13-09-17

12.09.2017 KKRO Gent te Ursel

Patrick zag eens pijltjes hangen … maar dierf ze niet te volgen want de belettering was hem volledig onbekend. Ik volg dan maar de Urselseweg vanaf de gelijknamige kerk tot het gelijknamige vliegveld. Onze Jongens uit het Gentse nodigen zowel wandelaars, fietsers als mountainbikers uit voor een tochtje goede doel, al weet ik niet welk dit laatste is. Met z’n allen verbroederen we in een hangar wachtend tot het malse ochtendlijke buitje over waait. Op pad dus, langs een eerste bosstrookje met borden die de historische betekenis van het Urselse vliegveld tijdens WOII uitleggen. Dan de weidse akkers in waar maïs, patat en witte kool geoogst worden. Na regen komt zonneschijn, ook vandaag. Onverhard en tarmacjes wisselen af op de grens tussen Aalter en Knesselare ter hoogte van de Pietendriesmolen. De Aardenburgse Heerweg slingert zich tussen hoeves door. We moeten lachen als een troep koeien met epo-uiers een zotte dans uitvoeren in hun wei. Er staat inderdaad heel wat wind en dat lijkt op hun gemoed te werken. Wolkenmassa’s schuiven voorbij, van hoge witte stapels tot dreigend loodgrijs. Eerste pauze na zo’n 7 km binnen een kleine hoeve. De moderne ‘kicker’ staat er tussen moemoe’s oude wandmeubelen. Het is er te druk en ik besluit gewoon door te lopen langs de Rammelaredreef. Puur natuur nu langs de soms vettige paden van de Schapersbossen. Op een heen-en-weertje kom ik Willy & Marije tegen. Krijg tekst en uitleg om zeker niet verloren te lopen. Zij beginnen aan een tweede rondje van de lokale lus. Prachtige tweede rustpost overigens, de gerestaureerde Drongengoedhoeve. Even de innerlijke mens versterken en terug op pad. Hebben Onze Jongens het grootste deel van het parkoers vakkundig bepijld, voor deze lokale lus krijgen we een briefje met te volgen knooppunten mee. Ook Frans (van wijlen Jefke) waarschuwt voor punt 22. Merci mannekes.

Korte groet aan Gino en Mickey alvorens op de stappen terug te lopen door een heerlijk boslaantje. Maldegemveld lees ik op een bord, mij volslagen onbekend. Het feest kan beginnen, nattige ondergrond, plukken heide, jonge populieren, een waarlijk schitterende omgeving. Onder de voetjes stroken met balkjes, vlonders ook. Vervolgens zwerven door hoge varens tot meer open land, vooral weiland dan. Bij een stralend weertje genietend door lange dreven flaneren tot het fameuze punt 22. Inderdaad, niet het tarmac op maar door een poortje en nog meer genieten van heide in herstel. Wandelen over een landdijkje langs nogal wat jonge, glimmende berk. Lopen ons met z’n drieën vast op uitschietend hooiland, geen nummer 17 te vinden. Dan maar zelf een pad bedenken tot het tarmac. Wandelaars komen er uit tegengestelde richting. Vonden wel nummer 18 maar geen 17 ! Onder deskundige leiding van ‘local’ Gino dan maar met z’n allen door het sparrenbos tot de Drongengoedhoeve, zijn vast weer op het juiste pad.

Vinnige discussie nu met Marije. We brengen het goed gevulde terras aan het lachen want geven ons geen van beiden gewonnen, ambiance ! Tijd voor een wandelaarsdrankje en weer op pad voor de laatste loodjes. Heerlijk genieten van statige beukendreven richting open ruimte en landingsbaan van het vliegveld. Gino wordt mijn gezel. Hij vertelt honderduit over letterlijk te lange tenen, hoe Natuurpunt de sparrenbossen van de Drongense paters rooiden tot wat we vandaag mogen bewandelen en Amerikaanse militaire toestellen die hier ooit landden. Heerlijk vind ik dat, uitleg krijgen bij een wandelgebied dat je niet kent. We vorderen door de open ruimte van onverhard naar tarmacjes. De spitse kerktoren van Ursel vormt vanop een glooiing in het zonovergoten terrein ons baken. We pikken Willy & Marije op. Zijn om 15:20 bij de Urselse kerk en de bus gaat om :22. Ik neem afscheid van mijn maatjes. Sta een uurtje en een hazenslaapje later in Gent-Sint-Pieters. Nog een uurtje later ben ik terug in Hemiksem. Weet één ding zeker, deze tocht staat nu al op mijn shortlist genaamd ‘favorieten voor 2018’.    

FOTOREEKS

20:42 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -u

08-07-08

22.01.2006 wsv 't Molentje Urmond

Vandaag is de keuze vrij beperkt voor wie, zoals wij, graag 30km of meer stapt. Daar wij vorig jaar al bij de Sloebers waren einde januari kiezen wij dit jaar voor Urmond, ja weer Nederland dus. Uit informatie ingewonnen bij Giel weten we dat deze streek vrij beperkt is qua mogelijkheden, geprangd als ze zitten tussen de Maas en de autoweg, we zien wel. Het is nauwelijks meer dan een uurtje rijden tot net over de grens bij Maasmechelen. Het is nog erg rustig als wij zo rond 9:30 ons karretje achterlaten net achter Van der Valk. Effe inschrijven, een koffietje en weg zijn wij voor 32,7km. Het is opvallend frisser dan gisteren en we lopen dan ook snel met rode oortjes over het parkoers. We stappen vanaf de Urmondse molen vrijwel immer gerade aus op zo’n 100m en parallel met het grenskanaal. Links ligt Obbicht, rechts Born. We dwarsen op veilige hoogte de snelweg Maastricht-Eindhoven en zullen deze een eindje volgen over bos- en veldwegen tot aan tankstation Swentibold. Daar draaien we rechtsweg richting Guttecoven waar we de rust bereiken na 6,9km. Er zijn opvallend veel wandelaars onderweg, waarvan meer dan gewoonlijk met Nordic stokken, en de voetbalkantine is dan ook te klein.

Hier verlaten de 12km en 18km ons en het is op slag veel rustiger op het parkoers. We lopen door de sierlijk bevlagde dorpsstraten met opvallend veel aangekondigde geboortes, voorwaar een vruchtbare streek! Het parkoers is inderdaad wat dunnetjes met een paar dorpjes en verder open velden, de skyline wordt gevormd door de industrie van Sittard. We passeren langs het dorpje Einighausen met zijn tweekoppige kerktoren om zo naar Limbricht te stappen voor de tweede rust in een bruine kroeg. De gelagzaal is goed gevuld want een carnavalvereniging maakt er zich op om soortgelijke verenigingen te gaan bezoeken. Het zijn allemaal jonge mannen in keurig zwart maatpak, helblauwe vlinderdas en met prachtige hoeden op. Zodra zij vertrokken zijn kunnen we rustig van ons soepje genieten, housemade en dus héél lekker.

We pakken de extra lus van de 32km aan die net als ervoor door open velden leidt richting Sittard en over Einighausen terug naar Limbricht. De spieren protesteren intussen lichtjes, was het dan gisteren toch zwaarder dan we dachten ? In Einighausen zien we een labrador zich te goed doen aan een dode koe die onder zeil ligt, een vreemd gezicht in deze moderne wereld. We beginnen ook te snappen dat karnaval hier nog erg populair is. Alle dorpen staan vol borden die naar de plaatselijke verenigingen verwijzen, vandaar ook die vlaggen waarschijnlijk.Na onze tweede pauze in Limbricht passeren we het stemmige kerkje en de kasteelhoeve aldaar die beiden midden het dorp liggen. Wat later krijgen we eindelijk een stukje bos, heel toepasselijk het Limbrichter bos geheten. We verlaten opnieuw de 18km die ons even gezelschap hielden en steken de autoweg over richting Born. Helaas is het hier gewoon straten lopen en huisjes kijken. Dan maar terug de snelweg onderdoor de 18km-wandelaars oppikkend en over graspaden langs de A... tot in Guttecoven voor onze laatste rust. Het is hier nu al erg stilletjes, de meeste van de 1.200 wandelaars zijn hier al lang voorbij. Ook de laatste 5,4km bieden vrijwel uitsluitend open veld, al dan niet parallel met de snelweg.

Zo rond 16:15 staan we aan de aankomst. Het werd een beetje een eentonige tocht, in feite niks speciaals, maar we hebben weer eens de beentjes gestrekt, helaas onder een grijze miezerige en vrij koude hemel. Het kan niet alle dagen feestdag zijn. Moe maar toch wel tevreden rijden we terug richting Antwerpen. Even wat eten bij Colmar en om 20:00 zijn we thuis, erg vroeg voor ons doen. Het verslag van de tocht in Arnhem gisteren zal vandaag nog op Wandelmee staan. Voor volgende week plannen wij opnieuw een Hollands weekend en dus eens niet het klassieke Lanaken. Denkelijk wordt het zaterdag RWV in Rotterdam en zondag Oirsbeek. Ons moeder zou zeggen ‘als het God belieft’.

21:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nederlands-limburg, -u