04-12-17

03.12.2017 De Zennetrotters te Weerde

Het is grijs, grauw en nat als ik vanochtend opsta. Heb helemaal geen zin in wandelen. Met lood in de schoenen stap ik naar de bushalte wetend dat na een loodzware maand november een frisse neus meer dan geboden is. Voel mij weer wat beter en thuis in Antwerpen-Centraal, het boemeltje richting Brussel zal mij afzetten in Weerde, locatie waar ik denkelijk nog nooit aan een wandeltocht begonnen ben. Stap alleen richting start in een drukbeklant zaaltje D’oude School. Nooit Moe Boezinge is er te gast op bus uitstap. Nooit moe … dat kan ik niet meer zeggen dezer dagen. Meteen een eerste duiding overigens, aangepast parkoers wegens wateroverlast en de 20 km is een 8 + 12 vanuit de startzaal. Kilometer is kilometer denk ik dan.

Een eerste keer op pad voor 7,2 km langs de Dorpvoetweg tot de prachtige witgele kerk van Weerde. MTB-ers zijn blijkbaar ook actief vandaag maar ik kom de modderduivels nauwelijks tegen. Aan de overkant van een drukke steenweg een naambordje Visvijver Weerde. De vlag dekt de lading niet echt. Een ruime plas inderdaad maar ook een prachtig stuk natuur met glimmend witte berk prominent aanwezig. Weerde ligt aan de zuidrand van Mechelen en dus lopen er heel wat ‘ijzeren wegen’. Stap onder een paar oude bakstenen bruggen door, loop door enkele straatjes tot de Limietvoetweg. Heerlijk stappen meteen langs weilanden afgezoomd met jong hout. De Damvoetweg zet mij vervolgens terug af tussen de bebouwing van ouder naar nieuw. Een kort strookje Zenne-arm en ik ben terug bij de start. Tijd voor een innerlijke versterking, een pas gebakken braadworst, daar ben ik altijd voor te vinden.

Tweede ronde nu, ruim twaalf kilometer lang met een rustpost in het Vilvoordse Houtem. Genieten van de kronkelende Zenne vanop de grasdijk en vervolgens een veldkasseitje. Loop moederziel alleen door de Weerdsesteenweg. Het betonparkoers stuurt mij rondom de drukke E19 langs de gemeenten Elewijt, Steenokkerzeel en Vilvoorde. Ik loop achterlangs en eindelijk onverhard bij de kazerne van Peutie en dan door de Houtemse Damstraat (niet te verwarren met die van Weerde en de start !) tot de rustpost. Vraag meteen aan de helpers of de Zennetrotters hun parkoersen in Engelse Mijlen uitdrukken. Heb exact 3 uur gestapt over nog geen 14 km ! Maar niet getreurd, heb een trein om het uur en een Duvelke dat smaakt altijd.

Nog zes kilometer voor de boeg. Het is al duister als een groepje sterkhouders de Brandvoetweg inslaat en toch is het nog maar 14h30. De aansluitende Steenmolenvoetweg stuurt ons puur natuur in. Aanvankelijk akkers van gemalen maïs en schapenweiden, verderop jong bos richting Rubenskasteel. Ik ontwaar de eerste maretak hoog in de bomen. De Steenvaartdreef, afgezoomd met bruinblad jonge beuk stuurt ons, middels wat hemels gespetter, linea recta naar de Zenne. We kronkelen heerlijk mee over graspaden langs een oude Sluistoren tot we opnieuw in Weerde aankomen. Ik ben net 5 minuten te laat voor de trein naar de Koekenstad en neem dan maar een ‘warming-up’ pauze tussen de West-Vlamingen. Morgen is het weer werkendag.

FOTOREEKS

19:41 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlaams-brabant, -w

02-11-17

01.11.2017 De Stroboeren te Wuustwezel

Bus 640 is vanaf de Antwerpse Rooseveldplaats goed bezet met wandelaars. Elk jaar weer tekenen zij present tijdens de Allerheiligentocht van de Stroboeren in Wuustwezel. Zelfs JPD komt dit jaar van Meulebeik afgezakt. De opdracht kennen we haast uit het hoofd, 35 kilometer over Loenhout, Sterbos en de Bellekenshoeve.

Op pad dus vanaf 09:00 in de frisse, zonnige ochtend. De langere afstanden stappen bij de zusterhoeves Annie & Lilly over de Kleine Beek richting eerste bosstrook. Patje Kloek wordt een paar kilometer onze gezel tot hij het letterlijk op een lopen zet. Opvallend, er wordt nog volop gehooid of beter nat gras wordt afgereden en in balen verpakt. Opwarming van de aarde zei U ? Na de eerste sparren en lage nog groene varens volgt de brede zandweg langs de plas van het militair domein. Aan de overkant van een drukke baan wacht puur natuur, Marumvoorde. Heerlijk flaneren langs jonge berk en door het verkleurend pijpenstrootje. Strookje heide erbij, verderop graspaden door nat gebied. Al doende komen we bij de Heiëndweg uit en een bomenkwekerij die iets weg heeft van pas bijgeknipte poedels. Langs vele hoeves stap ik samen met Rudy & Sylveer tot de eerste rustpost in cafeetje Onder De Toren in Loenhout.

Wij stomen gelijk door en meteen het stille dorp weer uit de polder in. Bij een heerlijk zonnetje stappen we over verhard en onverhard langs weilanden en akkers, schaarse bebouwing ook. Pikken onderweg alle andere afstanden op en lopen met z’n allen verder langs de rand van een kasteelpark heerlijk in het verkleurende groen. Komen zodoende terug in centrum Wuustwezel, meer bepaald bij zijn statige gemeentehuis en dito park. Even verder de tweede rustpost in de sporthal bij KAN10. Sigridje wordt nu onze gezellin. Ik laat de dametjes rustig onder hun beidjes keuvelen en hou mij bezig met rondkijken en wat fotootjes nemen. Lopen traditiegetrouw twee zijden van een grote rechthoek over landelijk tarmac langs Veldvoort & Steertheuvel. Opvallend veel eikels langs de kant van de weg, geen eekhoorns te zien om ze weg te moffelen. Vanaf de Tolberghoeve volg een pracht van een onverharde dreef met nog jonge aanplant. Vervolgens zwerven we door Sterbos en zijn chalets in de bosjes. Passeren ook het motocircuit Molenbergen en sluiten af met landelijk tarmac tot de Bellekenshoeve.

Het is er naar goede gewoonte erg druk. Sigrid stoomt gelijk door, wij volgen even later voor een lokale lus van een uurtje wandelen. Stappen tarmacjes door halfopen terrein, een afwisseling van bosjes en weilanden. Elke bosdreef herbergt wel enkele weekendverblijven alhoewel wij vermoeden dat sommige permanent bewoond zijn. De obligate wegenwerken doorkruisen we uiteraard ook en dan volgt een leuk bosstrookje inclusief vennetje met nog groen rieten oevers. Nog een dreefje houten huisjes, tarmacjes langs boerderijen en de Sint-Willebrorduskapel, we zijn zo terug in de Bellekenshoeve. Het is er wat rustiger en we gunnen onszelf een wandelaarsdrankje en een babbel met Lokerse Marcel en zijn wandelvriendin.

De laatste loodjes dan. Een breed uitgesponnen betonlus dwars door het landelijke Brekelen. Aan de overkant van de steenweg het Beersgat. Helaas niet onverhard langs de rand van de plas maar over een betonbaantje tussen twee grachten en afgezoomd met wilgen linea recta naar Annie & Lilly. We hebben de kilometers weer in de beentjes. Thuis gekomen krijg ik per e-mail mijn volgende opdracht. Zal morgen een viertal uurtjes moeten studeren als voorbereiding van een buitenlandse cursus die ik de komende paar weken ga volgen. Maar eerst nog een laatste wandelweekend …  

FOTOREEKS

20:02 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

09-10-17

08.10.2017 Club 76 te Westmalle

Meteen bekend volk in de startzaal, Hans & Kathy, Willy & Marij, ze hebben er al een lokale lus van een kleine 7 kilometer opzitten. Wij zullen deze aan ons laten voorbijgaan, plannen slechts 30 km. Sigrid gaat er ook meteen vandoor, zij mikt op de volle 40 km. Ook wij op pad langs de Schaggeleweg. Nog steeds een grijs zwerk en wat gedruppel maar geen wind meer en dus aangenamer stappen. Passeren de Scherpenbergmolen en een bedrijvengebiedje. Bij Het Wit Rijt wandelen we het groen tegemoet. Mogen flaneren langs de heerlijke dreven die rond de Abdij van Westmalle te vinden zijn. Passeren de paters een eerste keer langs hun brouwerij en lopen verder richting Sint-Antonius en het Molenbos. Opa Kodak foetert, zijn toestel heeft de geest gegeven. Na een ruim uur wandelen de eerste pauze bij de muzikanten van de Vriendenband.

Linda’s oogjes blinken, we zijn nog erg vroeg en kunnen een extraatje van 3 km lopen, lachend geef ik toe. Wij Jonkman Steven (Mechelen) achterna. Voorbij café ’t Hemeltje en dan de statige villa’s van Schilde en zijn Heidemouw. Pijl weg, Eagles Eye uit Mechelen lost dat meteen op en stuift ons voor, de natte bossen in. Heerlijk wandelen door groene dreven dus, handig rond grote plassen laverend. Het terrein komt ons bekend voor zeker als we voorbij een blauw geschilderde kapel komen. We stappen langs slingerpaadjes en brede dreven naar Kristus Koning. De Koeistraat in richting golfterrein Rinkven want traditie moet er zijn ! Het extraatje loodst ons langs de in het wild levende haantjes, de bruine antitankgracht en het groen van de Nieuwgoeddreef. Retourtje langs hockey- en voetbalvelden. Pauze in het drukbeklante Goorhof en meteen ook een ruim gemeten ‘halven dans’.

De terugweg wordt aangevat langs Kristus Koning en heerlijke groene tunnels in het beboste gebied. We raken aan de heenweg en vervolgen over het zandpad van Kleine Vraag. Aan de overkant van een drukke steenweg halfopen terrein met paardenweiden en dan terug het Molenbos in, een imposant houten kruis passerend. De hemelsluizen gaan even wijds open maar het zal van korte duur blijken te zijn. Het blijft genieten zo met z’n tweetjes over natte paden midden het weelderige eikenblad. Laatste pauze bij de muzikanten en de laatste etappe aanvatten met Willy & Annie (Kessel), Hans en Kathy.

Uiteraard terug het Molenbos in. Passeren de gebouwen van een oud sanatorium en lopen achterlangs bij de paters, voorbij de grote koeienstal. Is zowat linea recta terug naar de dorpskern van Westmalle. De parkoersmeester bedenkt nog een extraatje langs de Hemelstraat en een strook open veld. We genieten er van het lichtspel geboden door zon en loodgrijze wolken. Komen op een GR-pad uit en stappen bij mijn weten richting verkeerde kerk. Draaien er van weg bij het Sint-Jan-Berchmans college waar wij in onze ijver onze maatjes meesleuren in de verkeerde richting. Annie corrigeert en we zijn net op tijd terug in de startzaal om de busreizigers van Colliemolen te zien vertrekken.

Ik heb samen met Linda een heerlijk lang wandelweekend achter de rug. Blijf vertwijfelt achter met de vraag naar het waarom van de voorbije weken. Onverwacht biedt het Internet een antwoord : een niet onbelangrijke graad van narcisme. Ik ben opgelucht, nu de diagnose gesteld is heb ik eindelijk de referentiepunten om mijn verdere dagelijkse leven op te enten. Kan ik eindelijk opnieuw tot rust komen en genieten van het wandelen in de Benelux.

FOTOREEKS

19:49 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

30-07-17

29.07.2017 Kadee Bornem te Wintam

L’histoire se répète zeggen de Fransozen en ik kan er nu van meespreken. Exact een jaar na datum steekt mijn lieskwetsuur terug de kop op. Aan beide benen deze keer en dat betekent Spidifen slikken en met de handrem op stappen. Pff, het is mij het jaartje wel. Doet mij denken aan ‘mijnen ouwen’ voor wie zijn zestigste ook het jaar te veel was. Hij nam toen een onomkeerbaar besluit. Wij waren niet de beste vriendjes maar nu moet ik zeggen : pa ik ben het volmondig met je eens, trop is te veel.

Maar bon, Linda is met de fiets naar Wintam voor haar zaterdagse dertiger en ik ga ook maar weer op pad. Neem in Schelle om 10:30 de veerboot met de passende naam Heen & Weer II. Het is behoorlijk warm, zonnig en winderig. Kan aan de overkant van de Rupel meteen inpikken op het parkoers. Kadee zorgt voor een alleraardige lus rondom het Noordelijk Eiland. Ten noorden van Boom inderdaad, tussen de Rupel enerzijds en het zeekanaal naar Willebroek en Brussel anderzijds. De ruime plassen zijn er een paradijs voor watervogels. Oevers zien paars van de zomers bloemen en wilde paarden kunnen in alle rust grazen. Beton lopen ja, behalve een doorsteekje tussen jonge berk, maar een heel leuke omgeving waar je anders nooit komt.

Pauze in het Onthaalcentrum Zeesluis Wintam en een gezellige babbel met ons aller Corrie. Ook Linda komt even langs in gezelschap van Zottemie. Zij lopen grotere afstanden dan ik en gaan er weer vandoor. Ik beslis de 6 km te volgen. Moet wat wachten bij de sluismuren omdat een minuscuul jachtje richting Antwerpen en de Schelde dient versast te worden. Wandel dan verder op de dijk van het zeekanaal en door wat Wintamse straatjes tot de eigenlijke startlocatie. Vervul mijn administratieve plichten, babbel wat bij met Rik (Bornem) en ga weer op pad.

Voorbij de Wintamse kerk en door stille straatjes tot Polderdam. Een ruime kilometer dokkeren over kasseitjes tot de toren van de zeesluis weer in zicht komt. Neem een groepje jeugd op sleeptouw die geen kaas blijken gegeten te hebben van wandelparkoersen en dito pijltjes. Tijd voor een Duvelke en dan terug naar het veer zo’n kilometer verder. Heb nog zo’n 5 kilometer voor de boeg langs de Scheldeboorden tot in Hemiksem. Ben net op tijd terug thuis om het nieuwste exploot van de Sky-mannen te aanschouwen. Landa & Kwiatkowski zijn toch wel straffe Kadees.  

FOTOREEKS

20:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

16-05-17

14.05.2017 Sinjorenstappers Wilrijk

Ik zag Frans en zijn team vorige vrijdag pijltjes hangen bij het Schoonselhof. Weet dus dat de wandeling ook door Hemiksem gaat. We beslissen dus van thuis te vertrekken. Linda voert eerst enkele correcties uit op de peecee. Problemen met het fototoestel hebben onder meer de verbinding met Norton deels verbroken. Eerst herstel dus want je kan niet genoeg beveiligd zijn dezer dagen. Dan op zoektocht, met een vermoeden van parkoers in het achterhoofd. Ja hoor, nauwelijks een kilometer van het echtelijke dak, in de Klaverstraat, kunnen we op pad. Maken een brede boog om kasteel Klaverblad heen tot de Moerelei. Moeten vervolgens onvermijdelijk door de Wilrijkse (Coca Cola) bedrijvenzone richting A12. Als extraatje hobbelen we wat kassei langs een prachtig gerenoveerd kasteel. Sluiten aan bij een vroege vogel uit Duffel en stappen samen langs de Wilrijkse wijk gebouwd voor en tijdens de Wereldexpo van 1958 tot de start.

Uiteraard veel bekenden op het zonnige terras. Bijpraten met Linda & Charles, Marleentje en haar dochter ook. We gaan op pad voor 33 km. Meteen het groen in, een grindpad langs een donkere beek. Blijkt Kleine Struisbeek te noemen, typisch Antwerpse humor. Passeren de Antwerpse unief en koersen verder tot een brug onder de E19. Nog wat straten lopen langs de Losweg tot onze eerste pauze. Linda & Marleen gaan ons voor, de mannen doen het wat kalmer aan, zijn van dog sitting.

Hebben een ruime lokale lus voor de boeg. Stappen naar de terreinen van hockey Victory en sporthal Kattenbroek. De Edegemse Zandbergen komen uitgebreid aan bod. Is opgespoten terrein bij aanleg van de E19 en nu een pracht van een wild stuk natuur. Moeten wel heel aandachtig lopen. Zijn moederziel alleen en de geel-blauwe pijlen vallen niet altijd op in het groen. Toch is het zalig wandelen tot de Groeninghe brug in Kontich. Er hangen 4 camera’s die volgens de tekst niet bekeuren maar verkeerscontrole uitvoeren. We nemen het maar voor waar aan. Keren terug langs de overkant van de drukke baan. Aanvankelijk een tarmacje in het groen maar dra terug onverhard langs jong bos en kikkerpoeltjes. Terug bij de Losweg dan en laatste keer pauze in De Schrans, deze keer met Jo & Marie-Louise.

Terug op pad. De Prins Boudewijnlaan over en dan over de kasseitjes van Hof ter Linden, kasteel in restauratie. Frans maakt dankbaar gebruik van een nieuwe half verharde wandel- en fietsweg tot Fort 5. We lopen met heel wat Chiro jeugd door speelbos Dikke Bertha en vervolgens wat rustiger langs de waterpartijen. Terug de Prins Boudewijn over en even wat villa’s kijken tot een tunneltje onder de E19. Voorbij de volkstuintjes gaat het meteen naar een Wilrijks parkje, voor jong en oud en van alle rassen. Rust zoals altijd in het knusse KWB zaaltje onder de kerktoren. We laten ons een Veddetje smaken.

Ongeveer de helft van de aangeboden afstanden hebben slechts drie kilometer meer te stappen tot de startzaal. Wij zijn nauwelijks halverwege het parkoers (minus de 7 kilometer van deze ochtend). Stappen langs de Bist, waar het kermis is, richting A12. Aan de overkant van de drukke baan wat acherafjes tot Fort 7. Bij vissersclub De Meyvis duiken we opnieuw het groen in. Heerlijk flaneren langs stille waterpartijen. Komen zodoende op de Moerelei uit bij de kinderboerderij. Een imposante familie bruine zwijnen trekt de aandacht. Duroc noemen ze en vader beer blijkt een gezonde jongen te zijn. Knorretjes van alle grote wroeten met plezier een ganse wei het onderste boven. Komen bij het poortje dat ik in de aanhef beschreef. Heerlijk is het door het Schoonselhof te lopen. Een imposante begraafplaats inderdaad maar ook puur natuur met prachtige dreven van steeds weer andere boomsoorten. De percelen hebben elk hun eigen bewoners. Militairen, joden, bekende personen zoals Louis Major of Jan Van Rijswijck (kan het nog Antwerpser ?). Bij de uitgang van het domein weten we een rustig cafeetje … de Leuvenaar. Wij zijn niet gehaast want bijna thuis en dus doen we een Duvels terrasje.     

Hebben nog een uurtje stappen voor de boeg. Eerst de haast volledige toer van Fort 8, onder meer langs villa Marina. De rustpost Berkenrode is uiteraard gesloten. Langs de Verenigde Natieslaan wandelen we naar Hemiksem en de splitsing bij het Mastenbos. Hier starten we deze ochtend. Het zwerk wordt donker maar we hebben maar een kilometer meer voor de boeg. Ja …. de laatste 500 meter kregen we een zomerse douche ! Lachend vallen we thuis binnen. Hebben een schitterende wandeldag achter de rug. Frans heeft op een prachtige manier revanche genomen van het noodlot dat toesloeg tijdens zijn vorige organisatie. Deze tocht was een heuse topper !

 FOTOREEKS

18:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

25-04-17

22.04.2017 Sint-Michielstappers te Wuustwezel

Het aanbod oogt dun vandaag maar Bruno en zijn team organiseren voor het eerst vanuit Wuustwezel en daar zijn de meeste Antwerpenaars wel nieuwsgierig naar. Wij vertrekken thuis een uurtje later dan gewoonlijk, even recupereren van de gisteren geleverde inspanningen. Krijgen op bus 640, na ons Starbuckske, het gezelschap van Jack zijn dametjes. Ambiance troef dus.

Het parkoers blijkt te bestaan uit een korte en een lange lus, hetgeen veel voorkomt de laatste tijd. Eerst het kortere werk dus, een etappe van 8 km. Langs het imposante gemeentehuis, dwars door het centrum en een nieuwe wijk richting het landelijke. De zon is weer van de partij als we van Heiakkers naar Molenbergen stappen. Sparrenbos, de onvermijdelijke chalets en dan een prachtige dreef met aanplant van nog jonge bomen. Tarmacjes loodsen ons door gehooid grasland terug naar de bewoonde wereld. We zijn net op tijd om een horde van Hanske zijn Krijgers uit te zwaaien.

Babbeltje met clubmaatje Jakke, vertellend in zijn typische gulle Antwerpse stijl. Daar gaan we weer. De lokale voetbalclub viert zijn 100 jarig bestaan. Wij stappen verder door het Stokerstraatje richting Ginhoven. Prachtige dreven met ontluikend groen sturen ons langs weilanden naar een donkere gracht. Halfopen terrein dan waar het heerlijk wandelen is. We passeren op zo’n 100 meter van de start om even verderop de rustpost op te zoeken. Sluiten er aan bij clubmaatjes Danny & Viviane.

Terug op pad dan voor de laatste etappe. Langs de tweeling huizen Lilly & Annie de volgende dreven tegemoet. Even wat huisjes kijken en dan over het brede grindpad langs de militaire plas. Duiken het sparrenbos in met zijn ondergroei van frisgroene varens op hun mooiste. Keren over een slingerpaadje langs het water terug naar de bewoonde wereld. Nog even achterlangs bij een gracht en we kunnen gaan Duvelen. Nemen de tijd voor een ruime babbel met de clubmaatjes en dan is het weer tijd voor de bus. Mooi werk van Bruno en zijn team, alles wat we verwacht en gewenst hadden hebben we ook gekregen.

FOTOREEKS

19:03 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

20-02-17

19.02.2017 Sinjorenstappers Wilrijk

Geen beslommeringen met openbaar vervoer vandaag, wij vertrekken van thuis. Het is nog behoorlijk fris als we omstreeks 08:00 richting Mastenbos en Wilrijkse wielerpiste stappen. Ruim en uur lopen toch algauw tot de Heistraat waar de Sinjorenstappers elk jaar verzamelen blazen.

Koffie aangeboden door de Stroboeren en we gaan op pad voor 28 km. Langs recent aangelegde sportterreinen onder het motto ‘sport is goed veur A’ gaat het richting Dikke Mee (restaurant ooit van Willy Steveniers) en het Nachtegalenpark. We delen het met vele joggers. Ommetje langs ziekenhuis Middelheim en dan voorbij een reeks flatgebouwen bij het Rucaplein. Mogen de mooie landdijk op richting Mortsel, een oase van groen in de stad. Ons aller Herman lijkt in het nieuw gestoken te zijn. Kadootje weet ie zelf te vertellen. Nog wat straten lopen en we bereiken de eerste pauze in de lokalen van Fort 5. Lekkere soep hebben ze hier ! Ook Ivo & Marleen doen er zich tegoed aan.

Tweede ronde. Langs de korfbalterreinen van Voorwaarts waar ‘dikke hanen en hennen’ (veteranen zoals wij dus) aan een gezapig tempo hun zondags matchke afhaspelen. Dan genieten in het groen langs de plas van het Fort. Strookje Prins Boudewijnlaan, we duiken het Gemeentelijk Park Centrum van Edegem in. Keren weer over het kasseitje en de mooie dreven van Hof Ter Linden. Een nagelnieuw fietspad loodst ons terug naar Fort 5 en speelbos Dikke Bertha. De groene investeringen van ’t stad leveren een leuk vernieuwd parkoers op.

Samen met Brugsche Globetrotters op busreis duiken we opnieuw de laantjes van Fort 5 in. Moeten daarbij even letterlijk door de in verval zijnde bouwsels. Net voor het verlaten van het fortdomein hangt een pijl naar rechts (rolstoelen en 11 km). Bij de andere afstanden geen aanduiding. Wij willen naar links maar worden door de Bruggelingen teruggefloten. De ganse meute, zo’n 20 man sterk, wandelt naar rechts. Stratenloop nu, langs ziekenhuis Sint-Augustinus en over de lang gerekte parkeerplaats van de immense Beukenlaan. Bij kasteel Den Brandt verstomming alom. Alleen maar markeringen voor de afstanden 4, 8 en 11 km. Uit arren moede kiezen wij voor de 11 km en stellen vast recht richting finish te stappen. Kan niet want wij hebben nog twee pauzes te goed ! Eigenzinnig verlaten wij het park langs een andere dreef en stappen de Della Faille af linksweg. Even vragen aan Mijnheer de Polies. Ja hoor, wij moeten naar de Bist en even verder ligt de beoogde rustpost. Zijn anderhalf uur onderweg geweest voor 5,5 km !

Het is te stil in het zaaltje, Ivo & Marleen, Jerome, allemaal zijn ze fout gelopen. Koppig vatten wij hier toch nog de lokale lus aan. Over een landdijkje in het park en dan huisjes kijken tot de Krijgsbaan. Heerlijk flaneren door het nieuwe natte park van Groen Neerland dan en door de stille Universitaire campus dwalen. Fort 6 komt nu ruim aan bod. Bij het Donnyplein weten we de laatste pauze vlakbij, hoog tijd voor een Duvelke. Onze teller staat al geruime tijd boven de 30 km.

De laatste etappe voert langs een oud kerkhof met graven uit de jaren 1940 tot 1960. Toertje over de Bist, het winkelcentrum van Wilrijk en dan riante villa’s kijken langs de Diepe Roet en de Olmenlaan. Afsluiten doen we met het park Den Brandt tot een haast verlaten zaal. Voorzitter Frans komt met het hele verhaal. De ganse dag werden er in de parken pijlen en splitsingen weggehaald, ze hebben er zelfs de politie bijgehaald. En Fort 5 … dat was een foutje van de organisatie waardoor de meeste wandelaars van de langere afstanden fout liepen. Een totale offday dus voor de Sinjorenstappers, hebben wij in al die jaren hier nog nooit meegemaakt. We nemen het sportief op, tram en bus zetten ons terug af in Hemiksem. Toch wel een relatief bewogen weekend.    

FOTOREEKS

20:27 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -w

03-02-17

31.01.2017 wk Werchter te Wezemaal

Mijn voorlopig laatste dag ziekenverlof vul ik op met een wandeling, uiteraard. Ben verbaasd de enige treinganger te zijn die in Wezemaal afstapt komende van Antwerpen. In de startzaal is het IJsetrippers boven, wij bezetten haast het volledige folders tafeltje. Ik voel mij nog een beetje moe van het Baargse stappen zondag en kies voor 21 km.

Een rustige aanloop langs het Rodesvoetpad, de dorpskom uit en lopend langs de A2. Bergzicht noemt de tweede straat heel terecht want met uitzicht op de Wijngaardberg. Aan de overkant van de drukke autobaan een kasseitje en dan een niet te zware klim met venijnig einde, de Beniksberg. We lopen een heel eind over het vlakke duin, puur natuur met fraaie uitzichten over de weidse omgeving. Strookje blubber en dan tarmacje duiken naar ’t Holsbeekse Hellegat. Op en neer gaat het nu tot het zandstenen kerktorentje van Gelrode zich moeizaam profileert tegen het grijze zwerk. Eerste pauze na een uurtje lopen. De onfortuinlijke Claude komt ter sprake, menig wandelaar kijkt verbouwereerd.

Op weg voor een lus van acht kilometer. Langs de Dievenvoetweg naar de Eikelberg. Opnieuw genieten van relatief vlak en hoog boven berk en zand. Zakken langs een hol tarmacje en vervolgens klimmen door een berkenbos, het Kloesebos. Ben eenzaam op pad voor een lange omzwerving langs bospaadjes en open stroken van heide en pijpenstrootje. Naar het einde toe halen Annie & Willie, Leo ook mij in. Gezellig keuvelend duiken we de open ruimte boven Gelrode in. Moet hen laten gaan, geniet nog na van Kurtaanse fratsen en heb pijnlijke voeten.

Hoog tijd voor een wat langere pauze in de parochiezaal in gezelschap van Marij & Willy. De laatste loodjes dan. Achter mijn maatjes aan langs het stemmige kerkje en naar de Moedermeule, waar het kasseibaantje helaas is verdwenen. Dan de heuvel op tussen appelen en peren, althans later op het jaar. Waterloospad zet ons terug af in de vallei en het presentje van onze gastheren, een jeneverke. Spoel hem gelijk door met een eerste beklimming van de Wijngaardberg. Wat ze in Giesbaarge kunnen dat doen die van Werchter ook. Op en neer tussen de wijnranken en vervolgens de fruitbomen. Even pauze hoog tegen de bosrand en dan technisch zakken vanaf een monumentaal Heilig Hart tot de plaats waar ooit de Wesemeulen stond. Hinkel mij een weggetje naar de finish en een deug doend Duvelke. Ben verdomd hondsmoe. Rustige reis en vroeg naar bed, morgen moet ik terug naar Vilvoorde …    

FOTOREEKS

19:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -w

13-01-17

11.01.2017 Land Van Rhode te Kwatrecht

Het regent zachtjes als ik in Gent-St-Pieters het boemeltje pak richting Mechelen. Is niet anders drie haltes verder bij de assepiste, alias perron, van Kwatrecht. Rep mij langs een bedrijvenzone naar de starthokjes. De zaaltjes zijn inderdaad best te vergelijken met afgeleefde achterkeukens.

Dan maar snel op pad na een korte groet aan de immer gehaaste Fillie (Hoboken). Zoeken snel de open vlakte op, winderig en nat. Stukje steenweg (richting Aalst) en dan het landelijk tarmac op. Hoog boven de spoorbaan even onverhard en dus modderig. Dan door een bedrijvenzone en langs Mariagaard, onder meer een sportschool. Langs een fietspad de brug over de E40 bij afrit Wetteren en opnieuw landelijk tarmac. Stappen langs kerkwegels het centrum van Gijzenzele binnen en de veel te kleine rustpost.

Ik pik er Rudy (Hove) op voor een lus van 7 km. Het stopt gelukkig met regenen als we door modderige kouters lopen richting Aelmoeseneiebos. Vrij jong bos met heel wat beekjes, de nodige modderstroken en vlondertjes. Deze laatste zijn soms niet meer dan één plank of stukjes ronde boomstammen. Toch heel leuk deze vettige zwerftocht. Bij Landskouter wordt het parkoers zowaar golvend. We ‘beklimmen’ Stuivenberg en keren letterlijk door akkers en langs een knuppelpaadje terug naar Gijzenzele. Diane & Rudy tekenen present. We wonen nauwelijks een paar kilometer uit elkaar maar ontmoeten doen we alleen maar tijdens wandeltochten.

Ik neem afscheid van Rudy (Hove) want wil persé de trein van 14:25 naar Gent halen en hij reist over Mechelen. Vanaf de Gijzenzeelse kerk en zijn wegels krijgen we een mooi uitzicht over het glooiende landschap, verstoort door de immer drukke E40. Vinkenslag noemt ons Mellense pad dat naar en over een spoorbaan leidt. De hemelsluizen gaan even open, niet meer als een restantje van deze ochtend. Lopen door een gehuchtje en mogen dan blubberen onderaf een spoorbaan. Kwatrechtwegel is dan weer een leuk pad door een bosje langs een brede gracht. Loodst ons langs een waterkasteel. Nog een pas aangelegde dreef, tevens graspad en ik bereik de achterkant van het station. Heb nog 10 minuten de tijd tot de trein … die zelf 6 minuten vertraging heeft. Tochtje van 21 km met twee gezichten. Net genoeg om een frisse neus te halen. Morgen trek ik oostwaarts naar Tervant (Paal) hopende dat de aangekondigde storm pas ’s avonds over het land raast.   

FOTOREEKS

 

16:32 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -k, -w

25-11-16

24.11.2016 KVG Hoogstraten te Wortel

De wekelijkse poetsdag valt samen met een 32 km aanbod en dus kom ik al voor 06:00 ‘mijnen tram’ uit om plaats te maken. Twee busritten ver tot Hoogstraten, algauw twee uur rustig reizen. Bij de monumentale kerk kies ik voor een mooie stenen bidweg richting Penitentiaire School zoals dat zo mooi noemt. Kom er de eerste wandelaars tegen waaronder Viking in charmant gezelschap. Loop tegendraads tot de startlocatie in Vagebonden gemeente Wortel. Heb zodoende 2,7 km op de kuitenteller staan. Ides is volgens Jean-Pierre Aktivia fotograaf van dienst. Zij stuiven weg, ik maak mijn keuze bij de parkoerstekeningen.

De (straten)lus richting Minderhout laat ik voor wat ze is en ga meteen voor 32 2x. Stap door de lokale witte wijk en wat villa’s het dorp uit. Het weer is grijzig, winderig, zuur eigenlijk. Bij de ingang van het bos de magische woorden Wortel Kolonie, daar zijn we voor gekomen. Meteen door de prachtige Torendreef en dan linksaf waden door het bruine blad. Het pad is nauwelijks zichtbaar, de bepijling dun, ik vorder voorzichtig. De ondergroei varieert van rosse varens over bramen, glimmende berken zijn altijd een leuk decor. Ik duik bosdomein Schootse Hoek in. Een dreefje verder open terrein, akkers met her en der een ven. Zijn we hier op Hollands territorium ? Bij de markering Het Merkske blijkt mijn gevoel juist te zijn, Noord-Brabantse aanduidingen maar geen wandelpijlen meer. De samengetroepte wandelaars zijn onzeker, kiezen voor gewoon rechtdoor. Een lokale dame gaat ons voor in de juiste richting. Finaal bereiken we opnieuw een bosstrook en de Koloniedreef. Rustpost De Slinger is piepklein en goed beklant.

Tijd om de innerlijke mens te versterken met een heerlijke speltboterham, is tegenwoordig mijn ‘dada’, alles wat met de terug opgewaardeerde graansoort te maken heeft. De 32 km krijgt een extra lus aangeboden die ik mij herinner als prachtig eerder dit jaar. Jacqueline begroeten die al een lus voorsprong heeft en ik ga op pad. Een paar prachtige dreven loodsen mij naar de verspreidde hoeves van Staakheuvel. Dan het half-beton baantje op van de Dodendraadroute. Herinnering aan WO1 die je ook kan vinden bij Leo en zijn Mieke Pap, De Kluis in Achel ook. Had ik gehoopt einde baan links de bossen in te draaien, niks is minder waar. De parkoersbouwer volgt beton naar rechts richting Heikant. Ik wandel op de grens tussen België en Nederland, langs driegemeenten punt Hoogstraten, Merksplas, Baarle. Aardbeien wachten overkapt op betere, warmere tijden. Runderen staan wat troosteloos bij hun koude stallingen. Even een bosstrook, spar met een ondergroei van geel pijpenstrootje. Het Egelspad is opnieuw tarmac langs bosrand en chalets. Even verder, bij de Zwartwaterweg zoek ik een bankje op. Even pauze, uit de wind lukt het best zo eind november. Andere wandelaars lopen door, sommigen verbaast dat ik alleen op pad ben, behoeft tekst en uitleg. Het Eendenpad nu, onverhard tussen huisjes in het groen. Bij de Pampaweg weet ik de pauze nabij. Begroet Rudy & Diane bij de van tralies voorziene ex-landlopers bewoning. Vlaams belastinggeld wordt hier gebruikt om de nieuwe Belg een onderkomen te verschaffen.

Het is mij te druk in het kleine zaaltje, vind buiten een plaatsje en daar geniet de plaatselijke poes uitgebreid van. Ze komt steeds weer terug voor een fikse knuffel. De laatste loodjes dan. Ellenlange Koloniedreef, klinkerpad tussen dubbele rij bomen gaat over in Dieptestraat. Fietspad op langs drukke baan, Viking en gezellin achterna. De Peedijk loodst ons tussen akkers door richting bos. Hé rechts liggen de witte gebouwen van de Kolonie weer ! Gewoon even een lusje gelopen. Met z’n allen dwars door een leuke strook bos tot centrum Wortel of daaromtrent. De kerkklok geeft er 16:25 aan, de vagebond … het is nog maar 15:00 ! Hoog tijd voor een Duvelke en om de grootste ‘leugen’ uit de wandelaarswereld anno 2016 te aanhoren. Rudy heeft het over het nemen van een sabbatjaar in 2017…. Diane schatert van het lachen. Terug naar Hoogstraten dan, dezelfde route als de heenweg deze ochtend. Ben wat teleurgesteld, te veel beton en te weinig bosstroken naar mijn verwachting. Het weze zo …   

FOTOREEKS

 

19:12 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

03-11-16

01.11.2016 De Stroboeren te Wuustwezel

Allerheiligen is de dag dat je bij de Stroboeren in Wuustwezel gaat wandelen. Zo denken een heel klad busreizigers er onder leiding van Patje Kloek ook dit jaar weer over. In de lekker warme startzaal botsen we op Lucien. Hij zal vandaag onze gezel worden.

De grotere afstanden tot 35 km worden meteen alleen op pad gestuurd tussen de woonhuizen Annie & Lilly richting frisse ochtendlijke dreven. We babbelen honderduit terwijl we onze weg vervolgen door jong bos tot de vijver van het militair domein. Breed grindpad nu richting Loenhout. Worden voor het eerst in jaren verwend met Marumvoorde. Nat gebied met aanvankelijk halfopen terrein en pijpenstrootje dat stilaan verkleurt naar rossig, wordt later winters wit. Schitterend biotoop dat overgaat in nattig gras. Kennen we nog van Bruno eerder dit jaar. Bebouwing bij de hoeves van Heiënd, een stuk van de prachtig bijgeknipte bomen van de wereldvermaarde kweker uit Loenhout. Hoeves worden woonhuizen, de rustpost Onder De Toren wenkt. Hoog tijd voor een koffietje geserveerd door twee vriendelijke rondborstige dames. Het oog wil ook wat.

De 35 km wordt dra alleen op pad gestuurd. Aanvankelijk tarmac door het open land, verderop grindweg. We pikken de 27 km op bij de weilanden van Ginhoven en even later alle andere afstanden. Heerlijk met z’n allen genieten nu van verkleurend loof langs een bosrand. Door het parkje van het lokale stadhuis en dan naar de bomvolle zaal van Kan10 (heb je hem ?). Toch de tijd nemen voor een booke, ook Lucien heeft er honger van gekregen.

We vrezen de 8,8 km die komen gaat, is meestal een beproeving. Langs sportvelden de bebouwing uit. De varkensboer even verderop heeft Abraham gezien en dat wordt nadrukkelijk kont gemaakt. Landelijk beton nu langs Steertheuvel en een buxusplantage, het gevreesde stukje. Gaat over in onverhard en echt wel leuke lange dreven met noten- en andere bomen. Rondje gehucht Sterbos, wat chalets kijken en we zijn dra bij de rustpost Bellekenshoeve. Ook hier is het berendruk maar we bemachtigen drie stoelen ‘op het terras’.

Wat bijdrinken en we gaan op pad voor de lokale lus. Langs Blekenberg naar halfopen terrein en dan weer wat chalets. De parkoersmeester sluit een lekker wild stukje bos in voorbij een poeltje. Dan wordt het uitgebreid pseudo tijdelijke verblijfplaatsen monsteren in het bos. Westdoorn is dan weer open terrein met grote hoeves. Bij de Sint-Willibrorduskapel weten we de Bellekenshoeve dichtbij.

Korte pauze met een overtal aan Waaslanders en we vatten de laatste loodjes aan. Bij valavond een beetje nutteloos extra betonlusje en dan landelijk naar Beersgat. Aan de overkant van de drukke steenweg kaarsrecht langs geknotte wilgen tot centrum Wuustwezel … de Duvel wenkt. Nagenieten met de broertjes De Keyser en Martin (Den Arend). Impressies delen met de parkoersmeester ook. De etappes naar en van Loenhout zijn absoluut van een veel hoger niveau dan vroeger. Het omkeren van de ‘horror’ lus van 8,8 km was een succes want van zwakker naar beter. Onze gastheer heeft ons eens te meer gecharmeerd met zijn aanpassingen !  

FOTOREEKS

 

16:29 | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

30.10.2016 wsv Wetteren

Wilfried gaf vorige week aan dat ik best een extra verkenning liep voor de stukjes van ons Hoeilaart parkoers die niet aan bod gekomen waren. Linda is er als een kippetje bij. Het programma voor zaterdag oogt schraal en dus maken we er een Zoniëntocht van. Loonde inderdaad de inspanning de 6 km volledig te verkennen, beetje ‘tricky’ toch wel. Heerlijk genoten intussen van het Zoniënwoud en de zonnige terrasjes van de Bosuil en het Nerocafé. 25 km bij op de kuitenteller geschreven.

Vandaag gaan we ook op avontuur. Wetteren en omgeving is bij ons nauwelijks bekend. Sporen over Antwerpen & Mechelen. Hilarisch tafereel onderweg als drie snotters binnen de paar stations drie keer hun eindbestemming veranderen. Kochten een ticket van Kapelle o/d Bos naar Mechelen. Reisden aanvankelijk naar Malderen en dus richting Gent. Vervolgens tot Dendermonde en toen bleek de eindbestemming Walibi & Bierges te zijn! Laconieke opmerking van de treinbegeleider … zijn jullie aan de drugs ? De toekomst van Vlaanderen in actie, gelukkig ben ik al een oud ventje.

Wetteren dus, even zoeken naar de juiste kant vanaf het station en richting Overschelde, heel letterlijk te nemen. We starten in een tuinbouwschool en begroeten meteen Willy & Mary. Een eerste lus van 8 km richting Kalken. Een eindje over de zonnige Scheldeoever en dan de meersen in, onverhard en even letterlijk over den boer zijnen akker, hier struikgewas en een veelheid aan paddo’s. Terugkeer door oudere wijken en vervolgens nog meer landelijk groen. Afsluiten door Walleken, de meer begoede burger en zijn achterafjes. Matig tot goed, deze eerste etappe.

Na de koffie het jaagpad van de Schelde op in Gentse richting. Genieten van het heldere geel van verkleurende populieren. De kasteelmuur die kennen we van een vorige tocht met vertrek in Kalken. Langs geurend koolzaad over betonbaantjes het weidse zonnige land in. Wat een schitterende herfstdag is dit toch ! Terug het jaagpad op en genietend van nog meer prachtige herfstkleuren. Merkwaardig zicht, een oud passagiersvliegtuig met Afrikaanse roots bovenop een gebouw ! De Beerwegel loodst ons weg van het water naar de landgoeden van Destelbergen. Meer volks oogt Ten Ede en zijn bomvolle rustpost. Wij stomen door naar een aangewezen cafeetje een paar honderden meter verder. De tijd lijkt er te hebben stil gestaan. De nog jonge waardin in voorschoot verrast met een verwenkoffie en veel koekjes voor slechts 2 € de tas. De poes des huizes springt mee op tafel … om zich knorrend en gebald op mijn schoot te vlijen. Groene spleetoogjes kijken mij vertederd aan, ik smelt … wat een zalige ervaring!

Poes heeft genoeg knuffels gehad en wij zetten onze tocht voort. Nogal wat straten richting Laarne & Heusden, het herfsttreffen van motards als tegenliggers. Een paar leuke dreven randje R4 en dan terug een hele lange weg tarmac langs bedrijven die voor zomers plantgoed zorgen en er nu kaal bijliggen. Zijn maar wat blij met de natte Paepewegel en de van bouwpuin voorziene Paepestraat. Halfopen terrein en dan landgoeden bij Bommelswegel. De laatste honderden meter naar Ten Ede liepen we daarstraks al.

Nu dus wel pauzeren bij onze gastheren, heerlijk terrasje doen. De laatste etappe loodst ons naar het Prullenbos. Paardenpiste, roestige hoge varens, immense koolzaadakkers. Hoog in de lucht meerdere ballons. Duiden op rustig weer maar ook de vallende avond. We wandelen door bomenkwekerijen en langs de kaarsrechte Slagstraat naar een zone van spiksplinternieuwe bedrijven. De eindmeet wenkt. Hans & Kathy raden ons De Uitzet aan, een lekker licht blond Wetterense biertje. Het wordt zowaar een speedmars tot de trein ! Kijken terug op een tocht die aan onze verwachtingen voldeed. Geen evidente omgeving voor een wandelaar maar onze gastheren bouwden een verzorgt parkoers en omkadering.

Helaas geen foto’s deze keer want iets te snel van ons ‘kaske’ gewist, shit happens !

 

 

16:27 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -w

17-10-16

08.10.2016 De Ravelse Wandelaars te Weelde

Een uitgelezen groepje Antwerpenaren staat in Turnhout te wachten op de bus naar Tilburg. De wandeltochten in Weelde en Poppel beginnen toch echt wel populair te worden. Parkoersmeester en duivel-doet-al Leo staat vanaf de zijlijn de gebeurtenissen in de startzaal gade te slaan. Met een gat in de verdediging, zoals hij zelf zegt want een voortand kwijt. Compleet ander parkoers vandaag, richting Weelde Statie en Baarle-Nassau. Een interessant gegeven. 36 km daar hebben we de tijd niet meer voor maar wel een kleine dertiger.

Meteen een fameuze opener langs kasteeltje met slotgracht, imposante kerk en prachtig gerestaureerde dorpsmolen. Hoe weelde-rig kan een Kempens dorp zijn ! Met Patje Kloek landelijke betonbaantjes opzoeken. Marathon Man zet het op een lopen, wij volgen aan ons tempo over een zandweg tot de eerste bossen. Worden aanvankelijk belaagd door vallende eikels maar ruilen al vrij snel voor veilige spar. Licht golvend zandparkoers dan, duintjes met reeds winters ogend wit gras rond een ruime open plek met uitgebloeide heide. Leo geeft het begrip wandelpad vele inhouden. Open terrein nu, uitgestrekte akkers en hooilanden met her en der een hoeve ingeplant. Fietspad goed afgeschermd van het gemotoriseerd verkeer en opnieuw onverhard langs een camping. Zanderige ondergrond tot rustpost Royal. En royaal is het er inderdaad. Wit gedrapeerde stoelen, een heuse glittertroon … en toch wandelaar vriendelijke prijzen. Het broodje gezond en de kleine kop koffie smaken heerlijk.

Avontuurlijk lusje geeft Patje mee als we ons opnieuw op gang trekken. Zijn op grondgebied Baarle-Nassau. Veldweg tussen bosrand en patat en dan het groen in. Heerlijke slingerpaden in het bos met een ondergroei van inktzwammen, helgroen mos en varens op hun retour. Op een paar plaatsen delicaat gepijld maar wandelaars helpen elkaar en we verlaten foutloos het golvend terrein. Fietspad door halfopen terrein en dan opnieuw een bosstrookje. Tiny & Danny hebben een ruime voorsprong. Kruisen ons en zijn ook opgetogen over deze puur natuur. We doen een Royaal terrasje in de zon en vervolgen. Lange rechte lanen nu door hoofdzakelijk sparrenbos. Aan de overkant van een steenweg een pad achter landgoeden en dan tot de tweede rustpost. Contrast met de eerste want een oude schuur bij varkensstallen. Hoog tijd voor een Gageleer, lekker biertje dat in de streek gebrouwen wordt.

De laatste loodjes zijn vandaag zo’n 9 km lang. Over het Bels lijntje, nu fietspad tot een tot taverne omgebouwde statie. We stomen door langs een groot veld peeën. Zwevers worden de lucht in getrokken of geschoten in de late namiddag. Duidt op mooie en stabiel zonnig weer. Graspaden loodsen ons langs uitgedunde spar en heel wat berk. Passeren een kamp van economische gelukzoekers, ook zij het mobieltje in aanslag, de ziekte van de moderne tijd. Leo laat ons genieten van voorhistorische grafheuvels in het bos, denkelijk zeker 3.000 jaar oud. Hotsen en botsen het bos uit richting dorp. Hé wat is dat nu … Geeneinde lees ik op een bord, zal toch niet waar zijn zeker ! Grapje, het betreft natuurlijk de wat bizarre naam van een straat. Nogmaals voorbij de molen, kerk en kasteel. Het was weer eens heerlijk genieten vandaag, vrijwel geen bewoning gezien onderweg. En Leo … hij bevestigt mijn vermoeden … volgend jaar startplaats in R… Wij kijken er al naar uit !

FOTOREEKS

 

13:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

08-10-16

02.10.2016 Club 76 te Westmalle

Eerste bus naar ’t Stad, een koffietje Starbucks en dan de 410 richting Turnhout, routine. We doen er geen twee uur over tot centrum Westmalle waar Club 76 verzamelen blaast. Het is stil in de startzaal. Neem de tijd voor een babbeltje met de onfortuinlijke Corrie die een rotjaar beleefd maar toch vrolijk blijft. 30 km is de opdracht vandaag met nieuwe schoenen die lichtjes knellen, ik ben er bang voor.

Een tegelpad langs een gracht loodst ons de gemeente uit. We vervolgen met statige dreven door halfopen terrein en een landelijk tarmacje. Hobbelend graspad dan naar de Wolfskapel in Oostmalle. Eén dreef verder duiken we kasteeldomein de Renesse een eerste keer binnen. Heerlijk wandelen door een bospark en vrijwel droogstaande waterpartijen. Een nieuwbouw wijk tot de eerste pauze na 7,5 km. Chantal en gezellen hebben al een ruime lus voorsprong. Ook Willy & Marij hebben al 15 km in de benen.

Na de splitsing een grindpad dat als dreef fungeert en dan aan de overkant van een drukke steenweg de ‘s Herenbossen. Genieten van wat het groen zoal te bieden heeft dezer dagen met onder meer grote rosse varens. Wandelen rond een merkwaardig klein rond eilandje en vervolgen door dreven tot de open ruimte. Heen en weer nu, uitgebreid langs felgroen hooiland en een bosrand. Steenweg over en immer gerade aus door de beklinkerde Molendreef. Nieuw aangelegde straten en nieuwbouw, tijd voor pauze twee in hetzelfde atheneum als daarstraks.

Terug naar de Renesse nu en vervolgens paden onverhard door de halfopen ruimte met een nadrukkelijke prei of ui geur. Gaat over in tarmacjes door stille villawijken, we zijn in Zoersel. Passeren onder meer de Kempenhoeve gedateerd 1841. Pauze in een gedateerd stamineetje met de baas al 35 jaar voor de toog en zijn dame er achter. Den Duvel aan €2,80, wie doet beter, ambiance !

Hielden we het tot nog toe droog, de eerstvolgende paar kilometer zullen nat zijn. Aanvankelijk landhuizen kijken langs de Langebaan maar dan een prachtige bosdreef met ondergroei van rododendrons, de Monnikendreef. Steenweg over en tarmacje langs een paardenweide tot een graspad. Onbekend terrein voor ons. Rendier stoomt voorbij, is in een norse bui vandaag, stilzwijgend. We duiken een jong bos in dat ons naar de bebouwing van Meerheide voert. Verderop de voetbal van KFC Zoersel en de Europahallen met open bedrijven dag. De Tielekens zo noemt ons laatste stukje groen. Met pijnlijke voetjes worden de laatste paar kilometer tarmac uitgelopen.

Tijd zat voor een versterkend drankje en dan hop naar snelbus 417, overvol maar binnen het halfuur in de Koekenstad. Rustig ritje met lijn 1, onze favoriet tot Hemiksem. Hebben een leuk wandelweekend achter de rug. Volgende week plannen we Weelde en Duffel, intussen onze klassiekers geworden.

FOTOREEKS

 

22:07 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

22-09-16

17.09.2016 Globetrotters Hageland te Waanrode

Het koste mij wat zoekwerk maar we zouden in Waanrode gaan wandelen, Wongdere zei mijn vader zaliger want mijn ouders zakten uit deze streek als pasgetrouwden naar Brussel af. Over Antwerpen-Centraal en Leuven reizen we tot de kerk van Bekkevoort. Een eerste klim en afdaling langs de Coolsstraat en we pikken de eerste wandelpijlen op bij de steenweg die Diest met Tienen verbindt. Hoog in de volgende heuvel ligt de kerk van Waanrode te pronken. We volgen een veldweg door Gravenbos. Mariette van Vleugt weet ons te vertellen dat we de laatste loodjes van de tocht afstappen. Langs appelen en peren, plukrijp tot de dorpskerk. Ommetje langs een Mariagrot en we stappen de lokale voetbalkantine binnen.

Babbelke met Bèreke, ook al van de Vleugt, en we gaan op pad voor een lokale lus van 10 km. Lopen hoog in de heuvels parallel met een vallei over een betonwegje, immer gerade aus in oostelijke richting. Denderen vervolgens onverhard een heuvel af voor nog meer appelen & peren. Het parkoers golft stevig, brokkenpaden wisselen af met tarmacjes. Hoog in de Hagelandse heuvels genieten we van prachtige, zonnige vergezichten. Van niveau veranderen doen we middels holle wegen. Passeren een tweede keer de Mariagrot en pauzeren zeer tevreden, bookes bij de hand.

Terug op pad nu voor nog ruim 20 km. De Halensebaan stuurt ons Waanrode uit en de eerder genoemde steenweg over. Even wat veld voorbij de Begijnebeek maar vervolgens heel wat doelloos lijkend beton. Toch terug een veldweg op mee slingerend met een diepliggende beek en ja hoor, verderop appelen & peren als we over een nieuw aangelegd betonnen fietspad stappen tot F.C. De Zon. Een voetbalveld voor acrobaten want afhellend in lengte en breedte. Marie-Louise & Jo zijn er ‘chef post’. Tilly & Jean-Pierre uit Puurs onze voorgangers.

Vermits wij a-typisch lopen waarschuwen we even dat we laattijdig opnieuw bij De Zon zullen verschijnen, wat geen probleem blijkt te zijn. Lusje van ruim 9 km voor de boeg beginnend met de Torbeyns voetweg langs onder meer geurend koolzaad. De voetwegen volgen elkaar trouwens in snel tempo op. Dan weer in de vallei, dan weer klimmend al dan niet als holle weg. We genieten van prachtige vergezichten weerskanten de vallei bij Molenbeek-Wersbeek. Ook een kasseitje wordt ons niet onthouden, gevolgd door een graspad in de vallei. Overkant van de steenweg en klimmen voorbij de Sint-Laurentius kerk. Kasseitje naar appelen & peren (tja). Betonweg hoog en droog waarbij de blozende appeltjes ons vuurrood aanstaren. Onmetelijke vergezichten met aan de ene einder de basiliek van Scherpenheuvel en zuidwaarts vast tot ver in het Walenland. Extraatje op en neer, nog een holle weg tot de Sint-Quirinuskerk en een paar kerkwegels tot De Zon. Haast verlaten zaaltje en Marie-Louise die trakteert op een natje en een droogje, waarvoor onze dank.

De laatste loodjes beginnen met een graspad tussen bieten & … (U raadt het al). Vanaf een steenweg een schitterend uitzicht op een zonnige heuvel met de kerk van Waanrode prominent aanwezig. Bij de Halense Baan keren we de steven, terug de Coolsstraat op richting Bekkevoort. Hebben maar enkele minuten over tot bus 370 naar Leuven. Liepen vandaag twee prachtige lussen van zowat 10 km met een minder tussenstuk. Best tevreden dus en ontdekten dat bus 370 nog meer mogelijkheden biedt tot de Globetrotters tochten. Wordt dus zeker vervolgd.

FOTOREEKS

 

21:17 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -w

18-08-16

14.08.2016 Zandstappers Wechelderzande

Eén bus ’s morgens en twee ’s avonds, meer gunt De Lijn ons niet deze zondag. Toch zijn we met zo’n 15 dapperen aan de Antwerpse Rooseveltplaats. Rudy, de facteur van Hove, Nicole Stroboer, enkele Ranstuilen en uiteraard onze mascotte Den Herman. Berendruk in de startzaal met zingende Denen uit Viborg als trekpleisters. Komen traditiegetrouw de Doto uitlopen alvorens huiswaarts te keren met een luxe bus. Ook Horizon Donk is op busuitstap.

Wij twijfelen tussen 27 & 33 km, zal van de tijden onderweg afhangen. Stappen een ommetje tot de dorpskerk en vervolgens langs een slotgracht. Mogen vrij snel de Kempense en dus zanderige sparrenbossen in bij Bevennendijk. De langere afstanden lopen een leuk ommetje met onder meer hoge varens en bramen als ondergroei. Ook Rudy koos voor de 27 km want tijd zat tot de eerste bus … om 17:24 ! Waar alle afstanden terug samenkomen brede zandpaden en een korte babbel met Kareltje. Paar straten villa’s, het Blasvenpad en we gaan rusten in de kantine van voetbalclub De Vrede. Kunnen er ons een zonnig terras permitteren.

Bijpraten met Tiny & Danny over de terugkeer naar de middeleeuwen van de informatica ook wel Google Foto’s genaamd. Terug op pad, onze Waaslanders achterna langs een speciaal huis Kempenland (zie foto’s) richting smalle paadjes langs weilanden en metershoog draadwerk. Een haast dichtgegroeid ven kondigt vettiger werk aan. We doorkruisen de moerassen van een bruine beek, zijn in de Visbeekvallei. Krijgen een buitje te verwerken, het enige van de dag. Lopen verder over een moerassige landdijk richting E314. Erop en erover denk de parkoersmeester en hij zet ons af in het Lilse Kauwenberg, tweede pauze na zo’n 13 km.

Diane & Rudy en nog veel meer bekenden knabbelen aan hun boterham onder het school prieeltje. Hobohem Linda wordt onze gezel. Zij loopt de marathon en heeft een lusje voorsprong op ons. De twee dames lopen vrolijk taterend voor mij uit door landelijk gebied. Het Kindernouw is dan weer een pracht van een nat natuurgebied. Aanvankelijk bos met gitzwarte vettige ondergrond. Vervolgens een brede zandweg tussen het riet van prachtige vennen. Terug de snelweg over, nog wat weilanden en pauze in een heus tentenkamp. Het is er lekker warm en er gonst een gezellige drukte.

Opnieuw veel bekenden met Waaslanders Geertrui & Jan, Denise & Patrick. Uit Borgerhout Norbert & Yvette die voor het eerst met hun nieuwe auto buiten komen. Mijn lies geeft tekenen van vermoeidheid en dus laat ik de dames onder hun beidjes het extra lusje aflopen. Zelf zet ik koers naar de finishlijn. Volg een klad Kadodders door brede zanddreven met een zoom van rododendrons. Kluysheide lees ik verderop als we echt het bos intrekken aan de rand van een militair domein. Ook het vliegveldje van Malle lijkt niet veraf. Hoeve Pluym is meteen ook het einde van het groen. Nog enkele straten en de finish is bereikt. Ik schuif aan bij Yvette & Norbert die altijd wel te vinden zijn voor een natje en een babbel. De Linda’s volgen even later ook. Onze Borgerhouters moeten er vandoor, hebben nog een feestje voor de boeg. De nieuwe auto wordt voorgereden. Ettelijke wandelaars hebben meteen het mobieltje in aanslag voor een foto … een fonkelnieuwe Maserati zie je niet elke dag bij een wandeltocht !

Hobohem Linda is zo lief ons meer naar huis te nemen. Zo zijn we slechts een kort busritje van Hemiksem verwijdert. Voortaan heb ik elke maandag vrij, kan ik Beneluxwandelen en de fratsen van Google beter bijwerken. Tot volgende week …

FOTOREEKS

   

21:36 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: Ântwerpen, -w

02-08-16

31.07.2016 KVG Hoogstraten te Wortel

Er worden buien voorspeld voor het binnenland maar thuisblijven, neen dat staat niet in onze woordenboek. Een vlot reisje van drie bussen over de Rooseveldplaats en Hoogstraten zet ons af bij de kerk van Wortel. Linda heeft natuurlijk haar zinnen gezet op de 32 km. Ik mik naar 24 km. Het parkoers is verdeeld in twee lussen van respectievelijk 18 en ruim 24 km. Minneke dus de ene kant op en ik de andere. We spreken af de laatste 8 km samen te lopen.

Onderweg kregen we in Schoe-ete (oep de bus) bloskesregen te verwerken, mor we weite, regen veur acht uure blaaft nie dure. En het is inderdaad donker maar droog als we op pad gaan. Vanaf het Vagebondplein gaat het richting eerste eikendreef, de Peedijk. Deze gaat over in de Pampa en bos wordt even boerenlandschap, akkers en ruime erven. Nog een paar bosdreven met gras onder de voetjes en we zijn bij de Kolonie. De witte gebouwen van wat ooit een landlopersverblijf was zijn nu metershoog van elektrische bedrading voorzien want een gevangenis geworden. Er net voorbij rustpost Beiaard met een heus terras.

Ik pauzeer en versterk de innerlijke mens, er wacht een lus van 9,4 km. Ga een klinkerweg op en even verder een zanderige dreef in. Passeer enkele prachtige vennen. Ook een merkwaardig gezicht. Sheepdogs drijven een kudde schapen terwijl de herder rustig op zijn mobieltje staat te keuvelen. Bizar toch deze 21ste eeuw ! Het parkoers vervolgt met een plukje heide en dan heerlijke slingers door de bossen. De bodem is bedekt met prachtige donkergroene varens en nogal wat bramen. Open terrein dan en landelijke geuren over de akkers. We passeren de Achtenrijthoeve grondgebied Zondereigen. Duiken dan opnieuw een sparenbos in over en pad van kniehoog gras. Vervolgen over tarmacjes langs de bosrand. Wat moet het hier rustig wonen zijn ! Waar we opnieuw fraaie dubbele dreven lopen weet ik de rust niet meer veraf. Het zal tijd worden ook want er komen gitzwarte wolken opzetten.

Ik kan gelukkig schuilen in Den Beiaard voor een stevige plensbui. Maar na regen komt zonneschijn en ik neem spoedig terug plaats op het geïmproviseerde terras. Zal zo’n uurtje op Linda moeten wachten. Wordt door Denise & Patrick gewaarschuwd dat de eerste 18 km een ‘stratenparkoers’ waren. Ja hoor, Linda komt aanlopen als een donderwolk. ‘kl….parkoers’ fulmineert ze. Ik kan haar geruststellen, het tweede deel is heus wel de moeite waard.

We gaan dus samen op pad voor de laatste 8 km. Meteen een pracht van een dubbel dreef door en dan over een zandpad langs de bosrand met uitzicht over vennen en weidse akkers. We spotten zelfs en schitterend mooie witte reiger ! Krijgen een extra lusje aangeboden door Bosdomein Schootse Hoek. Denkelijk op Nederlands grondgebied bij Castelré. Zandpad dan met uitzicht op de imposante kerktoren van Hoogstraten. Dra met alle afstanden samen opnieuw het bos in met metershoge, reeds rossig wordende, varens. Hobbelig, wild bospad dan langs een diepliggende, moerassige beek. Niks voor Geertrui dit, maar wij lusten het uiteraard wel. Uitbollen doen we landelijk en langs een witte Wortelse wijk. Linda heeft zich opnieuw verzoent met het parkoers en zijn bouwer. En ik, ik heb de kilometers goed verteerd. Nog een weekje relatieve rust en dan ‘stresstest’ tijdens onze tocht in Overijse.

FOTOREEKS

 

21:03 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

30.07.2016 Kadee Bornem te Wintam

De eerste vaart van Heen En Weer III is pas om 09:00. Ze brengt mij van Schelle naar Wintam. Ik heb er dan al een opwarmertje van 5 km opzitten. Lindake is al veel langer onderweg met de fiets over Boom tot bij de Bornemse Kadeekes. De rustpost van deze tocht is nauwelijks 500 meter van de aanlegsteiger verwijdert in het ZWOC (Zeesluis Wintam Ontmoeting Centrum) gelegen bij de samenvloeiing van Schelde en Rupel.

Ik plan vandaag een eerste keer 20 km. Korte babbel met Rik (Bornem) en ik volg de 10 km 2x over de Zeesluis en een eindje langs het zeekanaal (richting Willebroek & Brussel). Onderaf dan over een oneffen maaipad langs een rietkraag. Twee straatjes verder ligt het startlokaal. De inschrijvingsformaliteiten vervullen. Kadee is efficiënt met scanner en papiertjes. Booke eten en weer op pad. Volg dus nog steeds de 10 km. Bij de kerk komt Kareltje (Ranstuil) aangefietst. Hij kent ook de weg langs het Schelse veer. Paar stille Wintamse straatjes en ik mag tot mijn jolijt het kasseitje van Polderdam op. Moet na een poosje toch de stoffige rand opzoeken. Mijn geplaagde lies verdraagt het gebonkt nog niet zo goed. Onderaf de Scheldedijk, opnieuw langs de zeesluis, ik sla het ZWOC over.

Meteen de lus van 5 km op rond het Noordelijke Eiland. Hier ligt een parel van een natuurdomein, begraasd door Konikspaarden en met een waterfauna- en flora, een streling voor het oog. Meeuwen krijsen, parelhoenen bekvechten en de karekiet zingt in het riet zijn mooiste lied. Wilde bloemen zorgen voor een zee van geel en paars. Doorkijkje over de Rupel richting Noeveren en dan even door een zanderig bosje van berk. Terugkeren doen we langs het zeekanaal tot het ZWOC. Ik heb ruim de tijd voor een babbel met Geertrui en Jan, voor het wandelDuvelke ook.

Om 13:00 terug het veer op en dan langs Laardijk en de Schelse kerk huiswaarts. Ik heb de 20 km goed verteerd. Pauze in de sofa en Bauke naar zijn verdiende gram zien rijden in de Classico San Sebastian. Met dank aan de na-ijver van de heren Rodriguez en Valverde. Morgen probeer ik het opnieuw, die 20+.

FOTOREEKS

 

21:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

18-02-16

14.02.2016 Sinjorenstappers Wilrijk

Vandaag kunnen wij wat langer slapen want ik heb het plan opgevat wat extra kilometers te wandelen ! Klink contradictorisch maar wij vertrekken van thuis uit richting wandeltocht in Wilrijk. Iets na 08:00 gaan we op pad. Dwars door Hemiksem naar de Moerelei en het Mastenbos. Vervolgens tussen Schoonselhof en wielerpiste richting A12. Deze volgen we een eindje in Antwerpse richting tot de kerk aan de Heistraat. Het eerste wandeluurtje zit er op. Een goed bezette startzaal met nogal wat buren uit Schelle.

Uiteraard gaan we op pad voor de volle afstand zijnde 28 km. Beginnen met villaatjes kijken langs de Acacialaan. Dan komen de laantjes van park Den Brandt aan bod. Er staan nogal wat bunkers herinnerend aan duistere tijden vorige eeuw. Opnieuw villa’s met onder meer het scherp bewaakte Nachtegalenhof. Frans laat ons een ommetje maken over winkelcentrum De Bist en kiest dan voor krakkemikkige voetpaden naar een oud verweert kerkhofje in het groen. De eerste pauze bij de KWB dient zich aan, wij laten de beentjes even rusten. Zandstappers vormen de hoofdmoot van de aanwezigen deze keer.

Hebben een lokaal lusje voor de boeg dat ons even door het aanpalende park loodst. Langs een studentenhome bereiken we Fort VI en gaan vervolgens zwerven door de stille, groene campus Drie Eiken van de Antwerpse universiteit. Een recent aangelegd park met nogal wat waterpartijen wordt uitgebreid aangeboden en dan is het straatjes lopen tot het Wilrijkse park rechtover rustpost KWB. Hebben zo’n 10 km van het parkoers in de kuiten, beetje anders dan anders opgebouwd.

Na de rust verlaten we Wilrijk. Stappen langs de Rizla fabriek naar het groene pad onderaf de E19, Sieke & Willy achterna. Opnieuw wat straten aan de overkant van de E19, bewoning voor de gegoede burgerij. De Prins Boudewijnlaan over en dan mogen we heerlijk gaan zwerven over de paden van Fort V. Maken een uitgebreide lus met doorgang door de fortgebouwen. Altijd bij onze favorieten deze forten en hun vijvers. De pauze ligt trouwens in een fort-lokaal, weer eens een bomvolle zaal.

Hebben ook hier een lus te gaan die zeer weifelend begint door straten met gekortwiekte platanen. Even grondgebied Mortsel en voorbij Mussenburg naar de basiliek van Edegem en zijn bidweg. Prachtig laantje verderop van de Edegemse gewone kerk naar kasteel Ter Linden. Langs de bijhorende hoeve gaat het vervolgens naar de seniorie, een klassiek parkoers. Zijn zo snel weer bij Fort V en onze laatste pauze.

Vertrekken bij een onaangename, natte atmosfeer al is dit gelukkig maar voor even. Mogen die prachtige landdijk op die Mortsel rijk is. Klein stukje maar en dan richting ziekenhuizen Sint-Augustinus en Middelheim. Heerlijk zwerven vervolgens door het gelijknamige park tot de uitgang bij de Dikke Mee, goed beklant op een grijze zondagnamiddag. Stappen de Eglantierlaan af tot de oudere woonkern van Wilrijk, de eindmeet is in zicht.

We nemen ruim de tijd voor ons zondags Duvelke en vatten de terugweg naar huis aan. Is al behoorlijk donker als we het Mastenbos bereiken. Moe maar voldaan komen we thuis aan. Hebben net een veertiger in de kuiten … daar zullen we morgen zeker nog deugd van hebben.

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/14022016Wilrijk

 

21:41 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

17-09-15

12.09.2015 Vaartlandstappers te Klein-Willebroek

We maken het ons gemakkelijk vandaag, starten gewoonweg van thuis. Hebben negen kilometer voor de boeg dwars door Hemiksem en Schelle tot Niel-station en dan het fietspad op tot Boom-station. De Rupelbrug over en we zijn zo in Klein-Willebroek. Wimpelen onderweg het vriendelijke gemotoriseerde aanbod van Diane & Rudy af, we willen onze 30 kilometer of daaromtrent vol maken.

Tot onze verbazing Bart (van Zottemie) aan de start. Katrien is op uitstap met Horizon Opwijk en Bart komt de knie trainen, vrolijk als altijd en ook met gezond verstand wandelend. Zal snel terug bij de ‘grote jongens’ horen, deze kerel. We gaan op pad voor 21 km, meteen de Netedijk op met uitzicht over de skyline van Boom-City en even verder de dijk af recht naar de Balsemien (naam van deze tocht) en de Biesenvelden. Heerlijk genieten in het wilde groen tot de steenweg bij Hazewinkel. Jammer genoeg mogen we dit domein niet binnen vanwege het WK roeien. De parkoersbouwer wordt zo gedwongen ons langs straten rond de roeibaan te leiden, niks aan te doen. Toch loodst hij ons een eerste keer naar ’t Broek van Blaasveld en zijn vele vijvers. Een familie zwanen dobbert onbekommerd op het nat. Wij ruilen het groen in voor een wijk van recente signatuur en stappen vervolgens langs de spoorlijn Temse – Mechelen tot het Volkshuis van Blaasveld, tevens de centrale rustpost. Waaslander Lucien gaat ons voor, ‘ket’ Jean-Pierre heeft naar goede gewoonte een lus voorsprong.

Even wat bijkletsen en daar gaan we weer. Achterom bij Willy’s Moustache en dan bij Geerhoek weer de spoorlijn opzoekend. Lopen nu door groenten akkers, kolen, sla en raapjes. Bij Heihoek (Heffen) halen Jefke en twee Turnhouters ons in. Kunnen we weer een babbeltje slaan. Jef verlaat ons en stapt richting Mechelen via de wandelknooppunten, wij lopen terug richting Broek en (nu gesloten) taverne ’t Fonteyntje. Op één van de plassen bemerken we een wat schuwe grote witte reiger, een prachtexemplaar. Nog een paar dreven en langs de spoorbaan stappen we terug naar het Volkshuis. Komen er deze keer Rik (Bornem) en Rudy (Hove) tegen. Rik neemt de bus naar huis, Rudy gaat ons voor in de laatste etappe.

Passeren kerk en Broekventje en duiken dan de weilanden in. Onverhard langs een gracht achterom Hazewinkel en dan het fietspad op langs Broek De Naeyer richting container- en jachthaven. Anders dan anders stappen we over een geel geschilderde brug en zoeken het kanaal op dat de Schelde met Brussel en zelfs Charleroi verbindt. Er steekt een felle wind op en als we de Rupel bereiken is het ‘van dattum’ een fikse regenbui begeleid ons naar de finish. Van buiten zijn we dus al nat, nu nog van binnen dankzij Duvel (voor ons) en Palm (voor Rudy). Als we terug richting Boom en de bushaltes wandelen is het gelukkig terug droog. Zelfs zonder de roeibaan lieten de Vaartlanders ons weer genieten van hun hoekje Klein-Brabant en zijn we dus weer best tevreden.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/12092015Willebroek  

21:51 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

06-08-15

02.08.2015 wk Werchter te Wespelaar

We zijn vroeg uit de veren, nemen de eerste bus richting Koekestad.  Hebben 10 minuutjes tot de trein richting Mechelen en daar 5 minuutjes overstaptijd. Exact 1:30 reizen tot Wespelaar met een startzaal op 350 meter van het perron. Wat een luxe ! Tot onze verrassing Yvan (Landen) in de zaal, ook hij op verkenning van het onbekende.  Nog voor 08:30 zetten wij er de pas in, verlaten de dorpskom langs kerkwegeltjes.  Verslikken ons bijna in de eerste splitsing maar ik ben wakker, corrigeer snel. De 5 en de 30 km worden naar het Haachts Broek geloodst een oase van rust in het groen. De zon geeft al duchtig van jetje, om de paar minuten zakt een grote grijze vogel uit de staalblauwe hemel. Wij zien het goed zitten.  Worstelen ons door een paar stille Haachtse straten tot het volgende natuurpunt.  Halfopen terrein met weilanden en natte bosjes van populieren. Moeten even langs de spoorlijn stappen maar geen nood, na de overweg wacht het volgende groen al. Het is er druk, is haast treintje lopen van de vele wandelaars. Het pad langs het kanaal is veel breder en de meute waaiert uit. Net voor de nieuwe tunnel in Tildonk halen we Rik (Bornem) in die een uurtje later startte maar een kortere afstand loopt.  Het is erg druk in de rustpost, wij posteren ons in de gang, zijn na 10 kilometer wandelgenot toch wel aan een pauze toe.

Komt JPD daar binnen vallen, rood aanlopend en goedlachs als altijd, onzen Brusseleir.  Ook hij doet wat minder kilometer want net terug uit een heupblessure.  Wij gaan op pad voor ons tweede tientje. Langs achterafjes het dorp uit en vervolgens over tarmacjes de weidse akkers in. Goudgeel stro en donkergroen maïs, haast volgroeid.  Waar de 30 km zijn eigen weg gaat waden we door het hoge gras over een krakkemikkig pad. De Kleine Kerkweg is dan weer een alleraardigst en lommerrijk eenmanspaadje. Het voert ons naar een haast verlaten steenweg met fietspad aan weerszijden.  Even verder duiken we links de wilde natuur in. Hadden bijna de afslag gemist en ik roep een jonge deerne terug die ruim 100 meter voor ons uitgaat. Heerlijk strook donker bos zet ons af bij een zandweg tussen weiden door. Dan volgt de Groenstraat, immer gerade aus richting dorp. Een man van de organisatie wacht ons op met de vraag of er een parkoersprobleem is. We wijzen hem op de delicate afslag zo’n kilometer terug. Blijkt dat wel meer wandelaars deze gemist hadden. Hij gaat op pad voor correctie, prima service dus.  Even wat straatjes, we duiken terug de akkers in over een hobbelig pad tussen muren van maïs.  Pikken de kortere afstanden op en wandelen langs de voetbalterreinen richting dorpskern en rustpost.  Grappig om zien hoe wandelaars netjes op een rijtje zitten aan de lommerrijke kant van de straat.  Wij sluiten aan.

Nemen een wat langere pauze dan gewoonlijk, de twee tientjes gelopen in de zomerse warmte laten zich gevoelen. Wandelen voorbij het immense Ursulinenklooster het dorp uit richting vaart. Even langs het water en dan een tarmacje op voorbij herenhoeve ’t Kasteeltje en de akkers tegemoet. Op de achtergrond een grijzig kerkje, naar ik vermoed Wakkerzeel.  Dorsmachines oogsten de goudgele tarwe. Het doet mij denken aan een leuk Vlaams liedje :

De oogst was rijp en binnen

De boer zijn hoogste wens

Men zei mij dat dit alles een paradijs was voor de mens

En zo voelen wij ons ook telkens wij mogen wandelen. Al wordt het nu even hard labeur. De zon beukt in op onze koppetjes, het asfalt geurt en wij kreunen ons een weg door de stille akkers. Een grindpad stuurt ons richting bomen. Heerlijk die verkoeling langs de verweerde antitankgracht. Even verder wacht opnieuw het Haachts Broek. Ondanks het lommerrijke fraaie biotoop moet ik vaart minderen. Mijn zuurstofaanvoer is te beperkt om een stevige inspanning te blijven leveren. Toch is het genieten stappend over vlondertjes, langs droge grachten en weelderige plantengroei. Bij het verlaten van het bos pikken we de andere afstanden terug op en zetten samen koers langs de bosrand richting dorp en finish. Leuke tocht gelopen al dient gezegd dat de 5 en de 30 km het best bedeeld waren met groene, bosrijke stroken.  Volgend weekend is het onze beurt om de wandelaars te verwennen, pijltjes hangen tussen Overijse en Eizer met misschien een extraatje in Puurs. Tot dan.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/02082015Wespelaar

  

21:44 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -w

21-07-15

18.07.2015 Cracks Wolvertem te Slozen

De professionele verslaggeving van de Wandelgazette gaat twee weekjes met vakantie, zo lees ik. Wij, de amateurkes van Beneluxwandelen blijven aanwezig. Zoals steeds nemen wij elke avond, na de dagtaak voor de baas, een paar uurtjes vakantie om onze wandelverslaggeving up to date te houden, gratis en voor niks. Een wereld van verschil toch. Reizen met De Lijn is ook al zo’n wereld van verschil. Vanochtend dienen wij vier bussen te nemen om in Slozen bij Wolvertem te kunnen wandelen. In Mechelen merken wij dat een deel van het NMBS personeel nog steeds werkschuw tuig is zonder respect voor de klant. Er zijn 4 treinen afgeschaft waaronder deze voor de luchthaven en naar Blankenberge. De bussen, die rijden stipt volgens de dienstplanning. De chauffeur in Londerzeel is dan ook nog zo vriendelijk enkele minuten op passagiers te wachten die aan een verkeerde halte stonden en wijst ons de afstaphalte aan. Klasse hoor !

Leuke startlocatie trouwens van de Cracks bij een boer-doet-al. Het pachthof is een allegaartje van stallingen, een feestzaal, een opslagruimte voor bouwvakkers ook. We begroeten de broertjes De Keyser die vandaag een thuismatch spelen en gaan op pad. Meteen het landelijke in langs een beekje en een grote veestapel, inclusief kistkalveren. Passeren Hof Ter Imde en zijn dichtbij de A12. In een bosje … inderdaad een uit de kluiten gewassen, fraai gerestaureerde Boskapel. Vervolgens een pracht van een dubbele dreef richting kasteel. Doorkijkje op de adellijke gebouwen en dan recht naar het dorp. Prachtig wit kerkje siert de parochie Impde, we lopen zo weer door de akkers. Rechttoe, rechtaan richting steenweg nauwelijks enkele honderden meter van de startlocatie, over onverhard en asfalt. Pauzeren wordt een gezellig terras bij een andere landbouwer. Blijven wat langer zitten dan gewoonlijk bij Waaslander Lucien en Hobohemmers Linda & Charles.

Met deze twee laatsten, die een rondje voorsprong hebben op ons, gaan we weer op pad. Langs een prachtig erf met rode luiken terug het landelijke tegemoet. Zijn zo in onze verhalen verzonken dat we bij de splitsing allemaal de verkeerde kant uitgaan. Gelukkig is Charles bij de pinken en ruilen we van richting ! Komen bij een steenweg uit en volgen het rode fietspad tot brouwerij Palm in Steenhuffel. Dwarsen even verder de vroegere Leireken spoorlijn en stappen vervolgens kasteeldomein Diepensteyn in. Dan komen voetwegen aan de beurt, nummers 45 & 28 loodsen ons de stilte van het land in, weilanden met lome runderen en bosjes wisselen netjes af. Heerlijk wandelen is dit. Komen bij een volgende kasteel uit, een tarmacje loodst ons rond het afgesloten domein. Opnieuw onverharde voetwegen 33 & 25 sturen ons terug naar de bewoonde wereld en de rustpost. Het is er al wat rustiger en vooral warmer.

Een korte pauze, watervoorraad inslaan voor onderweg en we beginnen aan de laatste etappe. Een lusje langs Pluimennest en de ijsjeshoeve en we keren terug naar de steenweg. We worden naar het centrum van Londerzeel gestuurd met zijn fraaie witstenen kerk. Helaas verwordt het parkoers tot een stratenloop met af en toe een achterafje. Lopen zelfs even langs de A12 en vervolgens langs Sarens, welbekend van de grote kranen bij bouw- en wegenwerken. Het parkoers wordt terug groen na het gemeentelijke kerkhof en dankzij voetweg 68. Langs wiegend goudgeel koren stappen we richting boerderij met gracht, de finish komt in zicht. Wij doen ons te goed aan Duvel en Kossaat, zingen menig deuntje mee met de orgelman. Heeft iets zo een oud draaiorgeltje.

Tijd om afscheid te nemen van de broertjes De Keyser, busje komt zo. De chauffeur kijkt verbaasd, is een halte waar hij vrijwel nooit moet stoppen. Wordt meteen een leuke babbel over wandelen maar ook bijnamen zoal Pjeire- en Honnefretters. De man vindt het jammer dat wij al in Londerzeel uitstappen maar het kan niet anders. Moeten deze keer niet over Mechelen maar kunnen rechtstreeks naar Boom en zo naar Hemiksem. Kort onze reis meteen met een uurtje in. Fijne dag gehad in Wolvertem waar 2/3 van het parkoers ons wist te bekoren. Morgen zijn we weer paraat.

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/18072015Wolvertem

   

20:22 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -w

13-05-15

10.05.2015 Sinjorenstappers Wilrijk

Op zondagochtend ontvluchten we Hemiksem. De gemeente organiseert de jaarlijkse garageverkoop en om 08:00 ziet het er al ‘zwart’ van het volk. Langs Kerkeneind, Cleydaellaan en A12 is het 5 km wandelen tot het Edenplein in Wilrijk. Deze wijk werd blijkbaar als motel gebouwd voor de Wereld Expo van 1958. We kunnen meteen een terrasje doen en genieten van een kopje koffie aangeboden door de Stroboeren. Veel bekenden ook met Patje Kloek, Corrie en de Jakke met wederhelft, net als Bea en Jerome. Het parkoers oogt prachtig en komt zoals Linda al ontdekt had tijdens haar fietstochtjes tot randje Hemiksem. Kan ik meteen een ‘eigen’ omloop bedenken, wat ik maar al te graag doe, beetje dwarsliggen.

Maar we gaan stappen ! Duiken meteen het groen in over een gelig grindpad langs de Kleine Struisbeek richting U.I.A.. Vervolgens ,na een splitsing, onderaf de E19 langs opvallend veel populieren. Vanaf de Losweg (verwijzend naar een oude spoorbaan) is het straten lopen langs een nieuwe wijk in volle opbouw tot rustpost De Schrans. Zijn slechts 4 km ver maar babbelen toch even bij met ons aller Herman. Hebben een etappe van ruim 8 km voor de boeg die volgens Linda (Nijlen) zeker de moeite waard is.

Passeren een Bufferpoel met onze kwakende vriendjes en stappen dan richting en rond de sportterreinen van Kattenbroek, over een Finse piste. De Edegemse Bergen, lang geleden dat we er nog eens door liepen. Prachtige woeste natuur door terreinen die ooit opgespoten werden bij de aanleg van de E19. Is al serieus bebost gebied met beekjes, poeltjes maar ook enkele kale zandvlaktes. We volgen aan de overkant even de Kontichse steenweg bij Groeninghe. Keren op onze stappen terug onder een brug en duiken opnieuw het prachtige domein binnen. Ziet er hier wel anders uit met een tarmacje en later zandwegen tussen overwegend berk en wilg. Er hangt een merkwaardige geur die mij aan gekonfijte vijgen doet denken, geen idee waar die vandaan komt. Na een lange, prachtige omzwerving bereiken we een golfterrein en terug de Losweg. Deze lus was inderdaad schitterend.

Na de welgekomen pauze trekken we verder. Over de kasseitjes rond het Edegemse Hof Ter Linden en vervolgens langs het immens grote RVT Immaculata. Dan gaat het rechttoe, rechtaan naar Fort V – waar we netjes rond lopen over een fietspad in het groen. Vreemd, waarom niet door het park ? Later zal blijken dat de pijler van dienst zich van laantje vergist had. Er zin ergere dingen in het leven. Aan de overkant van de Prins Boudewijnlaan traditiegetrouw wat villaatjes kijken en dan onder de E19 door richting Volkstuintjes. Ook Fort VI negeren we en stappen meteen naar Park Steytelinck, zijn zeer gemengd publiek qua leeftijd en kleur en zijn mooie fonteinen. Pauzeren doen we op een bankje in de zon, onder de witte kerktoren.

De kortere afstanden beginnen aan hun laatste etappe wij moeten nog richting Bist en Wilrijkse straten en achterafjes tot de A12. Aan zijn overkant bereiken we algauw vissersclub De Meyvis en Fort VII. Mogen nu wel heerlijk flaneren onder oude bomen langs de ruime plas, schitterend ! Even een stukje beton langs de wielerpiste van Wilrijk en we duiken voor de tweede keer binnen de paar weken het Schoonselhof binnen. Schitterend hoe de rode beuk ons in volle ornaat ontvangt. Kikkers kwaken in de vele poelen, overal rondom de laantjes straalt het prille groen. Het is wel opletten met de bepijling die zuinig is en soms te laat aangebracht. Er blijken zich nogal wat wandelaars in te verslikken en daar zijn wij voor één keertje niet bij !  We verlaten de begraafplaats bij de Uno-laan, die we ten einde lopen tot bij de baseballers van Pioneer. En dan gaan we uitgebreid genieten van Fort VIII, één van onze favoriete biotopen. Mogen er haast helemaal rond lopen met nog een extraatje rond de voetbalvelden van Berkenrode. Elastische 8,3 km zowaar maar van heel hoge wandel kwaliteit.

Berkenrode, we doen er een uitgebreid terras met onze Borgerhouters en Hobohemmers. Zullen zowat als laatsten terug vertrekken voor een eigenzinnige 7 km. VN-laan, Moerelei en Valkenisseweg, we kennen het uit het hoofd. Langs de Witte Hoeve en de Groenenhoek  lopen we de eerste kilometers van onze klassieke GR-tocht naar ’t Stad. Bij het zigeunerkamp verlaten we het parkoers en keren langs het Mastenbos naar Hemiksem terug. Ik reken dat we zo’n 38 km in de benen hebben vandaag. Was een heel aangename tocht waarbij de afpijling soms toch wat te wensen overliet, een aandachtspunt. Het volgende lange weekend plannen we, nu we helemaal autoloos geworden zijn, Puurs, Belsele en Elewijt. U leest het vast wel weer …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/10052015Wilrijk

21:52 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

29-01-15

27.01.2015 wk Werchter te Wezemaal

Perron 5 in Antwerpen-Berchem deel ik onder meer met Rudy, Xavier en een wandelmaatje van Club 76. Heb me voorgenomen dit jaar twee midweekse wandeltochten per maand te stappen. Linda geeft forfait, vreest de modder van de Wijngaardberg, maar dan ben ik net in mijn sas, hoe vettiger hoe prettiger. Het perron in Wezemaal ligt er gevaarlijk glad bij, we zijn gewaarschuwd. In de startzaal, onder de prachtige en sobere Wezemaalse kerktoren waarschuwt ook Hugo voor gladheid op het parkoers.

Zoals de meesten spreek ik de parkoersbouwer tegen en loop de kleine lus van de 27 km eerst. Ze voert mij langs de markt en het Marktsteegje naar de Langestraat, die ik al liep komend van het station. Grijze vogels zetten de westelijke landing op Brussels Airport in, de wandelaars moeten oostwaarts langs de Olivierstraat. We stappen door een vallei tussen de Rotselaarse Middelberg en de Wijngaardberg in, tot aan de grens met Gelrode. Verrassing bij het Waterloospad en zijn fruitgaarden. De organisatoren bieden ons een jeneverke aan. Diegenen die de 27 km vol maken kunnen er zelfs twee keer van genieten, klasse toch ! Ik wordt bijgehaald door Annie & Willie (Kessel). Hier loopt trouwens schoon volk rond vandaag. We ploeteren samen door de modder onderaf de Wijngaardberg in onze retour naar de startlocatie. Mijn maatjes lopen door, ik ga voor een broodje met koffie, snel Yvan Le Terrible groetend. 

Het is zowaar zonnig als ik mij terug op gang trek, geen Bibbertocht dus vandaag. Achterafjes en een tarmacje loodsen mij naar de A2. We lopen parallel de snelweg en de Wijngaardberg tot de brug over de verkeersader. Even kasseitjes van het Poellekenspad en dan klimmen, de Beniksberg op. Wordt kilometers lang genieten van heide, berken, bosjes, grasvlaktes en magistrale vergezichten. Ook Viking heeft er zin in, stoomt mij vrolijk voorbij. Paar ‘vettige’ strookjes richting Hellegat, clubmaatje Jakke wordt mijn gezel. Langs de Donkerstraat, deels een holle weg gaat het verhard richting klassieke rustpost in Gelrode. Er komt nog meer bekend volk op ons af, heerlijk gezellig.

De Jakke is in Gelrode gestart en loopt samen met mij de lokale lus van 8 km, ik zal uit mijn pijp moeten komen ! We beklimmen de Liedeberg en gaan dan heerlijk zwerven door de bossen van ’s Hertogenheide. Zijn open plekken zijn dicht begroeid met hoge heide. Het parkoers is vrij technisch na Schaapsvijver, inclusief een paar natte oversteekjes. Golft bijwijlen ook lekker op en neer. Mijn maatje moet geduld hebben, ik wandel een versnelling trager dan hij. We genieten allebei van de rustende natuurlijke pracht en keuvelen er verder gezellig op los. Ruilen de bosrijke omgeving in voor veldwegen in de buurt van de A2. In het dal zien we de kerk met zandsteentoren van Gelrode al liggen. Een pittig technische holle weg voert er ons naartoe. Samen nog een borrel, de Jakke gaat naar huis.

Ik heb nog een kleine 7 km te gaan. Bij een frisse wind stap ik van de kerk richting kasseitjes en Moedermeule. Passeer Nestor hoog in de akkers, fruitgaarden eigenlijk. Het terrein ligt er nattig, slijkerig bij. Duik het Waterloospad naar beneden … recht naar de jeneverstand ! Mmm dat smaakt. Mag de brandstof meteen aanspreken voor een eerste klim van de Wijngaardberg. Tussen appelen en peren of althans zij die ze voortbrengen gaat het stevig omhoog. Over het duin is het genieten van prachtige vergezichten met in de onmiddellijke nabijheid wijngaarden. Het bosstrookje wordt terug een klim tot een beukenbos. Even zakken en dan blijven we een eind op het kruin lopen. Technische afdaling en een weidse boog om het magistrale kruisbeeld. De finish komt in zicht een paar straatjes verder.

Even tijd voor een drankje en dan wacht de trein samen met de maatjes van deze morgen. Tjonge, die gepensioneerden beseffen niet wat een mooi leven ze hebben … Bedankt lieve mensen van wk Werchter, het was een heuse top wandel dag vandaag.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/27012015Wezemaal

      

 

 

 

20:10 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlaams-brabant, -w

22-01-15

18.01.2015 OLAT te Waalre

Het kostte Hennie en mezelf heel wat talent maar Linda stemt finaal toe om nog eens een bezoekje te brengen aan Adje en Olat. De routeplanner doet ons gekke capriolen maken langs bedrijvenzone De Run, maar met de hulp van onze intuïtie vinden we startzaal Het Klooster al met al vrij makkelijk. Zijn net op tijd om Martin voor 40 km te zien starten, wij spreken af tot later ergens op het parkoers. Prachtige startzaal trouwens, haast luxueus en natuurlijk met Hennie prominent aanwezig. Zo rond de klok van negenen is het er overigens behoorlijk druk.

We maken een ommetje door het mooie dorpscentrum met kiosk en zetten dan koers naar sparrenbossen. De stormschade is hier toch wel groot. Heel wat boomtoppen van een arm en meer dik zijn genadeloos naar beneden gehaald. Elke open plek in het bos is meteen ook de ruimte voor heide en, soms dicht begroeide, vennen. De adrenaline stroomt door onze aderen, dit is echt Olat en daar zijn we echt wel dol op. Het begint dan ook nog stilletjes te sneeuwen, een echte wintertocht dus. Lopen een paar straten villa’s, kasten zeg maar, landhuizen eigenlijk. Maar snel terug de bossen in zoals we het graag hebben. Delen de paden met MTB-ers waarvan meerdere vrolijk goedemorgen roepen. Schitterend toch ! Met de modder valt het voorlopig nog mee, zandgrond. Passeren meerdere fantastische vennen, al dan niet met rietkraag. Ontwaren zelfs een witte reiger in de verte, roerloos vissend. Langs weilanden volgt een pittig stukje, zompig graspad ,enkeldiep. Erik (WS’78) & vrouwtje zeilen ons voorbij richting koffiepost. Op de bankjes zitten is er niet bij, kletsnat zijn ze. Een drietal jonge dames kijken vertwijfeld naar de  uitgestalde boterhammen. De helpers nodigen hen uit ‘ten aanval te gaan’. Aarzelend stemmen ze in. Ons hoeft men zulks niet meer te vertellen, koffie en ‘bammetjes’ met salami gaan er gretig in.

We steken de Leenderweg over bij De Wetering, lopen een dreef langs een kaarsrechte gracht. Het riviertje in de buurt blijkt de Tongelreep te zijn. Laten het water achter ons en duiken het Leenderbos in. Her en der zijn gras en vegetatie omgeploegd, denkelijk door wilde zwijntjes. Bij een ven is ons pad haast overstroomt, we vorderen behoedzaam. Zijn verdorie blij een eindje verhard fietspad te kunnen lopen. Dat ploeteren daar wordt je toch wel moe van. Schitterend toch, die heerlijke vergezichten over rustende heide en geelkleurig pijpenstrootje. Een sparrenbos heeft een ondergroei van frêle felgroene dennetjes. Stilaan wordt het parkoers hobbelig, beetje op en neer tot we bewoning bereiken. Blijken in Strijp te zijn. Lopen door een klinkerstraatje langs prachtige langgevel hoeves en vakantieverblijven. In deze streek vind ik nu echt eens alles mooi, zeg ik tegen Linda. Ze moeten lachen met de opmerkingen van haar oude dwaas. Fietscafé Hospes daar hebben we rust halfweg onze opdracht. Men serveert er bonensoep met spek, echt wel naar onze bek. De Wilskes kiezen voor eten-en-drinken, La Trappe van ’t vat. ‘ritser’ Dirk is er dan al lang vandoor. Stapt op weduwschap vandaag en wil vroeg thuis zijn. Tja, zijn Linda weet blijkbaar hoe het moet …

Wij stappen het dorp uit net na Ger. Lopen over een brede zandweg langs kapel en molen weer de bossen tegemoet. Boswachterij Leende is weer eens een zaligheid om door te lopen. Achterop komen onder meer Chris en Zottemie, neofieten hier vandaag en vast in hun nopjes. Stappen voorbij een stuifduin richting drukke wegen … die we bij Spinsterberg vrij snel achter ons laten. Adje heeft prachtige doorgangen gevonden. Hoog opgeschoten heide langs brandgangen tussen sparrenbossen door. Wat een schitterend biotoop ! Dan de open ruimte in met zijn steeds weerkerende vennen. Stilaan lopen we terug naar Valkenhorst en de meer bosrijke omgeving. Toch wacht nog een verrassing …wij noemen het ‘de waadplaats’. Het pad is onbegaanbaar overstroomt, door gele graspollen langs beide kanten is er doorkomen aan. Ad op zijn best dus. Een paar keer ploeteren we ons door puur natuur om drogere slingerpaden door de bossen op te zoeken. Lopen parallel de drukke autobaan maar steeds in het groen verscholen. Een brede zandweg door akkerland, enkele hoeves … de soeppost is vast in de buurt ! Mmm, heerlijke tomatensoep met basilicum en natuurlijk de ‘bammetjes’. Theo kondigt Martin aan en die wachten wij dus op. Intussen passeert ook Chris de twee duimen in de lucht. Die zullen we hier vast en zeker meer zien.

 Martin en Hein genieten ook van hun soepje alvorens  we verder trekken. Vormen al snel twee duo’s die gezellig keuvelend de laatste graspaden tot Waalre tot zich nemen. Nog wat villa’s, een bosje met veel klimop, de finish daagt al snel op. Kunnen we Frans Staal nog eens begroeten en Peter Heesakkers. Samen met Martin en deze gabber sluiten we de zaal. Onderweg naar huis krijgen we bakken water over de auto heen. Hebben we effe geluk gehad vandaag met nauwelijks een uurtje sneeuw en verder een vrij zonnige dag. Olat, het blijft een mythische wandelvereniging…

 FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/18012015Waalre   

 

 

 

 

21:04 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: noord-brabant, -w

17-11-14

01.11.2014 De Stroboeren te Wuustwezel

Allerheiligen is de dag dat wij in Wuustwezel gaan wandelen en ons lidgeld bij De Stroboeren vernieuwen. Traditie moet er zijn. De busverbindingen zijn slecht en dus wordt Koning Auto van stal gehaald. We zijn al vroeg paraat en komen vele bekenden tegen. Het Kempense wandelgild laat Wallonië links liggen zo blijkt en kiest voor een ‘thuis’ weekend. Wij vertrekken met Marij & William, zoon van de vader die in de lappenmand ligt. Spoedige beterschap gewenst Willy ! Linda maakt van de gelegenheid gebruik om onze pc problemen aan te kaarten. Ik hou mij afzijdig, een keuken verdraagt maar één chef-kok ! De prachtige Gasthuisdreef wordt ingeruild voor een strookje tarmac. Dan passeren we de militaire vijvers en zwerven door een paar sparrenbossen. Verderop wachten de landerijen van de Lange Laarweg tot de eerste pauze in de Bellekeshoeve. Zijn toch algauw een uurtje onderweg. Kunnen ons een terrasje permitteren, het weer is zonnig en aangenaam.

Hebben een lokale lus voor de boeg die ons meteen laat genieten van een natuurlijk kleurenpallet, loofbomen in hun mooiste herfstkleed. Zwerven vervolgens door bosjes, al dan niet bezoedeld met oude menselijke bouwsels, ook wel chalets genaamd. Ik ga er even ongewild bij zitten, mijn twee hielen schuiven gelijktijdig onder het lijf vandaan. Gelukkig zonder verder letsel. Bij Bleken zoeken we betonwegen, hoeves en zonovergoten akkers op . Stappen voorbij de 18e eeuwse Sint-Willibrorduskapel terug naar de rustpost. Jefke komt er zijn babbelke doen, altijd gezellig.

Lopen Dirk (Nijlen) achterna langs een ezelweide richting Zavelbergen. Passeren een crossterrein en dan komt het zwaardere werk. We hadden ‘cowboy’ Luc verwittigd, deze tocht bevat nogal wat beton. Lange rechte stroken door het polderlandschap volgen nu, langs de Wolkenveldweg, Moleneind en Tolberg. Bij het Stokerstraatje wordt we uit ons lijden verlost. Langs achterafjes bij voetbalterreinen gaat het naar sporthal Kanaal 10 en een verdiende rust na 9 vermoeiende kilometer.

Na de pauze lopen we naar het lokale Gemeentehuis en zijn parkje. Duiken vervolgens weg in het groen langs een verweerde muur, laten daarbij het fietspad voor wat het is. De langere afstanden draaien weg over de Donkweg bij een aardbeien plantage. Ons aller Herman stapt er op zijn gemakje de 18 km af. Moeten door een KMO zone en vervolgens langs de villa’s van de Hofdreef om Loenhout binnen te lopen. Gemor bij het gild in cafeetje Onder den Toren. Ik kan ze gerust stellen, wat komen gaat doet alle betonleed vergeten.

Voorbij het kerkplein en een wijkje wachten een reeks hoeves, nog steeds betonpaden, inderdaad. Maar Stapelheide begint net voorbij een boomkwekerij. Kunnen we heerlijk zwerven over een pad getrokken door weilanden, langs een gracht en over de Kleine AA. Prachtig stukje natuur dit ! Stilaan komt de kerk van Wuustwezel in het vizier. Door een bosje, langs een witte wijk en de Kleine Beek stappen we richting finish. Kunnen we rustig een Duvelke consumeren alvorens huiswaarts te keren. Tja, is niet de mooiste tocht van De Stroboeren, maar bij hen ligt de lat inderdaad erg hoog. Toch vonden wij het weer een leuke, gezellige dag en meer moet dat echt niet zijn.

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/01112014Wuustwezel

13:43 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

20-09-14

13.09.2014 Vaartlandstappers Willebroek

Linda blijft tegenwoordig graag dicht bij huis. Daarom ook zetten wij ons karretje na het kappersbezoek af op de Rupelbrug in Boom. Het is erg hoog water als we richting Klein-Willebroekse dijk lopen. Zijn beducht voor de wielerterroristen. Linda kreunt nog steeds onder de aanrijding van intussen alweer drie weken geleden. Voorbij de sluis en de tank pikken we de eerste wandelpijlen op. Ze loodsen ons langs de Rupel in oostelijke richting en dan benedendijks naar de Biezenweiden. Verwachten we niet veel bekenden tijdens deze veeleer lokale tocht, we hebben het deerlijk mis. Nauwelijks een paar honderden meter in de natuur krijgen we al meteen het gezelschap van Denise & Patrick. Gezellig taterend banen we ons een weg door de balsemien richting Hazenwinkel. Mogen na een strookje steenweg gaan inschrijven in een prachtig chalet aan het water.

Na de koffie willen we eerst het kleine lusje van 6,5 km volledig lopen, kwestie van dicht in de buurt van de beoogde 30 km te komen. Stappen naar het 750 m punt van de roeibaan en dan door paadjes met knisperend en geurend populierenblad. Een strook stille steenweg en dan wacht het Broek De Naeyer. Over graspaden banen we ons een weg door het weelderige groen tot de rietvelden onderdijks de Rupel. Keren op onze stappen terug naar de startlocatie zoals eerder deze ochtend. We komen er Herman tegen, die al een hele omzwerving gemaakt blijkt te hebben door wegenwerken tussen Mechelen & Heindonk. Hij is er zowaar moe van !

We vertrekken voor de grotere lus richting aankomst van de roeibaan, langs de kant van de fitness piste. Komen een stukje op onze stappen terug langs het water om dan het prachtige Blaasveldse Broek in te duiken. Flaneren langs zijn vele plassen over grint- en onverharde paadjes tot een blokhut die ik niet kende en Linda wel. Kunnen er zowaar terrassen op vaste banken in het gras. Hebben een ruime lus van 7,3 km voor de boeg. Nog meer van dat fraais richting ’t Fonteyntje. We stappen het domein uit, ruilen het in voor lommerrijke dreven tussen maïs en weilanden in de omgeving van Kleine Heide. De zon is inmiddels van de partij en het is dus aangenaam wandelen. Na wat bebouwing komen de dreven terug aan bod ,alsmede verderop het meer beboste. Kunnen een laatste keer bij de blokhut pauzeren. Komen Annie & Chris, in deze volgorde aangelopen. Dat vieren we met een Duvelke !

Nemen afscheid van onze maatjes die de lus nog voor de boeg hebben. Zijn hen achteraf dankbaar voor de mooie foto die ze van ons beiden maakten. We wandelen langs grote plassen richting moerassig gebied. Schorrestap Jos en zijn eega worden onze gezellen. Zwerven vanaf de aankomstzone van de roeibaan door het domein tot de finish. Kunnen er nog heerlijk terrassen in de zon, het lijkt wel bij een Alpenmeer. Deze keer nemen we de ‘hondenpiste’ richting haven van Klein-Willebroek en even verder de Rupelbrug waar onze trouwe kameraad wacht. Rijden goedgemutst terug naar Heimisse, wat blijft Klein-Brabant toch een heerlijk wandelgebied !   

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/130920...

 

 

20:43 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w

04-06-14

31.05.2014 wsv Waalwijk '82

De overkant van de snelweg lijkt wel Oranje. Met hele horden caravans trekken onze Noorderburen al naar het zonnige zuiden. Wij rijden noordoostwaarts, naar onze wandelvrienden in Waalwijk. De nieuwe startlocatie Buurthuis Zanddonk blijkt tal van voordelen te hebben. Ruimere parkeer mogelijkheden, makkelijker te bereiken en een modern gebouw. We zullen de Crispijnstraat natuurlijk nooit vergeten maar dit is toch ook wel goed.

Het is ons te stil in de startzaal overigens, denkelijk te veel concurrentie deze Hemelvaartsdagen. We lopen door wijken van recente signatuur richting ringweg en de Eikeldijk op, die langs sport accommodaties naar Kaatsheuvel voert. Vlakbij de Efteling wacht het eerste poortje, de toegang tot de Loonse en Drunense Duinen. Maken een  heerlijke omzwerving door het zanderige bos tot het monument uit de Grote Oorlog. De langere afstanden worden over de brug van de brede weg tussen Tilburg en Den Bosch gestuurd. We stappen nu echt wel naar de Efteling en zijn joelende jeugd. Lopen langs het pretpark en het nieuwe bungalowpark Bosrijk dat er prachtig en luxueus uitziet. Bij camping Bernehoeve even wat tarmac tot de Duikse Hoef en een golfterrein. 30 & 40 km worden een graspad opgestuurd, tussen ontluikend maïs en een bramenberm. Huis ter Heide lezen we bij het betreden van de volgende boszone. Voor ons compleet onbekend terrein, al wandelden we dan al zo dikwijls in deze omgeving. We gaan heerlijk slingeren, over smalle paadjes in het groen. Dan volgt een lange strook bosrand en weiden. De eerstvolgende steenweg voert recht naar dorp De Moer. Mogen er gezellig een terrasje doen bij ’t Maoske, onder de kerktoren. Krijgen er het gezelschap van hele horden vrouwelijke wielertoeristes. Het mannelijke oog krijgt er waar voor zijn geld, voor elk wat wils !

Maar er moet nog gewandeld worden, we zijn nog maar 13 km gevorderd. Duiken opnieuw Huis Ter Heide in. Hooglanders liggen hovaardig op ons wandelpad. We lopen er voorzichtig langs, rekening houdend met een erg jong kalfje. Geen foto’s in deze omgeving om de dieren niet onnodig te laten schrikken. Weer genieten we van de fraaie bossen met ondermeer een strook lage dennen. Bij de Duikse Hoef wacht opnieuw landelijk tarmac alvorens door terug frisgroen opschietend hooiland te mogen wandelen. Merkwaardig hoe de randen van de velden worden omgeploegd om denkelijk andere gewassen te laten gedijen. Bij de eerste huizen staat de eerste camperrust opgesteld van de dag. Lijkpad noemt dit hier luguber. Wij houden er een vrolijk onderonsje met de helpers van dienst en Iris met haar wandelmaatje.

Het bosstrookje na de koffie voert naar de drukke steenweg, die nog verbreed wordt ter ere van koning auto. Aan de overkant wachten zandpaden met berk en spar. Plukken heide ook in de meer open stroken. Komen bij een grote vijver uit die wij snel herkennen als het ‘hondenzwembad’. Dan weten we de laatste rustpost nabij, ter ere van Tony Goethart. En dan willen wij daar graag soep bij, genietend van de kunstige bloemstukjes op tafel. Velen weten ook de ijsjesventer te waarderen, die gouden zaken doet. De laatste etappe begint met de dreef richting Plantloon. Zijn prachtige lanen zijn mijn favoriet in de omgeving, heerlijk genieten is dit. Vanaf de speeltuin worden Iris en maatje onze wandelpartners. De Waalwijkse boulevard lopen wij samen gezellig keuvelend af. Duvel kennen ze hier niet, wij houden het bij Oud Bruin terwijl wij op televisie de Ronde van Italië volgen. Rijden blij gezind terug naar huis, het was weer eens ‘af’ bij onze vrienden Waalwijkers. Tot de winterserie dan maar weer …    

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/310520... 

 

20:51 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noord-brabant, -w

02-05-14

27.04.2014 wk Werchter

Ik heb er een half uur studie voor nodig, over meerdere websites, om uit te vissen wat de snelste weg is om in Werchter te gaan wandelen. Kies voor station Wezemaal, te bereiken met het boemeltje vanuit Antwerpen. De treinbegeleidster kan haar oren niet geloven als we onze plannen uit de doeken doen. Ik doe er met binnenpretjes een schepje bovenop. Grijze vogels zakken traag naar Brussels Airport als wij onze 2,6 km lopen tot het Meanderpad. Ja hoor, de vwf pijlen hangen er, mijn zoekwerk is niet voor niets geweest ! We stappen door het bosrijke gebied over de Soldatenbrug (Demer) gezelschap gehouden door een paar koekoeken. Zo hoort het ook volgens Linda, tijdens de tocht van Werchter hoor je de eerste koekoek. Een geïmproviseerd pad loodst ons door grasland naar het volgende wegeltje en voorbij de verscholen Meulderskapel. Zijn ter start al ruim 5 km gevorderd.

Het is er trouwens behoorlijk druk zo rond de klok van 10:00. Natuurlijk komen we er vele bekenden tegen, lang of minder lang al niet meer gezien. We gaan op pad langs de Sint-Janskerk richting Demer. Moeten obligaat langs de festivalweide, hoe zouden we anders weten dat we in Werchter geweest zijn ? Landelijk gaat het verder, ondermeer voorbij een prachtige hoeve met gracht. Pauzeren doen we in Wakkerzeel, binnen de ommuring van een hoeve. Komen er Nestor en Cowboy Luc tegen, ook Willy en ega uit Mortsel. Net als we vertrekkenklaar staan voegen Mieke & Roland zich bij ons, we zullen samen de lokale lus volmaken. Landelijk paadjes die ik ken van eerdere GR omzwervingen loodsen ons naar Wespelaar. Tot mijn verbazing duiken we er als terugweg het Haachts Broek in, mij volledig onbekend. Heerlijke slingerpaadjes langs ontelbare populieren laten de wandelaar genieten. Vlondertjes zorgen voor vochtige ondergrond zonder overlast. Aan de overkant van een steenweg wacht een weelderig groen dijkje hoog boven een gracht. Wat is dit een mooie etappe ! De laatste kilometer lopen we landelijk gelijk met daarstraks. Ik breng hem keuvelend met Christine & Noël door, mijn andere maatjes lopen een heel eind voor mij op.

Het kasseitje voorbij de dorpskerk lopen we weer onder ons beidjes. Dan gaat het Dijlekant op, half kassei, half beton. We slingeren ons een weg tot een onverhard pad door arend graan. Komen weer bij het water uit, Dijle of Demer, ik heb er geen idee van. Bij de Rotselaarse watermolen ‘likken’ we even aan de steenweg en duiken terug de akkers in. Verwilderd koolzaad zorgt er voor kleur, de donkere kerk van Rotselaar kijkt dreigend over het landschap uit. Aan zijn andere kant wacht de rustpost bij de verenigde jeugd. Ook hier maken wij een lokale lus. Ze stuurt ons voorbij brouwerij Mena de kerkwegels in. De Molenstraat zal ons naar de Dijle loodsen. Heerlijk zwerven we mee met zijn meanders tot de kerken van Putkapel en Wijgmaal achter een bocht verschijnen. Naar deze laatste stappen we. Bij een sporthal een rommelmarkt. We keren ze de rug toe en worden langs een kronkeltarmac richting Wijgmaalbroek en zijn fietspad geloodst. Leuk stukje groen dit tot de steenweg bij de molen waar we daarstraks ook al wandelden. Lopen een tweede keer het Pad door de Rekken tot de rustpost. Hoog tijd voor een Duvelke !

We volgen nog een paar kilometer het parkoers langs het landelijke De Bimmen. Bij Hellicht & Heikant gaan we rechtdoor, hebben ruim de tijd tot de trein maar ik hou er dan graag een stevig tempo op na. Onze terugreis verloopt dit keer vlekkeloos langs de voorgeschreven treinroute. We hebben ruim de tijd voor een dutje. Kijken tevreden terug op een herontdekte tocht met toch wel wat verbeterde accenten t.o.v. onze herinneren. Slechts drie dagen werken en we komen weer tot leven …    

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/270420...

20:37 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -w

19-03-14

16.03.2014 Olat te Weebosch

We zijn naar onze normen vroeg op pad vandaag. Ik wil toch nog eens zo graag 40 lopen bij Adje. Vanaf Turnhout volgen we netjes de oranje omleidingspijlen over Oud-Turnhout naar Retie … om na een kwartiertje weer op de brug in Turnhout uit te komen ! Verdomde rot Belgische signalisatie ! Ik rij door naar Kasterlee, pik er de N123 op die ons over Retie en Postel naar Weebosch loodst. De kerkklok slaat er net 08:00 als we een verdoken parkeerplaatsje vinden.

Hennietje vormt ons ontvangstcomité. Zij brieft over wie er zoal weg is op de 50 & 60 km. Haar eigen Theo natuurlijk, maar ook de Wilskes, Jacqueline en zowaar Colette & Alain uit het verre Waalse Durbuy. Mijn pr activiteiten lonen, ben benieuwd naar hun reactie later op de dag. Klokslag 08:30 gaan we op pad. Het eerste tarmacje loodst ons meteen het dorp uit langs typische streekboerderijen naar de eerste berken & sparren. De zandgrond ligt er opvallend droog bij. Stormschade is duidelijk zichtbaar. De Kempen noemt dit gebied hier. Enkele ‘bumps’ loodsen ons naar een open plek met rustende heide en droog strootjesgras, altijd een lust voor het oog. Vrij snel bereiken we de eerste wagenrust, zeg maar tentrust. De legendarische Olat boterhammetjes gaan vlot van de hand. Ik geef even uitleg aan dametjes uit Diepenbeek die hier voor het eerst lopen. Wij zijn weer thuis !

De tweede etappe loodst ons naar de Cartierheide. Lopen met een weidse boog om het open terrein waar meeuwen in de verte krijsend ‘bal populair’ houden. Ik ben dol op die prachtige vergezichten met wuivende gele gras, glimmend witte berken en donkergroene grillige naaldbomen. Stilaan stappen we richting E34 bij afrit Reusel. Lopen parallel met de snelweg en merken een ziekenwagen op het zandparkoers. Een medewandelaar heeft hartfalen. Wij kennen hem niet, hij lijkt mij stabiel en rustig, we laten het medische team zijn werk doen en lopen stilletjes door. Zijn toch wel onder de indruk, een beetje van de kaart. Wandelen verder door de bossen met opvallend veel jonge den en fel groene mossen tot de tweede pauze, tevens de soeppost. Een Olat wandeling die smaakt altijd …

De langere afstanden nemen de brug over de autobaan, we lopen er even parallel mee.  Stappen vervolgens door het bos rond een vakantiepark. Tussen bos en grasland wordt de route verder gezet. Even wat bebouwing en dan wacht het dijkje langs de Goorloop. Wij delen Adje’s voorliefde voor waterloopjes. Landgoed Ten Vorsel komt nu aan bod, nog meer hooiland en bossen met spar en jonge den prominent aanwezig. Ook de ‘klokkebeesen’ staan al volop in het frisse groen. Bij een langgerekt ven moeten we een fietspad op. Hardlopers doen er hun ding over 21 km in omgekeerde richting. Jong en oud geeft ook bij deze sporters het beste van zichzelf, zwoegend of soepel, elk naar eigen inzicht en vermogen. Anderhalve kilometer verder zijn we weer alleen in het groen. Er daagt een uitkijktoren voor ons op. De eerste caférust wenkt, wordt een terrasje voor ons samen met Anneke en Rudy van wijlen het Palmclubke.

We zullen een eindje samen lopen tot 30 en 40 km uiteen gaan bij weer zo’n prachtige open ruimte met hoge gele grassen en afgeplagde percelen. Voorbij de Reuselse kei, eeuwenoud, passeren we akkers en hoeves. Steken de Postelsedijk over en lopen winters ogende bossen in. Moeten rond de moerassen van de Reuselse Moeren. Dat doen we aanvankelijk door een gracht te volgen, daarna ook een strook steenweg in aanleg, in grintvorm eigenlijk. Even enkele meter Olat pad, lees zompige grond, dan wordt het weer zachte, onverharde ondergrond langs schrikdraad. Linda vind de vooropgestelde 9 km extra lang, ik merk niets bijzonders. Adje stuurt ons letterlijk door de boer zijnen akker richting rustpost bij de Postelsche Hofstee. We spreken er een laatste keer de Olat ‘bammetjes’ aan.

Een strookje steenweg loodst ons terug over de snelweg. Zo snel mogelijk kiest Ad voor een karrenspoor, door bosbouwers getrokken in de sparrenbossen. Het zet ons af bij een monument uit WO II verwijzend naar een gevallen Lancaster 1. We trekken de weidse akkers in over stoffige paden. Stroken bos begrenzen de vergezichten. De volgende bosstrook zet ons af bij een café pal op de grens. We doen er een, zei het fris, terrasje. Moeten lachen met het mini thuishondje dat zijn territorium beheert en beheerst als een grootmeester tegen alle mogelijke indringers die veel groter zijn dan zij. De loebassen wijken zowaar ! Het laatste uurtje wandelplezier blijft bosrijk, met talrijke ‘bumps’ om de laatste jus uit de kuiten te persen. Met een merkwaardige natuur speeltuin ook. Bij een voetbalveld weten we de strijd gestreden. Een paar drukke straatjes en we staan bij kerk en zaal. Hennie wordt ons maatje, geduldig wachtend op Theo. Zijn verbaasd ook Iris nog eens te kunnen ontmoeten, uiteraard de Wilskes maar ook Bea & Jerome, onze nieuwbakken Antwerpenaren. Zouden ze wat heimwee hebben ? Colette & Alain vallen binnen, krijgen ons in de mot en zijn wild enthousiast. In geuren en kleuren bewieroken zij de organisatie, parkoers, markering en catering. Ja, dit vonden zij een voltreffer. Mijn dag is goed, Olat heeft er weer wat vriendjes bij die vast en zeker hun verhaal gaan vertellen in Wallonië. Voldaan rijden we terug naar huis, zonder omleidingen die volgens Rudy pas morgen maandag van kracht gaan. Olat, het blijft een feest !!          

 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/160320...

21:18 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noord-brabant, -w