23-11-17

19.11.2017 Olympic Stappers te Schilde

Basel zien en sterven, dat is zowat de samenvatting van mijn laatste twee weken. Een heel divers gezelschap van 35 cursisten werd zwaar op de proef gesteld door enkele specialisten in tand-implantologie. Een heuse bonte bende uit vrijwel alle continenten, van Hong-Kong en Singapore over Iran tot Brazilië en Peru. Een heel verschillende invalshoek ook, tandartsen uiteraard maar ook ingenieurs, juristen en zowaar een economist uit het onooglijke België. Allen moesten voor het eindexamen 75% halen en iedereen slaagde, uw dienaar met 78,13 % of 62 juiste antwoorden op 80 vragen. Gisteren zaterdag dan een relatieve pauze ingelast met bezoek aan de Antwerpse Vogeltjesmarkt en een werkdag Beneluxwandelen. Vandaag ‘the real stuff’ met het afscheid als organisatoren van Theo en Olympic Deurne. We gaan ze missen net zoals voor een paar weken de Police de Jette.

Met een goed gevulde bus vanaf de Rooseveltplaats en een drukke startzaal zo rond 09:00, zo zien we het graag. Theo had mij gewaarschuwd, geen rustpost meer in Oelegem wegens nieuwe gemeentelijke reglementen. Wordt dus drie keer Halle (Zoersel). In de staart van een ochtendlijke bui vertrekken we samen met Dave (van Oelegem) over het kerkplein en dan een villawijk in. Linea recta richting antitankgracht en puur natuur. Heerlijk stappen door wild bos met een ondergroei van immer groene varens. Nat ja, uiteraard, maar toch vrij goed begaanbaar al is het opletten niet te struikelen over de vele boomwortels. Strookje Sniederspad en dan langs domein Martinus en een kapel ter ere van Sint-Jozef. Bekend terrein uiteraard. De Heilige Geestweg loodst ons Halle binnen en de bomvolle rustpost bij Sint-Maarten. We vinden nog twee stoelen in een hoekje om even de innerlijke mens te versterken. Zijn ruim een uur onderweg.

Op pad voor een eerste lus van iets meer dan 7 km. Aanvankelijk over het landelijk tarmac van Berkemei. We pikken in het groen Marleen & Yvo op. Er vormen zich spontaan twee gezellig kletsende koppeltjes terwijl we door de Halse bossen in de omgeving van het Boshuisje wandelen. Stappen nog steeds in het groen onderaf een autosnelweg, de kilometers verdwijnen ongemerkt in de kuiten. Zitplaatsje zoeken bij de nog steeds bomvolle zaal, we kunnen zowaar een fris terrasje doen. Het tweede lusje is slechts 4 km lang. Meteen de sparrenbossen in bij een straat met de merkwaardige naam Flikkersteert. Linda vermoedt dat deze verwijst naar de lokale naam voor … vlinders ! We doorkruisen Halle-velden, de plaatselijke ruimte voor chalet woonsten. Er staan echt mooie exemplaren tussen in vernist hout. Nog even villaatjes kijken en een laatste pauze bij Sint-Maarten.

Nog ruim een uur wandelen tot Schilde en we beginnen eraan midden een bonte bende over smalle paadjes slingerend tussen sparren en loofboompjes, de Liefkenshoek. Dan komt de brede en kaarsrechte Kantonbaan aan de beurt, half verhard. Fikse regen en zonneschijn wisselen elkaar voortdurend af. Renier Sniederspad, een naam als een klok voor de geoefende GR-wandelaar. We volgen onze illustere voorganger onder meer langs een lieflijk beekje tot we de bebouwing van Schilde-dorp bereiken. Einde tocht ? Niet meteen voor ons al laten we ons wel een eerste Duvelke smaken.

Patje Kloek had aangegeven dat er een extraatje van 5 km kon gewandeld worden. Volg de 10 tweede maal adviseert Theo. Zogezegd zo gedaan. We bewonderen aanvankelijk de massieve landhuizen van de Bellevuedreef. Duiken dan het park van Schilde in. Geen krakende of vallende beuken dit jaar, gewoon genieten van puur natuur in peis en vree. Uitbollen doen we natuurlijk weer langs een zone waar Schilde beroemd voor is. Duvel nummer twee wordt soldaat gemaakt en dan is het tijd om afscheid te nemen. Ruim 1600 wandelaars voor hun allerlaatste organisatie, het was meer dan verdiend voor Olympic. Volgend weekend, en na mijn doopweek in Diegem, ga ik een weekendje aan de slag in Hoeilaart. Ik hoop er U te mogen begroeten.   

FOTOREEKS   

21:23 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

09-10-17

06.10.2017 Leopold I Stappers tussen Schaffen en Leopoldsburg

Vorig weekend zat mijn levenslust in de diepvries, netjes verstopt achter de kouwe kip. Heelmeesters Chris en Wilfried brachten zorgvuldig balsem aan op de diepe wonden in de ziel. Langzaam kwam mijn lichaam terug boven het vriespunt uit. Helen zal het wellicht nooit maar ik ben vandaag wel op stap met Linda. Vlotjes met de trein tot Diest en dan te voet naar de Schaffense vliegplein zoals aangegeven door Lydia. Bussen rijden af en aan bij de sporthal. Voor de vele militairen is het van ‘moetes’ voor de burgers een plezier, 32 wandelkilometer in lijn tot Leopoldsburg.

Wij schrijven in en trekken ons op gang langs de Water- en de Berkstraat. Karin en Dirk stomen voorbij, die twee lijken altijd haast te hebben. We duiken de golvende bomenkwekerijen van Limbos in, hier wandel ik al jaren graag. Even verderop de grote ‘zonnebank’ van Kelbergen. Strookjes herfstig verkleurend bos, voetbalterreintjes, weilanden en maïs, vergezichten ook. Na één uur stappen hebben we vijf kilometer afgelegd en wordt Lewie Stroboer onze gezel. We keuvelen ons een weggetje richting Vleugt (je weet wel Vos Op Stap) en vervolgen over tarmacjes door het halfopen landschap. Even letterlijk door een maïsveld en dan spant Ons Heer zijn regenboog. De eerste pauze komt er na 10 km en dus na netjes twee uur wandelen. Gezellige legertent en een leuk groepje wandelaars.

Lewie gaat er vandoor en wij volgen even later want Linda moet gaan ‘bossen’. Komt daar een fleurig dametje aangestapt, blijkt ons aller Sigrid (Kontich) te zijn. Wij zullen vandaag samen de rit volmaken. Na het volgende bosje is het huisjes kijken dwars door het Paalse Patersveld. Bij de Klitsberg een eerste opgever, een stevig van kantoorvet voorziene militair. Wandelen de beboste heuvel langs zijn mildere kant en passeren achtereenvolgens de Sint-Sebastiaansgilde Meelberg en de Paalse golfterreinen. Brug over de snelweg, ik ben verbaasd dat we zo snel Tervant verlaten, had er de tweede pauze verwacht. Bij kilometer 15 zijn we nog steeds netjes in het tempo. Stappen over een fietspad door Limburgse bossen tot het Albertkanaal. Brug over het brede water en dan lopen we een tijdje parallel door de Schipperstraat. Helaas komt het vele water nu ook van boven. Paraplu, cape of regenjas, elkeen duikt in zijn eigen beschutting tegen het overvloedige hemelvocht. Zullen een paar keer de oude spoorbaan naar de steenkoolmijnen oversteken. Stappen wel over heerlijk slingerende bospaden in het verkleurende groen. Koersel lees ik op het naambord. Passeren mijnwerkershuisjes met opvallend veel schotelantennes, een pleintje met kiosk bij het casino. Daar doemen de gebouwen van Beringen Mijn op met op de achtergrond de minaretten van de moskee. Tweede rust na 20 km en 4 uur wandelen. De legertent biedt adequate beschutting tegen de nog steeds heftige regenval en we wachten letterlijk tot de bui over is.

Meteen na het vertrekken een prachtig gezicht op de zonovergoten mijnterril. We mogen er zowaar op wandelen, zowat halve hoogte langs zijn noordelijke flank. Schitterende uitzichten natuurlijk over een groen lappendeken met donkere kerktorentjes en een paar andere steenhopen als bakens. Bij de horizon rookpluimen van industrie, ik vermoed de Nederlandse grens. Terug op zeeniveau volgen we aanvankelijk een fietspad en duiken dan het overheerlijke bronsgroen eikenhout in met een weelderige ondergroei van rossige varens. De vrouwtjes lopen vrolijk kwetterend voor mij uit, ik geniet van de heerlijke omgeving en de vele kabouterhuisjes met witte stippen. 25 km en vijf uur gelopen, als dat niet netjes is ! Even een fietspad bij Korspelheide en dan hupsakee terug de bossen in. Militairen vertragen, hebben zere voeten en benen, wij stappen fluks door het mulle zand van de heide tot de laatste rustpost. Geen bier te krijgen, Onze Jongens houden het sportief bij soep en frisdrank.

We laten een mals buitje over trekken en beginnen aan de laatste drie kilometer. Eerst zand baggeren om het domein uit te geraken. Even tarmac tot het bordje Leopoldsburg en ons vervolgens een heerlijk slingerwegje te goed doen tot Villa Astrid. In een pracht van een zaal bij een Duvelke nagenieten van een schitterende tocht. 1400 meter tot het station en een vlotte terugreis naar Hemiksem. Linda is zeer te spreken over haar eerste deelname aan deze tocht. Hopelijk neemt iemand het over van de op rust gaande Leopold I Stappers. Wij hoorden alvast positieve signalen.

FOTOREEKS

 

19:45 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -s, -l

11-09-17

10.09.2017 Wit-Blauw Scherpenheuvel

Vrijdagochtend wagen drie dapperen zich aan de verkenning van de IJsetripperstocht vanuit Huldenberg. Wilfried, Roland K. en uw dienaar zullen twee van de drie uur wandelen copieus met hemelvocht worden begoten. In ’t Gouvernement spoelen we de ellende weg, waren van binnen opgedroogd en kiezen elk onze preferentiële bevochtiger. Verkleumd tot op het bot reis ik terug naar Hemiksem. De buienradar geeft zaterdagochtend dezelfde miserie aan tot zeker 15:00. Ik blijf lekker binnen. Vertrek dan toch voor een toertje tot Hoboken. Helaas, pindakaas, wordt opnieuw twee keer begoten. De kermisattracties op de Kioskplaats laten een desolate, trieste indruk. Morgen zondag zou het droog blijven en kan ik dus echt op pad.

Neem het openbaar vervoer, zo luid de slogan. Het toch toeristische Scherpenheuvel blijkt op zondag slechts bereikbaar met de bus tussen 11:00 en 18:00 ! Ik heb wel een rechtstreekse treinverbinding vanuit Antwerpen over de Brusselse luchthaven tot Zichem. Bison futé als ik ben ken ik er de binnenwegen. Langs de voetbal ‘bij Marie José’ kan ik het Zichemse Veld in. Nagenoeg vlak zegt Google Maps. Waarom noemt het aan de basiliek dan Scherpen-Heuvel ? Zachtjes klimmen dus door de maïsvelden en met de GR markeringen als leidraad. Toch al gauw 40 minuutjes wandelen tot de prachtige zaal Den Egger.

Beslis slechts 25 km te lopen op het parkoers, kwestie van de paar laatste bussen niet te missen. De eerste kilometer passeert uiteraard langs het Mariaoord en zijn bidweg, noblesse oblige. Dan gaan de 25 en 35 km hun eigen weg. Ja hoor, het Vismansveld in, netjes parallel met hetgeen ik een uurtje geleden wandelde. Ben moederziel alleen, zwierige zwaluwen zijn mijn gezellen. Vind het heerlijk wandelen door de stille akkers, genietend van prachtige groene vergezichten en het ijzerzandstenen kerkje in de steigers van Zichem als merkteken. Laat het nog even rechts liggen en zoek via achterafjes de Demer op. Langs het snel vliedende water tot ‘oep de mét’ en dan richting Maagdentoren, die in gereedheid wordt gebracht voor festiviteiten. Ik verlaat de waterkant en ga flirten met de Steenweg op Diest. Een holle weg voert mij terug hoog de velden in met uitzicht op de Basiliek. Tarmacje terug naar het dal en graspad terug omhoog. Mag genieten van een fraai uitzicht tot ver voorbij de paterkeswoning van Averbode. Vinkenberg noemt het volgende tarmacje. Leidt stilletjes bergop langs een beboste puist in het landschap. Koolzaad geurt heerlijk, in de verte de moderne windmolens langs de A2. Het stemmige kerkje van Kaggevinne komt piepen. Eerste pauze in De Ketel na 10 heel leuke kilometers.

Booke eten en terug op pad voor een kleine 7 km tot Assent. Weet zo ongeveer uit het hoofd wat komen gaat. Stukje steenweg richting Diest, holle weg een verdieping lager en meteen weer klimmen over een graspad. Vanop het duin een prachtig zicht over Diest en zijn Citadel. In de verte ook Toyota (Halen) – Patje en zijn Thomaske verschuilen zich daar ergens tussen de groene plooien van het Hageland. Dender een hobbelig kasseitje naar de volgende drukke baan. Passeer de Diesterse vestiging van Carrefour e.d. en moet dan een tijdje Webbekomse villaatjes kijken. Vervolgens een betonbaantje door de akkers, de bebouwing wordt schaarser. Zie weer geen enkele andere wandelaar, wat ik totaal niet snap. Moet zeggen dat ik het gevoel van de eenzame wandelaar wel weten te smaken de laatste tijd. Veldweg nu, linea recta langs de bushangar die Wandelend Paal als rustpost gebruikt tijdens de Mariëndaaltocht. Eindigen met een stratenloop tot zaaltje Trefpunt onder de kerktoren van Assent.

Diane & Rudy vertrekken net voor de laatste loodjes. Zijn zeer te spreken over de lokale lus van 10 km. Helaas mannekes, zal voor een andere keer zijn. Even wat suikers bunkeren en op pad voor de laatste 10km. Het dorp uit, onder de A2 door en door het halfopen landschap van de Begijnenbeek. Een hobbelig graspad zet mij af in de bebouwing van Bekkevoort. Even beton om terug over de A2 te geraken en dan de stoffige Vierbunderweg op. Lange rechte, vlakke en onverharde paden sturen mij door het open landbouwland. De Basiliek staat fier op zijn heuvel te pronken, protserig boven het groen uit en met goud belegen. Een groepje jonge deernes sleept er zich naartoe, een bedevaart van 18 km. Op hun t-shirten staat het woord ‘trut’ geborduurd ! Geen idee wat daar de bedoeling van is. Bij de Weverstraat pik ik de kortere afstanden op, zo zie ik nog eens wandelaars vandaag ! Tussen maïs, bieten en patatten nader ik langzaam een bekende figuur. Inderdaad, ons aller Hugo speelt hier een thuismatch en heeft er dus maar een marathon van gemaakt. Noblesse oblige, inderdaad ! Samen stappen we door Scherpenheuvelse straten, de redelijk vlakke Groenstraat en de pittige Eggersberg. Hugo neemt afscheid, is aan een ijsje toe.

In de redelijk stille zaal babbel ik even na met Diane & Rudy. Nog even tijd voor een Duvelke en dan … busje komt zo. Voert mij naar Aarschot waar ik zes minuten later een trein heb naar de Koekenstad. Tien minuutjes later gaat de bus naar Heimisse. Kijk terug op een tocht die heel sterk begon maar gaandeweg een beetje verwaterde. Organisatie en bepijling waren zeker top, met leuke zelfbedachte splitsingsborden als toemaatje. Ben weer een tevreden wandelaar.  

FOTOREEKS

  

 

 

17:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -s

04-09-17

03.09.2017 wsv Schelle

Zaterdag neem ik een snipperdagje. Wandel alleen maar naar de Antwerpse Vogelmarkt waar ik graag halfdroge Franse saucisson koop met allerlei smaakjes gaande van kazen over vijgen tot zelfs eend. Vanochtend dan om 05:00 het bed uit. Een kwartiertje later ben ik op pad door donkere, frisse en stille straten. Sterren pinken mij vriendelijke een fijne ochtend toe, het wordt vast een stralende dag. In het schooltje van Schelle zijn helpers al druk in de weer. De eerste koene wandelaars stromen binnen met onder hen zowaar ons aller Hennie & Theo. Van een verrassing gesproken !

Omdat ik geen idee heb hoe ver mijn conditie draagt vertrek ik klokslag zes uur en ben nog geklopt door Willy & Marij. Lijd ik aan nachtblindheid, feit is dat ik geen enkele pijltje kan vinden. Gelukkig is Linda (Strombeek) er om mij feilloos door de straten te leiden en vervolgens met haar sterk stralend zaklampje als leidraad over het wilde dijkje van de diepliggende Vliet te stappen. Jammer natuurlijk dat wij deze prachtige strook natuur in het donker dienen te lopen, maar we willen dan ook perse die 50 km hebben hé ! We bereiken zonder incidenten het tarmacje van de Zinkval en de dag komt in de lucht, het extra licht kan in de rugzak. De lucht kleurt eventjes rood, nevelslierten versieren de weilanden. De dappersten onder de wandelaars krijgen van Jean-Pierre een eerste fraai extra lusje cadeau. Lekker zwerven door de vochtige bossen van Cleydael. Diane (Schelle) zal later bekennen hier nog nooit geweest te zijn. Is dan ook nog niet zo gek veel jaren opengesteld. Terug bij de splitsing aangekomen zie ik Linda Minne verrassend voor de 28 km kiezen. Is dit niet fout vraag ik, krijg alleen maar een middle finger salut als antwoord. Ze zal later wel haar 50 km kaart laten afstempelen. Dit bedrog maakt mij boos, ik distantieer er mij openlijk volledig van. Na het Cleydaelbos stappen we via de Hulstlei en de werf van de Steenwinckelstraat richting landelijk Schelle. Langs akkers en weilanden, een bosje en een zandwinning gaat het naar de Hillekensweg. Balanceren voortdurend op de grens tussen Aartselaar en Schelle. Beetje ongelukkige bepijling bij de kapel OLV Middelares. Jef (witte sneus) brengt een bijkomend bord aan en we vinden met z’n allen de eerste pauze in de Koekoekshoeve.

Stempeltje inruilen tegen een broodje, korte pauze en weer op pad. Loop netjes binnen de geplande tijd. Bij het oversteken van de Pierstraat gaan we met z’n vieren feestelijk in de fout. Corrigeren en stappen bij het Reetse ziekenhuis de A12 over. Strookje door het park van Boom en dan fietspaden op, afgezoomd met wilgen. Zeer klassieke route langs de wijk met witte huisjes. Wordt vervolgd door een paar laantjes in het wilde bos en rustige (kassei) baantjes langs bomenkwekerijen en uiteraard maïs, het Reukenspad. Langs de voetgangersbrug terug de A12 over, de Koekoekshoeve is niet veraf meer. Tien uur intussen en 19 km ver, ik loop lekker. De pullover kan uit, de gekregen suikerwafel zorgt voor wat extra energie, daar gaan we weer. Een tweede keer door de wijk Kleine Paependaelen en dan een strookje fietspad in de volksmond De Banaan genoemd. Ik weet wat komen gaat, ben op mijn hoede. Duiken, gelukkig niet letterlijk, de woeste natuur in van Waterfront. Een hotsend, botsend pad slingerend tussen een veelheid aan berk en rond een oude kleiput. Loopt niet zo evident en ook Willy & Marij zijn heel voorzichtig. Is uiteraard genieten en we kruipen vrolijk uit het dal terug naar de spoorbaan. Groen achterafje, een fietspad op weg naar de volgende parel, de Walenhoek.  Is met zijn veelheid aan plassen en bosstroken een paradijs voor watervogels en wandelaars. Het gild stopt als er tussen twee vijvers pijlen in twee richtingen hangen. Voor de zekerheid bel ik het noodnummer. We moeten dicht tegen en onderaf de spoorbaan blijven. Ik begrijp dat een snoodaard een pijl van richting heeft veranderd, vandaar ons probleem. Patje Kloek wordt mijn gezel. Strookje door het hoge gras langs de spoorbaan, kasseitje weg van het Nielse voetbalveld en terug naar de vijvers en bossen. Rustpost drie in de Paardenstal, een fraai gerestaureerd gebouwtje. De gekregen appels gaan in de rugzak.

De aard van het parkoers heeft mij een kwartiertje tijd doen verliezen. Op de middag heb ik nog zo’n 24 km voor de boeg. Het groepje van Rudy De Roovere en de dames die aan hun eerste vijftiger bezig zijn blijft in mijn buurt, een hele geruststelling. Kom wat moeilijk op gang nu. Langs de Nielse voetbal en vervolgens een paar leuke smalle straatjes in Noeveren, werkman huisjes van de vroegere steenbakkers. Dan dwars door het steenbakkersmuseum ’t Geleeg en de Rupeldijk op. Terug wat straatjes langs de gitzwarte kerk van ’t Hellegat en voorbij Kim’s Place tot de Walenhoek. Opnieuw heerlijk zwerven door wulpse bosstroken en enkele mooie vijvers. Strookje fietspad langs de Banaan, we gaan met z’n allen de spoorbaan volgen langs en voorbij de Nielse Aa Statie. Er is geen ontkomen aan, stukje stratenloop tot de geïmproviseerde tentenrust bij de kerk van de Heidestraat. Zonnig en lekker warm, genieten eigenlijk. Mijn gekregen banaan geef ik aan Hennie, die weet daar vast wel weg mee, zelf ben ik er niet tuk op.

13:30 en nog ruim 15 km te gaan, mag geen probleem zijn. Boterhammetje weggewerkt en richting dorp van Niel waar een rommelmarkt plaats heeft. Loop hierdoor bijna fout en wordt de weg gewezen door een ‘local yellow, denkelijk geen submarine’. Ken deze strook parkoers nochtans haast uit het hoofd. Langs de weilanden met grote kudde runderen voorbij het vijvertje met de twee steeds boze zwanen. Dan een ommetje door de bostuin van het rusthuis en vervolgens de Rupeldijk op. Loop tot mijn verbazing moederziel alleen. Uitzicht tot Wintam-dorp en de zeesluis en dan onderaf door het prachtige Nielse Broek. Ligt er dit jaar natuurlijk opvallend droog bij en is een plezier om door wandelen, pure wilde natuur. Landdijkje op dan langs nog meer weilanden van Broeklei, een vaste pleisterplaats voor Canadaganzen. Vrolijk gesnater achterop, het groepje De Roovere is op komst. Waar ik daarstraks fout dreigde te lopen doet een viertal dat nog eens over. Wij wijzen hen het rechte pad. Ik huppel achter het zestal aan door Schelse straten. Moet toegeven dat ik hen nauwelijks kan volgen. Plof dan ook op een stoel in de tent, hoog tijd voor extra energie.

Babbel met Marleentje (Borgerhout) en haar dochter, begin om 15:00 aan de laatste 7 km. De vijftigers worden nog eens weggestuurd helemaal door de Tolhuisstraat tot aan de Rupel en zijn veerpont. Uitzicht op Wintam-sluis & Rupelmonde, ik volg het drukke fietspad richting elektriciteitscentrale Interescaut. Langs een wat oudere wijk met statige huizen richting Laardijk en bij de Boerenkrijgkapel pikken we de andere afstanden terug op. Tot mijn ontgoocheling moeten de langere afstanden er het fietspad op. Gelukkig voor slechts een paar honderden meter. Mogen allen samen genieten van een laatste fraaie strook wilde natuur zijnde de Maaienhoek. Opvallend veel berk en een schitterende doorkijk op de Schelde tot voorbij Hoboken. Ommetje langs de monding van de Vliet en de statige Sint-Bernardusabdij. Bart (Ingelmunster) die al de ganse dag een kwartiertje achter mij loopt te harken heeft mij eindelijk te pakken. Samen ronden we de tocht af. Hij wuift zo’n 100 dorps- en streekgenoten uit, de Brigandtrotters op busuitstap.

We genieten na bij een lekker koel Duveltje. Iedereen is het er over eens, dit was een hele leuke tocht en prima organisatie. Alleen voor het afpijlen krijgen de Schellenaren geen schoonheidsprijs. Ik moet nog de heuvel op naar Hemiksem, zo’n 2600 meter verder. Lukt mijn vlotjes, de ouwe kan het toch nog. Proficiat ook aan Diane en haar maatje voor het makkelijk uitlopen van hun eerste 50 km.

FOTOREEKS

19:26 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -s

26-06-17

24.06.2017 PWC te Schelderode

Vanaf Antwerpen-Zuid hebben we ‘compagnie’. Fillie verandert haar plan van Zulte naar Schelderode en reist met ons mee. Bus 47 vertrekkend in Gent-Sint-Pieters is haast volzet met wandelaars, ook Rudy, Sylveer en Josée tekenen present. De chauffeur is zo lief de halte van Schelderode kerk aan te kondigen. Steeds meer beambten van De Lijn geven ons deze service, waarvoor onze gewaardeerde appreciatie. Even zoeken naar de startzaal … we lopen er onze maatjes uit Polderstad (Hoboken) tegen het lijf. Antwerpen boven dus vandaag in het Gentse.

De opdracht van 24 km is verdeeld in lussen van 8 en 16 km. Eerst de 8 km dus, langs Scheldewegel door de meersen tot de plas van Ouden End. Dan de Trekweg op richting Gent, de oever van de hier heel groene Scheldestroom. Wij van Hemiksem hebben een thuisgevoel. Ons Heer wringt zijn pamper uit als we weglopen van het water en zijn gele plomp. Even wat straatjes lopen. Onze gastheer houdt de passage kort en stuurt ons langs kerkwegels terug de ‘brousse’ in. Het Zaalhofpad, de Meulewegel, we zijn zo terug in de startlocatie na een heerlijke wandeling van anderhalf uur.

Babbel met Rik (Bornem) die een wat somber beeld ophangt van het resterende werk. We zien wel, Ides klinkt al positiever. Langeweide stuurt ons van de start een verdieping lager opnieuw de meersen in. We gaan nog eens de Trekweg volgen maar nu richting Oudenaarde. Verweerd tarmac jazeker maar ook heerlijk flaneren in het groen langs de Schelde. Weg van het water en langs een lieflijk kasseitje een verdieping hoger. De rust in Melsen wenkt.

Terrasje doen en weer op pad voor een lokale lus. Hemels vocht als we langs de stemmige dorpskerk en zijn plein passeren. Wat straten en landelijk tarmac zetten ons af in Vurste. Stappen er over half verhard door jong bos en vervolgens langs een verweerde muur. Straten bij Ten Stroom sturen ons terug naar de Schelde. Krijgen hem niet te zien maar blijven onderaf over ‘bumpy’ onverhard en weer eens een prachtige vijver. Bij de achtergrond van een bouwvallige molen duiken we het bos in. Aanvankelijk vlak, tenslotte een pittige helling tot de rustpost. Wow, wat een leuke tocht !

De finale dan. Huisjes kijken bij Boterhoek en vervolgens landelijk tarmac tussen rijpende granen, maïs en bloeiende patat. Helaas gaan de hemelsluizen ook steeds verder open. We krijgen natuurlijke beschutting in Makkegem en het Luisdonkbospad. Beschutting onder populieren ook bij nog meer patatten en opnieuw droog als we een mooie windmolen passeren. Zijn werkterrein, wuivend koren, ligt aan de overkant van de steenweg. We mogen er langs wandelen en stappen voor de tweede keer door de Ronkaardwegel tot de startlocatie.

We stralen van oor tot oor net als Rudy en Sylveer. Verdorie wat was dit een mooie tocht ! De terugreis verloopt vlotjes alhoewel de trein tussen Gent en Antwerpen tjokvol jeugd zit. Het aantal decibels blijft draaglijk. Derde keer op rij dat PWC ons aangenaam verrast … dit smaakt zeker naar nog. 

FOTOREEKS

16:46 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -s

06-06-17

05.06.2017 Padstappers te Schendelbeke

Schendelbeke, afstaphalte voor de Gaverwandelaars, roept de treinbegeleider om. We zijn maar met z’n tweetjes en hij wuift ons vriendelijk uit. Ondanks de fratsen van De Lijn konden we vanochtend toch de trein van 07:40 naar Brussel halen en dus voor 10:00 bij de Padstappers starten. Sanne & Steven hebben dan al ruim 9 km in de kuiten. Wij lopen ons eigen ding vandaag, zullen eigengereid telkens eerst tweede maal volgen. Vanaf JPD zijnen ’t onzent langs kerkwegeltjes en een kasseitje naar de Dender. De gratis Mystic daar is het voor ons nog te vroeg voor. Toch staan de wandelaars al in de rij voor de traktatie. Wij stomen door voor een ommetje door domein De Gavers tot de startzaal in De Doos, spiksplinternieuwe betonnen bunker. Inschrijven en terrasje doen op de pelouse.

Net als we opnieuw willen vertrekken een trits bekenden, Willy & Marij, Kriske uit Waregem, we blijven wat staan babbelen. Ten langen leste op pad langs een steenweg in Grimminge. Sabine & Freddy komen aangereden, wuiven ons goede trip. Een eerste Kurtiaans pad, misschien wel zelf bedacht door puur natuur tot abdijhoeve Withof en zijn grachten. Dan linea recta Hoogvorst op, van tarmac naar graspad de heuvelzone tegemoet. Ja hoor, we mogen de Bosberg op, dwars door het bos heerlijk geurend naar verwelkende daslook. On top genieten van een schitterend vergezicht reikend tot Wallonië maar ook de Congoberg en woontorens aan de einder. Halle of Brussel, ik heb geen flauw idee. Speels op en neer nu op de zuiderflank van de berg, daar houdt Kurt wel van. We hebben dit deeltje al lange tijd niet meer bewandeld. Pauze in het cafeetje voorbij de rode mast in het gezelschap van wielertoeristen en Franske (Opwijk) met zijn wandelmaatje. Heel gezellig en we nemen er onze tijd voor.

Denderen vervolgens in het groen de heuvel af. Is heerlijk wandelen door de dreven van het Raspaillebos. Bijwijlen steekt er hevige wind op maar we blijven gespaard van hemels vocht. Bij het uitkomen van de bossen weer een prachtig vergezicht met het kerkje van Onkerzele prominent aanwezig. Verdieping lager langs een pad met bouwpuin. Populierendreef en dra het vlakke boerenland tot randje bewoning van Onkerzele. Het is berendruk in De Gavers, een mengelmoes van wandelaars en dagjestoeristen. Pauzeren weer op het gras voor gezellige babbel met clubmaatje Ghislaine. Haar wandeling zit er op, wij moeten nog terug naar Schendelbeke.

We stappen richting Dender waar twee Padstappers het overzetbootje bedienen. De spoorbaan over en dan zachtjes klimmen tussen patattenakkers. We wandelen door halfopen terrein richting Smeerebbe en het Moenebroek. Mogen heerlijk genieten van lommerrijke graspaden, stappen zelfs door een groen natuurlijk tunneltje. Voor ons onbekend terrein, een ontdekking. Krijgen een fraai uitzicht op de fameuze Muur en zijn kapel cadeau en stappen kerkwegels van de Ijsbroekstraat tot de binnenkoer van rustpost Schendelbeke. Het is er nog behoorlijk druk zo rond 16:00.

Tijd voor een Tongerlo Tripel, nog vijf kilometer te gaan. Is een mooie lus, zei Ghislaine ons eerder en inderdaad. Na een strookje huisjes kijken duiken we de Boelaremeersen in. Heerlijk slingerend graspad door het groen aan de rand van de Dender. Hoog opgeschoten netels langs de rand zorgen voor de nodige prikkels. Bij de kapel van Baronie verlaten we het groen. Een kasseitje zet ons af bij de spoorbaan en we keren op onze stappen terug langs akkers van patatten en graansoorten. Onze gastheren zijn druk in de weer met het opruimen van de rustpost terwijl wij mogen genieten van een laatste Prior. We nemen rond 18:00 als laatsten afscheid van Kurt en Kornuiten, het was weer eens heerlijk wandelen in Giesbaarge.  

FOTOREEKS

19:40 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -s

22-05-17

21.05.2017 Bosgeuzen te 's-Gravenwezel

De tocht die wij vandaag gaan lopen ken ik niet, de omgeving waar we zullen wandelen des te beter. We reizen in het gezelschap van Patje Kloek en Josée (Wilrijk). Hoeven ons dus geen zorgen te maken over waar afstappen, kunnen hooguit één halte te ver meerijden. Is vandaag wel niet aan te raden want die is afgeschaft wegens werken ! De bushalte ligt op 50 meter van de startzaal, als dat geen luxe is !

Elkeen kiest zijn eigen afstand en wij gaan met z’n tweetjes op pad voor 32 km. Meteen een eerste dreef van rode beuk, een eerste bosstrook, de eerste bloeiende rododendrons. De toon is gezet. Lopen een grindpad langs een gracht af en vervolgens een stukje van de antitank gracht. Vervolgens de ellenlange Koeistraat af, deels tussen het groen en langs de links van golfterrein Rinkven. Rust in het nieuwste gebouw van domein Kristus Koning. Gefundenes fressen, inderdaad maar altijd leuk om wandelen.

Achterlangs het domein stap je meteen de bossen in. Vooral spar met een ondergroei van frisgroene varens. Smalle kronkelend paadjes, met vele boomwortels, en brede dreven wisselen elkaar af. Maïs komt piepen op zanderige akkers. We lijken heel lang rechtdoor te lopen in het groen. Plots duiken chalets en verderop villa’s op. We zijn op de Kotseheide in Schilde. Pauzeren doen we in een leuk cafeetje ’t Hemeltje met zijn prachtig tuinterras. Patje en Rita (Strombeek) zijn er intussen ook al. Met onze immer grappende facteur stappen we verder. Het gemengde bos van De Welvaart in, was ooit eigendom van ’t Stad Antwerpen. Molenbos is dan weer grondgebied Zoersel dacht ik zo. We wandelen door statige dreven richting Rinkveldlaan en over een zandweg met putten en bulten langs de kapel van Vraagheide. Prachtige zomers fleurige, geurende laantjes zetten ons terug af bij de rustpost Kristus Koning.

Patje zet het op een lopen, we doen het rustig aan, genietend van het stralende weer, en nagenietend van de Hagelandse heuveltjes gisteren. De langere afstanden gaan hun eigen weg. Langs villa’s en een camping op grondgebied Sint-Job gaat het naar sas2 van een vaart. Aan zijn overkant opnieuw smalle bospaadjes met een zee van fluitenkruid en klokkebeezen, toch ook wel nattige strookjes. Bij sas3 duiken we de villawijken van Sint-Job in. Plots komen wandelaars op hun stappen terug, geen pijlen meer. Gelukkig heb je bij de Bosgeuzen altijd een routebeschrijving mee, zoals in Nederland. Stappen met z’n allen door een paar bosjes en nog wat huizen tot de kerk van Sint-Job. Pikken er de kortere afstanden op en wandelen allen samen langs paardenweiden tot sportterreinen. Zonderen ons af voor een laatste pauze. Terrasje doen bij een schuttersvereniging. Een jongeman is er een kruisboog aan het afstellen, bijzonder.

We krijgen het gezelschap van Denise & Patrick. Samen maken we het grootste deel van de laatste 4 kilometer vol, hebben heel wat te vertellen. Stappen terug naar de overkant van de antitank gracht en langs de Krommebaan terug naar ’s-Gravenwezel. Nemen afscheid van onze maatjes. Korte pauze voor een drankje en hupsakee terug naar Heimisse. Was een leuke zomerse wandeldag. Dinsdag ben ik weer van de partij voor Kijk Uit !  

FOTOREEKS

22:36 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

08-05-17

06.05.2017 Voor De Wind te Sluis

Weekend en dus is Linda ook terug van de partij. Betekent vroeg opstaan en wat meer kilometers op het programma. Samen met José (Wilrijk) sporen we naar Brugge. Een volle Connexion bus zet een bonte bende wandelaars af in de Ridderstraat te Sluis, de laatste ‘Belgische’ halte. Althans wat het tarief betreft. Voor de Wind pijlt netjes en oranje tot de startlocatie bij de lokale voetbalclub. We hebben een kleine 30 km voor de boeg.

Het is mistig en fris als we ons op gang trekken samen met grote groepen Mont-Marche Tournai en Denderklokjes. Van de Binnenwallen stappen we snel over naar de Buitenwallen, die netjes opnieuw worden aangelegd. Een schelpenpad loodst ons de polder in. We vervolgen over een verhard fietspad vanaf de Zwinbrug (1952). Fluitenkruid teert weelderig in de bermen. Juffrouw ooievaar bruncht tussen de vele kikkerpoeltjes. Reisduiven scheren rakelings over velden en de woningen van Terhofstede. Er staat een strakke noordoostenwind. De zon brand geleidelijk de mist weg. Onze gastheren sturen de wandelaars over de wallen van Retranchement. Heerlijk stappen in het groen rond de kleine dorpskern. De rustpost is een, veel te kleine, tent op een grasveld ergens achterin. We bemachtigen nog net twee stoelen en kunnen een poosje zonnen.

Stappen door de dorpskern met zijn kiosk en langs de windmolen terug de polder in. Aanvankelijk een graspad later grind met als horizon de witte huizen net benedendijks de kustlijn. We moeten door het stille dorp Cadzand tot bij cafeetje ‘in de buitenlust’ recht tegenover de dorpsmolen. Heerlijk met z’n allen terrasje doen. De derde etappe dan. Langs donkergroene tarwe en knalgeel koolzaad richting fietspad afgezoomd met knoestige wilgen. Recht naar Cadzand-bad en zijn knap vernieuwde dijk. We passeren een blits wit jachthaventje en zetten dan koers over tarmacjes de duinen in. Komen zo bij die heerlijke Zwinmonding uit. Hoog boven slikken en schorren lopen we landinwaarts, een prachtige strook parkoers. Pikken een schelpenpaadje op langs kanaaltjes en worden zo terug naar de tentrust in Retranchement geloodst. Heerlijk wandelen is dit bij een zomers weertje.

Laten de bewoonde wereld weer snel achter ons. Ik hoor een bekend geklepper. Juffrouw ooievaar is hoog en droog haar nest aan het fatsoeneren en stuurt manlief er op uit om takken aan te vliegen, prachtig ! Wij zoeken opnieuw een fietspad op dat ons door de polder en zijn aanplant van patatten stuurt. Vreemd gezicht dat de grenspalen midden de bewerkte akkers staan. Tarmac wordt gras en grind, we wandelen langs grachten en populieren. Een heerlijk briesje zorgt voor aangename temperaturen. Een strookje buitenwallen en we zijn terug bij sv Sluis. Hebben nog een stadslusje voor de boeg.

Wuiven de Grashoppers uit als we er aan beginnen. Voor de Wind negeert het shoppende volkje en stuurt ons over de binnenwallen naar de Damse Vaart. Strookje langs het water en dan langs zuid- en oostpoort over die prachtige, groene dijken rond het stadje. We genieten van het schitterende uitzicht over belfort, kerk en stadsmolen. Afsluiten doen we op een terrasje midden het shoppende volkje. Hebben een klein uurtje tot de bus naar Brugge. Rechtover de bushalte heeft een koppeltje ooievaars een woonst gebouwd op de schouw van een winkelgebouw. En of ze veel bekijks hebben ! Meer dan tevreden reizen we terug naar Hemiksem, dit was een heel leuke dag.  

FOTOREEKS

20:15 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zeeland, -s

14-03-17

11.03.2017 Brugsche Globetrotters te Sint-Andries-Brugge

Zwaardere tochten zijn dezer dagen niet aan onze gehavende knietjes besteedt en dus kiezen we vandaag voor een bezoekje aan Lut & Luk in het vlakke Venetië van het Noorden. Fillie wordt onze treingezel, vinnige tachtigjarige die ooit de eerste vrouwelijke buschauffeur van ’t Stad was. Ze kan het nog altijd even goed uitleggen …

Vijfhonderd meter wandelen door splinternieuwe voetgangerstunnels vanaf het station, een luxe dezer dagen. Inschrijven en wegwezen voor een kleine 30 km Vestingentocht. En we beginnen ook zo. Langs een plantsoen en een eerste strook Brugse wateren. Draaien weg van het nat voor een heuse, saaie stratenloop tot de Scheepsdalebrug, modern bouwwerk. Passeren het stationnetje van Sint-Pieters-Brugge, een spoorwerf en dan eindelijk wat akkers. De eerste pauze komt eraan, trappekes op na eerder flauwe 6 km.

Meteen na de rust gaat de 30 km er vandoor. We blijven een tijdje onderaf de spoorbaan en vervolgen door een moerassig bosje. Den IJzeren Weg zal nooit veraf zijn. We volgen het fietspad richting Blankenberge linea recta tussen links natuur en rechts, een deels verscholen bedrijvenzone. Het is een stralende lentedag en we vervelen ons niet eens. Bij de Herdersbrug, na een gigantische bouwwerf, lopen we een slapend dorp binnen, Dudzele. Veel ‘dudskes’ komen we niet tegen tot de rustpost café De 3 Zwanen, Oud Gemeentehuis en Tramstatie.

Hoog tijd om de innerlijke mens te versterken en voldaan gaan we weer op pad. Langs kerk en burgerlijke toren het dorp uit en de polder in. Kruisabele blijkt het hier te noemen. Slingerende tarmacjes lopen tussen verspreid liggende hoeves, in bedrijf of omgebouwd tot riante woningen. Op de achtergrond de imposante torens van Damme & Brugge. Bomen netjes op een rij verraden de ligging van de Damse Vaart. Koolkerke wordt het volgende dorp dat wij aandoen als rustplaats. De grasperken van het dorpsplein liggen er weelderig kleurrijk bij. Paars & wit van de krokussen en geel van de Paasbloemen, prachtig !

Langs kerk en kerkhof opnieuw op pad. Een half verhard fietspad voert ons tussen natte weilanden richting Fort van Beieren. Landdijken verraden waar in vroegere tijden omwalde gebouwen stonden. Een strookje bos en we bereiken de Damse Vaart. Delen het jaagpad met vele fietsers van zeer gevarieerd kunnen. Lopen de Brugse binnenstad in voor onze laatste pauze, een gezellig geïmproviseerd terras bij cafeetje Calvarieberg. Een vrolijke bonte bende geniet er van lentekriebels !

De laatste loodjes dan. Dokkeren over kasseitjes van smalle straatjes in de omgeving van hotelschool Spermalie. Finaal de vesten op bij de windmolens. Rustig wandelen, soms al eens tussen de toeristen door over de vesten voorbij de Gentpoort richting station. Even wordt de rust verstoord door een kleine carnavalsstoet. De echt laatste loodjes tot de Brugse Zot zijn dezelfde als de eerste vanmorgen. Als de dorst gelest is een laatste keer door de voetgangerstunnel tot de bomvolle trein naar de Koekenstad. Ons dagje Brugge zit er weer eens op.

FOTOREEKS

20:35 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -s

28-11-16

26.11.2016 VOS Schaffen

 

Het wordt een zotte morgen. Onze kapster heeft uitzonderlijk wat vertraging wegens een extra vroege klant. Werken aan het spoor vervroegen onze trein naar Diest met een tiental minuutjes. We zijn net één minuutje te laat in Antwerpen-Centraal en kunnen dus een uurtje Starbuck-sen. Zaal Scafnis is dubbel geboekt en dus dient VOS uit te wijken naar een aanpalend, wat aftands schooltje. Tja, je hebt zo van die dagen. Maar het is gezellig zoals altijd. Hennie zit strategisch tegenover het deurgat. René Smets komt zijn klappeke doen. Clubmaatjes Chantal & Jack hebben er al een rondje opzitten.

Op hun aangeven slaan wij de lokale lus over en vertrekken meteen op het parkoers van de 21 km richting Lummen. Het centrum uit langs een eerste zandweg naast een gracht. Dan letterlijk door weiland parallel met de groen heuvel vanaf de Witte Hoef. De drukke baan richting Paal en Beringen over en langs de Kromme Elleboog naar meer bebost gebied. Spar en berk vormen de boventoon. De clubmaatjes, intussen vaste wandelpartners geworden, halen ons in. Als viertal lopen we door het heerlijk golvende halfopen landschap, gezellig keuvelend en lachend. Bij Meldert stappen we door het vlakkere natte natuurgebied De Schurfert richting Zwarte Beek, vandaag ‘koffie met melk’ gekleurd, tot de rustpost Sint-Anna Mellaer. Het lijkt een eeuwigheid geleden dat wij hier nog pauzeerden.

Clubmaatjes grijpen naar een boterham en ik … ik begroet haast alle wandelaars die binnen komen, echt te veel om op te noemen. Chez Mariette zijn zelfs Colette & Alain te gast ! Het viertal trekt zich terug op gang voor een lokale lus. We lopen door de Lummense bossen langs de vele hindernissen van een Military parkoers. Doen ook de duizendjarige eik aan. Onze parkoersmeester haalt een fantasietje uit, knipte blijkbaar gaten in een draad afsluiting om toch maar groen te bieden aan zijn gasten. Voorwaar een schitterende etappe, duidelijk beter dan voorgaande jaren !

Chez Mariette ligt er al wat verlaten bij al is het nauwelijks 15:00. Ons wandelteam groeit aan tot vijf eenheden dankzij Ghislaine. We splitsen ongemerkt en ongewild op in twee delen, mannetjes voor, vrouwtjes achter. Halfopen omgeving nu in de omgeving van de Zwarte Beek. Dorre meidoornhagen vallen mij op. Een bosstrookje loodst ons naar de Molenstraat. We wandelen over de heuvel en duiken Schaffen binnen. Kunnen gezellig genieten van een paar Duvelkes. Ghislaine blijkt op familiebezoek te gaan in Okselaar, waar ook ik zeven jaar woonde. De schat zet ons af aan de achterkant van het Diesterse station. Opnieuw is de trein zo’n vijf minuutjes weg. Geen probleem, wij kennen ook hier ons Duvels adresje ! Kijken terug op een prachtige en reuze gezellige tocht met dank aan VOS en de IJsetrippers.

FOTOREEKS

 

21:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -s

23-11-16

20.11.2016 Olympic Deurne te Schilde

Wilfried heeft het parkoers in Hoeilaart moeten omgooien naar 19 km zonder Zoniënwoud. Linda kiest voor het dichterbij zijnde Schilde. Geen idee wat Theo daar kan bouwen maar we weten dat hij een clevere kerel is. Patje Kloek denkt er ook zo over en samen met een vierde Stroboer reizen we af. Er zou slechts één aanpassing zijn aan het parkoers namelijk het Vrieselhof in Oelegem. We leven op hoop !

Sigrid is ook weer paraat, wacht op een maatje als wij vertrekken. Het is overal muisstil, in de startzaal, op straat, alleen de wind giert door de bomen. De voorspelde storm komt aanzetten. Lopen door de Bellevuedreef met zijn statige landhuizen. Plots een heel luid gekraak gevolgd door een daverende doffe slag. Hier wordt een stevige knap geveld. Even later staan we er naar te kijken midden het bos, een gigantische beuk ligt horizontaal. Even verderop staat er nog een jonger exemplaar te zwiepen. Kraaak …. boem ! Linda, die stoer vertrokken was, lijkt plots veel kleiner. Met gespitste oortjes als twee bange konijntjes reppen we ons verder door het Pioniersbos. Tussen takken door, onder of over een gesneuveld knaap, als dat maar goede komt. Voorbij de ruïne van het Schildehof en een riviertje verlaten we het bos. Wir haben es geschaft ! Wandelen nu tussen velden door en over een onverhard fietspad richting kanaal. Worden zo af en toe een metertje opzij geslingerd door boze weergoden maar we geven ons niet gewonnen. Door halfopen terrein gaat de trip verder tot centrum Oelegem en de rustpost. Willy & Marij tekenen er ook present, ons aller Herman ook. De Die Hards dus !

Hebben een lokale lus voor de boeg die ons aanvankelijk door een nieuwbouw wijk loodst. Bij ruig weer door weilanden tot waterpartijen. Dan een heen en weertje onderaf de E34. Heerlijk wilde paden op de schuine flanken van de autoweg, echt iets voor Theo om zulks te vinden. Wij vinden het heerlijk. Gaan nu ‘op een zakdoek’ heen en weer lopen tussen de bruggen over het Albertkanaal om af te sluiten langs de dorpsmolen. Special effects dit lusje dankzij Theo en de hemelse boze wolven.

Door een witte wijk en langs de Knodbaan richting Fort van Oelegem. De langste afstanden lopen rond de plas en de 30 km duikt de Halse bossen in. Kilometers lang kunnen we alleen genieten van het bronsgroen eikenhout. Bij weer eens een windstoot lijkt het wel of een troepje losgelaten aapjes ons bekogeld met alles wat ze vinden, twijgjes, mastentoppen en plukjes dorre naalden, het vliegt allemaal in het rond. Sparren lijken heupwiegende jonge dames met weelderige haardos. Wij vinden het schouwspel fantastisch en lopen echt te genieten. Na vijf kwartier pauzeren in een net Hals cafeetje. Er zijn blijkbaar een kleine 40 dapperen die 30 km wandelen.

Hebben nog ruim een uur voor de boeg. Bosje met liguster, de Heilige Geestweg, we stomen door naar het volgende sparrenbos. De wind is intussen gaan liggen, de storm geluwd. Heerlijk wandelen nu over een kaarsrecht bospad richting Kantonbaan. Krijgen het Renier Sniederspad aangeboden als afsluiter. Een naam die zeker bij GR wandelaars een belletje zal doen rinkelen. Heerlijk pad trouwens langs onder meer een riviertje tot het dorpscentrum van Schilde. Nog wat keren en draaien, de finish is nabij. Een groepje wandelaars troept samen rond Theo. Inschrijvingen gesloten om 13:00 zegt ie wegens te veel omgewaaide bomen. Toen waren deze vogels al gevlogen natuurlijk. Allen bevestigen, dit was een prachtig parkoers en er was geen reden om thuis te blijven. En Theo … die heeft zijn tekening voor volgend jaar al klaar want slechts 350 dapperen waagden zich aan de tocht vandaag.

FOTOREEKS

 

19:31 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

03-09-16

28.08.2016 wsv Schelle

Gisteren verkenden vier dapperen de Ijsetrippers wandeltocht vanuit Huldenberg over Loonbeek en Neerijse in het zweet hun aanschijns. De terrasjes van de Ijsevissers en de Kronkel waren meer dan welkom. Vandaag wandelen we bij de buren. Linda vertrekt voor dag en dauw met de fiets. Heeft het cijfer 50 in haar bolleke gestoken. Ik voel mij nog steeds niet sterk genoeg en beslis, samen met Martin het wat kalmer aan te doen. Afspraak bij de eerste rustpost om 09:30.

Pijltjes vind ik al bij mijn dagelijkse bushalte naar de werkplek, op tweehonderd meter van het echtelijk dak. Duik meteen naar de diepliggende visvijver van park Callebeek-Terlocht. Wordt vervolgd met een zwerftocht door een verwilderd bosje en dan het nieuwste natuurstrookje van Hemiksem, Park Den Akker. Leuk pad aan de boorden van de Schelde met uitzicht over het contrast tussen nieuwbouw ‘konijnenhokjes’ en de in afbraak zijnde ruïne van fabriek Bekaert.  Langs de statige stroom naar het even majestueuze Sint-Bernard tot de monding van de Vliet. Jean-Pierre trekt echt alle registers open en loodst ons door de vettige Maaienhoek, domein van Interescaut.  De Boerenkrijgkapel aan het Laarhof en dan de oude spoorweg op richting rustpost. Ik heb nog maar een uurtje gelopen en mijn dag kan al niet meer stuk. Wat een etappe was dit zeg !!

Martin tekent al present net als vele dappere krijgers van de 50 km. Ook Linda komt aangestormd, die is vandaag niet stuk te krijgen ! Met z’n drieën is het even huisjes kijken tot d’Aa Statie in Niel. Verrassend kiest JP voor een strookje ‘banaan’, de nieuwe ‘snelweg’ die de bedrijven van Niel verbindt met A12 en E19. Maar dan komt de Walenhoek breed uitgesmeerd aan bod. De visputten uiteraard maar ook en vooral slingerende bospaden tussen de berken door. Puur genot van even puur natuur. We dokkeren over een kasseitje en volgen een eindje de in het weekend verlaten spoorbaan. Rustpost Koekoekshoeve, vandaag herdoopt tot ‘bij Jef Sneuss’ is meer dan welkom.

Bij een leuk kapelletje gaat de 50 km er alleen vandoor en Klein Duimpje loopt op kop met haar ‘twee beren’ in het gelid. Ik heb bewust deze etappes geselecteerd en dra zal ook Martin snappen waarom.   We trekken de woeste natuur van Waterfront in. JP en zijn maten hebben met zeis en sikkel een pad ‘uitgevonden’ dat op en neer danst door het woeste terrein met zijn vele hindernissen zoals bramen en wortelstronken. Geweldig, er bestaat geen ander woord voor. We zoeken terug ons kasseibaantje van daarstraks op en gaan pauzeren op het terras van cafeetje den D’Rupel in ’t Hellegat. Blijkbaar geen spek naar de bek van Willy & Marij want zij stomen gelijk door.

JP is nog niet uitgepraat. De zonovergoten Rupeldijk op, ‘bij Kim’ en dan naar Noeveren. Aanvankelijk door het mooi gerestaureerde ’t Geleeg, een oude steenbakkerij maar dra ook door ruïnes die op instorten staan. Je moet het maar kunnen en durven aanbieden, wij zijn alvast wild enthousiast.  Even pauze nu. Onder Boom station door, langs de Rupelkaai voorbij de gelijknamige brug tot Hoek. Vervolgens hoog boven De Schorre en door Voske, een stille wijk van recente signatuur. Domein N, daar kunnen we ons nog eens uitleven over zanderige paden en stilaan verkleurende berken. Het eerste signaal van de herfst. Rita uit Strombeek wordt zo’n beetje onze vierde man (vrouw). Ook voor Martin is het terrasje van café Nieuw Park welkom.

JP neemt nu ook even pauze. Hij loodst ons over fietspaden richting Predikheren en de Reetse Kleine Landeigendom, een witte wijk. Landelijk wandelen langs stroken van een bomenkwekerij, het Reukenspad. De voetgangersbrug van de A12 over – Koekoek Jef, hier zijn we terug ! Nog een klein uurtje te gaan, we lijken achteraan de meute te lopen. Opnieuw landelijke fietspaden op langs hoeve Lemmens en even verder de Zinkval. We voelen wat er komen gaat. Wat weilanden, een bosstrookje, ja hoor … de ‘grande finale’ over de pas gemaaide oevers van diepliggende en breed meanderende Vliet. Een laatste keer puur natuur ! Duimen omhoog bij binnenkomst, wat was dit weer een heerlijke tocht. Lindake heeft haar blauwe t-shirt meer dan verdiend, wij zijn al blij met een Duvelke. Nog wat napraten met clubmaatje Roger, stappen de laatste 2500 meter bergop richting sofa. Tot in het najaar bij Niel Jaarmarkt mannekes, want van jullie willen wij geen tocht missen !

FOTOREEKS

 

22:19 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

25-08-16

20.08.2016 Gasthofstappers te Sint-Gillis-Waas

Dit weekend wandelen we ‘euver ‘t woater’. Uiteraard niet zoals onze illustere voorganger uit Nazareth ‘op’ het water maar aan de overkant van de Schelde in Oost-Vlaanderen. Busje komt zo aan het station van Sint-Niklaas en zet enkele wandelaars af op ’t Kalf, zo noemt deze wijk van Sint-Gillis-Waas.  We beginnen aan de opdracht over rustige betonwegjes tussen de maïs. Spoedig een landdijk op tussen dubbel rijen populieren met weids uitzicht over het vlakke land, De Klinge op de achtergrond. Mogen vervolgens de over lommerrijke oude spoorbaan naar Hulst tot de rustpost in schooltje De Bron. Zijn vijf kwartier onderweg en kunnen een terrasje doen met de Cois uit Aartselaar.

Hebben twee lokale lusjes voor de boeg. Het eerste stuurt ons meteen de Nederlandse Clingse bossen in, terecht een waterwinningsgebied. Het is er heerlijk rustig, zomers koel. Dit is puur genot tussen De Klinge en Sint-Jansteen. Het tweede begint met een strookje Stropersbos. Waar de langste afstand alleen op pad gaat tieren de varens weelderig. Als haasjes de drukke kaarsrechte baan naar Hulst over. Krijgen aan de overkant een prachtige eikendreef cadeau pal noordwaarts tot de villa’s van Sint-Jansteen. Terugkeren naar De Bron doen we opnieuw door het waterwingebied en langs de lokale voetbalterreinen. Zijn weer eens echte Nederbelgen vandaag. Babbel met Sabine & Freddy die ook wel weten waar het leuk wandelen is. Wij beslissen het eerste lusje een tweede keer te lopen om aan onze beoogde 30 km te geraken. We genieten daarna nog meer van de zomer op een zonovergoten terrasje de Omer bij de hand. Uitzicht op een oude maar netjes opgeschilderde spoorwagon.

Nog 7,3 km te gaan. Het lijkt eindeloos genieten langs de grachten van het Stropersbos, een schitterend biotoop. Het tarmacje langs de Koestraat en de rand van de expresweg nemen we er voor lief bij. Kolshoek loodst ons vervolgens half verhard door al dan niet permanente bewoning. Voorbij een langgerekte vijver wacht opnieuw het Stropersbos. De boswachter waarschuwt schriftelijk voor een broedende buizerd die schijnaanvallen zou uitvoeren. Wij zien er blijkbaar ongevaarlijk uit want het diertje laat ons met rust.  Een laatste stukje spoorbaan, een visvijver, we bereiken de finish. Hebben nog de tijd voor een drankje en keren huiswaarts, zeer tevreden over deze prachtige zomerse wandeling.  

FOTOREEKS

 

21:38 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -s

07-06-16

04.06.2016 Grashoppers te Scherpenheuvel

De NMBS voorspelt slechts langzaam genormaliseerd spoorverkeer voor dit weekend. Ik waag het dus niet de trein naar Brussel te nemen. Sorry IJsetrippers geen verkenning voor mij vandaag, overmacht. Binnen het Vlaamse land kunnen we wel volgens het boekje reizen en we kiezen dus opnieuw voor het Hageland. De Grashoppers voorzien een rustpost in Zichem en daar kunnen we tegenwoordig vanuit Antwerpen rechtstreeks naartoe sporen, zij het om de twee uur. Oep de Met blijkt wel net open te zijn maar het helpersteam is nog niet aanwezig. Gelukkig hebben de parkoersbewakers al grote dorst en verschaffen zij ons tekst en uitleg bij het parkoers.

Een koffietje en we gaan op pad. De snel vliedende, bruine Demer staat haast gelijk met de omgeving. Het overstromingsgebied tussen Zichem en Testelt doet verder stroomafwaarts zijn werk. Wij verlaten de waterkant en gaan klimmen door het Zichens Veld, niet eens een Scherpe Heuvel tot bij de KWB. Twee bepijlingen en twee wandeltochten vertrekkend nauwelijks een paar honderden meter van elkaar, gekker hoeft het niet meer ! Wij volgen de Processieweg rondom de basiliek en stappen startzaal Den Egger binnen na een uurtje wandelplezier. Het is er behoorlijk druk en wij begroeten vele bekenden. Ook Corrie stapt terug 5 kilometertjes en dat vinden wij leuk. Niet versagen meisje !

Met clubmaat Jakke trekken we verder. Langs de basiliek en de kraampjes met religieuze en aardse koopwaar, van kaarsen tot noppen. Langs rusthuis OLV ter Zee duiken we het natte veld in richting Vossekotweg. Een sparrenbosje, een stukje steenweg, wat tarmacjes achteraf. We stappen de Lobosstraat in richting Schunnebroek. Nooit mijn favoriete kant geweest want steevast veel beton over de Slangenberg (11%) tot het Familieheem. De meeste afstanden komen hier twee keer en het zaaltje is dan ook veel te klein. Ik broed op een alternatief en dat is gauw gevonden. We zullen de 42 km wandelen maar dan zonder de extra lussen, zodoende ook aan onze favoriete afstand van 30 km komende.

Een ander voordeel is dat wij de ganse verdere rit haast alleen zullen afleggen. Beetje asociaal zijn is soms wel leuk. We stappen het kerkvoetpad in en gaan met z’n allen stevig aan het schaatsen. Weg van de kleinere afstanden duiken we weidse akkers in en stappen voorbij een industrieel kippenhok met loopweide. Langs en over de A2 vervolgens en door halfopen landschap een Grote Route parkoers volgend tot de kerk van Bekkevoort. Weg van het dorp zoeken we een pracht van een holle weg op met uitgespoelde bodem en bedekt met honderden witte bloesemblaadjes. Op het plateau een prachtig doch mistig vergezicht. We zetten onze weg verder tussen graanakkers en fruitplantages. Het krakkemikkige en met gras begroeide kasseitje van Leemkuil zet ons terug een verdieping lager af. We zijn een uurtje of zo onderweg en pauzeren bij een kapel. Hoog tijd voor een bammetje.

Elzenhout noemt het hier en er doemt een beboste puist voor ons op. Staf is clement en laat ons langs de rand zachtjes klimmen en plassen omzeilen. Parallel met de heuvel gaat het richting Begijnenbeekvallei en dan bereiken we ras de A2 en Assent-Centrum. We stoppen niet in café Den Congo, lopen gelijk door. Hebben denkelijk nog zo’n 12 km voor de boeg. In gestrekte draf naar de grote steenweg en dan meteen pittig klimmen langs de Prinsebofschen voetweg. Smal en vettig paadje tussen de sparren, even technisch. Pikken de pijlen van KWB op en stappen samen het open land in. Bij een kasteelhoeve is ons pad herschapen in een modderige beek. We kunnen geen kant uit, wordt een anti-reuma bad voor onze voetjes. Rustige, brede zandwegen nu, immer gerade aus en de steenwegen tussen Diest & Scherpenheuvel kruisend. Nog één natte holle weg randje Scherpenheuvel en dan denderen we opnieuw het Zichemse veld in. Volgen een beek die denkelijk de vorige dagen de akkers overspoeld heeft. Het stemmige dorpskerkje is ons baken tot Staf nog een extraatje plant. Langs Marie-Jeanne Zichem (voetbal) en de Breedestraet voetweg maken we een ommetje langs de Maagdentoren. Pikken er een paar ‘lijken’ op die op een sukkeldrafje van de Diesterse lus afkomen. Zo zijn we snel terug Oep de Met en kunnen er een terrasje doen in het gezelschap van Omer.

Jacqueline en Luk, PB, Viking en enkele Waaslanders, zij hebben allen nog 5 km voor de boeg tot Den Egger. Wij 500 meter tot het station. De begeleider is zo vriendelijk ons te adviseren in Aarschot over te stappen op een snellere verbinding. Ook Rudy kent het truukje en samen sporen we volgens het boekje naar de Koekenstad. Hebben een leuke tocht gelopen vandaag met stroken die ons minder of onbekend waren en van de mist naar vrolijke zonneschijn. Morgen zijn we weer paraat.    

FOTOREEKS

 

21:39 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -s

10-02-16

07.02.2016 Wase Steinbockvrienden te Sint-Pauwels

Ja beste lezer, dit weekend wandelen we nog eens twee dagen ! Plan A was Zondereigen maar het Waasland lijkt ons droger te zullen uitvallen en dus kiezen we voor Sint-Pauwels. Voor Linda na 20 jaar wandelen zowaar onbekend terrein. Ik twijfel aan vroege bussen en Google dus een alternatief bij elkaar. Station Antwerpen-Zuid is bevolkt met het jonge volkje dat wiet rokend naar lawaai luistert dat uit de smartphones komt. Op de trein vinden we een stilte coupé tot Sint-Niklaas. Hier start onze tocht vandaag. Wat stille straten en dan een oude spoorzate : Mechelen – Terneuzen. Is nu een fietspad parallel aan een diepliggende gracht en door (verkaveld) akkerland. Eén straat en we bereiken het parkoers en de Sterrenwegel, een aangenaam en ook al groen pad tot haast bij de startzaal. Leuk opwarmertje van zo’n 5,4 km.

Voorbij de fraaie dorpskerk moeten we even de steenweg op richting het Zeeuwse Hulst. Dan draaien we de natte velden in en onverharde paden. Terug naar de dorpskern via een leuke Kruisputwegel en zijn wilgen. De rustpost na 3 km in schooltje Pieternel slaan we over. Stappen voorbij de Roomanmolen (1847) en volgen even de 20 km om niet opnieuw de Sterrenwegel te moeten stappen. Via de Ettingestraat verlaten we Sint-Pauwels. Passeren Kasteel Van Voorde, blijkbaar reeds bekend in 1263 en trekken over betonbaantjes de weidse landerijen in richting Belsele. Moeten helaas de lange Marktstraat volledig aflopen tot voorbij de kerk van Puivelde en de tweede, kleine rustpost. Raymond (cravatte) gaat ons hoofdschuddend voor.

Ik ben er gerust in, weet dat de komende paar uur veel goed zullen maken. Het duurt even voor we het kasseitje van de Waterstraat bereiken, lopend langs een diepliggende gracht. Bij het 5-gemeentenpunt gaat de 30 km er alleen vandoor. Heerlijk wandelen wordt het nu op de dijken van de Molenbeek, Kangaal en de Fondatiebeek. Het zonnetje komt regelmatig piepen en het is rustig in het zwerk. We genieten van de waterkant met zijn dunne rietpartijen en de vergezichten over weilanden, wilgen en kerktorentjes. Boudelo noemt het gebied hier, één van de leukere wandelplaatsen in het Waasland. We lopen weg van het water, stappen over vettige paden tussen weilanden, verderop akkers van wintergraan en maïsstoppels. Kort door Sinaaise straten en vervolgens langs een kerkwegel voorbij een waterzuiveringsstation. Pauze in een ‘voetbal café’ op Den Dries, zeg maar het grote marktplein van Sinaai.

De terugweg naar Puivelde is kort en krachtig. Voorbij voetbalterrein en Chiro heem naar de Belselewegel en zijn gracht. Vanaf de Boskapel wisselen bosjes, rododendrons en open gebied elkaar voortdurend af. De Weduwe Vos wegel is voor Linda intussen ook al een begrip geworden. Laatste pauze in Puivelde, we hebben nog een uurtje wandelen voor de boeg. Terug tot het 5-gemeentenpunt en dan tarmac lopen rechttoe rechtaan meteen overstappend van Stekene over Kemzeke naar Sint-Pauwels. Oudere, nog in uitbating zijnde en dus geurende hoeves wisselen af met moderne huiskamers. Het Bagoniestraatje wordt onze laatste brede veldweg. We bollen uit over stille tarmacjes genietend van een prachtige zonnekroon, een uniek exemplaar van lichtstralen. Hebben ruim de tijd om te Sloeberen ter aankomst en nemen dan de bus die van Hulst komt. Even bijtanken in station Sint-Niklaas en dan huiswaarts. Wij vinden dit een leuke tocht al moet gezegd dat je er wel de 30 km moet lopen om te kunnen genieten.

Ziet er naar uit dat ook volgend weekend wandelend zal doorgebracht worden, tenzij de (weer)goden er anders over beslissen. Linkhout en Wilrijk komen vast aan bod en op dinsdag de Euraudax van Gwy vanuit Gent-Dampoort want dat was vorig jaar een parel van een tocht.

 FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/07022016SintPauwels

  

21:03 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -s

06.02.2016 Pascale For Ever te Schoot

Het uurtje wachttijd in Antwerpen-Centraal brengen we door met het slurpen aan een grote kuip Starbucks koffie. In Geel bedraagt de pauze nauwelijks tien minuutjes. Een ontdekking toch dit knooppunt van streekvervoer. Op de bus krijgen we het gezelschap van Irene, Dora en Jacqueline. Het vijftal twijfelt welke richting uit te gaan op Vorst (Laakdal) Markt. Ik neem schoorvoetend het voortouw langs kerk en gemeentelijke administratie. Ben maar wat blij als Luc (Kessel-Lo) de leiding overneemt, knooppunten kaart in de hand. Het ongevraagde koude voetbad nemen we er maar voor lief bij, het is tenslotte bijna Pasen. Puur natuur tot haast bij de start in Schoot zo’n drie kilometer verder, een leuke opener.

Deze locatie is ons volslagen onbekend, het parkoers is dat niet want in 2003 mijn trainingsgebied na de openhartoperatie. Dankzij de deskundige begeleiding van Jeanneke was ik indertijd binnen de drie maanden opnieuw topfit, ik denk er nog dikwijls aan terug. Maar nu de orde van de dag. Enkele straten richting FC Belta en Gerhees. Wat asfalt lopen door kale, natte akkers. Dan trekken we de bossen van Gerhagen in. Zandgrond en dus ten allen tijden goed begaanbaar. Hoofdzakelijk spar maar toch ook een prachtig ven op de heide. Langs een visvijver die Deurne Sport nogal eens als rustpost gebruikte en het nog steeds aftands lijkende Jagershuis. Stilaan lopen we naar de bewoning van Okselaar, onder meer Kareltje voorgaand. Het lijkt of ik hier nog nooit weg geweest ben al woon ik intussen toch al 12 jaar in Hemiksem.

Verrassing in het overvolle want te kleine zaaltje van de fanfare. Nijmeegse Iris is er zowaar paraat. Daar hoort een uitgebreide babbel bij, al hebben de dames ook contact via Facebook. De wandelopdracht bestaat hier uit twee lussen. Wegens tijdsgebrek zullen wij alleen het langere werk van 10 km tot ons nemen. Meteen weer de bossen in. Prachtige planten hulst, stroken rosse varens, glimmend witte berk want het is bijwijlen zonnig, reeds groene twijgjes van ‘klokkebeezen’. Heerlijk wandelen is dit ! De parkoersbouwer is er trouwens eentje van het betere soort. Hij laat ons ter afwisseling genieten van een schitterende strook rustende heide. Een bankje voert ons over een omheining en dan stappen we richting Engsbergen, meer bepaalt het lekker golvende terrein van de Houterenberg. Slingerende paden sturen ons door het gevarieerde bos tot bij een witte hoeve. Bosrand nu, langs kale akkers om bij Heuvelken terug op Okselaars grondgebied aan te komen. We doen net twee uur over de lus, babbel met onze naamgenoten uit Halen inbegrepen.  Zij gaan op pad voor een extra 10 km, wij pauzeren voor de laatste keer bij de fanfare.

Terug Gerhagen in dan langs Streekbossen. De alom gekende tavernes worden vakkundig vermeden. In ruil daarvoor een mij vrij onbekende strook met heide en hoog opgeschoten witte, winterse grassen, verkleurend in het zonlicht. Samen met Waaslander Lucien gaan we vettige paadjes op die ons rond drassig weiland voeren. Nog een leuk slingerpaadje en einde oefening wat de bossen betreft. Uitlopen dus, langs de stille straten van Gerhees. Napraten bij een Duvelke met Lucien, later Geertrui & Jan. Bij valavond vatten we de terugweg aan. Hij zit nog vers in het geheugen en de plas, net voorbij prachtige vijvers is nog steeds even diep. Luc trekt richting Diest, wij bussen naar Geel. Vlotte reis huiswaarts met een extra stop in Cafe Royal van het Antwerpse Centraal station. Hebben genoten van een heerlijke tocht die zeker de volgende jaren nog op ons programma zal staan.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/06022016Schoot

21:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -s

19-01-16

16.01.2015 VOS Schaffen

Het is stil op de trein en in de startzaal. Het ruige winterweer van gisteren heeft er denkelijk alles mee te maken. Nochtans ligt op onze reisweg alleen Aarschot er wit gepoederd bij. Het overstromingsgebied van de Demer bij Testelt ligt uiteraard ‘blank’ maar dat hoort zo elke winter te zijn. Natuurlijk heel wat bekenden in mijn vroegere thuisbasis, oude trouwe Jos Poel op kop. Traditiegetrouw bestaat het parkoers uit een korte en een lange lus. Wel geen rustpost in Zelem dit jaar maar in Meulstee (Molenstede), toevallig de plaats waar ik jaren geleden Hugo Bonnyns, ons feestvarken van vandaag, leerde kennen en waarderen.

Maar eerst de kleine lus dus van toch om en bij de 9 km. Windstil en zonnig wat kan een wandelaar zich meer wensen ! Voorbij de dorpsmolen gaan we hoog de velden in genietend van de vergezichten. Een holle weg zet ons een verdieping lager af bij boomkwekerijen. Het parkoers ligt er niet eens vettig bij, ook voor ons toch wel een verrassing. Bij het veld van zonnepanelen draaien we linksweg richting bosje van Kenisberg en het voetbalterreintje van Kelberg Sport. Terug de heuvel op naar ’t Steenkot, een oude ijzerzandsteen winning. Een heuveltje verder nog eens genieten van deels beboste vergezichten. De toren van de Averbodense abdij komt aan de horizon piepen. Een graspad voert ons terug richting Schaffen en zijn boomkwekerijen. De kerktoren is prominent aanwezig. Tijd voor een pauze en de versterking van de innerlijke mens.

Het grotere werk vatten we aan langs de bebouwing van de lange Kerkstraat. Aan de overkant van de steenweg naar Tessenderlo en onderaf het vliegveld van de para’s volgt een aangenaam bospad langs een modern kasteel met slotgracht. Tussen weilanden wacht een bepaald vettig paadje. Kraaien krassen als lijken ze met ons te lachen. Linda houdt aan een slippertje een stroomstoot over. Parallel een vallei nu, over tarmac tot het Bolhuyspad. We stappen gebied Dassenaarde in en moeten even ploeteren bij een bruggetje over ’t Zwart Water. Langs de bosrand vervolgen we ons weg. Temmen het vals plat van de Eikelenberg en steken de steenweg Diest – Veerle over. Halfopen terrein loodst ons naar een prachtige zandweg langs het water met het stemmige kerkje van Meulstee als achtergrond. Heuveltje op tot ’t Molenhuis, we hebben zo’n 17 km in de kuiten zitten.

In het zaaltje is het de zoete inval. De twee Jefkes (Balen & Borgerhout), de Wilskes, tot zelfs Annieken & Chris uit het verre Giesbaarge. En dan vergeet ik ‘joker’ Willy nog. De meesten hebben een lusje voorsprong op ons, naar goede gewoonte. We laten een sneeuwbui aan ons voorbij gaan en vatten de lokale lus aan. Klimmen zachtjes naar de villa’s van ’t Grasbos. Stille straten worden afgewisseld met achterafjes. Een dot van een holle weg voert ons naar de spoorbaan & Demervallei. Deze volgen we over half verhard tot we opnieuw in de bewoonde wereld zijn. Een ommetje om aan de kilometers te geraken en de laatste pauze bij Mariette en haar team.

Een hagelbuitje begeleid ons bij aanvang van het laatste wandeluurtje. Door een werf lopen we richting Liebrechtsveld. Was de parkoersbouwer moe ? Hij stuurt ons gewoon rechttoe, rechtaan langs enkele straten naar het vliegveld. Een tarmac dreefje voert er naar de steenweg en Schaffense straten tot de finish. Eind goed al goed, in een haast verlaten zaal laten we ons de Ommeganck smaken. Lijken de laatsten te zijn die huiswaarts keren als is het nauwelijks later dan 17:00. Helaas een dunne bezetting dus vandaag en zonder reden want wij genoten van een prachtige dag.      

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/16012016Schaffen

21:24 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -s

19-11-15

15.11.2015 Olympic Deurne te Schilde

Al de 15de  en toch nog maar mijn tweede wandeltocht deze maand. Ook op het werk dus ‘hoe ouder, hoe zotter’.  Onbekend terrein voor mij trouwens al beweert Linda dat we er ooit al eens te gast waren. Ik begin blijkbaar aan hersenverkalking te lijden. Niet getreurd, busje komt zo en zet ons af bij de Carrefour in Schilde, het is nog stikdonker. Ook in de startzaal trouwens te gast bij het lokale atheneum. De 30 km bestaat uit een lus van 10 km, imperatief eerste te wandelen op vraag van onze gastheren, en vervolgens dus 20 km met rustpost in Oelegem.

We stappen langs de kerk met merkwaardige platte toren en doen dan wat je hoort te doen in Schilde, villaatjes kijken. Waar we even op grondgebied Ranst komen is de bebouwing volkser. Goorstraatsevelden blijkt een privé doorgang te zijn bij een houten B & b. Weg bebouwing ook meteen, eerste wat onverzorgde groenten akkers en dan onze eerste bosstrook van de dag, het bruine knisperende blad onder de voetzolen. De parkoersmeester kiest voor oneffen, we huppelen op en af kleine duintjes en wandelen verder langs een gracht. Stappen zowaar langs heidevelden en vervolgens door sparrenbos. De kerktoren komt weer inzicht, de dorpsbakker doet gouden zondagse zaken, we hebben de eerste job er op zitten.

Trekken ons terug op gang langs de Bellevuedreef, ooit met dubbele bomenrij en leidend langs pronkerige landhuizen. Duiken een beukenbos in dat ons zal afzetten bij een kanaal ter hoogte van Water-Link Oelegem. Er valt niks meer te beleven, een eerder saaie afwisseling van de kanaaldijk en woonwijken van recente signatuur. Zelfs de Oelegemse windmolen uit 1845 breekt de sleur niet. Ook Annie & Willie vonden dit niet leuk. We hopen op beter in de overvolle rustpost Oelegem.

De lokale lus begint aarzelend met kerkwegels en een witte wijk. Vrieselhof brengt daar gelukkig gauw verandering in. De parkoersmeester laat ons haast eindeloos zwerven over de paden van het jonge, wilde bos en zijn vele grachten. Ja, we zijn opnieuw vriendjes ! Oude boomresten zijn prachtig bewerkt tot geestelijke figuren, een heuse meerwaarde aan de omgeving. Een extraatje loodst ons voorbij het Stalteater (je moet het maar bedenken) en een deel van de antitank grachten. Voldaan keren we langs een in aanbouw zijnde wijk en langs de toepasselijke Binnenweg terug naar de nog steeds beren drukke rustpost in Oelegem. Hebben nog een uurtje wandelen voor de boeg.

Liet de stormwind ons tot nog toe met rust, we gaan nu vol aan de bak. Wind op kop terwijl wij een akker rondden. Zoeken opnieuw bosrijk gebied op langs de zoveelste gracht vandaag en de ruïne van Hof Ten Broucke. Zwerven heerlijk door het Pioniersbos en De Pont, langs statige beuken en een vijver bij wat op een fort lijkt. Brug afgesloten, geen probleem voor Guido en gezellen. Ze improviseren een pad dat er lekker modderrijk bijligt, wij vinden dit leuk ! We eindigen waar het begon, bij de statige landhuizen. Hoog tijd voor koning Duvel en het begroeten van vele bekenden. Zelfs een vuurrood koppetje duwt de schoolpoort open … Lucien bezoekt zijn buur uit Bazel. Diane en Rudy schuiven aan voor een gezellige babbel. Bieden ons gastvrij een ritje aan tot voor de deur in Heimisse. Schatten van mensen zijn zij ! Olympic leverde weer een leuke tocht af vandaag, die ene mindere strook waren we allen rap vergeten. Het verdere goede nieuws is dat zij volgende zomer vanuit Hoboken organiseren. Daar kijken wij echt naar uit want kennen de enorme mogelijkheden van de omgeving. Men zegge het voort …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/15112015Schilde

 

 

 

21:45 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

02-10-15

26.09.2015 Sint-Michielstappers te Sint-Job-In-'t-Goor

Mijn wandelweekend begint al op vrijdag. Pijltjes hangen tussen Huldenberg, Loonbeek en Neerijse voor onze tocht van zaterdag. Omdat ik de grootste afstand voor mijn rekening neem is Wilfried clement. Ik mag lekker vlak langs de IJse en de Doode Bemde wandelen. Neem onderweg nog een ouder koppeltje uit Gembloux op sleeptouw die zowat verloren lopen in de modderstroken langs de Dijle. Zet hen terug netjes af bij hun auto aan het kasteel van Neerijse en daar zijn ze mij dankbaar voor. Na mijn tweede passage in Loonbeek vindt Wilfried het welletjes. Ik krijg de ene na de andere helling te verwerken. Dender dan ook met plezier de Huldenbergse Priesterberg af, mijn taak zit er op, ben 7 uur onderweg geweest.

Linda lust geen heuvels meer, ze kiest voor vlak en dichtbij huis. Patje Kloek loodst een volle bus wandelaars … één halte te ver. Dolle pret als we op onze stappen terugkeren naar een voor elkeen onbekende startzaal in Sint-Job. Iedereen, inclusief Jean-Pierre Declerck, gaat er zijn eigen weg. Wij opteren uiteraard voor de 30 km. Moeten aanvankelijk nogal wat huisjes kijken, tot villa’s in het groen toe. Een eerste bosstrook loodst ons langs een camping naar Sluis 2 en de Schotense vaart. Aan zijn overkant duiken we meteen het Donkerbos in. Een plejade van paden gaande van grint, over gras tot smal en vettig. Onbekend terrein en dus altijd leuk. We komen er overigens bijna niemand tegen. Terug naar sluis 3 dan en langs het water tot sluis 4. Wandelden we hoofdzakelijk in Brecht, pauzeren doen we na 8 km terug in de startzaal.

Lopen nu weg van de waterkant, door een bosje met heel wat hulst. Nog enkele huizen en dan de klassiekers Polderdreef en lange kaarsrechte Sint-Jobbaan. Langs weilanden vervolgens met firma Luyckx op de achtergrond. We keren terug naar Sint-Job en rustpost Kristus-Koning langs smallere natte paden en dwars door het bos. Halven dans zowat voor vandaag en dat zint mij opperbest want …. ben niet op mijn best. Toch snijden we de langste etappe van 8,4 km aan dwars door het domein van KK. Een prachtige beukdreef loodst ons richting Caterskapel, zelf verscholen achter de rododendrons. Brede zandpaden met grote plassen loodsen ons langs berken en paardenweiden richting steenweg. We verlaten er de Kleine Vraagweg en ruilen hem in voor een fietspad naar …firma Luyckx en de Grote Vraagweg. Volgen de klassieke route van brede grindpaden tot een smaller, natter pad begrenst door een gracht en geurende balsemien ons weer in KK afzetten. Ik heb het gered !

Even wat bijpraten met Ranstuil Karel en we vatten de laatste loodjes aan. Zoals verwacht door de Schildense Koeistraat richting golfterreinen Rinkven. Maken een ruime omzwerving langs de links & greens, over fietspaden en onverhard. Finaal weten wij aan de overkant van een steenweg de haantjes zitten en tevens de antitankgracht. We volgen het crèmekleurige stilstaande water een poos en duiken dan weg in de rododendrons. Terug richting dorpskom langs hockey en voetbal terreinen. Bij de watertoren zit onze opdracht er op. Ruim de tijd voor een paar Duvelkes en even dollen met Maai. Bussen gaan om 18 en 51 zei Waaslander Herman. Hij vergat er even bij te vertellen dat die van 18 naar … Sint-Job rijdt ! Wij dus de andere kant van de steenweg opzoeken en om 30 over Schilde naar de Koekenstad reizend. Morgen staat Booischot op ons programma, totaal onbekend en met Martin !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/26092015SintJob

 

21:40 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

12-02-15

08.02.2015 De Lachende Klomp te Sint-Niklaas

Linda is nog steeds beducht voor modder en dus gooien we ook vandaag de planning om. De starlocatie ligt op grondgebied Sint-Niklaas maar Google Maps vertelt ons dat station Nieuwerkerken-Waas dichter bij het doel ligt. Zo aangeboden, zo gedaan en warempel, wandelpijlen wijzen er … in omgekeerde richting. Wij stappen uiteraard eerst naar de start om ons in te schrijven, zoals de wandelbonzen van ons verwachten. Het is behoorlijk druk in de startschool met een dubbeldeks bus uit Mons als toemaatje.

De pijlen die wij opmerkten vormen onze eerste lus van een kleine 5 km, het rolstoel parkoers eigenlijk. Terug naar het station dus en dan langs de spoorbaan richting rangeerstation Sint-Niklaas. Tarmacjes lopen tot de startlocatie, onze opwarmer voor vandaag. Lopen gelijk door voor het grotere werk. Volgen een steenweg met aftandse villa’s tot kruispunt De Ster. Duiken dan vrij snel achteraf naar voetbalterreinen Gerda en een strook sparrenbossen. Even wat ploeteren langs toekomstige kerstbomen, we zijn op grondgebied Haasdonk. Gaan zwerven tussen kasten van villa’s, het groot kapitaal. Bereiken een militair terrein en stappen langs een stoppelveld tot een verlaten spoorbaan. Zelfs voor Linda’s korte pootjes liggen de ‘biels’ net op de juiste afstand van elkaar. Afstanden splitsen, wij lopen landelijk verder langs akkers, weilanden en diepliggende grachten. Bij binnenkomst van Haasdonk een kerkwegel. Hoog tijd voor onze eerste pauze na meer dan 12 km stappen.

Ruim 4 km tot de volgende pauze. Wordt een taai stuk parkoers. Langs de monumentale dorpskerk stappen we de Heirbaan op. Een mooie onverharde dreef stuurt ons langs een kasteelhoeve en dan de polder in met wind op kop. Gaan slingeren over tarmac langs hoeves door het polderlandschap, op karakter zeg maar tot Hof Ter Saksen. Een prachtig domein met gerestaureerd kasteel en bijgebouwen. De rustpost is een fraai zaaltje met veel houtwerk en stemmige luikjes. Lucien is er kassier van dienst, ambiance verzekert dus ! Hebben een lus richting Beveren voor de boeg. Ze loodst ons door een overstromingsgebied met veel riet langs de spoorbaan. Het vervolg is het Hof ter Welle en zijn waterpartij. Enkele straten nu om aan de overkant van de spoorbaan te geraken bij station Beveren. De terugweg wordt aangevat over een fietspad langs de spoorbaan en dan kiest de parkoersmeester voor een ‘trage weg’ tot de Piet Stautstraat. Zijn blij terug het domein Ter Saksen in te duiken met zijn kasseibaantje en hoogstamboomgaard. Tweede en laatste pauze ‘chez Lucien’ meteen.

Mogen een heerlijke omzwerving maken door het domein Ter Saksen, echt mooi bos/park. Dan duiken we de polder in met de kerk van Haasdonk prominent op de zonnige achtergrond. Lekker lopen is dit ! Na de laatste pauze stappen we terug naar de kerk en dan de Bunderwegel in. Aan de overkant van een steenweg wacht kassei richting het Fort van Haasdonk. Er hangt een bordje ‘extra lus van 800 meter natuur’. Wij laten ons niet smeken, tasten meteen toe. En of we gelijk hadden ! Het nattige graspad rond de plas is prachtig. Een kolonie brandganzen dobbert op het water. Grotere dikbuiken van bij ons vluchten met groot misbaar en laten zich haast vallen in de diepliggende plas. Puur natuur ! Door de weilanden gaat het dan naar De Veehandel (Temse) en verder richting Sterbos. Velen missen een markering vanwege de lage zon maar aan ‘eagles eye’ Linda ontgaat niets. We lopen de voorgeschreven achterafjes door de bossen tot een kasseiweg bij kapel Heikant. Beetje gek ommetje langs de bidweg en we vervolgen onze weg helemaal rond het recreatiedomein. Zijn net op tijd aan de finish om L & L uit te zwaaien. Genieten van ons zondags Duvelke en dan wordt er vaart gezet naar de trein. De Klompjes hadden het weer goed voor elkaar vandaag, we reizen tevreden terug ‘euver ’t woater’.  

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/08022015SintNiklaas

 

 

 

20:58 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -s

29-01-15

25.01.2014 Olympic Deurne te Sint-Job-In-'t-Goor

NIEUWE TOCHT : Op zondag 28/06/2015 biedt Olympic Deurne voor het eerst de 50 km van de AA- en Netevallei aan vanuit Vorselaar !!

 

Maar terug tot de orde van de dag. Zaterdag brengen wij wandel loos door, althans ik toch. Om 05:00 uur gaan boven Hemiksem de hemelsluizen wagenwijd open. Een paar uur later ligt de Rupelstreek er maagdelijk wit bij. Wij slapen lekker uit. Linda gaat nog te voet tot het fitness centrum … om snel terug te keren want insijpelend sneeuwwater zorgt er voor steeds weerkerende stroompannes !

Zondag zijn we weer paraat. De beoogde vroege bus missen we van zo’n 30 seconden, de auto moet dus van stal. Binnen het halfuur staan we in Sint-Job-In-‘t-Goor bij Guido en kompanen van Olympic Deurne. Zitten aan tafel onder Stroboeren met onder meer Patje Kloeck en ons aller Herman. Elkeen kiest zijn eigen afstand, wij gaan zoals altijd voor de 30 km.

Beginnen er aan met een lokale lus van 7,5 km. Langs de dorpskerk en een paar druk beklante bakkerszaken tot bij restaurant Dikke Mee en scholengemeenschap Kristus Koning. We duiken de sparrenbossen in. Het pad langs een gracht is een mix van ijs, sneeuw en zanderige modder. Het is kwestie er het koppetje bij te houden. Ook hier opvallend veel gesneuvelde sparrenkruinen. Ruilen de zanderige ondergrond voor brede lanen van aangestampte aarde. Een specht tokkelt er vrolijk op los, op zoek naar zijn ontbijt. Bij het uitkomen van het immer groen stappen we langs villa’s en een stille camping. Er hangt wat nevel en toch zingen de vinken er duchtig op los. Een roodborstje laat zich van zijn mooiste kant bewonderen, inderdaad rondborstig. Zoeken een kanaal op met een paar woonboten. De oever is ijzig en glad, we blijven zo ver mogelijk weg van het water. Het ongeval van Max zit nog te vers in het geheugen. Na sluis 3 lopen we opnieuw villaatjes. Achterafjes met weelderige klimop brengen ons terug in het dorpscentrum en bij soep en koffie.

We gaan er weer vandoor, langs voetbal en hockey terreinen. Moeten een eindje het fietspad langs de Sint-Jobsesteenweg volgen tot aan het antitankkanaal en zijn verzameling haantjes. Zijn intussen op grondgebied ’s-Gravenwezel. Weg van het bruine water volgen we de Krommedreef door sparrenbossen. Open plekken liggen er wit en ijzig bij. Stappen een breed pad rondom een goed verborgen kasteel, onze voetweg afgeboord met rododendrons in de dikke knop. Het onverharde Kwikaardstraatje stuurt ons door paardenweiden, asfalt zet ons af bij de Botermelkbaan. Dwars door het dorpscentrum stappen we naar scholengemeenschappen. Het kerkhofje van de nonnen met zerken in cirkels rond een kruisbeeld, ligt verscholen achter bruine beukenhagen. Hoog tijd voor een tweede pauze, gezeten in een overvolle en nochtans ruime zaal.

We praten bij met Liliane & Eddy (de fotograaf) en vatten de langste etappe aan van zo’n 9 km. Lopen prachtige dreven rondom een waterkasteel met hoeve. Dan wachten statige landhuizen in het groen. Het is er opvallend stil. Aan het huisjes kijken komt een einde bij uitspanning Hertebos. Een mooie dreef voert ons stilaan naar riviertje de Kleine Schijn. Prachtig meandert het watertje langs de rand van het bos, wij ploeteren ons een weg door de gitzwarte modder. Terug villa’s dan in de Schotense Della Faillelaan. Een ommetje bij de Botermelklaan en we bereiken opnieuw onze rustpost. Hebben nog een uurtje wandelen voor de boeg.

Een strookje bos, wat witte villa’s, we stappen terug het groen in langs een ons onbekende gracht. Bereiken het antitankkanaal opnieuw en volgen het eventjes. Herman zijn we intussen alweer voorbij gelopen. Volgen nu een lange, vrij nat liggende dreef dwars door een golfterrein. Ondanks de ‘greens’ vandaag ‘whites’ zijn wordt er toch tegen de balletjes geklopt. Een laatste zanderig pad langs weilanden, onze kilometertjes staan weer op de teller.

Zagen we niet echt veel bekenden vandaag daar komt tijdens de après-wandeling snel verandering in. Keuvelen gezellig bij met Guido als Chris (Ingelmunster) plots komt aanzetten. Even later volgen clubmaatjes Christine & Noël. Tja, we hebben net niet de zaal gesloten …

 FOTOREEKS 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/25012015SintJob

  

 

 

20:08 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

22-01-15

17.01.2015 VOS Schaffen

Het feestvarken ontwaren we niet meteen in de Gildenzaal. Wel het spitse snoetje van Hennie dat meteen zonnig wordt bij het zien van Linda. Ze verstaan elkaar opperbest deze twee. Het is ook traditie dat ik hier op weg naar de inschrijftafel de zaal afdweil, vele bekenden groetend. De befaamde Schaffense smos laat ik mij nadien smaken, kan aldus gesterkt op pad.

Het asfalt is gladjes als we aan de lokale lus van net geen 9 km beginnen. Stappen voorbij de Schaffense molen het plateau op met zijn weidse, nu zonovergoten akkers. Verderop wachten de boomplantages van Kelbergen vanaf Berre3. Voorbij het gelijknamige voetbalterrein duiken we sparrenbosjes in op een heuvel aangelegd. Redelijk vettig daar bij Steenkot ! We genieten bij het uitkomen van het immense groen van een prachtig uitzicht dat tot de witte rookpluimen van Tessenderlo reikt. Pikken een volgend bosstrookje mee alvorens weer het landbouw plateau op te gaan. Een holle weg stuurt ons een verdieping lager en samen met de andere afstanden stappen we langs een gracht terug richting Schaffense kerk en een lekkere kom soep in de Gildenzaal.

Onze naamgenoten uit Halen staan er in de startblokken. Zullen wij niet de laatsten zijn vandaag ! De lange lus van ruim 20 km begint met de Vroentestraat en over de heuvel met kasteel langs de holle weg die Molenstraat noemt, klassiek. Bosrijk wordt deze etappe langs onder meer de Oude Schansstraat. Veel spar uiteraard want zandgrond, toch ook wel mooie delen wit glimmende berk. Lang achterafjes, tussen bebouwing en natuur worden we naar de Kalendries in Zelem geloodst, meer bepaald in de overvolle kleine zaal van het complex. Hebben er de tijd voor een babbelke met Jefke en Marleen, Anwerpse wandelvrienden.

Ook hier een lokale lus van ruim 8 km. We lopen ze samen met clubmaatjes Mieke & Roland. Beetje tarmac en dan een prachtige holle weg waar het ploeteren is door het nat. We vorderen behoedzaam. Lopen vervolgens rustige betonbaantjes in het groen, langs hoeves en schaarse bebouwing. De Venusberg lonkt. De parkoersmeester is clement. Loodst ons twee keer op en neer voorbij ruiterzaak Equitom en de minst steile kant van de heuvel. Afdalen doen we door een pracht van een heidelandschap met een stralend vergezicht als extraatje. Langs Langerheide bereiken we haast ongemerkt opnieuw de Kalendries, waar onze maatjes meteen doorlopen en wij even pauzeren.

Het wordt al frisser als we terug op pad gaan voor ons laatste uurtje wandelplezier. Wat stille straten om terug aan bospartijen te geraken. Het lijkt er wel een hindernissenloop van plassen en gesneuvelde boomstammen. We bereiken de Postbaan en gaan die een heel eind volgen tot net voorbij de woonst van Dre Symons, bij VOS ooit een bevlogen parkoersenbouwer. Dwars door de bomenkwekerij nu naar de drukke steenweg Diest – Paal. De laatste kilometer is dezelfde van daarstraks. Bij ons Duvelke nog even een babbel met feestende Hugo en dan is het tijd om weer het station van Diest op te zoeken, ruim 2500 meter verder. De Vossen zijn al naar huis als wij nog een pintje drinken in lekker een warm cafeetje en tenslotte kunnen we een tukkie doen in een rustige treincoupé. Mooie tocht Hugo, zo hoort het ook bij jou.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/17012015Schaffen

 

 

 

21:02 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -s

06-12-14

29.11.2014 VOS Schaffen

Verrassend verwelkomingscomité in Schaffen vanmorgen. Zowaar ons aller Hennie geflankeerd door Peter (Mol). Dol weerzien met Linda meteen. Ik zorg voor koffie en thee, ga dan op pad. Dweil zowat de ganse Gildenzaal af want hier liggen mijn wandelroots. Het duurt dan ook ruim drie kwartier voor we op pad kunnen. VOS doet mee met de nieuwste wandeltrends en verdeelt de 30 km route in een korte en een lange lus. Ruim 9 km is de eerste opdracht. Langs onder meer de Waterstraat laten we vrij snel de bebouwing achter ons. Door een eerste vallei en dan een zacht klimmetje langs een bomenkwekerij. Door de akkers moet je hier erg letterlijk nemen, het jonge gewas ondervind er nauwelijks hinder van. Smalle poortjes of wat er voor moet doorgaan loodsen ons de weilanden in. We genieten van prachtige landelijke vergezichten ten oosten van Schaffen. Wat bebouwing rond het voetbalterrein van Kelberg Sport en dan komen de bomen plantages terug aan bod. Zijn van Berre zo blijkt. Zou het die goedlachse kerel van de Vleugt zijn ? We volgen slingerende tarmacjes voorbij de Witte Hoeve en een veld zonnepanelen. Even ploeteren tussen jonge bomen en dan over een rustig grindpad tot we weer de bewoning van Schaffen bereiken. Langs De Reydt, een strookje spoorbaan (van Tessenderlo chemie) en de Vroentestraat gaat het terug naar de Gildenzaal. Aangenaam lusje meteen.

Komen uiteraard nog meer bekend volk tegen maar helaas ook een domper op onze uitstap. Marleen weet te melden dat De Max overleden is. Blijkt gevonden te zijn op enkele honderden meter van zijn deur in de vaart. De enkele regels in Het Nieuwsblad laten een ongeluk uitschijnen. Wij zijn toch de kluts kwijt, de altijd vrolijke rakker zal een tijdje ons enige onderwerp van gesprek zijn. Ook Jean-Pierre Declerck kijkt somber. De kaak is genezen maar nu wacht een ziekenhuis opname. We wensen hem sterkte en een voorspoedig herstel.

Gaan op pad voor het grotere werk. Langs de dorpskerk en de Postbaan richting Hezestraat en dan de bossen in met overwegend spar. Hoe dikwijls liepen we hier niet met tochten van alle naburige clubs ! Voorbij FC Polyte gaan de paden slingeren en een beetje golven, hier zijn we allebei thuis. Een klimmetje tussen weilanden wordt bij lekker zonlicht overwonnen. Een afdaling later staan we bij de Zwarte Beek. Net als tijdens de eerste etappe is het parkoers net iets anders dan anders. Stappen voorbij modderige koeien en een grote hoeve naar de spoor overweg (Diest – Hasselt) en dan door de Pastorietuin richting kerk van Zelem, zijn dorpsplein met kiosk en de rustpost ‘bij Mariette’. Het is er behoorlijk druk. We nemen de tijd voor een babbel met ‘cowboy’ Luk en Jefke, Marina & René ook.

Hebben een lokale lus voor de boeg van ruim 8 km. Ze voert ons naar de Donkelhoeve van boer Coene en de Sint-Jansberg. Er komen nogal wat straten van Linkhout aan te pas rondom een drukke autobaan. Plots toch weer een groene en bosrijke strook. Passeren enkele prachtige boerenpaarden in muisgrijs en zwart, schitterende dieren. Gaan dan golvende slingerpaadjes lopen, iets wat wij maar al te graag doen. Onder de autobaan door dan maar weer terug de bossen in van Kambergen. Uitbollen doen we langs straten en de spoorweg van daarnet. Er worden duchtig bladeren geveegd, de meeste bomen zijn stilaan kaal. Het is nu stil in het parochiecentrum en dus keuvelen we wat met ons Mariette. Hebben nog een uurtje wandelplezier voor de boeg.

Het gaat linea recta naar Dancing Astrid en even verder over de spoorbaan. Ben verrast door redelijk wat tarmac tot de Oude Schansstraat ons hiervan verlost. Heerlijk zwerven door de Brabantse bossen nu tot bij een scoutsgebouw. Halfopen terrein en de bewoning bij Hezerheide. Lopen tussendoortjes zoals Groenhof tot een parel van een holle weg bij een kasteel. Heerlijk op en neer over deze trage weg tot de steenweg die Diest met Paal verbindt. Een strookje Vroentestraat en onze tocht zit er op. Tijd voor een paar Duvelkes en ons hier klassieke babbeltje met Jos. Tja, we zijn weer eens de laatsten die van de parkeerweide af komen. Was een leuke dag als die domper van De Max daar niet was geweest …

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/29112014Schaffen

 

 

 

 

21:20 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -s

04-09-14

31.08.2014 wsv Schelle

Zaterdag bouwt Linda nog een rustdagje in voor de gekneusde arm. Ik trek onder leiding van parkoersmeester Wilfried op verkenning voor onze septembertocht vanuit Huldenberg. Met Roland verdeel ik de opdracht van het pijltjes aanbrengen netjes in twee. Stel met genoegen vast dat Wilfried tussen Huldenberg, Loonbeek en Neerijse terug voldoende jeugdige ondeugd in de opdracht brengt. En nu maar hopen op een lekker weertje ‘l’été Indien’ waardig op 27 september aanstaande.

De laatste zondag van augustus staat natuurlijk buurgemeente Schelle op ons programma. 50 km vindt Linda wat veel, maar voor 35 km is ze te vinden, de arm vakkundig in een draagverband verpakt. De eerste rustpost van de langere afstanden is in de Hemiksemse Oude Boekerij, enkele honderden meter van ons echtelijk dak. Wordt uiteraard onze startplaats zo rond 08:00. Kunnen er meteen heel wat wandelvrienden verwelkomen tot zelfs Cathy en Hans uit het verre Deinze toe. En of wij dit leuk vinden ! Misten we de eerste 8 km langs Zinkval en Cleydaelbos, we gaan mee op stap met de grote jongens en meisjes voor een etappe van ruim 9 km richting Hoboken. Hoort bij onze favorieten in de omgeving. De parkoersmeester loodst ons voorbeeldig, langs een doorgang die wij afgesloten waanden, tot het park en kasteel Klaverblad. Dan volgt een deel van de prachtige dreef richting zigeunerkamp. Even een ommetje langs de Groenstraat, moeilijke omgeving hier. Maar vanaf sporthal Zorgvliet kunnen we opnieuw het groen in. Vangen een glimp op van de Hobokense woontorens ‘Jacques Brel’, even verder wacht de oase van Fort VIII. Spooky hoe de platanen hier hun takken uitspreiden. We ruilen de waterplassen in voor een tweede doorgang langs de dreef van ’t Macadammeke, de Wilskes achterna. Patje Kloek wordt onze gezel langs de nieuwbouw van Heimisse tot de rustpost. Daar zet hij het letterlijk op een lopen.

We krijgen aflossing van de wacht. Martin komt van de start af en wordt onze gezel. De lucht vergrijsd als we terug op pad gaan. Passeren de golfterreinen van de Witte Hoeve en zetten dan koers naar Buerstede – Aartselaar. Bij de hoeve Vluchtenbrug schuilen we in het hokje van een melkautomaat om een eerste plensbui aan ons voorbij te laten gaan. Vergeefse moeite helaas ! Terwijl we door de Zinkval stappen richting Schelle volgen de hevige regenvlagen elkaar ongenadig op. Een stukje steenweg, het tarmac pad de heuvel op langs hoeve Lemmens en de kleiput. We lopen haast zwijgend verder, elkeen worstelt met het te veel aan hemelvocht. En het blijft maar duren tot bij de rustpost Koekoekshoeve. Schuilen maar en een gezellige babbel met ‘kersenrood’. De lokale lus wordt ons afgeraden wegens gladde afdaling bij Waterfront. Ik geef de boodschap van ‘wees voorzichtig’ door aan Colette & Alain, die we hier mogen begroeten.

De buienzone is voorbij getrokken, we gaan weer op pad. Martin loopt galant een eindje terug want Linda is haar plu vergeten. Een modderpaadje stuurt ons richting Pierstraat. Aan de overkant een eerste schoorsteen van oude steenbakkerijen. Netjes door het groen langs de spoorbaan gaat het richting Walenhoek, zeg maar de kleiputten van Niel. Gaan heerlijk en uitgebreid zwerven langs de vele waterplassen over vrij goed begaanbare paden. Wat genieten wij weer eens van deze tocht ! Voorbij d’Aa Statie lopen we een paar straten tot de rustpost van het schooltje in de Heidestraat. Ook hier maakt de 50 km een extra lus en die lopen wij om aan onze 35 km te geraken. Linea recta terug naar Niel. Langs de weilanden van een grote boerderij en dan het onvolprezen Niels Broek in. Weer is het heerlijk zwerven door het nog net begaanbare groen. Natuurpunt levert hier prachtig werk waar wij als wandelaar mogen van genieten. Een kort strookje Rupeldijk en we wandelen door de weilanden randje Niel terug naar de Heidestraat voor onze laatste pauze.

Verwachten niet zo gek veel meer maar dat is zonder de Schelse waard gerekend ! Natuurlijk stappen we over de oude spoorweg en zijn bonkige keien, tot de Laarkapel deze keer. Dan gaan we een graspad op tot een poort … die voor de eerste keer in onze wandelcarrière open staat ! We duiken de vettige, zwarte brij in van de oude industrieterreinen van Interescaut. Krijgen een magistraal uitzicht over de zonovergoten Schelde cadeau. Linkeroever het groen van Bazel en Kruibeke. Rechts de menselijke ingrepen van Hemiksem en Hoboken. Wat een schitterende toevoeging aan deze tocht ! Terug een beetje lager langs de monding van de Vliet en vervolgens door het Schelse stadspark tot de Scheve kerktoren. Smalle straatjes tot de finish. Parkoersmeester bekijkt mij met vraagtekens in de ogen. Magistraal ! zeg ik, wat hebben wij weer genoten van onze eigenste omgeving vandaag. Worden bij het Duvelke omringd door vele wandelvrienden die tekst en uitleg vragen aan Linda omtrent haar omzwachtelde arm. Martin gaat er stilletjes vandoor, heeft nog een rit naar Roosendaal voor de boeg, richting drukke werkweek ook. Wij volgen even later, zo’n twee kilometer de heuvel op tot home, sweet home. Chapeau wsv Schelle, jullie zijn als goede wijn … elk jaar weer dat tikkeltje beter.      

 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/310820... 

 

20:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

04-06-14

01.06.2014 Heidetochten te Strijland - Gooik

Linda heeft er zin in, we reizen af naar het Pajottenland. De ochtendlijke buschauffeur waarschuwt ons voor een wielerwedstrijd in Gooik maar daar hebben we tijdens de heenreis nog geen hinder van. Het is opvallend stil in de startzaal, wat ons verbaasd. Daar zal snel verandering in komen. Het is een heuse stoet wandelaars die parkoersmeester Jef volgt de weidse akkers in, zachtjes klimmend tussen het koren. Bij een kapel bouw ik een extraatje in van ruim 2 km. Eigenzinnig als altijd zal Jef later lachend opmerken. Toch vind ik het een goed idee van mezelf. We lopen wat hoger op de heuvel, netjes met de vallei mee over een oude trambedding. Het uitzicht in noordelijke richting is er prachtig. Net voor de kerk van Oetingen duiken we terug onderaf langs Turkeye. Een verweerd smal tarmacje loodst ons door het ontluikend maïs. Dan komt kassei uitgebreid aan bod. Wielertoeristen rijden ons hijgend tegemoet, wij mogen dalen tot een schooltje in Lieferinge, onze eerste gezellig drukke rustpost.

Voorbij de dorpskerk herken ik meteen een eerder gelopen Grote Routepad. Tegelbaantjes lopen langs zich vergapende runderen richting prachtige hoeve Vreckom. Net Bokrijk zegt een meestappende West-Vlaamse, het fototoestel in aanslag. En we lopen door, over vlakke landelijke wegen met ondermeer uitzicht op hoog gras in zaad. Steken bij Kleine Rij de baan die Ninove met Geraardsbergen verbindt over. Een paar straten en we lopen weer door de weidse akkers. Voorbij Peyenbeek offreert Jef ons een heerlijk rustig en haast vlak landelijk parkoers. Hier kan je perfect onthaasten van de drukke werkweken. Vanaf de voetbalkantine van Eendracht Winnik loodsen achterafjes ons tot de kerk van Denderwindeke. Hoog tijd voor een tweede pauze, gezeten in het zonnetje. Annie & Willy (Kessel) gaan ons de rest van het parkoers voor.

Jef stuurt ons door het hoge gras langs weilanden en wilgen de dorpskern rond. Het begrip ‘pad’ daar heeft hij soms zo zijn eigen invulling voor. Op grotere hoogte wandelen we over stoffige paden, randje Meerbeke door de bietenakkers. Kunnen we nogmaals genieten van die hemelse Pajotten uitzichten. Rotte kassei nu, we dokkeren richting bewoning en een kasteel in Neigem. Trappekes op om de beentjes even rust te gunnen bij soep en koffie. Er wacht een lus van ruime 8 km.

We zetten koers naar de kapel van Bevingen, landelijk. Dan gaan we zachtjes klimmen door een holle weg in het Neigembos. Daslook laat ons snuiven. Was Jef tot nog toe clement, nu ontbindt hij zijn duivels. Geen meter vlak krijgen we nog. Een technische afdaling, genietend van het uitzicht tot Ninove en verder. Een nat pad omhoog net achter een woning. Even pauzeren en dan een erg technische duik door het hoge gras langs tweekleurige dennen. Een heuse kuitenbreker. En nog is het niet gedaan. Berchembos dient zich aan en dan moeten we door de ‘put’, met de steilste kant als klim. Gelukkig ligt het hier droog. Puffend slepen we ons uit het groen. Vorderen voorzichtig over het kreupele pad langs geel kleurende weilanden, boterbloemen. De Neerstraat, hoog in de akkers zorgt even voor verpozing. We duiken opnieuw het Neigembos in waar de anemonen in het zaad staan. Trapperig naar beneden nu, door de holle weg tot een grintpad door de weilanden. Een stevige voetmassage tot de kapel van Bevingen en dan door de akkers ‘recht’ naar de rustpost. Kilometertje extra, zegt Willy over deze etappe.

We vertikken het de trap op te lopen, vinden twee stoelen op de binnenkoer beneden. Slokje drinken, even de beentjes strekken en hop … de klim van Prindaal. Langs de bosrand terug het landelijke tarmac opzoeken. De vorige etappe heeft mij pijn gedaan, ik vorder niet vlot meer. Ben verwondert dat we niet langs de Woestijnkapel liepen tot ik de eerstvolgende helling herken. Als door een wesp gestoken neem ik de hindernis met Linda  in mijn schaduw, niet begrijpend waar mijn energie plots vandaan komt. Jef heeft mij gekieteld met deze late beproeving. Terug naar af meteen om langs Ekelendries nog eens klimmen. Krijgen een prachtig zuidwaarts uitzicht tot Kester cadeau. In de volgende vallei pikken we de kortere afstanden op. Vorderen even traag over smalle kasseitjes met gras en maaisel overwoekert. Zijn blij terug weg te mogen van de meute. Jef heeft tussen de weilanden nog iets gevonden dat op een pad lijkt. Ook onze Waaslandse vriendin zal dit prachtig vinden. Door de patattenvelden naar de steenweg en dan linea recta naar het zonnige terras ter aankomst. Een mens zou er ver Duveld moe van worden. Met het lekkere glas gerstenat in de hand  kijken we toe hoe ene Marianne Vos dames fietsles geeft.

Helaas laat hierdoor ook de bus op zich wachten. Medewandelaar Gilbert weet raad bij de gemiste aansluiting in Leerbeek. We rijden mee tot station Halle. Kopen vliegensvlug een ‘enkel’ ticket tot Brussel. Halen er netjes dezelfde geplande trein ! Are we good ! Een woordje van dank aan Jef en Kornuiten voor weer eens een andere visie op het prachtige Pajottenland. Wij hebben nog een afspraak met jullie in Halle tijdens de nazomertocht !      

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/010620...

20:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlaams-brabant, -s

28-05-14

25.05.2014 Kwik Bornem te Sint-Amands

Linda voert de zaterdagtocht in Kinderdijk van onze planning af. Ze heeft nog steeds een aversie van de lange rechte stukken dijk die we er ooit liepen. Omwille van het karige aanbod kiest ze nog eens voor de Grote Route van Brussel tot Huldenberg. Ce que femme veux, Dieu le veut en ik loop netjes in het gareel met haar mee. Vind het zelf ook wel een leuke tocht met de verschillende wijken van Brussel gevolgd door de lange omzwerving door Zoniën. Bij Sint-Rochus vervangen we steevast de Duvel door Omer, gezeten in het zonnetje op het terras. Sporen over Leuven terug naar huis. Ik kruip vroeg in bed, ben nog steeds niet echt fit.

Zondagochtend slapen we noodgedwongen wat langer dan gewoonlijk. Het verplichte nummer in de nieuwe Hemiksemse feestzaal vervullen we met een groet aan de enige echte Vlaamse Leeuw. Klauwen bewust met hem mee. Vervolgens rijden we naar het Klein-Brabantse Sint-Amands, de dertiger die het dichtst bij huis is. Het is al behoorlijk druk in de ruime sporthal. Het verplichte nummer en het mooie weer hebben de wandelaars duidelijk vroeg uit de bedstee gelokt deze ochtend. De parkoerstekening toont niet mijn favoriete kant voor de streek. Drie keer rusten in Oppuurs, dat worden veel velden. Wandelen in Sint-Amands is onverbrekelijk verbonden met de oude spoorbaan. Daar beginnen we dus ook mee. Hij is fel overwoekert, denkelijk rijdt zelfs het toeristisch zomertreintje er niet meer. Bij de lage watertoren stappen we de velden in. Prei en venkel, later de onvermijdelijke bloemkolen. Een lange, rechte betonweg delen we met horden wielertoeristen. We slaan er ons veilig doorheen. Aan de overkant van een steenweg wacht een fietspad door de akkers … van bloemkolen. Na een uurtje stappen bereiken we een eerste keer Oppuurs. Tot onze verbazing is het vrij rustig in het zaaltje. We praten wat bij met Rik (Bornem), bespreken de te volgen route met het openbaar vervoer tot Kampenhout volgende donderdag.

Samen met de 18 km maakt de 30 km een extra lokale lus. We delen nu de veldwegen met MTB’ers, niet erg talrijk aanwezig. Er hangt een vreemde geur over een preiveld, erg biologisch lijkt ons deze teelt niet. Wandelen over rustige tarmacjes bij Achterheide met de monumentale kerktoren van Puurs op de achtergrond. Zo ver moeten we vandaag niet. Keren op onze stappen terug langs de kapel van Overheide en de schapenhouderij van de Calsterhoeve. Ons tweede wandeluurtje zit er op. Onze maatjes uit Borgerhout zitten hun bookes op te smikkelen, we zullen de rest van de rit zo ongeveer gelijk lopen.

Voorbij voetbalterreinen en de oude spoorbaan trekken we weg, weer de akkers in. Alleen 24 & 30 km lopen hier en dus zien we nog nauwelijks wandelaars. We maken een ommetje door het landelijke ’t Hoogste. Blijven vertedert staan bij moeder eend met een kolonie van 13 ukkepukjes die dapper door de gracht peddelen. Zijn vast nog maar pas uit het ei. De omzwerving loodst ons naar het Fort van Bornem, zijn taverne en zonnig terras. Ik laat mij verleiden tot een Coninckske van ’t vat. Nog twee etappes te gaan. De parkoersmeester loodst ons langs de Koestal naar de Bornemse kinderboerderij, vermaard voor zijn rijstpap. Kunnen door een prachtige dreef langs een droog liggende gracht richting golfterrein wandelen. Dan trekken we opnieuw de velden in met Puurs op de achtergrond. Onder de voeten wisselen tarmac, zand en kiezels elkaar voortdurend af. Grote mensen amuseren zich met modelvliegtuigjes. Langs Heir lopen we richting oude spoorbaan. Even later zijn we weer in Oppuurs voor onze laatste pauze. Leentje & Mark tekenen ook present, zijn op familie uitstap.

Het laatste uurtje begint met een lange rechte lijn langs de oude spoorbaan. Bij De Waggel lopen we in een brede bocht rond Sint-Amands, langs een tarmacje afgezoomd met wilgen. Bij De Ster gaan we de Scheldedijk op, genietend van prachtige uitzichten over Sint-Amands en Mariekerke, Het meer beboste Oost-Vlaanderen aan de overkant. Het is behoorlijk druk op de Kaai, terrasjesweer. Fietsers laveren handig tussen de vele wandelaars door. Duiken weg van het water door een steegje met weelderige vlierbomen in bloei. Langs Dam gaat het dan terug naar de sporthal. Het is tijd voor ons wekelijks Duveltje. Kwik sloot af met om en bij de 1.900 wandelaars, een mooi cijfer toch …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/250520...

 

20:18 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

09-05-14

03.05.2014 Voor de Wind te Sluis

Het is lang geleden maar het is nog eens zo ver, we gaan een weekendje wandelend Nederen. Rudy (Hove) houdt ons vanmorgen gezelschap vanaf Antwerpen-Berchem. In Brugge zit de bus richting Breskens meteen afgeladen vol met wandelaars en dit ondanks de concurrentie van IML Blankenberge. Allen hebben we één doel, de Ridderstraat in Sluis. Onze gastheren, Voor De Wind, pijlen netjes de weg naar de startlocatie. Ondanks een ‘pelouse’ en een aangebouwde tent is de ruimte veel te klein voor het hoofdzakelijk Belgische wandelgild. Aan koffie geraken blijkt al evenmin mogelijk, het is er een heuse overrompeling. We komen ook Claire en de onfortuinlijke Jean-Pierre nog eens tegen. Blij dat we ze nog eens zien, voelen mee met pechvogel JP die er het beste van maakt en toch nog steeds aan de wandel is, gelukkig maar.

Zoals wel meer de laatste tijd valt het parkoers uiteen in een korte en een lange lus. We pikken eerst het stadslusje van 4300 meter mee. Een pauw toont ons meteen al zijn mooiste voor- … en achterkant. Dan gaan we een landdijkje op, zijn boorden overwoekerd door het in bloei staande pannenkoekenkruid. Al is de wind dan zuur, de zon doet moeite om ons te verwarmen. Het plattegrond van de dijk doet ons fel aan Hulst denken, al is de bebouwing hier minder uitgesproken, ja komt er zelfs wat weiland voor. We passeren de Westpoort en stappen over de Parmabrug, de vaart naar Damme dwarsend. Een ooievaar zit verscholen hoog boven ons in zijn nest, vast wel te broeden. Lopen een minimum aan stads- en winkelstraatjes alvorens onze lus vol te maken. Er kan nu wel een soepje en een koffie af, een babbel met Lydie’s wandelclubje ook.

We gaan op pad voor het grotere werk. Weer een andere landdijk op tegen de zure wind in. De polder doorkruisen we stappend over een assepiste. De parkoersbouwer probeert ons zo veel mogelijk van drukke verkeersaders weg te houden. We duiken onderaf nog meer de weidse akkers in, langs een heus grenspad aan de zwart-witte markeringspalen te zien. Bereiken zo Retranchement en de rustpost in een tentje op een gemaaid grasland. Het is er behoorlijk druk, we vinden een paar stoelen bij Rudy & Rik (Bornem).

De 30 km heeft er een lange omzwerving van zo’n 13 km voor de boeg. Een schelpenpaadje, ons welbekend, loodst ons langs een kanaal de ‘seaside’ tegemoet. Kort klimmetje na een brugje en daar ligt de Zwinmonding is zijn volle glorie. Het is extreem laag tij en er zijn nauwelijks vogels te bespeuren. Zal wel aan het broedseizoen liggen, denken we dan. Hoog boven het prachtige biotoop wandelen vinden wij nog altijd uniek. We stappen tot Cadzand-bad en gaan er de zeelijn volgen tot vrijwel voorbij de bebouwing. In de verte blinken de torens van Vlissingen en liggen een paar zeeschepen voor anker. Moeten terug de polder in richting Cadzand-dorp. We worden over een fietspad tot bij windmolen ‘Nooit Gedacht’ gebracht. Pauzeren op het terras van cafeetje ‘In De Buitenlust – 1909’. Zijn er haast moederziel alleen. Vinden het intussen onwaarschijnlijk hoe meerdere wandelaars rechtdoor lopen bij het kruispunt, het naar onze smaak duidelijk neergezette ‘rustpost’ bord straal voorbij lopend.

Wandelen na de verfrissing even richting dorp en vervolgens door een woonwijk van recente signatuur. Maar dan gaat het rechttoe, rechtaan opnieuw de polder in over hoofdzakelijk grintpaden. Opvallend veel ontluikende biet in de zandgrond. Waar het even kan duikt de parkoersbouwer een natuurgebiedje en dus een graspad in. Het zal ons afzetten bij een merkwaardig slanke molen in Retranchement. De laatste pauze wenkt in een haast verlaten rustpost.

Mogen de Wallenroute volgen nu, rondom het dorp en aanvankelijk over grintpaadjes. Bebloemde struiken geuren er heerlijk. Killedijk wordt puur beton tot Fort Berchem dat verwijst naar Spaanse Linies uit vroegere tijden. Er rest niets meer van dan een grasheuvel omringd door een gracht. Zeedijk, zegt het naambord, ook uit vervlogen tijden waarschijnlijk, want nu een landelijk fietspad, wel kaarsrecht. Hij zet ons af bij de brede Provinciale weg en de Zwinbrug uit 1952. Een laatste slingerpad door de akkers, zijn tekening doet ook denken aan vroegere wallen. We hebben de finish bereikt. Lopen gelijk door, de stad in en zijn drukke winkelstraten, op zoek naar een terras dicht bij de bushalte. Bezondigen ons ruim een uur aan ‘mensen kijken’ met opvallend veel honden in buggy’s. Het lijkt een nieuwe rage te zijn. Reizen tevreden terug af naar het binnenland. Was misschien een tocht met twee gezichten, wallen en polder, maar de organisatie haalde uit het landschap wat er in zat, een hele verdienste toch. 

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/030520...

       

21:09 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zeeland, -s

02-05-14

26.04.2014 Scherpenheuveltocht van de Bosgeuzen

Een blik op het openbaar vervoer en zijn aanbod van dit weekend dwingt ons de wandelplannen te wijzigen. Het is lang geleden en we hebben er beiden zin in, lopen een deel van de Scherpenheuveltocht die de Bosgeuzen elk jaar inrichten. Met de trein tot Bouwel duurt nauwelijks een halfuur vanaf Antwerpen-Berchem, zelfs met omleiding. Dus zijn we nog maar een uurtje weg van thuis als we naar de start wandelen, gelegen in een cafeetje onderaf de autobaan bij Grobbendonk. Tonia, Eddy & gezellen zijn dan al onderweg.

Na de koffie maken ook wij rechtsomkeer terug voorbij De Lindekens en dan de bosstrookjes in van de Kempense Heuvelrug, zand en sparren dus. Aan de overkant van de spoorlijn even wat tarmac maar vervolgens een graspad aan de bosrand, een GR route volgend. De landelijke omgeving verderop geurt nadrukkelijk naar ‘beer’, de boer is druk in de weer. Bij de Kapelstraat blijken we intussen al in Herenthout aanbeland te zijn. We gaan er de steenweg volgen richting waterachtige grens van Noorderwijk & Morkhoven. Waden nu door akkers met koren in de aren al was het al juni. De natuur doet gek dit jaar. Na een kleine twee uur wandelen pauzeren we een eerste keer in het Schedelhof, letterlijk te nemen want een museum van dierlijke schedels. Toch wel iets speciaals dit.

We vervolgen onze weg langs paardenweiden. Bertheide noemen de tarmacjes die we doorkruisen tot een waterzuivering. Opvallend toch hoe de paardenbloem nu al uitgebloeid is en in de witte pluisbol staat. Langs velden met opschietende gewassen  stappen we richting een landdijk. De Spoorwegstraat is intussen een fietspad tussen bomenrijen geworden. Bij het opsnuiven van nog meer landelijke geuren kiezen we voor de Neerstraat en verderop de Oude Zoerlebaan. Rechtdoor tarmacjes waar Linda het even moeilijk mee heeft want ze zit in een dipje. De verlossing van café De Lindeboom in Zoerle-Parwijs komt dan ook niks te vroeg. Koffie zwart, bestel ik aan de toog. Kan niet anders meneer zegt de garçon, wij hebben geen witte …

Na de zwarte stappen we door het dorp richting café De Kruk en dan het fietspad richting Herselt op tot even voorbij de Nete en De Snepkens. Een breed grintpad stuurt ons rechttoe naar Het Rot en de bewoning van Herselt. Door hooiland dat net wordt binnen gehaald gaat het dan naar de Kapittelberg. Betonbaantjes loodsen ons verder naar Vorstheide en zijn bossen, Varenwinkel ook. Het bekende natte stukje en we zijn bij de kerk van Wolfsdonk. Het cafeetje van de oude uitbaatster staat er te verkommeren, wij doen even verderop een terrasje.

De laatste etappe begint met een afwisseling van bewoning en sparrenbosjes. Even een eerste heuvel op en we mogen chalets bewonderen. Testeltse kerkwegen loodsen ons naar zijn centrum. Het zwerk wordt grijs als we de zandstenen dorpskerk rechts laten liggen. Moeten spoorbaan en Demer over om richting Spellehut te stappen. Duiken er een holle, klimmende weg in naar de Wezelbaan en nog meer buitenverblijven. Bij een open plek komt de basiliek in zicht. Wij weten dat het hier, tussen Zichem en Keiberg nog behoorlijk ‘potig’ kan zijn. De parkoersbouwer spaart ons echter, het is vrij makkelijk lopen tot het centrum van Scherpenheuvel. Even langs de befaamde ‘kraampjes’ en we kunnen uitrusten in de binnenkoer van De Pelgrim.

Onze terugreis verloopt niet vlekkeloos. De bus heeft net te veel vertraging om in Diest de trein te halen. We pikken dan maar een frietje mee. Reizen met de trein doen we over Aarschot, Leuven en Mechelen, een omleiding waarvan ze in Antwerpen geen flauw benul hadden ! Tja, we leven in de eeuw van de communicatie …

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/260420...

29-01-14

26.01.2014 Olympic Deurne te Sint-Job-in-'t-Goor

Ik heb weer een emotioneel loodzware week achter de rug. Op het werk heeft de muis de kater er toe gedwongen haar schriftelijk vrij spel te geven over zijn poes. Het klinkt hilarisch maar de realiteit is het heel wat minder. Wanneer het privé leven van de directie verweven geraakt met het beroepsleven gebeuren er heel onprofessionele dingen. Zaterdag ging Linda alleen een toertje wandelen door het Rivierenland. Ik moest samen met de maatjes afscheid nemen van de oprichtster van ons dagelijks treinclubje. Ghislaine werd 56 jaar en dan geveld in een ongelijke strijd tegen de gevreesde ziekte van deze tijd. Intriest om zo afscheid te moeten nemen van een immer vrolijk dametje.

Maar zie, vandaag ben ik weer paraat, zei het dan snipverkouden (dat ook nog !). Een groepje van een tiental wandelaars wacht op de Antwerpse Rooseveltplaats tot bus 600 er klaar voor is. De meesten komen van ‘euver ’t woater’, Patje Kloek en wijzelf vertegenwoordigen de Antwerpse provincie. Vragen aan de buschauffeur een seintje te geven bij halte Sint-Job Kruispunt. Zo’n 1700 meter gaat het dan in groep linea recta tot het Goorhof en de kleine, knusse startzaal waar Olympic Deurne ons vandaag uitnodigt. Herman is ook al present, nam een bus vroeger en neemt ruim zijn tijd om te starten. Nog aan het verteren van het clubfeest gisteren ?

Het parkoers van de 30 km is verdeeld in twee lussen. We pikken eerst het kleintje mee van 7 km. Heel bekend terrein meteen met de bossen van De Poppelaer, achter de gebouwen van Kristus Koning. De paadjes liggen er erg nattig, modderig bij. Nochtans kunnen we vrijwel overal handig rond de plassen laveren. Halfopen terrein vervolgens met heel wat paardenweiden. Ook het zwerk trekt half open, het wordt vast een aangename wandeldag. Het parkoers loodst ons voorbij een blauw beschilderde kapel, over slingerpaadjes langs rododendrons ook. Een vennetje ligt er roerloos bij, er is geen zuchtje wind. Dwars door de vele gebouwen van scholengemeenschap Kristus Koning lopen we terug nar de start voor ons koffietje of tas soep.

De grote lus vatten we aan bij een fris windje. Gaan prachtige dreven lopen dwars door en rond het lokale golfterrein. Zelfs in de winter komt menigeen hier een balletje slaan. En vriendelijke goedemorgen kan er meestal ook af. Sportmensen onder elkaar dus. Na een volgend modderpaadje komen we bij het antitank kanaal uit. De 30 km loopt een extraatje rond het bruine stilstaande water en zijn bunkers. Van de overkant roept ‘Hollander’ Jerome een vriendelijke goedemorgen. Bij de beroemde kolonie haantjes komen alle afstanden terug samen. We flaneren door een prachtige dreef richting weelderige bebouwing van ’s Gravenwezel. Nog een ommetje door een bosje met BLOSO parkoers, de rustpost wenkt. Het is binnen veel te druk en te warm. Wij doen zowaar een terrasje.

Zijn halfweg onze 31 km en hebben nu een lus van 8,4 km voor de boeg. Een kasseitje zet ons af in het dorpscentrum. We moeten aanvankelijk wat huisjes en villa’s lopen maar daar komt dra verandering in. Een eerste dreefje met heel wat klimop loodst ons naar een steenweg. Aan zijn overkant wacht een winters bos. Prachtige beuken flankeren een moderne kasteel constructie. We dwalen verder door het immer groen van hoog opgeschoten rododendrons. Villa’s kijken dan, langs de Boterlaarbaan. Kwestie van wat variatie in het parkoers te brengen. Het Schildewandelpad ligt er prachtig bij. Rechts weilanden en woningen als achtergrond. Links een donkere gracht en opnieuw die rododendrons, zo massaal aanwezig ten noorden van Antwerpen. We worden afgezet bij een pracht van een kasteel in gele kleur en met heel wat franjes en diverse torens. Mooi toch hoe we hier vandaag weer een inktvlekje op onze wandelkaart opvullen. Stille straatjes en achterafjes voeren ons terug naar de nu wat rustiger controlepost. Zijn we dan een beetje moe, we genieten wel van het verrassende in deze wandeling.

De terugtocht brengt ons aanvankelijk langs bekend terrein. Het merkwaardige kerkhof van de nonnetjes en de hun kloostergebouwen. De Botermelkbaan over de Kleine Schijn in Schoten. Het tarmacje door het groen en de vele paardenweiden, hier liepen we vaker. Stilaan komt een regenzone opzetten terwijl wij dieper de bossen in mogen langs de Krommedreef. We sluiten het groen af met een vettig paadje tussen de rododendrons. Vanaf een voetbalterrein resten ons enkel nog wat straatjes tot de finish. Raken bij ons Duvelken aan de praat met … mensen van ‘euver ’t woater’ waaronder één van de parkoersbouwers. Het één verklaart het ander. We kunnen hen naar waarheid vertellen dat wij van deze tocht genoten hebben. Olympic Deurne is ons dan wat minder bekend, ze hebben ons binnen het halve jaar al twee keer verrast met mooi uitgebalanceerde parkoersen en een prima verzorging. Met Rudolph (rendier) en zijn maatje vatten we de terugreis aan. Linda valt zowaar  in slaap op de bus. De reis naar Hemiksem verloopt vlotjes. We zijn weer blij erbij geweest te zijn. Volgende week wachten de klassiekers in Olen en Hemiksem.       

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/260120...

21:24 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -s

22-01-14

18.01.2014 VOS Schaffen

Marketeers lijken neergestreken op de wandelwereld. VOS Schaffen presenteert de 1e Hugo Bonnyns tocht. Onze immer charmante super wandelaar ontvangt zijn gasten met open armen en gulle lach. En of de wandelwereld hem waardeert ! Met meer dan 2.000 zijn we om hem te feliciteren en ook wel te bedanken voor die vele leuke uren en jaren die we allemaal met hem samen doorbrachten. Eén man ontbreekt er in het rijtje, Jefke was er niet in Berchem Statie, zou ie ziek zijn ? Het is een tocht die hij voor geen geld ter wereld wou missen. Wordt vast en zeker vervolgd.

Krijgen Rik uit Bornem als treinmaatje en vanaf Aarschot een Scherpenheuvelganger uit Beernem wiens kleren nog nooit een wasmachine hebben gezien. Maar hij is vriendelijk en dat scheelt hem een hele slok op de borrel. Stappen bij wijze van opwarming langs ’t Schunaar van Diest station richting startzaal. Het is er inderdaad berendruk. Voor mij als vroeger bestuurslid natuurlijk nog erger. Ik ken er zowat iedereen en laat mij domineren door de toeloop. Martin zit op ons te wachten in een hoekje en bekijkt het gebeuren met een monkellachje. Finaal raken wij toch aan de koffie en zelfs op pad. De 30 km krijgt een lusje van zo’n anderhalf uur rondom de startzaal aangeboden. We trekken de weidse velden in met prachtige vergezichten. Koolzaad staat langzaam te vergaan, natuurlijke meststof. De zon is van de partij, vinken zetten alle zeilen bij en zingen hun mooiste liedje. Heerlijk wandelen is dit, het lijkt haast prille lente. We duiken een bos in met zijn diep ingesneden holle wegen en rotsen van ijzerzandsteen. René Smets wordt onze gezel. Moet wat calorietjes kwijt alvorens vanavond de voetjes onder tafel te steken in Diepenbeek. Voorbij het voetbalterrein van Kelberg wandelen we langs een groots bemeten zone zonnepanelen en vervolgens door een bomenkwekerij. Een aantal exemplaren worden vakkundig uitgegraven en verpakt in linnen, klaar voor transport naar hun finale bestemming.

Het is nog steeds berendruk in de startzaal, ik verdwaal haast tussen de bekende wandelaars. Maar toch geraken we weer op pad. Traditiegetrouw volgen we de Postbaan tot de bossen van Hezerheide. Spar vormt hier de hoofdmoot. We wandelen netjes de heuvel over tot aan de Zwarte Beek. Moeten vervolgens richting drukke spoorbaan en verderop naar het centrum van Zelem. Ook hier is het rustpunt te klein voor de toeloop aan stappers. We versieren een plaatsje op het podium. Moeten opnieuw een ruime lus maken. Passeren in de eerste honderden meter de Donkelhoeve, wereldberoemd in Vlaanderen dankzij Wij Heren van Zichem. Gaan dan tarmacjes lopen langs de Sint-Jansberg en duiken bij Linkhout onder een drukke baan door. Nog wat achterafjes en we mogen heerlijk slingeren door weer een ander sparrenbos. Terug onder de steenweg door, er langs en dan onverhard langs weilanden en bosjes richting spoor. Linda en ik hebben zoiets van, dit is anders dan anders.

Het is al wat rustiger bij de rustpost al ken ik er nog steeds heel wat wandelaars. Na de koffie stappen we langs kerk en kiosk de Pastorietuin in en terug naar de Zwarte Beek. Een breed zandpad loodst ons langs Hezerheide. Moeten wat straatjes lopen en zelfs een klimmetje verwerken om bij een boomkwekerij te geraken. Even wat ploeteren door de zware grond en vervolgens genieten van een heerlijk vergezicht met de Schaffense vliegplein en tot voorbij Tessenderlo. Opnieuw hebben we het gevoel van … dit is nieuw. Nog wat, ons onbekende, achterafjes , een leuke holle weg, we zijn weer bij de Postbaan. Even verder lonkt de eindmeet en den Duvel. Ik interpelleer onze gastheer over het parkoers. Kris en ik zeg ie zachtjes. Tja, goede wijn behoeft geen krans, we hadden onderweg al een vermoeden.

Martin brengt ons naar het station in Diest. Onderweg pikken we Herman op. Moeten hollen tot de trein naar Antwerpen. Onze vriend, met wapperende lokken, valt haast op de schoot van de dame naast hem. Wij kunnen onze lach nauwelijks onderdrukken … een mooier voorbeeld van ‘la belle et la bête’ maakten wij zelden mee ! We stellen de chique Madame gerust, Herman is best wel een lieve kerel. Toch kiest ze het zekere voor het onzekere en verhuist naar een vrij bankje in Aarschot. Tja, een wandelaar maakt wat mee …  

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/180120...

 

21:24 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -s