26-02-15

22.02.2015 De Stroboeren Merksem

De Nationale Wandeldag is eigenlijk niet ons ding maar als onze Stroboeren organiseren tekenen wij natuurlijk present. Bus 290 en tram 3 (lees draa) brengen ons binnen het uur aan het Merksemse Fortje. Het is er nog vrij rustig in de ons welbekende startzaal. Tot mijn jolijt blijkt de parkoersmeester een volledig nieuwe route te hebben uitgetekend. Richting Brasschaat gaat de reis deze keer, het zal ons benieuwen.

De 35 km mag beginnen met een leuk lusje door het binnen fort en de omliggende gracht. Dan pikken we opnieuw de andere afstanden op en zwerven langs voetbalvelden richting tram terminus. Begroeten Zeeuwse Peter en zijn vriendinnetje en stappen over een fietspad dwars door een winkelcentrum. Bea stoomt voorbij, Jerome is vrijwilliger van dienst vandaag. Vroeger kwamen we ze altijd tegen bij Olat maar nu zijn zij rasechte Antwerpenaars geworden ! We lopen nogal wat straten, rondom een domein ook, zijn grachten volgend. Even een bosstrookje, voorzichtig vorderend waar bramen over de paden slingeren. Van kasteel Withof gaat het dan naar het Gemeentepark van Schoten. De langere afstanden maken er een lange zwerftocht van. Finaal zullen wij 1:40 lopen over de vooropgestelde 8 km. Rustpost Sint-Philippus biedt gelukkig nog voldoende ruimte om ons rustig de innerlijke mens te laten versterken.

Door een villawijk trekken we naar park Vordenstein. Een klassieker waar we elk jaar weer van genieten. Prachtige oude bomen, een leuke tuin verdeelt in meerdere plantsoenen en dan duiken we het bos in. Beuk en rododendron zijn hier de koningen. Sommige paden liggen er wat drassig bij en zo hoort het ook. Buiten het domein filevorming op een smal pad met loopbrugje. Over het brede, beetje zompige gras pad dan recht naar De Zeurt en de tweede pauze. Ruime sporthal deze keer en dus plaats genoeg om met Jefke, een wat humeurige Yvo en Marleen te keuvelen. We weten, de langere afstanden lopen nu gauw weg van de anderen.

En die gauw komt er al na een paar honderden meter, we ademen meteen de rust ondanks de nabijheid van de E19. De Gagelbaan vorm de grens tussen landhuizen en het bos. We kunnen genieten ! Dwarrelen door een bosje aan de rand van de E19 en pikken dan de Elshoutbaan op die ons naar de grens met Brasschaat voert. Na nog wat huizen kijken duiken we plots het groen in bij De Verschootenhof, een orchideeënkwekerij. Stappen parallel met tgv-baan en snelweg, verscholen achter een talud en door weilanden tot een golfterrein. Leuk stukje parkoers dit wat Het Leeg blijkt te noemen. Voorbij een vijver met speeltuin duiken we een strook Brasschaat in die dwars staat op de naam en faam van de gemeente. Zwerven door een wijk met meerdere bouwstijlen van sociale woningen. Verslikken ons daarbij één keer in de pijlen. Het andere Brasschaat dus, door de ogen van onze gastheer. Nog even de ‘grand chique’ een strookje beuk en park en pauze in De Remise, een alleraardigste taverne. Patrick & Denise maken er warempel ook hun opwachting, natuurlijk met een rondje voorsprong op ons.

De lokale lus loodst ons langs kasteel en accommodaties van Sportoase naar prachtige beukendreven. Een villawijk op grondgebied Schoten komt nog eens aan bod. Ook onverhard met grachten en rododendrons. Ik besef plots dat we door het Peerdsbos lopen. Sommige laantjes zijn echt wel druk beklant met zondagse wandelaars die komen genieten van de prachtige dag. Voorbij een obelisk komen we terug in een parkomgeving uit met waterpartijen en rustende tuinen. Tijd voor een laatste pauze in De Remise.

Voorbij hockey terreinen duiken we opnieuw het Peerdsbos in. De langere afstanden worden naar de Bredabaan geloodst en de Leien die aan zijn overkant liggen. Landhuizen & villa’s voor de beter gespekte beurzen langs onder meer Voshollei en Baillet-Latourlei. Terug naar de Bredabaan dan en onder de spoorweg door. Hier zijn we bekend. Bij de volkstuintjes gaat het linksom langs de waterpartijen van het Fort en dit tot de finish. Nippen er aan ons Duvelke. De Stroboeren kregen meer dan 5.000 bezoekers over de vloer wat toch echt wel een succes mag genoemd worden. In zijn ijver om de verschillende afstanden  zo veel mogelijk uit elkaar te houden heeft de parkoersmeester denkelijk niet de mooiste omlopen getekend. Nieuwe mogelijkheden heeft hij wel aangeboord en dat is een hele verdienste. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/22022015Merksem

 

 

 

 

 

20:13 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

19-02-15

15.02.2015 Sinjorenstappers Wilrijk

Ondanks ons vernuft waren we gisterenavond toch pas rond 21:00 thuis. Dus doen we het vanmorgen rustig aan en kiezen voor het naburige Wilrijk. De startzaal ligt op zo’n 6 km van het echtelijk dak, dus dat extraatje kan er nog wel bij. We zullen warempel onze eerste veertiger van het jaar wandelen ! Het is zonnig en fris als we om 08:00 van start gaan. Langs het Mastenbos en de Moerelei tot de A12 en dan linea recta tot de Heidestraat en de startlocatie. Het is er behoorlijk druk met heel wat Stroboeren en een busreis van de Police de Jette onder leiding van Jan.

De eerste etappe loodst ons langs baseball Antwerp Eagles en statige villa’s recht naar de Dikke Mee en het onvolprezen Nachtegalenpark. Passeren vervolgens de ziekenhuizen Middelheim en Sint-Augustinus. Gaan de groene dijken bij Mortsel opzoeken om zo koers te zetten naar de eerste rustpost bij Fort 5. Genieten bij Minigem van een heerlijke, grote kom verse soep, samen met ons aller Herman en Rik (Bornem). De langste afstand (27 km) krijgt een extra lus aangeboden. Ze voert van Fort 5 weg door rustige straten richting OCMW rusthuizen van Edegem. Even genieten van een statige kasteeldreef en dan zetten we koers naar de Edegemse basiliek en zijn bidweg verscholen in het groen. De terugkeer naar Minigem bestaat helaas uitsluitend uit Mortselse straten, een beetje dunnetjes toch vindt ook Guido.

Maar we leven op hoop en trouwens ook terecht. Kiezen nu voor de binnenkant van de vijvers rond Fort 5 voor een heerlijke omzwerving langs het water bij een stralend pril lenteweertje. Hier kikkert een mens van op ! Vanaf Eesdonk gaan we echter weer villa’s lopen langs de expresweg en finaal onder de E19 door. Gelukkig ligt hier een mooi groen pad parallel de snelweg, voorbij hoeve Janssens tot de fabriek van het wereldberoemde Rizla. De rustpost onder de kerktoren en in het KWB lokaal is nu niet ver weg meer.

Ook hier een extraatje voor de langere afstanden. Lopen Marion achterna door een strookje Steytelinckpark en gaan dan achterafjes wandelen richting Heldenplein. Langs volkstuintjes duiken we een pas aangelegd park en speelterrein in, net achter het winkelcentrum van de Zweedse interieurgigant. Dan volgt een omzwerving door Campus Drie Eiken (UIA) meteen gevolgd door een strook langs Fort VI. Afsluiten doen we met het druk beklante want zonnige Steytelinckpark. Je waant je er in het Middellandse zeegebied, multicultureel ten top. Hebben bij KWB nog zo’n drie kwartier voor de boeg tot de finish van de tocht.

De parkoersbouwer heeft nog heel wat fantasie over. We beginnen met de doorgang van een oud kerkhof, verlaten sinds 1967. Dan gaat het rechtstreeks naar De Bist, het winkelcentrum van Wilrijk en zijn ruim plein. Diepe Roet blijkt te verwijzen naar een vroegere spoorbaan. Jerome fietst vrolijk voorbij terug op weg naar zijn Bea die een beetje ziekjes is. Kasten van villa’s mogen we bewonderen in de Olmenlaan, landhuizen eigenlijk. Park De Brandt wordt onze afsluiter van de dag tot een paar Duvelkes om voldoende vitamientjes te tanken.

Wij hebben nog ruim 6 km voor de boeg bij valavond. Langs de A12, sportpark Ter Beke en de Moerelei, genietend van de ondergaande zon van een stralende dag. En we lopen allebei erg vlot tot de laatste meter. Zijn wel 11 uur van huis weg geweest, de ideale manier om van een eerste lentedag te genieten !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/15022015Wilrijk 

  

20:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, - w

05-02-15

01.02.2015 wsv Schelle te Hemiksem

Lekker lang slapen vandaag want de wandelpijlen hangen in onze straat. Parkoersbewakers met de fiets komen net voorbij als wij vertrekken, we slaan even een babbeltje. Besluiten als opwarmer de tweede helft van de 7 km te lopen. Gewoon onze straat uit en dan de duik naar de visvijver van Terlocht. De ondergrond ligt er uiteraard drassig bij maar nog goed begaanbaar. Terug een verdiepje hoger stappen we richting veer van Callebeek en dan langs de Schelde stroomopwaarts voorbij nieuwbouw Hemixveer en de ruïnes van Bekaert. Het zwerk is nat, guur, onaangenaam. Zijn blij de warme startzaal Depot Deluxe binnen te duikelen voor broodje en koffie. Jakke en Den Tast zijn onze eerste clubmaatjes van de dag.

Na een verhelderende babbel met onze parkoersmeester gaan we op pad. Langs de prachtige Sint-Bernardusabdij tot de monding van de Vliet. Het lijkt er zeer laag tij maar wij schaatsen bedachtzaam richting steenweg. Even een ommetje door een Schels wijkje en we zoeken opnieuw de Vliet op, stroomopwaarts. Intussen is het gaan sneeuwen maar dat kan voor ons de pret niet bederven. De diepliggende rivier maakt hier heel brede kronkels door een wild groen gebied en dit is als wandelaar dus genieten ! Makkelijk begaanbaar zei de parkoersmeester en gelijk had hij. Zelf waar een pad met de sikkel werd uitgehakt tussen frêle berkjes. Dan volgt andere koek. Wandelaars aan wie ik vertelde dat er in Hemiksem geen modder zou zijn zullen mij later op de dag vervloeken. Met Patje Kloek zoeken we ons een weg door meterslange plassen en diepe stroken papperig goedje. Vergeleken hiermee liepen we in Olen een boulevard ! Ons talent als tweevoeters wordt enkele tientallen meter duchtig op de proef gesteld maar we slagen met glans. Patje kan terug snelwandelen over het tarmacje van de Zinkval, wij bekomen op een drafje van de geleverde inspanningen. In het Cleydaelbos is de gastheer clement, gewoon over het asfalt tot de prachtige gelijknamige waterburcht. Meer van het domein krijgen we dit jaar niet te zien en dus lopen we tarmacjes vanaf de Groenenhoek en zijn statige villa’s voorbij de Witte Hoeve en zo terug naar Hemiksem. Pauzeren doen we in een leuk retro zaaltje van de school net ‘achter onzen hoek’.

Even de innerlijke mens versterken, de bekenden bij de club groeten en weg zijn wij. Sneeuw is intussen vervangen door regen, het weer wordt alsmaar slechter. Door kletsnatte straten reppen we ons richting Mastenbos. Bij de ingang van domein Klaverblad een extra controle, de ambtenaar van dienst kan gelukkig in zijn autootje blijven zitten. We wandelen de prachtige dreven rondom het kasteel richting Moerelei en Wilrijk. Maken een ommetje om een glimp op te vangen van het Schoonselhof en stappen dan met Micky richting park van Hoboken. Gezellig keuvelend lopen we voorbij de mooie rode gebouwen van Zorgvliet, door het park richting rustpost bij de vissers van Fort VIII. Het is er opvallend rustig met slechts 6 wandelaars. Linda & Dirk (Nijlen), M & M en wijzelf, die als laatsten zullen vertrekken.

Stappen tussen de woontorens van de Jacques Brel laan door gevolgd door gewone burger rijhuizen. Duiken dan de bosjes in bij de spoorbaan en rechtover de Umicore fabrieken (Hoboken dus vandaag, gisteren Olen). Moeten daarbij enkele keren over beekjes springen, onze gastheer houdt van avontuurlijk. Bij Villa Marina stappen we domein Fort VIII binnen. Liepen al zo dikwijls rond deze plassen maar blijven bewonderend genieten van de platanen met takken als grillige dracula’s, de roerloze reigers en … deze keer de modderige paden. We wandelen er moederziel alleen, geen hond kom je tegen. Nochtans is de lucht uitgeklaard, blijft de regen achterwege. Het lage zonlicht speelt met gevallen, winters ros beukenblad. Het lijkt de omgeving in brand te willen zetten. Een paar straatjes en we bereiken het Macadammeke en de statige dreef voorbij het permanente zigeunerkamp. Rechtsaf langs het Mastenbos pikken we M&M op en wandelen samen door de nieuwe wijken van Heimisse tot de rustpost. Linda, Charles & Kim verbroederen er bij een frisse pint.

Kim loopt nog een extraatje, de zes anderen maken de reis samen vol. Een andere reeks Hemiksemse straten en achterliggende garages zetten ons af bij de vijver van Terlocht. De omloop blijft er beter begaanbaar dan wij verwacht hadden. Aan zijn overkant duiken we een jong, verwilderd bosje in. Heerlijke omzwerving meteen over smalle kronkelende baantjes langs vooral jonge berk. Eindigen doen we met de Scheldekaai tot Depot Deluxe. Moet het gezegd dat wij de zaal sluiten, net op tijd voor dat Kim, die ons vervoegd aan zijn nachtrust begint. Het was weer leuk beste geburen maar … krijgen we volgend jaar nog eens het fiat van de kasteelheren voor het volledige domein ?

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/01022015Hemiksem

 

 

 

 

 

 

 

20:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

31.01.2015 Gedoviba Olen

Het ochtendlijke Olen ligt erbij als een suikertaart, wit bepoederd en toch schijnt de zon als wij vanaf het station richting grote witblauwe tent stappen. Zijn later dan de vorige jaren, ik raak niet zo makkelijk mijn bed meer uit de laatste tijd. Clubmaatjes Jakke en Roger zijn ook al paraat. Ijsetrippers kan je overal ten lande tegenkomen dezer dagen.

De langere afstanden gaan al meteen hun eigen richting uit, een landschap van weiden en akkers tegemoet. De ondergrond varieert van sneeuw en ijs tot donkere modder en plassen. We stappen langs de Sluizenweg richting Albertkanaal, zijn vrijwel alleen op dit deel van de omloop. Meeuwen zitten op rijtjes te verkleumen op draden boven het water. Wij pikken de vroege vogels onder de marathonstappers op, of beter nog zij ons. Duiken via het Sluizenpad opnieuw bosjes en weilanden in. De parkoersmeester bedenkt een eigen weggetje door een bos vol bramen. Behoedzaam slaan we er ons doorheen. Op de volgende veldweg stormt snelstapper Rudy ons voorbij. Op al respectabele afstand volgen we hem terug naar het kanaal. Er hangt een merkwaardige geur van kokende rijst of deegwaren, alhoewel er alleen maar fabrieken in de buurt zijn. Terug in bosrijke omgeving lopen we een besneeuwd en soms glad bmx strookje. Zeker Linda’s favoriete ondergrond niet. Terug in de sparrenbossen kan er opnieuw normaal gewandeld worden. We herkennen het Bulepad van eerdere omzwervingen in deze omgeving. Lopen tussen woonkernen door richting Ukkenpaadje en zo verder naar Beilen. De rustpost van OLV-Olen is dan vlakbij. We genieten er van heerlijke vers gemaakte soep geserveerd met een dubbel boterham. Bij Gedoviba is de verzorging altijd optimaal en aan heel democratische prijzen. Kunnen vele verenigingen een lesje van leren.

Na een kwartiertje naar het wereldkampioenschap veldrijden gekeken te hebben gaan we weer op pad. Lopen niet zo gek ver van de startlocatie en pikken bij een witte kapel uit 1956 de kortere afstanden op die nog maar net op pad zijn. Volgen een tijdje den ijzeren weg over een strook natuur die er soms bepaald ‘vettig’ bijligt. Na de voetbalterreinen van AC Olen volgen statige huizen van wat vroeger denkelijk de cité voor het hogere kader van Umicore was (Hoboken – Olen in die tijd). Moeten even echt ploeteren door een strookje gras dat onder water staat. Voor Dirk en ikzelf geen probleem, Linda en een andere wandelaar maken er zich behoorlijk druk om. Passeren de mooie muurschilderingen bij Umicore en gaan dan proberen rusten in zaal De Vrede. Aan consumpties geraken blijkt er een onmogelijke opgave en dus spreken we de eigen voorraad aan.

De lokale lus begint met wat huisjes kijken. Dra volgen berk en spar, een zanderige ondergrond ook, zeer goed begaanbaar. Tarmacjes voeren ons dan langs Zonnedauw richting Vaart, de natuur wenkt weer. Ben beducht voor de doorgang van die onvolprezen Mosselgoren maar dat valt best mee. Nattig ja natuurlijk maar het echte ploeterwerk blijft beperkt tot één strook. Paul Baestaens toont ons hoe het moet. Het echte moeras overwinnen we middels vlonders voorzien van ‘kiekendraad’ en dus helemaal niet slipperig. Wel moeten de grote jongens tijdig ‘kop in kas’ om geen ‘tek op hun dek’ te krijgen. Na een ruime omzwerving ruilen we de natuur in voor een jaagpad langs de vaart. Moeten de brug over terug naar De Vrede. We doen tientallen minuten over dat kleine stukje gewoon van de ene naar de andere bekende schuifelend. Gezelligheid troef ! Aan tafel zitten we met Geertrui en Jan Met De Pijp. Deze laatste heeft de glimlach van een schooljongen op het gelaat. Hij geeft mij een prachtig cadeau waar ik toch wel stil van wordt (zie mijn wandelblog).

We vatten de laatste etappe aan met een strook langs het plots erg winderige kanaal. Zijn blij zand en grillige sparren te kunnen opzoeken. Een leuke parkoersverbetering zet ons puur natuur, behalve een stortplaats, af bij Langendonk. Zottemie stoomt voorbij, wil wat snelheid trainen. Bart zal een eind verder volgen. Zwerven door de minst natte gebieden van het Olens Broek en zetten koers naar de bruggen over het kanaal en onder de spoorbaan door. Zijn in Gerheze en dan is de finish in zicht. Een landelijk tarmacje, wat bosjes en immer groene weilanden, wir haben es wieder geschaft ! Gedoviba trakteert op een gratis Duvel of Hopus naar keuze. Onder leiding van Ria bouwen een groep afstandenwandelaars uit alle windstreken een feestje. Wij reppen ons naar de trein, just in time ! Reizen met een gelukzalig gevoel terug naar Hemiksem, Het was weer eens heerlijk wandelen bij deze nog jonge maar zo talentvolle vereniging.  

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/31012015Olen

 

20:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -o

29-01-15

25.01.2014 Olympic Deurne te Sint-Job-In-'t-Goor

NIEUWE TOCHT : Op zondag 28/06/2015 biedt Olympic Deurne voor het eerst de 50 km van de AA- en Netevallei aan vanuit Vorselaar !!

 

Maar terug tot de orde van de dag. Zaterdag brengen wij wandel loos door, althans ik toch. Om 05:00 uur gaan boven Hemiksem de hemelsluizen wagenwijd open. Een paar uur later ligt de Rupelstreek er maagdelijk wit bij. Wij slapen lekker uit. Linda gaat nog te voet tot het fitness centrum … om snel terug te keren want insijpelend sneeuwwater zorgt er voor steeds weerkerende stroompannes !

Zondag zijn we weer paraat. De beoogde vroege bus missen we van zo’n 30 seconden, de auto moet dus van stal. Binnen het halfuur staan we in Sint-Job-In-‘t-Goor bij Guido en kompanen van Olympic Deurne. Zitten aan tafel onder Stroboeren met onder meer Patje Kloeck en ons aller Herman. Elkeen kiest zijn eigen afstand, wij gaan zoals altijd voor de 30 km.

Beginnen er aan met een lokale lus van 7,5 km. Langs de dorpskerk en een paar druk beklante bakkerszaken tot bij restaurant Dikke Mee en scholengemeenschap Kristus Koning. We duiken de sparrenbossen in. Het pad langs een gracht is een mix van ijs, sneeuw en zanderige modder. Het is kwestie er het koppetje bij te houden. Ook hier opvallend veel gesneuvelde sparrenkruinen. Ruilen de zanderige ondergrond voor brede lanen van aangestampte aarde. Een specht tokkelt er vrolijk op los, op zoek naar zijn ontbijt. Bij het uitkomen van het immer groen stappen we langs villa’s en een stille camping. Er hangt wat nevel en toch zingen de vinken er duchtig op los. Een roodborstje laat zich van zijn mooiste kant bewonderen, inderdaad rondborstig. Zoeken een kanaal op met een paar woonboten. De oever is ijzig en glad, we blijven zo ver mogelijk weg van het water. Het ongeval van Max zit nog te vers in het geheugen. Na sluis 3 lopen we opnieuw villaatjes. Achterafjes met weelderige klimop brengen ons terug in het dorpscentrum en bij soep en koffie.

We gaan er weer vandoor, langs voetbal en hockey terreinen. Moeten een eindje het fietspad langs de Sint-Jobsesteenweg volgen tot aan het antitankkanaal en zijn verzameling haantjes. Zijn intussen op grondgebied ’s-Gravenwezel. Weg van het bruine water volgen we de Krommedreef door sparrenbossen. Open plekken liggen er wit en ijzig bij. Stappen een breed pad rondom een goed verborgen kasteel, onze voetweg afgeboord met rododendrons in de dikke knop. Het onverharde Kwikaardstraatje stuurt ons door paardenweiden, asfalt zet ons af bij de Botermelkbaan. Dwars door het dorpscentrum stappen we naar scholengemeenschappen. Het kerkhofje van de nonnen met zerken in cirkels rond een kruisbeeld, ligt verscholen achter bruine beukenhagen. Hoog tijd voor een tweede pauze, gezeten in een overvolle en nochtans ruime zaal.

We praten bij met Liliane & Eddy (de fotograaf) en vatten de langste etappe aan van zo’n 9 km. Lopen prachtige dreven rondom een waterkasteel met hoeve. Dan wachten statige landhuizen in het groen. Het is er opvallend stil. Aan het huisjes kijken komt een einde bij uitspanning Hertebos. Een mooie dreef voert ons stilaan naar riviertje de Kleine Schijn. Prachtig meandert het watertje langs de rand van het bos, wij ploeteren ons een weg door de gitzwarte modder. Terug villa’s dan in de Schotense Della Faillelaan. Een ommetje bij de Botermelklaan en we bereiken opnieuw onze rustpost. Hebben nog een uurtje wandelen voor de boeg.

Een strookje bos, wat witte villa’s, we stappen terug het groen in langs een ons onbekende gracht. Bereiken het antitankkanaal opnieuw en volgen het eventjes. Herman zijn we intussen alweer voorbij gelopen. Volgen nu een lange, vrij nat liggende dreef dwars door een golfterrein. Ondanks de ‘greens’ vandaag ‘whites’ zijn wordt er toch tegen de balletjes geklopt. Een laatste zanderig pad langs weilanden, onze kilometertjes staan weer op de teller.

Zagen we niet echt veel bekenden vandaag daar komt tijdens de après-wandeling snel verandering in. Keuvelen gezellig bij met Guido als Chris (Ingelmunster) plots komt aanzetten. Even later volgen clubmaatjes Christine & Noël. Tja, we hebben net niet de zaal gesloten …

 FOTOREEKS 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/25012015SintJob

  

 

 

20:08 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

13-01-15

11.01.2015 Club 76 te Deurne

Het voelt koud aan vanmorgen, bijna 10 graden minder dan gisteren ochtend. Binnen het uur brengen twee busritjes ons naar het Deurnese Ruggeveld. We worden er verwelkomd met een heuse hagelbui ! Corrie is paraat aan de controletafel, ook zij meldt sneeuw en ijs komende vanuit het noorden. Het wandelparkoers diende trouwens te worden aangepast wegens de overvloedige regen van de laatste dagen. Daar hebben we alle begrip voor.

De langere afstanden trekken door het sportcomplex en langs de begraafplaats Ruggeveld richting winkelcentrum en Makro. De parkoersmeester kiest voor een alternatieve route door domein Ertbrugge. Over graspaden gaat de reis, een tarmacje ook en een strook bos. Zo bereiken we de weidse graslanden achter The Great Old, de Bosuil. Kunnen er leuke dijkjes lopen, slingerend tussen dunne boompjes met grillige vormen. Het grasland zelf ligt er erg zompig bij. Enkele straatjes en we kunnen pauzeren in het Silok. We weten, hier hebben ze lekkere verse soep. M & M volgen ons voorbeeld, Rudy houdt het bij een koffietje.

Kom de Jakke binnen vallen, hij zal de rest van de dag onze gezel blijven. De parkoersbouwer neemt een voor ons vreemde beslissing door de volledig Schneiderlaan af te lopen tot aan het Rivierenhof. Bij de hoeve stappen we de Antwerpse groene long bij uitstek binnen. Zwerven over de paden langs vijvers en de Schijnbeek, de stormschade opmetend. Lopen een extraatje langs de drukke, lawaaierige Antwerpse ring en de Deurnese volkstuintjes. Jammer dat we het geklasseerde kerkhof bij de mooie Sint-Fredeganduskerk niet aandoen. Steegjes sturen ons terug naar het Rivierenhof en langs het zilvermuseum. Nog een kilometertje of zo zwerven door het park en het is tijd voor onze tweede en tevens laatste pauze. Ook Roland & Claire komen hun kennis van het Vlaamse land verruimen.

We hebben nog 8 km voor de boeg. Aanvankelijk langs een moerassige strook, over vlonders en bruggetjes ook. Ik bots haast tot mijn stomme verbazing op Krist & Gina. Ook zij komen een zwarte vlek op hun wandelkaart inkleuren. Krist is zeer te spreken over de omgeving van De Bosuil. Ik nodig hem dan maar meteen uit voor de tocht van de Stroboeren later op het jaar. Wij lopen verder langs de centraal gelegen taverne om bij de Schranshoeve het domein te verlaten. Gaan een fietspad op voorbij korfbalclub Catba en middels een tunnel onder de autobaan door. Het parkoers verwordt tot een stratenloop langs onder meer een golfterrein. Een rood fietspad loodst ons door de sportterreinen en langs de skipiste. Weinigen zien de pijl hangen die ons rond de tartan looppiste loodst. We zijn erg vroeg terug binnen naar onze normen. Net op tijd om Wandelend Paal  te zien vertrekken voor hun tweede daguitstap, zij komen al van Heist-aan-Zee.

Nog een gezellige babbel met de Jakke en dan is het tijd om tram en bus terug op te zoeken. Hadden wat meer van deze tocht verwacht, al begrijpen we dat de weergoden de parkoersmeester in zijn kunnen danig zal afgeremd hebben. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/11012015Deurne

21:09 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

10.01.2015 De Lustige Stappers te Herselt

We twijfelen erg lang na het kappersbezoek of we zullen wandelen gaan. Modder en wind schrikken ons niet meteen af, een grote dosis vers gebrouwen hemelvocht wel. De laatste weersvoorspelling lijkt op een droge dag aan te sturen en dus rijden we naar Herselt. Enkele maatjes die met het openbaar vervoer gekomen zijn vallen de zaal binnen. Samen met Rik (Bornem) gaan we op pad. Hebben drie lussen vanuit de startzaal voor de boeg. De eerste is opgemeten als exact 12 km met een rustpost een ietsje voorbij halfweg. Langs een witte wijk gaat het richting sporthal en meteen de eerste modderstrook. Onze oudere gabber toont hoe het moet en loopt met korte trippelpasjes van ons weg ! Op het asfalt komen we terug samen. Lopen parallel aan de baan naar Olen maar wel achteraf. Voorbij een discotheek volgt een strook sparrenbos, eerder een hindernissenpiste waarbij talloze horden dienen genomen te worden. Bij ’t Kempisch Pallet pikken we de Grote Nete op. Het bruine water stroomt snel, de rivierbedding is net niet tot aan de nok gevuld. Moeten weg van het water en naar de overkant van een andere steenweg, deze naar Westerlo. Elke landweg is herschapen in een papperige bedoening, zeker waar we langs grachten lopen. Tarmacjes dan maar weer, de Suikerberg op tot Toons Boerderij, een rustpost die wij nog nooit eerder aandeden. Kunnen er zowaar genieten gezeten op een overdekt terras.

Rik gaat er vandoor, een paar babbeltjes verder volgen wij ook. Mogen vrij snel de bossen van Hertberg in. Boswerkers zijn er druk in de weer met het aanleggen van vennen en open plekken, denkelijk om de heide terug een kans te geven. Richting Kleine Hees is het bijwijlen ploeteren. Linda vordert behoedzaam, nog steeds het pootje indachtig. Modder is trouwens nooit haar favoriete terrein geweest. Zoals het tijdens deze tocht de gewoonte is bezoeken we het roofvogelcentrum. Een vale gier uit Spanje blijkt de laatste prominent aanwezige gast te zijn. Wij hebben vooral oog voor een collectie uilen met een sneeuwuil en bril uil als absolute toppers. Prachtig om deze diertjes van dichtbij te kunnen bewonderen. Nog een strookje bos met weelderige klimop en we bereiken opnieuw het centrum van Herselt. Hoog tijd voor een lekkere kom soep. Een babbel met Kareltje ook die altijd wel wat nieuwtjes te vertellen heeft.

We krijgen meerdere waarschuwingen voor een moeilijk begaanbare strook tijdens het parkoers van de 8 km. Langs de kapel van Sint-Servaas gaat het richting weilanden van Asbroek en Goor. Voorbij rosse varens bereiken we de fameuze strook. Naar schatting 20 à 30 meter lang en inderdaad een waadplaats waar we toch makkelijk doorheen komen. Hebben al erger meegemaakt. Naar de overkant van de steenweg op Aarschot nu en wat straten lopen tot een leuke, niet zo hoge, holle weg. Het parkoers wordt landelijk met weilanden en verspreide bebouwing. Beningstraat en Mottaart loodsen ons naar de bossen van de Kapittelberg. Nog maar eens een steenweg oversteken, deze naar Averbode nu. Lopen een ommetje over tarmac en half verhard bij Vuldershoek. De eerste regendruppels begeleiden ons tot de zaal.

Clubmaatjes Ghislaine, Roger, Jakke & zijn madame ook, houden het voor bekeken. Wij wagen het er op, de hoeveelheid regen valt best wel mee en dus snijden we de laatste 5 km aan. Langs de kerk nu en dan door het Orgelstraatje. Mogen lekker zwerven door de bossen van de Molenberg. Aanvankelijk bij de watertoren, na Schom snijden we een tweede stukje aan. Leuk parkoers voor een 5 km. Van hoog op de berg krijgen we een prachtig uitzicht over Herselt cadeau en dan wacht de laatste kilometer die we voor de derde keer lopen. Het is toch wel druilerig als we onze opwachting maken voor het eerste Duvelke. Even regent het pijpenstelen, we waren net op tijd droog en binnen. Rijden op het gemakje terug naar huis, tevreden dat we het er toch op gewaagd hebben de weergoden te trotseren.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/10012015Herselt

 

    

21:07 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

06-01-15

05.01.2015 Beekakkers te Gierle

Geen andere wandelaars op de eerste trein naar Turnhout deze ochtend. Daar komt snel verandering in als wij de bus richting Herentals opwachten. Autochtoon Jules is er natuurlijk maar ook ‘Rendier’ uit het verre Eindhoven en nog een klad anderen die wij niet kennen. Ook in de startzaal te Gierle lopen wij vele bekenden tegen het lijf voor de eerste Nieuwjaarswensen. Zelfs Sabine & Freddy komen uit het West-Vlaamse Ingelmunster afgezakt, beducht voor de Pamelse modderbaden.

Het parkoers bestaat traditiegetrouw uit een korte en een lange lus. Wij hollen onze West-Vlaamse gasten achterna door weidse zonovergoten landerijen. Trekken vervolgens domeinbos Grotenhout binnen. Bij een plas speuren we naar de witte reiger die Denise & Patrick voor ons zagen. Ja hoor, de knappe blanke knaap staat er weg in een hoekje te vissen. We lopen zowat ¾ rond het water en mogen dan genieten van prachtige dreven afgezoomd met spar en beuk. Her en der liggen nog plukken sneeuw. Na de boszone gaan we betonbaantjes lopen bij Lozijde. Aanvankelijk langs hoeves, dichter bij het dorpscentrum door stille straatjes van een villawijk. De eerste 8,6 km zitten er op, tijd voor een heerlijke dampende kom soep. Kwaliteit, hetgeen we hier aangeboden krijgen !

Er valt wat ijswater uit het grijze zwerk als we terug op pad gaan en … net als onze voorganger uit Bladel een pijl missen en onverrichterzake rechtsomkeer moeten maken. Ik had nochtans beter moeten weten, was duidelijk niet bij de les. Onder een boog van beukenhaag stappen we een villawijk binnen om deze even later in te ruilen voor de Kempense polder. De 30 km krijgt een ruim extraatje van fietspaden langs riviertje de AA, duidelijk aangezwollen na de regen van de laatste dagen. De Mazelhoeve is de start van meer bebouwing, langs Kwakkels gaat het richting OLV kapel en de fabriek van IJsboerke. De overkant van de steenweg noemt ook hier Loozijde, maar met dubbele ‘o’ deze keer. De betonbaantjes zetten ons af bij de Tielense watermolen op de AA. Een paar grote hoeves en we duiken de sparrenbossen in met hun chalets en caravans. De meesten hebben duidelijk betere tijden gekend. Heel wat stormschade kunnen we ook opmeten, afgebroken kruinen van sparren,  stronken soms meer dan een arm dik. Pauzeren doen we een tweede keer, letterlijk onder zeil op de Poeyelheide. Yvonne & Albert (Borgerhout) zijn er onze gezellen.

We stappen elk aan onze eigen snelheid, maken het korte lusje door de bossen aan de rand van Poederlee en Tielen vol. Mossen zorgen er voor een helgroene kleur. Verkenshoek lees ik op een bord in de open ruimte. Blijkt te kloppen wan de boerderij is een zeugenbedrijf. We pauzeren een laatste keer in Poeyel. Hebben nog een kleine 8 km voor de boeg. Eerst langs de voetbalterreinen van Gierle en dan door de sparrenbossen. In de bewoonde wereld zondert de 30 km zich weer even af voor een ommetje langs kmo-zone Brulens en landelijk beton. De ganse groep komt weer samen en wandelt gezellig over lange rechte zandpaden door de halfopen ruimte tot de kerststal van Hemeldonk, met echte ossen en ezel. De schaapjes hebben hun eigen stal. Lopen het dorp binnen en maken een ommetje langs de prachtig gerestaureerde windmolen In Stormen Sterk. Ons wandeldagje zit er op, we genieten van Duvel en andere geneugten met onze vrienden uit Borgerhout. Om 17:45 gaat de bus, twee uur later staan we alweer in de Hemiksemse huiskamer. De eerste werkweek van 2015 wenkt …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/04012015Gierle 

 

22:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -g

16-12-14

14.12.2014 Sint-Michielstappers Brecht

Slechts een halfuurtje autorijden tot de parkeerweide in Brecht. Net als in Hemiksem is het er mistig en koud, onaangenaam. Nochtans zit de krappe startzaal afgeladen vol, zeker als hij rood kleurt van de busreizigers uit Aalter even later vergezelt van de blauwbloezen uit Oostham. De dertiger die wij hier plannen af te lopen passeert langs de ons zeer bekende rustposten van het Loeyakkershof en de Familie Luyckx.

Na een paar straten loodst de parkoersmeester het voltallige gild dwars door een weiland. Gaan vervolgens landelijke tarmacjes lopen langs de vele hoeves met naambord in witte letters op hun gevels. Dit is een streek van melkvee met her en der een varkens- of haantjesstal. We pikken tot twee keer toe een strookje kanaaldijk mee, oppassend voor de fietsende sporters en bereiken na een uurtje of zo de eerste pauzeplaats. Herinneren ons het hof als een ‘koterij’ maar niks daarvan. Kunnen pauzeren in een prachtige nieuwe loods met alles erop en eraan. Een heuse meevaller.

Toch zijn we blij de drukte achter ons te kunnen laten. Stappen naar Brug 11 en wandelen aan de overkant van het water terug het landelijke van de Brechtse Heide tegemoet. Jammer van het grauwe weer want de weidse akkers rondom de Abdij OLV van Nazareth zijn anders wel aangenaam wandel gebied. Het fietspad langs een belangrijke verkeersader loodst ons naar pauze 2 & 3 bij het machinebedrijf Luyckx. Hoog tijd voor een lekkere kop verse groentesoep om de innerlijke mens te verwarmen en te versterken. Tiny & Dany lopen intussen al de ganse dag een kwartiertje voor ons uit, verlaten telkens de rust als wij ze bereiken, als lijken zij op de vlucht, grappig.

Hebben een lusje van 6 km te goed over de Vraagheide. Stilaan komt een waterzonnetje door de mist piepen, we leven op hoop. Interpreteren in het bos een pijl foutief en lijken aan de voetafdrukken te zien niet de enigen. Een leuk extraatje meteen dat ons wel terug op het rechte pad brengt. Bij Noenheuvel gaan we langs de bosrand en weidse weilanden verder. Berk voert de boventoon. Verderop doen jagers hun ding, gelukkig ver genoeg van ons verwijdert. De zon wint het pleit van de wolken en de te wandelen rechthoek wordt er meteen mooier mee. Ook ons humeur klimt met vele graden naar zonnig. We lopen parallel aan vanmorgen met de abdij als achtergrond tot hoeve De Hoge Schouw. Lekker lusje zeggen we bij Luyckx tegen iedereen die het horen wil, waaronder M&M, aan de wandel op Mark’s uur en dus achteraan het gild.

De langere afstanden lopen nu opnieuw over het fietspad, in het verlengde van de vorige etappes tot een manege. Een Nederlander vraag de weg naar Zoersel, we moeten hem het antwoord schuldig blijven. Een breed zandpad loodst ons langs de schaduwrijke bosrand tot de Oude Liersebaan. Volle zon nu door de polder, over goed begaanbare veldwegen en met een laatste keer de abdij op de achtergrond. Veel minder beton dan bij een vroegere kennismaking, geef ik Linda mee. Langs Brug 11 terug naar de overkant van de vaart en een laatste pauze ‘bij de boer’. Het is er nog steeds behoorlijk druk.

Hebben nog de langste etappe van 7,4 km voor de boeg. Volgen de Tilburgbaan tot de Sint-Theobalduskapel. Dan gaat het onverhard langs bossen en letterlijk dwars door een akker. Verderop zelfs letterlijk door de stoppels van een geschoren maïsveld. Heerlijk vinden wij de fantasietjes van deze parkoersmeester. Langs het betonbaantje van Ploegsdijk lopen we bij ondergaande ‘griet van een zon’ terug naar de dorpskom. Passeren door het gemeentepark en zijn merkwaardige grotconstructie en zijn zo in het volgepakte zaaltje. Jong en oud doet er zich te goed aan smoutebollen, het lijkt wel feest in Brecht. Ik feliciteer Bruno met zijn parkoers. Hangt af van de goodwill van de boeren, geeft hij mee. Verzorgen die kerels mannen want dan is wandelen in Brecht echt wel een feest ! Oh ja, Chris (Ingelmunster) was er ook weer, met het ganse gezin. Begint zowat een vaste waarde te worden waar wij opduiken. Doet hij de komende weken vast wel weer over …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/14122014Brecht

 

  

20:11 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

13.12.2014 Grashoppers te Blauberg

Vandaag zijn we paraat voor één van de winterse toptochten. Blauberg is voor velen ‘the place to be’. Wij halen koning auto nog eens van stal want ik heb mijn zinnen gezet op een marathon ondanks de hinder van een verkoudheid. Hennie heeft een strategische plaats ingenomen in de startzaal. We zouden haar spitse snoetje en radde tong liever ergens op het parkoers ontmoeten maar het kan helaas even niet anders. Heel voorzichtig opnieuw opbouwen in 2015 wordt de boodschap.

Moet helaas ook vaststellen dat de batterijtjes van mijn fototoestel er de brui aan geven. Niet getreurd er zijn vast genoeg fotografen aanwezig in het gild vandaag. Toch voel ik mij een beetje als een paria zonder dat derde oog. We trekken ons op gang door de nog slapende straten van de kleine gemeenschap. Kiezen vrij snel resoluut voor de boskant met zijn overwegend bruine kleur van gevallen blad en het nat van de afgelopen 24 uur. Was me een stormachtige vrijdag. Vanaf het Vellekenshof gaat het over slingerende betonbaantjes tussen veestallen en hun weilanden. Dan komen de prachtige bossen van Averbode aan bod. Er zijn open plekken gekapt om opnieuw vennen en heide tot ontwikkeling te laten komen. Wordt vast steeds leuker met het vorderen der jaren. We zwerven even door het Mariapark langs die prachtige Norbertijner abdij van Averbode. Laten de ‘lekdreef’ links liggen en gaan pauzeren in Sint-Jan.

Het is er beredruk, de stoere meiden en knapen van de 50 km hebben al een ruime lus voorsprong op ons. Linda’s pootje staat nog steeds in het middelpunt van de belangstelling. We kunnen iedereen geruststellen, alles verloopt naar wens. Zijn onze vele wandelvrienden dankbaar voor de vele attenties. Ook voor de waarschuwing van een foutje in de wegwijzers. Wij verkiezen de extra lus in Averbode boven deze in Wolfsdonk en moeten er hier dus vol tegenaan. Meteen de Weefberg op en door sparrenbossen met ondergroei van geel pijpenstrootje richting Testelt, heerlijk wandelen op ons dooie eentje. De Sportstraat en aanpalende sturen ons richting weilanden en wilgenbaantje. Lopen langs mooie serviceflats bij Voortberg en dan naar de kapel van St.-Joseph. Stevig klimmen, de Testeltse berg op en genieten van het prachtige uitzicht over de Demervallei tot Scherpenheuvel en Aarschot. Gaan parallel lopen met Demer en spoorbaan, er hoog boven blijvend en koers zettend in oostelijke richting. Duiken finaal de heuvel af richting visvijvers en komen Averbode terug binnen bij wat ik steevast ‘de mijnlamp’ noem. Hebben een prachtige lus gelopen door gebied waar we zelden komen. Een ander publiek in de zaal nu, mensen die kortere afstanden lopen en ook Jefke, vrolijk babbelend als altijd.

Hebben een lus van 13 km met rustpost in Okselaar voor de boeg. Duiken bij het drieprovinciënpunt  de lange rechte dreef in die langs de vijvers van het recreatiedomein van Everbeur loopt. Links liggen de bossen van De Merode die sinds enkele jaren opengesteld zijn voor het publiek. Natuurlijk maakt onze gastheer er dankbaar gebruik van en biedt ons een heerlijke zwerftocht aan door de okeren natuur. Gevallen bladeren en naalden, zelfs verdorde varens zorgen voor de intense kleur. Wij genieten van al dat moois en vorderen behoedzaam want de ondergrond ligt er vettig bij. Een strookje heide, een streep sparrenbos, we komen in de Kompagniestraat uit en stappen door stille straten naar de rustpost ‘bij de fanfare’ in Okselaar. Zijn er intussen de enige, late wandelaars. Na de koffie wacht een etappe van 8 km. We worden meteen afgezet in de bossen van Achterheide. Opvallend veel berk, een strookje groen met hoge brem en klokkebeesen die nog in blad staan. Hoog in de lucht de schrille schreeuw van roofvogels. Wat is dit toch een prachtig parkoers. Een paar keer moeten we door de blubber waden en bij Heuvelken zijn we terug in de straten van Okselaar. Zoals ik verwachtte worden we naar kasteel Arandschot en de dorpskerk geloodst. Toen ik hier woonde werd mij verteld dat kasteelvrouw Boulangé, een Française, zeer tegen de zin van de Zichemse pastoor Munte een kerk aan de bewoners van Okselaar schonk. Het pleintje heeft dan ook haar naam gekregen. Onze parkoersmeester leeft zich uit. Elke bosstrook richting sporthal van Everbeur krijgen we onder de sloffen geschoven. Voorbij taverne Vossenhol stappen we een laatste keer naar St-Jan. De zaal is zo goed als verlaten, Karmijntje maakt er nog zijn opwachting, de Duvel bij de hand.

We mogen terug onderaf de Weefberg door de bossen gaan dwalen. Karmijn wordt onze gezel als we de open stukken van de Nieuwe Mechelsebaan oplopen. Klassieke parkoersstrook dit, langs een bomenkwekerij en bij binnenkomst van Wolfsdonk de kapel. Gezellig keuvelend maken we het wandeluurtje vol. Het wordt al laat en vroeg donker. We besluiten de laatste etappe kort te houden en zullen op 36 km uitkomen. Lijken de laatsten te zijn die de zaal verlaten. Rechtover de dorpskerk gaat het richting natte bossen, Yvan verdwijnt uit ons gezichtsveld. Een wilgenpaadje langs een gracht zet ons af bij voetweg 142, de Weselsendweg. De omgeving blijft bosrijk al stappen we dan wel wat beton langs het Zillekespad. Het is vrijwel donker als we de nog goed beklante zaal binnen vallen. Kip met friet vindt gretig aftrek, het pittige gerstenat eveneens. Er heerst de sfeer van de grote dagen en dit is ook terecht na genoten te hebben van zo’n prachtig parkoers. Even paniek bij Zottemie, maatje Willem heeft de verkeerde pijlen (mtb) gevolgd. Dankzij haar relaties wordt de verloren zoon snel gemotoriseerd opgehaald. Eind goed, al goed. Wij rijden vrolijk naar huis terug over de drukke snelweg. De Grashoppers waren weer ‘top’ en we kijken allen uit naar de laatste grote tocht van het jaar … bij Leo die wel weet waar Mieke de Pap vandaan haalde …

  

  

20:08 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

13-12-14

07.12.2014 A.W.S.V. Turnhout te Ravels

Geen Waalwijk, Langdorp of Vollezele vandaag maar de mij niet bekende tocht in Ravels, al kennen wij de omgeving natuurlijk wel. Vlotte reis overigens met de trein tot Turnhout en dan met de Tilburger bus tot een paar honderden meter van de prachtige startzaal. Irène (Herentals) denkt er net als wij over. De kleine 30 km bestaat uit twee haast gelijkwaardige lussen. Halverwege rusten in de startzaal dus, komt niet zo gauw voor.

Diane & Rudy wuiven ons uit. Het zwerk voelt onaangenaam aan, het heeft stevig gevroren terwijl wij kleumig tussen villa’s doorlopen richting Blauwe Kei en de verlossing van de Kempense bossen. Lange rechte paden langs loofbomen en spar, net achter de bewoning en voorbij een ruim en bevroren ven. We herkennen één van de rustposten van de Korhoenen enkele weken geleden, hutje zomaar in de weide. Over zanderige paden stappen we door akkers terug naar Ravels en schooltje De Zonnewijzer voor een eerste pauze na 4,7 km. Er wacht een etappe van 8,5 km vandaar.

Worden door een wijk van recente signatuur naar een kanaal geloodst. We huiveren er niet alleen van de kou, De Max zit in ons beider hoofden. Naar schatting drie kilometer lang volgen we de waterkant. Komen er weinig wandelaars of fietsers tegen. De bomen kleuren minder mooi oker dan voor enkele weken maar toch blijft het leuk lopen. Bij een boomhut verlaten we het kanaal en volgen een gracht dwars door de akkers. De volgende bospaadjes dienen zich snel aan. Beetje woeste omgeving en dus wordt het tempo aangepast, het plaasteren pootje in gedachten. We passeren mooie be-ijsde vennen. De andere kant van ons breed zandpad kleurt hevig oker van het gevallen beukenblad. Heerlijk wandelen is dit. Finaal verlaten we het Gewestbos Ravels en slingeren ons een tarmacje tot het dorp en de lekker warme startzaal. Hoog tijd om de innerlijke mens te versterken en ook even bij te babbelen met Mon (Voskes).

Zijn helemaal klaar voor de volgende lange rit, samen met Gentse en Kesselse medestanders. Het zwerk blijft onaangenaam aanvoelen terwijl wij voorbij de plaatselijke molen en riante woningen stappen. Gewestbos Ravels, daar is het ons om te doen. We lopen ellenlange dreven tot bij picknick tafels en verderop parallel met grasvelden waaronder pijpleidingen verstopt zitten. Spar voert de boventoon, ook als we over nattige graspaden vorderen tussen twee grachten. Finaal ruilen we het bos voor het landelijke rond Ravels-Eel. Fijne regendruppels komen de pret bederven, we zijn blij als we de warmte van de rustpost bereiken. Even wat bekomen.

Hebben geluk en laten een pittiger regenbui aan ons voorbijgaan. Worden ook nog wel nat, maar het zal maar voor even zijn. Een fietspad loodst ons het dorp uit, terug de grauwte van het weidse landschap in. Een geoogste akker kleurt oranjerood van de vele peeën die te klein zijn voor de moderne consumptie. Er is nog geen einde gekomen aan de wegwerpmaatschappij bedenken wij dan. We zoeken de bosrand op die ons naar de Hoge Mierdeweg voert. Stilaan komt Ravels weer in zicht, we lijken nog haast alleen op weg. De laatste kilometer is dezelfde als daarstraks maar in omgekeerde richting. WNZB vertrekt net met de bus als wij binnen vallen, de ruime zaal oogt meteen leeg. Kunnen wij rustig genieten van ons Duvelke en een klappeke doen met Chris (Ingelmunster), gabber die van alle markten thuis is. Vlotjes reizen we terug naar Hemiksem. Best mooi parkoers vandaag, al vond ik het iets te sober voor de mogelijkheden van de streek.

Thuis gekomen en na de lekkere zuurkool schotel wacht een teleurstelling. Geen werking van Beneluxwandelen, want geen internet verbinding. Onze vijfde computer panne in drie weken tijd. Wat waren wij zonder informatica vroeger gelukkige mensen. Hopelijk lukt het morgen wel want dan heb ik een dagje vakantie … door toedoen van de vakbonden …

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/07122014Ravels 

 

 

 

21:12 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

22-11-14

16.11.2014 Schorrestappers Boom

Vandaag kiezen wij opnieuw voor een streekderby. Weten dat de parkoersbouwer van de Schorrestapper een bevlogen iemand is en gaan er dus graag wandelen. We zijn duidelijk niet alleen deze mening toegedaan want de bekenden stromen toe onder leiding van Diane & Rudy die bij zowat de ganse zaal een klappeke gaan doen.

Auwe Klaretocht en dus mag het jeneverke bij de koffie niet ontbreken, we laten het ons smaken. Vrolijk gaan we van start, recht naar de hockey terreinen van Braxgata en dus meteen De Schorre uit langs een tunneltje onder de steenweg door. Meteen de Rupeldijk op, de langere afstanden richting Terhagen, de kortere richting Rupelbrug. Onze gastheer verrast een eerste keer. Loopt niet lang over het asfalt maar duikt het groen in, langs smalle paadjes tussen jonge bomen en een open ruimte die wij kennen van de buren uit Terhagen. Heerlijk zwerven is het hier. We verlaten het groen bij het Hof van Requi en de moderne bewoning van de Waterkant. Bij de dijk en de steenbakkerij Wienerberger wordt Gunther onze gezel. Vrolijk keuvelend stappen we door het park van Rumst en vervolgens over de onvermijdelijke blauwe bruggen van de Nete en de Dijle. Pauzeren doen we gewoontegetrouw bij de Cartelvissers. Gunther stoomt door, wij genieten van soep en koffie.

De lokale lus van zo’n 8 km voert aanvankelijk langs het tarmacje van Kleine Bergen richting Heindonk. Links van de bebouwing slaan we de weilanden in, inclusief strookje ‘vettig’. Komen aldus bij de hoofdingang van Hazewinkel en mogen genieten van de pracht van vijvers en loofbomen in herfsttooi in het Broek van Blaasveld. Heerlijk toch, deze parkoersopbouw. Nu volgen er wat straatjes aan de rand van Heffen. Nochtans een strook onbekend terrein voor ons langs de mooi opgewerkte kapel van OLV Ten Doorn. Dan gaan we polderen over een slingerweg door de weilanden richting Zennehoeve. De dijk van de Zenne op richting Zennegat en dan verder langs de Dijle tot de blauwe bruggen en de Cartelvissers. Best aardige variant op een thema dat we goed kennen, deze etappe.

Na de pauze gaan we snel een slingerende landdijk op. Ex-collega Benny fietst ons voorbij. Wandel nooit dicht bij huis zegt hij lachend. Heeft een toertje van 30 km richting bakker achter de rug ! Op grondgebied Willebroek duiken we de Hamerdijk in, verder richting het hinterland. Is eens een ander ommetje om opnieuw Hazewinkel te bereiken, aan de kant van de fit-o-meter. Genieten van onze wandeling langs de roeibaan en duiken vervolgens Biezenweiden in. Altijd een feest deze drassige, beboste omgeving die we ruim mogen verkennen tot de visvijver van Klein-Willebroek. De rustpost ligt één huizenblok achter de jachthaven. Het is nog vroeg, onze vrienden uit Borgerhout lopen hier een lusje van 5,7 km en zodoende wij ook. Is een extraatje om boven de 30 km uit te komen. We passeren het donkere dorpskerkje en stappen de hele lengte van de jachthaven af tot de container opslagplaatsen. Vanaf een fietspad kunnen we het Broek Denayer in met zijn vele jonge berk. Halverwege het lusje zijn we weer in Biezenweiden en kunnen een tweede keer genieten van deze schitterende biotoop. Zijn voor 16:00 terug in Klein-Willebroek met nog een uurtje wandelgenot voor de boeg.

Onze gastheer heeft nog een vettig strookje in petto tot de veerboot. Varen hoeft voor ons niet, wij lopen wel het kilometertje extra over de Rupelbrug en terug. Ik posteer mij daarbij angstvallig voor Linda, één armbreuk is meer dan te veel, hoef het noodlot geen tweede keer. We zijn net gelijk met de bootmensen bij taverne De Kaai. Moeten even zwerven door Hoek om terug bij De Schorre te geraken, ter hoogte van het circus. Lopen eigenlijk de startzaal voorbij, er hoog boven door zeg maar. Zijn verrast zo laat in de tocht toch nog door Putteveld en de andere recente Boomse wijken in het groen te stappen. De parkoersmeester wil ons nog en laatste keer verwennen met een zwerftocht door Domeinbos N, nu reeds bij valavond. Geslaagd dit initiatief ! De Kerkhofstraat loodst ons dan richting visput en De Schorre. Voor het eerst lopen we over de nieuwe loopbrug en een merkwaardig monument, ter ere van Tomorrowland denken wij. Goed bestede inkomsten dit, waar de ganse omgeving wandelend kan van genieten. Lopen vrolijk ‘het apekot’ in, beiden de duim omhoog naar Jos. Een tocht vanuit De Schorre tekenen waarbij het domein nauwelijks aan bod komt en toch een heerlijke omzwerving, je moet het maar durven en kunnen ! Tja, samen met de Borgerhouters sluiten we de tent. Binnen de week stapten we bij wsv Schelle en De Schorrestapers, dankzij hen is de Rupelstreek een paradijs voor de gefedereerde wandelaar …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/16112014Boom

  

21:49 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

17-11-14

11.11.2014 De Rode Stappers Olen

Feestdag in de week en een lekker lang weekend van 4 dagen, de werkman is tevreden. Heb gisteren dankzij de inzet van Lindake ‘beneluxwandelen’ kunnen bijwerken en dus gaan we vandaag stappen. 30 km kan alleen in Olen en dus twijfelen we niet. Busvervoer is er nauwelijks en dus wordt het een autoritje tot de ruime parking van Teunenberg. Het is nog frisjes in het ‘platen kot’ maar de koffie en de babbel met ‘facteur’ Rudy maken veel goed.

Door het kleurrijke, herfstige domein gaan we op stap richting E313. Het halfopen weiland van de Kempen wenkt. We duiken onder de autobaan door en vervolgen langs de huizen van Moleneinde tot voorbij het Albertkanaal. Boskant, letterlijk te nemen voert ons naar de voetbalkantine van SK Hezewijk, de centrale rustpost.

Twee lussen zullen we hier lopen, de Wilskes achterna. Duiken een eerste keer de sparren achter de voetbalkantine in, dra in het gezelschap van de Jakke (Boechout) en Berreke (Vleugt). Langs vers geploegde akkers en bosjes gaat het richting spoorbaan bij OLV-Olen. Het parkoers blijft lekker landelijk met zo af en toe en beetje bebouwing. Ruim de tijd dus voor een gezellige babbel met onze twee gelegenheidsmaatjes. Bij het Bulepad weten we de rustpost nabij. In de overvolle kantine zoekt elkeen zijn weg. Helpers komen handen te kort. Het is middag, het gild heeft honger !

Wij spreken de eigen knapzak aan en gaan weer op pad. Passeren cafeetje ’t Oud Zot en zoeken een sparrenbos op. Veldwegel Verbrande Kant zet ons vervolgens af aan de rand van OLV-Olen. We doorkruisen Gerhagen en Goorkens. Nogal wat tarmacjes die geleidelijk terug landelijk worden bij de spoorbaan. Nog wat straten tot de watertoren. Ukkenpaadje is weer landelijk en laat ons een laatste kilometer gelijk lopen met de eerste lus. Het is al heel wat stiller in de gelagzaal van de voetbal.

De laatste etappe zoekt nadrukkelijk het Albertkanaal op, zij het een hele poos door het landelijke groen. Dan lopen we recht naar de Buulmolen en de weilanden in, zijn hinterland. Moeten uiteraard weer onder de E313 door om via de Schommenstraat terug domein Teunenberg te bereiken. Met Lange Jan raken we aan de babbel over geo-caches, reden waarom we zowat de tent sluiten. Hebben samen met meer dan 1300 wandelaars genoten van een knappe zonovergoten wandeltocht. Staat volgend jaar vast weer op ons programma.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/11112014Olen

13:53 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -o

09.11.2014 wsv Schelle te Niel

Ja, wij zijn chauvinistisch, er gaat niets boven de tochten van onze buren wsv Schelle. Het is een uurtje wandelen van het echtelijk dak tot de startschool in de Nielse Wirixstraat. Onderweg stellen we vast hoe snel onze omgeving verandert en zeker de aanwezigheid van de kleine zelfstandigen. Het gaat niet goed met commercieel Vlaanderen, wij stellen het de visu vast. Bij de koffie mogen we onze eigenste clubmakkers op busreis verwelkomen alsmede 4op1rij Zedelgem onder leiding van Wim. Voor ons een gezellig onderonsje meteen.

Toch stappen we onder ons tweetjes bij een stralende herfstdag en aangename temperatuur. Meteen feest en we verwachten niet anders van deze parkoersmeester. Langs de boer en dan het Niels Broek in. Drassig maar net niet te vettig onderaf de Rupel. Een strookje dijk om zicht te hebben op het parkoers waar Sven dinsdag zijn duivels kan ontbinden, dan terug onderaf in het groen. Klassiek ook door het park van het Nielse rusthuis, waar Linda zowaar haar eerste schreeuw liet. Dan over de grote, nog rustende kermis, de jaarmarkt dat is morgen pas. Terug naar het water nu, langs CBR betoncentrale, Kim’s place ook en een leuk biezenhoekje. Pauzeren doen we dit jaar in De Cirkel, onder de donkere kerktoren van ’t Hellegat.

De lus voor de langere afstanden oogt aanvankelijk mooi groen tot bedrijvenzone Krekelenberg. We hebben het even moeilijk met de strook langs werkman huisjes tot station Boom en dan weer terug tot scheepswerf Belgica. Op de Rupeldijk passeren we leegstand van bedrijvenunits, Noeveren eigenlijk. Dan duiken we een echte ruïne van een steenbakkerij binnen, ruw en magistraal. Vervolgen met het museum ’t Geleeg, uniek zicht op hetgeen hier vroeger het leven van de werkmens moet geweest zijn. Stukje Noeveren nog en we kunnen weer rusten in ’t Hellegat. Heerlijk nagenieten ook van het gebodene eigen aan de Rupelstreek.

De terugkeer naar Niel wordt een feest en dat wisten we op voorhand. Gaan dwalen door die onvolprezen Walenhoek. Aanvankelijk bosrijk met glimmende witte berk. Dan langs de vele zonovergoten vijvers, puur natuur langs rietkragen en heerlijke bosjes. Feestelijk is dit ! Bij de visvijvers verlaten we het prachtige domein. Lopen langs de sporthal en ons onbekende achterafjes door het Nielse tot de rustpost. Wat is onze parkoersmeester weer bevlogen vandaag !

De 28 km heeft nog een lusje te goed. We stappen voorbij d’Aa Statie en langs de spoorbaan. Dan langs wat huizen, een bomenkwekerij en wat weilanden. Het is moeilijk ‘weg’ geraken in de omgeving van de Pierstraat. Er werd ons wat beloofd en er wordt woord gehouden. Duiken bij een vijver het wilde groen in. Wordt een pittige omzwerving van ruim 1500 meter. Linda pikt een stok op, ze lijkt wel een pelgrim. Is ook wel nodig om deze pittige, niet te technische en oh zo mooie wulpse strook te temmen. Geweldig wat onze gastheer hier weer als nieuwigheid uit zijn mouw schudt. Samen met een maatje uit Polderstad lopen we de laatste loodjes tot de rustpost. Langs de spoorbaan ja, maar door het groen waar het kan. We genieten van een drankje bij Jef ‘sneuss’ en zijn dame. Tof dat zij er ook weer bij is na een tijdje van weerbarstige knoken.

Nog 3 km hebben we te goed maar in Schelle houden ze van pit. We mogen nog ettelijke honderden meters dokkeren over een verlaten spoorbaan, stappen langs de Boerenkrijg kapel. Die Duvelkes, die hebben we toch echt wel verdiend ! We wuiven Zedelgem en Tournai uit, keren dra per 2pk terug de ‘berg’ op naar Heimisse. Het was prachtig mannekes … tot in februari …in Heimisse !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/09112014Niel 

 

13:51 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -n

02.11.2014 De Korhoenstappers te Oosthoven

We zijn al enkele dagen pc-wezen en dus kies ik voor makkelijk, de auto. En gelukkig maar. Was er van overtuigd dat de Korhoenen vanuit Oud-Turnhout vertrokken vandaag terwijl de markeringen ons naar Oosthoven loodsen, daar toch wel enkele kilometer vandaan. Onbekende startplaats voor ons al zullen we er ons meteen thuis voelen. Hennie zit er zowaar knutselend aan tafel en Martin komt ook, niet heel onverwacht, binnen vallen.

De Witte Pet  moeten we in de zaal achterlaten, Martin trekt met ons op zodat we nog eens kunnen bijpraten. Betonbaantjes loodsen ons de bebouwing uit. Onverhard door halfopen gebied worden we langs een bruine gracht geloodst. Stiltegebied lees ik op een bord. We gaan lekker ploeteren door gitzwarte modder. Waar het te drassig wordt nemen vlonders de taak over. Pijpenstrootje wordt al stilaan geel. Tenslotte voeren brede grindpaden ons naar de eerste rustpost Ansarat na 5 km. Een fantastische opener was dit ! We doen zowaar een eerste terrasje, frisjes toch nog wel bij lekker hete koffie.

We vervolgen onze wandelroute door bosjes en akkers, een gebied dat De Laks blijkt te noemen. Nauwelijks een huis te zien. Stappen een eindje langs een kanaal, nog steeds afgezoomd met bomen in herfsttooi. Langs betonfabriek Stradus vervolgens, een brug over en nog een strook kanaal. Dan draaien we de Stille Kempen in met lange rechte paden door weilanden en bosjes, de absolute rust en lekker 7 km lopen tot een blokhut ‘in the middel of nowhere’. Tijd om weer eens een terrasje te doen.

Alfred zoeft voorbij, krijgt van de Kwikskes met busreis net de tijd om 30 km af te dweilen. Wij doen het rustig aan langs ven en bos tot de open ruimte, akkers met een stevige wind op kop. De 50 km gaat in het zand van ons weg, wij houden het bij 40km. Lopen kei lang rechtdoor over de Baalse Heide, akkerland en kampeerterrein. Dombergheide wordt dan weer een prachtige bosstrook. Aan zijn overkant, bij een kanaal pikken we de 50 km terug op. Annie & Willy, thuis marcheerder Leo ook. Niet langs de dijk deze keer maar over de ‘bumps’ van een grillig bospad langs het water. Heerlijk vinden wij dat ! Moeten even door wat behuizing van Oosthoven en komen voorbij een watertoren weer bij Ansarat aan. Vol huis en plaats zoeken na een stevige 10 km. Het is nog steeds terrasjesweer en daar genieten jong en oud, twee- en viervoeter uitgebreid van.

Martin besluit af te haken en met 2 km terug naar de finish te lopen. We maken ons toch wel zorgen over onze gabber, ‘trop’ is ook voor hem te veel zo blijkt. Wij hebben er nog zin in, vatten een tweede etappe van 10 kilometer aan. Een brede grinddreef loodst ons weg van de hoeves terug de natuur in. We mogen weer langs de vaart lopen, ingekapseld in schitterende herfstkleuren. Wij genieten ! Weg van het water wacht open terrein, grasland en zandpaden. Wat chalets en een hoeve, we gaan de Arendonkse Heide op. Althans een project om opnieuw variatie aan te brengen in overigens bosrijk gebied. Het zwerk trekt dicht, het zal toch niet waar zijn hé ! Gelukkig blijft het bij een dreiging. We stappen terug de open ruimte in, worden bijgehaald door Katrien ‘alias Zottemie’. Samen stappen we de laatste, lange en zanderige kilometer tot de rustpost van Natuurpunt. De meesten leken dicht tegen de 2 uur gestapt te hebben over de 10 km. Mijn linkerknie protesteert, Hans (van Kathy) heeft het meteen gezien. Gelukkig is het zonder erg, gewoon de ‘oude dag’.

We hebben nog 8 km voor de boeg. We kijken vertedert naar een paar nesten jonge ‘chippekes’ bij een boerderij. Zijn toch wel laatkomers. Stappen door de Brembergh Dreef de open ruimte richting Oud-Turnhout in. Tellen niet minder dan drie kerktorens aan de einder. Voorbij de dorpskerk wordt het parkoers terug landelijk. Net voor de finish treitert de parkoersbouwer ons nog en stuurt ons weg richting Turnhoutse ring. We snellen Marion achterna tot waar we een laatste keer voor bos & gras kiezen. Linda maakt een ongelukkige tuimelperte maar kan gelukkig de broze pols sparen. Ter aankomst nog vele bekenden. Onze Borgerhouters zijn er weer, Christine & Noël ook. Er wordt duchtig over de politieke actualiteit gedebatteerd. Gebeurt ons wel meer, wandelaars zijn van deze wereld.

Het is al donker als we ons karretje terug opzoeken. Zijn vandaag aangenaam verrast geweest door een schitterend parkoers en de prima organisatie van de Korhoenen. Hier komen wij zeker weer … maar dan graag zonder de aanslag op onze portemonnee van flitsende blauwhelmen op de Turnhoutse ring …

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/02112014Oosthoven

13:46 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -o

01.11.2014 De Stroboeren te Wuustwezel

Allerheiligen is de dag dat wij in Wuustwezel gaan wandelen en ons lidgeld bij De Stroboeren vernieuwen. Traditie moet er zijn. De busverbindingen zijn slecht en dus wordt Koning Auto van stal gehaald. We zijn al vroeg paraat en komen vele bekenden tegen. Het Kempense wandelgild laat Wallonië links liggen zo blijkt en kiest voor een ‘thuis’ weekend. Wij vertrekken met Marij & William, zoon van de vader die in de lappenmand ligt. Spoedige beterschap gewenst Willy ! Linda maakt van de gelegenheid gebruik om onze pc problemen aan te kaarten. Ik hou mij afzijdig, een keuken verdraagt maar één chef-kok ! De prachtige Gasthuisdreef wordt ingeruild voor een strookje tarmac. Dan passeren we de militaire vijvers en zwerven door een paar sparrenbossen. Verderop wachten de landerijen van de Lange Laarweg tot de eerste pauze in de Bellekeshoeve. Zijn toch algauw een uurtje onderweg. Kunnen ons een terrasje permitteren, het weer is zonnig en aangenaam.

Hebben een lokale lus voor de boeg die ons meteen laat genieten van een natuurlijk kleurenpallet, loofbomen in hun mooiste herfstkleed. Zwerven vervolgens door bosjes, al dan niet bezoedeld met oude menselijke bouwsels, ook wel chalets genaamd. Ik ga er even ongewild bij zitten, mijn twee hielen schuiven gelijktijdig onder het lijf vandaan. Gelukkig zonder verder letsel. Bij Bleken zoeken we betonwegen, hoeves en zonovergoten akkers op . Stappen voorbij de 18e eeuwse Sint-Willibrorduskapel terug naar de rustpost. Jefke komt er zijn babbelke doen, altijd gezellig.

Lopen Dirk (Nijlen) achterna langs een ezelweide richting Zavelbergen. Passeren een crossterrein en dan komt het zwaardere werk. We hadden ‘cowboy’ Luc verwittigd, deze tocht bevat nogal wat beton. Lange rechte stroken door het polderlandschap volgen nu, langs de Wolkenveldweg, Moleneind en Tolberg. Bij het Stokerstraatje wordt we uit ons lijden verlost. Langs achterafjes bij voetbalterreinen gaat het naar sporthal Kanaal 10 en een verdiende rust na 9 vermoeiende kilometer.

Na de pauze lopen we naar het lokale Gemeentehuis en zijn parkje. Duiken vervolgens weg in het groen langs een verweerde muur, laten daarbij het fietspad voor wat het is. De langere afstanden draaien weg over de Donkweg bij een aardbeien plantage. Ons aller Herman stapt er op zijn gemakje de 18 km af. Moeten door een KMO zone en vervolgens langs de villa’s van de Hofdreef om Loenhout binnen te lopen. Gemor bij het gild in cafeetje Onder den Toren. Ik kan ze gerust stellen, wat komen gaat doet alle betonleed vergeten.

Voorbij het kerkplein en een wijkje wachten een reeks hoeves, nog steeds betonpaden, inderdaad. Maar Stapelheide begint net voorbij een boomkwekerij. Kunnen we heerlijk zwerven over een pad getrokken door weilanden, langs een gracht en over de Kleine AA. Prachtig stukje natuur dit ! Stilaan komt de kerk van Wuustwezel in het vizier. Door een bosje, langs een witte wijk en de Kleine Beek stappen we richting finish. Kunnen we rustig een Duvelke consumeren alvorens huiswaarts te keren. Tja, is niet de mooiste tocht van De Stroboeren, maar bij hen ligt de lat inderdaad erg hoog. Toch vonden wij het weer een leuke, gezellige dag en meer moet dat echt niet zijn.

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/01112014Wuustwezel

13:43 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

25-10-14

18.10.2014 Natuurvrienden Zoersel

Na het kappersbezoek reppen we ons naar Zoersel, de dichtstbijzijnde startplaats weet je wel. We verslikken ons in de ligging van de startzaal, hadden een locatie aan de overkant van de steenweg in gedachten. Kiekeboe blijkt trouwens klein behuisd en met vrijwel geen parkeerplaats in de buurt. We redden ons wel. Hebben geen interesse voor het aangeboden culinaire parkoers, hebben een zelf bedachte 35 km als doel. Reppen ons aanvankelijk door stille straten Vlissingse stappers achterna, voorbij het eerste hapje in het Lindepaviljoen. Kievit- en Molenheide zijn volgebouwd met villa’s. Geen mens te bekennen behalve die gekke wandelaars en hij of zij die de hond dienen uit te laten. Waar vroeger de Molen van Zoersel stond prijkt nu enkel nog een fundering en een modern kruisbeeld. Aan de overkant van de drukke steenweg wacht Meerheide en het eerste groen, bosje, weiden en maïs. Even verder een leuk extraatje door het bos van ’t Geleg met zijn rosse varens. Onze eerste pauze is in de Zwarte Hoeve. Ik laat er mij de kleine hamburger smaken. Kunnen er zowaar een, zei het fris, terrasje doen.

Vrij snel na de pauze volgen we de 50 km op onze extra etappe. Lopen moederziel alleen langs de kleurrijke natuur in herfsttooi. Stappen op grondgebied Malle de bossen in. Eerst nog wat villa’s maar dra puur natuur. Uiteraard missen we een pijl wegens net te veel rondkijken, behalve in de goede richting dan. Door De Welvaart en de Hegte Heyde gaat het richting Domein Bethanie. Verlaten het via de brandweer kazerne en stappen langs achterafjes naar De Knod, een erg lange rechte straat tot een drukkere baan. Zijn op grondgebied Schilde en het fietspad zet ons af bij een pracht van een gerestaureerde hoeve, nu een IJssalon (de 4 Seizoenen). Linda kan er zowaar een mooie bol soep krijgen. Ik ga voor koffie en een heerlijke makaron met frambozen coulis. De zaakvoerster blijk Hemiksem te kennen en zelfs onze eigenste straat. De wereld is klein.

Gesterkt gaan we weer de baan op. Dra met knisperend populierenblad onder de sloffen langs weilanden. Stappen vervolgens dwars door het centrum van Sint-Antonius-Zoersel en gaan dan zwerven door de villawijken van Halle. Het duurt ons wat te lang. Medelaar biedt even bos, maar nog steeds asfalt. De Vorse Beemden doorkruisen we langs een fietspad. De Grote en de Kleine Wandelweg zijn nog meer villa’s tot de rustpost in het Hallehof. Helpers zijn er al aan het opruimen, maar bieden ons wel hoffelijk nog een zitplaats aan. We lopen de bebouwing uit, zoeken de Lage Weg op. Blijkt een lange betonweg te zijn dwars door weilanden en landelijke taferelen. Kauwen en kraaien maken een woeste dans boven onze hoofden. Stilaan duiken we eindelijk een meer beboste omgeving binnen. Zwerven heerlijk over zachte paden in het groen onder het blauwe, warme zwerk. Rustpost Boshuis is bemand door Ludo en zijn Stroboeren. Het gaat er meteen uitbundiger aan toe. Het wordt nog leuker als clubmaatjes Christine & Noel zich bij ons voegen. Brusseleirs in een Antwaarpse omgeving, moet kunnen.

Als viertal duiken we de bossen in voor onze laatste etappe. Lekker wild bos met verwelkende varens, natte stroken ook. Langs de Zoerselbosdreef gaat het naar … juist ja het Zoerselbos. Kijken verbaasd naar een zootje gedumpte telefoonboeken. Zullen ’s avonds ook vermeldt worden in de kolommen van de krant. Hoe dom kan iemand zijn. Bij het uitkomen van het groen zijn we met een zevental het spoor bijster. Marie-Louise en Jo, autochtonen, zetten ons terug op het juiste spoor en stellen een pijl terug bij in de juiste richting. Snoodaard die ons hier te pakken had !

We genieten van de aangeboden pannenkoek (Ranstuilen) en vatten de laatste twee kilometer aan langs de berken van de Torendreef. Ter aankomst vele bekenden waaronder Hennie, meteen in innige omhelzing met Linda, als waren het twee zussen. De Duvel is op, we houden het dus op één drankje en rijden terug naar Hemiksem. Gemengd gevoel over deze tocht vanwege de vele verharde wegen en bebouwing in het middenstuk. Maar stralend weer en vele bekenden, dus een geslaagde zaterdag.        

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/181020...

 

20:49 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -z

18-10-14

12.10.2014 Neteland Duffel

Linda pikt mij op zaterdag even na 18:00 op bij de werkplek in Vilvoorde. Een verkeersongeval houdt ons even op maar toch rijden we vlotjes naar het eerste mosselsouper van de IJsetrippers in Terlanen. Wordt voor mij een emotionele gebeurtenis. Ontmoet er Daniel Bombaerts terug. Zegt jullie natuurlijk niets maar wij zien elkaar weer na 46 jaar. Waren zes jaar maatjes in de lagere school te Bosvoorde. Geweldig dus ! Voorzitter Wilfried zet ook de ‘verdienstelijke leden’ in de bloemetjes. Mijn ‘drobberke’ staat bij de dames centraal in beeld. Ben er geen klein beetje fier op, wetende wat zij er allemaal moet voor doet wegens lichamelijke kwalen. Ik wordt verslagen door jong gepensioneerden. Maar glunder als ik de dames en heren op het podium rondom mij zie, ben er de enige werkende mens. Soms is het nuttig een slecht karakter te hebben !

Daags na het meer dan geslaagde feestje wordt er gewandeld. Blijven dicht bij huis en rijden met de auto naar de startplaats. Neteland Duffel dat is toch de vereniging waar ze die lekkere, zelf gebakken taarten en cakes verkopen ! Clubmaatje ‘Tast’ tast inderdaad ook toe, een kenner zo blijkt. Worden trouwens verrast door heel wat bekend volk aan de start, Max ‘den troeffel’, Glimburgers Marina & Rene, postman Rudy en zoveel meer. De 30 km maakt eerst een lusje van 5,5 km. Een stratenloopje eigenlijk maar dat kan ons niet deren. Kunnen we de ‘locals’ Annie en Willy begroeten, die de rustpost bemannen. Het retourtje loopt prachtig langs het gemeentehuis, het stadspark met ruïne en door de moderne gebouwen van het geestelijke medische centrum. Neen, we gaan geen tweede keer voor taart maar wel voor lekkere paprikasoep !

Dan vatten wij ‘den groten toer’ aan. Stappen voorbij het ziekenhuis en over de spoorbrug naar de Waarloossteenweg. De zon geeft nog verrassend van katoen, het lijkt wel zomer. Wandelen landelijk verder langs de Franselei en het Draakbos, nu zonder bomen, maar met ruime serres. De Achterstraat in Waarloos is onverhard en dan krijgen we een strook Oude Spoorberm aangeboden. Met dank aan Natuurpunt. Even een paar straten van Waarloos en na een tuincentrum volgen weilanden. Verderop een wilgentarmacje naar Vosberg en de rustpost in de Doornlaarlei. Helaas is de paprikaboer niet thuis en kunnen we dus geen verse lekkernij kopen.

We hebben een lokale lus te goed richting Lazaruskapel. Bereiken ze net niet en stappen achter Xavier aan naar de Walembrug (Nete). Stappen over de dijk richting Rumst tot een merkwaardig bord. Mogen kiezen tussen ‘zondagse’ of ‘echte’ wandelaars ! Nooit gezien dit en voor ons een vanzelfsprekende keuze. Tja, het was wat vettig onderaf, maar wij kunnen ‘schaatsen’ en vonden de groene strook wondermooi. Komen bij de fameuze Blauwe Bruggen van Rumst andere wandelaars tegen. Ik kan het niet laten hen te plagen met hun nieuwe statuut. Zij nemen het sportief op. We stappen verder aan de overkant van de Nete voorbij de Rumstse visput en door natuurstroken van de Oude Nete-arm. Duiken vervolgens onder de E19 door en stappen via de Kapellenlei terug naar onze paprika-boer.

Het laatste wandeluur loodst ons langs de Lazarusweg en de AWW waterwinning. De Oude Spoorwegberm wordt opnieuw opgezocht. Heerlijk genieten is het van een strook die maar een paar tientallen meter breed is. Puur natuur tussen de akkers en weilanden, genietend van enkele poeltjes. Dan wordt het parkoers landelijk met graspaden en tarmacjes. Dwars door de melkvee hoeve Malta ook. Nog wat straten, het medisch centrum en we zijn ‘binnen’. Net op tijd om Kathy & Hans, Dirk & Linda een kushandje te gooien. Zijn tevreden, dit was een mooie tocht.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/121020...

 

21:02 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, - d

07-10-14

05.10.2014 Opsinjoorke Mechelen

De bazen gunnen mij maar wat graag nog een dagje zaterdagse arbeid. Wandelen kan ik alleen op zondag dus. Linda loopt er een beetje ‘depri’ bij. De niet aflatende nachtelijke pijnen in de voorarm beginnen aan haar moreel te vreten. Gelukkig fleurt ze tijdens de tocht toch weer op. Daarom ook zijn we met z’n tweetjes – in goede en minder goede tijden.

We hebben onze zinnen gezet op de Maneblussertocht met hun belofte richting Muizen te wandelen. Het is even twijfelen waar parkeren – ’s zondags blijkt zowat alles in de buurt van de Mechelse stations gelukkig gratis te zijn, ons karretje staat netjes voor de deur van de startschool. Het is erg stil in de zaal zo rond 07:30. De rustposten blijken in Battel en Heffen te liggen, de parkoersmeester is dus van gedacht veranderd. We kennen er ook wel heel wat leuke plekjes maar ja, ons hoofd stond op iets anders.

Niet getreurd echter. Het is nog duister als we een eerste keer door het parkje van ’t Arsenaal wandelen. Genieten van het heerlijke stukje ‘over de lattekes’ als liepen we op de Dijle. Smalle Mechelse straatjes zijn steevast met kleine kasseitjes geplaveid. Ze voeren ons naar de Brusselpoort en even verder naar de overkant van ’t Leuvens kanaal. De langere afstanden maken een extraatje door een groene villawijk alvorens park Vrijbroek te betreden. Meer bepaald langs de haast uitgebloeide rozentuin. Aan de overkant en voorbij de waterpartijen lopen we het groen uit. Ik weet dat we nu de Stuivenberglaan moeten volgen om onder de E19 door te geraken, niks aan te doen. Dan duiken we snel het groen in bij het Sylvester stadionnetje. Stappen onderaf dezelfde E19 door een modderig pad tot bij hetzelfde kanaal van daarstraks. Volgen het water naar Battelbrug en de rustpost in dezelfde deelgemeente, haast onder de kerktoren. Hebben er en uurtje wandelgenot opzitten.

Er wacht een lange etappe van 10 goed gemeten kilometer. Stille straten loodsen ons naar de Dijledijk, het is er laag water. Bij het Sigmaproject gaan we een groene landdijk op. Verwarring alom in het gild als een pijl ons de polder induwt, een doodlopend pad op. Ik bel de parkoersmeester op die niet echt schijnt te snappen wat het probleem is. We lossen het dan zelf op, zoeken en vinden een pijl bij het kanaal. Lopen met z’n allen door tot bij het Zennegat. Moeten twee bruggen over (kanaal & Zenne) om onze weg te vervolgen langs de Rupel. Natuurlijk komen de blauwe bruggen bij Rumst weer in zicht. We negeren ze deze keer en lopen onderaf langs visvijvers tot Kleine Bergen, waar we de waterkant verlaten. Net voor de woonkern van Heindonk duiken we de polder in. Een dolle koe lijkt met ons mee te willen stappen. Verderop zowaar erg jonge lammetjes. Wij wisten niet dat dit in oktober ook nog kon. Langs Hooiendonk lopen we Heffen binnen. In het dorpse duivenlokaal houden de Opsinjoren rust. We komen er Jacqueline & Luc tegen, Steven en zijn dametje ook.

Wat bij babbelen over de gekneusde arm en we vatten de lokale lus aan, Xavier achterna. Of we nu links- of rechtsaf gaan, alle tarmacjes blijken hier Heirstraat te noemen. We lopen langs weilanden, maïs maar ook heel wat groentevelden met krulsla en spruiten. Dwarsen bij een rotonde een drukke baan en komen even verder op onverhard uit, de Kasteeldreef. Mooie biotoop die ons later door weilanden zal loodsen. Komen op bekend terrein van de Vaartlandstappers. Lopen wel weg van het Willebroekse langs de Heffenveldweg. Een paar kerkwegels en we zijn terug bij de duivenmelkers. Een uurtje lopen voor een lusje van 8 km. Compensatie voor de toch wel extra lange eerdere etappe.

Voorbij het verlaten dorpsplein steken we de fraai bebloemde Zennebrug over. Volgen de rivier even stroomopwaarts tot de samensmelting met de 20 km. Duiken dan gezamenlijk het groen in van Den Babbelaar. Moerassig gebied en dus ruim voorzien van vlonders, die wij de eerste keer lopen. Komen zodoende, en na een portie netels terug op de vaart uit en even verder Battelbrug. Pauzeren deze keer samen met Nestor. Er wacht een lange etappe van 8500 meter.

Vrij snel lopen we weer langs het water. Stappen onder de Dijlebruggen van de E19 door. Kan er een leuke foto nemen van een reiger die rustig maar attent blijft zitten. De langere afstanden lopen van de rest weg over fietspaden, lijkt wel een oprit van een autobaan. We trekken het achterland in, voorbij wat een hondenasiel lijkt en volgen een diepliggende rossige gracht. Komen uit bij kasteel en park Tivoli met zijn ruim bemeten kinderboerderij. Laten knorretje en konsoorten achter en vervolgen onze weg langs weer een ander waterloopje. Dit voor ons onbekende groene terrein blijkt uit te monden bij de drukke spoorlijn Antwerpen – Brussel ter hoogte van het Mechels kerkhof. We kunnen genieten van de nieuw aangelegde fietspaden tot bij Nekkerspoel. Lopen er de Caputsteenstraat in voorbij de zetel van Telenet. Pikken bij de Liersesteenweg terug de Dijle op die we volgen tot voorbij de Dossin kazerne, de Katelijnepoort. Smalle kasseistraatjes loodsen ons finaal naar de laatste rustpost in Den Anker, brouwerij van de Gouden Carolus. Het proevertje streekbier slaan we niet af.

Nog meer smalle straatjes zetten ons af bij de Sint-Romboutstoren. Het is er erg druk wegens het referendum over de klokkenwijzers. We wurmen ons door de volkstoeloop en vervolgen onze weg langs stille volkstraten tot het park van ’t Arsenaal, de finish en den Duvel wenken. Het busvolk uit Etten-Leur vertrekt net, het is erg stil in de zaal. Rond 17:30 zoeken ook wij ons karretje op en rijden terug naar Hemiksem. Ondanks het grijze en soms druppelende zwerk hebben we weer een fijne wandeldag achter de rug. Morgen wacht een erg delicate werkdag wegens ernstige tekortkomingen binnen de groep. Het vreet toch wel aan mij.         

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/051020...

20:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

27-09-14

21.09.2014 De Stroboeren te Deurne

Zaterdag was werkdag, voor de baas de fouten van medestanders oplossen. Vandaag reizen we met bus en tram naar de Deurnese Ruggeveldlaan. Vergissen ons van halte en zorgen zodoende ongewild voor een opwarmertje van een ruime kilometer. Halte Ruggeveldlaan is niet dezelfde als halte Ruggeveld, Antwerpse humor. Voorzitter Ludo interpelleert galant naar Linda’s gekneusde voorarm. Ze kan straks advies vragen aan zijn dochter (Fangio …) die huisarts blijkt te zijn.

Maar eerst is er koffie en een lekkere, vers bereide smos en dan de eerste lus van onze geplande 35 km. Zoals wel meer tegenwoordig valt dit parkoers ook uiteen in twee lussen vanaf de startzaal. De eerste bedraagt ruim 11 km, inclusief pauze halfweg. Door Deurnese burgerwijken, huizen met platte daken, stappen we richting dreef De Zwarte Arend. Verderop wacht een kasseitje op grondgebied Wijnegem en het kasteel Ertbrugge. In zijn bos kunnen we genieten van schitterende zwammen, in de fleur van hun leven. Hooigeur komt ons tegemoet. Pas geschoren weilanden van de Bremweide, de grasvlakten achter den Bosuil. Ze liggen er nattig bij want vanmorgen regende het pijpenstelen boven het Antwerpse. De omwalling rondom het stadion van The Great Old blijken prachtig beschilderd te zijn met een basis van vurig rood. Prachtige tekeningen van uilen en de haast arrogante koppen van vroegere sterren zoals Ratko Svilar en Patje Goots. Schitterend is dit. Onder wat hemels gedruppel stappen we terug de meer bewoonde wereld in, langs schooltje de Groene Egel. Even verder wenkt de mooie cafetaria van Silok waar Linda geniet van de heerlijke huisgemaakte soep. Mag dan al eens een eurootje meer kosten, waar voor ons geld. Maatjes uit Bazel (euver ’t woater) zijn het met ons eens, dit was een eerste prachtige etappe.

We volgen Jerome op de terugweg naar de startlocatie. Stappen door het Bischoppenhof en zijn park. Verslikken ons vervolgens in een paadje langs de vele serviceflats, eigen schuld dikke bult. Dwars door een hondenweide en een Robinson speeltuin gaat het terug richting Bremweide. Prachtig toch, die langgerekte grasvlakte langs beide zijden afgezoomd met oude bomen. Lijkt wel een golf course. Even stappen langs platte daken tot de Kaasboerin, we duiken opnieuw het groen in voor een avontuurlijk paadje. Linda is met haar ‘brace’ voorarm extra voorzichtig. Passeren het kasteel Zwarte Arend en zetten dan koers naar de startzaal. Clubmaat Jakke heeft er zijn tochtje al opzitten, geplaagd dor familiale verplichtingen in de namiddag. M & M lopen ons voor.

De clubarts heeft Linda er intussen van overtuigd zich medisch te laten begeleiden. Sterk staaltje van overredingskracht van deze dame ! Wij gaan terug op pad over een kasseitje dat ons afzet in het Rivierenhof. Passeren er de hoeve en de rozentuin, het kasteel ook en de vele korfbalvelden, de nationale sport van de Koekenstad. Dan gaan we zwerven door meer bosrijk gebied en lopen zowaar een tweede keer fout. Het is ons dagje vandaag ! Stappen haast ongemerkt voorbij het Zilvermuseum en verlaten een eindje verder het Rivierenhof langs een servitude weg. Doorkruisen heerlijke steegjes van Oud-Deurne tot de volgende rustpost. Overal wordt soep geserveerd en telkens een andere smaak, grappig.

Het historische Sint-Fredegandus kerkhof is steeds weer een hoogtepunt in deze tocht. Samen met M & M vergapen wij ons aan de verweerde grijze grafmonumenten. Daarna volgen de Deurnese volkstuintjes en rivier De Schijn. Het fietspad parallel aan de lawaaierige Antwerpse ring loodst ons terug naar het Rivierenhof en zijn vijvers. We volgen de Herentalse Vaart tot de Schranshoeve en verlaten dan het groen bij het andere uiteinde van de Ruggeveldlaan. Net voorbij korfbalclub Catba wacht de moderne gelagruimte van Scouting Imsaa.

Een Nederlandse wandelaar maakt er misbaar over de ‘slechte bepijling’. Wij kunnen de man alleen maar tegenspreken, iets wat hij allerminst waardeert en hij trekt eigenzinnig boos verder. Wij zijn nu toch wel op onze hoede al zal daar verderop geen enkele reden voor blijken te zijn. Groot Schijn is dan weer een splinternieuw betonpad tussen weer eens andere volkstuintjes. Het zet ons af bij de ondertunneling van het Wommelgemse knooppunt. Daarna volgen helaas meer straten en bedrijven dan ons lief zijn, ik had er een beetje voor gevreesd. De parkoersbouwer loodst ons wel in een weidse boog in het groen om de plassen van het Wommelgemse Fort maar daarna volgt een tweede, kortere stratenloop. We zijn blij de tuintjes en de rustpost te bereiken. Een domper op deze tocht toch wel, deze lus van 9 km.

Maar we worden beloond voor ons doorzettingsvermogen. Vanaf de Ruggeveldlaan worden we een Speelbos ingestuurd. Heerlijk zwerven door het wilde groen langs De Schijn, met het knisperende populierenblad onder de wandelsloffen. Dit is echt wel super. We volgen de waterloop ook nog even door het Rivierenhof en laten ons dan langs een brede laan naar de finish drijven. Hoog tijd voor een Duvel … of twee Ludo! We houden ons aan de afspraak en verlaten als laatste de zaal om 18:30. Onze schatten van medewandelaars brengen ons met de auto naar huis. Merci beaucoup, M & M, daar drinken we de volgende keer nog ene op !        

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/210920...

 

 

20:35 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

20-09-14

16.09.2014 Pompoenstappers Lichtaart

Maandag ontploft een bom op het werk. Een wijziging in SAP stuurt onze order verwerking volledig de mist in. Maar ik heb Linda voor dinsdag ‘quality time’ beloofd, laat mij deze keer niet verwurmen, neem een snipperdagje. De start is ronduit desastreus. Trein 10 minuten te laat in Hemiksem, weg verbinding naar Herentals in Berchem. Halfuur later nog een trein, helaas ook al afgeschaft wegens defecte locomotief. Bruggeling Xavier zit mee op de Turnhouter. Hij laat zich afhalen in Tielen, onze meerkost bedraagt € 4,40, dank U NMBS. Voorzitter Jules is de Kempense goedheid zelve, brengt ons naar de startzaal in Lichtaart. Kunnen lekker een dertiger lopen verdeelt over 10 en 20 km.

De Pastoor Dergentlaan voert ons meteen het dorp uit en de bossen in. Koningsbos, Duivelskuil, Viertjens, wij lopen te genieten van zand en bronsgroen eikenhout. Bij Boshof en zijn geurend koolzaad in bloei verlaten we grappig genoeg het bos en kiezen voor de weidse open ruimte. De kaarsrechte, zanderige Papendijk ligt er goed begaanbaar bij. Ik heb zin in tempo, ‘brace’ Linda volgt gezwind. Bij Stompenberg wat geurende kippenstallen, we rondden vervolgens de Weyenberg langs een wijk in aanbouw. Bij de Sint-Rochusstraat weten we de pauze vlakbij. Waren 1:50 onderweg voor 10 goed bemeten kilometer wandelgenot.

Na het soepje een korte babbel met Jo & Marie-Louise en we kunnen weer op pad langs Kattenhagen. Lekker in de bossen hossen opnieuw. Aanvankelijk zand & spar, later over een kronkelend fietspad waar wij vandaag als wandelaar de Goden zijn. Even een pittiger, onverhard strookje en we lopen het bos uit bij de gehuchten Hoebenschot en Achterlee. Verderop kunnen we pauzeren in De Serre, bij een groenteboer.  Goed bezette post maar toch niet echt druk.

Gaan weer op pad langs Eindeke, in Achterlee. Jef van Balen wordt onze gezel op weg naar de Zwarte Vijver. Gezellig keuvelend over de actualiteit stappen we langs de Diestweg en randen van maïs naar de spoorbaan richting Turnhout. Ten Horst, Cawinkel, ze glijden aan ons voorbij tot de tweede pauze in De Serre. Jef laat ons voorgaan, ‘Mieke Pap’ achterna. We duiken opnieuw de stille sparrenbossen in, voorbij het Hofke van Bayot en zijn verhaal. De Pompoenen houden het venijn voor de staart en sturen ons naar de Witte Bergen, pittig in de omgeving van de Floréal. Dan voert een fietspad ons naar de watertoren. Villaatjes kijken tot de finish en de onvermijdelijke Duvel. Linda uit Nijlen is zowaar present, ter voorbereiding van manslief pensioen ? Ook Jerome daagt nog eens op, alweer heel lang geleden. Wij nemen afscheid van gastheer Jules en de kompanen voor een bus … die 10 minuten te laat is ! Redden het deze keer wel tot de geplande treinritten. Hebben genoten van onze ‘quality day’. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/160920...

 

20:48 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

13.09.2014 Vaartlandstappers Willebroek

Linda blijft tegenwoordig graag dicht bij huis. Daarom ook zetten wij ons karretje na het kappersbezoek af op de Rupelbrug in Boom. Het is erg hoog water als we richting Klein-Willebroekse dijk lopen. Zijn beducht voor de wielerterroristen. Linda kreunt nog steeds onder de aanrijding van intussen alweer drie weken geleden. Voorbij de sluis en de tank pikken we de eerste wandelpijlen op. Ze loodsen ons langs de Rupel in oostelijke richting en dan benedendijks naar de Biezenweiden. Verwachten we niet veel bekenden tijdens deze veeleer lokale tocht, we hebben het deerlijk mis. Nauwelijks een paar honderden meter in de natuur krijgen we al meteen het gezelschap van Denise & Patrick. Gezellig taterend banen we ons een weg door de balsemien richting Hazenwinkel. Mogen na een strookje steenweg gaan inschrijven in een prachtig chalet aan het water.

Na de koffie willen we eerst het kleine lusje van 6,5 km volledig lopen, kwestie van dicht in de buurt van de beoogde 30 km te komen. Stappen naar het 750 m punt van de roeibaan en dan door paadjes met knisperend en geurend populierenblad. Een strook stille steenweg en dan wacht het Broek De Naeyer. Over graspaden banen we ons een weg door het weelderige groen tot de rietvelden onderdijks de Rupel. Keren op onze stappen terug naar de startlocatie zoals eerder deze ochtend. We komen er Herman tegen, die al een hele omzwerving gemaakt blijkt te hebben door wegenwerken tussen Mechelen & Heindonk. Hij is er zowaar moe van !

We vertrekken voor de grotere lus richting aankomst van de roeibaan, langs de kant van de fitness piste. Komen een stukje op onze stappen terug langs het water om dan het prachtige Blaasveldse Broek in te duiken. Flaneren langs zijn vele plassen over grint- en onverharde paadjes tot een blokhut die ik niet kende en Linda wel. Kunnen er zowaar terrassen op vaste banken in het gras. Hebben een ruime lus van 7,3 km voor de boeg. Nog meer van dat fraais richting ’t Fonteyntje. We stappen het domein uit, ruilen het in voor lommerrijke dreven tussen maïs en weilanden in de omgeving van Kleine Heide. De zon is inmiddels van de partij en het is dus aangenaam wandelen. Na wat bebouwing komen de dreven terug aan bod ,alsmede verderop het meer beboste. Kunnen een laatste keer bij de blokhut pauzeren. Komen Annie & Chris, in deze volgorde aangelopen. Dat vieren we met een Duvelke !

Nemen afscheid van onze maatjes die de lus nog voor de boeg hebben. Zijn hen achteraf dankbaar voor de mooie foto die ze van ons beiden maakten. We wandelen langs grote plassen richting moerassig gebied. Schorrestap Jos en zijn eega worden onze gezellen. Zwerven vanaf de aankomstzone van de roeibaan door het domein tot de finish. Kunnen er nog heerlijk terrassen in de zon, het lijkt wel bij een Alpenmeer. Deze keer nemen we de ‘hondenpiste’ richting haven van Klein-Willebroek en even verder de Rupelbrug waar onze trouwe kameraad wacht. Rijden goedgemutst terug naar Heimisse, wat blijft Klein-Brabant toch een heerlijk wandelgebied !   

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/130920...

 

 

20:43 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

04-09-14

31.08.2014 wsv Schelle

Zaterdag bouwt Linda nog een rustdagje in voor de gekneusde arm. Ik trek onder leiding van parkoersmeester Wilfried op verkenning voor onze septembertocht vanuit Huldenberg. Met Roland verdeel ik de opdracht van het pijltjes aanbrengen netjes in twee. Stel met genoegen vast dat Wilfried tussen Huldenberg, Loonbeek en Neerijse terug voldoende jeugdige ondeugd in de opdracht brengt. En nu maar hopen op een lekker weertje ‘l’été Indien’ waardig op 27 september aanstaande.

De laatste zondag van augustus staat natuurlijk buurgemeente Schelle op ons programma. 50 km vindt Linda wat veel, maar voor 35 km is ze te vinden, de arm vakkundig in een draagverband verpakt. De eerste rustpost van de langere afstanden is in de Hemiksemse Oude Boekerij, enkele honderden meter van ons echtelijk dak. Wordt uiteraard onze startplaats zo rond 08:00. Kunnen er meteen heel wat wandelvrienden verwelkomen tot zelfs Cathy en Hans uit het verre Deinze toe. En of wij dit leuk vinden ! Misten we de eerste 8 km langs Zinkval en Cleydaelbos, we gaan mee op stap met de grote jongens en meisjes voor een etappe van ruim 9 km richting Hoboken. Hoort bij onze favorieten in de omgeving. De parkoersmeester loodst ons voorbeeldig, langs een doorgang die wij afgesloten waanden, tot het park en kasteel Klaverblad. Dan volgt een deel van de prachtige dreef richting zigeunerkamp. Even een ommetje langs de Groenstraat, moeilijke omgeving hier. Maar vanaf sporthal Zorgvliet kunnen we opnieuw het groen in. Vangen een glimp op van de Hobokense woontorens ‘Jacques Brel’, even verder wacht de oase van Fort VIII. Spooky hoe de platanen hier hun takken uitspreiden. We ruilen de waterplassen in voor een tweede doorgang langs de dreef van ’t Macadammeke, de Wilskes achterna. Patje Kloek wordt onze gezel langs de nieuwbouw van Heimisse tot de rustpost. Daar zet hij het letterlijk op een lopen.

We krijgen aflossing van de wacht. Martin komt van de start af en wordt onze gezel. De lucht vergrijsd als we terug op pad gaan. Passeren de golfterreinen van de Witte Hoeve en zetten dan koers naar Buerstede – Aartselaar. Bij de hoeve Vluchtenbrug schuilen we in het hokje van een melkautomaat om een eerste plensbui aan ons voorbij te laten gaan. Vergeefse moeite helaas ! Terwijl we door de Zinkval stappen richting Schelle volgen de hevige regenvlagen elkaar ongenadig op. Een stukje steenweg, het tarmac pad de heuvel op langs hoeve Lemmens en de kleiput. We lopen haast zwijgend verder, elkeen worstelt met het te veel aan hemelvocht. En het blijft maar duren tot bij de rustpost Koekoekshoeve. Schuilen maar en een gezellige babbel met ‘kersenrood’. De lokale lus wordt ons afgeraden wegens gladde afdaling bij Waterfront. Ik geef de boodschap van ‘wees voorzichtig’ door aan Colette & Alain, die we hier mogen begroeten.

De buienzone is voorbij getrokken, we gaan weer op pad. Martin loopt galant een eindje terug want Linda is haar plu vergeten. Een modderpaadje stuurt ons richting Pierstraat. Aan de overkant een eerste schoorsteen van oude steenbakkerijen. Netjes door het groen langs de spoorbaan gaat het richting Walenhoek, zeg maar de kleiputten van Niel. Gaan heerlijk en uitgebreid zwerven langs de vele waterplassen over vrij goed begaanbare paden. Wat genieten wij weer eens van deze tocht ! Voorbij d’Aa Statie lopen we een paar straten tot de rustpost van het schooltje in de Heidestraat. Ook hier maakt de 50 km een extra lus en die lopen wij om aan onze 35 km te geraken. Linea recta terug naar Niel. Langs de weilanden van een grote boerderij en dan het onvolprezen Niels Broek in. Weer is het heerlijk zwerven door het nog net begaanbare groen. Natuurpunt levert hier prachtig werk waar wij als wandelaar mogen van genieten. Een kort strookje Rupeldijk en we wandelen door de weilanden randje Niel terug naar de Heidestraat voor onze laatste pauze.

Verwachten niet zo gek veel meer maar dat is zonder de Schelse waard gerekend ! Natuurlijk stappen we over de oude spoorweg en zijn bonkige keien, tot de Laarkapel deze keer. Dan gaan we een graspad op tot een poort … die voor de eerste keer in onze wandelcarrière open staat ! We duiken de vettige, zwarte brij in van de oude industrieterreinen van Interescaut. Krijgen een magistraal uitzicht over de zonovergoten Schelde cadeau. Linkeroever het groen van Bazel en Kruibeke. Rechts de menselijke ingrepen van Hemiksem en Hoboken. Wat een schitterende toevoeging aan deze tocht ! Terug een beetje lager langs de monding van de Vliet en vervolgens door het Schelse stadspark tot de Scheve kerktoren. Smalle straatjes tot de finish. Parkoersmeester bekijkt mij met vraagtekens in de ogen. Magistraal ! zeg ik, wat hebben wij weer genoten van onze eigenste omgeving vandaag. Worden bij het Duvelke omringd door vele wandelvrienden die tekst en uitleg vragen aan Linda omtrent haar omzwachtelde arm. Martin gaat er stilletjes vandoor, heeft nog een rit naar Roosendaal voor de boeg, richting drukke werkweek ook. Wij volgen even later, zo’n twee kilometer de heuvel op tot home, sweet home. Chapeau wsv Schelle, jullie zijn als goede wijn … elk jaar weer dat tikkeltje beter.      

 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/310820... 

 

20:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

30-08-14

24.08.2014 Kleitrappers te Lier

Na de aanrijding van gisteren wou ik Linda laten uitslapen. Tot mijn verrassing ben ik de ‘lui wannes’ en roept ze mij uit bed. Haar linker voorarm ziet er niet uit maar toch wil ze gaan wandelen in Lier. Met de trein zijn we er zo en de eerste pijlen hangen al aan het station. Minder verzorgd dan toen Jean-Marie dat deed, maar langs de Antwerpsestraat bereiken we algauw de rustpost in het VTI. De Kleitrappers, ik heb het niet met hun woekerprijzen, maar het was vandaag de beste oplossing om de neus even buiten te steken.

Ons parkoers begint met een etappe van 11,7 km. We kuieren over de Lierse Rommelmarkt. Blijven babbelen met ‘windhonden’ François en zijn dame, met Rudy (Hove) ook. Gaan dan de Lierse wallen op richting vijver van Netevissers en de gelijknamige rivier. Moeten samen met de spoorbanen naar de overkant en duiken dan onderaf weg naar de Kromme Ham. Opnieuw maken terroristen onze wandelwegen onveilig, we zijn extra op onze hoede. Weg van het tarmac vervolgen we ons parkoers door het nog jonge bos in Kesselse richting, langs stroken Grote Route markeringen. Duiken de Steenbeemden in met prachtige plassen in wording. Beetje vettig terrein toch, door Linda behoedzaam bewandeld. Leuk ook dat Viking er terug op pad is met zijn maatje van jaren geleden. Na het keerpunt gaan we nog eens de kronkelende Netedijk op, rustig tarmacje deze keer. Trappeke af en langs een gracht terug naar de Kromme Ham waar we clubmaat Jakke en zijn Madame tegen komen. Even verder ‘pakt Rudy er vijf’ op een bankje. Terug de Nete spoorbrug over en dan voorlangs bij Oud Lier en Abdij Hof van Nazareth. Een dreef met rode beuk loodst ons naar werkmanshuisjes en dan koersen we verder langs de Nete het stadscentrum en onze rustpost bij het Kluizeplein tegemoet.

Grootspui en Mosdijk loodsen ons na de pauze terug naar de rommelmarkt. Het prachtige Lierse stadscentrum komt nu aan bod met de Grote Markt, de Zimmertoren en het Begijnhof prominent aanwezig. Langs het stadspark lopen we terug naar de Nete. Over zijn dijken en voorbij de ijscoman gaat het naar de Polder van Lier. Benedendijks zoeken we onze laatste rustpost op, tevens de startplaats van deze tocht. Hebben een gezellige babbel met Marie-Louise & Jo die net terug zijn van de IJzervierdaagse. Enkele spetters hemelvocht kunnen de pret niet bederven. De terugweg naar het VTI zal vast wel rustig zijn. Linda weert zich intussen dapper, de gekneusde voorarm in het andere vuistje gesteund. Ik heb toch wel bewondering voor hetgeen ze weer eens neerzet. We duiken bij lichte regen opnieuw de polder in. Na wat weilanden en een prachtige bomen collectie volgt een vierkant door een jong bos. Onzorgvuldig bepijld dit, zou Jean-Marie vast beter doen. We slaan er ons door, bewandelen vervolgens graspaden langs een diep gracht en tussen vijvers door. Dan de Netedijk op richting stadscentrum en kruiselings met de ‘retour’ wandelaars. Een strookje Finse piste en we mogen genieten van de duistere wallen en hun brede wandelweg.

Hebben in het haast verlaten VTI ruim de tijd voor een Duvelke en doen dat nog eens over in een bruine kroeg bij het station. Zijn vroeg thuis, Linda kan snel gaan rusten. De inspanning van de dag is meer dan genoeg geweest voor het gekneusde pootje. Gelukkig blijft de zwelling beperkt en zal een rustige week denkelijk soelaas brengen. We houden U verder op de hoogte …

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/240820...

 

20:24 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -l

23.08.2014 Volksfeestenstappers Rumst

Was ik vast van plan in Ieper en omstreken te wandelen vandaag, Linda denkt er anders over en kiest resoluut voor Rumst. Ik twijfel lang, geef dan toch doe aan de (te) vermoeiende werkweek. Die paar extra uur slaap kan ik best gebruiken. We nemen dus de bus tot Boom Markt. Een vernieuwd voetgangersdoorsteekje zet ons af op de oever van de Rupel. We weten dat er vanaf het veerpont naar Klein-Willebroek pijlen moeten te vinden zijn. Klopt ook en we wandelen richting Hoek langs het water en zijn weelderige, geurige balsemien. Altijd maar rechtdoor in oostelijke richting voorbij Terhagen en vast dure appartementen van De Waterkant tot het centrum van Rumst. Pikken er de Movelokes op en Jan (‘Police de Bruxelles) met zijn harem.

Voor Volksfeesten zijn de prijzen eerder aristocratisch, € 1,70 voor een consumptie. Een parkoersmeester blijken deze stappers ook al niet meer te hebben. De afstanden zijn uitgetekend dankzij de knooppunten van Rivierenland. Ons niet gelaten, we weten dat het zeker en vast mooie routes zullen zijn. Puren er een 33 km uit. Duiken vanaf de dorpskerk meteen het groen in. Dan een kort strookje Rupel en genieten van een strook Oude Nete Arm, onderaf, goed begaanbaar en roze van de balsemien. Onder de autobaan E19 door en langs een statige dreef tot De Zwaluw. Te vroeg voor een pauze, staan slechts 3,5 km op de teller. Voor ons eigenlijk al een kleine 10 km. Recht naar de Mechelse Steenweg nu, helaas niet langs de Lazaruskapel maar meteen naar Walembrug. Daar kiezen we voor het extraatje van de 19 km. Een grintpad stuurt ons langs de vijver van de Slijkvissers naar de waterpartijen van Abdij Roosendael. Net als in Hemiksem staan er nieuwe, bijkomende knooppunten bordjes. Staan meteen op ons netvlies gebrand. Aan de overkant van een steenweg gaan we een landdijk op. Hij zal ons afzetten in Elzestraat waar we pauzeren bij de lokale voetbalclub. Verwarring alom want de tussenafstanden kloppen van geen kanten. De brave man die de stempels uitdeelt kan ons ook niet helpen, hij weet van niets.

Niet geklaagd, we ontsnappen er aan een stevige plensbui. Gaan bij zonneschijn terug op pad richting Fort van Walem en zijn vijvers. Door het jonge bos stappen we naar de watertoren en zijn kasseibaantje. Een tarmacje loodst ons vervolgens tussen de E19 en de plas van Spildoorn door, de Netedijk wenkt. We ruilen hem in voor een lager gelegen pad in het groen, bijwijlen lekker vettig. Onze computerfreak heeft voor een leuk parkoers gezorgd ! Bij de fameuze Blauwe Bruggen gaat de 25 km zijn eigen weg. De anderen stappen over de Nete naar Rumst, wij lopen over de Dijle richting Kleine Bergen en een cafeetje onder de kerktoren van Heindonk. Hebben tot Klein-Willebroek & Boom nog ruim 11 km voor de boeg.

Na de pauze een stille straat tot verlaten pand van Halveweg, we duiken het Bloso domein van Hazewinkel in. Stappen naar de gebouwen waar de Vaartlandstappers verzamelen blazen en duiken dan het Broek van Blaasveld in. Heerlijk zwerven is het hier langs de vele plassen en stille paden. Dit worden wij nooit beu ! Net voorbij het kapelletje van OLV 13 Bunder zweeft een ijsvogel razendsnel over een plas. Schitterende, zeldzame vogel, die ons vrolijk maakt. We ronden de roeibaan bij zijn startpunt en zoeken dan aan de overkant van de steenweg Biezenweiden op. Nog meer jong bos, wat weilanden en een netjes gemaaid breed graspad. De natuur gaat over in Broek De Nayer en dan zoeken we de jachthaven van Klein-Willebroek op. Weten er een terrasje waar de Duvel altijd lekker smaakt.

Het wordt er frisjes en we besluiten maar weer op te stappen. Moeten 20 minuten wachten op het veer en stappen dus verder over het jaagpad richting Rupelbrug. Netjes links en achter elkaar zoals het hoort. Een wielerterrorist komt aangestormd. Negeert ons kompleet en duikt de 30 cm links van Linda in. Helaas gaat hij vol in haar arm en sta ik binnen de paar seconden tussen twee kermend op het tarmac liggende mensen. Linda kreunt over haar linker pols, de terrorist ligt op zijn rug. Vraag bezorgd aan allebei of ze hulp behoeven. De terrorist komt recht, gelukkig maar. Gevraagd waarom hij niet afremde antwoord hij arrogant dat zulks niet hoefde want dat voetgangers opzij moeten gaan. Boos negeer ik hem verder straal en bekommer mij om Linda. Haar arm zwelt gelukkig niet en ze ondersteund hem tot de bushalte in Boom. Daar valt ze haast in zwijm van shock en pijn. Gelukkig is mijn vrouwtje een taaie en recupereert ze snel. We sukkelen naar huis waar ze zo snel mogelijk de rust van de sofa opzoekt. Morgen zien we wel weer verder … 

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/230820...

 

20:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

06-08-14

03.08.2014 Ibis Puurs

Speciale wandeldag vandaag. Hier in Puurs stapten Linda & ik voor het eerst samen op zondag in 2003. Deze dag kwamen wij ook Joost voor het laatst tegen op een wandeling. Hij liep ons voorbij bij het Fort van Liezele. Toen hoopten we dat het voor hem nog allemaal zou goed komen, het mocht niet zijn.

Ik ben niet echt gemotiveerd vandaag, wil het bij een rustige 30 kilometer houden. Lut & Luk gaan voor de marathon en zijn voor ons op pad. De parkoersmeester trekt meteen alle registers open. We stappen naar de watertoren en Domein Tekbroek. Zeg maar het mooie groen rondom de diep ingesneden Vliet. Dan volgen prachtige dreven door de weilanden en akkers : Borgerhoutdreef, Turkenhofdreef en Klein Hoevedreef. Al is het dan nog maar 09:00 toch is het lommer en een zuchtje wind al welkom. In open veld bloemkolen en prei, het zou anders Puurs niet zijn ! Vanaf de Calsterhoeve gaat het naar centrum Oppuurs en onze eerste pauze na 5 km. Monique & Roger zijn er ook weer, net als ultraloper Patje overigens.

We verlaten het dorp langs een gracht en stappen de straten van Nijvendries in. Achterafjes door de velden zijn gebetonneerd, de fietsende mens ter wille. Aan de overkant van de oude spoorweg krijgen we onverhard aangeboden door het maïs. Bij De Waggel (Sint-Amands) lopen we terug het weidse landschap in over de asfaltwegjes van ’t Hoogste. Fietsers van de Bornemse 100 komen ons tegemoet. Wat straatjes van Mariekerke zetten ons af bij Heimolen, een vroegere maalderij voor veevoeders. Dan stappen we het groen in van bosjes en weilanden, vrijwel tot de rustpost bij KVS Branst. Xavier heeft er dan al de lus van de 42 kilometer opzitten en is zeer te spreken over het parkoers. Met stip te noteren dit !

Linda heeft zo haar plannetje. Dat ik de lus van 8 kilometer hier niet wandel, daar kan ze mee leven. Maar de extraatjes van de marathon verderop naar de finish, die wil ze er maar wat graag bij nemen. Wie ben ik dan om haar tegen te spreken ! We volgen tarmacjes in het groen richting ’t Hoogste en de ‘woefkes’ van ’t Hoogstehof, een hondenhotel. Duiken dan de akkers en het manhoge maïs in richting Oppuurs. Het extraatje loodst ons in eerste instantie over een slingertarmac met hele horden fietsers als passanten. Het is voortdurend aandachtig wandelen om hen niet voor de wielen te lopen. Het kapitaal aan materiaal dat ons voorbij rijdt is trouwens niet te schatten. Weg van de ‘bikes’ gaan we de oude spoorlijn op. Linea recta nu terug naar Oppuurs, omgekeerd aan de Doto tot de rustpost bij het lokale voetbalveld. Hobohem tekent er ook present alsmede ex-collega’s van mij. Ik werkte dan ook 19 jaar in Kalfort. Het is steeds weer een hartverwarmend en blij weerzien. Toch een hele brok uit mijn leven geweest.

We lopen nog eens de akkers in van bloemkolen en prei, geoogste venkel ook. Er valt niks meer te rapen dit jaar. Stappen door de straten van Achterheide voorbij de kapel. De langere afstanden mogen kiezelige paden op langs nog meer groenten. Draaien door de nieuwe wijk en rondom het Hof ter Bollen, dan volgt de Steentjesstraat, onverhard tot tehuis ’t Onzent. Tot onze verrassing is daar de rustpost gevestigd en niet in het fort van Liezele.  De toetsenman speelt voor een lege tent, de wandelaars zitten achter het hoekje op het terras in de zon. Wij pikken Sloeber Anita op en maken het laatste wandeluur als trio vol. Wandelen langs de chalets van Walsingen en voorbij een manege met springconcours richting Kalfort en zijn Fabiolapark. Er hangt onweer in de lucht. We reppen ons langs een waterloopje tot het Fort van Liezele. Lopen achterom langs de plas om weer het maïs in te duiken. De laatste kilometer vanaf het Puurse Sociale huis en we kunnen Duvelen !

Moeten even vluchten voor een buitje maar sluiten op het terras bij de Kollebloem af met ondermeer Herman Stroboer. Ook deze klassieker zit er weer op voor dit jaar. Volgend weekend staat volledig in het teken van onze eigen organisatie in Overijse. Tot dan.     

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/030820...

 

 

 

21:14 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

02.08.2014 Vosbergstappers Rumst

Een stevige plensbui vergezelt ons tot afrit Rumst van de E19. Als we de parkeerweide opdraaien is ze alweer voorbij en dat zal zo voor de rest van de dag blijven. Een koppeltje Langdorpers tekent present, hun aanwezigheid duidt op een kwaliteitsparkoers en dat verwachten wij ook. Ik opteer voor een tocht zonder de 10 kilometer naar Waarloos en terug. Pik liever alle lussen vanaf de Walemse visput mee.

We volgen dus meteen 42 2x langs stille straatjes van de Lage Vosberg. Ze zetten ons af in het natuurgebied van de Oude Spoorwegberm en zijn kikkerpoeltjes. Moeten vervolgens wat straten lopen richting Lazaruskapel en de brug over de Nete bij Walem. Een strookje dijk en we stappen tot de rustpost waar we Monique & Roger ontmoeten. Tja, er zat een verbindingsstukje in deze etappe maar het kan echt niet anders.

De langste lus van 8,7 kilometer wordt meteen een pareltje. We duiken het domein van Abdij Roosendael in na het begroeten van een stille Jean-Marie. Lopen langs een gracht tot het , nu nog verlaten terrasje. Krijgen dan een mooi extraatje door een weide en langs zijn de horizontale boom, een merkwaardig fenomeen. Terug de Netedijk op dan tot de waterwinning. Mogen langs de lommerrijke kant van de plas lopen, uitkijkend over een pleiade aan waterwild, zonder Canadaganzen. Duiken dan de bossen van de Mosterdpot in met zijn rijke flora aan varens. Snoodaards hebben een lint dwars over de te volgen route gespannen, wij spelen voor parkoers herstellers. Het groene lusje voert ons aanvankelijk naar tehuis Ter Elst. Aan de overkant van een drukke steenweg wacht een verrassing … het Fort van Duffel. Ons totaal onbekend en naar verluid nog maar enkele maanden wandelbaar. We maken een ruime lus in het groen rond de plas met weelderige plantengroei. De terugweg gaat traditiegetrouw langs villaatjes in het groen tot het bos van Roosendael. Hoog tijd om de innerlijke mens te versterken.

Het weer lijkt te keren als we dwars door Walem richting Battenbroek stappen. Mogen een prachtig vochtig pad bewandelen langs een gracht weelderig begroeid met balsemien en zijn speciale geur. Verse netels zorgen voor extra adrenaline en tempo in de beentjes. Dokkeren vervolgens over het Emmaüs kasseitje tot de watertoren en dan wacht het jonge groen rond het Fort van Walem. Groentevelden zetten ons af bij de bewoning van Elzestraat. Een paar stille straten maar en we mogen alweer een landdijk op. Deze voert ons terug naar Roosendael en onze centrale rustpost bij de visclub. Clubmaat Jakke en zijn dame tekenen present net als Sanne & Steven. Jo & Marie-Louise ook, de zoete inval dus zowat voor ons.

Wij moeten terug naar Battenbroek en wandelen er nu onderaf de E19 in puur natuur. Lopen zowat een balsemien brousse in en genieten van de heerlijke, beetje wilde natuur. Bereiken de Netedijk bij de befaamde Blauwe Bruggen van Rumst. Aan zijn overkant sluiten Sanne & Steven bij ons aan. We wandelen door het parkje en langs de visvijver naar de volgende groene strook. Mogen nu genieten van de Oude Netearm vrijwel tot rustpost De Zwaluwen, tennisclub bij een prachtige dreef net naast de E19. Hebben nog ruim 3 km voor de boeg. De parkoersmeester geeft zich nog niet gewonnen. Hij heeft nog een blubberpad in de aanbieding onderaf de E19. Dan is het wat serres kijken en een paar paadjes langs schapenweiden tot de finish. Een gezellige babbel bij het gerstenat, opgedofte dames en heren nemen stilaan de plaats van de wandelaars in. Vlaamse zangers komen hen vanavond vermaken. Wij rijden meer dan tevreden naar huis terug, nagenietend van één van de mooiste tochten in de verre omgeving.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/020820... 

  

21:11 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

30-07-14

27.07.2014 Dauwstappers Edegem

Voor het eerst 35 km vanuit Edegem, daar hebben we wel oren naar. Roger & Monique kondigen hun komst aan en die zijn bij ons toch bekend als wandelende fijnproevers. Negen km met de auto en we parkeren op het plein bij Hangar 27 & Fort 5. Even wat bijpraten met dorpsgenoten en we gaan op pad. Tegendraads t.o.v. het voorstel gemaakt door de parkoersmeester want zo zijn we. Beginnen met de kleine lus van 5,4 km die als afsluiter bedoeld was. Een prachtige laan met majestueuze kastanjebomen en dan villaatjes kijken op grondgebied Wilrijk. Voorbij Sint-Augustinus een eerste parkje met grintpad. Dan moeten we naar de overkant van een drukke steenweg en voorbij het fabriek van Rizla, sigarettenblaadjes. Hier wacht een pracht van een groen pad dat parallel loopt met de E19. Je zou het niet verwachten zo’n mooie natuur net naast een snelweg. Een tunneltje loodst ons onder het geraas door. Nog één straatje villa’s en we zijn opgewarmd, zowel letterlijk als figuurlijk.

Meer bekend volk in de startzaal deze keer met Patje Stroboer, Hobohem Linda & Charles, Borgerhouters Albert & Yvonne. Elkeen gaat zijn eigen weg, loopt zijn eigen afstand. We wandelen opnieuw onder de kastanjebomen richting Mortsel. Weten wat komen gaat, de prachtige groene dijk die dwars door de gemeente loopt. Heerlijk wandelen over meerdere kilometer tot Klein-Zwitserland en nog meer groen. Schitterend is dit en over de volle lengte gebruikt door onze gastheer. Een strookje langs de spoorbaan nu, de uitvalsijzers van Antwerpen. Snel terug het woeste groen in. Paden zijn getrokken met de bosmaaier tot de volgende spoorbaan. Langs Sint-Amedeus gaat het dan richting station Mortsel. Nog een strookje spoorbaan, een wat oudere residentiële wijk en we bereiken rustpost ’t Centrum. Er staan al 13 km op de wandelteller.

Er wacht nu een opdracht van net geen 11 km. We vrezen de warmte. Voorbij de kruising met de vorige lus lopen we opnieuw Klein-Zwitserland in. Bij de volgende straat komen we twee dames tegen die fout gelopen zijn. Ze waarschuwen ons dat er verderop geen pijlen meer te vinden zijn en keren op onze aanwijzing op hun stappen terug. Bij een supermarkt komen we inderdaad in de problemen. Een telefoontje naar het noodnummer brengt soelaas. Moeten een kiezelwegje in dat naar een pad tussen spoor en tuinen leidt. Brengen de parkoersmeester op de hoogte van de verdwenen markering. Bewoners die in hun tuin dineren bekijken ons met donkere blik. We denken de pijlendieven te kennen. Stappen lachend en grappend het paadje af tot station Mortsel Liersesteenweg. Duiken dan woonwijken in waar de pijlen erg hoog zijn opgehangen. Zal zeker zijn reden hebben. Onze gastheer rijdt voorbij met de fiets. Gaat verderop in Boechout het parkoers controleren. Vreest schade want er is een muziekfestival aan de gang. Klasse hoor, de service van deze man. We wandelen door een parkje en vervolgens middels een tunneltje onder een spoorbaan door. Passeren het kampeerterrein van de muziekliefhebbers. Het is er rustig en gemoedelijk. Moeten nu de open ruimte in, door akkers en weilanden. De Koperen Ploert kent met ons geen genade, pfff dit is zwaar. Het is zo een moment waarop je jezelf afvraagt waar je in godsnaam mee bezig bent. We stappen in een brede, zonovergoten boog rond het Fort van Borsbeek. Dokkeren over een kasseitje en grintpaden verder. Komen bij een boerderij uit waar Charles ooit stopte voor een ijsje. Ondanks stil protest van Linda ben ik niet te verwurmen. Drie heerlijke bollen vanille ijs zorgen voor mijn koeling. De vliegen die uit de hete stallen komen neem ik er voor lief bij.

Nog een kilometertje rechtdoor over beton door het maïs tot rustpost Cantincrode, die wij uiteraard overslaan. Een drukke baan loodst ons over nog meer sporen. We duiken het lommer in bij kasteel Cantecroy en even verder wacht Fort 4. Onze gastheer toont zijn klasse. Laat ons genieten van verweerde gebouwen en de paadjes rond de vijvers. We lopen vervolgens letterlijk over het station Oude God, hoog en veilig en volgen nog meer dreven langs ‘den ijzeren weg’ die hier naar Mechelen & Brussel loopt. Wandelen door de nieuwe wijk Windhoek en het parkje met dezelfde naam. Mussenberglei is een lommerrijk kasseitje dat ons geleidelijk naar de basiliek van Edegem voert. Een paar hete straten en we kunnen een laatste keer pauzeren. Hebben nog een uurtje stappen voor de boeg.

Krijgen het gezelschap van Hugo (Kleitrapper uit Mortsel). Bespreken de toch wel als neerwaarts ervaren evolutie van deze vereniging terwijl we genieten van het prachtige park van Hof ter Linden, recent open gesteld voor het brede publiek. Doorkruisen vervolgens de moderne gebouwen van een rustoord alvorens Fort 5 op te zoeken. Een laatste keer zorgt onze parkoersmeester voor een heerlijke omzwerving door de verweerde gebouwen en de heerlijke wandelpaden langs het water. We vergeten er onze vermoeidheid bij. Onze gastheer bereikt met ons de finishlijn. We feliciteren hem heel terecht met de prachtige prestatie die hij hier vandaag heeft neergezet. Er kan nog net een terrasje af met onze lievelingsdrank. Met Albert, Yvonne en Hugo sluiten we de zaak. Zijn net voor een plensbui veilig in ons karretje. Zijn het eens, deze tocht is een heuse aanrader die ongeacht de gewandelde afstand heel veel te bieden heeft. Men zegge het voort …      

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/270714...

19:56 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -e

23-07-14

21.07.2014 Wandel Mee Ruisbroek-Sauvegarde

De weergoden gunnen ons een thuismatch. We pikken etappe 3 van de Klein-Brabantse ‘5’ op. Wandel Mee Ruisbroek-Sauvegarde zijn onze gastheren vandaag in een piepklein zaaltje. Gelukkig kunnen wij een terrasje doen voor de start en gezellig keuvelen met vele bekenden. Kleine en grote lus, ook vandaag weer. Wij beginnen met het kleintje van net geen 6 km. Bij een grijs en zwoel zwerk gaan we op pad. Huisjes kijken tot het gemaal op de Vliet. Dan genieten over het grintpad langs de diep ingesneden waterloop tot café Den Dam. De volgende landdijk liepen we recent meerdere keer maar hij blijft mooi. Over het rode fietspad langs de hoofdweg terug naar het dorp. Een achterafje en we staan in de Kerkstraat en stappen terug naar start/finish onder de kerktoren.

Babbel met Jefke die onderweg van Willebroek het parkoers oppikte en daar gaan we weer. Snel het groen in deze keer, langs een gracht en weelderig orchis. Tot het gemaal van daarstraks en dan de kanaaldijk op. Aan de overkant ligt Hellegat, wij lopen tot de kleine Boomse jachthaven. Slaan dan de groene industrieweg in tot het kasseitje richting Boom. De parkoersmeester weet van wanten, hij stuurt ons gemaaid wild terrein in, lekker wandelen. Bij Prayon gaan we onder de spoorbaan door. Even verder ligt de rustpost, verscholen in het groen bij kleiduifschieters. Ik heb een dipje, moet stevig bij eten.

Langs vijvers lopen we terug naar Prayon en dan door het groen parallel de spoorbaan over een fietspad. Honderden meter verder mogen de langste afstanden echt het groen in. Het lijkt wel een brousse waar we door lopen. Er loopt een eenmanspaadje ja, maar rondom netels en andere steke dinges. Echt ons ding dit ! We ruilen het echte wandelwerk voor tarmac langs een denkelijk verlaten spoorbaan. Steken hem over en lopen terug naar het dorp. Krijgen het gezelschap van de Hopbelletjes Brothers die van de 25 lus af komen. Café rust nu, letterlijk, clubhuis ook.

Nemen weer ruim onze tijd vanwege de vele bekenden en gaan op pad voor de extra lus. Achterafjes loodsen ons naar onverhard en maïs. In de volgende wijk zijn we ongewild even getuige van echtelijke twisten, we reppen ons voort, snel wezg van het getier. Mogen uitgebreid genieten van peis en vree wandelend over een breed pad langs een kroosrijke, groene gracht. Zalig ! Een strookje spoorbaan de ‘Hopbelletjes’ ter wille en betonbaantjes loodsen ons door de akkers terug naar het dorp. Loopt ‘facteur’ Rudy’ daar niet voor ons door de slingers in het groen !  Hij vertrekt voor ons van de laatste rust, wij zijn al aan ‘den Duvel’.

Wandel Mee haalt dit jaar echt alles uit de kast. Hof ter Zielbeek, zijn grot en kruisweg, dat hadden we verwacht. Het strookje puur natuur erna is echt de zoveelste meepakker vandaag ! In de laatste straatjes passeren we ook nog de prachtige Sint-Catharina kapel. Door het zware weer houden we het bij 25 km vandaag, keuvelen nog gezellig na met Rudy en laten den Duvel smaken. Wandel Mee heeft ons verrast vandaag, dit was de mooiste tocht die wij er ooit liepen. Ondanks het somber grijze zwerk rijden we blij gezind terug naar Hemiksem, bedankt Klein-Brabanders ! 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/210720... 

 

 

21:31 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

05-07-14

29.06.2014 Olympic Deurne te Vorselaar

Vandaag organiseren de Kleitrappers hun jaarlijkse grote tocht. Hadden wij net als vele wandelaars al een tijdje onze bedenkingen bij hun ‘woekerprijzen’, het onverwachte ontslag van parkoersmeester Jean-Marie doet mij afstand nemen. Gelukkig hebben wij een meer dan waardig alternatief met de parkoersmeester ‘van euver ’t woater’ die met Olympic Deurne in het Kempense Vorselaar organiseert. Geef toe, een merkwaardige combinatie. Het weerbericht oogt niet te best maar toch wagen we het er op om tuf-tuf tot Herentals en verder te rijden. Het is rustig in de startzaal, we zijn dan ook erg vroeg voor de slechts 30 km die we wensen te stappen vandaag.

Negeren dus de lokale lus van 12 km straal, iets wat wij vorige keer anders deden. Zetten nu gelijk koers door de straten van Guldenpad tot de eerste boszone. Noeste marathonlopers zoals Dré Janssens gaan ons voor door het bronsgroen eikenhout. Spar gaat langzaam over in beuk tot we bij kasteel Schrans Devries Grobbendonk bereiken. Moeten helaas de paraplu bovenhalen om door stille straten en een eerste keer langs de Nete de rustpost op te zoeken. Vroeger dan voorspelt deze nattigheid.

Moeten van hieraf twee lussen lopen, de eerste bijna 10 km lang. Bij nauwelijks aflatende regen doorkruisen we nogal wat straten alvorens opnieuw het groen te vinden. Worden grintpaden en achterafjes richting Vliegenzwam en Pulle. Snijden ongewild een hoekje af, een wandelaar voor ons volgend. Na de Pulse bebouwing volgt Lovenhoek en zijn fietspad langs de bosrand, tussen bos en paardenwei dus. Stappen door het landelijke Pullaard met de plu als onze beste vriend. Mogen dan weer het dichte gemengde bos in en zijn heerlijke, maar toch wel natte paadjes. Bij het Grobbendonkse kerkhof komen we het groen uit. Het is zowaar even droog. In de zaal zit Martin te pronken. Vinden elkaar ook zonder afspraken en toestanden, zegt ie glunderend.

Uiteraard trekken wij samen verder. Mogen meteen de dijk van de Kleine Nete opzoeken. Toch jammer van dat teveel aan hemels vocht. Ruilen de natuurlijke waterloop in voor het ‘menselijke’ Albertkanaal en dit tot Eisterlee. Duiken dan de volgende bosstrook in voor heerlijk Kempens wandelgenot. Veel straten komen er niet meer aan te pas tot onze laatste pauze in centrum Grobbendonk. Intussen hebben we al lang begrepen dat we het omgekeerde parkoers lopen van voor een paar jaar. Ja, waarom ook niet, goed is goed, wat de richting ook weze. Mogen zowaar bij een stralend zonnetje Grobbendonk uit wandelen. Duiken een laatste keer de Kempense bossen in, aanvankelijk met wat chalets. Bij Niemandshoek is het uit met de pret. Enkele straten loodsen ons naar de rand van de Vorselaarse kasteeldreven. We vangen er een glimp van op en … kunnen dan aan de Duvel. Waardevol alternatief voor De Kleitrappers merkt Martin op die hier voor het eerst was. Stille wenk nu de Kleitrappers op deze datum de langere afstanden vaarwel zeggen …    

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/290620...

21:04 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -v

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende