30-07-14

27.07.2014 Dauwstappers Edegem

Voor het eerst 35 km vanuit Edegem, daar hebben we wel oren naar. Roger & Monique kondigen hun komst aan en die zijn bij ons toch bekend als wandelende fijnproevers. Negen km met de auto en we parkeren op het plein bij Hangar 27 & Fort 5. Even wat bijpraten met dorpsgenoten en we gaan op pad. Tegendraads t.o.v. het voorstel gemaakt door de parkoersmeester want zo zijn we. Beginnen met de kleine lus van 5,4 km die als afsluiter bedoeld was. Een prachtige laan met majestueuze kastanjebomen en dan villaatjes kijken op grondgebied Wilrijk. Voorbij Sint-Augustinus een eerste parkje met grintpad. Dan moeten we naar de overkant van een drukke steenweg en voorbij het fabriek van Rizla, sigarettenblaadjes. Hier wacht een pracht van een groen pad dat parallel loopt met de E19. Je zou het niet verwachten zo’n mooie natuur net naast een snelweg. Een tunneltje loodst ons onder het geraas door. Nog één straatje villa’s en we zijn opgewarmd, zowel letterlijk als figuurlijk.

Meer bekend volk in de startzaal deze keer met Patje Stroboer, Hobohem Linda & Charles, Borgerhouters Albert & Yvonne. Elkeen gaat zijn eigen weg, loopt zijn eigen afstand. We wandelen opnieuw onder de kastanjebomen richting Mortsel. Weten wat komen gaat, de prachtige groene dijk die dwars door de gemeente loopt. Heerlijk wandelen over meerdere kilometer tot Klein-Zwitserland en nog meer groen. Schitterend is dit en over de volle lengte gebruikt door onze gastheer. Een strookje langs de spoorbaan nu, de uitvalsijzers van Antwerpen. Snel terug het woeste groen in. Paden zijn getrokken met de bosmaaier tot de volgende spoorbaan. Langs Sint-Amedeus gaat het dan richting station Mortsel. Nog een strookje spoorbaan, een wat oudere residentiële wijk en we bereiken rustpost ’t Centrum. Er staan al 13 km op de wandelteller.

Er wacht nu een opdracht van net geen 11 km. We vrezen de warmte. Voorbij de kruising met de vorige lus lopen we opnieuw Klein-Zwitserland in. Bij de volgende straat komen we twee dames tegen die fout gelopen zijn. Ze waarschuwen ons dat er verderop geen pijlen meer te vinden zijn en keren op onze aanwijzing op hun stappen terug. Bij een supermarkt komen we inderdaad in de problemen. Een telefoontje naar het noodnummer brengt soelaas. Moeten een kiezelwegje in dat naar een pad tussen spoor en tuinen leidt. Brengen de parkoersmeester op de hoogte van de verdwenen markering. Bewoners die in hun tuin dineren bekijken ons met donkere blik. We denken de pijlendieven te kennen. Stappen lachend en grappend het paadje af tot station Mortsel Liersesteenweg. Duiken dan woonwijken in waar de pijlen erg hoog zijn opgehangen. Zal zeker zijn reden hebben. Onze gastheer rijdt voorbij met de fiets. Gaat verderop in Boechout het parkoers controleren. Vreest schade want er is een muziekfestival aan de gang. Klasse hoor, de service van deze man. We wandelen door een parkje en vervolgens middels een tunneltje onder een spoorbaan door. Passeren het kampeerterrein van de muziekliefhebbers. Het is er rustig en gemoedelijk. Moeten nu de open ruimte in, door akkers en weilanden. De Koperen Ploert kent met ons geen genade, pfff dit is zwaar. Het is zo een moment waarop je jezelf afvraagt waar je in godsnaam mee bezig bent. We stappen in een brede, zonovergoten boog rond het Fort van Borsbeek. Dokkeren over een kasseitje en grintpaden verder. Komen bij een boerderij uit waar Charles ooit stopte voor een ijsje. Ondanks stil protest van Linda ben ik niet te verwurmen. Drie heerlijke bollen vanille ijs zorgen voor mijn koeling. De vliegen die uit de hete stallen komen neem ik er voor lief bij.

Nog een kilometertje rechtdoor over beton door het maïs tot rustpost Cantincrode, die wij uiteraard overslaan. Een drukke baan loodst ons over nog meer sporen. We duiken het lommer in bij kasteel Cantecroy en even verder wacht Fort 4. Onze gastheer toont zijn klasse. Laat ons genieten van verweerde gebouwen en de paadjes rond de vijvers. We lopen vervolgens letterlijk over het station Oude God, hoog en veilig en volgen nog meer dreven langs ‘den ijzeren weg’ die hier naar Mechelen & Brussel loopt. Wandelen door de nieuwe wijk Windhoek en het parkje met dezelfde naam. Mussenberglei is een lommerrijk kasseitje dat ons geleidelijk naar de basiliek van Edegem voert. Een paar hete straten en we kunnen een laatste keer pauzeren. Hebben nog een uurtje stappen voor de boeg.

Krijgen het gezelschap van Hugo (Kleitrapper uit Mortsel). Bespreken de toch wel als neerwaarts ervaren evolutie van deze vereniging terwijl we genieten van het prachtige park van Hof ter Linden, recent open gesteld voor het brede publiek. Doorkruisen vervolgens de moderne gebouwen van een rustoord alvorens Fort 5 op te zoeken. Een laatste keer zorgt onze parkoersmeester voor een heerlijke omzwerving door de verweerde gebouwen en de heerlijke wandelpaden langs het water. We vergeten er onze vermoeidheid bij. Onze gastheer bereikt met ons de finishlijn. We feliciteren hem heel terecht met de prachtige prestatie die hij hier vandaag heeft neergezet. Er kan nog net een terrasje af met onze lievelingsdrank. Met Albert, Yvonne en Hugo sluiten we de zaak. Zijn net voor een plensbui veilig in ons karretje. Zijn het eens, deze tocht is een heuse aanrader die ongeacht de gewandelde afstand heel veel te bieden heeft. Men zegge het voort …      

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/270714...

19:56 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -e

23-07-14

21.07.2014 Wandel Mee Ruisbroek-Sauvegarde

De weergoden gunnen ons een thuismatch. We pikken etappe 3 van de Klein-Brabantse ‘5’ op. Wandel Mee Ruisbroek-Sauvegarde zijn onze gastheren vandaag in een piepklein zaaltje. Gelukkig kunnen wij een terrasje doen voor de start en gezellig keuvelen met vele bekenden. Kleine en grote lus, ook vandaag weer. Wij beginnen met het kleintje van net geen 6 km. Bij een grijs en zwoel zwerk gaan we op pad. Huisjes kijken tot het gemaal op de Vliet. Dan genieten over het grintpad langs de diep ingesneden waterloop tot café Den Dam. De volgende landdijk liepen we recent meerdere keer maar hij blijft mooi. Over het rode fietspad langs de hoofdweg terug naar het dorp. Een achterafje en we staan in de Kerkstraat en stappen terug naar start/finish onder de kerktoren.

Babbel met Jefke die onderweg van Willebroek het parkoers oppikte en daar gaan we weer. Snel het groen in deze keer, langs een gracht en weelderig orchis. Tot het gemaal van daarstraks en dan de kanaaldijk op. Aan de overkant ligt Hellegat, wij lopen tot de kleine Boomse jachthaven. Slaan dan de groene industrieweg in tot het kasseitje richting Boom. De parkoersmeester weet van wanten, hij stuurt ons gemaaid wild terrein in, lekker wandelen. Bij Prayon gaan we onder de spoorbaan door. Even verder ligt de rustpost, verscholen in het groen bij kleiduifschieters. Ik heb een dipje, moet stevig bij eten.

Langs vijvers lopen we terug naar Prayon en dan door het groen parallel de spoorbaan over een fietspad. Honderden meter verder mogen de langste afstanden echt het groen in. Het lijkt wel een brousse waar we door lopen. Er loopt een eenmanspaadje ja, maar rondom netels en andere steke dinges. Echt ons ding dit ! We ruilen het echte wandelwerk voor tarmac langs een denkelijk verlaten spoorbaan. Steken hem over en lopen terug naar het dorp. Krijgen het gezelschap van de Hopbelletjes Brothers die van de 25 lus af komen. Café rust nu, letterlijk, clubhuis ook.

Nemen weer ruim onze tijd vanwege de vele bekenden en gaan op pad voor de extra lus. Achterafjes loodsen ons naar onverhard en maïs. In de volgende wijk zijn we ongewild even getuige van echtelijke twisten, we reppen ons voort, snel wezg van het getier. Mogen uitgebreid genieten van peis en vree wandelend over een breed pad langs een kroosrijke, groene gracht. Zalig ! Een strookje spoorbaan de ‘Hopbelletjes’ ter wille en betonbaantjes loodsen ons door de akkers terug naar het dorp. Loopt ‘facteur’ Rudy’ daar niet voor ons door de slingers in het groen !  Hij vertrekt voor ons van de laatste rust, wij zijn al aan ‘den Duvel’.

Wandel Mee haalt dit jaar echt alles uit de kast. Hof ter Zielbeek, zijn grot en kruisweg, dat hadden we verwacht. Het strookje puur natuur erna is echt de zoveelste meepakker vandaag ! In de laatste straatjes passeren we ook nog de prachtige Sint-Catharina kapel. Door het zware weer houden we het bij 25 km vandaag, keuvelen nog gezellig na met Rudy en laten den Duvel smaken. Wandel Mee heeft ons verrast vandaag, dit was de mooiste tocht die wij er ooit liepen. Ondanks het somber grijze zwerk rijden we blij gezind terug naar Hemiksem, bedankt Klein-Brabanders ! 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/210720... 

 

 

21:31 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

05-07-14

29.06.2014 Olympic Deurne te Vorselaar

Vandaag organiseren de Kleitrappers hun jaarlijkse grote tocht. Hadden wij net als vele wandelaars al een tijdje onze bedenkingen bij hun ‘woekerprijzen’, het onverwachte ontslag van parkoersmeester Jean-Marie doet mij afstand nemen. Gelukkig hebben wij een meer dan waardig alternatief met de parkoersmeester ‘van euver ’t woater’ die met Olympic Deurne in het Kempense Vorselaar organiseert. Geef toe, een merkwaardige combinatie. Het weerbericht oogt niet te best maar toch wagen we het er op om tuf-tuf tot Herentals en verder te rijden. Het is rustig in de startzaal, we zijn dan ook erg vroeg voor de slechts 30 km die we wensen te stappen vandaag.

Negeren dus de lokale lus van 12 km straal, iets wat wij vorige keer anders deden. Zetten nu gelijk koers door de straten van Guldenpad tot de eerste boszone. Noeste marathonlopers zoals Dré Janssens gaan ons voor door het bronsgroen eikenhout. Spar gaat langzaam over in beuk tot we bij kasteel Schrans Devries Grobbendonk bereiken. Moeten helaas de paraplu bovenhalen om door stille straten en een eerste keer langs de Nete de rustpost op te zoeken. Vroeger dan voorspelt deze nattigheid.

Moeten van hieraf twee lussen lopen, de eerste bijna 10 km lang. Bij nauwelijks aflatende regen doorkruisen we nogal wat straten alvorens opnieuw het groen te vinden. Worden grintpaden en achterafjes richting Vliegenzwam en Pulle. Snijden ongewild een hoekje af, een wandelaar voor ons volgend. Na de Pulse bebouwing volgt Lovenhoek en zijn fietspad langs de bosrand, tussen bos en paardenwei dus. Stappen door het landelijke Pullaard met de plu als onze beste vriend. Mogen dan weer het dichte gemengde bos in en zijn heerlijke, maar toch wel natte paadjes. Bij het Grobbendonkse kerkhof komen we het groen uit. Het is zowaar even droog. In de zaal zit Martin te pronken. Vinden elkaar ook zonder afspraken en toestanden, zegt ie glunderend.

Uiteraard trekken wij samen verder. Mogen meteen de dijk van de Kleine Nete opzoeken. Toch jammer van dat teveel aan hemels vocht. Ruilen de natuurlijke waterloop in voor het ‘menselijke’ Albertkanaal en dit tot Eisterlee. Duiken dan de volgende bosstrook in voor heerlijk Kempens wandelgenot. Veel straten komen er niet meer aan te pas tot onze laatste pauze in centrum Grobbendonk. Intussen hebben we al lang begrepen dat we het omgekeerde parkoers lopen van voor een paar jaar. Ja, waarom ook niet, goed is goed, wat de richting ook weze. Mogen zowaar bij een stralend zonnetje Grobbendonk uit wandelen. Duiken een laatste keer de Kempense bossen in, aanvankelijk met wat chalets. Bij Niemandshoek is het uit met de pret. Enkele straten loodsen ons naar de rand van de Vorselaarse kasteeldreven. We vangen er een glimp van op en … kunnen dan aan de Duvel. Waardevol alternatief voor De Kleitrappers merkt Martin op die hier voor het eerst was. Stille wenk nu de Kleitrappers op deze datum de langere afstanden vaarwel zeggen …    

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/290620...

21:04 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -v

28.06.2014 Ibis te Liezele

Het kappersbezoek beperkt ook vandaag onze actieradius. Parkeren doen we in een straat voorbij een verbodsteken. Schoonheidsfoutje van Ibis dat op onze vraag meteen wordt gecorrigeerd. Klasse hoor ! In de nog koele, vochtige en erg ruime tent bij ’t Onzent weet Francois (Aartselaar) ons te vertellen dat het parkoers bestaat uit 3 lussen. Hoort zo te zijn voor een benefiet wandeltocht.

Wij beslissen met het grotere werk van net geen 8 km van wal te steken. Duiken bij het Schemelberthof al meteen de grintpaden en akkers in. Maïs, stilaan geel rijpend graan en uiteraard groenten van de streek vormen het decor. Bij Dewolf steken we de steenweg naar Dendermonde over. Het loopt niet vlotjes, er is erg weinig zuurstof in de lucht, iets waar ik uiteraard nogal hinder van ondervind met mijn smallere ‘pijpjes’. We gaan tarmacjes lopen en fietspaden richting Breendonk. Dappere helpers brengen in een weide alles in gereedheid voor de zondagse jumping. Er volgt een tweede strook door de weidse akkers alvorens bij Hoogheide opnieuw straten aan te snijden. De lus blijft variëren tussen verhard en bebouwing enerzijds, grintpaden en groentevelden anderzijds. Vanaf de Steentjesstraat is het een boogscheut tot de tent en onze eerste pauze. Linda mist haar wekelijks soepje, als er maar koffie is ben ik al ruim tevreden.

De tweede etappe van ruim 6 km stuurt ons aanvankelijk naar Walsingen en zijn quasi permanente chalet bewoning. Groenteboeren planten machinaal winterprei. Een nattig, beetje duister achterafje loodst ons naar het tarmacje van Manege Hippos. Paarden steken nieuwsgierig de koppen naar buiten uit hun dug-out. Blijken volgens de waarschuwing zelfs aan geparkeerde auto’s te knabbelen. PK dus. Nog meer groentevelden loodsen ons naar de rand van wijk Fabiolapark in Kalfort. We keren haar meteen de rug toe. Gaan een heel mooi stukje groen lopen dat ons afzet bij de vijver van het Fort Liezele. Loze vissertjes doen er hun ding, grote gezinnen ganzen dobberen op het stille water. De lange omzwerving rond de plas zet ons af bij Hof Ten Broeck. Dan gaat het dwars door het centrum van Liezele terug naar de tent. We doen er een terrasje met een Duvelke in het gezelschap van de Gondeliers uit het Hollandse Giessendam. Ambiance verzekert als één van hun leden luidkeels verkondigd dat hij niet ‘oud’ is alleen maar ‘belegen’. Belgische gasten geloven hun oren niet, moeten even ‘schakelen’ en dan uiteraard lachen.

Vrolijk beginnen we aan de laatste etappe, over de Molenbeek naar het Liezelse centrum. De Calsterveldweg stuurt ons terug de akkers in. We kunnen ettelijke kilometers genieten van groen en onverhard langs ondermeer de Margrietstraat en zijn aanpalend maïs. Lopen randje Lippelo en een uitschieter van Lippelobos. Vervolgen onze weg aan de overkant van de steenweg langs rustige tarmacjes rondom Hof Ter Bollen en zijn enorme kasteelmuur. Dit is toch wel de mooiste etappe. Bij de Steentjesstraat pikken we terug het gezamenlijke parkoers op. Pauzeren wederom bij ’t Onzent. Het is nog te vroeg om huiswaarts te keren en dus lopen we de laatste lus een tweede keer. Zijn net op tijd terug om de Gondeliers uit te wuiven. Net als we vertrekken valt de eerste malse bui, we waren de weergeesten te vlug af vandaag.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/280620...   

21:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

23-06-14

22.06.2014 W.V.K. Puurs

Gisteren verkende ik met het vaste groepje IJsetrippers onze tocht van Jezus-Eik. Kwestie van de pijltjes op de juiste plaats te hangen. Linda bleef thuis wachten op de computerdokter, de patiënt moest dringend gereanimeerd worden. Het lukte wonderwel.

Vandaag gaan we dus terug samen op pad. Wij nemen deel aan De Vijf van Klein-Brabant, een eersteling deze samenwerking. Zijn te gast in de Kollebloem bij de Wandelvrienden Puurs. Zoals steeds meer voorkomt de laatste tijd bestaat de 30 km uit een korte en een lange lus. De korte etappe bedraagt iets meer dan 8 km. Door stille straten in het toch wel helemaal vernieuwd centrum van Puurs gaat het naar de monumentale kerk. Bij de verlaten spoorweg de splitsing. We moeten de eerste keer naar links. Steken een endje verder de Vliet over en stappen dan de akkers in rondom de Sint-Pietersburcht. Keen langs de steenweg op onze stappen terug tot de blauw geschilderde, dikbuikige watertoren. Weten dat we nu verwend zullen worden. Domein Tekbroek dus, het wulpse groen rondom de diep ingesneden Vliet. Even een strookje akkers en de onvermijdelijke Puurse bloemkolen. De parkoersmeester weet van wanten en loodst ons door prachtige dreven vanaf … de Torendreef. Boerenmerries met elk een veulen weten ons te vertederen. Bij Hof Tenbroeck loodst Linda een tiental onoplettende wandelaars naar het juiste pad. We rondden de vijvers van het Fort van Liezele. Dan gaat het rechttoe, rechtaan door akkers en stille straten terug naar De Kollebloem. Knappe lus die de parkoersmeester hier uit zijn hoge hoed toverde.

Na het soepje en de koffie reppen we ons terug naar de kerk. Rechtsaf deze keer, even verderop door het snel groeiende maïs tot de expresweg. Bij houtzagerij Peleman zoeken we zijn overkant op. Zijn op grondgebied Eikevliet. Rechtover chique restaurant Eyckerhof weet ik een heerlijk kasseitje liggen. De parkoersmeester is mijn maatje, we gaan heerlijk dokkeren door het zonovergoten groen tot een oude hoeve, nog steeds in bedrijf. Dan volgen prachtige paden onverhard door weilanden en waterpartijen. Annie uit Niel wandelt met ons mee langs een gracht afgezoomd met populieren. Even een open stukje met uitzicht op het bos van d’Ursel en de kerktoren van Wintam. Onze gastheer voert ons terug het natte bos in. Nog een paar mooie dreven en we bereiken de bebouwing. Een kort stukje fietspad en we zijn halfweg de 30 km. Magistraal wat we tot nog toe onder de sloffen geschoven kregen.

Door stille straten zoeken we de grens van Wintam met Hingene op. Een rustig tarmacje loodst ons langs een groen gracht tot een kapel. Dan gaan we weer heerlijk kasseitjes dokkeren richting Hingene. Bovenbroekweg doet wat ie beloofd, een volgend nat bos in waar het heerlijk wandelen is. Worden afgezet op een goedliggend kasseitje dat naar d’Oude Poort voert. Nemen er geen pauze, bijten door straatjes volgend rondom domein d’Ursel. Even wat open veld, weidse akkers en dan gaan we de Astridlaan op om terug naar Wintam te wandelen. Onder de kerktoren weten we een leuk café met dito terras. Gaan er genieten van een overheerlijke Paix Dieu, ook bij Martin welbekend.

Na het natje stappen we richting rustpost en lopen gelijk door het smalle Spiessensstraatje in. Het zet ons af bij weidse akkers die we linea recta doorkruisen. Zodoende bereiken we de rand van Eikevliet en volgen even de Eikse Amer tot verlaten staminee Den Dam. Achterom wacht een pracht van een landdijk met weidse uitzichten over het moois van Klein-Brabant. We draaien weg van het groen en gaan straten lopen om aan de spoorbaan uit te komen. Lopen er simpelweg parallel mee naar Puurs. Duiken onder de sporen door, genietend van de prachtige muurtekeningen. Nog een paar straatjes, een aarden steeg … den Duvel komt in zicht. We krijgen het gezelschap van M&M en zowaar Bart (van Katrien). Niet te verwonderen dus dat we pas rond 17:30 ons karretje opzoeken, net op tijd thuis voor het voetbal. Knappe tocht overigens van de Wandelvrienden, de eerste helft magistraal, daarna wat minder constant van niveau. De 1400 wandelaars zullen best wel tevreden naar huis terug gegaan zijn.        

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/220614...

 

22:05 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, - p

14.06.2014 De Rode Lopers Olen

We waren er in hun begindagen al eens te gast. Lieten ons toen geen al te goede indruk na. Vandaag proberen we het opnieuw bij de Rode Lopers, met de trein tot Herentals en dan met een groepje de bus op tot Olen dorp. Startlocatie Teunenberg is een hangar midden het groen van een verlaten militaire site en met ruime parkeerplaats. De parkoerstekening wordt bij meerdere ons bekende wandelaars met vraagtekens ontvangen. We zien wel.

Uiteraard beginnen we met een korte omzwerving door het inmiddels groen militair domein, alhoewel over oude betonbaantjes. Stappen vervolgens langs en onder de E313 door naar het molenpad en uiteraard de molen van Olen. Verderop volgt een sluis over het Albertkanaal. De parkoersmeester wisselt netjes de kanaaldijk met mooie groene stukjes af. Weg van het water volgen weilanden en bosjes elkaar vrolijk op. Leuke etappe van zo’n uurtje wandelen tot de kantine van SK Hezewijk in Buul. We praten er even bij met Wannes (Meret).

De breed uitgesponnen eerste lus, 9 km lang, begint met een strookje letterlijk door het maïs. We dokkeren vervolgens over een kasseitje richting Gerheze, grondgebied Herentals. Het Hezepad stuurt ons langs een bosje met hoge varens alvorens meer open landschap aan te bieden. Bij Doffen (tiens ons welbekend !) gaan we even de spoorbaan volgen. In OLV-Olen bemerken we heel wat stormschade, afgeknapte takken tot halve bomen toe. Het Ukkenpaadje loodst ons naar een sparrenbos. Vervolgens stappen we door een woonwijk langs heel wat achterafjes, kwestie van het asfalt te vermijden. Een wilgenpad loodst ons stilaan terug naar Hezewijk en zijn rustpost. Niet onaardig deze lange etappe.

De zaal loopt vol met bekenden, we nemen onze tijd voor gezellig babbelen onder wandelaars. Gaan dan toch op pad voor de tweede lus. Aanvankelijk nogal wat straten rond Schietboom. Dan mogen we lekker slingeren door een sparrenbos. Open landschap en beton vervolgens bij de in het groen verstopte Kapel van Meeren. In opbouw zijnde windmolens trekken onze aandacht. Voorbij Arcelor Mittal wacht het Albertkanaal. We duiken achteraf, tussen water en groen enerzijds, bedrijven anderzijds. Menig dartel konijntje houdt er ons gezelschap. Bij de brug van Hoogbuul gaan we het tarmac op langs bebouwing. Zijn één bosstrook verder voor de laatste keer te gast bij SK Hezewijk, in de haast verlaten kantine nu.

Een keienpad loodst ons terug naar het kanaal, wij moeten naar zijn overkant. Lopen wat straten van Oevel rond de E313 tot de volgende bosstrook wenkt. Heerlijk wandelen wordt het nu, over smalle bospaadjes tot bij en langs de E313. Het groen sluit aan bij domein Teutenberg en dus kunnen we kilometerslang zwerven door het heerlijke bos. Ter aankomst doen we een terrasje met ondermeer Waaslanders Geertrui & Jan. Een discussie mondt er uit in een weddingschap … wordt vervolgd.

Rijden blij gezind terug naar huis, de Rode Lopers hebben vandaag flink wat goede punten verdiend, dit was een leuke tocht.  

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/140620...

 

22:00 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -o

28-05-14

25.05.2014 Kwik Bornem te Sint-Amands

Linda voert de zaterdagtocht in Kinderdijk van onze planning af. Ze heeft nog steeds een aversie van de lange rechte stukken dijk die we er ooit liepen. Omwille van het karige aanbod kiest ze nog eens voor de Grote Route van Brussel tot Huldenberg. Ce que femme veux, Dieu le veut en ik loop netjes in het gareel met haar mee. Vind het zelf ook wel een leuke tocht met de verschillende wijken van Brussel gevolgd door de lange omzwerving door Zoniën. Bij Sint-Rochus vervangen we steevast de Duvel door Omer, gezeten in het zonnetje op het terras. Sporen over Leuven terug naar huis. Ik kruip vroeg in bed, ben nog steeds niet echt fit.

Zondagochtend slapen we noodgedwongen wat langer dan gewoonlijk. Het verplichte nummer in de nieuwe Hemiksemse feestzaal vervullen we met een groet aan de enige echte Vlaamse Leeuw. Klauwen bewust met hem mee. Vervolgens rijden we naar het Klein-Brabantse Sint-Amands, de dertiger die het dichtst bij huis is. Het is al behoorlijk druk in de ruime sporthal. Het verplichte nummer en het mooie weer hebben de wandelaars duidelijk vroeg uit de bedstee gelokt deze ochtend. De parkoerstekening toont niet mijn favoriete kant voor de streek. Drie keer rusten in Oppuurs, dat worden veel velden. Wandelen in Sint-Amands is onverbrekelijk verbonden met de oude spoorbaan. Daar beginnen we dus ook mee. Hij is fel overwoekert, denkelijk rijdt zelfs het toeristisch zomertreintje er niet meer. Bij de lage watertoren stappen we de velden in. Prei en venkel, later de onvermijdelijke bloemkolen. Een lange, rechte betonweg delen we met horden wielertoeristen. We slaan er ons veilig doorheen. Aan de overkant van een steenweg wacht een fietspad door de akkers … van bloemkolen. Na een uurtje stappen bereiken we een eerste keer Oppuurs. Tot onze verbazing is het vrij rustig in het zaaltje. We praten wat bij met Rik (Bornem), bespreken de te volgen route met het openbaar vervoer tot Kampenhout volgende donderdag.

Samen met de 18 km maakt de 30 km een extra lokale lus. We delen nu de veldwegen met MTB’ers, niet erg talrijk aanwezig. Er hangt een vreemde geur over een preiveld, erg biologisch lijkt ons deze teelt niet. Wandelen over rustige tarmacjes bij Achterheide met de monumentale kerktoren van Puurs op de achtergrond. Zo ver moeten we vandaag niet. Keren op onze stappen terug langs de kapel van Overheide en de schapenhouderij van de Calsterhoeve. Ons tweede wandeluurtje zit er op. Onze maatjes uit Borgerhout zitten hun bookes op te smikkelen, we zullen de rest van de rit zo ongeveer gelijk lopen.

Voorbij voetbalterreinen en de oude spoorbaan trekken we weg, weer de akkers in. Alleen 24 & 30 km lopen hier en dus zien we nog nauwelijks wandelaars. We maken een ommetje door het landelijke ’t Hoogste. Blijven vertedert staan bij moeder eend met een kolonie van 13 ukkepukjes die dapper door de gracht peddelen. Zijn vast nog maar pas uit het ei. De omzwerving loodst ons naar het Fort van Bornem, zijn taverne en zonnig terras. Ik laat mij verleiden tot een Coninckske van ’t vat. Nog twee etappes te gaan. De parkoersmeester loodst ons langs de Koestal naar de Bornemse kinderboerderij, vermaard voor zijn rijstpap. Kunnen door een prachtige dreef langs een droog liggende gracht richting golfterrein wandelen. Dan trekken we opnieuw de velden in met Puurs op de achtergrond. Onder de voeten wisselen tarmac, zand en kiezels elkaar voortdurend af. Grote mensen amuseren zich met modelvliegtuigjes. Langs Heir lopen we richting oude spoorbaan. Even later zijn we weer in Oppuurs voor onze laatste pauze. Leentje & Mark tekenen ook present, zijn op familie uitstap.

Het laatste uurtje begint met een lange rechte lijn langs de oude spoorbaan. Bij De Waggel lopen we in een brede bocht rond Sint-Amands, langs een tarmacje afgezoomd met wilgen. Bij De Ster gaan we de Scheldedijk op, genietend van prachtige uitzichten over Sint-Amands en Mariekerke, Het meer beboste Oost-Vlaanderen aan de overkant. Het is behoorlijk druk op de Kaai, terrasjesweer. Fietsers laveren handig tussen de vele wandelaars door. Duiken weg van het water door een steegje met weelderige vlierbomen in bloei. Langs Dam gaat het dan terug naar de sporthal. Het is tijd voor ons wekelijks Duveltje. Kwik sloot af met om en bij de 1.900 wandelaars, een mooi cijfer toch …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/250520...

 

20:18 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

02-05-14

01.05.2014 De Zandstappers te Poederlee

Wegeniswerken maken het reizen met het openbaar vervoer richting Poederlee een tijdrovende belevenis. Dus halen we de auto van stal, hij is door vadertje staat weer voor een jaartje vergund. Het is behoorlijk mistig onderweg, gelukkig met toch voldoende zichtbaarheid. Parkeerwachters wijzen ons een veilig plaatsje aan in een nieuwbouwwijk nauwelijks een paar honderden meter van het Mollenhof, onze uitvalsbasis vandaag. Hebben 36 km bij de Zandstappers voor de boeg.

We starten langs de dorpskerk en aanpalende kroeg ‘in de hemel’. Draven door een andere recente woonwijk richting eerste zandpad en sparrenbosje. Wandelen verderop langs de Boskapel en door landelijk gebied richting voetbal terrein van KFC Lille. Onderweg staan de rododendrons al in bloei, toch ook erg vroeg voor hun doen. Paardenbloemen in pluis kleuren weilanden melkwit. De zon breekt stilaan door de mistlaag heen, het wordt een mooie dag. Halfopen landelijke Kempen loodst ons naar de Visbeekvallei en zijn wat nattere bossen. We passeren een paar langgerekte vijvers in puur natuur. Brede rechte zandpaden duiken op. Linda meent de omgeving te herkennen, is hier beter thuis dan ik. Plots staan we voor voetbalkantine De Kroon. Natuurlijk, Herentalse Wandelclub had hier vroeger steevast pauze tijdens hun Driekoningentocht ! We sluiten aan bij Agnes & Willy (Grashoppers) onder zeil voor ons koffietje en een gezellige babbel. Hebben 7,7 leuke kilometer op de teller staan.

We lopen terug richting Poederlee, meestal door bossen met een prachtige ondergroei van frisgroene varens. Passeren de kapel van Zittaart en helgroene, pas geoogste hooivelden. Je ruikt er de adrenaline die de boer het korte gras heeft toegediend ter motivatie voor een tweede oogst later deze zomer. Tarmacjes sturen ons nu richting Heggekapel. Geen wandeling in Poederlee zonder deze trekpleister ! Een strookje bos  nog en we gaan de open ruimte in op grondgebied Vorselaar. Zandpatat is er op rijen gepoot, snakt naar hemels water om te ontluiken. Een bruggetje loodst ons bij een waterval over riviertje de AA. Ettelijke honderden meter verder duiken we terug de Kempense sparrenbossen in. Zodra de afstanden 28 km en meer zich afscheiden zijn we plots alleen. We ruiken die heerlijke zomerse harsgeur voor het eerst, nog subtiel, maar je wordt er toch vrolijk van. Ik heb nochtans een mindere dag, zal het ganse parkoers achter Linda aan sjokken, ‘op slecht karakter’ zeg maar. De parkoersmeester verrast ons nog eens met een lusje langs de Kastanjehoeve en de bosrand. Op de akkers komt het eerste maïs voorzichtig piepen. Na 16 km onze tweede rustpost. Tentje bij de woning van een medewerker. Achter het huis liggen prachtige vijvers i.p.v. een tuin, echt wel mooi. Veel bekend volk overigens, de stoere rakkers van de 50km zoals daar zijn Jacqueline & Wannes, Marij & Willy, Nadia ook.

Wij hebben een ruime lus achterstand op deze vroege vogels. Na een blik op de villa’s van de Mereldreef duiken we de bossen in. Het wordt een lange omzwerving door het stille groen doorsneden met droge grachten. Ons totaal onbekend dit gemengd bos en we genieten dan ook met volle teugen. Deze parkoersmeester verrast ons danig vandaag en dat is natuurlijk leuk. Even raken we aan de Nete, duiken meteen terug het groen in. Een open plek is dicht begroeid met brem in volle bloei, een zee van geel tussen het donkere groen van vele sparren. Een schitterend gezicht. Nog een paar straatjes en we zijn weer bij onze gastheer. Zijn er alleen en dus kan er een gezellige babbel met de helpers af. De gulle gastvrijheid van de Kempen.

Pikken opnieuw de villawijk op zowat parallel met de vorige etappe. Rododendrons en azalea’s zorgen uitbundig voor kleur. Graspaden in bos dan, altijd heerlijk wandelen. Van die plezierige slingerpaadjes ook, zoals ik het graag heb. Even een wijkje met boompjes in het rode blad. Een achterafje voert ons naar de volgende bosstrook en brede grintpaden. We lopen er een ruim vierkant. Een specht timmert er lustig op los. We krijgen hem niet te zien al zit ie dan vlakbij. Het zwerk wordt donker, loodgrijs, er hangt onweer in de lucht. Maar voorlopig houden we het droog. Bij een uniek heuveltje in het parkoers komen we ons aller Herman tegen. De benen willen niet goed mee vandaag, zo blijkt. Bij de rustpost, midden in het bos, vraagt hij een lift naar het station. Ook hij heeft zijn dagje niet !

De eerste hemelse druppels kruipen in het zand als we aan onze laatste etappe beginnen. Zo lang we in het sparrenbos lopen geen probleem. Moeten echter de open ruimte in met zijn weidse akkers. De regenjassen worden boven gehaald. Er staat gelukkig geen wind en het is niet meer dan een mals buitje dat toch wel een halfuurtje zal aanhouden. De parkoersmeester stuurt ons Den Haert in. Hij laat ons heerlijk slingeren door het bosrijke, wat wilde biotoopje, een beauty. Dan daagt de AA op die we volgen tot een steenweg. Merkwaardig, links van ons schijnt de zon, rechts ziet de lucht donkergrijs, haast zwart. Toch kan het regengerief opgeborgen worden, we houden het droog tot de finish. Nog een paar achterafjes en dan is het tijd voor Duvel. Clubmaatjes Christine & Noel komen ook even gedag zeggen. Ook zij genoten van het fraaie parkoers dat de Zandstappers ons vandaag voorschotelden. We spreken af … tot zaterdag in Sluis !       

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/010520...

 

20:40 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

26.04.2014 Scherpenheuveltocht van de Bosgeuzen

Een blik op het openbaar vervoer en zijn aanbod van dit weekend dwingt ons de wandelplannen te wijzigen. Het is lang geleden en we hebben er beiden zin in, lopen een deel van de Scherpenheuveltocht die de Bosgeuzen elk jaar inrichten. Met de trein tot Bouwel duurt nauwelijks een halfuur vanaf Antwerpen-Berchem, zelfs met omleiding. Dus zijn we nog maar een uurtje weg van thuis als we naar de start wandelen, gelegen in een cafeetje onderaf de autobaan bij Grobbendonk. Tonia, Eddy & gezellen zijn dan al onderweg.

Na de koffie maken ook wij rechtsomkeer terug voorbij De Lindekens en dan de bosstrookjes in van de Kempense Heuvelrug, zand en sparren dus. Aan de overkant van de spoorlijn even wat tarmac maar vervolgens een graspad aan de bosrand, een GR route volgend. De landelijke omgeving verderop geurt nadrukkelijk naar ‘beer’, de boer is druk in de weer. Bij de Kapelstraat blijken we intussen al in Herenthout aanbeland te zijn. We gaan er de steenweg volgen richting waterachtige grens van Noorderwijk & Morkhoven. Waden nu door akkers met koren in de aren al was het al juni. De natuur doet gek dit jaar. Na een kleine twee uur wandelen pauzeren we een eerste keer in het Schedelhof, letterlijk te nemen want een museum van dierlijke schedels. Toch wel iets speciaals dit.

We vervolgen onze weg langs paardenweiden. Bertheide noemen de tarmacjes die we doorkruisen tot een waterzuivering. Opvallend toch hoe de paardenbloem nu al uitgebloeid is en in de witte pluisbol staat. Langs velden met opschietende gewassen  stappen we richting een landdijk. De Spoorwegstraat is intussen een fietspad tussen bomenrijen geworden. Bij het opsnuiven van nog meer landelijke geuren kiezen we voor de Neerstraat en verderop de Oude Zoerlebaan. Rechtdoor tarmacjes waar Linda het even moeilijk mee heeft want ze zit in een dipje. De verlossing van café De Lindeboom in Zoerle-Parwijs komt dan ook niks te vroeg. Koffie zwart, bestel ik aan de toog. Kan niet anders meneer zegt de garçon, wij hebben geen witte …

Na de zwarte stappen we door het dorp richting café De Kruk en dan het fietspad richting Herselt op tot even voorbij de Nete en De Snepkens. Een breed grintpad stuurt ons rechttoe naar Het Rot en de bewoning van Herselt. Door hooiland dat net wordt binnen gehaald gaat het dan naar de Kapittelberg. Betonbaantjes loodsen ons verder naar Vorstheide en zijn bossen, Varenwinkel ook. Het bekende natte stukje en we zijn bij de kerk van Wolfsdonk. Het cafeetje van de oude uitbaatster staat er te verkommeren, wij doen even verderop een terrasje.

De laatste etappe begint met een afwisseling van bewoning en sparrenbosjes. Even een eerste heuvel op en we mogen chalets bewonderen. Testeltse kerkwegen loodsen ons naar zijn centrum. Het zwerk wordt grijs als we de zandstenen dorpskerk rechts laten liggen. Moeten spoorbaan en Demer over om richting Spellehut te stappen. Duiken er een holle, klimmende weg in naar de Wezelbaan en nog meer buitenverblijven. Bij een open plek komt de basiliek in zicht. Wij weten dat het hier, tussen Zichem en Keiberg nog behoorlijk ‘potig’ kan zijn. De parkoersbouwer spaart ons echter, het is vrij makkelijk lopen tot het centrum van Scherpenheuvel. Even langs de befaamde ‘kraampjes’ en we kunnen uitrusten in de binnenkoer van De Pelgrim.

Onze terugreis verloopt niet vlekkeloos. De bus heeft net te veel vertraging om in Diest de trein te halen. We pikken dan maar een frietje mee. Reizen met de trein doen we over Aarschot, Leuven en Mechelen, een omleiding waarvan ze in Antwerpen geen flauw benul hadden ! Tja, we leven in de eeuw van de communicatie …

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/260420...

24-04-14

21.04.2014 Kadee Bornem

Linda’s knie lijkt nog niet sterk genoeg om Brabantse heuveltjes te trotseren. Ze geeft dan ook forfait voor onze tocht in Ottenburg en de bepijling die wij samen gepland hadden. Ik trek er ‘s zondags dus alleen op uit. Volg de wijze raad van Jefke en neem de trein tot Florival. Twee kilometer verder sta ik in de Burgemeesterstraat van Sint-Agatha-Rode en kan de job gestart worden. Moet even in het ritme komen, is alweer van vorig jaar geleden dat ik nog pijltjes aanbracht. Na een ruim uur sta ik onderaf het Rodebos in Terlanen bij het enige cafeetje van mijn route. Hoog tijd dus voor een pauze en een babbel met een wielertoerist die van zijn aperitief geniet voor de dis van moeder de vrouw. Komt Nestor daar aanzetten. Hij kijkt bedrukt van achter zijn zonnebril. De oogoperatie geeft nog niet het gewenste resultaat en geduld is niet zijn sterkste gave. Ik laat hem bij zijn pintje en vervolg mijn opdracht terug het Rodebos in. Ben aangenaam verrast bij de rustpost en het verlaten voetbalveld. Een zee van geel verblind er haast het zicht, paardenbloemen in de wei. Vast een leuk moment voor de wandelaars morgen. Tijdens het fatsoeneren van de lokale lus wordt ik aangesproken door een Duitse familie. Zij lijken interesse te hebben in de organisatie, ik maak volop reclame. Terug bij de rust zijn John en zijn dame de frigo’s aan het vullen. Onze gasten komen morgen vast niets te kort. Ik rep mij terug naar de trein, begeleid door de eerste koekoek van de toch nog steeds prille lente. Thuis gekomen stel ik Martin ons alternatief voor, Bornem, hij pikt gelijk in, is slechts een uurtje autorijden vanuit Roosendaal.

Just in time draaien we haast gelijktijdig de parking op bij het winkelcentrum in ‘Beurm’. Het zonnetje stemt ons vrolijk, het bekijken van het parkoers ook. Dit wordt vast een topper ! Roos is nadrukkelijk aanwezig in de startzaal. Blijken wandelaars uit Zoetermeer te zijn, toch wel ver weg van Klein-Brabant. Herman heeft al honger, valt aan op koffiekoek en koffie. Wij gaan op pad, dwars door de stille Bornemse straten richting ondertunneling van spoor- en expresweg. Voorbij het gemeentehuis ook, versiert met grote hazen in alle kleuren, Bornem leeft ! Bij het vroegere Nutricia, nu Friesland-Campina (nietwaar Martin) gaan de langste afstanden er vandoor. Langs Roddam en cafeetje St-Vadde gaat het richting Buitenland, gehuchtje met mooie oude gebouwen. Dan de Scheldedijk op, tarmac die we delen met horden wielertoeristen, snel en minder snel. We duiken naar beneden bij De Notelaer, gerestaureerd Hof van Plaisance lijkt het wel. Martin is in zomerse vakantiestemming. Hij stelt voor van een koffietje te genieten op het grasperk, iets waar wij volmondig mee instemmen.

De kortste route naar Wintam wordt nu aangesneden. Mogen in eerste instantie heerlijk over de kasseitjes van de Notelaersdreef dokkeren tot de rustpost in Hingene, die wij uiteraard overslaan. Nog meer kassei dan door de Nattenhaesdonck tot bij een kapel. Stille straatjes voeren ons naar centrum Wintam waar we onze tweede pauze nemen in het Gemeenschapshuis. Hebben nu een lokale lus te stappen. Vrijwel recht naar de dijk van het zeekanaal en dan linksop richting zeesluis. Grap wat met een dametje uit Sint-Niklaas die ik steevast verwar met een wandelaarster uit Niel, ze lijken ook zo fel op elkaar ! Pikken een stukje Scheldedijk mee ter hoogte van Rupelmonde en duiken dan opnieuw de kasseitjes van de Nattenhaesdonk in. Maken een omzwerving langs kruisen die de Boerenkrijg gedenken en het standbeeld van Donatus Kwik. Besluiten met de kasseitjes van Polderdam tot ons tweede terras onder de Wintamse kerktoren. Genieten er van een lekkere Paix Dieu in designglas, pittig dingetje dit blondje !

Linda’s paraplu blijkt intussen van eigenaar te zijn veranderd, is niet meer te vinden in de zaal waar ze hem anderhalf uur geleden achterliet. Ze is er niet blij mee ! Maar we gaan verder op pad bij een stralend lenteweertje. Lopen een kilometertje extra over de kanaaldijk en duiken dan onderaf bij Eikerheide. Aanvankelijk betonpaadjes en, hoe kan het hier ook anders, bloemkolen. Vanaf een plantenzaak krijgt de 30 km echter een prachtig extraatje. Heerlijke dreven in het groen met een ondergroei van bloeiend pannenkoekenkruid. Ik ken dit van eerdere knooppuntentochten, vooral Martin is in zijn nopjes. Een laantje parallel aan een diepe gracht voert ons terug de open ruimte in. Links de prachtige rood/groene bossen van d’Ursel, rechts het uitzicht tot de ranke kerktoren van Wintam. Heerlijk wandelen is dit ! We stappen natuurlijk door het park/bos en langs het kasteel d’Ursel, voorbij afspaning d’Oude Poort ook, waar ik niet bepaald nuchtere herinneringen aan heb. Tijd voor een laatste pauze in Hingene.

De parkoersbouwer trekt een laatste keer alle registers open en stuurt ons langs de Hingense vijvers en vervolgens een kasseitje op dwars door de weilanden. Aan de overkant van de expresweg volgen alleen nog wat straatjes dwars door Bornem om uit te lopen. We hebben een waarlijk prachtige tocht gelopen, echt mooi werk van Kadee. Geraken ook nog van buiten droog thuis, al staan er onderweg heel wat plassen. Dinsdag ben ik dan weer op pad om pijltjes te verwijderen rondom Rode. Kan ik mijn eigen werk kritisch evalueren en leren van schoonheidsfoutjes. In het Rodebos voor het eerst de lekkere geur van daslook. Als ik na afloop op de bus wacht komt een viertal wandelaars aanzetten. Blijkt ondermeer de voorzitter van de Herentalse Wandelclub te zijn, die knooppunten volgen. Eén dag te laat, kan ik niet nalaten fijntjes op te merken, het is maar een grapje …       

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/210420...

 

 

 

 

  

23:00 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

20.04.2014 De Stroboeren te Maria-ter-Heide

Om 07:00 nippen wij al aan onze koffie bij de Antwerpse Rooseveltplaats. Telkens weer komen we er een vrouwtje van onze leeftijd tegen die gelijk met ons twee Duvels ‘soldaat’ maakt. Ieder zijn smaak natuurlijk ! Op de bus aanvankelijk weinig wandelaars, al krijgen wij wel het gezelschap van Mathieu, merkwaardig genoeg zonder schoofzak. Daar blijken Ludo en de Stroboeren voor gezorgd te hebben vandaag.

We laten een eerste lus van de marathon voor wat ze is en komen aldus bij ruim 33 km uit. Ons voorbeeld zal gevolgd worden door ons maatje uit Polderstad en door Lucien. Achterom de startzaal op pad dus en even de 30 km volgen. Stappen langs bruine grachten naar de overkant van de Bredabaan. Daar wacht domeinbos De Inslag en voor ons de markering van de 42 km. Een prachtig eerste extraatje trouwens met massaal aanwezige rode beuk al flink in het blad. Schitterend ! Door de grote poort stappen we het Park van Brasschaat binnen. Op de vijver een drietal zwarte zwanen, in de bomen een timmerman van dienst. De omzwerving door het bos/park loodst ons naar de Miksebaan waar we opnieuw de bruine gracht oppikken. De parkoersbouwer laat ons de laatste jaren genieten van de achterliggende E10 plas en zijn glimmende berken. Voorbij bazige ganzen wacht de eerste rustpost en Mathieu, nu met schoofzak en plichtsbewust met de stempel in de hand.

We gaan voor een lusje rond de eigenlijke E10 plas en zijn nieuw aangelegde oever. Terug onder de tgv-lijn door dan en dezelfde gracht van daarstraks oppikkend. Voor even maar, we moeten terug naar het Park van Brasschaat en dwars door kinderboerderij Het Mikse Erf. Jonge kinderen hebben er pret met hun viervoetige leeftijdsgenoten, lammeren en geitjes. Voor ons komt Den Inslag terug aan bod. Een paar straten ook en een Speelbos tot de Kerkedreef. Rusten doen we in café Bellevue onder de dorpstoren. Komen er Willy uit het verre Koekelare tegen, op wie de leeftijd geen vat schijnt te krijgen. Ook Patje Kloek en broer Gerald, waarbij deze laatste een ‘pipse’ indruk op ons maakt. Patje blijkt dan weer aan relatieve rust toe te zijn na een vinnige omzwerving in de Loirestreek.

Wij stappen richting watertoren en vervolgens over slingerpaadjes door jong bos parallel met een steenweg. Leuk maar anders dan anders, merken wij op. Aan de overkant van de drukke weg dan weer klassiek over kasseitjes dokkeren, over klinkers ook langs chalets in het groen. Rudy (Hove) is al op de terugweg van zijn 20 km. Wij lopen rechtdoor door de Rodedreef, langs massaal aanwezige rododendrons in de knop ook. Open gebied tenslotte langs weer een andere watertoren en vele weilanden tot de rustpost in duivenlokaal Gooreind. Maak gauw een foto, zegt Willy, voor de op de muur geschilderde beestjes gaan vliegen ! Patje Moens en zijn Denise vallen ook binnen. Zijn zeer te spreken over deze hen nog onbekende tocht. En wij verwachten nog meer en beter, geef ik mee.

Vreemde ervaring dan ook als we na de eerstvolgende rododendrons de Leemdreef en zijn villa’s indraaien. Stappen voorbij de bedrijvenzone van de Franse Weg recht naar het fietspad aan de rand van het militair domein en naar de rustpost in het café te Kalmthout. Geen zandbak dus en dat vinden wij niet normaal voor deze parkoersbouwer. Er is vast iets mis met de vergunningen, bedenken wij. Maar niet getreurd, het is heerlijk zonnen en we hebben vast een spetterende finale te goed.

Toch volgen we weer langer dan ons lief is het fietspad bij de bosrand na het Mastenpad. Slingeren voorbij een groene plas nog even door de bossen en gaan dan weer de villa’s van Kapellen opzoeken bij ondermeer de Esdoornlaan. Komen zo bij de legerbarakken uit waar we andere jaren de zandbak verlieten. Eén voordeel, Linda kan niet zo makkelijk verloren lopen deze keer ! De finale die we voor ogen hadden krijgen we wel. Volgen het GR-pad door de prachtige, stille bossen. Nog nooit lagen de anders natte, vettige paden er zo droog bij als dit jaar. Maar het blijft natuurlijk even heerlijk wandelen. Bij de ruïnes van een fort bemerken we een reiger in wel erg horizontale houding. Colette zal morgen een foto van het beest maken op dezelfde plaats en in dezelfde houding ! Nog even zwerven langs die prachtige grachten, de finish wenkt. Toch even de parkoersbouwer interpelleren. Ja hoor, problemen met de vergunningen, hadden we het niet gedacht !

Uiteraard was dit weer een mooie tocht. Maar gewoontedieren als we zijn hebben we onze zandbak gemist. Bij het naar de bus stappen blijkt Ludo in de wagen te zitten … voor het geval Linda niet ter aankomst moest zijn komen opdagen, geeft het met een kwinkslag mee. Ja, dit verhaal zal ons nog jaren achtervolgen en zo hoort het ook.    

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/190420...

 

22:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

17.04.2014 wsc Langdorp te Herselt

De bus komt op perron 10 in Aarschot. Helaas … ik tel er slechts 9 ! Toch even aan het NMBS personeel vragen. De man weet zowaar raad. De halte blijkt enkele honderden meter te zijn verschoven wegens wegenwerken. Een juffertje op hakken loopt met ons mee, tik-tik-tik-tik en net op tijd voor de bus richting Turnhout. Overvolle bus overigens want ook Bobbejaanland ligt op de route en het is Paasvakantie. Bij de kerk van Herselt stappen we af en kunnen een deel van het wandelparkoers in omgekeerde volgorde aflopen tot een mooi gerenoveerde voetbalkantine. Clubmaatje Roger en Schelse haas Rudy wijzen ons hierbij de weg. Komen uiteraard ook Peter tegen, alomtegenwoordig op wandelroutes.

Onze gastheren (en dames) hebben twee lussen uitgezet en uiteraard gaan wij voor de volle afstand van 29 km. Het korte lusje van 8,4 km stuurt ons terug van waar we kwamen, de kerk van Herselt, voorbij de Sint-Servaaskapel. Aan de overkant van steenwegen wachten het Orgelstraatje en verderop Het Rot. Tarmac gaat over in een veldweg afgezoomd met een zee van madeliefjes. Bij Vuldershoek duiken we dan weer de sparrenbossen binnen, de Kempense zandgrond weet je wel. Keren min of meer op onze stappen terug om bij wijnbouwer Ten Kapittelberg de volgende sparrenzone met een bezoekje te vereren. Langs steeds groener wordend kreupelhout en een heuse krater gaat het richting dikbuikige watertoren. Terug een steenweg over en dan langs de Dieperstraat de weilanden in. Hier liepen we dit jaar al eerder, weten de startzaal vlakbij. Leuk opwarmertje deze etappe.

Na de koffie gaan we een andere richting uit. Een breed zand/grintpad op parallel met de steenweg naar Olen. Zullen trouwens de drukke baan veilig langs het fietspad volgen tot voorbij de rotonde van sporthal Snepkens. Bij het naambord Zoerle-Parwijs meteen naar rechts, pikken die onvolprezen Netepaden op. Langdorp laat ons de keuze tussen Netedijk of puur natuur. Wij gaan voor het tweede. Wordt heerlijk slingeren over graspaden door het haast wulpse groen, langs bruine grachten ook. Schitterend wandelen is het in Rothoek en de Kwarekken. Bij het waterzuiveringstation hebben we deze etappe ook weer gehad. Steken bij het kasteel De Merode de drukke baan naar Westerlo over. Voorbij wat kermiskramen wacht de klassieke rustpost Onder De Toren, letterlijk dan bij de kerk van Bergom.

Peter en Rudy beloven ons een magistrale lus. We zijn er helemaal klaar voor, gesterkt door een lekker soepje. De Hoogdreef stuurt ons voorbij het merkwaardige kerkhof van Bergom, met zijn zerken in cirkels rond een kruisbeeld, de natuur in. Op een T gaat het linksaf voor de langere afstanden, een breed zandpad langs weilanden op. Citroentjes dartelen door het zonnige zwerk als was het putteke zomer. Na het brugje over de Nete, bij kasteel De Merode, meteen naar rechts over de dijk. Paardenbloemen zorgen er massaal voor kleur. Bij de volgende brug laten we de Nete en Westerlo achter ons. Passeren een monumentale, wat vervallen hoeve, nog steeds in bedrijf. Tussen weilanden door maken we een landelijk lusje dat we denkelijk nooit eerder liepen. Plots staan we bij domein Varenbroek. Wordt een heerlijke omzwerving door het natte gebied, langs de gracht volgestouwd met snel opschietende lissen. Randje Veerle stappen we dan weer door halfopen gebied met een lekker windje als verkoelende gezel. Een laatste pluk sparrenbos, een laantje waar de 15 km mee inpikt. Bij Het Dreefhuys weten we de rustpost vlakbij.

Duiken na de laatste pauze vrij snel terug de bossen in bij Kipdorp. Wandelen richting camping Dry Eycken. Vervolgen  langs chalets in de bossen om terug  Herselt te bereiken bij het Veerepad. Nog een paar straten langs De Veste en deze erg leuke tocht zit er ook weer op. Hebben ruim de tijd om van ons Duvelke te genieten en vervolgens blij gezind terug bus en trein op te zoeken. Een mens herleeft tijdens zo’n mooi snipperdagen.     

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/170420...

 

22:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

17-04-14

13.04.2014 Schorrestappers Boom

Zondagmorgen en Linda is alweer paraat. Binnen het kwartier rijden krijgen we een plaatsje aangeboden in bedrijvenzone Krekelenberg op de grens van Boom met Niel. De Schorrestappers organiseren er hun Pompierkestocht, uiteraard in de kazerne en met de medewerking van de spuitgasten. Komen er weer heel wat bekenden tegen waaronder Lucien (Kruibeke), Rudy (Edegem) en nieuwbakken Antwerpenaar Jerome. Deze laatste met de fiets zoals het een Noorderling past.

De langste afstanden (tot 28 km) worden via de bedrijven weggestuurd naar de overkant van de spoorbaan, voorbij café De Wandeling. Even tussen Boomse woontorens door, vervolgens over de snelweg A12, het park van Boom wacht. Vreemd hoe drie duo’s zich verslikken in dezelfde pijl bij de tennisterreinen. Hij is nochtans vakkundig op een paal aangebracht en wijst naar links en niet rechtdoor. Samen met Legion Flanders en zijn maatje uit Schelle maken we een lange zwerftocht door het prachtige park. Bij de waterkant al meerdere nesten jonkies, altijd een vertederend zicht. Terug aan de overkant van de snelweg gaat het achterom het Boomse station richting Belgica scheepswerf en verderop Noeveren met zijn steenbakkerij archeologie. Hier pauzeren we een eerste keer in zaal De Koophandel na breed uitgesponnen 6,7 km.

Linda’s knie doet het goed en we vervolgen monter onze weg. Dwars door Noeveren, langs de kerk van Hellegat en Kim’s Place op de Rupeldijk. We duiken de onvolprezen Walenhoek in langs de bosrijke zone. Op de eerste vijver zowaar een broedende fuut, toch wel zelden zo zichtbaar. Bij de gemeentelijke sporthal zijn we meteen in Niel. Doorkruisen het dorp tot rustpost Den Tighel in het centrum. Menigeen doet er al een terrasje, al vinden wij het toch nog wat frisjes.

Hebben een lange lus van 8,0 kilometer voor de boeg. Meteen de Rupeldijk op net voorbij het Nielse rusthuis. Aan de overkant van het water de kerk van Wintam en de gelijknamige zeesluis. Waar het even kan duiken we het Niels Broek in. De slingerpaadjes in het moerassige terrein zijn verrassend goed begaanbaar. Dit is genieten ! Waar de 21 kilometer weggaat, moeten wij terug de Rupeldijk op tot bij het Tolhuis. Weg van het water nu en het brede beton van Laardijk opzoekend tot de Boerenkrijgkapel, allemaal grondgebied Schelle. Wat komt dit parkoers ons bekend voor, vermoeden er de hand van A. nadrukkelijk in. Dokkeren over de keien van een verlaten spoorbaan verder tot de steenweg naar Niel.  Biesaerdeweg is voor ons een nieuw paadje, daarna wordt het weer routine in onze omzwerving van de weilanden die Broeklei noemen. We pikken de 21 km weer op en koersen allen samen naar het rusthuis en zijn park. Zijn één platanenlaantje van Den Tighel verwijderd.

Het is nog vroeg en dus lopen we de verkorting van de 21 km, zijnde 4,3 km als extraatje. Na de laatste pauze in Den Tighel gaat het dan richting watertoren en opnieuw de kiezelige spoorbaan, voetmassage. Bij de nog in gebruik zijnde spoorbaan en d’Aa Statie van Niel krijgt de 28 km nog een extraatje. Gaan wat achterafjes lopen in de wijken van Niel & Schelle. Een lusje door paardenweiden zet ons af bij de Pierstraat. Even verder bereiken we opnieuw de spoorbaan en duiken opnieuw Walenhoek binnen. Wordt een pracht van een omzwerving langs de vele vijvers, oude kleiputten. Een gebied dat je nooit beu wordt ! Bij het uitkomen van de natuur wacht het kasseitje voorbij een voetbalterrein en een laatste strookje natuur bij ’t Geleeg. We presteren het fout te lopen op nauwelijks 200 meter van de meet. Zijn toch net op tijd binnen om die andere meet te zien … in Roubaix. Bij onze Duvelkes praten we na met een wandelaar van Police de Jette. Eh ja … we hebben de tent nog eens gesloten.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/130420... 

 

21:40 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

12.04.2014 Vaartlandstappers te Battel

Ik voel mij hondsmoe op vrijdagavond. Besluit onze reisplannen voor dit weekend op te bergen. Wat langer slapen en dichtbij huis wandelen wordt de boodschap. Vanmorgen dient Linda dan ook nog eens de handdoek te gooien wegens een dikke knie waar ze geen kracht kan op zetten. Ze brengt mij met de wagen naar Battel bij Mechelen. Deze tocht van de Vaartlandstappers wandelden wij nog nooit al is de omgeving ons natuurlijk niet onbekend.  Veel bekenden in de startzaal onder de kerktoren met onder andere Linda (Nijlen), Cois (Aartselaar), Lisette & Johan (Meerhout) en clubmaatje Roger. Het parkoers blijkt uit drie lussen te bestaan variërend van 6 tot 13 km.

Ik volg gedwee de adviezen van de parkoersbouwer en start met de kortste afstand. Door nog stille straten zet ik koers naar de Dijle-oever, de rivier gehuld in een dicht mist. Brr, het is nog frisjes. We worden over een grasdijk in wording gestuurd, er zijn grote infrastructuur werken aan de gang, Sigma plan genaamd. Kievitten laten zich horen dollend over een aanzet tot vijver. Zo bereiken we het kanaal dat Leuven en Mechelen met de Rupel verbindt. Even een heen-en-weertje tot rustpost op boot Wilford. Ik keer zonder stoppen op mijn stappen terug. Wandel een heel eind langs het water, langs vele aangemeerde bootjes van allerlei slag. Deze oever doet dienst als museum. Seringen staan in bloei waar ik tussen de huizen een bosje in duik. Even verder ben ik weer aan koffie toe. Sla intussen een babbeltje met Rik (Bornem) over het wedervaren van de treinreiziger in het algemeen en wandelaars die wij niet meer tegen komen de laatste tijd.

Ga op pad voor lus 2, zo’n 8,5 km lang. Moet Battelbrug over en de andere oever van het kanaal volgen, in dezelfde richting als daarstraks. De zon komt piepen, de pullover kan uit. Voorbij een voetbalterreintje duik ik de natuur in. Kan zwerven over een graspad in de open ruimte. De parkoersmeester stuurt ons onderaf de Zenne door een gelukkig droog liggende beek. Risicovol dit strookje in de tocht opnemen. Maar de beloning is navenant. We duiken de vettige paadjes van natuurgebied Den Battelaer in. Heb net geen natte voeten al is het even schaatsen door de zwarte blubber. Aan de overkant van de steenweg naar Willebroek wacht het groen van Vorendonk. Stille tarmacjes voorbij een manege en langs populieren in het frisgroene blad loodsen mij richting Leest. Rechttoe, rechtaan nu langs een steenweg tot een witte wijk en opnieuw Battelbrug. De tweede opdracht zit er op. Even bij babbelen met clubmaatjes Ghislaine, Cowboy Luk en Jack. Linda (Nijlen) waarschuwt dat op de grote lus de rustpost niet is aangegeven. Luk blijkt dan weer fout gelopen te zijn. Een verwittigd wandelaar is er twee waard.

Ik stap opnieuw voorbij Den Biechtstoel. Zijn terras doet gouden zaken aan zonnekloppende wandelaars. Terug over Battelbrug en vervolgens een stille straat in, de Oude Leestsebaan. Duik Robbroek in, vooral bestaande uit weilanden en knotwilgen. We wandelen letterlijk door de wei en langs grachtjes tot op grondgebied Hombeek. Ik weet, de lange Stuivenbergbaan is even saai maar vrijwel de enige oplossing om onder de E19 door te komen. Wandel vlotjes voorbij de splitsing van lus 3 & 4, die Luk denkelijk miste en zo naar het Mechelse park Vrijbroek. Heerlijk wandelen is het hier langs vele waterpartijen en stille laantjes. Sommigen vormen een roos tapijt van afvallende bloemetjes Japanse kerselaar. Het wordt een lange omzwerving. Het advies van Linda indachtig stop ik bij het eerste cafeetje ’t Park net als menig ander wandelaar. Na een lekker drankje vervolg ik mijn weg langs de tweede uitspanning met ruimer terras en … bord ‘rustpost’. Nog niet goed wakker vanmorgen Linda ? Ik loop uiteraard gelijk door, dwars door de rozentuin. Heel wat kleur al, maar nog geen rozen. Stap vervolgens langs prachtige kastanjes, hun kaarsen fier rechtop. Bij het Vissershuis verlaat ik het park en loop door een stil laantje richting Stuivenbergvaart met zicht op de Brusselpoort. Verlaat vrij snel het water en ga zwerven langs achterafjes met uitzicht op tuintjes en ‘bergplaatsen’. Loop dan langs recente woningen van meer gegoede burgers. Bij patattenvelden komen lus 3 & 4 weer samen. We stappen allen naar de vaart, onder de E19 door en recht naar de finish.

Linda komt er ‘just in time’ aan en we genieten samen van een paar Duvelkes. Het gaat beter met de knie na wat losfietsen, meldt ze triomfantelijk. Ik heb een best aangename tocht achter de rug. Morgen is een andere dag.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/120414... 

  

 

 

 

 

 

 

21:38 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

12-04-14

06.04.2014 Alcatel Bell Hoboken

Ik ben nog maar net uit bed als Linda al op pad gaat, op zoek naar wandelpijlen en andere indicatoren. Ze komt triomfantelijk terug naar binnen. De parkoersmeester van Alcatel Bell hing net splitsingsborden op aan café ’t Nief Perdje (nu ’t Keverke genaamd), zo’n 100 meter van ons echtelijk dak. Wordt dus onze start en eindmeet vandaag. De 30 km maakt er een extra lus van 7 km door Hemiksem en daar beginnen we mee, netjes door onze straat lopend. Oranje pijlen op oranje verkeersborden, we hebben het er in eerste instantie moeilijk mee. Stappen rechtdoor richting Callebeek tot het eerste bosje. Gaan we uiteraard verkennen, het al hoog opgeschoten ‘pannenkoekenkruid’ tot aan de enkels. Vervolgens de Scheldedijk op, genietend van een heerlijk zonnige lente ochtend, wandelend tot de Sint-Bernardus abdij, ons gemeentehuis. Zwerven door zijn tuinen tot randje Schelle en de monding van de Vliet. Stroomopwaarts de diep ingesneden beek volgend nu tot de kerk van Schelle en zijn scheve toren, prachtig toch ! Aan de overkant van de steenweg de Bosstraat, de brandweer kazerne en het zwemdok. Paardenkastanje staat zowaar al in bloei, de kaarsen fier rechtop. Een zachte Finse piste loodst ons tot de oude watertoren en dan lopen we binnendoor langs straatjes waar we anders nooit komen tot de Hemiksemse gemeenteplaats. Pauzeren doen we thuis in de keuken met de koelkast inhoud binnen handbereik.

Jacqueline gaat er net vandoor, de lus op, als wij onze tweede etappe aanvatten. Langs de Putteman gaat het door nog steeds stille straten richting Mastbos, zigeunerkamp en Macadammeke. Draaien deze keer rechtsop rond de vijvers van Fort VIII en duiken dan het park Zorgvliedt binnen. Ook het kleinere Hobokense parkje komt aan bod. Dan volgen stille straten naar de spoorbaan en even verder rustpost De Schorren, een uit de kluiten gewassen buurthuis. Zijn al zowat halfweg onze daguitstap. Na de koffie lopen we het kleine lusje van zo’n 3 km. Linea recta station van Hoboken-Polder, ons verwonderend over twee poezen met drie poten. Duiken het groen van Polderstad binnen en genieten er van in twee lusjes rondom bedrijf Procap, gespecialiseerd in de productie van doppen voor petflessen. Moet kunnen. Slaan de pauze bij De Schorren over, lopen gelijk door naar start en finish. Polderstad en zijn groen komen nu uitgebreid aan bod. Het hemelse gedruppel nemen we er maar voor lief bij. Kowalski paarden storen zich niet aan de tweevoeters, blijven midden op de wandelweg staan en laten zich zowaar gewillig aaien. De 30 km krijgt nog een extraatje langs een verweerd spoor. De natuur heeft de mens hier haast volledig terug verdrongen, Natuurpunt zorgt voor bewandelbare paden. Bij het verlaten van het groen gaan we de kassei op van Nafta- en benzineweg, de oude petro-haven van Antwerpen. Hoe groot kan een contrast zijn ! Q8 en BP hebben hier nog kleine productie eenheden aan de rand van het moeras. Voorbij de Scheldedijk dokkeren we een eerste keer de kasseitjes van Nele & Patrache op. De parkoersmeester kent zijn vak en wisselt af met onverharde bospaden en zowaar een prachtige vijver. We duiken binnen in de Jachtclub, startplaats van dienst en doen een terrasje bij een lekkere Ommeganck.

Het is nog te vroeg om naar huis te wandelen en dus beslissen we de 6 km mee te pikken. Terug het kasseitje op dus en even door de wijken van Polderstad. Zullen twee keer bij De Schorren passeren zonder stoppen, behalve om even Linda (Nijlen) te plagen. Toch wel een mooie groene lus door de Polder voor de kleinste afstanden vandaag. Na een tweede Ommeganck op het toch wel winderige terras is het tijd om naar huis te wandelen. Bepijling is er niet meer en dus doen we ons eigen ding. Lopen langs Maccabi en tot Fort VIII nog wel ongeveer het parkoers maar kiezen dan opnieuw voor Macadammeke en Mastbos, waar een fazantenhaan over zijn harem van 4 ‘pullen’ regeert. Wat binnendoortjes tot de Lindelei en ’t Keverke, we zijn vroeg thuis vandaag. Hebben heerlijk genoten van toch weer een prachtige Alcatel tocht die meer dan 1.000 wandelaars mocht begroeten. Meer dan verdiend wat ons betreft. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/060420...  

20:22 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

05.04.2014 Pompoenstappers Kasterlee

Na het kappersbezoek reppen we ons oostwaarts. Ons autootje rijdt opnieuw haast geluidloos nu de band met fout vervangen is, geen schudden en beven meer. Krijgen centrum Kasterlee een parkeerplaats aangeboden op een braakliggend terrein dicht bij de startlocatie. Hans & Kathy zijn al onderweg voor hun extra lus van de marathon. In de startzaal nog meer bekenden met Tiny & Dany, Rudy de postbode en zowaar cowboy Luk. Deze laatste op praktijkles voor een cursus wandel initiator. Heb ik in een vorig leven ook nog gedaan samen met Jules, onze gastheer van vandaag. Heb er helaas nooit iets mee aangevangen.

Gezien het nog redelijk vroege uur kiezen we voor 35 km en moeten zodoende onze vrienden uit Deinze achterna. Aan de overkant van de steenweg naar Geel wandelen we voorbij de lokale voetbalhelden richting Oosteneind. Lopen langs bosjes en weilanden meestal onverhard tot bij de Nete die we een tijdje volgen. Keren terug naar centrum Kasterlee langs Keeses molen die blijkbaar maar niet gerestaureerd geraakt. Onderaf het Kabouterbos gaat het dan terug naar de startzaal. Hebben een leuk opwarmertje van 5 km gelopen. Tot onze niet geringe verbazing voert Colette een team van een zestal Waalse wandelaars aan met zelfs ‘pater fotographe’ Claude in de rangen. Het doet ons echt plezier ze hier te mogen begroeten.

Door stille Kastelse straten volgen we hen richting nieuwe expresweg ten noorden van de gemeente. Langs pril groen stappen we voorbij een KMO zone en dra volgt de eerste bosstrook bij Hazenberg. We lopen hier haast moederziel alleen. In de wijk Lage Rielen wordt een paartje dat 50 jaar getrouwd is bloemrijk gevierd, leuk toch ! Onverharde paden slingeren ons langs weilanden waar de paardenbloem in alle glorie floreert. De eerste patatten steken ook in de bewerkte akkers. Bij Hoge Rielen wacht de tweede pauze bij een voetbalterreintje. Hebben er een kleine 13 km opzitten.

De zon breekt door de wolken als we een fietspad opgaan dat voorbij een moeras overgaat in onverhard. Onbekend terrein voor ons, dit uitgestrekte landelijke gebied doorsneden met grachtjes. Tot bij ‘Volkers’, daar weet ik het plots, we lopen het omgekeerde Sniederspad richting Grote Caliebeek en de kazerne van ‘onze jongens’ in Tielen. Prachtig stukje overigens, deze strook langs de beek en even verder visvijvers. Wandelen achterom de Gailly kazerne richting jonge, moerassige bos en zijn vlonders met ‘kiekendraad’ overspannen. Nog een strook door de velden en we zijn weer bij de rustpost van Hoge Rielen. Jefke zit er van een Duvelke te genieten. Hij loopt een alternatief parkoers richting Tielen station.

Betonbaantjes loodsen ons nu rondom het Tielense vakantie domein richting Rielenkapel en gehucht Zandhoef. We stappen richting dezelfde expresweg van daarstraks … die we ook meteen weer achter ons laten. Langs een moestuin in wording stappen we de bossen van Rulheyde binnen. Er wacht ons dat prachtige paadje langs een diep ingesneden beek. Dacht Linda eerst aan inkorten ze heeft weer moed gevat en we blijven op het voorgeschreven 35 km parkoers. Brede zand- en grintpaden worden nu ons deel tot we weer in de bewoonde wereld aankomen van ’t Goor en zijn rustpost bij de Lindekeshoeve.

Hebben nog een kleine 5 km voor de boeg. Deze wordt opgevuld door die typisch Kempense bossen. Beetje heuvelend deze keer met afwisseling tussen naaldbomen en statige beuk. De drukke baan is hier ondertunnelt en dus ploeteren we ons een weggetje over zijn zanderige rug. Dra komt de scholengemeenschap in zicht en wacht ook voor ons … den Duvel. Even een hilarisch moment als een wandelaar prompt van zijn stoel valt. Heeft duidelijk wat te veel van het sterke vocht genoten. Wandelaars helpen hem naar huis waar hij zal kunnen recupereren. Bij de laatsten zoeken ook wij ons karretje weer op. Het was nog maar eens lekker wandelen bij Jules en de Pompoenen, bedankt voor de goede zorgen.  

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/050420...

 

20:20 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -k

05-04-14

05.04.2014 Herentalse Wandelclub te Poederlee

Er kan bij mij eindelijk nog eens een snipperdagje af om met Linda te gaan wandelen. Van onze voordeur tot Herentals station is nauwelijks een uurtje reizen. Toch hebben we er dan al twee treinritjes opzitten. Ons eerste wandeluurtje wordt ingevuld door de Streek-GR van de Kempen. Los door de Looyse stad tot standbeeld ‘Potteke Vol’ en het kasseitje in het begijnhof. Strookje bos nu tot de vistrap op de Kleine Nete. Vervolgens langs ziekenhuis en watertoren naar de volgende groene strook. De klim van de kruisweg tot de Toeristentoren die liepen we al tientallen keren. Het is opletten voor de markering maar we komen er feilloos doorheen en stappen monter door de Kempense bossen in noordelijke richting. Denken we toch … want we spelen de roodgele markering even kwijt. Kunnen ze invullen met de pijlen van de Herentalse Wandelclub, onze gastheren voor vandaag. Zij blijken trouwens verderop netjes aan het handje van de GR route te lopen. Het terrein wordt meer open, landerijen eigenlijk, doorkruist door zandpaden. We stappen middels een bruggetje over rivier de AA. Duiken verderop de Kempense sparrenbossen in tot de Heggekapel en zijn bidweg. Startzaal De Kouter ligt dan vlakbij, we zijn anderhalf uur onderweg.

Uit informatie die we onderweg van wandelaars oppikten hebben we al een kleine helft van de 10 km lus afgelegd. De tweede helft sparen we op voor de terugweg. Rest dus twee lussen van respectievelijk 7 en 5 km, zoals door de parkoersmeester aangeboden. Wij pikken er eerst de 7 km uit. Na de dorpsachterafjes stuurt onze gastheer ons richting Heikant en Lille. Elke hoeve heeft hier zijn naam, Willaerthoeve, Hessehoeve etc.. Blijven vertedert in het landelijke staan bij een pasgeboren kalf. Schattig toch, die prille natuur ! Na de akkers en weilanden volgen stille straten, de werkmens is niet thuis. Landelijke lentegeur prikkelt onze reukorganen. Bij de dorpskerk van Poederlee weten wij de pauze vlakbij. Wegenwerkers zijn vriendelijk maar we hinderen elkaar, ik meld het aan de organisatie, die meteen op pad gaat voor de nodige aanpassingen aan het parkoers. 

Hoog tijd voor een soepje. Komt Jeroen daar niet aan, heeft net als ik een goed gekozen snipperdagje. We gaan samen op pad tot de splitsing van 5 en 7 km. Bij Schrieken ‘genieten’ we nog eens van de landelijke geuren. Leuk kort lusje trouwens met heel wat groen en onverhard. Het kan hier.

Tijd voor de terugweg met de groeten van Jo en Lowie. Bij haast zomerse temperaturen stappen wel langs het voetbalterrein richting sparrenbossen. Het terrein gaat over in tarmac en landelijk. Bij een steenweg zoeken we rivier de AA op. Ruilen hem in voor jong bos, Den Haert genaamd. Op de velden laat de boer zijn beer los. Ploegend door de diepe voren getrokken door zijn tractor houden wij de adem in. Paadjes langs rossige grachten sturen ons het open land in. Tarmacjes volgen langs enkele huizen tot het volgende bos. Ik herken plots de GR route van Lichtaart naar Herentals en dus pikken wij deze op. Kruisen nog een paar keer de wandelroute maar volharden langs de spoorbaan en de chalets van het Hermelijnpad in onze boosheid. Komt dus goed. We ‘pakken’ de bulten rond de Toeristentoren, dalen af bij de Kruisweg en doen een terrasje in centrum Herentals. Omstreeks 18:00 zijn we terug in Hemiksem na een heerlijke haast zomerse wandeldag. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/030420...

 

21:00 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

02-04-14

30.03.2014 De Stroboeren te Linkeroever

Zomeruur of niet, wij laten ons door bus en premetro reeds om 07:00 afzetten op Linkeroever. ‘de parking’ zeggen rasechte Antwerpenaren oneerbiedig en de Stroboeren zullen ook vandaag hun ongelijk bewijzen. De temperatuur scheelt met vorig jaar zo’n 20 °C, de dikke sneeuwvacht is vervangen door prachtig in bloei staande paasbloemen. Van een contrast gesproken. Ondanks het vroege uur heerst er een gezellige drukte in de ruime startzaal. Wij gaan vandaag nog eens uitrukken voor een marathon. Ik heb er zin in na een dagje binnen zitten tijdens de open deur dagen van de baas.

De langste afstanden zonderen zich al meteen na de koffie af van de anderen. We stappen voorbij de flats van de Charles Decosterlaan en andere brede wegen richting Van Eedeplein en zijn Sint-Annatunnel. Voor het eerst mogen we tijdens deze tocht 31 meter onder ’t Scheld door wandelen tot bij de rommelmarkt van Sint-Jansvliet. Kiezen er voor de nog stille Kloosterstraat en zijn antiek- en meubilair winkeltjes tot bij de Vlaamse Kaai. Uiteraard geen foorkramer te bespeuren en de restaurantjes zijn ook nog gesloten. Linea recta lopen we naar en voorbij de Waterpoort. Dokkeren langs de kasseitjes van de oude Schelde kaaien tot de andere, kleinere voetgangerstunnel. Trappekes af en door de witte pijp met het geronk van koning auto die door de Kennedytunnel raast als achtergrond. Jef ‘sneus’ uit Wilrijk komt met de fiets, is op weg naar de start. We nemen samen de lift tot de begane grond bij ’t Galgenweel. Blijkbaar lopen heel wat wandelaars hier fout wegens een 1x en 2x. Misschien wat dun bepijld maar voor ons wel duidelijk. Gewoon de steenweg af tot de eerste huizen van Sint-Anneke en dan door stille straatjes tot de eerste rustpost. We hebben een lekkere aanloop van zo’n zeven kilometer in de kuiten.

De tweede etappe loodst ons over de Blancefloerlaan en zijn weelderige paasbloemen. Langs wat volkstuintjes gaat het naar korfbalclub Sikopi, waar de kortere afstanden rust hebben. Samen gaan we de erg ruime hondenweide op richting Middenvijver. Patje en zijn Denise stappen met de clubmaatjes een kortere afstand vandaag. Hangen een verhaal op van de zware tocht in Treignes gisteren, met afpijling en kilometers die erg relatief waren. Het zal ons later bevestigd worden door Kathy & Hans. De Middenvijver dus, één van de meest recente parkcreaties van ’t Stad. Vorig jaar in de sneeuw, nu met een reeds broedend waterkieken. ’t Kan verkeren. Bij ‘de Frut’ (Gazet van Antwerpen) pikken we de brede steenweg op die ons aan de overkant van de expresweg afzet. Bij een fitness centrum gaan we met z’n allen ’t Rot in. Voor slechts een klein stukje dit jaar want de parkoersmeester stuurt ons over het Vredespad, langs pril bloeiende fruitgaarden, richting Zwijndrecht. Een prachtig ommetje langs kerselaars in witte bloei, we bereiken De Trechter en de tweede pauze na net 15 km wandelgenot.

Heel veel bekenden hier met zelfs een ruime delegatie uit Waalwijk en dat vinden wij super leuk. Na het soepje en de boterham vervolgen wij onze weg door een witte wijk en een steenweg langs nog meer zurig geurende fruitbloesems. We stappen over een landdijkje voorbij de terminus van tram 3. Weten dat deze etappe wat minder zal zijn. De Fortstraat slingert zich tussen spoorbanen door de polder, grondgebied Melsele. Opmerkelijk veel paardenbloemen zorgen voor een helgele achtergrond. Snelstapper Rudy raast ons voorbij. Wij volgen hem langs vele achterafjes door recent gebouwde wijken van Zwijndrecht, nieuw voor ons. Bij het station kunnen we een terrasje doen in café Borrelbabbel, uitnodiging waar alle wandelaars gretig op ingaan. We zijn net over halfweg.

Moeten nu langs burgerhuizen met allen platte daken tot bij het sportcomplex van Turk Sport. Kunnen vervolgens opnieuw genieten van een strookje natuur tot de spoorweg die Antwerpen met het westen verbindt. Trappekes op en trappekes af, we lopen traditiegetrouw naar de bedrijfsgebouwen van de Baarbeek. Twee tunnels veder wacht een waterzuiveringcentrale en het Burchts Weel. De langere afstanden maken er een lange omzwerving langs schorren en slikken, de getijden van de Schelde ter wille. Pauzeren doen we zoals altijd in de hondenclub. Het aangeboden Patrache biertje vindt er gretig aftrek. Wij wachten nog een beetje voor het sterke vocht, hebben nog 13 km voor de boeg.

Stappen opnieuw het Burchts Weel binnen, kuierend over een zandpaadje met opvallende duinplanten, messcherpe doornen incluis. Achter het hoekje wacht een verweerd betonbaantje langs het prachtige Galgenweel. Het uitzicht over de witte bebouwing van St-Anneke en de torens van de Koekenstad is er fenomenaal. Telkens weer is dit mateloos genieten ! We stappen terug tot de GVA en wandelen nog een stukje Middenvijver en hondenweide. Dolen nog wat door de straten aan de overkant van de Blancefloer en pauzeren een laatste keer onder de moderne kerktoren.

Linda mag dan wel moe zijn, ze zal de volle afstand uitlopen op karakter. Ik heb verrassend veel energie vandaag, van de rugpijn is niks meer te merken. Zoeken nu meteen de Scheldedijk en zijn kasseitjes op in de buurt van de Sint-Annatunnel. Kunnen nog eens genieten van het magistrale uitzicht over Boerentoren, OLV toren, MAS en andere. Zelf lopen we gewoon rechtdoor langs de jachthaven tot de windmolen. Linksom wacht het Sint-Annastrand. De terrasjes zijn er beter bezet dan de opgespoten zandbank. We laten het gewoel achter ons en lopen door tot clubhuis Sint-Anneke met uitzicht op de petrochemie aan de overkant van ’t water. Terugkeren doen we door een strookje Sint-Annabos tot een immense speeltuin ingepalmd door de gekleurde medemens en zijn barbecue stellen. Nog even en we bereiken de finish … waar we nog net de laatste Duvelkes kunnen inpikken. 3653 wandelaars, tja die hebben dorst bij zo’n prachtig lenteweertje.

Bij wijze van afscheid weet voorzitter Ludo ons te vertellen dat hij zo blij is dat we samen huiswaarts keren. Laat ons hopen dat hij zulks binnen een maand in Maria-ter-Heide ook kan zeggen …      

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/300320...

21:32 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

13-03-14

11.03.2014 wsv Mol te Witgoor-Dessel

NMBS en De Lijn respecteren de theoretische rijtijden en zodoende zijn de korte pauzes van 6 en 8 minuten voor ons voldoende om vanaf 08:22 de Kempense koude te trotseren. Want fris is het als we vanaf de kerk van Dessel langs de stille straten van Heide naar Bivak Catico in Witgoor stappen. We zijn te dun gekleed voor deze gure maartse ochtend, mikken op de lentezon.

Het is opvallend stil in de tot zaal omgebouwde stalling. Het wandelgild reageert teleurgesteld bij de vaststelling dat de beloofde 27 km max. er slechts 21 blijken te zijn. Wij passen daar een wandelmouw aan, vertrekken na de koffie eerst voor een lokale 7km. Duiken vrijwel meteen de zanderige sparrenbossen in. Suskewiet is onze trouwe gezel. Draaien weg van de grotere afstanden en zoeken een pad op tussen bos en veld. Aan de overkant van een steenweg een recent geopend kerkhof en dan wacht een eerste keer De Gracht. Inderdaad een diepliggend waterloopje afgezoomd met aan weerskanten een wandelpad en een bomenrij. Moeten weg van het water en door de stille straten van Heide. Hierna volgt halfopen gebied, akkerland en sparrenbosjes. We zijn er moederziel alleen. Pikken De Gracht terug op voor een heen en weertje, met uitzicht op wit glimmende berken. De boer parfumeert zijn akkers en laat onze reukorganen mee genieten. Voorbij grappige, kleine hangbuikzwijntjes lopen we terug naar Catico. Hoog tijd voor een tas warme soep.

De zon komt stilaan door het grijze wolkendek piepen als we aan de 21 km beginnen. Terug het sparrenbos in en zijn zandpaden. Voorbij een rietven wachten wat akkers en dan gaat het richting kanaal. Merkwaardig dat wij sneller lopen dan een zwaar met grind beladen rivierboot. Leo (Mieke Pap) stoomt ons voorbij een landdijk op. Hij is al haast aan onze blik onttrokken als we een lange dreef tussen akkers aansnijden. Opnieuw bereiken we De Gracht en even verder de ons onbekende rustpost van Goudkarper. Vele bekenden hebben er al een etappe voorsprong. Zo ook de ‘op rust gestelden’ van de IJsetrippers Peter & de Jakke.

Na het aangenaam terrasje bij de visvijver snijden we de lus van net geen 8 km aan. Langs een veld van siersparretjes gaat het richting bewoning van Branddonk. Zoals we het gewend zijn beperkt wsv Mol het tarmac tot het minimum. We duiken speelbos Hodonk binnen, blijkbaar grondgebied Retie. Een ander grachtje zet ons af bij weilanden en berken die naar blad hunkeren. Het Warme Netepad, lezen we als we weer langs De Gracht lopen. Ettelijke kilometer deze keer tot voorbij Camping Berkenhof. Dan weer oogt het water bruin van het vergaande eikenblad, dan weer hel groen van het eendenkroos. Variatie zit er wel in en wij houden van natte biotopen. Even weg van het water voor een pad tussen berk en spar. De Gracht is dominant, loodst ons vanaf de Buizerbrug terug naar de rustpost waar we kort bijpraten met Jo (Globetrotters).

De laatste etappe begint, hoe kan het ook anders met De Gracht, deze keer langs en ook rond het Campinastrand. Een Nederlander sjokt voor ons uit, zwaarbeladen trainend voor zijn Compostella beproeving. Hij lijkt ons nog werk aan de winkel te hebben. Vanaf het kerkhof lopen we een tweede keer de lus van de 7 km. En dan … dan wacht den Duvel ! Nemen nog de tijd voor een babbel met ‘pannenkoeken’ Miel. De terugweg verloopt even vlekkeloos als de heenweg. Hebben een leuke, zonnige lentetocht in de kuiten zitten. Mooi werk toch weer van wsv Mol.

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/110320...

 

20:56 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

05-03-14

02.03.2014 Natuurvrienden Zoersel

Houden het vandaag bij twee busritjes met een ochtendlijk koffietje tussenin ‘oep de Rooseveldploatsj’. Huiveren als we er om 07:00 in de ochtend de Duvelkes al vlotjes over de toog zien gaan. Maar wij reizen sober naar Zoersel. Is heel lang geleden dat we nog eens bij de Natuurvrienden gingen stappen. Het is behoorlijk druk in de ruime startzaal, Herman is ook al van de partij, nam de eerste bus. Wij gaan op pad voor 30 km. Aanvankelijk door villawijkjes in het groen. Het is frisjes maar helder weer, een verademing na het grijs van gisteren. Aan de overkant van de steenweg wachten prachtige dreven en een eerste doorkijk over de imposante gebouwen van Abdij Westmalle, in een nieuw kleedje. We lopen met z’n allen richting Molenbos en zijn ranke sparren. Opnieuw begeleiden de vogels ons met hun mooiste liedjes. Al horen daar ook een stevig borende specht en een spottende gaai bij. De eerste rustpost na een kleine 7 km is er eentje die kan tellen. Is namelijk in de gerenoveerde kapel van de Nonnetjes op de terreinen van Sint-Jozef. We vergapen er ons bij het soepje aan prachtige glasramen en muurschilderingen. Hier blijf je met plezier wat langer zitten !

Maar er moet nog gewandeld worden. We zwerven door het domein van het ziekenhuis richting sparrenbos. Dra komen de prachtige dreven rondom de Abdij weer aan bod. De paters boeren duidelijk goed, hebben van het ganse domein een prachtig nieuw bedrijf gemaakt met ruime stallingen en brouwerij. De langere afstanden gaan hun eigen weg voor nog meer bos en een vettig paadje langs een heldere gracht. Bij een stralende hemel met witte wolken gaan we lange zandwegen volgen zoals de Heidemolenbaan en de Oude Lierse Baan. Tussendoor ook stroken van het Molenbos met z’n sparren en rododendrons. Pauzeren doen we in de hangar van bedrijf Luyckx, welbekend in wandelaars milieu. Leek ons een lange 8 km dit, bevestigt door menig ander stapper.

Maar niet gezeurd er wacht nog meer fraais. Een pittig windje begeleid ons over brede zand- en grintpaden. Boswegels liggen er dan weer vettiger en natter bij. Aan de onverharde Sint-Joblaan en zijn rododendrons lijkt geen einde te komen. We ruilen het in voor paden die we recent ook liepen vanuit Sint-Job. Staan de tochten van Zoersel voor ons historisch synoniem met slijk, we worden op onze wenken bediend. Gaan met z’n allen over een paar kilometer zigzaggen rond enorme plassen en soms ook wel onvermijdelijk door de zwarte blubber. Linda lijkt in haar nopjes te zijn, houdt het tempo strak. Ik moet even naar mijn tweede adem zoeken, een beetje de teugels vieren. Bij de chalets van het Schildense Rinkven ben ik weer bij de les. We komen zodoende gelijktijdig bij de laatste rustpost aan. De meeste wandelaars doen er een terrasje op de ‘pelouse’. Jefke en Rudy lopen de 24 km, onze maatjes uit Polderstad net als wij de 30 km, Denise en Patrick dapper de 40 km. Allen met een extraatje op de teller.

Samen met Jefke lopen we opnieuw de bossen in. Dra scheiden onze wegen. We maken een laatste keer een lange omzwerving door beuken- en sparrenbossen. Lager gelegen weilanden lijken wel vijvers. Bij domein ‘De Dennen’ pikken we kortere afstanden op. Als in een processie loopt de stoet door achterafjes en wat straten van Zoersel. Een klein hondje maakt de baan vrij voor zijn baasjes. Wij pikken handig aan en kunnen zodoende lekker tempo maken, menig stapper van kortere afstanden voorbij. In de zaal heerst een drukte van belang. Zoersel wist 3340 wandelaars te strikken vandaag. Zelfs Colette en haar ventje zijn van de partij net als Kristel & Jeroen. Het moet gezegd dit parkoers en de toch wel uitgebreide catering verdienden dit succes. Een beetje moe maar tevreden reizen we super vlot naar huis terug, naadloos van de ene bus in de andere stappend. Volgend weekend plannen we de klassiekers Zellik & Bazel.        

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/020320...

 

22:19 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -z

19-02-14

16/02/2014 Bavostappers te Geel-Bel

Ondanks de vermoeidheid van mijn tweede zesdaagse op rij zich nog laat gevoelen maak ik Linda toch zachtjes om 07:30 wakker. Martin verwacht ons in Geel-Bel. Op de autobaan spelen we een paar keer haasje-over, nemen ook een verschillende afrit en parkeren aan weerszijden van de startzaal. Zo zijn we hé ! Ondanks twee verschillende startplaatsen is het behoorlijk druk in de zaal. De Wilskens vormen ons ontvangstcomité. Na de koffie en de knuffel aan wandelmama Jeanneke gaan we op pad. Beginnen met een lokaal lusje van een kleine 7 km. Het voert ons voorbij de stemmige dorpskerk richting Bruul. Het landschap varieert van halfopen met weilanden tot paden midden de statige sparren. Even wat villa’s kijken ook nadat een omvangrijke groep joggers ons vrolijk lachend voorbij gelopen zijn. Een breed zandpad loodst ons langs opengemaakt terrein. Sparren moeten plaatsmaken voor het herstellen van stuifduinen, lezen we op het infobord. Dwars door de volgende bosstrook komen we bij het geïmproviseerde parkeerterrein en de intussen bomvolle zaal. Kunnen nog net een plaatsje bemachtigen om even te pauzeren.

Lopen nu de andere kant op, dwars door de stoppels van geoogst maïs. Een kort heuveltje op, koning spar domineert weer. Voorbij een jeugdhuis wacht opnieuw de open ruimte. Gaan zwerven door de Netevallei richting Scherpenbergen en De Hutten. Bekend terrein dit. Aan de overkant van een steenweg even wat ploeteren door zwarte smurrie. Pauzeren doen wij in de voetbalkantine van De Zonnekloppers. Gaan vervolgens toeren rond het Meerhoutse centrum. Landelijk langs Gebergte, zo vlak als een pannenkoek overigens, en door het nog jonge Fabiolabos (1991). Komen bij voetbalterreinen uit en stappen door een recente woonwijk stilaan richting Volkshuis en volgende rustpost. Onderweg kijken we verbaasd naar een grasveld vol margrietjes, half februari nota bene. De rustpost zit overvol en het is er veel te warm. We doen zowaar een terrasje in de blakende zon !

Hebben ook hier een lokaal lusje voor de boeg. Een kasseitje voert ons naar de Prinskensmolen en even verder een moderne watertoren. We lopen wat landelijke achterafjes, zelfs door een korte holle weg. Vanaf het kerkhof pikken we opnieuw de nieuwe wijk van daarstraks op en dan gaat het linea recta terug naar het Volkshuis. Gerda en Mon komen er, in ’s zondagse outfit, een pintje drinken. Waar is de tijd dat wij samen Waalse en andere Olat tochten onveilig maakten. Jammer toch dat zij er de brui aan gegeven hebben. Wij hebben nog een uurtje stappen voor de boeg. Achterafjes voeren ons terug naar de Grote Nete en het, inmiddels gesloten, café bij de watermolen. We duiken terug de bestoppelde maïsvelden in. Een breed halfverhard pad voert een laatste keer naar de Nete. Wij verlaten het water voor een donker sparrenbos. Een pad in de open ruimte en langs een gracht ligt er dan weer vettig bij. Kan Martin meteen zijn nieuwe sloffen ‘dopen’. Het is overigens heerlijk wandelen door het niemandsland van weilanden onder een heerlijk zonnetje. Er wacht nog een laatste strook spar en dan kan den Duvel aangesproken worden. Ook Eddy Wils trakteert zijn gasten op een rondje.

En dan is het weer tijd om, bij een prachtige zonsondergang, ons karretje op te zoeken. We zijn de laatste op de wei. Bij de rotonde van Geel Punt is het even zoeken naar de juiste insteek richting Antwerpen. Verder verloopt onze reis vlekkeloos. Hebben weer een leuke dag achter de rug, een aangenaam weerzien bij de Bavostappers ook. Volgende week trekken we denkelijk naar Kathy & Hans in Deinze en zijn prachtige Leie vallei. Tot dan …  

 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/160220...

20:53 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -g

12-02-14

09.02.2014 Noorderkempen te Merksplas

Na een zesdaagse werkweek kom ik met tegenzin uit bed op zondagmorgen. Maar Linda heeft gelijk, ik zal en de beentjes strekken en een frisse neus halen. En fris is het inderdaad, de auto heeft de neiging te gaan slingeren bij de rukwinden op de E34. Met een ongewild ommetje langs Vosselaar bereiken we Merksplas. Belgische wegsignalisatie op zijn best. Beetje vreemde startplaats ook, de kouwelijke gang van een splinternieuw sportcomplex. We warmen ons dan maar figuurlijk op aan het gezelschap van wandelmaatjes uit Hoboken en Schelle.

Weer of hondenweer, we zullen onze 30 km lopen. Stille straatjes loodsen ons de dorpskern uit, de weidse velden in. Grote naaldbomen liggen er verpakt bij, klaar voor transport. Lievekenshoek klinkt zelfs niet schattig bij het gure winderige weer en de vele tarmacjes. We naderen een omgeving met vele serres. De pauze is voorzien bij Diary Farm Quirynen, net naast de stal met kalveren. Het kleine zaaltje zit bomvol. Alle wandelaars passeren hier dan ook 2 en 3 maal.

Koekhoven, zo noemt de landbouwersstraat van de rustpost. We lopen hem af voorbij nog meer breed uitgesponnen serres richting bosstrookje en eenzame kerk. Onder een paraplu duiken twee goedlachse wandelaars op. Annie & Willy hebben gisteren genoeg slijk gehad in Clermont, houden het vandaag netjes. Ze kondigen ons een mooie lus aan van net geen 9 km. We draaien inderdaad meteen een bos in. Passeren een scholengemeenschap en wandelen vervolgens een zompig graspad op afgezoomd met rododendrons. De 30 km mag een pracht van een vijver rondden, puur natuur. Daarna volgen de heerlijke groene dreven van het Graafsbos. We zijn in onze nopjes. Nog wat achterafjes met chalet bebouwing en we staan weer bij de kerk van het begin. Geheul noemt het hier en het wordt een ware gesel van regen en wind. Jacqueline komt ons tegemoet, heeft een halfuurtje voorsprong en begint aan lus 2. Na enkele honderden meter knokken tegen de vijandige elementen is een kom hete, verse soep meer dan welkom.

We zijn klaar voor de tweede etappe van 9 km. Bij Berkshoeve draaien we een lang breed pad met rode ondergrond op. Zullen het een paar kilometer linea recta volgen door halfopen terrein. De wind luwt, de regen maakt plaats voor een flauw zonnetje. Dit wandelt al beter. Bij een ven ontwaren we een zeldzame witte reiger. Wie zei daar ook weer dat afstandenstappers niks zien ? Moeten rechtsom een tarmacje op en knokken pal op de wind. Linda duikt achter me, ik probeer haar er plagend af te lopen. Bij de volgende bocht hap ik naar adem, ben even heel diep gegaan. We vervolgen onze weg over graspaden, verderop weer over brede langgerekte zandwegen, half verhard. Ik herken dit van eerder gelopen Streek-GR van de Kempen. Bij natuurgebied Zwart Water keren we stilaan op onze stappen terug. De parkoersbouwer heeft nog een verrassing in petto zijnde de Hoogmoerheide. Piet Konijn schiet schichtig weg, vrijwel voor onze voeten lopend. Wij genieten van een prachtig heideveld, vennetjes en grillige sparren. De laatste pauze bij Quirynen wenkt, maar eerst nog even de wind zijn zotte fluit overwinnen.

Hebben nog een uurtje voor de boeg. Tussen muren van glas stuurt een tarmacje ons richting Merksplas, de kopwind moeten we er voor lief bijnemen. Worden beloond met een zanderig pad dat naar een slingerende beek voert. Overstromingsgebieden liggen er dicht begroeit bij, een prachtig biotoop. Ook de jeugd denkt er zo over en houdt een heus moddergevecht in het nat. Vader mag straks de hoogdruk reiniger bovenhalen om zijn kroost terug te fatsoeneren. We wandelen nog door een prachtig park met waterloopjes en schitterende strooien figuurtjes. Onze tocht zit er op. Kan de parkoersbouwer gerust stellen. We hebben vandaag enkele ons totaal onbekende en prachtige stukjes Vlaanderen ontdekt. Onze terugrit naar Hemiksem verloopt vlotjes. Linda slaapt er zich doorheen, de niet aflatende storm heeft haar diep in het krachtenarsenaal doen duiken. En ik, ik heb mijn gedachten weer eens verzet, kan maandag terug het gevecht met de tandartsen aan.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/090220...

 

21:23 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, - m

05-02-14

02.02.2014 wsv Schelle te Hemiksem

Als ik om 08:00 uit bed kom is Linda al op zoek gegaan naar splitsingsbordjes. We kunnen vanaf onze eigenste dorpel vertrekken, zegt ze triomfantelijk. Wij zijn trouwens niet een klein beetje fier vandaag dat voorzitter Wilfried de IJsetrippers uitgenodigd voor een Promotocht in ons dorp. We zullen er meerdere tegen komen zoals Ghislaine, de Jakke en zijn Jeannine, den Tast, Viviane & Danny ook.

Maar we vertrekken dus van thuis uit. Volgen de 7km 2 x langs de visput van Terlocht. Zijn er nog gans alleen en verstoren een paar reigers tijdens hun ontbijt. Stappen door een wild bosje bij Callebeek en vervolgens langs de Schelde, stroomopwaarts. De lucht is staalblauw, de zon zet de ganse omgeving die tot Bazel en Wintam reikt in stralend licht. Heerlijk wandelen is dit. Langs de Sint-Bernardus abdij stappen wij voor het eerst tot onze nieuwe feestzaal Depot De Luxe en hij heeft zijn naam niet gestolen. Natuurlijk botsen we er meteen op vele bekenden, Diane & Rudy, de thuislopers, maar ook Jefke en zowaar Freddy Persoone in goede doen ! Nog 12 keer slapen en die verkast weer naar zijn tweede vaderland.

We gaan op pad richting brandweer kazerne en zwemdok. Aan ’t Kerkeneinde kiezen de langere afstanden voor een strookje Vliet en vervolgens over het tarmacje van het Cleydaelbos. Voor het tweede jaar op rij mogen met het prachtige gelijknamige waterkasteel bezoeken alvorens richting Groenenhoek te stappen. Wat villaatjes verder staat de poort van de Witte Hoeve wagenwijd open. Een zeldzaamheid dat we het domein van de vele kastelen mogen betreden. We pikken de kortere afstanden terug op en zwerven met z’n allen over moszachte paden langs de rododendrons. Wat een prachtig stuk parkoers is dit ! Langs stille Hemiksemse straatjes lopen we naar de eerste rustpost in de Lindelei, we zijn haast terug thuis.

Doen we natuurlijk niet, we duiken de Putteman in en zetten koers naar het onverhard van de Moerelei en het Mastenbos. Bij het permanente zigeunerkamp stappen de langere afstanden de prachtige platanendreef in richting Macadammeke en Hoboken. Aan de overkant van de drukke steenweg wachten algauw de terreinen van honkbalclub Pioneers en de vijvers van fort VIII. We pauzeren er in de mooie gelagzaal van de vissersclub. Bij het verlaten ervan verwarring onder het wandelgild. Zij die 21 km lopen staan na 5 minuten terug bij de rustpost ! Wij geven wat advies maar snappen niet echt wat er gaande is. Hebben zelf een Hobokense lus te goed. Ze voert ons langs zwembad Zorgvliet naar het gelijknamige park. We gaan wat dolen langs rododendrons en statige beuken. Moeten goed opletten want de pijltjes hangen soms op onverwachte plaatsen. Slaan er ons netjes doorheen en stappen door het kleine parkje richting Kioskplaats en tram terminus. Moeten nu even wat stille straatjes lopen om bij de spoorweg en Umicore uit te komen. Aan onze kant ligt een leuke bosstrook en daar maken ‘die van Schelle’ al enkele jaren dankbaar gebruik van. Ook de vinken genieten van de stralende dag en verwennen ons met hun hoogste lied. Langs voetbalvelden stappen we naar Villa Marina en snappen waar het voor velen fout liep. Het parkoers kruist en je moet even met je hersenen wandelen om de juiste richting aan te houden. Terwijl we tussen de woonkazernes doorlopen fluiten we enkele wandelaars terug op het rechte pad. Nog even en we pauzeren weer bij de vissers, in het gezelschap van Yvette & Albert (Borgerhout).

Wandelen zelf nu ook voorbij het heikele punt van daarstraks. Moeten lachen als de dame voor ons manlief prompt terug roept, de verkeerde richting uit. Eigentijdse Adam en Eva zeg maar. Wij houden ons aan de overigens duidelijk gepijlde route en stappen de paden van Fort VIII binnen, met zijn grillige platanen. Zwerven tussen waterpartijen en spoorlijn door tot we de steenweg bereiken. Aan zijn overkant pikken we terug de dreef naar het zigeunerkamp op. Komt een man met zonnebril op zijn gemakje aangewandeld. Ons aller Kim natuurlijk, die komt uitlopen van een zware Euraudax in Jambes op zaterdag. Een korte, vrolijke babbel en we vervolgen onze weg. Mogen naar goede gewoonte nog eens door het kasteeldomein Klaverblad, bosrijk gebied. Achterafjes zoals de Koekoekweg zetten ons tenslotte terug af in de Lindelei. Het is er al heel wat rustiger, de helpers ogen een beetje moe, het is een drukke dag geweest.

Lopen een tweede keer door onze straat, ronden de visput en wandelen een meer uitgebreide versie door het wilde speelbos. Langs de Schelde-oever en achterlangs het vroegere Bekaert gaat het terug naar St-Bernard. Bea & Jerome achterna lopen we een prachtig extraatje, heen en weer langs de diep ingesneden Beneden Vliet. Bij de finish wachten onze Borgerhoutse maatjes en … den Duvel. Kim vervolledigt ons clubje, M & M komen even langs. Voor wij het goed beseffen is de zaal leeg gelopen en zijn wij de laatste tafel. We begeleiden Kim tot de bushalte en stappen het valse plat op tot de Karel Debackerstraat. 1.800 deelnemers kregen wsv Schelle vandaag over de vloer, denkelijk hun record en meer dan verdient. Hoorde ik daar de voorzitter niet spreken over volgend jaar een marathon tot in Polderstad ? Zal voor zij die de Nationale Wandeldag hier meemaakten als muziek in de oren klinken. Voor wie het toen niet meemaakte, het gemis kan worden opgevuld. Wij kijken er alvast al naar uit … 

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/020220...    

 

21:31 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

01.02.2014 Gedoviba Olen

Ik excuseer mij bij voorzitter Wilfried voor de kampioenenviering in Overijse op vrijdagavond. Zie stilaan de bodem van mijn eigen energietank. Toch kom ik om zes uur uit bed, ondanks een bar en boos weer. Een klein groepje reist met de trein naar Olen. Een koppeltje vraagt of wij de weg kennen naar de startzaal. Het hoeft niet eens want Gedoviba zorgt voor een perfecte bepijling vanaf het station. In de ruime tent heel wat bekenden, zelfs vanuit Waregem en Deinze komen ze aangerukt. Ivo heeft er duidelijk geen zin in, Marleen is echter net als Linda niet te verwurmen. Hij rekent zich dan maar bij ‘de zotten’.

 

Plezierig is het inderdaad niet, door niet aflatende regen het parkoers opgaan. De langere afstanden worden het Doffenpad opgestuurd, de weilanden in. Is tevens de naam van deze wandeltocht. Verhard wordt onverhard aan de overkant van een steenweg. Slingerpaadjes sturen ons de modder en de plassen in. Toch blijft het geheel begaanbaar, zij het soms voetje voor voetje. We komen bij het Albertkanaal uit, waar rivierboten zachtjes een sluis binnenvaren. We stappen, luid taterende Marion achterna, langs een windmolen uit 1938 en verder richting autobaan en Olen-centrum. Na wat straten volgt domein Teunenberg en zijn sparrenbossen. De eerste rustpost wenkt na een klein uurtje nat, nat, nat. Het kleine zaaltje van I.P.A. is druk beklant, te meer daar de stoere stappers van de 42 km er al een extra lus hebben opzitten. Soepketel en koffiepot dampen, we worden verwend.

 

Danny, Frans, Patrick en Jefke lopen voor ons uit de sparrenbossen in. Linda wandelt behoedzaam richting autobaan. Zij is geen fan van gladde omlopen. Stilaan wordt het parkoers halfopen en beter begaanbaar. We duiken weer onder de autobaan door in Oevel en stappen langs Hoogbuul over het kanaal. Aan de overkant ligt het ruime en moderne Olense Shoppingcenter. We worden er door de organisatie gewaarschuwd voor een onverlaat die steeds weer de pijlen blijkt te verwijderen. Komen vlotjes door het sparrenbos heen en vervolgen onze weg verhard richting Verbrande Kant. Wandelen tenslotte door de nieuwe wijk van Langepad tot de kerk van Onze-Lieve-Vrouw-Olen en de tweede rustpost. In de prachtige zaal hangt een groot scherm. Kunnen we bij het genieten van een lekkere kom soep met brood volgen hoe onze jonge jongens het wk cyclocross naar hun hand zetten.

 

Even een babbel met Claude en we gaan weer op pad. Stappen voorbij het Olense station een straat in met vele gelijkaardige residenties. Het daagt ons als we voorbij Umicore Research lopen. De wijk van daarnet was denkelijk in vroegere tijden bedoeld voor het kaderpersoneel. Een betonnen afspanning van het fabrieksterrein is prachtig beschilderd met vele taferelen, het heeft iets. In een tweede mooie zaal, in Sint-Jozef, pauzeren we slechts kort. Ik neem net de tijd om even met Jefke te babbelen, het was te lang geleden dat wij hem nog ontmoet hadden. Steken een kanaal over en lopen voor een lange zwerftocht langs zijn oever. Verlaten het water voor de Geelse Mosselgoren. De parkoersbouwer verwent ons met een uitgesponnen lus over zompige graspaden, langs prachtige rietvelden, net niet gladde vlonders (dankzij de kiekendraad) door een moerassige strook. Dit is genieten en we doen dat samen met ondermeer Milleke Mol. Stappen over een meccanobrug naar de overkant van het kanaal. Volgen zijn oever maar korte tijd en gaan nog even door een bos van spar & berk dwalen. Dirk (Nijlen) loopt met ons langs een paar hoeves en door de Olense straten tot we opnieuw de rust van Sint-Jozef bereiken.

 

Hebben nog zo’n 8 km voor de boeg. Volgen nog eens het kanaal en zijn winderige open ruimte in de andere richting dan daarstraks. Lopen vervolgens door zand en langs grillige sparren richting Nete. Laten Bobbejaanland achter ons. Het Olens Broek dient zich aan, opvallend minder nattig dan verwacht. Toch met vele vlonders uiteraard. Maken dan een lange omzwerving door de weilanden van Langendonken tot het Albertkanaal. Laten water en spoorweg achter ons en duiken een laatste bosstrook in. Aan zijn overkant wacht halfopen Gerheze tot de finish. De tent zit nog vol wandelaars en niet-wandelaars die zich te goed doen aan pannenkoeken en een stevige pint. Linda blijft trouw aan haar Duvel, ik laat mij de Hopus van ’t vat smaken.

En dan wacht de trein. Bij een uitklarende hemel en invallende duisternis stappen we de 2 km terug naar Olen station. Zijn er al even als Peter voorbij holt, hij moet de andere richting uit. Met een tevreden gevoel reizen we terug naar Hemiksem. Het uurtje ochtendlijke regen zijn we alweer vergeten. Gedoviba zette nu al voor de zevende keer een prachtprestatie neer. Dat hebben wij vandaag geleerd.    

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/010220...

    

21:29 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -o

29-01-14

26.01.2014 Olympic Deurne te Sint-Job-in-'t-Goor

Ik heb weer een emotioneel loodzware week achter de rug. Op het werk heeft de muis de kater er toe gedwongen haar schriftelijk vrij spel te geven over zijn poes. Het klinkt hilarisch maar de realiteit is het heel wat minder. Wanneer het privé leven van de directie verweven geraakt met het beroepsleven gebeuren er heel onprofessionele dingen. Zaterdag ging Linda alleen een toertje wandelen door het Rivierenland. Ik moest samen met de maatjes afscheid nemen van de oprichtster van ons dagelijks treinclubje. Ghislaine werd 56 jaar en dan geveld in een ongelijke strijd tegen de gevreesde ziekte van deze tijd. Intriest om zo afscheid te moeten nemen van een immer vrolijk dametje.

Maar zie, vandaag ben ik weer paraat, zei het dan snipverkouden (dat ook nog !). Een groepje van een tiental wandelaars wacht op de Antwerpse Rooseveltplaats tot bus 600 er klaar voor is. De meesten komen van ‘euver ’t woater’, Patje Kloek en wijzelf vertegenwoordigen de Antwerpse provincie. Vragen aan de buschauffeur een seintje te geven bij halte Sint-Job Kruispunt. Zo’n 1700 meter gaat het dan in groep linea recta tot het Goorhof en de kleine, knusse startzaal waar Olympic Deurne ons vandaag uitnodigt. Herman is ook al present, nam een bus vroeger en neemt ruim zijn tijd om te starten. Nog aan het verteren van het clubfeest gisteren ?

Het parkoers van de 30 km is verdeeld in twee lussen. We pikken eerst het kleintje mee van 7 km. Heel bekend terrein meteen met de bossen van De Poppelaer, achter de gebouwen van Kristus Koning. De paadjes liggen er erg nattig, modderig bij. Nochtans kunnen we vrijwel overal handig rond de plassen laveren. Halfopen terrein vervolgens met heel wat paardenweiden. Ook het zwerk trekt half open, het wordt vast een aangename wandeldag. Het parkoers loodst ons voorbij een blauw beschilderde kapel, over slingerpaadjes langs rododendrons ook. Een vennetje ligt er roerloos bij, er is geen zuchtje wind. Dwars door de vele gebouwen van scholengemeenschap Kristus Koning lopen we terug nar de start voor ons koffietje of tas soep.

De grote lus vatten we aan bij een fris windje. Gaan prachtige dreven lopen dwars door en rond het lokale golfterrein. Zelfs in de winter komt menigeen hier een balletje slaan. En vriendelijke goedemorgen kan er meestal ook af. Sportmensen onder elkaar dus. Na een volgend modderpaadje komen we bij het antitank kanaal uit. De 30 km loopt een extraatje rond het bruine stilstaande water en zijn bunkers. Van de overkant roept ‘Hollander’ Jerome een vriendelijke goedemorgen. Bij de beroemde kolonie haantjes komen alle afstanden terug samen. We flaneren door een prachtige dreef richting weelderige bebouwing van ’s Gravenwezel. Nog een ommetje door een bosje met BLOSO parkoers, de rustpost wenkt. Het is binnen veel te druk en te warm. Wij doen zowaar een terrasje.

Zijn halfweg onze 31 km en hebben nu een lus van 8,4 km voor de boeg. Een kasseitje zet ons af in het dorpscentrum. We moeten aanvankelijk wat huisjes en villa’s lopen maar daar komt dra verandering in. Een eerste dreefje met heel wat klimop loodst ons naar een steenweg. Aan zijn overkant wacht een winters bos. Prachtige beuken flankeren een moderne kasteel constructie. We dwalen verder door het immer groen van hoog opgeschoten rododendrons. Villa’s kijken dan, langs de Boterlaarbaan. Kwestie van wat variatie in het parkoers te brengen. Het Schildewandelpad ligt er prachtig bij. Rechts weilanden en woningen als achtergrond. Links een donkere gracht en opnieuw die rododendrons, zo massaal aanwezig ten noorden van Antwerpen. We worden afgezet bij een pracht van een kasteel in gele kleur en met heel wat franjes en diverse torens. Mooi toch hoe we hier vandaag weer een inktvlekje op onze wandelkaart opvullen. Stille straatjes en achterafjes voeren ons terug naar de nu wat rustiger controlepost. Zijn we dan een beetje moe, we genieten wel van het verrassende in deze wandeling.

De terugtocht brengt ons aanvankelijk langs bekend terrein. Het merkwaardige kerkhof van de nonnetjes en de hun kloostergebouwen. De Botermelkbaan over de Kleine Schijn in Schoten. Het tarmacje door het groen en de vele paardenweiden, hier liepen we vaker. Stilaan komt een regenzone opzetten terwijl wij dieper de bossen in mogen langs de Krommedreef. We sluiten het groen af met een vettig paadje tussen de rododendrons. Vanaf een voetbalterrein resten ons enkel nog wat straatjes tot de finish. Raken bij ons Duvelken aan de praat met … mensen van ‘euver ’t woater’ waaronder één van de parkoersbouwers. Het één verklaart het ander. We kunnen hen naar waarheid vertellen dat wij van deze tocht genoten hebben. Olympic Deurne is ons dan wat minder bekend, ze hebben ons binnen het halve jaar al twee keer verrast met mooi uitgebalanceerde parkoersen en een prima verzorging. Met Rudolph (rendier) en zijn maatje vatten we de terugreis aan. Linda valt zowaar  in slaap op de bus. De reis naar Hemiksem verloopt vlotjes. We zijn weer blij erbij geweest te zijn. Volgende week wachten de klassiekers in Olen en Hemiksem.       

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/260120...

21:24 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

16-01-14

12.01.2014 Beerke Beerse

De chauffeur van De Lijn doet in Hemiksem een ‘NMBS-ke’ deze morgen. Komt een kwartiertje te laat en maakt geen haast tijdens zijn rit tot de Antwerpse Rooseveltplaats. Resultaat, we zijn onze verbinding met de snelbus naar Turnhout kwijt en wij niet alleen. Tja, was duidelijk Afrikaans uur deze morgen ! Een halfuur later komt de gewone lijnbus die ons mits ‘sight seeing tours’ ook tot Beerse brengt. Zijn zodoende een klein uurtje kwijt maar ons goed humeur niet. Tussen de vele bekenden in de startzaal ook Diane & Rudy die komen uitwaaien van hun clubfeest.  Zoals gewoonlijk vertrekken wij toch alleen. Het opwarmertje bestaat uit park De Echelpoel bij het gemeentehuis van Beerse. Moeten vervolgens een straat en drukke steenweg (fietspad) volgen om een villawijk in te duiken. Stappen daarna langs enkele mooie sparrendreven om een eerste keer te pauzeren in het Gielsbos. Het zaaltje zit overvol, gelukkig vinden we buiten een plaatsje ‘onder zeil’ bij de hondenvrienden.

De lokale lus stuurt ons aanvankelijk de sparrenbossen in. De zon is volop van de partij. Warmt zo goed ze in deze wintertijd kan het bevroren land op. Een lange Boskant loodst ons door de bebouwing van Vosselaar. Aan de overkant van de snelweg zijn we door onze beproeving heen. Domeinbos Grotenhout is een zaligheid met zijn prachtige lanen en ruime plas. De zon strooit kwistig met lichtbundels tussen de ranke sparren door, heerlijk ! Daarna wordt landelijk tarmac langs ondermeer het kapelletje van Het Laar ons deel. Bruggen en tunnels loodsen ons terug voorbij de snelweg en naar een strook sparrenbos. De drukte in het zaaltje van Gielsbos lijkt wat afgenomen. De helpers happen er naar hun tweede adem, hebben het moordend gehad.

Wij hebben een lange etappe naar de tweede rustpost voor de boeg. Duiken de sparrenbossen van ondermeer het Lijsterpad in, mij bekend van het Sniederspad. Lopen in een weidse boog om de camping van de Lilse Bergen heen tot bij de snelweg. Bergen en dus krijgen wij ook een heuveltje en wat zanderige ‘bumps’ te verwerken. Vanaf het Lilse golfterrein gaan we brede zandpaden bewandelen. Zij voeren ons het bos uit naar het tarmacje van de Lilsedijk. We lijken kortere afstanden op te pikken bij de bossen van Edelaar Schrieken. Gaan heerlijk meelopen met riviertje De Laak aan de bosrand. Bij een nieuwbakken KMO zone weten we de rust nabij. De politie, onze vrienden, loodsen ons veilig de drukke baan over tot de rustpost. We komen er M & M tegen, die het hier blijkbaar ook naar hun zin hebben.

Pauzeren doen we buiten op een bankje. Zelfs uit de zon is het best aangenaam, midden januari nota bene ! Hebben een lusje van ruim 5 km voor de boeg. Rondden de KMO zone om weer in De Schrieken te belanden. Prachtige Kempense zandbossen toch weer. Tot onze verbazing mogen we ook ettelijke honderden meter ploeteren door stuk gereden zand/grint paden, dankzij de bosbouwers. We slaan de pauze bij de KMO zone over. Lopen gelijk door voor de laatste 2500 meter huisjes kijken. Hebben nog ruim de tijd voor onze Duvelke, een tweede is er niet meer beschikbaar. Meer dan 2200 wandelaars vandaag, toch wel een mooie beloning voor de organisatie. De Lijn brengt onze deze keer wel klokvast terug naar Hemiksem. De batterijtjes zijn weer geladen voor een als pittig aangekondigde week bij de baas …

 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/120120...

20:48 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

11.01.2014 De Lustige Stappers te Herselt

Het kappersbezoek noopt ons tot het zoeken naar wandel alternatieven. Gauw gevonden deze keer. We nemen de trein tot Aarschot en gaan dan knooppunten wandelen tot de ‘officiële’ tocht in Herselt. Komen Jefke tegen in Berchem station en zo hoort het ook. Hij reist naar dezelfde wandeling maar dan over Herentals en dus met de bus vanaf dat station. Een optie die mij compleet ontgaan was. Tussen Aarschot en Herselt bedraagt de kortste afstand zowat 16 km, spek naar onze bek toch. Beginnen er aan met een prachtig uitzicht over de Demer en de ’s Hertogenmolens. De zon is al volop van de partij als we de Demer verder stroomopwaarts volgen tot het kerkje van Langdorp, ruim 4 km verder. Moeten dan een deels beboste heuvel over tot het … station van Langdorp ! Kiezen er letterlijk het Hazenpad richting sparrenbosjes en even verder de kerk van Gijmel. Door het kiezen van de kortste weg moeten we nogal wat beton verorberen zoals de slingerende Loopgatstraat. Het weze zo. Bij Langdonken volgen we onverhard langs  beek en dwalen vervolgens door het witte pijpenstrootje in het moeras. Dan komen de slingertarmacjes terug aan bod tot de bebouwing van Herselt. We kruisen het wandelparkoers van de Lustige Stappers, althans de lus van de 11 km. Onze naamgenoten uit Halen zijn er al op pad. Het Orgelstraatje zet ons af in het dorpscentrum en even verder de druk beklante startzaal. Hoog tijd voor een pauze en het versterken van de innerlijke mens. Zijn intussen al zo’n drie uur onderweg.

Mama Jeanneke tekent present, wordt morgen 82. Gelukkige verjaardag en dat we je nog dikwijls ‘tegen ons gilée’ mogen trekken ! De langste afstand lopen we vandaag niet, interfereert te veel met de tocht van vorige week. Bij een zure hemel gaan we op pad langs Het Rot voor een lusje van 8 km. Vuldershoek stuurt ons naar meer bebost gebied. We doorkruisen verhard en onverhard langs spar en rododendron tot het Roofvogelhof. Brengen een bezoekje aan deze wel bijzondere plaats met zijn vele vogels. Een muisgrijze uil met grote natuurlijke ‘bril’ trekt mijn aandacht. Helaas, telkens ik zijn prachtige kop op een foto wil vastleggen draait hij zijn ogen van mij weg en laat een schril ‘i-hi-i-hi’ horen. Tot viermaal toe daagt hij mij uit om net voor het afdrukken zijn show op te voeren. Linda giert van het lachen … ik wordt hier voor ‘uil’ genomen ! We wandelen verder nagenietend van deze toch wel bijzondere ervaring. Langs veldwegen, sportterreinen en een witte wijk bereiken we opnieuw de zaal. Tijd voor een pauze en een babbel met Ilse & Kris. Tot volgende week bij de Hugo Bonnyns tocht !

We lopen als afsluiter het lusje van de 5 km. Aanvankelijk uiteraard huisjes kijken langs ondermeer de Sint-Servatius kapel (1823). Toch ook nog met een mooie strook natuur langs weilanden en wat bosjes tot we opnieuw de sportterreinen bereiken. Hebben nog tijd voor een paar Duvelkes en een babbel met Karmijn tot de bus. Geen probleem deze keer met de trein in Aarschot, hij rijdt volgens het boekje tot de Koekenstad. We zijn weer een ervaring rijker en morgen weer paraat.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/110120...

20:46 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

09-01-14

04.01.2014 Herentalse wc te Blauberg

Blauberg is in het weekend onbereikbaar met het openbaar vervoer. De eerste bussen tot Herselt (4 km uit de buurt) rijden pas vanaf 10:00. Linda komt met een alternatiefje aandraven. Wandelknooppunten ‘De Merode’. Het treinclubje in Berchem station is weer paraat. Allen reizen ze tot Bilzen, behalve wij natuurlijk. In Aarschot verlaten we onze vrienden en wachten een kwartiertje op het boemeltje dat ons naar Zichem brengt. Gaan er de Westelse Baan op voorbij Huize Ernest Claes, zeg maar de woonplaats van De Witte. Lopen door Bredestraat en Zandstraat in de ochtendlijke stilte richting Abdij van Averbode. Komen even in de problemen wegens onduidelijke markering maar hebben terreinkennis. Lopen de sparrenbossen in onderaf de Weefberg. Haast linea recta gaat het nu, wel over meerdere kilometer, over zand- en bospaden. Langs meerdere vennen in wording ook. Worden finaal een bepaald modderig paarden pad opgestuurd. Ploegen ons een weggetje langs zijn rand, oplettend niet te struikelen over de vele bramen. Ruim8 km geeft het optelsommetje aan, wij doen er iets minder dan twee uur over. Kilometers met een rek dus.

De tocht zelf vertrekt uit dezelfde zaal waar voor een paar weken de Grashoppers ons uitnodigden. Herentalse Wandelclub blijkt echter wel ettelijke eurocentjes duurder in zijn consumpties. Indexatie per 01/01/2014 ? Gezien hetgeen wij al in de beentjes hebben beperken we ons tot15 km, netjes egaal verdeelt mits twee rustposten in Bergom. We wandelen tijdens het eerste derde langs Kleine Hees en andere asfaltwegjes richting bosdreven van Hertberg. Komen heel wat bekenden tegen waaronder Berreke van Vos Schaffen waarmee we ‘een klappeke’ doen.

De tweede lus is meteen ook de mooiste. Aan de overkant van de steenweg t.o.v. kasteel De Merode zoeken we de Grote Nete op. Slingeren heerlijk mee langs de meanders van de bruingekleurde, redelijk snel vliedende rivier. Duiken als terugweg de bepaald vettige paadjes in van de Kwarekken, nat gebied doorstroomt door vele beekjes. Bij het waterzuiveringsstation weten we de rust post alweer nabij. Komen er zowaar Freddy & Sabine uit het verre Ingelmunster tegen. Sabine’s gretigheid blijkt te sterk voor het nog weke voetje. Er dient gas (lees kilometers) te worden terug genomen. Ze verliest er haar immer gulle lach niet bij en zo hoort het ook.

Het laatste stukje stuurt ons langs Bergomsveld terug de bossen in richting Mie Maan. Kwetsbare stukjes groen zijn vakkundig afgesloten voor oprukkend wild. Wij kunnen er via poortjes dwars doorheen. Ruilen het onverhard voor een fietspad in het groen dat ons tot de bebouwing van Blauberg voert. Hoog tijd voor een Duvelke.  We hebben nog een uurtje te gaan tot station Testelt. Maar eerst nog een leuke verrassende babbel met een ex-collega die haar eerste stapjes zet in de wandelwereld. Welkom ! We volgen langs de knooppunten een hele tijd een lus van de30 kmdoor de sparrenbossen richting Wolfsdonk en verder. Botsen op een bordje met knooppunt 420, niet vermeldt op onze kaart. Volgen onze intuïtie langs Boterheide en komen inderdaad op punt 269 uit zoals gepland. Doen dit nog eens dunnetjes over bij punt 421. Intussen tikken de minuten weg, het licht van de overweg springt op rood net als wij er aankomen. Moeten hollen trap af en op net op tijd voor het boemeltje tot Diest. Daar stappen wij over op de trein naar Aarschot en Antwerpen. De NMBS heeft nog een verrassing voor ons in petto. Bij het wisselen van richting in Aarschot hoor ik het meteen, de loco krijgt stroom maar kan ze niet omzetten in tractie. De meeste passagiers, solden shoppers vanuit Hasselt, worden zenuwachtig. Linda niet, die ‘doet een tukje’. Tja, een klein uurtje later kunnen we met een andere trein toch tot in Antwerpen boemelen. Thuis wacht een lekkere choucroute … 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/040120...

 

 

20:19 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -b

31-12-13

29.12.2013 D.R.W. te Poppel

Het asfalt ligt er nattig bij vanochtend, glinstert en maken het autorijden geen pretje. Maar geen probleem, wij kennen de te volgen route uit het hoofd. Zoeken zelfs niet naar wandelpijlen. Gastheer Leo zorgt er persoonlijk voor dat we ons karretje veilig kunnen achterlaten in een stille straat. Een kerkwegel loodst ons naar de steenweg en ‘the place to be’ bij Mieke Pap. We voelen  ons meteen thuis in de prachtige zaal. Worden begroet door Rudy (Arendonk), ‘ritser’ Dirk, Milleke Mol en Annemie (Bornem) en nog vele anderen. De eerste marathon van het Kempens  Landgoed vorig jaar heeft blijkbaar indruk gemaakt. En Leo beloofde mij dit jaar zijn mooiste parkoers ooit. We zijn er helemaal klaar voor, al kiezen wij dan voor slechts34 km.

Bij een frisse maar droge opkomende dag gaan we er stilletjes vandoor, terug de kerkwegel van daarnet in. Leo laat ons als opwarmertje over de stoppels van een geoogst maïsveld lopen. Wandelen vervolgens parallel met de steenweg naar Weelde door het groen. Aan de overkant mogen de ‘grote’ jongens en meisjes hun eigen ding doen.  Duiken meteen de prachtige dreven van domein Schrieken in. We weten … dan is het wandelfeest. Prachtige statige loofbomen, heel wat spar ook met een ondergroei van rododendrons. We kijken verlangend uit naar de waterpartijen van het Duitse laantje. Worden op onze wenken bediend.  Het dijkje met de ingekraste bomen oogt hels groen van het bloeiende mos. De zon komt door de gitzwarte stammen piepen. Prachtig is dit ! Voorbij het kasteel en zijn vijvers wordt het terrein halfopen en dan helemaal open. Akkerland voert ons richting enclave Aarle.  Zandpaden zijn nattig en dus perfect te bewandelen.   Een stralend blauwe hemel met de zon nadrukkelijk aanwezig laat ons genieten. Het is 29 december nota bene en de temperaturen zijn hoogst aangenaam. De Kievitlaan loodst ons langs enkele kasten van villa’s naar het volgende open terrein. De mast van radio Paloma staat bij het volgende bosje. Samen met onze naamgenoten uit Halen, hier voor het eerst aanwezig, gaat het richting kleine, gezellige gelagzaal … en de kom snert. Samen met Milleke halen we herinneringen op aan de tijd dat Frans Staal en zijn ‘drinking team’ hier de dienst uitmaakten. 

We komen nog een massa bekenden tegen waaronder zelfs Katrien en Colette uit het verre Durbuy. De sfeer is haast uitgelaten. De koene ridders en deernes die de42 kmlopen hebben meestal het lokale lusje over de heide al achter de rug. We steken de Poppelsche Leij over en staan meteen in Nederland. Gaan de lange rechte weg op richting kapel Nieuwkerk en verder. Nog steeds heel bekend terrein voor ons van onder meer  Hart van Brabant en Olat. Het wordt een beetje anders waar Leo rechtsaf gaat de sparrenbossen in. De broertjes De Keyser lopen ons voor tot de steenweg en verder. Verder, dat zijn dan de sparrenbossen van Roovert. Bij een diepe, haast droge gracht even wat loofbomen. Dan gaan we een dreef volgen aan de rand van akkers. Dit herken ik van het Sniederspad dat naar het verderop gelegen Bladel loopt. We verslikken ons bijna in een scherpe rechtse bocht. Gelukkig maar dat onze voorgangers bij de pinken zijn. Het bos wordt wilder, de paden drassiger, het witte pijpenstrootje accentueert het geheel. Plots een kronkelend riviertje, redelijk woest vanwege de recente regenval. Wij krinkelen, winkelen mee stroomopwaarts langs de Roovertse Leij. Wat is dit een schitterend biotoop ! De vergelijking met die andere klasbak uit de streek Ad dringt zich op. Na20 kmwandelgeweld mogen we pauzeren in De Nieuwe Hoef, een prachtige, duistere locatie. Lijkt op een oud pachthof volgestouwd met relikwieën, odes aan het boerenleven. 

En Leo weet van geen ophouden. Met grappige teksten nodigt hij ons na de koffie uit voor nog meer Leij, bos en rododendrons. We verlaten het water voor enkele rustige bospaden, een korte verpozing tot de volgende stoot adrenaline. Voorbij een akkerland heeft Leo nog een beauty gevonden. Een dijkje loodst ons tussen het heerlijke meer van Papschot en de witte Aalstheide door. Uniek is dit ! Leo stuurt ons de heide op. Hebben nog één strookje bos te goed voor het eerste asfalt in uren ! Pauzeren doen we een laatste keer in de gelagzaal  van camping Tulderheide. Hebben nog een uurtje voor de boeg. Die laatste zes kilometer liep ik enkele maanden geleden ook al dankzij de Streek GR van de Kempen. Eerst tussen bos en akkers, met een laatste fraai uitzicht over de heide en zijn massaal witgeel pijpenstrootje. Dan echt het bos in tot de weidse akkers aan de overkant. In Overbroeck komt er nog wat asfalt aan de pas. Tot zijn spijt kan Leo ons niet meer dan een glimp van de AA gunnen, het parkoers moet wandelbaar blijven.

De zaal bij Mieke Pap zit afgeladen vol uitbundige wandelaars. De kelen moeten gesmeerd na de prachtige tocht. Leo wordt overladen met felicitaties. Hij heeft de meer dan 1600 wandelaars waarvan 180 marathoneins dik verdient. s’ Avonds stuur ik een berichtje naar de hier afwezige Martin : Poppel = het allerbeste van Olat. Mooier konden we als wandelaar 2013 niet uitwuiven ! Wat heeft Leo de komende jaren nog meer in petto ? Velen zullen het vast en zeker met ons komen ontdekken.

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/291220...

 

 

 

 

 

18:16 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

28.12.2013 Provinciale Bestuurskern Antwerpen

We maken het ons makkelijk vandaag, vertrekken van thuis. Wandelen onze klassieke route richting stad langs de Aartselaarse Groenenhoek richting Fort en Park van Hoboken. Ondanks het stralende weer is het op onze weg erg stil, zelfs vogels zijn er nauwelijks te bespeuren. Na zo’n 12 kilometer wandelplezier nemen we een pauze in de fraaie taverne Den Tir. Vreemd zo’n chique zaak met allemaal ontbijtende oudjes te kunnen aandoen midden ‘Marrakech’. Na het Kiels park verlaten we de GR route. Stappen aan de overkant van ’t Zuid de Brederodestraat in – zeg maar ’t Buitenland. Komen zo op de Antwerpse Leien uit en even verder de startlocatie van ‘Antwerpen by night’. Buiten staat de parkoers meester van De Stroboeren, fiets aan de hand. Een opsteker voor ons, we weten – de omlopen dat is dik in orde !

Uiteraard is het ‘de zoete inval’ in de startzaal, wij lopen dan ook een thuismatch. Onze naamgenoten uit Halen zijn met de trein vanuit Diest gekomen. Rechtstaand want blijkbaar wil half Vlaanderen dezer dagen over Meir en Keyserlei kuieren. Traditiegetrouw bestaat het parkoers uit drie lussen. Ook al naar gewoonte lopen wij ze in omgekeerde volgorde, de langste het eerst. De eerste straatjes loodsen ons langs versteende Gerard Walschap en Willem Elsschot richting plein en fraaie gebouwen van het Sint-Elisabeth Gasthuis en aanverwanten. Even verder lonkt D’Oudaen en de, nu nog relatieve, drukte. Groenplaats, Kathedraal en ’t Schoon Verdiep volgen meteen in die volgorde. We laten de kerstmarkten en drukte achter ons, ruilen ze in voor stille straatjes in de omgeving van het Vleeshuis. Stilaan stappen we richting Falconplein en zijn Madammen. Het ontlokt een piepjonge wandelaarster volgende bedenking. ‘mama dat is toch niet mooi van die dames dat ze hun gordijnen open laten terwijl ze nog niet eens helemaal aangekleed zijn’ ! Algemene hilariteit bij zoveel kinderwijsheid. Gezien het stralende weer roltrappen we naar het dak van het MAS. Het uitzicht is er geweldig. Je ziet er de vier hoeken van Antwerpen : Linkeroever, de petrochemie en Doel, Luchtbal en verderop Ekeren, ’t stad met den Boerentoren en het Centraal Station, tenslotte de Schelde en Hoboken. Dit is echt wel genieten. Het parkoers is danig aangepast t.o.v. de vorige jaren. We stappen verder richting Red Star Line museum en de oude hangars van de Waagnatie (ook locatie van de zomer bar). Gaan heerlijk kasseitjes dokkeren langs het water, onder en tussen de oude havenkranen door. Het zonnetje schijnt weldadig terwijl wij onze weg vervolgen richting Steen en Lange Wapper. We zijn echt wel in onze nopjes, vergapen ons aan een enorme coaster die aangemeerd ligt bij het Noorderterras. Lopen de Suikerrei op en dus terug de drukte in. Even opletten nu ! Moeten ergens naar rechts door die schitterende Vlaaikensgang. Na de Hoogstraat keert de rust weer. We vervolgen onze weg langs de Vrijdagmarkt en deBegijnenstraat (gevangenis). Het wordt stilaan tijd om terug de Amerikalei op te zoeken en de startlocatie. Knap vernieuwd deze lus van net geen 9 km.

Gesterkt gaan we weer op pad. Stappen door het Elisabeth Hospitaal, langs de Plantentuin richting Bourla schouwburg. De Meir komt in zicht. Moeten er schuin over lopen wat een haast onmogelijke opgave blijkt te zijn. Vlaanderen op jacht naar cadeautjes en premature solden ! Geef ons maar de rust van het Frans Halsplein en zijn Jommekes stripmuur. Met een ommetje langs de Sint-Anna straten keren we terug naar de Rooseveltplaats en de koopjes massa. Verslikken ons even in de wat summiere bepijling maar komen toch bij het Centraal Station uit. Een stukje De Keyserlei en de rust keert weer. Juweliers zijn uiteraard open, de groothandelszaken verderop niet. Hier heerst de Sabbat, je hoort alleen meeuwen krijsen hoog in de lucht, verder absolute stilte. Kan niet gezegd worden van het Stadspark waar jeugd van alle leeftijden zich uitleeft. Bij de Nationale Bank weten we dat lus 2 er ook opzit. Voor het eerst liepen we ook deze bij klare dag.

Hebben nog een rondje van 4 km te goed. Passeren eerst even bij de secretaris van De Stroboeren om ons lidgeld 2014 te vereffenen, is dat ook weer in orde. Moeten niet naar den Bell en Hoboken dit jaar maar stappen zowat recht naar het Museum voor Schone Kunsten en zijn waterpartij met getijden. De haaienvinnen van het nieuwe Justitiepaleis krijgen we maar van ver te bewonderen. We blijven zwerven tussen Vlaamse Kaai en dokken. Alhoewel het stilaan donker wordt krijgen we een alleraardigst babbelconcert cadeau van een paar merels. Het lijkt wel maart al zijn we dan pas 28 december ! Verslikken ons nu wel echt in de bepijling. Keren op onze stappen terug en zwerven in het donker tussen flatgebouwen door, ons compleet onbekend terrein. Nog een paar straatjes, onze wandeldag zit er op. Geen Duvel vandaag maar echt Aantwaarps gerstenat – nen Bangelijke! In het gezelschap van Mia & Jack genieten wij van het troebele nieuwkomertje. Moeten er vandoor, busje komt zo. Een halfuurtje later staan we alweer in de huiskamer, hebben er een leuke 34 km opzitten. Nog één tochtje te gaan in 2013.

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/281220...

  

 

 

18:13 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -a

1 2 3 4 5 6 7 8 9 Volgende