin over lopen wat een haast onmogelijke opgave blijkt te zijn. Vlaanderen op jacht naar cadeautjes en premature solden ! Geef ons maar de rust van het Frans Halsplein en zijn Jommekes stripmuur. Met een ommetje langs de Sint-Anna straten keren we terug naar de Rooseveltplaats en de koopjes massa. Verslikken ons even in de wat summiere bepijling maar komen toch bij het Centraal Station uit. Een stukje De Keyserlei en de rust keert weer. Juweliers zijn uiteraard open, de groothandelszaken verderop niet. Hier heerst de Sabbat, je hoort alleen meeuwen krijsen hoog in de lucht, verder absolute stilte. Kan niet gezegd worden van het Stadspark waar jeugd van alle leeftijden zich uitleeft. Bij de Nationale Bank weten we dat lus 2 er ook opzit. Voor het eerst liepen we ook deze bij klare dag.

Hebben nog een rondje van 4 km te goed. Passeren eerst even bij de secretaris van De Stroboeren om ons lidgeld 2014 te vereffenen, is dat ook weer in orde. Moeten niet naar den Bell en Hoboken dit jaar maar stappen zowat recht naar het Museum voor Schone Kunsten en zijn waterpartij met getijden. De haaienvinnen van het nieuwe Justitiepaleis krijgen we maar van ver te bewonderen. We blijven zwerven tussen Vlaamse Kaai en dokken. Alhoewel het stilaan donker wordt krijgen we een alleraardigst babbelconcert cadeau van een paar merels. Het lijkt wel maart al zijn we dan pas 28 december ! Verslikken ons nu wel echt in de bepijling. Keren op onze stappen terug en zwerven in het donker tussen flatgebouwen door, ons compleet onbekend terrein. Nog een paar straatjes, onze wandeldag zit er op. Geen Duvel vandaag maar echt Aantwaarps gerstenat – nen Bangelijke! In het gezelschap van Mia & Jack genieten wij van het troebele nieuwkomertje. Moeten er vandoor, busje komt zo. Een halfuurtje later staan we alweer in de huiskamer, hebben er een leuke 34 km opzitten. Nog één tochtje te gaan in 2013.

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/281220...

  

 

 

18:13 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -a

24-12-13

21.12.2013 Opsinjoorke Mechelen

Ik maak er en ‘grasse matinée’ van deze ochtend, lekker tot 10:00 in bed. Wordt nog steeds achtervolgd door een hardnekkige verkoudheid. Zo rond de middag nemen we bus 290 tot Boom Markt. Daar start onze trip vandaag. Langs Hoek verlaten we het provinciestadje oostwaarts. Volgen de Rupel bij erg lage waterstand en zijn zo’n beetje speelbal van de wind zijn zotte fluit. Steken in Rumst één blauwe brug over. In de verte staat de Sint-Romboutstoren al te pronken. Daar gaan we ook naartoe, de Dijle stroomopwaarts volgend. Het is erg stil langs het water, hooguit enkele fietsers komen we tegen. Een groepje watervogels trekt onze aandacht. Zwart met wit, kromme vleugels en een groenig halsbandje. Ze maken geen geluid, zijn ons onbekend maar wel erg leuk om naar te kijken. Denkelijk noordelijken die hier komen overwinteren.  Mechelen bereiken we langs zijn noordkant (Electrabel) en de knap vernieuwde Dossin kazerne. We wandelen langs het water tot Nekkerspoel en volgen dan de ringweg tot de startzaal. Komen zo al aan ruim 13 km en dus hoog tijd voor een eerste pauze in de drukte van vele wandelaars.

Net als we vertrekken betreden ook Mia & Jack de startlocatie. Hij wat uit zijn hum want een uur naar een fatsoenlijke parkeerplaats moeten zoeken. We stappen door het parkje van ’t Arsenaal richting binnenstad. Lopen door den Bruul die niet drukker lijkt dan andere zaterdagen. Nauwelijks pakjesdragers te zien. De beurzen op de knip ? We passeren een eerste Kerstmarkt die bulk van het lekkers en winterkledij. Ook hier niet de massale drukte. We stappen door het tuintje met kassei van het Gerechtshof en proeven vervolgens van de Veemarkt. Lopen dan de stad uit … richting Dijle. Even de omgekeerde weg en andere oever van de ingeperkte rivier t.o.v. daarstraks. Terugkeren doen we langs de Dossin kazerne. Voorbij de witte Sint-Janskerk wacht het Kleine Begijnhof en rustpost  “De Rooster” bij een ander smulmarktje. Er lang blijven we er niet hangen.

Het is intussen donker als we verder over kasseitjes dokkeren bij het schijnsel van oude lantaarns. Op de binnenkoer van de Gouden Carolus komt een levende Kerststal, maar op  een schaap en geit na valt er nog niks te bespeuren. We lopen door langs leuke kasseitjes waar kaarsen in teilen voor het licht zorgen. Voorbij het conservatorium, en met enkele regendruppels als gezel, bereiken we Sint-Rombouts, de toren van groen licht voorzien. Achterafjes voorbij Het Zottekot loodsen ons terug naar de Veemarkt en even verder de gebouwen van vroegere brouwerij Lamot. Van Lamot goe’de kapot en van Kruger nog vruuger, werd er vroeger in Brussel verteld. In de winkelstraten richting Brusselse poort komen we Jacqueline, Tilly en Jean-Pierre tegen. Na de stadspoort gaat de tocht richting Onze-Lieve-Vrouw en het Hoogstraatje. Kunnen we lekker gezellig over het houten pad, letterlijk bovenop de Dijle. De finish wenkt. Linda gaat voor een Duvelke, ik neem een Christmas Carolus om in de sfeer te blijven.

We hebben nog ruim de tijd om ook de 5 km, een verkorting van de 10 km af te wandelen, deze keer letterlijk en volledig ‘in den doenker’. Nog een tweede drankje bij Thomas Moore en dan wacht bus 500 (zeg : de feufteg). Hij zet ons af aan de Kontichse Steenweg in Aartselaar. De 3,5 km naar huis lopen we in de regen. We zouden en moesten nat worden vandaag !

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/211220...

20:16 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

20-12-13

15.12.2013 Vaartlandstappers te Heindonk

Ik voel mij een beetje moe en probeer het reizen dus wat te beperken. Toch zijn wij al vroeg uit de veren. Hebben er om 08:00 al een busritje naar Boom opzitten. Het is nog schemerdonker als we over de Rupelbrug stappen naar Klein-Willebroek. Weten de rustpost zo’n kleine 2 km verder naast de jachthaven. Zijn er niet eens de eersten  Snelwandelaars gaan er alweer als speren vandoor. Wij houden het rustig, bekijken het parkoers en zetten terug koers naar de Rupeldijk, het sluisje van de haven en de tank uit vroegere oorlog. Na onze portie fietspad denderen we het grastalud af, recht de Biezenweiden in. Heerlijk rustig is het in deze prachtige bosstrook. Wielerterroristen zorgen voor achtergrond lawaai. Dichterbij piepen de eerste ontwakende vogeltjes. Voorbij de Bloso zeilplas stappen we de steenweg over, recht Hazewinkel binnen. Gaan lekker zwerven langs het water aan de kant van de Bloso piste. In de grasperken houden mollen ‘bal populaire’. Na 6 km bereiken we de startlocatie. Het is er ‘full house’ met ondermeer wsv Wervik op busuitstap maar ook een mooie delegatie van ‘la Police de Bruxelles’, onder aanvoering van Jan.

Hebben zo links en rechts onze babbel en gaan dan weer op pad. Echt langs de roeibaan nu waar dapperen hun wintertraining afwerken begeleid door fietsende trainers op de oever. We duiken het Blaasvelds Broek in. Heerlijk wandelen is het er over de vele grintpaden midden de natte gebieden. Traditiegetrouw stappen we langs de kapel OLV 14Bunder en dan Blaasveld in. Recente woonwijken en de spoorbaan loodsen ons naar de rustpost. Ook hier zijn de wandelaars massaal aanwezig. De tot één dag herleide tweedaagse legt de Vaartlandstappers geen windeieren ! Samen met Rik & Rudy vatten wij de lokale lus aan. 4,2 km volgens het programma zullen er 6,4 blijken te zijn. Net als vorige week in Langdorp een lapsus die verder niet storend is. Een paar straten en een veldweg zetten ons af bij prachtige dreven. Dra lopen we langs de grote vijvers van het Blaasvelds Broek. Opvallend weinig vogels deze tijd van het jaar. De langere afstanden worden de kale akkers ingestuurd richting Heffen. Het ommetje loodst ons naar jonge dreven, zelfs verse aanplant van bomen, terug naar het spoor in Blaasveld.

De rustpost is nu echt ‘niet meer te doen’ en wij houden de pauze kort in het aangrenzend zaaltje. Stille straten langs Het Broekventje loodsen ons de weilanden in. Wandelend langs een gracht duiken we onder de spoorweg door. Lopen voorbij het startpunt van de roeibaan langs weer een andere gracht. Zoeken even verder het fietspad op bij Broek Denaeyer, dat naar de jachthaven van Klein-Willebroek leidt. Nog een kilometertje bootjes kijken en onze tocht zit er op. We genieten er van een Duvelke en vatten de terugweg naar huis aan. Korte babbel met Diane & Rudy, daar gaan we. Terug de Rupelbrug over en dan naar bootwerf Belgica en Noeveren. Stappen voorbij Kim-City richting centrum van Niel. Zijn alweer een uurtje onderweg en stoppen in het dorpscafeetje voor een extra Duvelke. Gesterkt gaan we weer de Rupeldijk op, lekker slingerend tot bij het Schelse Tolhuis. Daar verlaten we het water en koersen via ondermeer de Laardijk en zijn prachtige rij berken tot centrum Schelle. De laatste 2 km gaan zachtjes bergop tot de Muziekschool van Hemiksem. Moe maar tevreden vallen we thuis de rode kool aan. Lekker 70 km gewandeld dit weekend bij een heerlijk weertje, we kunnen er weer tegen … tegen de werkweek !    

 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/151220...

 

21:42 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -h

14.12.2013 Grashoppers te Blauberg

Het is nog duister als wij in Blauberg aankomen, met een ommetje langs Geel-Punt want afrit Olen gemist ! Velen kozen zoals wij vandaag want de parkeerplaatsen rond de prachtige dorpskerk zijn allemaal ingenomen. Wij zoeken het verderop in de stille straten, veilig op een grintstoep. Polle ‘pakkeman’ begroet ons hartelijk in de ruime, moderne startzaal. Wij kennen er trouwens heel wat stappers en medewerkers, begonnen ons wandelleven in de regio. Ik heb mijn zinnen gezet op een lus in Zammel, we puzzelen een ruime 35 km bij elkaar.

Laten het dorpscentrum snel achter ons en lopen over het Ploegpad door weilanden, de eerste plukken sparrenbos tegemoet. Ja dit is al de Kempen, niet meer Brabants. Stappen voorbij biercafé Den Hulst de halfopen ruimtes in bij stilaan klare dag. Nagelwitte berk zorgt voor wat extra kleur. Terug dieper de bossen in nu, na Hertberg, lekkeren slingeren over smalle paden met meer dan gewone aandacht voor boomwortels. Blijven graag tweevoeters. Op enkele honderden meter van de rustpost in Bergom komen de eerste tgv’s aanzetten, waaronder Eddy Broos. Schitterende lus in Zammel geeft hij ons mee en zoeft er vandoor. Een betere motivator ken ik niet ! In de Torenkelder hebben we er 7 km opzitten en nemen de tijd voor een koffietje.

Een wandelkoppeltje uit Okselaar, waar ik zeven jaar woonde, worden onze gezellen. We stappen naar de Grote Nete en het Westelse kasteel de Merode. Gaan heerlijk slingeren langs de crèmekleurige rivier tot bij het cafeetje op de baan die Westel met Veerle (lees Veil) verbindt. Het is hier de zoete inval, we kennen er haast iedereen, van onze naamgenoten uit Halen tot Walon Superwoman Collette, ze zijn er allemaal. Uiteraard hebben wij een rondje achterstand, onze reputatie ter ere. Lopen een eindje steenweg vanaf de samenvloeiing Nete/Laak richting Veerle. Duiken een prachtige dreef in bij Varendonk. Onbekend terrein dit. Een weldadig zonnetje houdt ons gezelschap in het stille bos. Een heerlijk dijkpad voert ons puur natuur langs de Laak. We verlaten het water voor wat stille betonbaantjes langs maneges. Duiken vervolgens het Trichelbroek in, lekker vettig maar schaatsbaar. De Netestraat stuurt ons door een halfopen terrein waar de jongens van Natuurpunt aan beheerswerken doen, de natuurminnende wandelaar ter wille. Tenslotte slingeren we over de Netedijk terug naar het cafeetje in Zammel. Schitterend, een beter woord is er niet voor dit prachtige nieuwe stuk parkoers niet te bedenken.

Even een dreigende hemel als we opnieuw vertrekken en langs een houtzagerij terug richting Herselt wandelen. Het zal bij de dreiging blijven. We duiken Varenbroeck in voor een tweede partijtje schaatsen door de zwarte blubber. Is mijn ding wel ! Volgen een prachtig pad langs een diepe gracht tot we via een paar weggetjes bij een Lourdesgrot worden gedropt. We weten, de Hoge Dreef voert ons terug naar de rust in Bergom. We komen er clubmaatje Ghislaine tegen die ook weet waar het leuk wandelen is. De zon is opnieuw alom present als we koers zetten naar ‘de bossen van Mie Maan’. De grotere afstanden lopen weg langs Kipdorp en Kleine Hees. De parkoersbouwer zorgt voor afwisseling in het begrip ‘wandelpad’, wat wij best wel smaken. Van Vuldershoek gaat het gebetonneerd tot wijnbouwer Ten Kapittelberg. Dan duiken we opnieuw de sparrenbossen in. Van Vorstheide gaat het naar gehuchtje Varenwinkel en ten slotte drassig naar Wolfsdonk. Wij zijn er bijna.

Denise & Patrick hebben nog 8,6 km voor de boeg. Drie heren denken er zelfs aan nog 17 km te lopen al is het dan al 16:00. Ik raad het hen af. Zelf houden we het bij 2400 meter langs de Processieweg en de vele chalets in de Hertselse bossen. Ter aankomst is het feest. Een massa bekenden in vrolijke stemming. Wij brengen ons lichaamsvocht terug op peil in het gezelschap van Linda & Patrick, René en zowaar Theo. Er staat wel een kast, maar Hennie is er helaas niet om er mij op te jagen ! We wensen je snel beterschap kindje, je guitige snoet werd danig gemist ! Tja, we verlaten de zaal nog maar eens net voor sluitingstijd. Aan voorzitter Jean en zijn Hoppers een dikke proficiat, het was weer eens Genieten vandaag !

 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/141220...

 

21:39 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

22-11-13

17.11.2013 Schorrestappers Boom

Is het de leeftijd of het leuke maar harde werken, feit is dat ik in het weekend graag wat langer slaap en dus nogal eens tochten dichter bij huis of makkelijker bereikbaar uitkies. Linda heeft er geen enkel bezwaar tegen. Wij weten van de Schorrestappers dat zij de laatste jaren prachtige parkoersen toveren en dus tekenen we graag present in het Boomse ‘apekot’. Vreemd aanzicht in De Schorre overigens nu die ‘oerwoud’ trap verdwenen is. Jos begroet ons hartelijk. Hij vindt de ochtendlijke drukte vast wel leuk. Egmont Zottegem is aanwezig met een voor hun doen kleine bus (62) , ook het blauw van ’t Fluitekruid Wolvertem drukt zijn stempel.

Bij de koffie nuttigen wij ons gratis jenevertje, de Aawe Kleire tocht ter wille. En ‘lakker’ dat da is ! Beginnen aan onze tocht langs de vijvers van die prachtige Schorre. Moeten de lange trap op die ons naar Hoek zal voeren. Wandelen over de Rupelbrug, vervolgens langs de rivier en dan door een groene slinger tot rustpost Klein-Willebroek. 3,9 km is te vroeg om te pauzeren, we lopen gelijk door. Moeten het bruggetje bij de sluis over en stappen vervolgens langs die prachtige jachthaven tot aan de container terminal van Willebroek. De parkoersmeester stuurt ons zodra ie kan het Broek Denaeyer in. Vreesden we modder, niks blijkt minder waar te zijn. De grazige paden langs het jonge groen en een veelheid aan glimmend witte berk zijn perfect wandelbaar. We worden door rietvelden langs een langgerekte plas geloodst, genietend van zoveel stil en winters schoon. Klimmen een grasberm op en gaan het asfaltpad langs de Rupel stroomopwaarts volgen. Het is al de hele tijd laag water. Ruilen de waterkant in voor een slingerende landdijk in het groen. Jagers verstoren onze rust. We vinden het reuzeleuk dat zij een ijlings opvliegende fazant met z’n allen missen. Benedendijks mogen we pauzeren bij de Cartelvissers. Het is er berendruk. Rudy stoomt voorbij, heeft adrenaline te koop.

Wij volgen hem aan gezapig tempo op de lokale lus. Ze voert ons voorbij het voetbalveld van Heindonk, langs een hoeve ook, de weidse landen in. Moeten even wat huisjes lopen op grondgebied Heffen waarna een slingerend tarmacje langs populieren ons afzet bij de Zennehoeve. Op de dijk wacht het Zennegat (Dijle en kanaal + Zenne). We zetten terug koers naar de Cartelvissers. Kunnen er gezellig keuvelen met Diane, Bea & Jerome. Gezien het vroege uur beslissen we het lusje van 5,9 km een tweede keer te lopen. Kunnen zodoende op ruim 34 km uitkomen. Bij terugkeer komen we weer andere bekenden tegen zijnde M & M (Marleen & Mark), onze maatjes uit Borgerhout ook. Toch zetten we onder ons tweetjes de tocht verder richting kerk van Heindonk. Weten dat even verder ‘den Hazewinkel’ wacht. Ronden de watersportbaan deze keer langs de Bloso piste. Linda komt er fitnessmaatje Frank tegen met ‘terrorist’ Seppe, een Jack Russell met ‘groot lawaai’. Paadjes langs een veelheid aan berk loodsen ons het domein uit. Aan zijn overkant wachten die prachtige Biezenweiden, goed bewandelbaar jong bos. We moeten een tweede keer de grasberm op en zetten deze keer koers stroomafwaarts de Rupel. Zullen voorbij de tank een laatste keer pauzeren in Klein-Willebroek.

Loopt het eigenlijke parkoers langs het Rupelveertje, wij kiezen voor de extra 500 meter over de Rupelbrug, wandelfreaks als we zijn. Lopen de Boomse ‘boulevard’ af langs het water tot Hoek. Voorbij ’t Steenkayken heeft de parkoersmeester een verrassing in petto. Een gloednieuw paadje loodst ons onder een drukke steenweg door recht De Schorre in. De ‘grande finale’ kan beginnen ! Heerlijk flaneren we bij valavond over soms gladde vlonders door de moerassen en kleiplassen. Klimmen trapperig tot de Delta weiden ware koene piloten hun materiaal opbergen. Dalen dan langzaam af om voorbij groene vijvers terug te keren tot … den Duvel. Tja, samen met onze Borgerhoutse maatjes sloten we de tent weer eens. Dank U Schorrestappers, wij genoten van een heerlijke streektocht vandaag.  

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/171120...

21:09 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

16-11-13

10.11.2013 wsv Mol te Witgoor-Dessel

Vorig jaar ontdekten we er een prachtige tocht en dus tekenen we dit jaar weer present in Witgoor Dessel. De parkoerstekening oogt anders en dus laten we ons verrassen. De buienradar voorspelt regen tot 10:00, wij moeten dus, samen met Diane & Rudy een uurtje het nat doorstaan. Al met al valt het mee, een zacht buitje zeg maar, getemperd door vele bosstroken. Na de eerste bosstrook kiezen de langere afstanden voor de overkant van een kanaal. Een koppel zwarte zwanen in gevangschap verdedigen blazend twee donzige jongen. Dan volgen paden langs de bosrand met heel wat reeds gelig kleurend pijpenstrootje. Bij de toren van sas 4 zoeken we even de vaart op. Draaien dra de bospaden in om de kortere afstanden weer op te pikken. Voorbij een voetbalterrein worden de opklaringen steeds breder. Een golvend breed zandpad ligt er warempel haast droog bij, enkele plassen niet te na gesproken. We gaan pauzeren in Cateco na 8,7km, bij Milleke Mol ook, die echter uit Retie komt. Laten ons de lekkere erwtensoep smaken en babbelen bij met Dirk (Nijlen) die er uiteraard voor ons weer vandoor gaat. Ook Jacqueline is gesignaleerd. 

Onze tweede etappe is slechts 5,1 km lang. Vandaag heeft Linda hiel problemen. Tja, bij ezels begint de miserie aan de poten ! We mogen opnieuw de kleurrijke bossen opzoeken voor lange rechte paden. Langs paardenweiden zoeken we een prachtig pad op bij een diepe gracht. Roept er iemand van de overkant ‘hoe noemt dat water hier Walter’ ? Tot algemene hilariteit antwoord de Walter kort en krachtig ‘nat’ ! We verlaten het nat voor het modderige met een prachtige okeren natuurmuur als achtergrond. Het halfopen terrein loodst ons naar de straten van Dessel Heide en rustpost Kristoffel.

Jacqueline & Dirk achterna vatten we een lus van 8,3 km aan. Ze loodst ons aanvankelijk over een steenweg tot centrum Dessel. We rondden de bebouwing langs en door kerkwegels. Stappen voorbij een plantenkwekerij stilaan naar groen. Net als het saai lijkt te worden wacht een enorme verrassing. Een groenige gracht gaat over in een heuse beek, kronkelwater. Het vettige pad slingert zicht langs rietkragen en tussen berken door. Gewoonweg schitterend is dit zonovergoten biotoopje. We ruilen het in voor zompig grasland langs nog steeds hetzelfde water dat Witte Nete blijkt te noemen. Moeten met spijt weg van de pracht en ruilen het in voor bruin gekleurd beukenbos. Enkele straten, waarvan eentje afgezoomd met glimmend witte berken brengt ons terug naar Kristoffel. Hé, hé, de parkoersmeester van wsv Mol heeft ons weer eens lekker verwend !

Door kale akkers zetten wij onze reis verder. Ondanks de prachtige blauwe lucht is het behoorlijk fris. Even pikken we de gracht van daarstraks terug op en dan komt opnieuw een strookje uniek. Een gracht en pad afgezoomd door jong groen loopt zowaar tussen vijvers door, formidable ! We passeren zelfs meerdere vistrappen, versnellingen in de overigens rustige beek. Een strook open akker, wat slingerpaden door het bos, een brede zandweg brengen ons terug naar Cateco. We hebben onze pauze wel verdient, Milleke blijkbaar ook na een vast wel drukke dag als garçon. Nog 7 km hebben we voor de boeg. Linda denkt dat haar voet wel stand zal houden. Alle afstanden trekken terug naar de paden langs de diepe gracht. Bij de eerste splitsing ga ik linksaf, Linda volgt trouw. Ik snap er geen jota van maar we lopen Witgoor in. Na nauwelijks drie kilometer kunnen wij al aan de Duvel. Mooi geblunderd Patrick, zelfs de ‘rappel’ niet correct gelezen ! Uiteraard plagen de maatjes ons – wij hebben een prachtig stuk parkoers gemist ! Gelukkig kennen wij het van vorig jaar en hebben we Linda’s pijnlijke hiel wat gespaard. We keuvelen gezellig bij met Patrick Moens en ega, onze maatjes uit Borgerhout ook. Ondanks de vroege aankomst sluiten we toch nog bijna de zaak. Volgend jaar zijn we er zeker weer van de partij.

 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/101120...

21:42 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

09.11.2013 Pompoenstappers Kasterlee

Het starten van het regenseizoen en het weerbericht voor vandaag zijn duidelijk, we zoeken zandgrond op. Jules en zijn Pompoenen zijn dan welgekomen gastheren (en dames uiteraard). We denken er klaarblijkelijk niet alleen zo over. In de startzaal ontmoeten we heel wat wandelaars die eerder Wallonië aandoen. Annie & Willy, Diane & Rudy, om er maar een paar te noemen. Ik ben ook weer vereerd mijn wandelmamma Jeanneke een tedere knuffel te kunnen geven. Wat ziet ze er weer piekfijn uit ! We gaan op pad, meteen de zanderige bossen in, langs kabouterkes die ook de Peetersen uit Beringen de weg wijzen. Stappen door de werf die voor de omsluiting van Kasterlee zal moeten instaan. Krijgen het gezelschap van Jerome, de nieuwe Antwerpenaar. Trekken samen op tot de eerste rustpost. Jules en zijn parkoersbouwers loodsen ons langs het prachtige pad met diepe gracht, van hieruit voorlangs het domein van Tielen. Dan volgen vlakke stroken van de Hoge Mouw tot we het centrum van Lichtaart bereiken. Wij pauzeren in het prachtig vernieuwde Ligahof, Jerome stoomt door.

 

Hebben een lokale lus van 6,8 km voor de boeg. Langs Kattenhagen zoeken we opnieuw het Kempense bronsgroen op. Een graspad afgezoomd met rododendrons zet ons af bij een fietspad. Spar voert uiteraard de boventoon, zelf letterlijk. Onderliggend zorgt loofblad voor een zee van kleur, groen, geel tot nadrukkelijk rood. We stappen voorbij de Floréal en gaan aan de overkant van een steenweg een golvend pad op langs de bosrand, met steeds villa’s in zicht. Het terrein dat zeer bekend is bij deelnemers aan heroïsche honderden van weleer. Diane & Rudy worden onze gezellen tot de rust. Kunnen we wat bijpraten over ondermeer de perikelen van Kriske, het ga je steeds beter maatje ! In het Ligahof komen we bekenden uit het Waasland tegen die er 250 km Compostella hebben opzitten. We luisteren met rode oortjes naar hun kleurrijke verhalen.

Ondanks een open hiel stel ik Linda voor de lus een tweede keer te lopen. We willen toch zo graag die 30 km ! Zo gezegd zo gedaan. Een pleister op de wonde en we stappen vlot langs het Hofke van Bayot terug naar de Sint-Rochusstraat en de nu haast verlaten rustpost. Duiken na het drankje een donker dennenbos in dat snel overgaat naar heldere spar. Het Corneliuspad voert langs de gelijknamige kapel. Even wat huisjes lopen in gehucht Goor en dan volgen holle wegen. De Pompoenen vermijden de natste gedeelten. Bij een breed zandpad pikken we kortere afstanden op. Met z’n allen stappen we de bebouwing bij Koningshof binnen en even verder de rustpost van Lindekeshoeve. Hebben er nog een uurtje wandelplezier voor de boeg.

Mijn nieuwe schoenen blijven marteltuigen maar ik geef mij niet gewonnen, plooien zullen ze ! Langs Viertjens gaat het terug naar bos, met beuk nadrukkelijk aanwezig deze keer. Het wordt stilaan donker als wij zachte hellingen overwinnen, een paar open zandvlaktes ook. Moeten opnieuw voorbij de werf en dan door de stevige kost van Kabouterpad. De zachte regen deert ons nauwelijks. We weten het innerlijke nat nabij. Afsluiten doen we met onze vrienden Waaslanders, Mia & Jac en … de Witte Madam. Hebben een leuke en droge dag achter de rug. Morgen proberen we het nog eens.  

 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/091120...

 

21:40 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -k

31-10-13

26.10.2013 Euraudax te Terhagen

Al heb ik dan een loodzware werkweek achter de rug, ik wil perse het jubileum van Kim en de Kleitrappers meemaken. Linda brengt mij met de wagen zo rond 08:30. Zelf komt ze alleen maar voor de koffie en de gezelligheid, de knietjes zijn niet happig op een zware inspanning. Tien jaar Euraudax vanuit het chalet van de Kleitrappers, Kim wil er in schoonheid eindigen met een viertal lusjes naar alle windstreken. Zo’n 50 wandelaars geven gehoor aan zijn oproep.

Het eerste lusje van 7,55 km geeft meteen de teneur aan. Kim waarschuwt dat bepaalde stroken dienden geschrapt te worden wegens te nat, andere kunnen delicaat zijn door de neerslag van de voorbije nacht. Toch krijgen we heel wat natuur tot de kerk hoog boven Boom en tot bij een stompe watertoren. Berk voert de boventoon in de oude kleiwinningen die doorheen de jaren werden omgetoverd tot natuurgebied bij uitstek. Rondom een plas wordt het terrein bepaald vettig. We glijden er allen behoedzaam doorheen. Het is behoorlijk warm en zonnig, denkelijk halen we makkelijk 20 °C. Fotografen halen hun hart op, Lucia heeft een zwak voor paddenstoelen. We maken een ommetje langs de volkse huisjes van Rumst alvorens de Rupel op te zoeken. Stappen zodoende terug naar het chalet voor een eerste pauze.

Met Linda Thijs nog steeds als ‘backmarker’ duiken we opnieuw het natuurdomein in voor een ruimere omzwerving. Over vlondertjes en langs trappen komt er een pittige klim aan te pas. In de buurt van de watertoren hergroepeert Kim gedeeltelijk. Linda zal een groepje van zo’n tien wandelaars met achterstand op sleeptouw nemen, geassisteerd door een wandelaar uit het naburige Niel. Langs de weilanden van Kleine Steylen gaat het richting Dirkput en Booms kerkhof. Kim kent zijn Rupel klassiekers en stuurt ons door de bosjes van domein N en vervolgens het park van Boom in. Hij kiest er het mooiste laantje uit langs het water. Bij de lokale voetbaltempel wacht Charles met de bevoorrading, we hebben 15 km in de kuiten.

Ik bel even met mijn Linda, ze zal aansluiten voor de laatste 25 km, wil ook genieten van de prachtige herfstdag. We gaan nu de fietspaden op richting Reet. Het tempo stokt. We wandelen op het gemakje door de bebouwing tot het recent aangelegde natuurdomein van de Molenbeekse Plassen. Vervolgen door puur natuur langs een oude kleigroeve en de heuvel op tot de ‘Tafelberg’ en zijn prachtige vergezichten. We duiken terug naar beneden en enkele groene slingers verder wachten soep en croque. Zijn halfweg.

De bezetting wijzigt als we aan de tweede helft beginnen. Een tiental wandelaars keren huiswaarts, er komen enkele nieuwelingen bij en Charles wordt ‘laatste man’. Stappen over de Rupeldijk richting Rumst en de 3 rivieren. Hier gaan Nete en Dijle (+ Zenne) over in de Rupel. Vechtend tegen hevige rukwinden stappen we naar de fameuze blauwe bruggen en maken een rondje langs visvijver en door het park van Rumst. Langs stenenbakkersbedrijven zetten we terug koers naar Terhagen. Deze lus heeft wat minder te bieden. Tijd genoeg dus om wat bij te praten met Raymond die zijn hart eens moet luchten. L’amitié par la marche geldt voor ons allemaal.

We hebben nog zo’n 17 km voor de boeg als we een laatste keer vanuit het chalet vertrekken. Kim loodst ons door een paar bosjes richting Boomse Hoek en zijn scheepsbedrijven. We lopen vervolgens dwars door de City richting tunnel onder het spoorstation en zo verder naar Noeveren en zijn steenbakkers museum en nieuwe bedrijvenzone. Voorbij de voetbal van Niel weten wij een kasseiweggetje dat naar de Walenhoek voert. Uiteraard laat Kim ons genieten van deze prachtige strook natuur met bosjes en vooral veel vijvers, oude kleiputten. Onze gastheer woont even verder op de dijk. We worden er verwend met spiesjes en een heuse beker Cava. Het moet een beetje feestelijk zijn. Is het er vandaag heerlijk toeven, gezeten op de trappen van het gebouw, we halen herinneringen op naar de kletsnatte bedoening van vorig jaar.

De laatste etappe stuurt ons over de Rupeldijk naar de donkere kerk van Hellegat. We wandelen over een breed graspad door het Hellegatbos. Dan komen de steegjes van Noeveren met hun werkmanshuisjes aan bod. Renovatie is er volop aan de gang. Kim verzorgt zijn gasten tot in de puntjes, we lopen dwars door ’t Geleeg met zijn oude droogplaatsen voor Boomse baksteen. Stilaan valt de avond. We zoeken de Rupeldijk op. Voorbij de imposante Rupelbrug wandelen we over de Boomse kaai. Moeten opnieuw door Hoek en langs cafeetje ’t Steencaycken. De laatste paar kilometer kuieren we met z’n allen, gezellig keuvelend over de Rupeldijk tot Terhagen. Kim maakte er weer een fijne happening van, De Kleitrappers zorgden voorbeeldig voor natje en droogje. Wij rijden glunderend terug naar Hemiksem. Hebben elk volgens eigen mogelijkheden van een prachtige wandeldag genoten.

 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/261020...

20:16 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -t

25-09-13

22.09.2013 Marching Team 11e Genie Burcht

De Waals-Brabantse klimmetjes laten zich gevoelen. Geen Kempense kilometers in Meerhout voor ons vandaag maar lekker dicht bij huis in Burcht. Vanaf busstation Linkeroever krijgen we het gezelschap van Jack & The Ladies. In de startzaal is het al Temse en Stroboeren wat de klok slaat. Wij sluiten aan voor de gratis inschrijving en kop koffie dankzij ‘de club van ’t Stad’.

Het parkoers bestaat uit twee lussen. We volgen trouw de parkoersmeester en beginnen met het grote werk van zo’n 19 km. De eerste 4 km hebben niet veel om het lijf behalve het Dulpoezenpad dan. Huizen en straten worden ons deel, we weten dat het niet anders kan tot de rustpost bij het Burchts Weel. Een babbel met Jef (Wilrijk) en we beginnen aan het serieuze werk, zijnde een lus van ruim 10 km. Mogen meteen genieten van het Burchts Weel. Bij laag water zijn de meeste slikken een massa aan blinkend slib. Zo zagen we het hier nog nooit. Moeten even de steenweg volgen om over de Kennedytunnel tot aan het Galgeweel te geraken. Ondanks de nevels is het uitzicht prachtig. Zeilbootjes glijden geruisloos over de plas. Op de achtergrond de bewoning van St-Anna, den Boerentoren en OLV, prachtig ! We verlaten de plas en zetten koers naar de Blancefloerlaan. De 30 km gaat er zijn eigen weg voor een omzwerving door park Middenvijver. Berk is alomtegenwoordig, plassen zorgen voor wat verstrooiing terwijl wij over paadjes van fijn grint lopen. Verlaten het park terug waar we begonnen en stappen voorbij De Frut (Gazet van Antwerpen) over de steenweg tot Turk Sport. Een plukje groen, middels trappen en een brug over de spoorbaan en dan langs de kantoren van Baarbeek, klassieker kan haast niet. Dra staan we terug aan het Burchts Weel en kunnen we pauzeren, de innerlijke mens versterken na deze lange etappe.

Een strookje Burchts Weel en wat bos zet ons af in de straten van Burcht. Lopen over de Scheldewegel langs de stroom richting Hoboken. Een bootje lijkt er gekapseisd of toch minstens averij te hebben. De Arm der Wet op het water waakt. We moeten door de industriezone van Oeverkant tot de finish, deze keer voor ons slechts rustpost. Hebben nog ruim 8 km voor de boeg. Het is berendruk in de zaal en dus improviseren we een terrasje. Een achterafje stuurt ons naar de polder. We moeten rond de immense kleiput van Argex en stappen over tarmacjes voorbij oud cafeetje Voermansrust. De Haagstraat zet ons af bij een kasseiweg die dra veldweg wordt. We stappen met de klei transportband mee richting steenweg. Aan de overkant gaat het gelijk richting Schelde ter hoogte van Hobokense Titan. Op een vijver in de verte bemerken we enkele witte waadvogels, het lijken wel flamingo’s, maar te ver weg om een duidelijk beeld te krijgen. Moeten opnieuw de N419 opzoeken. Hij voert ons naar Het Fort Kapitein Van Eepoel. Mogen hier nog een heerlijk lusje in het groen lopen, redelijk potig terrein overigens, alvorens de eindmeet te gaan halen. Moe maar tevreden doen we ons te goed aan een paar wandelaarsdrankjes. Wandelen net als vanmorgen tussen de twee busritten door de voetgangerstunnel tot Sint-Jansvliet. Vinden we altijd heerlijk. Hebben er weer een leuk weekend opzitten. Morgen wacht de baas …

 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/220920...

21:49 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

19-09-13

15.09.2013 De Stroboeren te Deurne

Ik twijfelde even waar naartoe deze zondag. De weergoden en de website van de Stroboeren, sprekend over een vernieuwd parkoers, konden mij overhalen. Na nauwelijks een uurtje bussen staan wij aan de overkant van de Koekenstad, recht tegenover de skipiste van ’t Ruggeveld. Inderdaad een vernieuwd parkoers richting Schoe-e-te, mijn nieuwsgierigheid is gewekt.

Voor het eerst zullen we hier twee lussen lopen om de 35 km rond te maken. De eerste is zo’n 22 km lang. Ze stuurt ons door stille, nette wijkjes van Deurne. Allemaal bel-etages met platte daken. Het dreefje van de Zwarte Arend, genaamd naar het kasteel in de buurt, zet ons af in het groen achter de Bosuil. Ertbrugge & Bremweide worden aangedaan wandelend langs landdijkjes verscholen tussen jonge bomen en weidse grasvlaktes. We stappen richting onbekend dwars door een hondenweide en vervolgens langs een veelheid van serviceflats. ’t Stad draagt zorg voor zijn derde leeftijd. De parkoersmeester gaat op zoek naar parkjes en vindt die rond kasteel Bisschoppenhof. Pauzeren mogen we een eerste keer bij turnkring Silok. Nieuwbakken Stroboeren en Antwerpenaars Jerome & Bea stomen gelijk door. Wij nemen de tijd om de innerlijke mens wat bij te sterken. Ook Jefke is al in de buurt, hij loopt een thuismatch van 28 km vandaag.

Langs nog meer Zorgcentra lopen we terug naar The Great Old. Een wandelaar uit Zottegem legt zijn vrouw uit wat deze tempel ooit wel te betekenen had. Ik knik instemmend. Terug het groen in nu, van de Bremweide met zijn verscholen dijkjes en zijn grasvlaktes, een super speelterrein voor onze trouwe viervoeters. Het tarmacje van het Muggepad voert ons naar Ertbrugge en meer bosrijk gebied. Voor even maar. Een brug loodst ons over het Albertkanaal waar enkele Schotense straatjes ons tot de tweede rustpost brengen in café Salamander. We kunnen er na zowat 12 km wandelplezier zowaar een terrasje doen.

Hierna komt het Gemeentepark van Schoten ruim aan bod. Bij het Albertkanaal gaat de 35 km zijn eigen weg. We lopen even langs het water en duiken dan, stappend over graspaden, genietend het groen in. Geen idee waar we ons bevinden, maar mooi en verrassend is het wel. Blijkt een strook van Het Wijtschot te zijn. Goed gedaan parkoersmeester ! We keren terug naar het kanaal, een imposante brug zet ons af aan zijn overkant. Moeten wat straatjes en achterafjes van Wijnegem overwinnen om opnieuw in Ertbrugge te geraken. Pikken er de 28 km op om samen te genieten van een strook bos, het gelijknamige kasteel en het dreefje van de Zwarte Arend. De startzaal is niet ver meer. Ik vertel voorzitter Ludo dat deze vernieuwing een heus succes is.

De tweede lus is voor ons uiteraard bekend terrein maar daarom niet minder mooi. We gaan flaneren door de groene long bij uitstek van ’t Stad zijnde Het Rivierenhof. Een kasseitje zet ons af bij de boerderij. Beuk en beek De Schijn gaan hand in hand voorbij voetbalstadion Tubantia Borgerhout, een vergane glorie. We wandelen door het park tot het Sterckshof en vervolgen onze weg over een fietspad tot de drukke Antwerpse ring. Steken nog maar eens De Schijn over en wandelen langs volkstuintjes tot kerkhof Sint-Fredegandus. Dit zou vanmorgen gesloten geweest zijn en de wandelpijlen lopen er dan ook van weg. Ik zet koppig door en vind voorbij de nu openstaande poort inderdaad linten en pijlen. Dit stokoude kerkhof met zijn oude familiegraven die ruim en eeuw teruggaan is een oase van rust midden de stad. Het heeft iets unieks dat moeilijk te omschrijven valt, beetje Père Lachaise maar dan gemoedelijker. Even verder wacht de laatste rustpost.

Na het natje loodst de parkoersmeester ons door Deurnese steegjes zoals de Rosenstraat. Voorbij het districtshuis wacht weer het Rivierenhof. Het wordt een lange omzwerving langs Sterckshof, de nationale Antwerpse sport zijnde korfbal, uiteraard De Schijn en vele vijvers. Uiteindelijk lopen we door een stukje wilde natuur dat de Herentalse Vaart blijkt te herbergen, een vergeten project. Een laatste wilgenlaantje, de finish wenkt. Den Duvel wordt aangesproken samen met onze maatjes Jack, Jerome & Bea en de Borgerhouters. Tja, Ludo komt ons vriendelijk verzoeken of we er willen aan denken huiswaarts te keren. Hij is dat van ons intussen gewend geraakt denken wij. Knap vernieuwd parkoers vandaag Stroboeren, de klantenbinding hebben jullie weer eens versterkt !

 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/150920...

21:09 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

10.09.2013 wsv Mol te Mol-Sluis

Xavier verlaat voor ons het station van Mol. We volgen hem niet echt, hebben geen zin in drie kilometer langs drukke wegen. Google Maps leerde mij een binnendoortje langs villa’s, een scholengemeenschap maar vooral de eerste zandpaden tussen spar en berk. We bereiken de startzaal een ietsje sneller dan verwacht. Het is er vrij rustig, de weersvoorspelling is dan ook niet echt wandelaar vriendelijk. Toch is mijn wandelmamma er al net zoals Annie & Willy (Kessel).

Mogen al in de eerste kilometer een plas ronden (Miramar, denk ik) en zetten dan koers over grintpaden in het groen. Het terrein is halfopen, een mix van bossen en weilanden. Het zwerk vertoont blauw met plukken wit en zelfs loodgrijs. We volgen een heldere gracht en een strookje steenweg langs de ‘zwarte route’. Moeten middels een brug over een kanaal en zetten dan koers naar het Zilvermeer. Recreatiedomein is hier wel de juiste naam. Rond de plas en in zijn bossen wemelt het van het speeltuig. Al is het schooljaar dan nog maar net begonnen, toch mogen jeugdige groepen zich hier al uitleven onder de leiding van deskundige monitoren. De omzwerving van 7,5 km voert ons naar de eerste rustpost in moderne cafetaria Zilverbos. Het mannentoilet is opgesmukt met grappige foto’s. Welke keuze maakte jij, vraagt de dienster lachend.

Na W & A maar voor Jefke en Wilske, vaten we de tweede etappe aan. Verlaten het domein bij de campers van Buitengoor en duiken, weg van de kortere afstanden, meteen weer het bos in. Keren eigenlijk op onze stappen terug langs het domein. Verslikken ons daarbij in een niet gemarkeerde heen en terug. Een telefoontje naar Milleke Mol brengt soelaas. Sorry maat, we waren even in de war. Lopen door een prachtige strook open natuur waar grazers zich verborgen houden. Even verder wacht een heus oerwoud. Van de regenbui voelen we niets, zo dicht is het bladerdak nu plots. We slingeren ons een technisch weggetje langs bruine grachten, hun oevers voorzien van weelderige varens. De natste delen van het eenmanspad zijn voorzien van vlonders. Verder is het oppassen voor de vele boomwortels. Maar mooi dat het hier is, onwaarschijnlijk mooi. Jefke stoomt voorbij, had andere plannen dan deze lus, maar is toch tevreden ze meegemaakt te hebben. We bereiken opnieuw onze heen/terug en krijgen een toemaatje met bloeiende heide cadeau. Fantastisch deze strook parkoers. We lopen verder langs door de mens bijgestuurde natuur. Eerst nog over een zandstrand langs een groot meer, vervolgens door De Maat. Lange kaarsrechte paden loodsen ons door het groen, langs grachten ook. Het parkoers blijft aangenaam tot de rustpost waar Milleke voor minzame gastheer speelt. Thuisloopster Jacqueline heeft een rondje voorsprong en zegt dat het goed is.

We steken de houten Baillybrug van het kanaal over. Lopen niet door richting Postel maar meteen rechtsaf terug het groen in, benedendijks. Den Diel stuurt ons langs een aanplant van populieren, later een eikendreef. Aan de overkant van het water liggen De Blauwe Kei (Lommel) en het kanaal van Beverlo. Stroken langs de plas van daarstraks en de kanaaldijk loodsen ons bij een druilerige hemel terug naar De Maat. Nog voorbij een prachtige plas met watervogels en rietbegroeiing, de laatste pauze ‘bij Miel’ wenkt.

Na het innerlijke nat mogen we opnieuw de Baillybrug over. Linksaf gaat het nu langs het kanaal, vervolgens door een bosje en verderop langs aardbeienvelden. We stappen voorbij de toren bij Sas 4 en gaan dan echt over het fietspad langs een waterloop, onder een malse regenbui lopend. Draaien van het water weg en stappen Mol-Sluis binnen bij een waterzonnetje. Een strookje maïs, wat kerkwegels, de finish wenkt. Al is dan nog geen 17:00, de zaal is al opgeruimd. Een Duvelke kunnen we nog wel krijgen, voor een paar stoelen om te rusten zorgen we zelf. Milleke vraagt of we een wandelaar uit het verre Charleroi willen op sleeptouw nemen. Natuurlijk doen we dat.

We missen net een trein, gaan samen nog een pintje drinken in het stationsbuffet. Nemen afscheid in Berchem station en sporen tevreden verder naar huis terug. Hebben een pracht van een wandeldag achter de rug. wsv Mol vous êtes formidable! 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/100920...

 

 

 

 

21:02 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

10-09-13

08.09.2013 Beekakkers Beerse te Vlimmeren

Het regent zacht de ganse weg van Hemiksem tot Vlimmeren. Toch is Luk (Zelzate) al in t-shirt op pad als wij er komen aangereden. Die kan beter uit zijn bed dan wij ! Tot mijn onthutsing zullen wij vandaag tijdens de marathon 4 keer dezelfde rustpost aandoen, als dat maar goed komt !

Bij erg frisse temperaturen gaan we op pad, over zandwegen door het maïs, dit moet vast de Kempen zijn. We stappen richting Wechelderzande. Delen de brede grintpaden door het groen met een horde mountainbikers. Het verloopt netjes en met respect voor elkaars sportieve bezigheid. We zwerven een kleine acht kilometer door bos en wei tot de Lilse Golf en Countryclub. Even verder ligt het Chirolokaal dat we vandaag dus vier keer zullen aandoen. Het is er nog rustig. Het is intussen droog, de lucht klaart langzaam op naar blauw, dit wordt vast een leuke dag.

Na de koffie stappen we een eerste keer richting camping Lilse Bergen. Gaan lange dreven bewandelen langs bijwijlen prachtige weekendhuizen. Steken een drukke steenweg over en vervolgen onze weg door een bosrijke omgeving. Enkel de wandelafstanden hoger de 25 km komen hier en dus lopen we moederziel alleen over de vele slingerpaden. We stappen door het Gielse Bos, voorbij een kinderboerderij ook. Een strookje open ruimte zet ons af bij rustpost De Buren in Vosselaar. Deze is letterlijk wat hij zegt, een chalet bedoelt als buurthuis. Twee dames ontvangen er hun gasten hartelijk.

De terugweg wordt ingezet bij zonnig weer. Ik herken stroken van het Sniederspad alvorens we heerlijke slingerpaden gaan bewandelen. Eén keer loopt het mis, bij rechtsaf was het begrip ‘pad’ dan ook erg relatief. Terug de steenweg over en lekker stappen door het hoge gras, wat duintjes met heide in bloei ook. Na een erg ruime 7,5 km komen we terug aan bij de Chiro. Hebben er nog twee lussen voor de boeg.

Volgen het idee van Luk en vatten eerst de langste afstand aan die ons voorbij de Lilse Stables loodst. Weer lopen we even te ver door bij een splitsing. Keren op onze stappen terug de vallei van de Visbeek en de Beerse Schrieken in. Dra haalt Luk ons in. Hij loopt dit lusje een tweede keer om aan de beoogde 50 km te geraken. Kreeg hiervoor de vergunning van thuis … We blijven genieten van de fraaie Kempense bossen, met zijn grillige sparren, loofhout, varens en bramen. Een beekje blijkt de Laak te noemen. Kennen wij ook in de buurt van Westerlo. Stappen voorbij een boomkwekerij over de Lilse Dijk. Even verder weer twijfels want geen markering op een splitsing van wegen. Gewoon rechtdoor lopen blijkt de juiste optie te zijn.

Kwamen wij tot dan toe weinig bekenden tegen, daar komt nu verandering in. Annie & Willy, onze kennissen uit Polderstad e.a.. We nemen de tijd voor een gezellige keuvel. Pikken dan het korte lusje van net geen 5 km op. Plots lekker pittig lopen, duintjes op en neer tot bij een grote plas. We stappen er een eindje rond en kiezen dan weer voor zandpaden in het groen. Ze voeren ons naar een  spar bekend als De Achtzaligheden al telt ie maar zeven stammen meer. Lopen vervolgens een laatste keer naar de Chiro. Cadeautje, zegt Luk, doelend op de erg kort gemeten 5 km. Ik beaam lachend.

Luk en ook Jacqueline stomen er vandoor. Wij doen ons laatste terrasje in de zon. Passeren de Stables een tweede keer en gaan dan weer zwerven langs rechte paden door bossen en langs weilanden. Verlaten finaal de groene omgeving en ruilen ze in voor een slingertarmacje langs grote moderne hoeves, veelal bevolkt door melkvee. Een laatste strookje zand midden de maïsvelden, de finish en den Duvel wenken. Het is 17:15 en het zaaltje ligt er al vrijwel verlaten bij. Ook wij keren naar huis terug, zeer tevreden over deze eenvoudige maar toch zo leuke Kempense bostocht.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/080920...

 

 

 

22:28 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -v

04-09-13

01.09.2013 wsv Schelle

Al ligt de startzaal slechts 2500 meter van het echtelijk dak, toch zijn we om 06:00 al op pad door de stille Hemiksemse straten. Ik wil perse de 50 km van de Rupelstreek lopen vandaag en Linda kan al evenmin aan de verleiding weerstaan.

In Schelle zien we nog net Annie & Willy vertrekken, verder is het er erg rustig. We krijgen nummers 72 & 73 toegewezen, lijkt ons een goede opkomst voor deze lange afstand. Deinze is ook vertegenwoordigd met Katty & Hans, dit jaar van alle markten thuis. De eerste etappe stuurt ons langs die mooie kerk van Schelle. Vervolgens het dijkje van de Vliet op, zodat we een glimp van het St-Bernardusklooster kunnen opvangen. Rudy stoomt ons voorbij. Hij komt uitlopen van de 100 km in Doornik. Doet er dunnetjes een 50 km bovenop. Gene gewone diene kerel ! De Schelde staat op zijn laagste punt. Wij verlaten de waterkant voor een fietspad langs talrijke populieren onderaf. Gaan wat keren en draaien langs Interescaut, Laarhof en Tolhuis. De ellenlange Tolhuisstraat zet ons af bij de eerste rustpost, het schooltje in de Heidestraat. Tijd voor een koffietje en een pistolet.

We lopen nu een lokale lus die naar Niel voert. Er heeft een garageverkoop plaats en ziet er ‘zwart’ van het volk. Natuur, dat willen wij en we worden op onze wenken bediend. De Scheldedijk komt er nauwelijks aan te pas. We blijven lekker onderaf lopen langs weilanden en vooral het prachtige natte, beboste gebied, Broeklei genaamd. Heerlijk kuieren is het hier. Om terug in de Heidestraat te geraken moeten we wat straatjes lopen, het deert ons niet. Bij de rust komen we Jefke tegen die zich beperkt tot 28 km. Moeder is ernstig ziek, hij komt gewoon even de zinnen verzetten. Ik heb intussen hinder in het linker bovenbeen, maak mij een beetje zorgen.

Maar we lopen door. Langs wijkjes en paardenweiden richting d’A Statie in Niel. Even verder wachten die prachtige Nielse visputten. Het wordt uitgebreid heerlijk genieten van waterpartijen, bosstroken, rietkragen en heerlijke wandelpaden. We verlaten het domein weer bij de spoorbaan, gaan een parallel graspad op tot een eenzame bakstenen schoorsteen. Door de Matenstraat en een patattenveld bereiken we de rustpost van Koekhoekhoeve, hebben er 22 km opzitten. Ik maak mij intussen steeds meer zorgen over mijn been, een zalfje zal soelaas moeten brengen.

We vervolgen onze weg langs de kapel van OLV Middelares en door de Aartselaarse wijk Koekoek tot de A12. Aan zijn overkant wacht de s’Herenbaan. Deze etappe wordt verhard met fietspaden, voetwegen, zelfs een strook kassei bij Kleine Steylen. Ik tsjok achter Linda aan tot het park van Boom. Denk stilaan aan opgeven, de pijn in het been is moeilijk te harden. Toch draai ik de 50 km op bij de splitsing met de 35 km. Bedenkt plots dat ik een pilletje Ibuprofen bij de hand heb. Op hoop van zegen ! We mogen nu genieten van De Schorre, die we langs de Deltaweide binnen lopen. Een pittige afdaling, de klassieke vlonderpaden, een ommetje langs de vijvers. Voorbij het ‘apekot’ gaan we nog eens pittig klimmen. De pauze is voorzien bij een visvijver. Er zijn nog 7 stappers achter jullie, zegt de helper van dienst als hij mij 2 repen Mars overhandigd. Het moet gezegd, voor drie eurootjes inschrijfgeld krijgen we zes versnaperingen en een t-shirt. Wie doet wsv Schelle dit na ?

De pijn in mijn been is intussen haast volledig verdwenen, ik kan normaal lopen. Ben blij ‘op slecht karakter’ te hebben doorgezet. Langs de Boomse Kerkhofstraat gaat het nu naar Bos N en zijn leuke paadjes langs glimmende berken. Even verder komt het park van Boom zeer uitgebreid aan bod. We pikken er opnieuw de 35 km op. Terug aan de overkant van de A12 stuurt een braakliggend terrein ons naar Waterfront. De bakstenen schouw komt in zicht, maar dan ontbindt de parkoersmeester zijn duivels. We lopen terug weg van de rustpost, duiken een berkenbos in dat overgaat in een heuse brousse. Pittige hellingetjes en dito afdalingen worden ons deel. Een viertal Nederlandse dames hebben het er moeilijk mee. Ze schuifelen huiverig voetje voor voetje de zandbergjes af. Niet doen, zeg ik, gewoon naar beneden lopen. Linda geeft prompt het voorbeeld hoe het moet en ik volg gezwind. Lekker technisch dit en ons onbekend terrein. Met een blik op de klok lopen we terug wijk Koekoek in. Deden 1:45 minuten over 8 km – Schelse kilometers?

Maar geen paniek, we zijn nog met zo’n 10-tal wandelaars van de 50 km samen. Moeten een extraatje lopen langs de KMO-zone van de Brandekensweg en gaan dan met de ganse groep over een fietspad door het maïs tot de bebouwing van Schelle. Gaan opnieuw onze eigen gang lang Den Hooghen Weg tot de Zinkval en Vluchtenberg. Bij een hoeve ligt onze laatste rustpost. We krijgen er een ijsje aangeboden en keuvelen wat bij met Marleen & Mark. Leentje is aan haar eerste 50 km bezig en oogt nog echt fris. Goed zo ! We volgen hen richting Helstraat en die prachtige Cleydaellaan. De parkoersbouwer haalt nog eens alles uit de kast. We mogen uitgebreid genieten van het gelijknamige bos alvorens terug de Zinkval op te zoeken. En dan komt het orgelpunt. We wandelen over een grasdijk hoog en droog boven de diep ingebedde Vliet, heerlijk mee kronkelend met zijn brede meanders. Het is al over zessen als we de finish bereiken. Linda dolt er wat met de parkoersbouwer  - of ie het elastiek uit zijn broek gebruikt heeft om het parkoers te meten. De brave man weert zich dapper. We moeten er allemaal om lachen.

Samen met Leentje & Mark doen we terug de nodige vitamientjes op verpakt in gerstenat. We moeten terug de ‘col de St-Bernard’ op tot Hemiksem. Hebben 55 km in de benen en opnieuw heerlijk genoten van een prachtig parkoers. Andere parkoersbouwer, andere accenten, en of wij dit leuk vonden ! Bedankt beste buren en doe zo voort, dit is een prachtige vijftiger !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/010920...

21:53 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

1 2 3 4 5 6 7 8 9 Volgende