19-05-15

14.05.2015 Wandel Mee Ruisbroek te Puurs

De bezuinigingsfobie van De Lijn daagt ons uit. Eerste bus van Boom naar Dendermonde om 10:30 ! Maar wij zijn geen doetjes, wel wandelaars. Vertrekken om 08:00 vanaf de Boomse Markt over de beide waterlopen richting Prayon-Rupel. Pijltje voor fietsers richting Puurs, meer hoeven we niet. Wandelen zo’n 6 km ‘immer gerade aus’ langs de spoorbaan maar wel in het groen tot station Puurs. Hebben ons opwarmertje daarmee gehad.

Vandaag staat de wandeltocht in het teken van het Klein Brabantse witte goud, asperges. Korte opdracht dus van slechts 21 km. De langste afstand krijgt meteen een extra lusje aangeboden van ruim 4 km. Corrie, nog een beetje moeilijk te been maakt er dankbaar gebruik van. Via Hof Ten Berg duiken we de weidse akkers in, granen in de was en natuurlijk bloemkolen, de echte trots van Puurs. Keren op onze stappen terug  door de prachtige vallei van de Vliet.  Haast dichtgegroeide beken, donkere plassen en een grindpad dat ons tussen al dat moois doorloodst. Heerlijk stukje natuur tot de watertoren. Nog even een ommetje langs de oude spoorbaan richting Dendermonde, een toertje langs de markt op het kerkplein. Fraaie opener dit.

Het langere werk begint met nogal wat straten richting Fort van Liezele. Zien we de omgeving eens bij ontluikend maïs i.p.v. de twee meter hoge planten. Maken een kwart van de plas rond en gaan dan weer tarmac lopen richting Breendonk langs Essendries. Het ommetje stuurt ons finaal naar Kalfort en zijn woonwijk Fabiolapark. Ik ben hier heel bekend wegens net geen twintig jaar werkzaam geweest. Pauzeren doen we in een splinternieuw maar veel te klein dorpshuis. Kunnen nog net twee stoelen bemachtigen en een terrasje doen met zicht op een hypermoderne stenen kruisweg, massieve beelden.

De Hobohemmers en Patje Kloek blijken ons voor te gaan op de lus van de 21 km. We volgen even de spoorweg, omgekeerde richting van daarstraks en duiken dan de weidse velden in. Weilanden zijn steevast omgetoverd tot een gele zee van boterbloemen. De paden liggen er stoffig bij in de Kleine Amer. Een tarmacje slingert ons door het groen richting Ruisbroek en nog eens de spoorbaan bij het station aldaar. Nog één wijkje en we duiken moerassig groen in. Heerlijk stukje natuur langs helgroene kroosgrachten. Stukje spoorbaan (nog eens) en dan het Coolhembos. Schitterend biotoop met tot onze verbazing een gracht die ooit dienst deed als waterweg in verbinding met … de Rupel en Hemiksem ! Na het Fabiolapark pauzeren we een laatste keer in Kalfort. Het is er al wat rustiger.

De laatste drie kilometer wordt niet veel soeps meer, denken wij. Strookje spoorbaan uiteraard maar dan wordt het tot onze verbazing weer feest. Een heel leuke oude kasseiweg in het groen zet ons af bij de expresweg en dan duiken we meteen de  velden in met de magistrale kerk van Puurs als baken. Het geurt er zowaar naar daslook. Mobieltje geeft signaal, Martin zit op ons te wachten ‘voor een kop koffie’. We reppen ons naar de finish voor een toch gezellige babbel met onze onfortuinlijke wandelmaat. Hij ligt echt wel in de lappenmand met een geblokkeerde knie. Linda krijgt hem aan het lachen met haar verhaaltjes over ons wedervaren. Na en uurtje of zo nemen we afscheid … busje komt zo. We duimen voor je makker !!

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/14052015Puurs

 

21:35 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

13-05-15

10.05.2015 Sinjorenstappers Wilrijk

Op zondagochtend ontvluchten we Hemiksem. De gemeente organiseert de jaarlijkse garageverkoop en om 08:00 ziet het er al ‘zwart’ van het volk. Langs Kerkeneind, Cleydaellaan en A12 is het 5 km wandelen tot het Edenplein in Wilrijk. Deze wijk werd blijkbaar als motel gebouwd voor de Wereld Expo van 1958. We kunnen meteen een terrasje doen en genieten van een kopje koffie aangeboden door de Stroboeren. Veel bekenden ook met Patje Kloek, Corrie en de Jakke met wederhelft, net als Bea en Jerome. Het parkoers oogt prachtig en komt zoals Linda al ontdekt had tijdens haar fietstochtjes tot randje Hemiksem. Kan ik meteen een ‘eigen’ omloop bedenken, wat ik maar al te graag doe, beetje dwarsliggen.

Maar we gaan stappen ! Duiken meteen het groen in over een gelig grindpad langs de Kleine Struisbeek richting U.I.A.. Vervolgens ,na een splitsing, onderaf de E19 langs opvallend veel populieren. Vanaf de Losweg (verwijzend naar een oude spoorbaan) is het straten lopen langs een nieuwe wijk in volle opbouw tot rustpost De Schrans. Zijn slechts 4 km ver maar babbelen toch even bij met ons aller Herman. Hebben een etappe van ruim 8 km voor de boeg die volgens Linda (Nijlen) zeker de moeite waard is.

Passeren een Bufferpoel met onze kwakende vriendjes en stappen dan richting en rond de sportterreinen van Kattenbroek, over een Finse piste. De Edegemse Bergen, lang geleden dat we er nog eens door liepen. Prachtige woeste natuur door terreinen die ooit opgespoten werden bij de aanleg van de E19. Is al serieus bebost gebied met beekjes, poeltjes maar ook enkele kale zandvlaktes. We volgen aan de overkant even de Kontichse steenweg bij Groeninghe. Keren op onze stappen terug onder een brug en duiken opnieuw het prachtige domein binnen. Ziet er hier wel anders uit met een tarmacje en later zandwegen tussen overwegend berk en wilg. Er hangt een merkwaardige geur die mij aan gekonfijte vijgen doet denken, geen idee waar die vandaan komt. Na een lange, prachtige omzwerving bereiken we een golfterrein en terug de Losweg. Deze lus was inderdaad schitterend.

Na de welgekomen pauze trekken we verder. Over de kasseitjes rond het Edegemse Hof Ter Linden en vervolgens langs het immens grote RVT Immaculata. Dan gaat het rechttoe, rechtaan naar Fort V – waar we netjes rond lopen over een fietspad in het groen. Vreemd, waarom niet door het park ? Later zal blijken dat de pijler van dienst zich van laantje vergist had. Er zin ergere dingen in het leven. Aan de overkant van de Prins Boudewijnlaan traditiegetrouw wat villaatjes kijken en dan onder de E19 door richting Volkstuintjes. Ook Fort VI negeren we en stappen meteen naar Park Steytelinck, zijn zeer gemengd publiek qua leeftijd en kleur en zijn mooie fonteinen. Pauzeren doen we op een bankje in de zon, onder de witte kerktoren.

De kortere afstanden beginnen aan hun laatste etappe wij moeten nog richting Bist en Wilrijkse straten en achterafjes tot de A12. Aan zijn overkant bereiken we algauw vissersclub De Meyvis en Fort VII. Mogen nu wel heerlijk flaneren onder oude bomen langs de ruime plas, schitterend ! Even een stukje beton langs de wielerpiste van Wilrijk en we duiken voor de tweede keer binnen de paar weken het Schoonselhof binnen. Schitterend hoe de rode beuk ons in volle ornaat ontvangt. Kikkers kwaken in de vele poelen, overal rondom de laantjes straalt het prille groen. Het is wel opletten met de bepijling die zuinig is en soms te laat aangebracht. Er blijken zich nogal wat wandelaars in te verslikken en daar zijn wij voor één keertje niet bij !  We verlaten de begraafplaats bij de Uno-laan, die we ten einde lopen tot bij de baseballers van Pioneer. En dan gaan we uitgebreid genieten van Fort VIII, één van onze favoriete biotopen. Mogen er haast helemaal rond lopen met nog een extraatje rond de voetbalvelden van Berkenrode. Elastische 8,3 km zowaar maar van heel hoge wandel kwaliteit.

Berkenrode, we doen er een uitgebreid terras met onze Borgerhouters en Hobohemmers. Zullen zowat als laatsten terug vertrekken voor een eigenzinnige 7 km. VN-laan, Moerelei en Valkenisseweg, we kennen het uit het hoofd. Langs de Witte Hoeve en de Groenenhoek  lopen we de eerste kilometers van onze klassieke GR-tocht naar ’t Stad. Bij het zigeunerkamp verlaten we het parkoers en keren langs het Mastenbos naar Hemiksem terug. Ik reken dat we zo’n 38 km in de benen hebben vandaag. Was een heel aangename tocht waarbij de afpijling soms toch wat te wensen overliet, een aandachtspunt. Het volgende lange weekend plannen we, nu we helemaal autoloos geworden zijn, Puurs, Belsele en Elewijt. U leest het vast wel weer …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/10052015Wilrijk

21:52 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

05-05-15

03.05.2015 Sinte-Amelberga Zandhoven

Gisteren liepen we nog eens ons toertje door de parken van ‘t Stad tot Sint-Jansvliet, algauw zo’n 25 km. Alleen op de Meir heerst enige drukte, cafeetje ’t Zand biedt voldoende vrije plaatsen op z’n gezellig terras. Kan ik nog eens een Triple d’Anvers degusteren, pittig beetje amber biertje.

Vandaag bestaat onze aanloop van 3500 meter uit de Antwerpse Singel van station Zuid tot station Berchem. Bus 420 doet de Rooseveltplaats niet meer aan. Een vlotte rit van 35 minuten zet ons af centrum Zandhoven en bij Fanfare Sint-Amelberga, tocht die ik nog nooit wandelde en Linda slechts één keertje jaren geleden. Geen bekenden in de zaal en een parkoers dat uit twee lussen bestaat.

Beginnen er aan met de 14 km zoals de parkoersmeester het ons aanbiedt. Het is even wennen aan de vrij donkere pijlen. Het zwerk ziet ook al grijs maar thuisblijven dat doen we niet. Langs brede paden stappen we tussen hooi- en weilanden richting autobaan. Brug over en we zijn in Halle (Zoersel). Geheuvelte biedt ons heel wat bospaden aan die wel stuk gereden zijn door zware machines. Beetje technisch dit. Bij een stoeterij improviseert de parkoersmeester met zijn grasmaaier een pad tot rustpost ’t Lekker Koeike. We komen er Willy & Annie tegen. Ik heb één vraag voor jullie, zeg ik. Het antwoord is ‘ja’ repliceert Willy gevat. Uitleg en commentaar zijn voor ons allen gelijk. We hadden het zien aankomen maar kunnen het toch moeilijk van ons afzetten. Hopen dat het voor allen in de juiste plooi valt.

Na de pauze loodst een pracht van een kastanje dreef (met kaarsen) ons richting Gescheurde Heide. Hoe we het voor elkaar kregen weten we niet maar we missen een afslag naar links gemarkeerd door 5 pijlen ! Worden door een lokale bewoner dan ook nog eens fout weggestuurd en hebben meteen een extra kilometer in de benen. Het regent zachtjes als we langs een grote plas lopen en vervolgens door jong bos de anti-tankgracht volgen. Een heel eind verder duiken we onder de autobaan door en zetten langs halfopen terrein koers naar de bewoonde wereld. Een rood fietspad loodst ons naar Massenhoven. Een laantje in het Begijnenbos, wat huisjes kijken en dan volgt het Gemeentelijke Speelbos. Bij Het Veld lopen we opnieuw in de bebouwing. Achterafjes loodsen ons terug naar het chalet van de fanfare. Einde eerste oefening.

De tweede lus is 19,5 km lang. Beggard loodst ons over tarmacjes door open terrein, voornamelijk weilanden. Zwaluwen razen aan hoge snelheid laag over het terrein, er is regen op komst. We komen bij een andere snelweg uit, volgen zandpaden afgezoomd met nogal wat brem. Hooidonck  lees ik op een naambord bij een RVT. Lopen nu lange dreven in het groen terwijl weelderige partijen paardenbloemen voor extra kleur zorgen. Pauzeren doen wij bij een kleine visput waar alles in gereedheid wordt gebracht voor enkele uurtjes dobber turen. Een korte pauze en we stappen verder over een smal pad richting een domein. De parkachtige omgeving blijkt ook Zorgverbijf Hooidonk te noemen en lijkt op een voormalig klooster. Aan overkant van een drukke baan loodsen achterafjes ons door villa’s tussen de rododendrons. Vanaf Witte Hoeve  wachten enkele lange kaarsrechte grint- en zandpaden door de Stille Kempen. Helaas vinden de weergoden dit het juiste moment om ons copieus te begieten. Als natte eenden bereiken we de rustpost in een manege waar ex-collega Benny en zijn dame de enige wandelaars zijn. Er drentelt nog een koppeltje binnen, het zijn de enige wandelaars die wij tijdens deze lus zullen ontmoeten.

Het miezelt nog een beetje als we aan de laatste opdracht beginnen. Roosten loodst ons door halfopen gebied. We passeren nog eens de visput van daarstraks waar de deelnemers aan de prijskamp allemaal ‘onder zeil’ zitten. Voorbij het RVT  wachten alleen nog tarmacjes door open land en een vervolg langs straten van Zandhoven. Zijn om 16:00 binnen en wachten een uurtje op de bus. Groot is onze verbazing als deze uit omgekeerde richting blijkt te komen. Naar Berchem loopt over Massenhoven en naar de Rooseveltplaats over Halle legt de chauffeur uit. Wij gaan voor de tweede optie, die was er nu eenmaal eerst. Binnen de vijf minuten zijn we ook op weg naar Hemiksem, een meevaller. Geen onaardige Kempentocht dit en toch wat dun beklant met net geen 700 wandelaars. Volgend weekend trekken we denkelijk naar het ons onbekende Ramsdonk en naar Wilrijk, onze buurgemeente. Tot dan … 

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/20150503Zandhoven

 

21:41 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -z

01.05.2015 Kleitrappers te Rumst

De ‘feuftig’ brengt mij binnen het halfuur van Aartselaar tot bij het busstation van Rumst. De startlokatie van de Drie Rivierentocht ligt net om de hoek. Ik heb er dan al wel een opwarmertje van 3,5 km langs Cleydael opzitten. Linda is reeds aangekomen met ‘stalen peird’, een ritje van zo’n 15 km. Heel wat bekenden trouwens, Boechouters Jakke en zijn Madam, Willy en z’n vrouwtje uit Mortsel maar ook Jean & Liliane uit Anderlecht zowaar. De opdracht is korter dan verwacht, een kleine 26 km langs de waterlopen van de Rupelstreek.

We starten langs de Rumstse visvijver ‘Hoop Op Beet’ en door het gemeentelijk park waar dit jaar nog geen kikkers kwaken. Voor een voorlopig laatste keer stappen we over de Nete langs de blauwe brug. Deze gaat voor 5 maanden dicht wegens herstellingswerken. De roestplekken op het metalen gebinte zijn inderdaad duidelijk zichtbaar. Aan de overkant verlaten we snel de oever en duiken puur natuur in. Netels kunnen er gemeentjes prikken aan de beentjes. Duiken onder de E19 door en stappen met de Jakke als metgezel de eerste straten van Walem tot de klassieke rustpost in het, intussen vernieuwde, schooltje. Slechts 5,2 km op de teller en we lopen dus gelijk door.

Een strookje groen binnen voormalige abdij Roosendael en dan villaatjes kijken langs de Beukendreef. Aan de overkant van een drukke steenweg ligt het Fort van Duffel. Sinds een paar jaar kunnen we ook hier een aardig lusje lopen rond de plas en gebouwen. Bij Ter Elst weten we de rust bij Natuurpunt in de Mosterdpot nabij. Kunnen er zowaar een terrasje doen na 10 km wandelplezier. Voor de Jakke gaat het niet snel genoeg en hij muist er vanonder. Aan een gezapiger tempo volgen wij hem door het frisgroen, jong bos, verbaasd opkijkend naar pijlen van de Kadodders die hier volgende zondag  blijken door te lopen. Lijkt ons een nieuw parkoers voor deze club. Onder de nieuwe Netebrug door bij de AWW-plas en dan erover. We volgen het rode fietspad langs de drukke spoorlijn tot centrum Duffel. Bij de ruïne duiken we het stille stadspark in voor een lange omzwerving door zijn groen en waterpartijen. Watervogels zijn er nauwelijks, die zitten waarschijnlijk goed verscholen te broeden. Een pauw toont ons hoe mooi hij wel kan zijn. Langs de Nete lopen we terug naar de spoorbrug en dan de steenweg over. Komen Nestor tegen die net het lusje door het kleine bos van de Goorbosbeekvallei twee keer heeft gelopen. Wij houden het bij één keer en pauzeren even later weer bij Natuurpunt. Ze schenken er heerlijke Gagelaar en we laten ons verleiden, sponsoring voor de natuur zeg maar.

De terugweg vatten we aan langs een gracht onderaf de Nete. Hele zwermen muggen dansen langs het stilstaande water, het lijkt soms wel een zwart gordijn. Bij Roosendael gaan we de Netedijk op, niet te veel gehinderd door fietsers van allerlei pluimage. We duiken opnieuw het domein in en stappen langs de merkwaardige liggende bomen en gitzwarte waterpartijen. Op 50 meter van de rustpost in Walem slagen we er in fout te lopen en opnieuw de heenweg aan te vatten. Gelukkig ben ik bij de pinken en keer tijdig op mijn stappen terug. Wel merkwaardig dat wij over de aangegeven 4,2 km ruim 70 minuten wandelden. Nomineren de Kleitrappers dan maar voor de trofee van JPD, deze van de kartonnen meetlat.

Niet getreurd echter, het is mooi lenteweer en de tocht is prachtig. De laatste etappe wandelen we aanvankelijk langs de Netedijk terug richting Rumst. Een Hollandse rivierboot houdt er een slakkengangetje van een paar km/uur aan. Trouwens zelden dat we hier zo’n grote vaartuigen zien. Voorbij de brug onder de E19 duiken we de Oude Nete armen in. Puur natuur en voor één keer droge paden, zelden meegemaakt en het is nog maar begin mei. De kerk van Rumst doemt op, den Duvel wacht. Samen met Nestor doen we een terrasje op de speelplaats. Rond 17:00 wordt de terugweg aangevat, elk met z’n eigen vervoermiddel en pk’s. Het was een leuke, aangename wandeldag vandaag.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/1Mei2015Rumst 

21:39 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

27-04-15

26.04.2015 Dauwstappers te Zandvliet

Bus 772 vertrekt van de Rooseveltplaats met een twintigtal passagiers aan boord, zo’n 15 vrolijke wandelaars en een vijftal ‘ongelovigen’. Deze laatsten stappen onderweg af, het clubje stappers reist mee tot ‘terminus Stelplaats Zandvliet’. Het is algauw een uurtje reizen maar slechts 400 bijkomende meter lopen tot het aftandse startzaaltje Ruige Heide. De opdracht bestaat er uit drie lussen van respectievelijk 15, 6 en 4 km.

Even weifelen welke kant op en weg zijn wij, de bossen van donkere spar en frisgroen loof tegemoet. Bij grenspaal 261 splitsen de drie parkoersen. Wij beginnen met de 15 km en lopen vrijwel onmiddellijk alleen door domein Stoppelbergen. Voorlopig houden we het vlak en zanderig. Een open ruimte is dicht begroeid met heide. Langs het hekwerk van basis Woensdrecht komen we op bekend terrein. Hier wandelden we al komende vanuit Nederland met de Krabben en De Arend. Een strook met winters ogend, hoog opgeschoten geel gras, pas bewerkte nog kale akkers. Stappen tenslotte langs een gracht tot Camping De Watertoren, blijkbaar in Bels. Kunnen er zowaar een terrasje doen al oogt het zwerk intussen grijs.

Na de boterham vervolgen we onze weg voorbij een honkbalterrein. Stappen jong bos binnen, kuierend over van die heerlijke slingerpaadjes. Fort van het Moretusbos lees ik op een bord. Is in feite een omwalde kampplaats inclusief slotgracht. In vroegere tijden blijkbaar gebruikt door Spaanse en Franse legers. Heerlijke beuken dreven komen nu aan bod, met ontluikend groen en rood blad. Komt mij bekend voor en inderdaad, we passeren het zomerhuisje van het Putse kasteel Ravenhof.  We lopen er van weg over paden tussen de weelderige rododendrons, een paar stroken rustende heide ook. Langs een droge gracht bereiken we grenspaal 259 en een akker ‘grenspatat’. Enkele paardenweiden dan met het kabaal van de A12 op de achtergrond. Heide wordt terug jong bos en dra zitten onze eerste 15 km er op, net voorbij grenspaal 260 en een oud maar schattig dorpsschooltje.

Hoog tijd om nog eens een terrasje te doen. Veel bekenden zijn er niet behalve dan clubmaat  Jakke en zijn dame, tot onze verrassing de broertjes De Keyser ook. De volgende etappe bedraagt dus 6 km en is binnen de grotere eerste lus getekend. Stoppelbergen dus en deze komen nu toch wel aan bod tijdens de licht golvende tweede helft van de etappe. De eerste helft loodste ons over brede zandpaden langs waterpartijtjes. Ons voorlaatste terrasje doen we met Geertrui en Jan (met de pijp) en dus een leuke vlotte babbel. Zij hebben een lusje achterstand op ons, wij hebben nog 4 km voor de boeg. Opnieuw Stoppelbergen in dus voor een afwisseling van brede zanderige paden in het frisgroen en duistere wegeltjes onder dreigend donkere spar. Het geurt er nadrukkelijk naar look al kunnen we er de oorsprong niet van vinden. Derde keer bij grenspaal 260 en het schooltje, de Duvel wenkt.

Wat dollen met Lange Jan en lopen achter Jack en zijn Antwerpse vrouwtjes aan terug naar de bus. Ruim 20 wandelaars reizen mee richting Koekenstad waar elkeen zijn eigen richting uitgaat. Duizenden lopers reppen zich intussen over de Leien, elkeen in zijn eigen tempo.  Wij nemen tram 24 tot het Schoonselhof. Op ’t Kiel een stevige plensbui, die gelukkig voorbij is als wij de terminus bereiken. Net als vanmorgen leggen we de resterende 3,5 km af met onze eigen 2pk’s. Hebben zodoende ons doel bereikt, +30 km. Voor volgend lang weekend plannen we Rumst op vrijdag en Zandhoven op zondag. U leest het vast wel weer … 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/26042015Zandvliet

21:15 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -z

22-04-15

19.04.2015 De Stroboeren te Maria-ter-Heide

Dag twee zijn we een halfuurtje later bij d’Ouwe Kerk dankzij de zondagdienst van De Lijn. Op 1500 meter na volgen we vandaag braafjes de 30 km zoals door de parkoersmeester voorgeschreven. We pikken dus meteen het hobbelige pad langs de antitankgracht op en volgen het tot bij de ingang van het Park van Brasschaat.

Lopen opnieuw langs die gek in elkaar gegroeide bomen en langs nog meer grachten in de omgeving van de Miksebaan. Vreemd hoe dat uurtje verschil met gisteren voor een heel andere lichtinval over parken en grachten zorgt. Bij de plassen pikken we Denise & Patrick op die, fototoestel in aanslag, komen genieten van deze marathon. Anders dan gisteren ronden we nu na de pauze van de waterski wel de eerste plas. Waterkiekens zijn er duchtig in de weer nesten te bouwen of zelfs al te broeden. In het park van Brasschaat ontwaren we hoog in de bomen een broedende reiger. Is de eerste keer dat we dit zien net als vele van onze medewandelaars. Voorbij de kinderboerderij, drukker beklant dan gisteren, stappen we De Inslag in, ook anders dan gisteren. Een strookje bos, de wel erg eigentijdse Durentijdlei en daar is ons bankje in de zon weer bij de kerk van Maria-ter-Heide.

Linda & Charles lopen ons voor langs de watertoren, het jonge bos van Schietveld en de kasseitjes van de Vogelzangdreef. Vanaf het duivenlokaal in Gooreind zullen we los/vast samen lopen. Bij het vliegveld gaat het deze keer rechtsaf voor een ruime omzwerving over soms moeilijk begaanbaar terrein helemaal rond het vliegveld en puur natuur. Perron Noord  noemt de nieuwe rustpost net naast de controletoren. Het terrein zit afgeladen vol met zondagsmensen, we bemachtigen met heel veel moeite een bankje en een paar stoelen. Kunnen intussen genieten van vliegtuigjes die af en aan vliegen, van statige zwevers tot minuscule gemotoriseerden.

Hebben nog 7 km voor de boeg. Charles heeft een dipje terwijl wij letterlijk over de oude spoorbaan lopen richting Kapellen. Ruilen hem in voor een betonbaantje van de legerjongens. Dra volgt puur natuur. Zand baggeren naast de militaire basis. Vervolgens een prachtige, zonovergoten open strook met heide en andere vegetatie. Dan de nattige bossen in voor hobbelige paadjes tussen jonge boompjes. Het gebied is wel droger dan enkele jaren geleden maar van rechtdoor lopen is nog steeds geen sprake. We zijn dan ook wat langer onderweg dan normaal, zigzaggend de hobbeligste stroken vermijdend. Maar prachtig mooi dat het hier is, echt wel een Grande Finale voor deze tocht. Bij de ruïne van het fort weten we het einde nabij. De zaal is nog goed beklant als wij binnen vallen, toch zullen we als laatsten Ludo en kompanen verlaten. De Hobohemmers bieden ons een lift aan tot ‘oep ’t Zuid’ waarvoor onze oprechte dank. Hebben een schitterend wandelweekend achter de rug dankzij onze vrienden Stroboeren. Woensdag leggen de openbare diensten de riem even af en kan ik dus niet op het werk geraken. Ideaal om een dagje knooppunten te lopen tussen Heimisse, Schelle en Wintam. In het weekend trekken we denkelijk naar Lippelo & Zandvliet.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/19042015MariaTerHeide

 

18:56 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

18.04.2015 Stroboeren te Maria-ter-Heide

De tweedaagse van Maria-ter-Heide, wij vinden het de mooiste tocht van de Stroboeren. Willen er dit jaar geen lusje van missen en reizen dus twee dagen tot ‘de pepermolen’ en Lage Kaart. Op zaterdag bouwen we onze eigen dertiger, een combinatie van de aangeboden 42 en 20 km.

We beginnen met de eerste lus die alleen door de marathon freaks wordt afgewandeld. Stille straten loodsen ons richting moderne kerk van Lage Kaart. Dan gaan we uitgebreid huisjes kijken in het groen. Nou ja zeg maar kasten van villa’s terwijl we langs de Guyotdreef, de Kaartse Bossen en de Sionkloosterlaan lopen. Jammer genoeg laat de parkoersmeester het natuurdomeintje van De Uitlegger links liggen. Na ruim 8 km bereiken we een eerste keer de antitankgrachten en hun bruine water ‘koffie met melk’. Even verderop in de hondenclub kunnen we een eerste keer pauzeren. We weten dan het minste stuk achter de rug.

Pikken vrijwel meteen opnieuw de gracht op en ook de andere wandelaars die rechtstreeks van de startlocatie hier naartoe worden gebracht. Beetje technisch pad tot de Bredabaan. Op het water drijven grote groene massa’s, rottend blad vermoed ik. Aan de overkant van de steenweg volgen we nog een eindje het water en gaan dan een extraatje lopen door domeinbos De Inslag. Flaneren in de nog frisse ochtend over brede lanen langs beuk die stilaan kleur krijgt, rododendrons nadrukkelijk in de knop en immer groene ranke spar. Bereiken zodoende het park van Brasschaat waar de Hobohem family ook een frisse neus komt halen. Ruilen bij de Miksebaan het park opnieuw in voor de gracht en even verder wacht die prachtige achterliggende E10-plas. Rondden het water over het zandpad langs glimmend witte berk. De pauze bij de waterski is welkom, hebben er intussen 16 km opzitten en ik heb mijn dagje niet.

We verlaten de 42 km, gaan één etappe 16 & 30 km volgen. Terug dus naar het zandpad tussen de twee plassen, even de TGV spoorlijn volgend. Dan opnieuw antitankgracht en het park van Brasschaat tot de kinderboerderij. Laten De Inslag links liggen en volgen de kortste weg naar de kerk van Maria-ter-Heide en rustpost Belle-Vue, zijnde de Kerkedreef. Bankje in de zon, hoog tijd voor een bammetje na 21 km wandelplezier.

Aan de overkant van de Bredabaan stappen we langs de watertoren en een woningen complex dat denkelijk aan het leger toebehoort, tegen de kazerne aangebouwd. Typische woningen zoals ik ze ook kende tijdens mijn legerdienst in Duitsland, lang geleden. We duiken het jonge groen in van het Schietveld, over een slingerbaantje parallel met de Bredabaan. Er geldt ‘code rood’ brandgevaar wegens de droogte, midden april nota bene. Ruilen berk en liguster in voor kasseitjes aan de overkant van de steenweg. Dokkeren over die prachtige Vogelzangdreef waar toch aardig wat woningen worden gebouwd. De Rode Dreef loodst ons onverhard en zanderig langs weelderige rododendron tot de open ruimte van Gooreind. Pauzeren in het duivenlokaal, er zijn nog zekerheden in deze wereld !

Bewandelen intussen het parkoers van de 20 km en beginnen aan onze laatste etappe van ruim 7 km. Lange rechte grindpaden, tussen weelderige rododendrons door ook en langs villa’s op grondgebied Kapellen terug naar de Bredabaan. Een eindje rood fietspad en dan terug het groen in tot het vliegveld. We stappen rond de grasbaan en voorbij de hangars richting militair kamp. Ruilen beton in voor zand en een prachtig strookje puur natuur. Komen zodoende bij de plassen aan bij het ingestorte fort. We weten, nog een eindje antitankgracht en den Duvel wacht. Je hebt Linda toch terug meegebracht deze keer zucht voorzitter Ludo lachend. We hebben weer van deze tocht genoten, morgen meer en een ietsje anders. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/18042015MariaTerHeide

18:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

17-04-15

12.04.2015 Schorrestappers Boom

Het is nauwelijks 2 km lopen van Boom Markt tot de startlocatie in Recreatiedomein De Schorre. Het is overal nog erg rustig in de vroege ochtend, al staat het parkeerterrein al aardig vol. Linda kom even later dan ik aan, is weer met haar ‘stalen paard’ op pad. Het parkoers loopt richting Reet vandaag. Niet meteen onze favoriete richting maar we kennen de parkoersbouwer als bevlogen, dus dat komt vast goed.

Krijgen van de Schorrestappers een ‘appeltje tegen de dorst’ aangeboden en voor wandelaars komen ze dezer dagen steevast van Kitom. Weg zijn wij, langs de hockeyterreinen richting Rupeldijk. We volgen deze even stroomopwaarts en duiken dan de jonge bossen van De Schorre in. Onze gastheer slingert zijn wandelaars over smalle paadjes langs berkenbomen. De gekende zandvlakte wordt aangedaan en dan volgt een heel nieuw stuk parkoers rond een groen ogende, want klei houdende, vijver. We horen de eerste kikker kwaken, vogels zingen hun mooiste ochtendlied bij een stralend zonnetje. Wat is dit schitterend ! Het Kleibrekerspad voert ons hoog de heuvel op. We verlaten het domein en volgen fietspaden langs de Klinkaert richting Kerkelei en de kerk van Reet. Onderweg hangen nog pijltjes van de Kleitrapperstocht van een paar weken geleden. Foei, wat slordig ! Na een ruim uur wandelplezier pauzeren we in het Reetse Gildenhuis. Hebben nu een lus van 8 km voor de boeg.

De 28 km scheidt zich vrijwel onmiddellijk af van de andere afstanden. Huisjes kijkend stappen we richting Wilgenveld. Fietspaden loodsen er ons door weilanden. Moederziel alleen lopen wij hier richting E19 en wat parallel asfaltbaantjes. Langs groenten serres ook, al dan niet nog in gebruik. Voor ons stapt Begijnendijker Roger achter zijn vrouwtje aan in een vlot tempo. Langs de bedrijvenunits van Laerevelden gaat het richting Hoge Meentocht. Kunnen eindelijk het tarmac ruilen voor een korte omzwerving door het Stuyvenbergbos en zijn dichte sparrenpopulatie. Het rode fietspad dat van Rumst komt kunnen we een eerste keer verlaten voor een bezoekje aan de watertoren. Het uitzicht is er schitterend en reikt tot ‘de bollen van Brussel’. Nog een stukje fietspad, een parkje en we zijn weer bij de kerk van Reet. De overvolle rustpost laten we voor wat hij is en genieten van onze ‘bammetjes’ gezeten op een bankje in de zon.

Achterafjes en fietspaden loodsen ons naar Schensbossen en zijn bamboe kwekerij. Collega’s IJsetrippers die bloemschikken doen er hun inkopen. Een strookje Kleine Landeigendom (witte wijk) en de 28 km gaat er weer alleen vandoor. Een grote kolonie kraaien strijkt neer in de weilanden en de boer … hij ploegde voort. Langs bomenkwekerijen bereiken we natuurdomeintje De Reukens, grasland met een kikkerpoel. Achterom het winkelcentrum van de A12 lopen we verder door wijk Lindenbos tot voetbal Rupel Boom. Duiken een eerste keer het stadspark in met Bea en Jerome als gezellen. In het PTS pauzeren we een laatste keer.

Ik voel mij hondsmoe, laat het tempo zakken. Heb er de laatste tijd wel meer hinder van, voorjaarsmoeheid ? Aan het parkoers en zijn schoonheid zal het zeker niet liggen. Mogen opnieuw het stadstpark in voor een zwerftocht langs het beekje tot de Beukenlaan. Even verder ligt domein N, een must voor elke wandeling in Boom. Opnieuw zwerven langs jonge berk en soms nattige paden. Aan de overkant van de Kerkhofstraat wacht dan tenslotte opnieuw De Schorre. Chris (Ingelmunster) achterna lopend maken we een grote boog hoog boven de Tomorrowweide. Trappekes af dan en langs berkenpopulaties en groenige vijvers over de vlottertjes een laatste keer genieten.  Is dat geen Duvelke waard ?

De Schorrestappers vestigden vandaag een nieuw clubrecord met 2079 deelnemers. Meer dan verdient vinden wij want vooral de laatste paar jaar liepen wij bij hen telkens prachtige en mooi verzorgde tochten. Graag tot deze zomer in Niel dus.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/12042015Boom

 

 

 

  

21:58 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, - b

11.04.2015 Vaartlandstappers te Battel

Tony zit al op bus 500 als ik opstap aan de Helststraat in Aartselaar. Hij wisselt bij Boom Markt voor de 286, ik reis door tot busstation Rumst. Heb een extraatje van 5 km gepland langs de waterkant, Linda is op komst met de fiets. Net voor ik de startzaal in Battel bereik moet ik een stevige regenbui trotseren, Minneke krijgt het ook hard te verduren. We zijn er weer eens helemaal klaar voor. Willy (Mortsel) en zijn dame alsook Lucien, ze gaan ons voor. De Hobohemmers komen achterop. Stappen een eerste keer een strookje langs de Leuvense vaart. Worden er verrast door een kroostrijk gezin wilde eenden. Schattig toch hoe die ‘chippekes’ over het water lijken te lopen. We ruilen het kanaal in voor de Dijle. Worden met tussenpozen van hemelwater voorzien, het is een onaangename dag. Voel mij niet echt lekker maar in de luie zetel zou het zeker niet beter zijn, dus wandelen maar. We lopen onder de Mechelse ring door ter hoogte van de oude stortplaats, nu een mooie groene heuvel. Pikken dan opnieuw het kanaal Leuven-Dijle op dat ook dienst doet als scheepvaart museum. Onze eerste 6 km zitten er op. Annieken & Chris beginnen er net aan.

De tweede ronde stuurt ons over Battelbrug langs de gelijknamige sluis opnieuw langs het kanaal. Stuivenbergvaart blijkt een andere naam te zijn voor hetzelfde water. In de verte staat de Mechelse Romboutstoren mooi te wezen. Toch keren wij hem de rug toe en stappen velden in met plastic bedekt, vorstbescherming voor erg vroege teelt. Eén straat verder ligt het Vrijbroekpark, altijd een plezier hier te mogen doorlopen. Vissers doen hun ding op de waterpartijen. Wilgen staan er frisgroen bij, lissen schieten op en vroege kerselaars kleuren prachtig zacht roze. Wij pauzeren nauwelijks, lopen 14 km in één ruk door. Volgen Lucien, die veel te vertellen heeft over bijen en andere gebeurtenissen, door de netjes gesnoeide rozentuin. Voor kleur is het hier nog te vroeg. Verlaten het park na een lange omzwerving richting Brusselpoort en zoeken opnieuw de Stuivenbergvaart op. Voor even maar want de parkoersmeester loodst ons door achterafje ‘ons tussendoortje’ richting woonwijken. Moeten die lange saaie Stuivenbergbaan volgen tot aan de overkant van de E19. Robbroek brengt verademing. Eindelijk nog wat onverhard onder de sloffen wandelend langs een haast dichtgegroeide gracht en weilanden, richting Leest. Een laatste kaarsrechte steenweg zet ons terug af bij Battelbrug en de startlocatie. Hebben nog één lusje van 5 km voor de boeg.

Helaas horen wij vertellen dat het parkoers werd gedecimeerd wegens wateroverlast. Jammer want we weten dat net aan de overkant van de vaart een prachtig natuurdomein ligt. Toch mogen we nog een ruime kilometer door het groen wandelen, over vlonders door het moeras ook met een zee van gele bloemen. Schitterend dit. Aan de overkant van de baan naar Willebroek wacht beton van Vorendonk, nog in het groen. Dan weer de steenweg af tot Battelbrug, jammer maar helaas.

We laten ons het Duvelke smaken en vatten de terugweg aan. Linda op haar ‘stalen paard’ en ik met een dubbele, haast naadloze busreis, wel met de 286 deze keer en de 290. Hopelijk krijgen we morgen in Boom beter weer.   

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/11042015Battel

21:56 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

09-04-15

06.04.2015 Kadee Bornem

Zo mooi als het weer gisteren was, zo grijs is het weer eens vanochtend. Maar thuis blijven is des duivels oorkussen en dus gaan we op pad. Linda beslist met de fiets naar Bornem te rijden, voor mij twee busritten ver al heb ik voor vanavond andere plannen. We spreken af omstreeks 09:45 maar om 10:00 is er nog steeds geen Minne te bespeuren en haar mobieltje staat uiteraard af. Patje Kloek en Herman Dewilde gaan alvast op pad terwijl ik zenuwachtig heen en weer draaf in een goed gevulde sporthal. Finaal komt Linda opdagen, vaartijden van de veerdienst tussen Schelle en Wintam zijn gewijzigd en ze reed niet meteen de kortste weg.

Wij dus op pad. De 30 km krijgt al meteen zijn eerste extraatje dwars door wegenwerken langs het lokale ziekenhuis. We weten, er wordt meteen een lange lus in het groen aangeboden door het domein van Marnix en dit tot in Branst. Brede zandpaden, populieren, veel waterpartijen, zelfs een reetje krijgen we te zien. Even een vettig strookje en we staan aan de parochiekerk en een werkelijk bomvolle zaal. Geen doorkomen aan en we lopen dus maar gelijk door. Zoeken een landdijk op die dra Scheldedijk wordt ter hoogte van het beruchte Zates, de laatste rustpost van de Doto. Voorbij de stemmige kerk van Mariekerke zoeken we een smal paadje op tot de nu welverdiende rustpost. Hebben er 11 km opzitten.

Tijdens onze pauze zoeft onder meer Gwy voorbij. Zijn aangedampte bril beperkt duidelijk zijn zichtbaarheid en weer weg is hij. Wij babbelen even bij met een koppeltje van die andere Kadees, uit Aalst en hun trouwe kameraad Misty. Terug de dijk op nu richting Sint-Amands. Moeten wel aandachtig blijven voor toch nogal wat fietsers ondanks het gure zwerk. Ook hier lopen we voorbij de kerk tot aan uitspanning Den Amandus. De dijk af en ‘kier nekier were’ door het smalle straatje Dam genaamd, terug naar de kerk. Zwerven nu door de straten van Sint-Amands bij stilletjes neervallende mist richting industriezone. De Galgestraat brengt verpozing. Beton dat nog wel maar langs wilgen en velden richting Heimolen en verderop nattige bosgrond. Rondden een kudde schapen in een rossige wei en stappen langs een  nieuwbouw wijk terug het dorp in en naar de rustpost van Mariekerke. Leek ons een erg lange en niet zo spectaculaire 7 km.

 M & M komen binnenvallen en dus vervolgen we samen onze weg, langs achterafjes de bebouwing verlatend. Bij Groentenhof prikkelt een nadrukkelijke prei geur onze reukorganen. Verderop zandwegen door veld en wei, bosjes ook tot we terug in Branst aankomen. De zaal is er nog steeds goed beklant maar nu vinden we toch zitplaatsen. Verlaten onze maatjes want wij hebben twee extra kilometer voor de boeg. Passeren een bedevaartsoord en dan gaat de 30 km nog eens zijn eigen weg langs de Mefseveldweg. Het overwegend met gras begroeide pad stuurt ons linea recta door kale winterse akkers tot in Grootheide. De Bareldreef is dan weer een kaarsrechte straat naar de kinderboerderij. Vele wandelaars houden hier halt voor ijscrème of ander lekkers, wij lopen door. Heerlijk stappen is het nu over het vettige wilgenpad langs de gracht van Breeven. Terwijl de zon een eerste poging doet om ons te verblijden vinden we het betonstrookje langs een vlasrootput best aangenaam. Bij het golfterrein weten we de aankomst nabij. Lopen langs meerdere sportterreinen en een grote plas door domein Breven recht naar de finish. Hoog tijd om ons te goed te doen aan Duvelse geneugten opnieuw verenigd met M & M. Om 17:20 ga ik er vandoor, wil persé de boot van 19:00 halen. Heb mij een extraatje van 13 km in het hoofd gehaald, zo maar ! Volg groene ‘terug ‘ wandelpijlen tot station Bornem en loop dan gewoon de Hingense steenweg af tot het gelijknamige dorp. Even een kaart spotten bij domein d’Ursel en dan recht naar de Nattehaasdonk. Trotseer manmoedig meer dan 1500 meter kasseien, ver voorbij Donatus Kwik tot de Scheldedijk. Zet koers naar de zeesluis van Wintam … om geen enkele poort open te vinden ! Na wat gedraal eindelijk groen licht, heb nog 4 minuten tot het veer. In de bocht zie ik het bootje de Schelse oever verlaten, dit wordt erg nipt en lopen zit er niet meer in mijn knoken. Gelukkig wacht er al iemand … blijkt Linda te zijn die mij van ver herkend had ! Ik plof neer op een bankje, ben stik kapot. Aan de overkant wachten nog 4,6 lange kilometer, vlak tot de kerk van Schelle en dan de lange heuvel op tot in Heimisse. Liep gespreid over de laatste 3 dagen zo’n 103 km … den ouwe kan het nog !

Dinsdag ben ik dan weer ‘on duty’ tussen Terlanen en Rode. Loop van Overijse over de Grotstraat, Grote Heirbaan en Moskesstraat tot Terlanen. Route die mij het best bevalt. Kruip de ganse dag van de ene pijl naar de andere, de tank is ver leeg. Rond 15:00 plof ik neer op het bankje bij het zaaltje van datzelfde Terlanen. ‘done’ laat ik Wilfried weten en dat geldt voor mezelf ook. Drie bussen en evenveel treinen later sta ik in Hemiksem. Beetje gek gedaan om trajecten uit te testen …   

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/06042015Bornem    

 

 

21:41 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

05.04.2015 Alcatel Bell Hoboken

Zaterdag ben ik ‘on duty’. Pijltjes hangen tussen Terlanen en Sint-Agatha-Rode voor onze gasten op Paasmaandag. Ik vertrek vanuit Overijse, makkelijker bereikbaar met het openbaar vervoer en kwestie wat extra kilometers in de kuiten te hebben. Het weer is grauw en nat, heel ongezellig, ik ben er niet graag bij maar de plicht roept. Klim langs de Grotstraat naar boerderij Bisdom en dan door open veld op het plateau tot de Schaatbroekstraat. Duik nu de vallei van de Laan in waar ik daarstraks die van de IJse verliet. Na een uurtje stappen pauzeer ik in Terlanen-centrum (ahum) en begin dan aan mijn dagtaak. Gelukkig regent het niet meer al blijft het koud en guur. Ben toch al gauw 5 uur in touw om mijn deel van het pittige door Wilfried bedachte parkoers af te werken. Keer langs de Bolle- en de Grotstraat terug naar Overijse bij een flauw zonnetje. Opvallend hoeveel mensen mij vandaag aanspraken, benieuwd naar wat ik aan het doen was. Potentiële klanten denk ik dan en haal telkens mijn beste ‘customer service’ boven.

Zondag wandelen we bij de buren uit het Antwerpse, zelf zijn we van de Rupelstreek.  De startlocatie is slechts 5 km van thuis verwijderd, wandelend langs ‘de zilveren’ (Umicore) en de Maccabilaan. Het is vrij rustig in het startcafé waar Alcatel Bell verzamelen blaast. Tot onze vreugde weer een heel nieuw parkoers vandaag. Ze presteren het elk jaar weer, onze gastheren van de dag. Langs de Hobokense Kapelstraat en het fietspad naast de spoorbaan gaat het richting woontorens van de Jacques Brellaan. De langere afstanden dokkeren over het kasseitje tot Villa Marina en dan duiken we de pracht van Fort VIII in. Watervogels zijn al talrijk aanwezig, van aalscholver over wilde eend tot fuut. Stappen vervolgens door de Den Haaglaan tot ‘den Halt’, randje Hemiksem. Aan de overkant van dezelfde spoorbaan wacht de Moerelei, het Mastenbos  maar ook skipiste Aspen en de bedrijvenzone ‘coca-cola’ van Wilrijk. Er zit niks anders op om de rustpost van de kinderboerderij te bereiken, dat weten wij. Merkwaardig genoeg geen clubwerking hier maar wij zijn op alles voorzien en doen een heerlijk terrasje in de zon, beestjes kijkend.

Na de pauze opnieuw een strookje Moerelei tot de Wilrijkse wielerbaan en dan duiken we het Schoonselhof in. Splitsing meteen en de 30 km gaat voor een lange omzwerving over brede lanen, langs prachtige bomenrijen en de vele begraafmonumenten, van militairen tot Joden tot een kinderperk. Langs het kasteel en zijn waterpartijen ook. We verlaten de wat merkwaardige wandelomgeving bij het crematorium en zwerven door recente woonwijken tot Fort VII. Passeren de visput met cafetaria die Luc (Zelzate) gelukkig maakte, naar eigen zeggen. Weer mogen we heerlijk zwerven langs waterpartijen tot het tijd is om een tweede keer te pauzeren bij de kinderboerderij. Dat doen we in het gezelschap van ‘walking machine’ Marion en ons aller Kim Geudens. We volgen hen opnieuw naar het Schoonselhof voor een tweede, kortere ‘side seeing’ tot de terminus van tram 24. Volgen dan de Hobokense Verenigde Natieslaan tot de terreinen van honkbalclub Pioneers. Fort VIII en park Zorgvliet komen nu aan bod. Opnieuw een strookje Kapelstraat ook en dan langs station Hoboken-Polder naar rustpost De Schorren, met clubwerking deze keer. Hebben er een kort lusje voor de boeg maar wat voor één ! Duiken de Hobokense Polder in genietend van heerlijke, bijwijlen vettige, paden langs een gracht. Schitterend biotoop dit !

Een korte laatste pauze in De Schorren en we vatten de laatste opdracht aan. Meteen terug die heerlijke Polder in zwervend over paden van gitzwarte grond. Kowalski paarden laten zich gewillig aaien. Moeten een omleiding lopen wegens wateroverlast. Natuur wordt industrie bij een BP-site en dan gaan we de Scheldedijk op. Het is er zowaar heerlijk warm ! Ruilen de waterkant in voor het kasseitje van Nele & Patrache. Onze parkoersmeester heeft nog een extra strookje bos in petto, een laatste strookje Scheldedijk ook … en een portietje modder. Daarna kunnen we heerlijk genieten van een paar Ommeganckjes gezeten op de pelouse van de yachtclub. Hebben nog 5 km tegoed, opnieuw langs ‘de zilveren’ tot thuis en een grote pot Provençaalse groenten. Wat een heerlijke wandeldag was dit, met dank aan de mensen van Alcatel voor het eens te meer prachtige parkoers.

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/05042015Hoboken

 

21:39 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

31-03-15

29.03.2015 De Stroboeren te Linkeroever

Hoe bar en boos de weersvoorspelling ook uitvalt, Linda laat zich niet vermurwen. We nemen de eerste bus naar ’t Stad, zomertijd of geen zomertijd. Drie premetro haltes verder staan we ‘oep de parking’ zoals de Antwerpenaars Linkeroever oneerbiedig noemen. Tien minuutjes opwarming langs onder meer paasbloemen netjes op tijd in bloei, zaal Ter Schelde ligt er wat ons betreft een beetje te verlaten bij. Groet aan wandelmaatje uit Polderstad en weg zijn wij, de 30 km aansnijdend. Een paar straten slechts loodsen ons naar een lieflijk kasseitje bij de toegang tot het Sint-Annabos. De eerste miezerige druppeltjes vallen al uit het loodgrijze zwerk en het is nog maar 08:00. Lopen moederziel alleen over laantjes met berk, platanen en populieren. Mogen even de dijk op om de ‘lichtjes van de Schelde’ te bewonderen in de nog duistere ochtend. Betreft eigenlijk grote petrochemische bedrijven aan de overkant van de stroom. Een extra breed zandpad leidt ons terug van het water weg richting flatgebouwen en de steenweg naar het Waasland. Even verder wacht de eerste rustpost bij korfbalclub Sikopi. Ook hier is het wel erg stil. Waar zijn al die wandelaars toch ? Zo bang voor de aangekondigde stortvlagen in de namiddag ?

We wandelen verder langs de rand van een immense grasvlakte die vooral dienst doet als hondenweide al geven de viervoeters en hun baasjes ook forfait vandaag. Duiken een wilde bosstrook in parallel met de Decosterlaan. Mogen vrij snel zand baggeren evenwijdig met een langgerekte plas. Gaan toeren door het half aangelegde, half wild gelaten park Middenvijver. Grassen zien nog winters wit. We toeven hier graag kuierend langs de vele plassen. Komen zo bij de Blancefloerlaan uit die ons over de expresweg richting Zwijndrecht loodst. Maar eerst nog een extra stukje natuur door ’t Rot alvorens het Vredespad op te zoeken langs jong bos en zelfs een fruitgaard. De regenval wordt intenser naarmate we Zwijndrecht en zijn tram terminus naderen. Geen pauze in De Trechter dit jaar maar wel in de iets verderop gelegen cafetaria van sporthal ’t Fortje. Hebben er 14 km opzitten, zijn dus vrijwel halfweg onze inspanning van de dag.

Hemels nat blijft ons bij tussenpozen begeleiden terwijl we voorbij station Zwijndrecht stappen, door wat wijkjes en langs achterafjes tot een spoorburg en de bedrijven van de Baarbeek. Toch weer anders dan anders deze strook parkoers. Onder de snelweg door nu recht naar het Burchts Weel. Omwille van de regen houden we het dit jaar bij een kleine omloop rond het overstromingsgebied voorzien van een prachtige kolonie exotische ganzen. Pauzeren doen we zoals elk jaar in de hondenclub. Komen er Charles tegen die zijn Linda heeft toevertrouwd aan de goede zorgen van Dirk. Geen 50 km voor hem bij dit natte weer.

Samen stappen we over de zanderige vlakte langs het asielcentrum naar de Kennedytunnel. Aan de overkant wacht het prachtige Galgenweel met machtig uitzicht over Sint-Anneke. Enkele wandelaars haken af, kiezen voor de kortste weg naar de finish, gewoon rechtdoor de steenweg volgend. Wij drieën zijn '‘die hards’ en lopen langs één zijde van de zeilvijver richting Blancefloerlaan. De parkoersmeester gunt ons nog een mooi stukje Middenvijver alvorens ons naar de rustpost Sint-Anna te loodsen. Deze 5,5 km liepen we geplaagd door een stevige, niet aflatende regenvlaag. Hadden we tot nog toe bijna geen wandelaars ontmoet, hier zit de zaal wel afgeladen vol. Dus toch nog een succesje voor de Stroboeren, denken wij dan.

Charles en zelfs de Jakke kiezen voor de kortste weg naar de eindmeet, wij weten van geen opgeven. Met z’n allen lopen we langs de magistrale stroom, genietend van het prachtige uitzicht over OLV en Boerentoren, Vleeshuis en MAS. Een fel geel geschilderde boot trekt onze aandacht. Ze blijkt Borussia Dortmund te noemen, in geel en zwart dus. De laatste 4 km lopen we weer vrijwel alleen. Voorbij de jachthaven tot de windmolen van Sint-Anneke. Dan over de plaasj, best aangenaam want het regent intussen niet meer. Zwerven een tweede keer door een strook van het Sint-Annabos, onder meer over een lieflijk kasseitje. Nog een parkje met verlaten speeltuin, een paar straten, Nog voor 15:00 bereiken we de finish en … den Duvel. Het stormt als we terug lopen naar de voetgangerstunnel, veel wind maar gelukkig geen water. Bij Sint-Jansvliet wacht bus 295 die recht naar Hemiksem rijdt. Onderweg passeren we het Kiel en pikken een paar supporters van jaren op die al stevig de titel in vierde klas gevierd hebben. Meer dan 1200 wandelaars kregen de Stroboeren vandaag op bezoek en dit ondanks het ‘pokken’ weer. Meer dan verdient overigens want dit is een knappe tocht.

Het Paasweekend belooft extra druk te worden met parkoerstaken in Terlanen en Rode, als gast aan de wandel in Hoboken en Bornem. Tot dan …

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/29032015Linkeroever

      

 

20:51 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

28.03.2015 Kleitrappers Terhagen

To walk or not to walk, that’s no question for us – we keep walking !

Er zijn wat nevels opgeklaard ten huize Minne en we plannen een budget zachtere wandel activiteit uit te proberen. Een kwartiertje met de bus en we bereiken Boom Markt. Stappen in de grijze, ongezellige ochtend langs die mooie Rupel richting Terhagen, 3 km stroomopwaarts. In het chalet van de Kleitrappers zijn we meteen met 6 IJsetrippers. Stormy Jakke en zijn dame, het familiaal duo Ghislaine & Lydie ook. Elkeen gaat zijn eigen afstand en tempo.

Wij kiezen voor de 22 km en zoeken meteen opnieuw de Rupeldijk op die we volgen richting Rumst en de nieuwe pronkerige flats van De Waterkant, samen met de 4 km. Duiken vervolgens weg door werkman straatjes naar puur natuur. Zachte regen vergezelt ons over kasseitjes en langs overvloedig aanwezige berk. Hier wandelen we graag ! Door poort De Beukelaer bereiken we opnieuw Terhagen en stappen terug de Rupeldijk op, stroomafwaarts nu. Weg van de dijk langs een fraaie herdenking aan vroegere baksteen tijden en dan door een tunneltje richting hockey spelende jeugd. We weten, nu gaan we genieten van die schitterende Schorre, zijn waterpartijen en houten bruggen, odes aan Tomorrowland ook. We klimmen de delta heuvel op, genieten van het magistrale, al is het dan nevelige, uitzicht en stappen bij de Sint-Catharinekerk het domein uit, recht naar onze eerste pauze bij Chiro Calimero. Hebben 8 km in de kuiten (+ 3 vanaf Boom).

Na de boterham gaat het richting oude watertoren van Kleine Steylen. Gras- en grondpaden liggen er vettig bij. De Hazeweg loodst ons richting Schensbossen en zijn bamboe plantage. Beton lopen nu tot de voetbalkantine van SK Reet, nauwelijks drie kwartier verder. Een grindpad loodst ons nu door weiland en dan volgt tarmac. Langs woonwijk Wilgenveld en door de open weilanden van Schranshoeve, parallel de E19 snelweg. Pas bij wijk Beekvelden komt er terug variatie op het menu dankzij het Park Astrid. Dan moeten we terug achterliggende fietspaden op voorbij de kerk van Reet. De Schorre snijden we terug aan langs het Kleibrekerspad, breed en dalend de nog actieve klei ontginning volgend. Prachtige natuur verderop met grindpaden en berk, een visput en een schitterende open plek, zanderig. Een laatste pad loodst ons voorbij een langgerekte plas met uitdijende rietvelden, prachtig stuk natuur. De finish is nabij.

Even bijpraten met Ghislaine & Lydie, het is tijd om de terugweg aan te vatten. Bij laag water nu stroomafwaarts de Rupel volgend tot Boom waar de bus binnen de minuut vertrekt. Zijn verdorie omstreeks 16:30 thuis en hebben toch 28 km in de benen. Hielden het daarbij overwegend droog, een meevaller dus deze toch wel gure dag. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/28032015Terhagen

 

20:49 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -t

12-03-15

08.03.2015 Opsinjoorke Mechelen

Sms-je van Martin op zaterdagavond na de verkenning van de Paasmaandagtocht te Ottenburg. Wat zijn de plannen voor zondag ? We spreken af om 08:30 in Mechelen. Draaien vrijwel gelijktijdig de parking op van het vroegere Pauwels en stappen naar de ruime refter van de tuinbouwschool. Linda & Dirk (Nijlen) tekenen ook present. Het parkoers blijkt zo’n 4 km ingekort wegens infrastructuurwerken in Battenbroek, keurig netjes medegedeeld bij de tekeningen net als de alternatieve rustpost op 3 km van de finish.

We gaan op pad, langs een diepliggende gracht voorbij de gebouwen van de dierenbescherming, een hondenkennel met heel wat geblaf. Bereiken zo de Dijle dijk en volgen deze stroomafwaarts voorbij de bedrijvenzone van Mechelen-Noord. Voorzichtigheid is geboden deze zonnige ochtend want we delen het asfalt met vele fietsers. Zijn blij onze eigen weg te kunnen gaan langs de azuurblauwe Grote Vijver van Battenbroek, parallel met de E19 ook. Krijgen een prachtig vergezicht cadeau dat tot ver voorbij de Blauwe Bruggen reikt tot de woontoren van Boom. Moeten dan onder de snelweg door en zetten koers naar rustpost Walem waar we drie keer zullen pauzeren. Het is dus druk in het wat aftandse zaaltje maar we kunnen terrassen op de plaveien van de binnenkoer.

Een eerste korte lusje voert ons door een stille straat richting watertoren. Een lieflijk kasseitje zet ons af bij de plas van Spildoorn. Niet over het asfalt deze keer maar door zwarte modder ploeteren we ons een weg tot de steenweg van daarstraks. Bij een kapelletje gaat het richting Nete dijk, die we even volgen richting Roosendaal. Keren zowat op onze stappen terug naar de nu wel erg drukke rustpost. Kunnen nog net drie stoelen bemachtigen. Veel bekend volk intussen met onder meer de Hobohemmers en fietsende Kim.

Het tweede lusje stuurt ons via een achterafje en een paar straten naar de jonge bossen rond abdij Roosendaal. Langs een villawijkje gaat het richting Mosterdpot, een alleraardigst biotoopje onderaf de Nete waar over een paar maanden de kikkers zullen zitten kwaken. Even nog een strookje drukke Nete dijk langs een gelige rietkraag ook. Terug onderaf dan langs de ‘horizontale’ boom en voor een mooie omzwerving langs de prachtige gebouwen en de zwarte waters van de Abdijsite. Plukken sneeuwklokjes zorgen voor een frisse toets. We pauzeren een laatste keer in Walem met onder meer Nathalie & Wilfried. Opnieuw wat straten om rond Roosendaal te geraken en dan de mooie natuurdijk op richting Elzestraat. Lopen wij graag, dit dijkje. Daarna volgt een strook verhard en onverhard die ons onbekend is, blijkt Kauwendaal te noemen. Een tentje van een lokaal actiecomité doet dienst als rustpost. Niet als dusdanig gemarkeerd en heel wat wandelaars lopen dus ook door. Gelukkig heeft Dirk (Nijlen) een rondje voorsprong op ons en weet hij dit te duiden.

De 31 km krijgt een extra lus van ruim 7 km aangeboden. Het wordt een lange stratenloop door wijken en langs een kerkhof tot het stadion van Malinois. Dan mogen we het nieuwe fietspad op dat langs de spoorbaan Antwerpen met Mechelen verbindt. Duiken onder de Ijzeren Wegen door en volgen een bruine waterloop, denkelijk een zijarm van de Dijle. Verhard wordt gelukkig onverhard en aangenaam. Bij de Maanstraat verlaten we het water, passeren nieuwe roze design flatgebouwen en een RAF –monumentje. Een lange stratenloop door Katelijne wordt ons lot tot we finaal terug over de spoorbanen geraken. Een paar strookjes speelbos en daar is onze tentrust weer. Teleurstellend deze lus !

Hebben nog een halfuurtje wandelen voor de boeg. Linea recta richting Tivolipark. Er heerst een drukte van jewelste rond het dierentuintje met onder meer hoender- en konijnenrassen. Terrasjes zitten er afgeladen vol lentegenieters. Wij lopen de nog goed beklante aankomstzaal binnen. Zullen na de Duvel zowat de laatsten zijn om onze auto van de parking te halen. Keren qua parkoers met gemengde gevoelens naar huis terug. Maar het was een stralend lenteweer en weer eens gezellig wandelen met Martin. Daar doen we het toch ook voor !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/08032015Mechelen

  

20:03 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

05-03-15

01.03.2015 Natuurvrienden Zoersel

Uit het ruime aanbod kiezen we vandaag dichtbij en dus Zoersel. Zijn netjes op tijd voor de bus naar de Rooseveltplaats. Hebben er een halfuurtje voor een verwenkoffie en reizen dan verder met de ‘Turnhouter’. De vriendelijke buschauffeur gebruikt zijn intercom om de afstap halte te melden, klasse ! Het is behoorlijk druk in de nochtans ruime startzalen. Een tweede, dit maal gewone, koffie en we gaan op pad. Een sliert wandelaars stap door de stille Zoerselse straten richting verzorgingstehuis en verder. Langs een donker laantje met villa’s en rododendrons stappen we naar weidse akkers en de Abdij van Westmalle. Lopen netjes rond de fraai opgewerkte gebouwen, door dreven en langs grachten. Bij de ingang van het Molenbos verlaten de kleinere afstanden ons en doen hun eigen ding. Wij lopen achter een groepje Heuvellandstappers door de bossen richting Geuzenstraat. Langs onder meer de Heidehoeve beuken we ons een weg door het winderige open landschap. De Oude Liersebaan mag hierin niet ontbreken. Een paar langgerekte plassen waar behoedzaam wordt rond gekropen evenmin. Na een kleine 10 km pauzeren we in de werkplaatsen van Luyckx, een klassieker voor deze streek.

We praten er even bij met Gilbert. Tja, het Heuvelland, we wandelen er niet meer al denk ik nog dikwijls met weemoed terug aan schitterende tochten aan het handje van onze gastheer. De legendarische, korte lus Loker – Loker waarbij iedereen ‘op zijn tandvlees’ terug binnen kwam. De ervaren stappers die ‘geparkeerd’ stonden op de flanken van de Zwarteberg. De extraatjes door de Douvevallei en zoveel meer. Nu je op pensioen bent nog eens bedankt Gilbert voor die vele historische momenten.

Maar terug tot de orde van de dag. We trekken verder langs bos en wei, berk is prominent aanwezig. In de verte de abdij waarlangs we meestal wandelen vanuit Brecht. Het gaat de andere kant op vandaag dwars door een bos en bepaald vettige paden. Bereiken de Grote Vraagstraat en dan komen bekende stukken langs beek en bos (met stormschade) richting Kristus-Koning in St-Job. Zijn officieel zowat halfweg onze 30 km.

Volgen een koppeltje Nederbelgen richting golfterreinen. Een betonnen fietspad loodst ons door de links & greens. Boulevard Charles I noemt het pad. We pikken de antitank gracht op en volgen ze een hele poos op grondgebied Schilde. Rechtsaf dan langs een gracht richting ‘de poes van ’s-Gravenwezel’. Tijd om wat villa’s te kijken en zo hoort het ook in deze omgeving. Intussen tikken de minuten snel weg en komen er vraagtekens in onze ogen. 6,6 km staat er toch op ons papiertje ! We duiken opnieuw de bossen in bij de Krommedreef en zoeken nog eens de antitankgracht op. Maken nog een hele omzwerving langs rododendronpaadjes en sportterreinen tot restaurant Dikke Mee. Blijken ruim 1:30 onderweg geweest te zijn, net als Hobohem Linda & Dirk trouwens. Elastische kilometers dus Mr. De Voorzitter.

Maar niet getreurd het parkoers is aangenaam en het weer ook, de gratis kilometers nemen we er graag bij. Stappen opnieuw de bossen in langs onder meer de Caterskapeldreef. Voorbij de kapel, verborgen achter de rododendrons, naar meer open terrein. De zanderige paden vertonen levensgrote plassen waar we gelukkig telkens netjes rond kunnen lopen. Dan volgt de bewoning van de Schildense Vraagheide. Vooral bakstenen chalets, permanente bewoning toch wel. Stilaan wenkt de dorpsomgeving met zijn achterafjes, stille straten en sportaccommodaties. Een halfuurtje later dan gepland bereiken we de finish. Tijd voor een IJsetrippers reünietje met  Christine & Noël, Viviane & Danny ook. Geen Duvel vandaag maar een paar donkere Westmalle van ’t vat. Is toch de Trappistentocht ! Nemen op het juiste uur (Jerome) de bus terug naar de Koekenstad met vrijwel onmiddellijke aansluiting naar Hemiksem. Hebben een prachtig wandelweekend achter de rug met twee knappe tochten. Had er graag op dinsdag Tielen bijgevoegd maar de weergoden blijken onbarmhartig. Zal voor volgend jaar zijn.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/01032015Zoersel

22:25 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -z

26-02-15

22.02.2015 De Stroboeren Merksem

De Nationale Wandeldag is eigenlijk niet ons ding maar als onze Stroboeren organiseren tekenen wij natuurlijk present. Bus 290 en tram 3 (lees draa) brengen ons binnen het uur aan het Merksemse Fortje. Het is er nog vrij rustig in de ons welbekende startzaal. Tot mijn jolijt blijkt de parkoersmeester een volledig nieuwe route te hebben uitgetekend. Richting Brasschaat gaat de reis deze keer, het zal ons benieuwen.

De 35 km mag beginnen met een leuk lusje door het binnen fort en de omliggende gracht. Dan pikken we opnieuw de andere afstanden op en zwerven langs voetbalvelden richting tram terminus. Begroeten Zeeuwse Peter en zijn vriendinnetje en stappen over een fietspad dwars door een winkelcentrum. Bea stoomt voorbij, Jerome is vrijwilliger van dienst vandaag. Vroeger kwamen we ze altijd tegen bij Olat maar nu zijn zij rasechte Antwerpenaars geworden ! We lopen nogal wat straten, rondom een domein ook, zijn grachten volgend. Even een bosstrookje, voorzichtig vorderend waar bramen over de paden slingeren. Van kasteel Withof gaat het dan naar het Gemeentepark van Schoten. De langere afstanden maken er een lange zwerftocht van. Finaal zullen wij 1:40 lopen over de vooropgestelde 8 km. Rustpost Sint-Philippus biedt gelukkig nog voldoende ruimte om ons rustig de innerlijke mens te laten versterken.

Door een villawijk trekken we naar park Vordenstein. Een klassieker waar we elk jaar weer van genieten. Prachtige oude bomen, een leuke tuin verdeelt in meerdere plantsoenen en dan duiken we het bos in. Beuk en rododendron zijn hier de koningen. Sommige paden liggen er wat drassig bij en zo hoort het ook. Buiten het domein filevorming op een smal pad met loopbrugje. Over het brede, beetje zompige gras pad dan recht naar De Zeurt en de tweede pauze. Ruime sporthal deze keer en dus plaats genoeg om met Jefke, een wat humeurige Yvo en Marleen te keuvelen. We weten, de langere afstanden lopen nu gauw weg van de anderen.

En die gauw komt er al na een paar honderden meter, we ademen meteen de rust ondanks de nabijheid van de E19. De Gagelbaan vorm de grens tussen landhuizen en het bos. We kunnen genieten ! Dwarrelen door een bosje aan de rand van de E19 en pikken dan de Elshoutbaan op die ons naar de grens met Brasschaat voert. Na nog wat huizen kijken duiken we plots het groen in bij De Verschootenhof, een orchideeënkwekerij. Stappen parallel met tgv-baan en snelweg, verscholen achter een talud en door weilanden tot een golfterrein. Leuk stukje parkoers dit wat Het Leeg blijkt te noemen. Voorbij een vijver met speeltuin duiken we een strook Brasschaat in die dwars staat op de naam en faam van de gemeente. Zwerven door een wijk met meerdere bouwstijlen van sociale woningen. Verslikken ons daarbij één keer in de pijlen. Het andere Brasschaat dus, door de ogen van onze gastheer. Nog even de ‘grand chique’ een strookje beuk en park en pauze in De Remise, een alleraardigste taverne. Patrick & Denise maken er warempel ook hun opwachting, natuurlijk met een rondje voorsprong op ons.

De lokale lus loodst ons langs kasteel en accommodaties van Sportoase naar prachtige beukendreven. Een villawijk op grondgebied Schoten komt nog eens aan bod. Ook onverhard met grachten en rododendrons. Ik besef plots dat we door het Peerdsbos lopen. Sommige laantjes zijn echt wel druk beklant met zondagse wandelaars die komen genieten van de prachtige dag. Voorbij een obelisk komen we terug in een parkomgeving uit met waterpartijen en rustende tuinen. Tijd voor een laatste pauze in De Remise.

Voorbij hockey terreinen duiken we opnieuw het Peerdsbos in. De langere afstanden worden naar de Bredabaan geloodst en de Leien die aan zijn overkant liggen. Landhuizen & villa’s voor de beter gespekte beurzen langs onder meer Voshollei en Baillet-Latourlei. Terug naar de Bredabaan dan en onder de spoorweg door. Hier zijn we bekend. Bij de volkstuintjes gaat het linksom langs de waterpartijen van het Fort en dit tot de finish. Nippen er aan ons Duvelke. De Stroboeren kregen meer dan 5.000 bezoekers over de vloer wat toch echt wel een succes mag genoemd worden. In zijn ijver om de verschillende afstanden  zo veel mogelijk uit elkaar te houden heeft de parkoersmeester denkelijk niet de mooiste omlopen getekend. Nieuwe mogelijkheden heeft hij wel aangeboord en dat is een hele verdienste. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/22022015Merksem

 

 

 

 

 

20:13 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

19-02-15

15.02.2015 Sinjorenstappers Wilrijk

Ondanks ons vernuft waren we gisterenavond toch pas rond 21:00 thuis. Dus doen we het vanmorgen rustig aan en kiezen voor het naburige Wilrijk. De startzaal ligt op zo’n 6 km van het echtelijk dak, dus dat extraatje kan er nog wel bij. We zullen warempel onze eerste veertiger van het jaar wandelen ! Het is zonnig en fris als we om 08:00 van start gaan. Langs het Mastenbos en de Moerelei tot de A12 en dan linea recta tot de Heidestraat en de startlocatie. Het is er behoorlijk druk met heel wat Stroboeren en een busreis van de Police de Jette onder leiding van Jan.

De eerste etappe loodst ons langs baseball Antwerp Eagles en statige villa’s recht naar de Dikke Mee en het onvolprezen Nachtegalenpark. Passeren vervolgens de ziekenhuizen Middelheim en Sint-Augustinus. Gaan de groene dijken bij Mortsel opzoeken om zo koers te zetten naar de eerste rustpost bij Fort 5. Genieten bij Minigem van een heerlijke, grote kom verse soep, samen met ons aller Herman en Rik (Bornem). De langste afstand (27 km) krijgt een extra lus aangeboden. Ze voert van Fort 5 weg door rustige straten richting OCMW rusthuizen van Edegem. Even genieten van een statige kasteeldreef en dan zetten we koers naar de Edegemse basiliek en zijn bidweg verscholen in het groen. De terugkeer naar Minigem bestaat helaas uitsluitend uit Mortselse straten, een beetje dunnetjes toch vindt ook Guido.

Maar we leven op hoop en trouwens ook terecht. Kiezen nu voor de binnenkant van de vijvers rond Fort 5 voor een heerlijke omzwerving langs het water bij een stralend pril lenteweertje. Hier kikkert een mens van op ! Vanaf Eesdonk gaan we echter weer villa’s lopen langs de expresweg en finaal onder de E19 door. Gelukkig ligt hier een mooi groen pad parallel de snelweg, voorbij hoeve Janssens tot de fabriek van het wereldberoemde Rizla. De rustpost onder de kerktoren en in het KWB lokaal is nu niet ver weg meer.

Ook hier een extraatje voor de langere afstanden. Lopen Marion achterna door een strookje Steytelinckpark en gaan dan achterafjes wandelen richting Heldenplein. Langs volkstuintjes duiken we een pas aangelegd park en speelterrein in, net achter het winkelcentrum van de Zweedse interieurgigant. Dan volgt een omzwerving door Campus Drie Eiken (UIA) meteen gevolgd door een strook langs Fort VI. Afsluiten doen we met het druk beklante want zonnige Steytelinckpark. Je waant je er in het Middellandse zeegebied, multicultureel ten top. Hebben bij KWB nog zo’n drie kwartier voor de boeg tot de finish van de tocht.

De parkoersbouwer heeft nog heel wat fantasie over. We beginnen met de doorgang van een oud kerkhof, verlaten sinds 1967. Dan gaat het rechtstreeks naar De Bist, het winkelcentrum van Wilrijk en zijn ruim plein. Diepe Roet blijkt te verwijzen naar een vroegere spoorbaan. Jerome fietst vrolijk voorbij terug op weg naar zijn Bea die een beetje ziekjes is. Kasten van villa’s mogen we bewonderen in de Olmenlaan, landhuizen eigenlijk. Park De Brandt wordt onze afsluiter van de dag tot een paar Duvelkes om voldoende vitamientjes te tanken.

Wij hebben nog ruim 6 km voor de boeg bij valavond. Langs de A12, sportpark Ter Beke en de Moerelei, genietend van de ondergaande zon van een stralende dag. En we lopen allebei erg vlot tot de laatste meter. Zijn wel 11 uur van huis weg geweest, de ideale manier om van een eerste lentedag te genieten !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/15022015Wilrijk 

  

20:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, - w

05-02-15

01.02.2015 wsv Schelle te Hemiksem

Lekker lang slapen vandaag want de wandelpijlen hangen in onze straat. Parkoersbewakers met de fiets komen net voorbij als wij vertrekken, we slaan even een babbeltje. Besluiten als opwarmer de tweede helft van de 7 km te lopen. Gewoon onze straat uit en dan de duik naar de visvijver van Terlocht. De ondergrond ligt er uiteraard drassig bij maar nog goed begaanbaar. Terug een verdiepje hoger stappen we richting veer van Callebeek en dan langs de Schelde stroomopwaarts voorbij nieuwbouw Hemixveer en de ruïnes van Bekaert. Het zwerk is nat, guur, onaangenaam. Zijn blij de warme startzaal Depot Deluxe binnen te duikelen voor broodje en koffie. Jakke en Den Tast zijn onze eerste clubmaatjes van de dag.

Na een verhelderende babbel met onze parkoersmeester gaan we op pad. Langs de prachtige Sint-Bernardusabdij tot de monding van de Vliet. Het lijkt er zeer laag tij maar wij schaatsen bedachtzaam richting steenweg. Even een ommetje door een Schels wijkje en we zoeken opnieuw de Vliet op, stroomopwaarts. Intussen is het gaan sneeuwen maar dat kan voor ons de pret niet bederven. De diepliggende rivier maakt hier heel brede kronkels door een wild groen gebied en dit is als wandelaar dus genieten ! Makkelijk begaanbaar zei de parkoersmeester en gelijk had hij. Zelf waar een pad met de sikkel werd uitgehakt tussen frêle berkjes. Dan volgt andere koek. Wandelaars aan wie ik vertelde dat er in Hemiksem geen modder zou zijn zullen mij later op de dag vervloeken. Met Patje Kloek zoeken we ons een weg door meterslange plassen en diepe stroken papperig goedje. Vergeleken hiermee liepen we in Olen een boulevard ! Ons talent als tweevoeters wordt enkele tientallen meter duchtig op de proef gesteld maar we slagen met glans. Patje kan terug snelwandelen over het tarmacje van de Zinkval, wij bekomen op een drafje van de geleverde inspanningen. In het Cleydaelbos is de gastheer clement, gewoon over het asfalt tot de prachtige gelijknamige waterburcht. Meer van het domein krijgen we dit jaar niet te zien en dus lopen we tarmacjes vanaf de Groenenhoek en zijn statige villa’s voorbij de Witte Hoeve en zo terug naar Hemiksem. Pauzeren doen we in een leuk retro zaaltje van de school net ‘achter onzen hoek’.

Even de innerlijke mens versterken, de bekenden bij de club groeten en weg zijn wij. Sneeuw is intussen vervangen door regen, het weer wordt alsmaar slechter. Door kletsnatte straten reppen we ons richting Mastenbos. Bij de ingang van domein Klaverblad een extra controle, de ambtenaar van dienst kan gelukkig in zijn autootje blijven zitten. We wandelen de prachtige dreven rondom het kasteel richting Moerelei en Wilrijk. Maken een ommetje om een glimp op te vangen van het Schoonselhof en stappen dan met Micky richting park van Hoboken. Gezellig keuvelend lopen we voorbij de mooie rode gebouwen van Zorgvliet, door het park richting rustpost bij de vissers van Fort VIII. Het is er opvallend rustig met slechts 6 wandelaars. Linda & Dirk (Nijlen), M & M en wijzelf, die als laatsten zullen vertrekken.

Stappen tussen de woontorens van de Jacques Brel laan door gevolgd door gewone burger rijhuizen. Duiken dan de bosjes in bij de spoorbaan en rechtover de Umicore fabrieken (Hoboken dus vandaag, gisteren Olen). Moeten daarbij enkele keren over beekjes springen, onze gastheer houdt van avontuurlijk. Bij Villa Marina stappen we domein Fort VIII binnen. Liepen al zo dikwijls rond deze plassen maar blijven bewonderend genieten van de platanen met takken als grillige dracula’s, de roerloze reigers en … deze keer de modderige paden. We wandelen er moederziel alleen, geen hond kom je tegen. Nochtans is de lucht uitgeklaard, blijft de regen achterwege. Het lage zonlicht speelt met gevallen, winters ros beukenblad. Het lijkt de omgeving in brand te willen zetten. Een paar straatjes en we bereiken het Macadammeke en de statige dreef voorbij het permanente zigeunerkamp. Rechtsaf langs het Mastenbos pikken we M&M op en wandelen samen door de nieuwe wijken van Heimisse tot de rustpost. Linda, Charles & Kim verbroederen er bij een frisse pint.

Kim loopt nog een extraatje, de zes anderen maken de reis samen vol. Een andere reeks Hemiksemse straten en achterliggende garages zetten ons af bij de vijver van Terlocht. De omloop blijft er beter begaanbaar dan wij verwacht hadden. Aan zijn overkant duiken we een jong, verwilderd bosje in. Heerlijke omzwerving meteen over smalle kronkelende baantjes langs vooral jonge berk. Eindigen doen we met de Scheldekaai tot Depot Deluxe. Moet het gezegd dat wij de zaal sluiten, net op tijd voor dat Kim, die ons vervoegd aan zijn nachtrust begint. Het was weer leuk beste geburen maar … krijgen we volgend jaar nog eens het fiat van de kasteelheren voor het volledige domein ?

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/01022015Hemiksem

 

 

 

 

 

 

 

20:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

31.01.2015 Gedoviba Olen

Het ochtendlijke Olen ligt erbij als een suikertaart, wit bepoederd en toch schijnt de zon als wij vanaf het station richting grote witblauwe tent stappen. Zijn later dan de vorige jaren, ik raak niet zo makkelijk mijn bed meer uit de laatste tijd. Clubmaatjes Jakke en Roger zijn ook al paraat. Ijsetrippers kan je overal ten lande tegenkomen dezer dagen.

De langere afstanden gaan al meteen hun eigen richting uit, een landschap van weiden en akkers tegemoet. De ondergrond varieert van sneeuw en ijs tot donkere modder en plassen. We stappen langs de Sluizenweg richting Albertkanaal, zijn vrijwel alleen op dit deel van de omloop. Meeuwen zitten op rijtjes te verkleumen op draden boven het water. Wij pikken de vroege vogels onder de marathonstappers op, of beter nog zij ons. Duiken via het Sluizenpad opnieuw bosjes en weilanden in. De parkoersmeester bedenkt een eigen weggetje door een bos vol bramen. Behoedzaam slaan we er ons doorheen. Op de volgende veldweg stormt snelstapper Rudy ons voorbij. Op al respectabele afstand volgen we hem terug naar het kanaal. Er hangt een merkwaardige geur van kokende rijst of deegwaren, alhoewel er alleen maar fabrieken in de buurt zijn. Terug in bosrijke omgeving lopen we een besneeuwd en soms glad bmx strookje. Zeker Linda’s favoriete ondergrond niet. Terug in de sparrenbossen kan er opnieuw normaal gewandeld worden. We herkennen het Bulepad van eerdere omzwervingen in deze omgeving. Lopen tussen woonkernen door richting Ukkenpaadje en zo verder naar Beilen. De rustpost van OLV-Olen is dan vlakbij. We genieten er van heerlijke vers gemaakte soep geserveerd met een dubbel boterham. Bij Gedoviba is de verzorging altijd optimaal en aan heel democratische prijzen. Kunnen vele verenigingen een lesje van leren.

Na een kwartiertje naar het wereldkampioenschap veldrijden gekeken te hebben gaan we weer op pad. Lopen niet zo gek ver van de startlocatie en pikken bij een witte kapel uit 1956 de kortere afstanden op die nog maar net op pad zijn. Volgen een tijdje den ijzeren weg over een strook natuur die er soms bepaald ‘vettig’ bijligt. Na de voetbalterreinen van AC Olen volgen statige huizen van wat vroeger denkelijk de cité voor het hogere kader van Umicore was (Hoboken – Olen in die tijd). Moeten even echt ploeteren door een strookje gras dat onder water staat. Voor Dirk en ikzelf geen probleem, Linda en een andere wandelaar maken er zich behoorlijk druk om. Passeren de mooie muurschilderingen bij Umicore en gaan dan proberen rusten in zaal De Vrede. Aan consumpties geraken blijkt er een onmogelijke opgave en dus spreken we de eigen voorraad aan.

De lokale lus begint met wat huisjes kijken. Dra volgen berk en spar, een zanderige ondergrond ook, zeer goed begaanbaar. Tarmacjes voeren ons dan langs Zonnedauw richting Vaart, de natuur wenkt weer. Ben beducht voor de doorgang van die onvolprezen Mosselgoren maar dat valt best mee. Nattig ja natuurlijk maar het echte ploeterwerk blijft beperkt tot één strook. Paul Baestaens toont ons hoe het moet. Het echte moeras overwinnen we middels vlonders voorzien van ‘kiekendraad’ en dus helemaal niet slipperig. Wel moeten de grote jongens tijdig ‘kop in kas’ om geen ‘tek op hun dek’ te krijgen. Na een ruime omzwerving ruilen we de natuur in voor een jaagpad langs de vaart. Moeten de brug over terug naar De Vrede. We doen tientallen minuten over dat kleine stukje gewoon van de ene naar de andere bekende schuifelend. Gezelligheid troef ! Aan tafel zitten we met Geertrui en Jan Met De Pijp. Deze laatste heeft de glimlach van een schooljongen op het gelaat. Hij geeft mij een prachtig cadeau waar ik toch wel stil van wordt (zie mijn wandelblog).

We vatten de laatste etappe aan met een strook langs het plots erg winderige kanaal. Zijn blij zand en grillige sparren te kunnen opzoeken. Een leuke parkoersverbetering zet ons puur natuur, behalve een stortplaats, af bij Langendonk. Zottemie stoomt voorbij, wil wat snelheid trainen. Bart zal een eind verder volgen. Zwerven door de minst natte gebieden van het Olens Broek en zetten koers naar de bruggen over het kanaal en onder de spoorbaan door. Zijn in Gerheze en dan is de finish in zicht. Een landelijk tarmacje, wat bosjes en immer groene weilanden, wir haben es wieder geschaft ! Gedoviba trakteert op een gratis Duvel of Hopus naar keuze. Onder leiding van Ria bouwen een groep afstandenwandelaars uit alle windstreken een feestje. Wij reppen ons naar de trein, just in time ! Reizen met een gelukzalig gevoel terug naar Hemiksem, Het was weer eens heerlijk wandelen bij deze nog jonge maar zo talentvolle vereniging.  

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/31012015Olen

 

20:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -o

29-01-15

25.01.2014 Olympic Deurne te Sint-Job-In-'t-Goor

NIEUWE TOCHT : Op zondag 28/06/2015 biedt Olympic Deurne voor het eerst de 50 km van de AA- en Netevallei aan vanuit Vorselaar !!

 

Maar terug tot de orde van de dag. Zaterdag brengen wij wandel loos door, althans ik toch. Om 05:00 uur gaan boven Hemiksem de hemelsluizen wagenwijd open. Een paar uur later ligt de Rupelstreek er maagdelijk wit bij. Wij slapen lekker uit. Linda gaat nog te voet tot het fitness centrum … om snel terug te keren want insijpelend sneeuwwater zorgt er voor steeds weerkerende stroompannes !

Zondag zijn we weer paraat. De beoogde vroege bus missen we van zo’n 30 seconden, de auto moet dus van stal. Binnen het halfuur staan we in Sint-Job-In-‘t-Goor bij Guido en kompanen van Olympic Deurne. Zitten aan tafel onder Stroboeren met onder meer Patje Kloeck en ons aller Herman. Elkeen kiest zijn eigen afstand, wij gaan zoals altijd voor de 30 km.

Beginnen er aan met een lokale lus van 7,5 km. Langs de dorpskerk en een paar druk beklante bakkerszaken tot bij restaurant Dikke Mee en scholengemeenschap Kristus Koning. We duiken de sparrenbossen in. Het pad langs een gracht is een mix van ijs, sneeuw en zanderige modder. Het is kwestie er het koppetje bij te houden. Ook hier opvallend veel gesneuvelde sparrenkruinen. Ruilen de zanderige ondergrond voor brede lanen van aangestampte aarde. Een specht tokkelt er vrolijk op los, op zoek naar zijn ontbijt. Bij het uitkomen van het immer groen stappen we langs villa’s en een stille camping. Er hangt wat nevel en toch zingen de vinken er duchtig op los. Een roodborstje laat zich van zijn mooiste kant bewonderen, inderdaad rondborstig. Zoeken een kanaal op met een paar woonboten. De oever is ijzig en glad, we blijven zo ver mogelijk weg van het water. Het ongeval van Max zit nog te vers in het geheugen. Na sluis 3 lopen we opnieuw villaatjes. Achterafjes met weelderige klimop brengen ons terug in het dorpscentrum en bij soep en koffie.

We gaan er weer vandoor, langs voetbal en hockey terreinen. Moeten een eindje het fietspad langs de Sint-Jobsesteenweg volgen tot aan het antitankkanaal en zijn verzameling haantjes. Zijn intussen op grondgebied ’s-Gravenwezel. Weg van het bruine water volgen we de Krommedreef door sparrenbossen. Open plekken liggen er wit en ijzig bij. Stappen een breed pad rondom een goed verborgen kasteel, onze voetweg afgeboord met rododendrons in de dikke knop. Het onverharde Kwikaardstraatje stuurt ons door paardenweiden, asfalt zet ons af bij de Botermelkbaan. Dwars door het dorpscentrum stappen we naar scholengemeenschappen. Het kerkhofje van de nonnen met zerken in cirkels rond een kruisbeeld, ligt verscholen achter bruine beukenhagen. Hoog tijd voor een tweede pauze, gezeten in een overvolle en nochtans ruime zaal.

We praten bij met Liliane & Eddy (de fotograaf) en vatten de langste etappe aan van zo’n 9 km. Lopen prachtige dreven rondom een waterkasteel met hoeve. Dan wachten statige landhuizen in het groen. Het is er opvallend stil. Aan het huisjes kijken komt een einde bij uitspanning Hertebos. Een mooie dreef voert ons stilaan naar riviertje de Kleine Schijn. Prachtig meandert het watertje langs de rand van het bos, wij ploeteren ons een weg door de gitzwarte modder. Terug villa’s dan in de Schotense Della Faillelaan. Een ommetje bij de Botermelklaan en we bereiken opnieuw onze rustpost. Hebben nog een uurtje wandelen voor de boeg.

Een strookje bos, wat witte villa’s, we stappen terug het groen in langs een ons onbekende gracht. Bereiken het antitankkanaal opnieuw en volgen het eventjes. Herman zijn we intussen alweer voorbij gelopen. Volgen nu een lange, vrij nat liggende dreef dwars door een golfterrein. Ondanks de ‘greens’ vandaag ‘whites’ zijn wordt er toch tegen de balletjes geklopt. Een laatste zanderig pad langs weilanden, onze kilometertjes staan weer op de teller.

Zagen we niet echt veel bekenden vandaag daar komt tijdens de après-wandeling snel verandering in. Keuvelen gezellig bij met Guido als Chris (Ingelmunster) plots komt aanzetten. Even later volgen clubmaatjes Christine & Noël. Tja, we hebben net niet de zaal gesloten …

 FOTOREEKS 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/25012015SintJob

  

 

 

20:08 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

13-01-15

11.01.2015 Club 76 te Deurne

Het voelt koud aan vanmorgen, bijna 10 graden minder dan gisteren ochtend. Binnen het uur brengen twee busritjes ons naar het Deurnese Ruggeveld. We worden er verwelkomd met een heuse hagelbui ! Corrie is paraat aan de controletafel, ook zij meldt sneeuw en ijs komende vanuit het noorden. Het wandelparkoers diende trouwens te worden aangepast wegens de overvloedige regen van de laatste dagen. Daar hebben we alle begrip voor.

De langere afstanden trekken door het sportcomplex en langs de begraafplaats Ruggeveld richting winkelcentrum en Makro. De parkoersmeester kiest voor een alternatieve route door domein Ertbrugge. Over graspaden gaat de reis, een tarmacje ook en een strook bos. Zo bereiken we de weidse graslanden achter The Great Old, de Bosuil. Kunnen er leuke dijkjes lopen, slingerend tussen dunne boompjes met grillige vormen. Het grasland zelf ligt er erg zompig bij. Enkele straatjes en we kunnen pauzeren in het Silok. We weten, hier hebben ze lekkere verse soep. M & M volgen ons voorbeeld, Rudy houdt het bij een koffietje.

Kom de Jakke binnen vallen, hij zal de rest van de dag onze gezel blijven. De parkoersbouwer neemt een voor ons vreemde beslissing door de volledig Schneiderlaan af te lopen tot aan het Rivierenhof. Bij de hoeve stappen we de Antwerpse groene long bij uitstek binnen. Zwerven over de paden langs vijvers en de Schijnbeek, de stormschade opmetend. Lopen een extraatje langs de drukke, lawaaierige Antwerpse ring en de Deurnese volkstuintjes. Jammer dat we het geklasseerde kerkhof bij de mooie Sint-Fredeganduskerk niet aandoen. Steegjes sturen ons terug naar het Rivierenhof en langs het zilvermuseum. Nog een kilometertje of zo zwerven door het park en het is tijd voor onze tweede en tevens laatste pauze. Ook Roland & Claire komen hun kennis van het Vlaamse land verruimen.

We hebben nog 8 km voor de boeg. Aanvankelijk langs een moerassige strook, over vlonders en bruggetjes ook. Ik bots haast tot mijn stomme verbazing op Krist & Gina. Ook zij komen een zwarte vlek op hun wandelkaart inkleuren. Krist is zeer te spreken over de omgeving van De Bosuil. Ik nodig hem dan maar meteen uit voor de tocht van de Stroboeren later op het jaar. Wij lopen verder langs de centraal gelegen taverne om bij de Schranshoeve het domein te verlaten. Gaan een fietspad op voorbij korfbalclub Catba en middels een tunnel onder de autobaan door. Het parkoers verwordt tot een stratenloop langs onder meer een golfterrein. Een rood fietspad loodst ons door de sportterreinen en langs de skipiste. Weinigen zien de pijl hangen die ons rond de tartan looppiste loodst. We zijn erg vroeg terug binnen naar onze normen. Net op tijd om Wandelend Paal  te zien vertrekken voor hun tweede daguitstap, zij komen al van Heist-aan-Zee.

Nog een gezellige babbel met de Jakke en dan is het tijd om tram en bus terug op te zoeken. Hadden wat meer van deze tocht verwacht, al begrijpen we dat de weergoden de parkoersmeester in zijn kunnen danig zal afgeremd hebben. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/11012015Deurne

21:09 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

10.01.2015 De Lustige Stappers te Herselt

We twijfelen erg lang na het kappersbezoek of we zullen wandelen gaan. Modder en wind schrikken ons niet meteen af, een grote dosis vers gebrouwen hemelvocht wel. De laatste weersvoorspelling lijkt op een droge dag aan te sturen en dus rijden we naar Herselt. Enkele maatjes die met het openbaar vervoer gekomen zijn vallen de zaal binnen. Samen met Rik (Bornem) gaan we op pad. Hebben drie lussen vanuit de startzaal voor de boeg. De eerste is opgemeten als exact 12 km met een rustpost een ietsje voorbij halfweg. Langs een witte wijk gaat het richting sporthal en meteen de eerste modderstrook. Onze oudere gabber toont hoe het moet en loopt met korte trippelpasjes van ons weg ! Op het asfalt komen we terug samen. Lopen parallel aan de baan naar Olen maar wel achteraf. Voorbij een discotheek volgt een strook sparrenbos, eerder een hindernissenpiste waarbij talloze horden dienen genomen te worden. Bij ’t Kempisch Pallet pikken we de Grote Nete op. Het bruine water stroomt snel, de rivierbedding is net niet tot aan de nok gevuld. Moeten weg van het water en naar de overkant van een andere steenweg, deze naar Westerlo. Elke landweg is herschapen in een papperige bedoening, zeker waar we langs grachten lopen. Tarmacjes dan maar weer, de Suikerberg op tot Toons Boerderij, een rustpost die wij nog nooit eerder aandeden. Kunnen er zowaar genieten gezeten op een overdekt terras.

Rik gaat er vandoor, een paar babbeltjes verder volgen wij ook. Mogen vrij snel de bossen van Hertberg in. Boswerkers zijn er druk in de weer met het aanleggen van vennen en open plekken, denkelijk om de heide terug een kans te geven. Richting Kleine Hees is het bijwijlen ploeteren. Linda vordert behoedzaam, nog steeds het pootje indachtig. Modder is trouwens nooit haar favoriete terrein geweest. Zoals het tijdens deze tocht de gewoonte is bezoeken we het roofvogelcentrum. Een vale gier uit Spanje blijkt de laatste prominent aanwezige gast te zijn. Wij hebben vooral oog voor een collectie uilen met een sneeuwuil en bril uil als absolute toppers. Prachtig om deze diertjes van dichtbij te kunnen bewonderen. Nog een strookje bos met weelderige klimop en we bereiken opnieuw het centrum van Herselt. Hoog tijd voor een lekkere kom soep. Een babbel met Kareltje ook die altijd wel wat nieuwtjes te vertellen heeft.

We krijgen meerdere waarschuwingen voor een moeilijk begaanbare strook tijdens het parkoers van de 8 km. Langs de kapel van Sint-Servaas gaat het richting weilanden van Asbroek en Goor. Voorbij rosse varens bereiken we de fameuze strook. Naar schatting 20 à 30 meter lang en inderdaad een waadplaats waar we toch makkelijk doorheen komen. Hebben al erger meegemaakt. Naar de overkant van de steenweg op Aarschot nu en wat straten lopen tot een leuke, niet zo hoge, holle weg. Het parkoers wordt landelijk met weilanden en verspreide bebouwing. Beningstraat en Mottaart loodsen ons naar de bossen van de Kapittelberg. Nog maar eens een steenweg oversteken, deze naar Averbode nu. Lopen een ommetje over tarmac en half verhard bij Vuldershoek. De eerste regendruppels begeleiden ons tot de zaal.

Clubmaatjes Ghislaine, Roger, Jakke & zijn madame ook, houden het voor bekeken. Wij wagen het er op, de hoeveelheid regen valt best wel mee en dus snijden we de laatste 5 km aan. Langs de kerk nu en dan door het Orgelstraatje. Mogen lekker zwerven door de bossen van de Molenberg. Aanvankelijk bij de watertoren, na Schom snijden we een tweede stukje aan. Leuk parkoers voor een 5 km. Van hoog op de berg krijgen we een prachtig uitzicht over Herselt cadeau en dan wacht de laatste kilometer die we voor de derde keer lopen. Het is toch wel druilerig als we onze opwachting maken voor het eerste Duvelke. Even regent het pijpenstelen, we waren net op tijd droog en binnen. Rijden op het gemakje terug naar huis, tevreden dat we het er toch op gewaagd hebben de weergoden te trotseren.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/10012015Herselt

 

    

21:07 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

06-01-15

05.01.2015 Beekakkers te Gierle

Geen andere wandelaars op de eerste trein naar Turnhout deze ochtend. Daar komt snel verandering in als wij de bus richting Herentals opwachten. Autochtoon Jules is er natuurlijk maar ook ‘Rendier’ uit het verre Eindhoven en nog een klad anderen die wij niet kennen. Ook in de startzaal te Gierle lopen wij vele bekenden tegen het lijf voor de eerste Nieuwjaarswensen. Zelfs Sabine & Freddy komen uit het West-Vlaamse Ingelmunster afgezakt, beducht voor de Pamelse modderbaden.

Het parkoers bestaat traditiegetrouw uit een korte en een lange lus. Wij hollen onze West-Vlaamse gasten achterna door weidse zonovergoten landerijen. Trekken vervolgens domeinbos Grotenhout binnen. Bij een plas speuren we naar de witte reiger die Denise & Patrick voor ons zagen. Ja hoor, de knappe blanke knaap staat er weg in een hoekje te vissen. We lopen zowat ¾ rond het water en mogen dan genieten van prachtige dreven afgezoomd met spar en beuk. Her en der liggen nog plukken sneeuw. Na de boszone gaan we betonbaantjes lopen bij Lozijde. Aanvankelijk langs hoeves, dichter bij het dorpscentrum door stille straatjes van een villawijk. De eerste 8,6 km zitten er op, tijd voor een heerlijke dampende kom soep. Kwaliteit, hetgeen we hier aangeboden krijgen !

Er valt wat ijswater uit het grijze zwerk als we terug op pad gaan en … net als onze voorganger uit Bladel een pijl missen en onverrichterzake rechtsomkeer moeten maken. Ik had nochtans beter moeten weten, was duidelijk niet bij de les. Onder een boog van beukenhaag stappen we een villawijk binnen om deze even later in te ruilen voor de Kempense polder. De 30 km krijgt een ruim extraatje van fietspaden langs riviertje de AA, duidelijk aangezwollen na de regen van de laatste dagen. De Mazelhoeve is de start van meer bebouwing, langs Kwakkels gaat het richting OLV kapel en de fabriek van IJsboerke. De overkant van de steenweg noemt ook hier Loozijde, maar met dubbele ‘o’ deze keer. De betonbaantjes zetten ons af bij de Tielense watermolen op de AA. Een paar grote hoeves en we duiken de sparrenbossen in met hun chalets en caravans. De meesten hebben duidelijk betere tijden gekend. Heel wat stormschade kunnen we ook opmeten, afgebroken kruinen van sparren,  stronken soms meer dan een arm dik. Pauzeren doen we een tweede keer, letterlijk onder zeil op de Poeyelheide. Yvonne & Albert (Borgerhout) zijn er onze gezellen.

We stappen elk aan onze eigen snelheid, maken het korte lusje door de bossen aan de rand van Poederlee en Tielen vol. Mossen zorgen er voor een helgroene kleur. Verkenshoek lees ik op een bord in de open ruimte. Blijkt te kloppen wan de boerderij is een zeugenbedrijf. We pauzeren een laatste keer in Poeyel. Hebben nog een kleine 8 km voor de boeg. Eerst langs de voetbalterreinen van Gierle en dan door de sparrenbossen. In de bewoonde wereld zondert de 30 km zich weer even af voor een ommetje langs kmo-zone Brulens en landelijk beton. De ganse groep komt weer samen en wandelt gezellig over lange rechte zandpaden door de halfopen ruimte tot de kerststal van Hemeldonk, met echte ossen en ezel. De schaapjes hebben hun eigen stal. Lopen het dorp binnen en maken een ommetje langs de prachtig gerestaureerde windmolen In Stormen Sterk. Ons wandeldagje zit er op, we genieten van Duvel en andere geneugten met onze vrienden uit Borgerhout. Om 17:45 gaat de bus, twee uur later staan we alweer in de Hemiksemse huiskamer. De eerste werkweek van 2015 wenkt …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/04012015Gierle 

 

22:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -g

16-12-14

14.12.2014 Sint-Michielstappers Brecht

Slechts een halfuurtje autorijden tot de parkeerweide in Brecht. Net als in Hemiksem is het er mistig en koud, onaangenaam. Nochtans zit de krappe startzaal afgeladen vol, zeker als hij rood kleurt van de busreizigers uit Aalter even later vergezelt van de blauwbloezen uit Oostham. De dertiger die wij hier plannen af te lopen passeert langs de ons zeer bekende rustposten van het Loeyakkershof en de Familie Luyckx.

Na een paar straten loodst de parkoersmeester het voltallige gild dwars door een weiland. Gaan vervolgens landelijke tarmacjes lopen langs de vele hoeves met naambord in witte letters op hun gevels. Dit is een streek van melkvee met her en der een varkens- of haantjesstal. We pikken tot twee keer toe een strookje kanaaldijk mee, oppassend voor de fietsende sporters en bereiken na een uurtje of zo de eerste pauzeplaats. Herinneren ons het hof als een ‘koterij’ maar niks daarvan. Kunnen pauzeren in een prachtige nieuwe loods met alles erop en eraan. Een heuse meevaller.

Toch zijn we blij de drukte achter ons te kunnen laten. Stappen naar Brug 11 en wandelen aan de overkant van het water terug het landelijke van de Brechtse Heide tegemoet. Jammer van het grauwe weer want de weidse akkers rondom de Abdij OLV van Nazareth zijn anders wel aangenaam wandel gebied. Het fietspad langs een belangrijke verkeersader loodst ons naar pauze 2 & 3 bij het machinebedrijf Luyckx. Hoog tijd voor een lekkere kop verse groentesoep om de innerlijke mens te verwarmen en te versterken. Tiny & Dany lopen intussen al de ganse dag een kwartiertje voor ons uit, verlaten telkens de rust als wij ze bereiken, als lijken zij op de vlucht, grappig.

Hebben een lusje van 6 km te goed over de Vraagheide. Stilaan komt een waterzonnetje door de mist piepen, we leven op hoop. Interpreteren in het bos een pijl foutief en lijken aan de voetafdrukken te zien niet de enigen. Een leuk extraatje meteen dat ons wel terug op het rechte pad brengt. Bij Noenheuvel gaan we langs de bosrand en weidse weilanden verder. Berk voert de boventoon. Verderop doen jagers hun ding, gelukkig ver genoeg van ons verwijdert. De zon wint het pleit van de wolken en de te wandelen rechthoek wordt er meteen mooier mee. Ook ons humeur klimt met vele graden naar zonnig. We lopen parallel aan vanmorgen met de abdij als achtergrond tot hoeve De Hoge Schouw. Lekker lusje zeggen we bij Luyckx tegen iedereen die het horen wil, waaronder M&M, aan de wandel op Mark’s uur en dus achteraan het gild.

De langere afstanden lopen nu opnieuw over het fietspad, in het verlengde van de vorige etappes tot een manege. Een Nederlander vraag de weg naar Zoersel, we moeten hem het antwoord schuldig blijven. Een breed zandpad loodst ons langs de schaduwrijke bosrand tot de Oude Liersebaan. Volle zon nu door de polder, over goed begaanbare veldwegen en met een laatste keer de abdij op de achtergrond. Veel minder beton dan bij een vroegere kennismaking, geef ik Linda mee. Langs Brug 11 terug naar de overkant van de vaart en een laatste pauze ‘bij de boer’. Het is er nog steeds behoorlijk druk.

Hebben nog de langste etappe van 7,4 km voor de boeg. Volgen de Tilburgbaan tot de Sint-Theobalduskapel. Dan gaat het onverhard langs bossen en letterlijk dwars door een akker. Verderop zelfs letterlijk door de stoppels van een geschoren maïsveld. Heerlijk vinden wij de fantasietjes van deze parkoersmeester. Langs het betonbaantje van Ploegsdijk lopen we bij ondergaande ‘griet van een zon’ terug naar de dorpskom. Passeren door het gemeentepark en zijn merkwaardige grotconstructie en zijn zo in het volgepakte zaaltje. Jong en oud doet er zich te goed aan smoutebollen, het lijkt wel feest in Brecht. Ik feliciteer Bruno met zijn parkoers. Hangt af van de goodwill van de boeren, geeft hij mee. Verzorgen die kerels mannen want dan is wandelen in Brecht echt wel een feest ! Oh ja, Chris (Ingelmunster) was er ook weer, met het ganse gezin. Begint zowat een vaste waarde te worden waar wij opduiken. Doet hij de komende weken vast wel weer over …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/14122014Brecht

 

  

20:11 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

13.12.2014 Grashoppers te Blauberg

Vandaag zijn we paraat voor één van de winterse toptochten. Blauberg is voor velen ‘the place to be’. Wij halen koning auto nog eens van stal want ik heb mijn zinnen gezet op een marathon ondanks de hinder van een verkoudheid. Hennie heeft een strategische plaats ingenomen in de startzaal. We zouden haar spitse snoetje en radde tong liever ergens op het parkoers ontmoeten maar het kan helaas even niet anders. Heel voorzichtig opnieuw opbouwen in 2015 wordt de boodschap.

Moet helaas ook vaststellen dat de batterijtjes van mijn fototoestel er de brui aan geven. Niet getreurd er zijn vast genoeg fotografen aanwezig in het gild vandaag. Toch voel ik mij een beetje als een paria zonder dat derde oog. We trekken ons op gang door de nog slapende straten van de kleine gemeenschap. Kiezen vrij snel resoluut voor de boskant met zijn overwegend bruine kleur van gevallen blad en het nat van de afgelopen 24 uur. Was me een stormachtige vrijdag. Vanaf het Vellekenshof gaat het over slingerende betonbaantjes tussen veestallen en hun weilanden. Dan komen de prachtige bossen van Averbode aan bod. Er zijn open plekken gekapt om opnieuw vennen en heide tot ontwikkeling te laten komen. Wordt vast steeds leuker met het vorderen der jaren. We zwerven even door het Mariapark langs die prachtige Norbertijner abdij van Averbode. Laten de ‘lekdreef’ links liggen en gaan pauzeren in Sint-Jan.

Het is er beredruk, de stoere meiden en knapen van de 50 km hebben al een ruime lus voorsprong op ons. Linda’s pootje staat nog steeds in het middelpunt van de belangstelling. We kunnen iedereen geruststellen, alles verloopt naar wens. Zijn onze vele wandelvrienden dankbaar voor de vele attenties. Ook voor de waarschuwing van een foutje in de wegwijzers. Wij verkiezen de extra lus in Averbode boven deze in Wolfsdonk en moeten er hier dus vol tegenaan. Meteen de Weefberg op en door sparrenbossen met ondergroei van geel pijpenstrootje richting Testelt, heerlijk wandelen op ons dooie eentje. De Sportstraat en aanpalende sturen ons richting weilanden en wilgenbaantje. Lopen langs mooie serviceflats bij Voortberg en dan naar de kapel van St.-Joseph. Stevig klimmen, de Testeltse berg op en genieten van het prachtige uitzicht over de Demervallei tot Scherpenheuvel en Aarschot. Gaan parallel lopen met Demer en spoorbaan, er hoog boven blijvend en koers zettend in oostelijke richting. Duiken finaal de heuvel af richting visvijvers en komen Averbode terug binnen bij wat ik steevast ‘de mijnlamp’ noem. Hebben een prachtige lus gelopen door gebied waar we zelden komen. Een ander publiek in de zaal nu, mensen die kortere afstanden lopen en ook Jefke, vrolijk babbelend als altijd.

Hebben een lus van 13 km met rustpost in Okselaar voor de boeg. Duiken bij het drieprovinciënpunt  de lange rechte dreef in die langs de vijvers van het recreatiedomein van Everbeur loopt. Links liggen de bossen van De Merode die sinds enkele jaren opengesteld zijn voor het publiek. Natuurlijk maakt onze gastheer er dankbaar gebruik van en biedt ons een heerlijke zwerftocht aan door de okeren natuur. Gevallen bladeren en naalden, zelfs verdorde varens zorgen voor de intense kleur. Wij genieten van al dat moois en vorderen behoedzaam want de ondergrond ligt er vettig bij. Een strookje heide, een streep sparrenbos, we komen in de Kompagniestraat uit en stappen door stille straten naar de rustpost ‘bij de fanfare’ in Okselaar. Zijn er intussen de enige, late wandelaars. Na de koffie wacht een etappe van 8 km. We worden meteen afgezet in de bossen van Achterheide. Opvallend veel berk, een strookje groen met hoge brem en klokkebeesen die nog in blad staan. Hoog in de lucht de schrille schreeuw van roofvogels. Wat is dit toch een prachtig parkoers. Een paar keer moeten we door de blubber waden en bij Heuvelken zijn we terug in de straten van Okselaar. Zoals ik verwachtte worden we naar kasteel Arandschot en de dorpskerk geloodst. Toen ik hier woonde werd mij verteld dat kasteelvrouw Boulangé, een Française, zeer tegen de zin van de Zichemse pastoor Munte een kerk aan de bewoners van Okselaar schonk. Het pleintje heeft dan ook haar naam gekregen. Onze parkoersmeester leeft zich uit. Elke bosstrook richting sporthal van Everbeur krijgen we onder de sloffen geschoven. Voorbij taverne Vossenhol stappen we een laatste keer naar St-Jan. De zaal is zo goed als verlaten, Karmijntje maakt er nog zijn opwachting, de Duvel bij de hand.

We mogen terug onderaf de Weefberg door de bossen gaan dwalen. Karmijn wordt onze gezel als we de open stukken van de Nieuwe Mechelsebaan oplopen. Klassieke parkoersstrook dit, langs een bomenkwekerij en bij binnenkomst van Wolfsdonk de kapel. Gezellig keuvelend maken we het wandeluurtje vol. Het wordt al laat en vroeg donker. We besluiten de laatste etappe kort te houden en zullen op 36 km uitkomen. Lijken de laatsten te zijn die de zaal verlaten. Rechtover de dorpskerk gaat het richting natte bossen, Yvan verdwijnt uit ons gezichtsveld. Een wilgenpaadje langs een gracht zet ons af bij voetweg 142, de Weselsendweg. De omgeving blijft bosrijk al stappen we dan wel wat beton langs het Zillekespad. Het is vrijwel donker als we de nog goed beklante zaal binnen vallen. Kip met friet vindt gretig aftrek, het pittige gerstenat eveneens. Er heerst de sfeer van de grote dagen en dit is ook terecht na genoten te hebben van zo’n prachtig parkoers. Even paniek bij Zottemie, maatje Willem heeft de verkeerde pijlen (mtb) gevolgd. Dankzij haar relaties wordt de verloren zoon snel gemotoriseerd opgehaald. Eind goed, al goed. Wij rijden vrolijk naar huis terug over de drukke snelweg. De Grashoppers waren weer ‘top’ en we kijken allen uit naar de laatste grote tocht van het jaar … bij Leo die wel weet waar Mieke de Pap vandaan haalde …

  

  

20:08 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

13-12-14

07.12.2014 A.W.S.V. Turnhout te Ravels

Geen Waalwijk, Langdorp of Vollezele vandaag maar de mij niet bekende tocht in Ravels, al kennen wij de omgeving natuurlijk wel. Vlotte reis overigens met de trein tot Turnhout en dan met de Tilburger bus tot een paar honderden meter van de prachtige startzaal. Irène (Herentals) denkt er net als wij over. De kleine 30 km bestaat uit twee haast gelijkwaardige lussen. Halverwege rusten in de startzaal dus, komt niet zo gauw voor.

Diane & Rudy wuiven ons uit. Het zwerk voelt onaangenaam aan, het heeft stevig gevroren terwijl wij kleumig tussen villa’s doorlopen richting Blauwe Kei en de verlossing van de Kempense bossen. Lange rechte paden langs loofbomen en spar, net achter de bewoning en voorbij een ruim en bevroren ven. We herkennen één van de rustposten van de Korhoenen enkele weken geleden, hutje zomaar in de weide. Over zanderige paden stappen we door akkers terug naar Ravels en schooltje De Zonnewijzer voor een eerste pauze na 4,7 km. Er wacht een etappe van 8,5 km vandaar.

Worden door een wijk van recente signatuur naar een kanaal geloodst. We huiveren er niet alleen van de kou, De Max zit in ons beider hoofden. Naar schatting drie kilometer lang volgen we de waterkant. Komen er weinig wandelaars of fietsers tegen. De bomen kleuren minder mooi oker dan voor enkele weken maar toch blijft het leuk lopen. Bij een boomhut verlaten we het kanaal en volgen een gracht dwars door de akkers. De volgende bospaadjes dienen zich snel aan. Beetje woeste omgeving en dus wordt het tempo aangepast, het plaasteren pootje in gedachten. We passeren mooie be-ijsde vennen. De andere kant van ons breed zandpad kleurt hevig oker van het gevallen beukenblad. Heerlijk wandelen is dit. Finaal verlaten we het Gewestbos Ravels en slingeren ons een tarmacje tot het dorp en de lekker warme startzaal. Hoog tijd om de innerlijke mens te versterken en ook even bij te babbelen met Mon (Voskes).

Zijn helemaal klaar voor de volgende lange rit, samen met Gentse en Kesselse medestanders. Het zwerk blijft onaangenaam aanvoelen terwijl wij voorbij de plaatselijke molen en riante woningen stappen. Gewestbos Ravels, daar is het ons om te doen. We lopen ellenlange dreven tot bij picknick tafels en verderop parallel met grasvelden waaronder pijpleidingen verstopt zitten. Spar voert de boventoon, ook als we over nattige graspaden vorderen tussen twee grachten. Finaal ruilen we het bos voor het landelijke rond Ravels-Eel. Fijne regendruppels komen de pret bederven, we zijn blij als we de warmte van de rustpost bereiken. Even wat bekomen.

Hebben geluk en laten een pittiger regenbui aan ons voorbijgaan. Worden ook nog wel nat, maar het zal maar voor even zijn. Een fietspad loodst ons het dorp uit, terug de grauwte van het weidse landschap in. Een geoogste akker kleurt oranjerood van de vele peeën die te klein zijn voor de moderne consumptie. Er is nog geen einde gekomen aan de wegwerpmaatschappij bedenken wij dan. We zoeken de bosrand op die ons naar de Hoge Mierdeweg voert. Stilaan komt Ravels weer in zicht, we lijken nog haast alleen op weg. De laatste kilometer is dezelfde als daarstraks maar in omgekeerde richting. WNZB vertrekt net met de bus als wij binnen vallen, de ruime zaal oogt meteen leeg. Kunnen wij rustig genieten van ons Duvelke en een klappeke doen met Chris (Ingelmunster), gabber die van alle markten thuis is. Vlotjes reizen we terug naar Hemiksem. Best mooi parkoers vandaag, al vond ik het iets te sober voor de mogelijkheden van de streek.

Thuis gekomen en na de lekkere zuurkool schotel wacht een teleurstelling. Geen werking van Beneluxwandelen, want geen internet verbinding. Onze vijfde computer panne in drie weken tijd. Wat waren wij zonder informatica vroeger gelukkige mensen. Hopelijk lukt het morgen wel want dan heb ik een dagje vakantie … door toedoen van de vakbonden …

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/07122014Ravels 

 

 

 

21:12 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

22-11-14

16.11.2014 Schorrestappers Boom

Vandaag kiezen wij opnieuw voor een streekderby. Weten dat de parkoersbouwer van de Schorrestapper een bevlogen iemand is en gaan er dus graag wandelen. We zijn duidelijk niet alleen deze mening toegedaan want de bekenden stromen toe onder leiding van Diane & Rudy die bij zowat de ganse zaal een klappeke gaan doen.

Auwe Klaretocht en dus mag het jeneverke bij de koffie niet ontbreken, we laten het ons smaken. Vrolijk gaan we van start, recht naar de hockey terreinen van Braxgata en dus meteen De Schorre uit langs een tunneltje onder de steenweg door. Meteen de Rupeldijk op, de langere afstanden richting Terhagen, de kortere richting Rupelbrug. Onze gastheer verrast een eerste keer. Loopt niet lang over het asfalt maar duikt het groen in, langs smalle paadjes tussen jonge bomen en een open ruimte die wij kennen van de buren uit Terhagen. Heerlijk zwerven is het hier. We verlaten het groen bij het Hof van Requi en de moderne bewoning van de Waterkant. Bij de dijk en de steenbakkerij Wienerberger wordt Gunther onze gezel. Vrolijk keuvelend stappen we door het park van Rumst en vervolgens over de onvermijdelijke blauwe bruggen van de Nete en de Dijle. Pauzeren doen we gewoontegetrouw bij de Cartelvissers. Gunther stoomt door, wij genieten van soep en koffie.

De lokale lus van zo’n 8 km voert aanvankelijk langs het tarmacje van Kleine Bergen richting Heindonk. Links van de bebouwing slaan we de weilanden in, inclusief strookje ‘vettig’. Komen aldus bij de hoofdingang van Hazewinkel en mogen genieten van de pracht van vijvers en loofbomen in herfsttooi in het Broek van Blaasveld. Heerlijk toch, deze parkoersopbouw. Nu volgen er wat straatjes aan de rand van Heffen. Nochtans een strook onbekend terrein voor ons langs de mooi opgewerkte kapel van OLV Ten Doorn. Dan gaan we polderen over een slingerweg door de weilanden richting Zennehoeve. De dijk van de Zenne op richting Zennegat en dan verder langs de Dijle tot de blauwe bruggen en de Cartelvissers. Best aardige variant op een thema dat we goed kennen, deze etappe.

Na de pauze gaan we snel een slingerende landdijk op. Ex-collega Benny fietst ons voorbij. Wandel nooit dicht bij huis zegt hij lachend. Heeft een toertje van 30 km richting bakker achter de rug ! Op grondgebied Willebroek duiken we de Hamerdijk in, verder richting het hinterland. Is eens een ander ommetje om opnieuw Hazewinkel te bereiken, aan de kant van de fit-o-meter. Genieten van onze wandeling langs de roeibaan en duiken vervolgens Biezenweiden in. Altijd een feest deze drassige, beboste omgeving die we ruim mogen verkennen tot de visvijver van Klein-Willebroek. De rustpost ligt één huizenblok achter de jachthaven. Het is nog vroeg, onze vrienden uit Borgerhout lopen hier een lusje van 5,7 km en zodoende wij ook. Is een extraatje om boven de 30 km uit te komen. We passeren het donkere dorpskerkje en stappen de hele lengte van de jachthaven af tot de container opslagplaatsen. Vanaf een fietspad kunnen we het Broek Denayer in met zijn vele jonge berk. Halverwege het lusje zijn we weer in Biezenweiden en kunnen een tweede keer genieten van deze schitterende biotoop. Zijn voor 16:00 terug in Klein-Willebroek met nog een uurtje wandelgenot voor de boeg.

Onze gastheer heeft nog een vettig strookje in petto tot de veerboot. Varen hoeft voor ons niet, wij lopen wel het kilometertje extra over de Rupelbrug en terug. Ik posteer mij daarbij angstvallig voor Linda, één armbreuk is meer dan te veel, hoef het noodlot geen tweede keer. We zijn net gelijk met de bootmensen bij taverne De Kaai. Moeten even zwerven door Hoek om terug bij De Schorre te geraken, ter hoogte van het circus. Lopen eigenlijk de startzaal voorbij, er hoog boven door zeg maar. Zijn verrast zo laat in de tocht toch nog door Putteveld en de andere recente Boomse wijken in het groen te stappen. De parkoersmeester wil ons nog en laatste keer verwennen met een zwerftocht door Domeinbos N, nu reeds bij valavond. Geslaagd dit initiatief ! De Kerkhofstraat loodst ons dan richting visput en De Schorre. Voor het eerst lopen we over de nieuwe loopbrug en een merkwaardig monument, ter ere van Tomorrowland denken wij. Goed bestede inkomsten dit, waar de ganse omgeving wandelend kan van genieten. Lopen vrolijk ‘het apekot’ in, beiden de duim omhoog naar Jos. Een tocht vanuit De Schorre tekenen waarbij het domein nauwelijks aan bod komt en toch een heerlijke omzwerving, je moet het maar durven en kunnen ! Tja, samen met de Borgerhouters sluiten we de tent. Binnen de week stapten we bij wsv Schelle en De Schorrestapers, dankzij hen is de Rupelstreek een paradijs voor de gefedereerde wandelaar …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/16112014Boom

  

21:49 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

17-11-14

11.11.2014 De Rode Stappers Olen

Feestdag in de week en een lekker lang weekend van 4 dagen, de werkman is tevreden. Heb gisteren dankzij de inzet van Lindake ‘beneluxwandelen’ kunnen bijwerken en dus gaan we vandaag stappen. 30 km kan alleen in Olen en dus twijfelen we niet. Busvervoer is er nauwelijks en dus wordt het een autoritje tot de ruime parking van Teunenberg. Het is nog frisjes in het ‘platen kot’ maar de koffie en de babbel met ‘facteur’ Rudy maken veel goed.

Door het kleurrijke, herfstige domein gaan we op stap richting E313. Het halfopen weiland van de Kempen wenkt. We duiken onder de autobaan door en vervolgen langs de huizen van Moleneinde tot voorbij het Albertkanaal. Boskant, letterlijk te nemen voert ons naar de voetbalkantine van SK Hezewijk, de centrale rustpost.

Twee lussen zullen we hier lopen, de Wilskes achterna. Duiken een eerste keer de sparren achter de voetbalkantine in, dra in het gezelschap van de Jakke (Boechout) en Berreke (Vleugt). Langs vers geploegde akkers en bosjes gaat het richting spoorbaan bij OLV-Olen. Het parkoers blijft lekker landelijk met zo af en toe en beetje bebouwing. Ruim de tijd dus voor een gezellige babbel met onze twee gelegenheidsmaatjes. Bij het Bulepad weten we de rustpost nabij. In de overvolle kantine zoekt elkeen zijn weg. Helpers komen handen te kort. Het is middag, het gild heeft honger !

Wij spreken de eigen knapzak aan en gaan weer op pad. Passeren cafeetje ’t Oud Zot en zoeken een sparrenbos op. Veldwegel Verbrande Kant zet ons vervolgens af aan de rand van OLV-Olen. We doorkruisen Gerhagen en Goorkens. Nogal wat tarmacjes die geleidelijk terug landelijk worden bij de spoorbaan. Nog wat straten tot de watertoren. Ukkenpaadje is weer landelijk en laat ons een laatste kilometer gelijk lopen met de eerste lus. Het is al heel wat stiller in de gelagzaal van de voetbal.

De laatste etappe zoekt nadrukkelijk het Albertkanaal op, zij het een hele poos door het landelijke groen. Dan lopen we recht naar de Buulmolen en de weilanden in, zijn hinterland. Moeten uiteraard weer onder de E313 door om via de Schommenstraat terug domein Teunenberg te bereiken. Met Lange Jan raken we aan de babbel over geo-caches, reden waarom we zowat de tent sluiten. Hebben samen met meer dan 1300 wandelaars genoten van een knappe zonovergoten wandeltocht. Staat volgend jaar vast weer op ons programma.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/11112014Olen

13:53 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -o

09.11.2014 wsv Schelle te Niel

Ja, wij zijn chauvinistisch, er gaat niets boven de tochten van onze buren wsv Schelle. Het is een uurtje wandelen van het echtelijk dak tot de startschool in de Nielse Wirixstraat. Onderweg stellen we vast hoe snel onze omgeving verandert en zeker de aanwezigheid van de kleine zelfstandigen. Het gaat niet goed met commercieel Vlaanderen, wij stellen het de visu vast. Bij de koffie mogen we onze eigenste clubmakkers op busreis verwelkomen alsmede 4op1rij Zedelgem onder leiding van Wim. Voor ons een gezellig onderonsje meteen.

Toch stappen we onder ons tweetjes bij een stralende herfstdag en aangename temperatuur. Meteen feest en we verwachten niet anders van deze parkoersmeester. Langs de boer en dan het Niels Broek in. Drassig maar net niet te vettig onderaf de Rupel. Een strookje dijk om zicht te hebben op het parkoers waar Sven dinsdag zijn duivels kan ontbinden, dan terug onderaf in het groen. Klassiek ook door het park van het Nielse rusthuis, waar Linda zowaar haar eerste schreeuw liet. Dan over de grote, nog rustende kermis, de jaarmarkt dat is morgen pas. Terug naar het water nu, langs CBR betoncentrale, Kim’s place ook en een leuk biezenhoekje. Pauzeren doen we dit jaar in De Cirkel, onder de donkere kerktoren van ’t Hellegat.

De lus voor de langere afstanden oogt aanvankelijk mooi groen tot bedrijvenzone Krekelenberg. We hebben het even moeilijk met de strook langs werkman huisjes tot station Boom en dan weer terug tot scheepswerf Belgica. Op de Rupeldijk passeren we leegstand van bedrijvenunits, Noeveren eigenlijk. Dan duiken we een echte ruïne van een steenbakkerij binnen, ruw en magistraal. Vervolgen met het museum ’t Geleeg, uniek zicht op hetgeen hier vroeger het leven van de werkmens moet geweest zijn. Stukje Noeveren nog en we kunnen weer rusten in ’t Hellegat. Heerlijk nagenieten ook van het gebodene eigen aan de Rupelstreek.

De terugkeer naar Niel wordt een feest en dat wisten we op voorhand. Gaan dwalen door die onvolprezen Walenhoek. Aanvankelijk bosrijk met glimmende witte berk. Dan langs de vele zonovergoten vijvers, puur natuur langs rietkragen en heerlijke bosjes. Feestelijk is dit ! Bij de visvijvers verlaten we het prachtige domein. Lopen langs de sporthal en ons onbekende achterafjes door het Nielse tot de rustpost. Wat is onze parkoersmeester weer bevlogen vandaag !

De 28 km heeft nog een lusje te goed. We stappen voorbij d’Aa Statie en langs de spoorbaan. Dan langs wat huizen, een bomenkwekerij en wat weilanden. Het is moeilijk ‘weg’ geraken in de omgeving van de Pierstraat. Er werd ons wat beloofd en er wordt woord gehouden. Duiken bij een vijver het wilde groen in. Wordt een pittige omzwerving van ruim 1500 meter. Linda pikt een stok op, ze lijkt wel een pelgrim. Is ook wel nodig om deze pittige, niet te technische en oh zo mooie wulpse strook te temmen. Geweldig wat onze gastheer hier weer als nieuwigheid uit zijn mouw schudt. Samen met een maatje uit Polderstad lopen we de laatste loodjes tot de rustpost. Langs de spoorbaan ja, maar door het groen waar het kan. We genieten van een drankje bij Jef ‘sneuss’ en zijn dame. Tof dat zij er ook weer bij is na een tijdje van weerbarstige knoken.

Nog 3 km hebben we te goed maar in Schelle houden ze van pit. We mogen nog ettelijke honderden meters dokkeren over een verlaten spoorbaan, stappen langs de Boerenkrijg kapel. Die Duvelkes, die hebben we toch echt wel verdiend ! We wuiven Zedelgem en Tournai uit, keren dra per 2pk terug de ‘berg’ op naar Heimisse. Het was prachtig mannekes … tot in februari …in Heimisse !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/09112014Niel 

 

13:51 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -n

02.11.2014 De Korhoenstappers te Oosthoven

We zijn al enkele dagen pc-wezen en dus kies ik voor makkelijk, de auto. En gelukkig maar. Was er van overtuigd dat de Korhoenen vanuit Oud-Turnhout vertrokken vandaag terwijl de markeringen ons naar Oosthoven loodsen, daar toch wel enkele kilometer vandaan. Onbekende startplaats voor ons al zullen we er ons meteen thuis voelen. Hennie zit er zowaar knutselend aan tafel en Martin komt ook, niet heel onverwacht, binnen vallen.

De Witte Pet  moeten we in de zaal achterlaten, Martin trekt met ons op zodat we nog eens kunnen bijpraten. Betonbaantjes loodsen ons de bebouwing uit. Onverhard door halfopen gebied worden we langs een bruine gracht geloodst. Stiltegebied lees ik op een bord. We gaan lekker ploeteren door gitzwarte modder. Waar het te drassig wordt nemen vlonders de taak over. Pijpenstrootje wordt al stilaan geel. Tenslotte voeren brede grindpaden ons naar de eerste rustpost Ansarat na 5 km. Een fantastische opener was dit ! We doen zowaar een eerste terrasje, frisjes toch nog wel bij lekker hete koffie.

We vervolgen onze wandelroute door bosjes en akkers, een gebied dat De Laks blijkt te noemen. Nauwelijks een huis te zien. Stappen een eindje langs een kanaal, nog steeds afgezoomd met bomen in herfsttooi. Langs betonfabriek Stradus vervolgens, een brug over en nog een strook kanaal. Dan draaien we de Stille Kempen in met lange rechte paden door weilanden en bosjes, de absolute rust en lekker 7 km lopen tot een blokhut ‘in the middel of nowhere’. Tijd om weer eens een terrasje te doen.

Alfred zoeft voorbij, krijgt van de Kwikskes met busreis net de tijd om 30 km af te dweilen. Wij doen het rustig aan langs ven en bos tot de open ruimte, akkers met een stevige wind op kop. De 50 km gaat in het zand van ons weg, wij houden het bij 40km. Lopen kei lang rechtdoor over de Baalse Heide, akkerland en kampeerterrein. Dombergheide wordt dan weer een prachtige bosstrook. Aan zijn overkant, bij een kanaal pikken we de 50 km terug op. Annie & Willy, thuis marcheerder Leo ook. Niet langs de dijk deze keer maar over de ‘bumps’ van een grillig bospad langs het water. Heerlijk vinden wij dat ! Moeten even door wat behuizing van Oosthoven en komen voorbij een watertoren weer bij Ansarat aan. Vol huis en plaats zoeken na een stevige 10 km. Het is nog steeds terrasjesweer en daar genieten jong en oud, twee- en viervoeter uitgebreid van.

Martin besluit af te haken en met 2 km terug naar de finish te lopen. We maken ons toch wel zorgen over onze gabber, ‘trop’ is ook voor hem te veel zo blijkt. Wij hebben er nog zin in, vatten een tweede etappe van 10 kilometer aan. Een brede grinddreef loodst ons weg van de hoeves terug de natuur in. We mogen weer langs de vaart lopen, ingekapseld in schitterende herfstkleuren. Wij genieten ! Weg van het water wacht open terrein, grasland en zandpaden. Wat chalets en een hoeve, we gaan de Arendonkse Heide op. Althans een project om opnieuw variatie aan te brengen in overigens bosrijk gebied. Het zwerk trekt dicht, het zal toch niet waar zijn hé ! Gelukkig blijft het bij een dreiging. We stappen terug de open ruimte in, worden bijgehaald door Katrien ‘alias Zottemie’. Samen stappen we de laatste, lange en zanderige kilometer tot de rustpost van Natuurpunt. De meesten leken dicht tegen de 2 uur gestapt te hebben over de 10 km. Mijn linkerknie protesteert, Hans (van Kathy) heeft het meteen gezien. Gelukkig is het zonder erg, gewoon de ‘oude dag’.

We hebben nog 8 km voor de boeg. We kijken vertedert naar een paar nesten jonge ‘chippekes’ bij een boerderij. Zijn toch wel laatkomers. Stappen door de Brembergh Dreef de open ruimte richting Oud-Turnhout in. Tellen niet minder dan drie kerktorens aan de einder. Voorbij de dorpskerk wordt het parkoers terug landelijk. Net voor de finish treitert de parkoersbouwer ons nog en stuurt ons weg richting Turnhoutse ring. We snellen Marion achterna tot waar we een laatste keer voor bos & gras kiezen. Linda maakt een ongelukkige tuimelperte maar kan gelukkig de broze pols sparen. Ter aankomst nog vele bekenden. Onze Borgerhouters zijn er weer, Christine & Noël ook. Er wordt duchtig over de politieke actualiteit gedebatteerd. Gebeurt ons wel meer, wandelaars zijn van deze wereld.

Het is al donker als we ons karretje terug opzoeken. Zijn vandaag aangenaam verrast geweest door een schitterend parkoers en de prima organisatie van de Korhoenen. Hier komen wij zeker weer … maar dan graag zonder de aanslag op onze portemonnee van flitsende blauwhelmen op de Turnhoutse ring …

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/02112014Oosthoven

13:46 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -o

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende