30-10-17

28.10.2017 De Ravelse Wandelaars

Wij raken deze ochtend zonder incidenten door de Antwerpse Brederodestraat, wat geen vanzelfsprekend gegeven is dezer dagen. Aan het kouwelijke station van Turnhout staan een tiental wandelaars te wachten op de bus richting Tilburg. Met een tiental minuten vertraging vertrekken we richting Ravels en zijn Lange Afstand Tippelaars ook wel in het wandelgild bekend als ‘bij Leo’. Het is erg druk in het schooltje de Zonnewijzer. De stoere meiden en knapen van de marathon hebben er al een gesmaakte 17 kilometer opzitten.

Wij kiezen voor 28 kilometer en gaan meteen op pad. Een eerste zandwegel door kale akkers loodst ons de bossen in van het Ravelse Kamp. Zoals we dat van onze gastheer gewend zijn stappen we langs heerlijke slingerpaadjes. De herfst zorgt voor een prachtig kleurenpallet. We passeren een groot ven en vervolgen langs brede half verharde paden. In de open ruimte wordt maïs geoogst. Keer ne kier were doen we langs het ven van daarstraks en het zoveelste kleurenpallet. Een parallelle zandweg aan de eerste wandelmeters van de ochtend en pauze in de Zonnewijzer.

Na de westelijke lus lopen we nu oostwaarts. Strookje langs de lokale vaart en vervolgens weer de bossen in kuierend over brede paden tot het toch wel imposante Kesseven. Heraangelegd in 2012 weet Leo te informeren. Ik herinner mij inderdaad hier de streek-gr der Kempen gevolgd te hebben toen er nog geen water in de zandvlakte stond. We draaien weg van de plas, stappen langs hooi- en graasland, een aspergeveld ook. Halfopen terrein waar de mens heeft ingegrepen om leidingen in de grond te stoppen. De natuur neemt de bovengrond terug over met een aanwas van heide en verkleurend pijpenstrootje. Er volgt moerassig terrein met heel wat jonge berk. Passeren het Zwart Goorven en ritselen verder door een tapijt van gevallen blad tot de rustpost van het Boswachtershuisje. Leuke originele pauze en we doen zelfs een fris terrasje bij een warm kopje koffie.

Ik ben te traag vandaag, beslis een gepland extraatje van 4,7 kilometer niet te wandelen. Korte babbel met clubmaatjes Chantal & Jack en we wenden de steven. Duiken opnieuw de bossen in genietend van kleur al stappend over brede graspaden. Lokale jeugdbewegingen versieren de omgeving met Halloween figuren. We slingeren ons een weggetje naar de volgende rustpost zijnde het Boshuis van Natuurpunt. Gaan er Jacqueline en Chris D. achterna voor een lusje van 5,7 km. Mogen opnieuw waden door een dik tapijt van eikenblaren tot het Miezerige Paadje bij het Kesseven.  Miezerig is het alleszins niet, het bloost met rode kaken van het felgekleurde eikenblad, een schitterend tijdelijk herfstbiotoop. Lange dreven dan, breed uitgesponnen tussen muren van den en spar. Het is echt genieten bij een overigens grijze dag tot we terug bij Natuurpunt aankomen.

Korte babbel met Tiny & Dany die het rondje nog te goed hebben. Lopen op een drafje de laatste paar kilometer tot de finish. Zijn net op tijd terug binnen voor het zwerk opengaat. Genieten van ons wandelaarsdrankje met de clubmaatjes van dienst en plannen de bus van 17:41. Krisje voegt zich bij ons, zij heeft alsnog de marathon afgehaspeld. Busje komt zo, busje komt zo … busje komt niet ! Na 20 minuten in de kouwelijke, natte valavond geef ik het op. Loop terug naar de startzaal met de vraag of iemand ons naar het station van Turnhout kan brengen. De volgende bus gaat inderdaad pas omstreeks 18:41. Een vriendelijke helper staat meteen paraat en een kwartiertje later kunnen wij nog een pintje drinken in een warm café bij het station. Finaal zullen wij pas omstreeks 22:00 terug in Hemiksem zijn. Hartelijk dank aan Leo voor de prachtige tocht in voor ons vrijwel onontgonnen gebied en aan de vriendelijke helper voor de gewaardeerde lift.     

FOTOREEKS

19:40 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

23-10-17

21.10.2017 wsc Langdorp te Rillaar

Op mijn vraag naar het adres van rustpost Bergvijver weet voorzitter Fons haarfijn uit te leggen dat het wandelparkoers van de dag op 500 meter van station Aarschot passeert. De service van de Pinguïns is intussen bij ons legendarisch geworden. Om 08:35 op pad dus in het kletsnatte Aarschot en een eerste pijltje om de hoek van de Albertlaan. Rustpost Berg-Vijver en met die berg beginnen we. Hoog in de lucht grijze vogels zakkend naar het veilige nest in Zaventem. Wij gaan klimmen langs beetje gladde trappen van ijzerzandsteen. Paar straten en dan een schat van een holle weg die ons afzet bij de ringweg rond Aarschot. Lopen weg van de drukke verkeersader en wandelen door bosjes en hooiland richting autostrade A2. Na een uurtje stappen bereiken we rustpost Ter Klasse, een gezellig modern zaaltje. Kennen hier uiteraard veel volk met Leuvenaar Marc en de Bonyntjes op kop. Van de Vijver overigens geen spoor te bekennen. Vervolgen onze weg door halfopen terrein tot de ook al drukke steenweg die naar Scherpenheuvel voert. Als haasjes naar de overkant en wat tarmacjes lopen door het Meyerveld, een aantal voetwegen ook. Stilaan vlakker terrein en open veld, kalende akkers en een boomkwekerij. Langs het slingerende riviertje bij ’t Roth stappen we Rillaar binnen en de startzaal. Komen er Lutgart tegen zonder Erwin die van een liesbreuk herstelt. Het gaat je goed makker ! Krijgen ook verhalen te horen dat de wandelaars de rustpost in Bergvijver missen. Snappen we even niet.

Hebben een ruime lokale lus van 8,7 km voor de boeg. Bij een intussen zonnig weertje een lange klim tot de Omloopweg. Kunnen meteen genieten van prachtige vergezichten wandelend over de Saffraenberg. Stappen richting A2 en krijgen aan zijn overkant schitterende bospaden cadeau. Het Tienbunderbos oogt prachtig in zijn veelkleurige herfsttooi. Heerlijk wandelen is dit ! Duiken onder de A2 door en klimmen een heuvel op. Opnieuw een magistraal vergezicht met de bijzondere kerktoren van Rillaar op de voorgrond. Heerlijk genieten dus terwijl we zachtjes zakken tot de startzaal, onze rustpost. Hilarisch moment met Marc. Ik merk op dat ik hen steeds zittend ontmoet waarop hij gevat antwoord : het beste moment van een wandeling is als je zit !

Na een Duvels genoegen terug op pad. Parallelle klim met daarstraks, nu langs de Molenstraat en dan genieten van geurend koolzaad in bloei. Dwars door een akker, we volgen de Kapelkerkvoetweg. Mooie holle wegen, langs maïsvelden ook. Een laatste holle weg door een bosje, de Vlietstraat. Rustig binnenlopen voor een laatste drankje in Bergvijver. Wij houden de aankomende wandelaars in het oog en zien inderdaad de helft gewoon doorlopen, de rustpost voorbij. Bespreken het gegeven met voorzitter Fons en snappen niet waarom de stappers de grote banner met het woord Welkom en het pinguïnsymbool negeren. Een wandelaar uit Herentals brengt het antwoord aan : het bordje ‘rustpost op 100 meter’ ontbreekt ! Wandelaars zijn gewoontedieren.

Onze laatste loodjes dan. Heerlijk op en neer door het bos van Leiberg tot we aan het sportcomplex Demervallei uitkomen. Dan flirten met de snel vliedende Demer door het stadspark tot de Hertogenmolens. Onze opdracht zit er op. We missen net het boemeltje naar Antwerpen en de volgende trein is afgeschaft. Klein uurtje pauze in het donkere stationsbuffet. Tussendoor komt de afgeschafte trein toch nog voorbij maar we redden het niet tot perron 2. De NMBS op zijn smalst kan onze pret niet drukken. Was een leuke dag Fons en zijn maatjes.

FOTOREEKS

19:09 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -r

06-09-17

05.09.2017 Wandel Mee Ruisbroek

10,8 km geeft Google Maps aan tot de startlocatie van de Klein-Brabantse wandeltocht van de dag. Vermits er ter plaatse slechts 18 km aangeboden wordt en de 50 km van Schelle goed verteerd lijkt waag ik het er op. Iets na negenen op pad, ja opnieuw langs de scheve kerktoren van Schelle en de Tolhuisstraat. Na een klein uurtje wandelen een eerste pauze op het veerbootje. De schipper doet er een sappig verhaal over een mislukt huwelijk met een Dominicaanse schone. Oep z’n Aantwaarps klinkt dat nog saignanter. Aan de overkant stap ik langs de zeesluis van Wintam waar druk versast wordt, van grote coaster tot minuscule zeilboot. Dan langs het zeekanaal richting Boom. Ik vind er niet minder dan drie vergeten pijlen van Kadee, ze gaan in de rugzak. Bij het pompstation van de Vliet, tussen Eikevliet en Ruisbroek de eerste stappers. Ik sluit aan en wordt bijna onmiddellijk ingelopen door clubmaatje Chantal. Blijkt er ook behoefte aan te hebben de beentjes te strekken na een wandelloos weekend. We lopen samen langs die prachtige diepliggende Vliet richting Ruisbroek dorp en de startlocatie. Blijkt zowat de helft van de 6 km lus te zijn.

Chantal is aan een hapje eten toe en we vertrekken daarna samen voor de volgende 8 km. Een vluchtige blik op de parkoerstekening doet mij een bloemkolenlus vrezen maar niks zal minder waar blijken te zijn. Geeft mijn maatje de kans mij er naar het einde ervan lekker ‘door te sleuren’, moet kunnen. Niks te groenten dus maar voorbij de spoorweg puur natuur door het natte domein Zielebeek, een pareltje. Even langs een in onbruik geraakt zijn strookje spoor en dan tegendraads kantoorslaafjes op de wandel tijdens hun middagpauze. Nauwelijks straten maar wel nog een stukje groen door het Hof van Coolhem. Heel leuke wandeltocht en dat beamen vele bekenden waaronder Peter, Jacqueline en Sigrid. Drankje nuttigen met Chantal, zij keert Druifwaarts en ik begin aan de 4 km. Opnieuw naar de spoorbaan en even pauze want ben met al dat babbelen vergeten eten. Volg een uitgelaten meute lagereschoolkinderen tot de Grot en bidweg van Zielebeek. Ben daarna moederziel alleen, stappend door stille straten en steegjes tot het station. Ondanks het donkere zwerk met af en toe wat muggenpis is het behoorlijk warm, zo’n 23°C. Laatste pauze in de kantine van de American Football. Patje Kloek zet het op een lopen, kan nog net de trein van 16:00 halen.

Ik doe het rustig aan door de wijk Kaardijk en zijn graspaadjes achteraf. Stap richting zeekanaal ter hoogte van Hellegat maar ook weer net niet. Wordt een private weg ingestuurd, een graspad door nat gebied en dus met weelderig bloeiende orchis. Kom zo terug bij het pompstation van de Vliet. Bootjes kijken vanop de dijk, een rustig bankje opzoekend heerlijk in het zonnetje. Ik doe er verdorie bijna twee uur over tot de veerpont. Ben moe, vorder aan een slakkengangetje. Tijdens de klim naar Heimisse vragen twee negers mij de weg naar de Antwerpse Steenweg. Ze staan verdorie in de juiste straat ! Duwen een smartphone in mijn pollen want zij praten geen Nederlands en de man aan de lijn geen Engels. Ik leg uit waar we exact staan, bij een postkantoor. In die straat is er geen postkantoor zegt de man verbaasd ! Blijkt dat hij dezelfde straatnaam bedoelt maar in … Sint-Niklaas !! Grappig einde van een best wel aangename wandeldag.

FOTOREEKS

20:28 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

22-05-17

18.05.2017 GR12 van Rivierenhof naar Kessel-Statie

Ik heb de smaak van het GR wandelen terug te pakken. Vandaag loop ik een stukje van nummer 12 zoals ik al deed in oktober 2010 ! Stap bij het Rivierenhof van de bus en pik meteen de eerste rood-witte markering op. Bij een miezerig weertje wandel ik door het prachtige park, langs laantjes van statige beuk, slingerpaadjes tussen bloeiende rododendrons en waterpartijen. Jonge konijntjes dartelen over een grasperk bij riviertje ’t Schijn. Ik verlaat park en stad langs de korfbalterreinen van Catba. Betonpaadjes die er nog maar een paar jaar liggen loodsen mij langs volkstuintjes en moerassige watertjes. Moet nog een drukke baan over en wandel dan naar de rust van Fort 2. Een kwartslag rond deze waters en ik volg een landelijk pad richting Wommelgem. Een groene specht vlucht schichtig weg de beschutting van de bomen in. Is mijn tweede exemplaar al binnen de twee dagen tijd. Vanaf Ternesse loop ik de woonkern van Wommelgem binnen. Bij het kerkhof zijn de markeringen niet optimaal, eentje wijst zelfs in de verkeerde richting. Maar ik ken er de weg naar de imposante kerk. Om de bewoning terug te verlaten is de markering wel perfect, al is het dan door recente wijken. Wandel opnieuw door de groene Kempen, ontluikend maïs en weilanden, een klein bosje zelfs. Hoog in de bomen een dartel eekhoorntje dat vliegensvlug tegen een berk opklimt. Er wacht mij een prachtige, deels natte bosstrook, Zevenbergen. Fluitenkruid zoomt  weelderig de paden af, in een weiland een zee van boterbloempjes. Ik passeer het gelijknamige kasteel en stap langs zijn dreef naar het centrum van Ranst. Hoog tijd voor een pauze en een boterham.

Kerkwegels loodsen mij de dorpskern weer uit, de Donkere Weg stuurt mij de landerijen in. Vroegere serres zijn omgebouwd tot staanplaats voor een paar honderd caravans. Een tarmacje stuurt mij langs een grote plantage fruitbomen. De autobaan is niet ver af maar toch is zijn geluid getemperd. Maas & Moor noemt het hier. Ik stap door een kort strookje beukenbos en mag dan warempel zo maar over de links & greens van een golfterrein lopen. Is blijkbaar een openbare weg. Ben ik overdonderd door het gebodene, inclusief kasteel? Feit is dat ik niet meer op de markeringen let en mijn eigengereide weg ga langs een prachtige dreef van gewone en rode beuk. Bij een kerkwegel zit ik terug op het juiste spoor, kan pauzeren bij de kerk van Broechem.

Het is opletten om de volgende juiste kerkwegel te vinden. Deze keer ben ik echter voorbereid en ken enkele regels van de tekst uit het hoofd. Buiten het dorp meteen graspaden en ik wandel letterlijk tussen de perelaars. Er lijken mij vrij weinig vruchtjes op de bomen te hangen. Amaai onze portemonnee in de herfst ! Kom aan bij de kerk van Emblem. Ben snel het dorp weer uit en wordt over het Netekanaal en de Kleine Nete geloodst. Mag flaneren langs de oever van de bruine rivier en neem er een fruitpauze. Nog een vijftal kilometer te gaan. Loop weg van het water over groene tarmacjes in Vogelzang en dit laatste is vandaag letterlijk te nemen. Mag dan heerlijk flaneren op de Kesselse Heide. Zanderige paden, berk en spar, prachtige open plekken met rustende heide, heerlijk. Aan de overkant van een drukke spoorbaan stap ik langs het fort van Kessel en dan gaat het linea recta naar het station. Weet er twee cafeetjes waar ze wandelaarsdrankjes serveren. Zit er gans alleen op een terras, treintje komt zo …

FOTOREEKS

22:24 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gr12, -r, -k

02-05-17

01.05.2017 Kleitrappers te Rumst

Ik zit met een ei. De laatste tijd steekt telkens hetzelfde gerucht weer de kop op bij de vele wandelvrienden. Wandelsport Vlaanderen zou de lidgelden voor 2018 met 100 à 150 % optrekken ! Ik hoop van harte dat dit gerucht op een kwakkel berust en dat de dames en heren in Maldegem en Hasselt de essentie van de wandelsport in het vaandel voeren zijnde : een goedkope en gezonde ontspanning voor de meestal wat oudere Vlaming.

Met die bedenking in het achterhoofd gaan wij vandaag op stap. 3,5 km tot de Boomse steenweg en dan met bus 500 richting Mechelen. ’t Hofke van Lachenen op de Mechelsesteenweg bij Walem is ‘the place to be’. Aan de inschrijftafel een paar maatjes uit een vorig leven, medereizigers toen ik nog tot de werkende klasse behoorde. Euraudaxer Kim ook, fris en monter. Ook vandaag oogt het parkoers anders dan anders. Richting Duffel is vervangen door richting Waarloos. We zijn benieuwd.

Vanaf de Lazaruskapel gaat het meteen naar de mooie dreef Kapellenlei. Babbel met Louis Goossens terwijl wij de woeste natuur van de Oude Nete Arm in duiken. Raken even aan de vijver en het park van Rumst en stappen dan de blauwe Netebrug over. In de verte staat de Mechelse Romboutstoren stoer tegen de horizon. Wij gaan opnieuw onderaf de waterweg, puur natuur tot de Spildoornvijver, Mechelen Noord. De 30 km krijgt een extraatje aangeboden. Eerst langs de plas en vervolgens door een schitterend biotoop langs een gracht, denkelijk stilstaand water. We pikken de kortere afstanden terug op bij een kapel en stomen samen door naar de eerste rustpost in Walem. Een pareltje, deze eerste 8,7 km.

De bossen van abdij Roosendael komen nu aan bod gevolgd door de Beukendreef en zijn villa’s. Een ommetje over het graspad rond de plas van het Duffelse Fort mag natuurlijk niet ontbreken. Pauze bij Natuurpunt in de Mosterdpot. De Gageleer vindt er vlot afname. Ook Jacqueline laat zich het Kempens blondje smaken. Terugweg naar Walem dan. Door de Mosterdpot met zijn ondergroei van meiklokjes en jonge varens. Pinguïn François en zijn vrouwtje zullen zich deze uitstap vast niet berouwen. We wandelen verder langs een gracht van de Fermerijbeemden, deze tijd van het jaar nog zonder muggen. De Netedijk komt uiteraard ook opnieuw aan bod. Duiken een laatste keer domein Roosendael in tot bij de visvijver en stomen dan tot de laatste rust.

Alle afstanden zijn op minder dan 2 km van de finish behalve de 26 km. Stappen met z’n allen wel samen de Walembrug over maar 100 meter van de eindmeet trekken wij weer weg. Zijn verlekkerd op wat komen gaan. Eerst rustig tarmacje lopen door de Lazarusstraat tot Notmeir en dan … de Oude Sporwegberm. Een smalle strook puur natuur die er dit jaar droog bij ligt. Kievit en Koekoek zingen hun hoogste lied op de maat van ‘trommelaar’ specht. In de regenpoeltjes is het nog stil, te koud voor Kermit. Ons pad is bezaaid met hindernissen, recent omgewaaide bomen en dikke takken. Allerhande bloempjes in het gras zorgen voor kleur. Voorwaar de ‘moment suprème’ van deze tocht. Net voor Waarloos keren we op onze stappen terug. Gewoon tarmacjes lopen tot de finish. De Keizerenberg naar beneden tussen verspreide woningen en weilanden. Langs de Doornlaarlei en zijn groenten serres tot de Mechelse steenweg. Onze tocht zit er bijna op, koning Duvel laat zich smaken. Op bus 500 mijmeren we na, dit was weer een leuk wandelweekend met een prachtige afsluiter vandaag. Het nakende programma voorziet De Klinge (donderdag), Sluis (zaterdag) en Katelijne (zondag). Tot dan …

FOTOREEKS 

 

20:08 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

23-01-17

21.01.2017 Thor Roosendaal

De midweek tochten van Strijpen en Halen dien ik node aan mij te laten voorbijgaan. De twee ‘hobbyisten’ Wilfried en Patrick hadden besloten dat de talrijke medewerkers aan Beneluxwandelen eindelijk moesten krijgen waar ze recht op hadden zijnde hun eigen naam bij elke reportage. Het wordt een heroïsch gevecht met de informatica demonen dat we na een weekje zwoegen lijken gewonnen te hebben.

Terug naar het wandelen dus. Schaffen laten we even rusten, kiezen voor Hamont. De NMBS jaagt er ons weg. Werken aan het spoor verlengt onze enkele reistijd tot 4 uur. Op vrijdagavond komt Linda met Roosendaal aandraven. Slechts twee uur reizen en we zijn er ‘kinderen aan huis’. Patje Kloek denkt er ook zo over en het trio staat om 07:30 paraat voor de Amsterdammer. Treintje heeft 7 minuutjes vertraging en dus laten we het boemeltje over Essen met gerust gemoed vertrekken. 7 wordt 13, wordt 26 en tenslotte 40 minuten. Onze ‘Ollander’ komt aan een slakkengangetje spoor 23 binnen. Alle reizigers nemen opgelucht plaats. Even bijkomende vertraging voor enkele technische testen, och ja. Komt een lieftallige begeleidster vertellen dat de rit is afgeschaft maar de volgende trein AL over 20 minuten gaat. Juist ja, een uur na de beoogde en wij bijna vier uur onderweg net als voor Hamont !

Maar we verliezen er ons goed humeur niet bij. Stappen in de ochtendlijke kou door de vele ‘donken’ die Roosendaal rijk is tot het Thorhonk. Voorzitter Wil heel verbaast en vervolgens geamuseerd met ons verhaal. Ja wij mogen om 10:15 nog van wal steken voor 25 km wandelplezier. Door prachtige bosdreven langs Visdonk tot de Zundertseweg en zijn fietspad. Een specht timmert zich dapper een weg naar zijn ontbijt. De Roosendaalsebaan is onverhard tot de Rucphense bossen. We blijven aan zijn rand lopen door de Zeepestraat met uitzicht over weidse velden en de communicatie mastodont van Roosendaal. Wisselen verhard en half verhard af langs De Schietbaan en de Kromme Elleboog. De Postbaan en zijn verspreide hoeves loodst ons naar rustpost camping De Posthoorn. Hoog tijd voor een kom stevige snert.

Patje, met overspannen gewrichtsband, beperkt zich tot 17 km. Onder het goedkeurend oog van ‘baas’ Wil gaan wij voor de 25 km. Door het bos langs een kerkhofje en de ‘te’ luide decibels van een hondenschool richting Meerven. We zoeken de absolute rust van de heide op. Een eenmanspaadje stuurt ons door benenstrelende heideplanten en soms stekelig geel pijpenstrootje. De zon schittert aan een staalblauwe hemel, dit is het heus wandelparadijs. De parkoersmeester is een kenner en laat ons uitgebreid genieten van de winterse pracht. Er ligt her en der zowaar nog wat sneeuw. Terug de sparrenbossen in dan om een laatste keer te pauzeren bij De Posthoorn. Zoals verwacht zijn we bij de laatsten al sluiten we nauw aan bij een groepje voor ons.

De laatste loodjes dan. Over brede lanen een halve slag rond de camping en dan van die heerlijke slingerpaadjes tussen de sparren door. Opnieuw brede lanen in de omgeving van het Ossekopke. Fietspaden en onverhard netjes van elkaar gescheiden door wit gekalkte paaltjes. Eén keer twijfels bij een besneeuwd landschap, gewoon rechtdoor blijkt juist. Spar & den voeren de boventoon. Open plekken worden behoedzaam genomen wegens sneeuw en ijs. Het strookje heide mag uiteraard opnieuw niet ontbreken. Achtmaalsebaan en Nederheide is even wat tarmac tussen de hoeves door maar dra komen die mooie rechte lanen van Visdonk weer aan bod. Om onbekende reden gaat bij mij het licht uit. Ik slof mij door de laatste paar kilometer tot de atletiekpiste en het honk. We zijn netjes binnen de tijd ter aankomst.

Kunnen gezellig aansluiten bij de organisatie en mee genieten van een paar lekkere Leffe Trippel. Om 17:00 nemen we afscheid van onze gastheren (en dames). Hebben net als met Nieuwjaarsdag weer eens kunnen genieten van een prachtig parkoers, prima afpijling en de gezellige haast familiale sfeer. Wij hebben inderdaad niks gemerkt van de parkoerswijziging t.o.v. het tekstblad Wil, wij volgden ‘op zijn Belgisch’ de perfecte bepijling met papieren rechthoekjes en linten als herhaling. Oh ja, s ’avonds reden de treinen wel volgens het boekje.      

FOTOREEKS

 

21:51 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noord-brabant, -r

04-01-17

04.01.2016 Chatons Ronse

START TO WALK dus vandaag, al is het na Roosendaal en een eigen rondje Rupelstreek al mijn derde wandeling in 2017.

START THE NMBS is niet anders dan in 2016. Met twaalf minuten vertraging in Gent-St-Pieters aangekomen en geen splitsing van stellen in Oudenaarde. Gelukkig voor de wandelaars is de rit naar Kortrijk vervangen door bussen en rijdt het dieseltje meteen door naar Ronse. Vanaf dan prima groen bepijld door de Chatons tot startlocatie in de tribune van KSK Ronse.

START WITH BUBBLES, met een gratis glaasje verzachten de Chatons de uitgave van de wandelaar, in 2017 verhoogt naar € 2,00 per inschrijving met sticker.

START TO WALK dus met drie lusjes tussen de 7 en de 8 kilometer. Aanvankelijk nattig weer maar gaandeweg droger en soms zelfs even een blauwe planeet.

LUS 1 – KLIJPE (en niet Dergneau zoals aangegeven op de affiches van de organisatie). Even dwalen door een ambachtelijke zone en aan de overkant van een drukke baan de Oude Doorniksesteenweg op. Even verweerd asfalt en daarna lekker vettige ondergrond met talloze plassen. Toch vrij goed begaanbaar en vlak. Prachtig uitzicht trouwens over Klijpe en een beboste heuvel, het Muziekbos als ik het goed heb. De kerk van Klijpe daar gaan we naartoe over een golvend tarmacje. Terug de steenweg over en langs achterafjes van houten (paal)woningen richting winkelcentrum en terug naar onze tribune.

LUS 2 – DERGNEAU loopt eveneens langs de ambachtelijke zone en gaat dan zijn eigen weg over Malaise. Zo noemt het kronkelend asfalt door open, beetje guur aanvoelend terrein tot de grens met Arc-Wattripont en la province du Hainaut. Krijgen opnieuw ons strookje ‘vettig’ aangeboden langs een diep gracht. Recht vooruit een dorp op een heuvel met een stemmig kerkje op het rechter hoekje. Blijkt inderdaad Dergneau te zijn. Wij blijven op de rand van het dorp met een merkwaardige mengeling van haast vervallen, oude woningen en nieuwbouw. Typisch Wallonië eigenlijk. Via een anders slingertarmacje naar Saint-Sauveur en zo terug naar onze tribune.

Ik heb nog geen pauze genomen en ontwaar Rudy, de facteur van Hove, aan een tafeltje. Samen degusteren wij een Ronssischen Tripel, 8° en fruitiger dan Duvel. We trekken de rest van de dag samen op.

LUS 3  - DURENNE gaat een heel andere richting uit, naar de overkant van de Leuzesteenweg. Zal vrijwel uitsluitend uit tarmac bestaan dwars door Saint-Sauveur en langs de mini-étang de Durenne. Krijgen wel de ganse tijd prachtige, stevig heuvelende vergezichten aangeboden daar waar wij haast voortdurend op vlakke wegen lopen. Start to Walk weet je wel. We laten de tribune voor wat ze is en stappen naar het station waar we tijd hebben voor een heerlijk tweede lokale trippel. De terugreis verloopt verrassend vlot en zonder … verrassingen. Morgen trekken we in principe samen op in Bolderberg, nogmaals genietend van de € 10,00 shopping biljetten van de NMBS.    

FOTOREEKS

 

21:05 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -r

01-01-17

01.01.2017 Thor Roosendaal

Patje staat ons al op te wachten spoor 22 van Antwerpen-Centraal. Samen reizen we naar Roosendaal met de Amsterdammer van 07:45. Het is donker en koud als we het stationsplein verlaten. Hadden hulp nodig van NS-personeel om van het perron het station te betreden. De techniek liet het even afweten. We lopen één keer fout bij de Antwerpseweg zowaar, maar daarna feilloos door de vele ‘donken’ tot het Thor honk. Het is er lekker warm zowel qua temperatuur als menselijk met gastheer Will en de Thor dames.

Marie-Louise en Jo zijn hier ook vaste gasten. Nieuwjaarswensen uitwisselen en we beginnen aan de eerste opdracht van 10 km. Langs de rugbyterreinen richting vele achterafjes van weer andere ‘donken’ naar het Godwaldtpark. Onderweg opvallend minder afval van nachtelijk geschut dan andere jaren. Onverhard dan langs een bruine gracht en verderop langs nog meer waterpartijen bij een wijk van recente signatuur. Nu het geheel is aangelegd oogt het parkoers ook fraaier, aangenamer. Een fietspad loodst ons naar de Krampenloop, waar parkoersen haast in elkaar vloeien. Wij houden het hoofd koel en lopen richting Rucphense Katteven. Een lusje langs de rand van kale akkers en we bereiken de nagelnieuwe, prachtige atletiekpiste en opnieuw het honk.

De Nieuwjaarsloop van Thor is met de jaren uitgegroeid tot pure verwennerij. Heerlijke fruitvlaai, gloeiendhete bitterballen, je krijgt het als wandelaar of jogger allemaal gratis aangeboden. Beetje bijpraten met Tonia en daar gaan we voor de tweede ronde van 8,5 km. Langs de atletiekpiste richting Visdonk door open en koud terrein. Genieten van prachtige dreven door de weilanden. Vervolgens over vlondertjes lopen bij het schitterende Rozenven en zijn begroeiing van gele winterse grassen. Bospaadjes loodsen naar een hoeve waar een keffer pseudo dapper en met veel lawaai de wacht betrekt. Lange rechte tarmac dan tot een eerste strook Gedenkbos, herinneringen aan dierbaren. Na de volgende boslaantjes volgt het tweede deel en vervolgens de volkstuintjes. De eindmeet is in zicht.

Ook het finale drankje wordt gracieus aangeboden door Thor. We zetten de terugweg in met ruim 4 km tot het station, feilloos deze keer. Twee minuutjes tot de boemeltrein naar de Koekenstad. Afscheid nemen van Patje en ‘oep ’t zuid’ 10 minuutjes wachten op bus 290. Om 17:00 thuis van een meer dan geslaagde opener van 2017 met dank aan het vrijgevige en gastvrije Thor en ons Patje.

FOTOREEKS

 

19:17 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noord-brabant, -r

24-12-16

24.12.2016 Knooppunten door de Rupelstreek

Het is een vreemd gevoel, een zaterdag zonder wandeltochten. Uiteraard vinden wij er wat op, ik zet een knooppunten route uit door onze eigenste Rupelstreek. Vertrekken van thuis met een eerste markering aan het andere einde van onze straat. Snappen de richting van het pijltje niet goed en het zal ook fout blijken te hangen. Van een goede start gesproken ! We improviseren wat en wandelen Hemiksemse straatjes langs het oude gemeentehuis en het station tot de sportterreinen. Zitten nu op het juiste spoor. Zoeken riviertje de Vliet op en het tarmacje door de weilanden van Zinkval. De Tuinlei dan, na de werkzaamheden en tegen de wil van zijn bewoners in weldra een vierde uitvalsweg voor centrum Schelle. Even langs de spoorlijn naar Boom en dan zoeken we de prachtige Walenhoek op. Nielse kleiputten zijn omgetoverd tot een plejade van vijvers met rietkragen en bevolkt door overwinterende gasten. Heerlijk wandelen in alle rust is het hier. We lopen een extraatje richting Noeveren. Zijn intussen al 2 ½ uur onderweg en pauzeren in een bushokje. Geen staminee te bespeuren !

Noeveren dus en zijn museum van de steenbakkerijen. Steegjes en smalle straatjes langs de huisjes van de vroegere ‘travakkers’. Ze voeren ons naar de gitzwarte kerk van ’t Hellegat. We zwerven opnieuw door die schitterende Walenhoek met zijn verwilderde bosjes, glimmende berken en waterpartijen. Klimmetje om uit de put te komen en langs ’t spoor naar d’Aa Statie van Niel. Dwars door de ‘slimste gemeente’ dan tot een stamineetje waar we ons Duvelke degusteren. Paar vrolijke zuipschuiten aan de toog die mij meteen als allochtoon brandmerken. Ik zal het dus nooit leren, die tongval van het Boomse. We hebben nog een ruim uur wandelen voor de boeg. Volgen de Rupeldijk bij hoog en stilaan aftrekkend water richting Schelle en inderdaad de Schelde. Genieten van de rust die de feestdagen met zich meebrengen. Interescaut, de Boerenkrijgkapel, ons gemeentehuis Sint-Bernardus en ’t Callebeek. We zijn ruim 6 uur onderweg geweest voor zo’n 24 km en hebben het eerste pijltje van deze ochtend terug in de juiste positie gehangen.

Bij deze wensen wij al onze vrienden wandelaars een fijn eindejaar toe en veel gezellige wandelkilometers in 2017. Graag begroeten wij dan ook opnieuw zij die momenteel in de lappenmand liggen zoals Jantje Pijp, de Vinne en Polleke B. om er maar enkele te noemen. 

FOTOREEKS

 

19:06 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

06-12-16

03.12.2016 De Sluisstappers te Ramsdonk

Vanaf Mechelen neemt de mist gestaag toe. Het is dan ook kouwelijk en onaangenaam als we van station Kapelle-Op-Den-Bos richting Ramsdonk stappen. Door een gelukje zijn wij via internet te weten gekomen dat de startlocatie niet in Nieuwrode was. Aan Ramsdonk hebben we goede herinneringen, dus vort met de geit. In de warme zaal komen we Rikske van Bornem tegen, beetje op de sukkel en hier om onder de mensen te komen.

Na de babbel trekken we ons op gang. Een wandelaarster met stok keert op haar stappen weer, gladde plekken op het tarmac, we vorderen behoedzaam. Langs uitgekapt bos in een weidse lus om de startzaal en dan wadend door bruin blad langs een hoge omheining. Aan de laan met dubbele bomenrij te merken denkelijk een landgoed, oud kasteel. Fiere pellende platanen sturen ons naar een brugje onder de spoorbaan. We gaan het fietspad op richting Londerzeel. Passeren de Bergkapel en zijn verspreide bidweg stations. Wordt verderop Wolvertem, Meise en tenslotte Westrode. Vrijwel zes kilometer tarmac lopen met een zichtbaarheid van nauwelijks een paar honderden meter. Oervervelend.

Na de pauze meteen een onverharde veldweg die overgaat in een bosstrook. Even vettig en dan … tarmac. Gelukkig opnieuw onverhard als de 24 km wegdraait langs een koolzaadveld. Vervolgens graspaden langs akkers en dus goed begaanbaar. Dwars door de Sint-Nikolaaswijk van Kapelle-centrum nu en langs de fabrieken van Eternit naar de vaart. Door de mist is het water en zijn rustende rivierboten nauwelijks te zien. Pauze in het leuke clublokaal van de Sluisstappers, het Schippershof. Wordt meteen gezellig als de Hoeilaarders van de IJsetrippers binnenvallen.

We trekken verder langs het mistige kanaal om enkele honderden meter verder opnieuw de akkers in te duiken. Stilaan priemt de zon als een flauwgele bol door het grijs. Rapen en prei trekken de aandacht, vervolgens letterlijk dwars door gehakseld maïs. De zichtbaarheid neemt met de minuut toe, het plezier aan wandelen eveneens. We gaan stegels lopen luisterend naar namen als Adrians Bosch en Armbosch. Winterwortelen worden geoogst, begin december nota bene. Een vrij gevaarlijk stuk steenweg en dan opnieuw graspaden, vrijwel tot de rustpost van Westrode.

Ondanks het sombere weer toch drukbeklant en met de broertjes De Keyser. We stappen de akkers van Bosveld in. Het is intussen zowaar zonnig geworden ! Een akker van savooikolen loodst ons naar de spoorbaan. Onderdoor en nog een paar straten tot een Lourdesgrot en de finish. We kunnen gaan Duvelen. Net als we op het punt staan treinwaarts te gaan komen de Hobohemmers binnen. De schatten geven ons een lift tot in onze eigenste straat. Hoe een erg matige tocht toch nog een happy end kreeg ! Alleen, het doet vreemd aan om op zaterdag al om 16:00 thuis te zijn …

FOTOREEKS

 

17:29 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -r

15-11-16

13.11.2016 Wandel Mee Ruisbroek-Sauvegarde

We beslissen geen derde keer gek te doen. Kunnen omstreeks 11:00 in Dessel zijn maar de terugreis wordt vast en zeker desastreus. Zondagavond is studentenavond, met valiezen en al op de bus tussen Herentals en Lier. Wij zien dat echt niet zitten. Kiezen dus voor dicht bij huis in Ruisbroek-Sauvegarde. Zijn met de eerste bus 290 om 08:00 al bij Boom Markt. Nat en mistig, brrr echt gemotiveerd ben ik niet. We stappen de Rupelbruggen over richting Prayon-Rupel. Bij het fietspad richting Puurs de eerste oranje pijlen, we volgen het parkoers niet wetend wat of hoe.

Duiken bij de eerste overweg het natte bos in. Gelukkig graspaden in puur natuur. Twee jonge jachthonden vinden ons de gepaste wandelmaatjes, hun baasjes hebben tot twee keer toe wat werk hen bij de les te houden. Heerlijk wandelen intussen langs een diepliggende beek. 2 x splitsing, intuïtief weten we dat we weglopen van de startzaal maar ik volhard. Langs een oude spoorbaan richting A12 en Willebroek. We corrigeren een markering die door snoodaards verdraaid is, we hebben terreinkennis. Slingertarmacjes nu langs platanen, hun grote bladeren als reuzenhanden onder onze voetzolen. Hof ter Zielbeek, park, betonnen bidweg en Mariagrot als afsluiter. We zijn al anderhalf uur onderweg.

De geprogrammeerde start nu, een lokaal lusje van 4,8 km. Strookje onverhard langs pas uitgereden mais en dan wat Ruisbroekse stille straten. Vervolgens een karrespoor in het groen langs een al even groene kroosrijke beek. De spoorbaan tussen Puurs en Willebroek op langs kale akkers en zo terug naar de ‘handjes’. Pauze in een drukke zaal met Eddy (fotograaf en tegenwoordig pater blootvoet) en Liliane. Water & Wilgen noteer ik voor de eerstvolgende honderden meters, leuk stukje natuur. Dan nogal wat straatwerk tot de spoorbaan richting Puurs. Velen zullen niet beseffen dat de trein die hier vandaag uitzonderlijk langs rijdt van ’t Zeitje komt. Kleine Amer, Eikse Amer, beton lopen door het landelijke Klein Brabant. De hoofdstraat van Ruisbroek, een nieuwbouw wijk, pauze.

We verlaten een gezellig warme en drukke zaal voor een stapje langs de kanaaldijk Zeekanaal. Zicht op ’t Hellegat, de verlaten Boomse jachthaven en het Gemaal van de Vliet. Nog voor Wintam keren we ne kier were langs de Eikevlietbaan rechttoe, rechtaan door de velden. Randje Eikevliet dus en dan de Vlietdijk op richting gemaal en Ruisbroek. Wat straatjes lopen en … Duvelen. Hebben nog ruim 3 km voor de boeg tot Boom Markt. Norbert en Yvette (Maserati) stomen door naar de finish. Wij pikken het fietspad op langs het kasseitje tot Prayon en huppelen dan de bruggen over tot de bushalte. Rondje rijden met de 295, hapje eten, matchke maf Duivels voetbal meepikken en dan is het bedtijd, de vierdaagse zit er op.   

FOTOREEKS

 

19:14 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

27-07-16

21.07.2016 Wandel Mee Ruisbroek-Sauvegarde

De huisarts stelt een duidelijke diagnose in twee schuifjes, symptomen van oververmoeidheid (burn-out in modern Nederlands) en een ontsteking aan de adductoren. Remedie : Spidifen slikken en veel rusten. De heelperiode wordt geschat op één maand. Na een viertal dagen totale rust probeer ik toch opnieuw te wandelen. De Rupelstreek en het Antwerpse wemelt van de voedingsmarktjes en zo heb ik elke dag wel een doel. Een vers gebraden stukje kip of vis, dat gaat altijd wel vlot de man in. Merk snel dat 10 à 12 km aan 5km/uur zowat de grens is en hou mij daar dan ook aan.

De dag van de Drache National kan ik met de bus tot Boom Markt. Drentel er even heen en weer en stap vervolgens de Rupelbruggen over richting Prayon en het centrum van Ruisbroek (reken 3 km). Linda was al vroeg met de fiets op pad en wandelt er de 25 km. Korte babbel met Diane en Rudy, ik kan op stap voor 5,7 km parkoers tot de rustpost. Aanvankelijk nogal wat straten en vervolgens mij onbekende achterafjes. Dra komt het Mariapark van Zillebeek in het vizier en de parkoersbouwer breidt er een leuk extraatje aan door het moerassige groen tot de spoorbaan Antwerpen – Puurs. Ik stap heel rustig langs den Ijzeren Weg tot Prayon en even verder de rustpost bij de kleiduifschutters.

Heb ruim de tijd om een Duvelke te degusteren en wandel in de zomerse warmte terug naar de Rupelbruggen en de bushalte in de Boomse Antwerpse straat. Ben net op tijd terug thuis voor de Tour de France en mijn portie drugs. Mmm, valt allemaal nog redelijk mee.

19:18 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

02-06-16

29.05.2016 Bollekens Rotselaar

Opnieuw loodst de V.S.M. ons feilloos richting Leuvense. De weergoden beslisten voor ons waar het best wandelen zou zijn en dat wordt Rotselaar, vorig jaar een prachtige tocht. Roal Benti is ruim vertegenwoordigd in het Monfortcollege. Wij hebben er dan al ruim twee kilometer opzitten vertrekkend op het perron van Wezemaal. Jacqueline en Luc zijn onze gezellen tijdens het eerste derde van deze tien-tien-tien tocht. Strook steenweg en vervolgens een graspad langs ’t spoor. We pikken de, voor deze keer bruine, Dijle op en volgen zijn meanders een tijdje langs graanakkers. Komen zodoende in Wijgmaal uit, wat straatjes lopen als Zombies. Wijgmaalbroek, dat is al beter alhoewel nog steeds een fietspad in het groen met een vlijtige koekoek op de achtergrond. Langs de watermolen van Rotselaar en dan uitbollen tot de rustpost. Zoals gevreesd wat dunnetjes deze eerste etappe.

Onze maatjes lopen gelijk door, wij komen even op adem. Annieken vertrekt zo ongeveer gelijk met ons opnieuw maar zal dra uit ons gezichtsveld verdwijnen. Pad door de Rekken langs weelderig bloeiende klaprozen. Een monument 14-18 gedenkend en vervolgens langs De Vesten, een maaipad door de akkers. Net als gisteren een veelheid van grijze vogels die Zaventem opzoeken. Traditiegetrouw dokkeren over een mix van kassei en tarmac richting Wakkerzeel en Werchter, wandelend langs de Dijle opnieuw. Bij de samenvloeiing met de Demer staat een bankje en we nemen er vijf. Mogen deze laatste rivier stroomopwaarts volgens, iets wat we denkelijk nog nooit deden. Heerlijk wandelen is dit ondanks wat hemels gedruppel. Bij een geniebrug draaien we weg van het water, over een fietspad het bos in met heel wat gevelde reuzen. Sportoase en Toren ter Heide luiden een stratenloop in tot de rustpost. We hebben er 20 km opzitten en vonden de tweede etappe best leuk.

De laatste 10 km zullen we afleggen onder zacht hemels nat, dat echter nauwelijks deert. Een heerlijk smal paadje stuurt ons door weilanden richting Hellicht. Steenweg tot Heikant en de Winge, we zijn weer bij Sportoase. Passeren recreatiedomeintje Ter Heide en stappen door een bosje langs een diepliggende gracht tot de bewoning van Heikant en zijn moderne kerk. Langs een verweerde muur duiken we een vettig bos in, Jacqueline en Luc achterna. Op handen en voeten een grasdijkje op tot een waterloop. Dijle of Demer, geen idee maar wel weer mooi. Weg van het water volgt een keienpad in het groen om te vervolgen tussen villa’s onderaf een beboste heuvel. Hierbij passeren we de achterkant van de kerk van Heikant. Zowaar een stevige lus makend. Stilaan uitbollen nu door stille natte straten tot de spoorbaan en onze eerste kilometer van vanmorgen onder meer over een prachtige landdijk.

We hebben ruim de tijd voor een paar wandelaarsdrankjes en zetten dan weer koers naar Wezemaal station, een derde maal de laatste paar kilometer van de tocht lopend. Eind goed, al goed, weer nieuwe stroken ontdekt vandaag en vast van plan deze tocht opnieuw te lopen want al twee keer op rij zeer de moeite waard.     

FOTOREEKS

 

20:56 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -r

11-05-16

07.05.2016 De Kleitrappers te Rumst

Beetje langer geslapen vandaag. Het was gisterenavond laat en de boog hoeft niet altijd maximaal gespannen te staan. Toch weer een opwarmertje van 3,5 km deze keer tot de Boomse steenweg in Aartselaar. Bus 500 brengt ons naar een gewijzigde startlocatie op de Mechelsesteenweg in Rumst. We nemen enkele wandelaars op sleeptouw naar een rommelig hokje met geïmproviseerd terras. De Kleitrappers maakten van de nood een deugd. Het parkoers oogt als vanouds, Rumst – Duffel – Rumst.

We beginnen eraan langs de Kapellenlei en een heerlijke omzwerving door de bosrijke Oude Nete-arm. Strookje rivierdijk ook tot het park van Rumst en vervolgens de oversteek van de blauwe brug. In de verte staat de Mechelse Romboutstoren fier te wezen. De parkoersbouwer stuurt ons onderaf het water het weelderige groen in. Kikkers en zangvogels zorgen voor een zomerse symfonie. Langs bruinig water van rottend blad en met de haren vol pluis zetten we koers naar Walem en de rustpost in een schooltje aldaar. Tijdig drinken is ook vandaag de boodschap.

Koersen dan door langs abdij Roosendael en de villa’s van de Beukendreef. Heerlijk lusje rond de plas van Fort Duffel en we duiken de Mosterdpot binnen voor een terrasje bij Natuurpunt. Jefke loopt gewoontegetrouw zijn eigen parkoers zijnde Waarloos – Rumst - Duffel. Hij neemt zijn tijd voor een Duvelke, wij stomen gelaafd door. Opnieuw door de Mosterdpot met weelderig uitschietende meiklokjes, nog zonder bloem. Aan de overkant van de drukke spoorbaan Antwerpen – Brussel een aardig lusje door beukenbos tot de waterwinningsplas. Even twijfels bij de markering, we moeten wel degelijk de spoorbrug over. Luid gebarende ‘kanariepiet’ aan de overkant. Lucien blijkt in gezelschap van Patje Kloek zo zijn eigen interpretatie aan de markeringen gegeven te hebben. Heeft er een extraatje langs de Nete opzitten maar blijft goedlachs als immer. Schaterend om zijn verhaal in geuren en kleuren vervolgen wij onze weg richting centrum Duffel. Duiken dan bij de ruïne het park in voor een hele omzwerving door de heerlijke omgeving. Zijn getuige hoe een arrogante zwaan jacht maakt op alle kleinere vogels die het aandurven in de buurt te komen. Op een eilandje heeft moeder de vrouw haar nest, vandaar. Een strookje Netedijk, terug over de spoorbrug en dan onderaf de Ijzeren Weg richting Mosterdpot. Ik ben aan een korte pauze toe, lijk te verzuren in de beentjes. Passeren tussen gebouw Natuurpunt en de Nete. Het pad langs de grachten wordt dijk. We duiken terug onderaf, vervolgen onze weg langs de plassen van Roosendael met zonnende schildpadden op uitstekende takken. Oef, de zware etappe van 10 km hebben we tot een goed einde gebracht.  

Rustig uitbollen nu. Aan de overkant van de Walembrug wacht de Lazarusstraat. De dapperen van de langste afstand worden beloond met een prachtig strookje Oude Spoorberm. De Doornlaarlei leidt ons langs weilanden en serres naar de finish. Hebben ruim de tijd voor vriend Duvel, om het halfuur stopt er een bus voor de deur. De laatste 3,5 km van Aartselaar tot Hemiksem wegen in de kuiten. We hebben een heerlijke, warme zomerse dag achter de rug, nog eentje te gaan.

FOTOREEKS

 

 

21:28 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

06-01-16

01.01.2016 Thor Roosendaal

De goede trouwe Amsterdammer rijdt weer als vanouds en ons Ollands wandelmaatje is zo vriendelijk voor chauffeur te spelen vanaf station Roosendaal. We pikken dus een oude gewoonte op, het wandeljaar openen bij Will en de zijnen vanuit het Thorhonk. Onze gastheer kijkt blij verrast, dat is echt wel lang geleden. Ook Danyell vindt het leuk nog eens van ons een knuffel te krijgen en nodigt meteen uit voor de Rhoonse Griendentocht, een idee waar ik echt wel oren naar heb.

De Cois van Aartselaar blijkt al lang op pad, Marie-Louise, Jo, Tonia en Patje zijn de andere vaste Belgische gasten in de goed beklante zaak. We voelen ons meteen weer thuis. De tocht bestaat traditiegetrouw uit drie lussen voor 24 km af te leggen in net 5 uur. We zijn iets vroeger weg voor de eerste 10 km, de Staoltjeswandeling. Lopen al meteen fout bij de nieuwe atletiekpiste, een goed begin is alles waard ! Dan toch juist weg tussen sportvelden door richting slapende wijken van Roosendaal. Opvallend minder zwerfvuil ten gevolge het jaarlijkse vuurwerk. Behoudens de wandelaars alleen maar honden uitlaters die met ons de tegelpaden delen. Zoals het hoort een deeltje van het stadspark met vijver en dan onverhard langs ‘de staoltjes’ wat een gracht moet voorstellen. Een heuse ‘vaart’ loodst ons naar de nieuwste woonwijken en stilaan komt de Krampenloop in zicht. Voorbij de Zundertseweg volgt het eerste bosstrookje en een nieuw betonpad in het groen dat ons terug afzet in het Honk. Er heerst een drukte van belang omdat ook de joggers zich opmaken voor het uitbuiken.

De tweede etappe, de Rozenvenwandeling bedraagt 8,5 km. We lijken er moederziel alleen op rond te lopen. Puur natuur nu langs bos en bosrand in Visdonk. Er blijkt een vlonderpad aangelegd te zijn langs het prachtige Rozenven en zijn nu witrieten kraag. De zon zet het geheel in kleur, een werkelijk schitterend gezicht. We mogen heerlijk genieten van bospaadjes die ons onder meer langs 2 Gedenkbossen zullen loodsen. Hetzelfde principe als de geboortebossen maar dan ter herinnering aan dierbaren die afscheid namen. Heel bijzonder van opzet. Hebben genoten van deze lus puur natuur.

Blijven wat langer praten dan anders maar gaan toch nog op pad voor de laatste 5,5 km, de Beekwandeling. Eigen invulling van het begrip wandelpad meteen door de Thorianen en vervolgens weer richting riante bewoning. Na een eerste waterstrookje gaan we opnieuw feestelijk de mist in. Herstellen gelukkig snel dankzij Martin’s terreinkennis en volgen een bochtig kanaaltje tussen de huizen door. Mooi stukje parkoers dit dat ons niet echt bekend voorkomt. Raken vervolgens tot bij de Volkstuintjes en lopen om de sportterreinen heen … om te moeten vaststellen dat de poort reeds gesloten is ! Keren op onze stappen terug tot het parkeerterrein, Martin nodigt thuis uit voor de eerste Duvel. Hij woont leuk en rustig daar in De Pin al is er nog wat opknapwerk voor de boeg. Gelaafd en voldaan zet hij ons terug af bij de trein. Het was een leuke zonnige dag.          

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/01012016Roosendaal

21:31 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noord-brabant, -r

11-12-15

06.12.2015 A.W.S.V. Turnhout te Ravels

Tja, we kiezen voor ons zondags tochtje naar Ravels te reizen. De laatste organisatie van het eens zo roemruchte A.W.S.V. en hun Tijltocht. Onderweg pikken we Rik van Bornem op, die helaas in de lappenmand ligt, de leeftijd begint zij tol te eisen. In de prachtige startzaal nog meer bekenden vooral uit omgeving Méret met Wannes en de Wilskes. Het parkoers is identiek aan vorig jaar, hopelijk de weergoden niet. Jacqueline & Luk gaan ons voor, dertig kilometer lang. De eerste lus voert langs de villa’s van onder meer Zeiling naar de eerste bosstrook. Het is winderig en fris, nu en dan worden de grijze wolken weggeblazen tot een helderblauwe hemel. In het bos nog maar weinig blad aan de loofbomen en de restanten steevast geel, wat mooi kleurt en minder winters oogt. Een bramenpaadje loodst ons terug naar de Ravelse bebouwing en de eerste pauze in schooltje De Zonnewijzer. We zijn nog geen 5 kilometer ver. Toch houden we even halt want er volgt een etappe van 8,5 km, hier meestal goed gemeten. Stappen meteen richting kanaal en volgen zijn oever een ruime poos. Gewoon gezellig wandelen bij een rustig weertje. Verlaten het brede water voor een smallere diepe gracht en kale akkers. Dra volgt weer nattig bos en nogal wat spar. Een opengewerkte strook bos lonkt naar regenwater om vijvers te vormen. Beuk komt nu aan bod en dan een laatste tarmacje langs akkers tot de Sint-Servaaskerk en startlocatie De Wouwer.

Heel wat tarmac onder de voet nu als we voorbij de dorpsmolen naar Gilsheide stappen. Wordt een heen-en-weertje straks, waar die van Méret nu al aan toe zijn. Gewestbos Ravels, daarom komen we hier naartoe. Autochtoon Leo schudt het hoofd, hij zou het anders aanpakken. Het moet gezegd, we lopen kilometers linea recta door het groen over een breed pad, deels aangemaakt door een Fluxys pijpleiding. Mogen dan toch dieper het bos in voor een nattig paadje. Bij de Fransestraat komen we het verticale groen uit en ruilen het in voor horizontale en verspreide hoeves. We zijn in Ravels-Eel. Zwerven door de straten tot de dorpskerk en de rustpost. Net op tijd om J & L zich terug op gang te zien trekken, gesterkt door pittig nat. Opnieuw het landelijke tarmac en dan zoeken we zachtere ondergrond langs de bosrand op. De Hoge Mierdeweg is dan weer tarmac langs onder meer geurend koolzaad terug naar Gilsheide. Nog voor 16:00 zijn we terug in de startzaal. De Turnhouters laten uit niets blijken dat dit hun afscheid is, het gaat er gewoontjes aan toe. Een volle Tilburger voert ons terug naar Turnhout. Dutje doen op de trein en dan met een overvolle bus 290 naar Hemiksem. We hebben de beentjes nog eens gestrekt.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/06122015Ravels

21:40 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -r

25-08-15

22.08.2015 Volksfeeststappers Rumst

Het is weekend en dus wordt er ten huize Minne gewandeld. De knie doet het nog steeds goed en dus ben ook ik paraat. Twee korte busreisjes en we zijn bij station Rumst. De Volksfeeststappers tekenen hun parkoers hoofdzakelijk via wandelknooppunten en dat vinden wij best. Rik (Bornem) tekent ook present en heeft de nieuwe busregeling in Mol bij. Vanaf 01/09 blijken alle wandeltochten in de omgeving bereikbaar met stadsbusjes, ook tijdens het weekend. De Lijn als wandelvriend dus. Samen met onze Klein-Brabander gaan we op pad voor een eerste korte etappe die langs de Nete en strookjes Oude Nete-Arm leidt tot tennischalet De Zwaluw (3,4 km).

We trekken alleen verder door de prachtige Kapellenlei naar de witte Lazaruskapel. De klassieke weg dus om tot bij de Oude Spoorberm te geraken. Heerlijk genieten is het weer eens in dit prachtige biotoopje. We mogen mee in het groen tot de hoeve in Waarloos. Nog een strookje bos, een greppeltje en we kunnen pauzeren in de kantine van RV Waarloos (9,1 km).

Hebben nu een etappe van 11 km voor de boeg. Onze parkoersmeester heeft er zin in en stuurt ons terug de Oude Spoorberm op. We weten dat deze strook wat technischer is maar alweer prachtig. De poeltjes en grachten liggen er nog steeds droog bij, het pad is op zijn best bewandelbaar. Einde spoor in Kontich, een achterafje met populieren zet ons af bij de Vierbunderhoeve. De Reepkenslei is een heerlijke lange kasseidreef die ons terugvoert naar de Waarloose Steenweg. Na de brug over de E19 duiken we de velden in voorbij bedrijvenzone Laerevelden. Tarmacjes lopen langs wilgen onderaf de E19. Lopen de lange Varenbroekstraat uit en door de Schanshoeveweg. Ik verteer de warmte moeizaam, er is dan ook geen zuchtje wind. Een fietspad door de weilanden zet ons af bij wijk Begijnenbossen en even verder wacht rustpost Gildenhuis in centrum Reet. We zijn er met een tiental wandelaars.

Een pintje drinken, we hebben nog 5 kilometer voor de boeg. Lopen langs kerk en kasteel richting watertoren op de baan naar Rumst. Dan de lange tarmac door de akkers van de Keelhoevestraat. Sluiten af met de bebouwing van Kromhout en Kerkhofstraat. Posteren ons met Lange Jan in het lommer met ons Duvelke. Kinderen krijgen een showtje opgevoerd door lokale entertainers. Het is tijd voor de bus terug naar huis. De eerste 15 à 20 km waren prachtig, maar toen was het uit. Typisch voor tochten die door Reet passeren.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/22082015Rumst  

22:16 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

06-08-15

01.08.2015 Vosbergstappers Rumst

Wandelen in eigen streek, het gaat nooit vervelen.  De tocht van de Vosbergstappers die slaan we nooit over.  Streekgenoot Mark denkt er net zo over en dus tekenen M & M ook present. Voor Zottemie en Bart is het dan weer een eerste kennismaking. We hebben vandaag de keuze uit zeker 10 verschillende afstanden. Maar Patrick zou Patrick niet zijn of hij bedenkt een 11de alternatief ! Wij zijn niet zo happig op lussen naar Waarloos en Duffelshoek.  Rivierenland daarentegen vinden wij heerlijk. Kiezen dus voor het parkoers van de 42 km minus de eerste 10 km.

Een lommerrijk achterafje voert ons zachtjes klimmend langs een schapenweide. Kunnen we genieten van een vergezicht dat reikt tot de Mechelse Sint-Romboutstoren.  Zakken terug af naar de vallei en dokkeren over een kasseitje Alfred (Bornem) achterna tot de E19. Onderaf de snelweg ligt een ruig pad, meestal erg nattig nu echter kurkdroog. De majestueuze Kapellenlei zet ons af bij TC De Zwaluw. Hebben nog maar 3 km in de kuiten en langer dan een plaspauze blijven we er niet. Rechtsomkeer  opnieuw wandelend door de fraaie dreef tot voorbij de E19. De langere afstanden mogen heerlijk zwerven langs de Oude Nete arm, over vlondertjes en langs metershoge balsemien. De Blauwe brug van Rumst is afgebroken voor onderhoud en dus kan de parkoersmeester niet anders dan ons over de Netedijk  naar Walembrug te sturen. Erop en erover en langs de overkant terug richting Boom.  Zo ver gaat de reis vandaag niet, we duiken puur natuur in wandelend over graspaden tot Battenbroek. Vanaf een oud kapelletje is het één straat lopen tot centrum Walem. Rusten doen we zoals elk jaar op het terras van de Slijkvissers.

Komen er een dame uit Heeze tegen die nu in Kontich woont. Hebben we al maanden niet meer gezien hoewel zij een vaste waarde is. Blijkt een lichte beroerte gehad te hebben maar wandelt vandaag al terug 42 km. Van een blij weerzien gesproken ! Katrien wordt onze gezel, Bart blijft nog even verDuvelt  genieten. Stappen gezellig keuvelend richting Roosendael en het jonge bos. Beslissen de twee lussen in omgekeerde volgorde te lopen, de langste het eerst.  Deze voert langs de villa’s van de Beukendreef recht naar het Fort van Duffel.  Heerlijk wandelen rond de grote plas en dan wacht de Mosterdpot, een jong natuurgebied met eik en een ondergroei van varens. Katrien wipt fluks mee met een koppeltje dat sneller is dan wij.  Wandelen onder ons tweetjes langs de AWW plas met zijn veelheid aan watervogels en vervolgens over de Netedijk terug naar de Slijkvissers.

Hebbe nog 13 kilometer voor de boeg. Keren terug naar domein Roosendael en stappen vervolgens over een prachtige landdijk richting Elzestraat. Moeten wat straatjes lopen om vervolgens voorbij de velden van een groenteboer het Fort van Walem te bereiken.  Opnieuw heerlijk koel en lommerrijk langs het water. De Emmaüsdreef dokkert ons dan langs de watertoren van Mechelen Noord richting Battenbroek. Vosberg kent hier een paadje langs een bruine gracht afgezoomd met metershoog riet en balsemien. Passeren een tweede keer het oude kapelletje en gaan dus ook een laatste keer rusten bij de vissers.

Wandelen nu rond de vijver en terug de Netedijk op tot Walembrug. Aan de overkant wacht de Lazarusstraat genoemd naar de gelijknamige witgeschilderde kapel. Het straten lopen wordt beloond met een prachtige afsluiter : de Oude Spoorwegberm. Een strook van nauwelijks een paar tientallen meter breed maar mits een heerlijk slingerpad te doorkruisen langs poeltjes en door het kreupelhout. Een geïmproviseerd bruggetje, door de boer zijnen akker, een groet aan de ruime veestapel, de Duvel wacht. Maken het gezellig aan de rand van de tent met Zottemie & Bart, M & M. Hoe dichter bij huis hoe later we thuis komen. Het is al ruim 20:30 als we aan de dis gaan. Er volgt een ver Duvelt zalige nachtrust …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/01082015VosbergRumst

  

21:42 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

24-07-15

21.07.2015 Wandel Mee Ruisbroek-Sauvegarde

Vandaag wandelen we nog eens ‘euver ’t woater’. Neen niet in Oost-Vlaanderen of aan de overkant van de Schelde maar ten zuiden van de Rupel en het kanaal Willebroek – Brussel. We verlaten bus 290 en de Rupelstreek bij Boom – Markt. Twee bruggen verder begint Klein-Brabant en dokkert het kasseitje langs Prayon-Rupel naar het centrum van Ruisbroek-Sauvegarde. We zijn nauwelijks een uurtje onderweg tot de goed beklante, kleine startzaal.

Zoals wel meer voorkomt de laatste tijd bestaat de opdracht uit een kleine en een grote lus. De Swa van Aartselaar heeft een rondje voorsprong op ons en is zeer te spreken over de eerste 8,5 km. Straten lopen tot het gemaal op de Vliet. Opletten voor het raakpunt van de beide lussen en dan landinwaarts over de mooie dijk van het riviertje. Bij cafeetje Den Dam stappen we een landdijk op, weg van het water. Het extraatje voor de 25 km voert over een ‘ruig’ pad langs maïs en andere akkers. Diane & Rudy stomen voorbij en lopen ons voor terug richting Vliet ter hoogte van ’t Hof van Seghers, een geklasseerde boerderij in lokale stijl. De route voert tot de expresweg ter hoogte van de brandweerkazerne ( Kalfort/Puurs). Dan gaat het terug landinwaarts langs groenten akkers met opvallend veel selder. De dorpskom nadert. We lopen nog één kerkwegel en dan gewoon rechttoe, rechtaan dwars door het centrum tot het vroegere gemeentehuis, de kerk en de parochiezaal. Inderdaad een leuke lus.

Kunnen een terrasje doen en een eerste keer bijpraten met Jefke die van station Willebroek komt, vijf kilometer verder gelegen. Een breed graspad langs een beek voert terug naar het gemaal op de Vliet. Deze keer zoeken we de kanaaldijk op met uitzicht op de donkere kerk van ’t Hellegat en de bedrijven aan de overkant. We delen het tarmac met wielertoeristen en winden ons op over de onvoorzichtigheid van meerdere wandelaars. Links lopen jongens en als het enigszins kan niet over de ganse breedte van het pad ! Voorbij een jachthaventje voert een kasseitje in het groen ons richting Prayon en even verder de rustpost in de aftandse gebouwtjes van kleiduifschutters. Jefke is er ook weer paraat.

Tussen twee prachtige vijvers keren we terug naar het kasseitje bij Prayon. Meteen linksaf nu, in het groen over het fietspad richting Puurs. Zo snel mogelijk weg van de tweewielers voor een heerlijke zwerftocht door het bos Zielbeek tot bij de befaamde grot en massief betonnen kruisweg. Verlaten even het groen nu en stappen door een recent gebouwd woonerf. Dan volgt een ruime rechthoek over groen landdijken met uitzicht op rietkragen en haast uitgebloeide gele plomp. Lekker wandelen is dit. Bevinden ons op een knooppunt van spoorwegen en moeten er dus ook een paar keer langs. De verroeste die van Prayon komt en de lijn Mechelen – Sint-Niklaas met op de achtergrond even het geraas van de A12. Duiken een laatste keer het groen in tussen maïs en bos, langs een groen moeras ook, wat een gracht moet voorstellen met watertekort. De spoorbaan Puurs – Boom voert ons terug naar de dorpskom, onze tocht zit er op.

Nemen ruim de tijd voor een drankje … of twee, drie en een reuze gezellig onderonsje met Sabine & Fred, helemaal uit het verre Ingelmunster afgezakt. Vrolijk leggen we de drie kilometer terug naar Boom Markt af … zonder ‘drache national’ dit jaar !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/21072015RuisbroekSauvegarde

21:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

03-06-15

31.05.2015 De Bollekens Rotselaar

Opstootje op de trein deze ochtend. Twee ‘gekleurde’ passagiers die in Berchem opstappen blijken geen vervoerbewijs te hebben.  De jonge begeleidster is kordaat. Uw reis eindigt in Mortsel zegt ze. De ‘heren’ pruttelen tegen en krijgen te horen dat de ordediensten zullen opgeroepen worden. Die taal verstaan ze en stappen uit. Prachtig sober werk van de jonge dame, zo zien we het graag. Verder verloopt onze reis met het boemeltje tot Wezemaal volgens het boekje. We moeten een ruime 2 km stappen tot het Montfortcollege in Rotselaar, tocht die ik nog nooit wandelde. Halverwege, parallel aan de spoorbaan pikken wij het parkoers op … althans de laatste kilometer ervan.  Een prachtige dreef loodst ons naar de startplaats, een monumentaal gebouw omringd door vijvers. Het is er behoorlijk druk.

De opdracht oogt stevig met drie etappes van 9 km. Maar eerst een aanloopje van een half uurtje wandelen. Dwars door een bedrijvenzone en dan in het groen langs de A2 snelweg. We lopen Wezemaal binnen langs tennisvelden en poeltjes met kwakende kikkers. De vierkante toren van Sint-Martinus doemt op, we bereiken de controlepost die we vandaag drie maal zullen aandoen.

Linda opteert om lus twee genaamd Wijngaardberg eerst te lopen. We stappen de bebouwing uit tot een fraaie kapel en mogen even verder, bij knooppunt 62, stevig klimmen, trappekes op van de Wijngaardberg. Op de top van het duin immer gerade aus langs appelen en peren. De kortere afstanden hebben ons al verlaten als we bij Stenenmuur een  verdieping lager duiken de vallei in en parallel met de A2 lopend ter hoogte van het tankstation. What goes down must come up, denkt de parkoersmeester en hij stuurt ons door het bos terug de heuvel op. Stappen over van die heerlijke slingerpaadjes tot we weer in de open vlakte zijn. Delen het parkoers met mtb-ers maar dat valt best wel mee. De uitzichten zijn net als gisteren magistraal. Krijgen begeleiding van wat hemels gedruppel, maar veel meer dan plaagstoten stelt het niet voor. De holle afdaling van het Waterloospad lopen we opnieuw met de kortere afstanden. Onze gastheer gaat nu spelen met de bospaden onderaf de Wijngaardberg, stuurt ons meerdere keren op en neer langs fraaie beuk. Duiken tenslotte Wezemaal binnen bij de miniatuur Wesemeulen. Leek ons een lange 9 km zeggen wij tegen Roger. Het wordt ons tegengesproken door andere wandelaars. Tja, we zijn de heuveltjes niet meer gewend !

Lus 1, Beniksberg wordt dus onze tweede opdracht. Een wat langere aanloop aan de overkant van de A2 en dan voorbij de laatste huizen een kasseitje op. Tony en vooral Chris hebben het zwaar met de nijdige klim naar de top van het duin. Lopen dan weer een hele poos vlak over graspaden in het groen. Doorkijkjes laten steevast een prachtig landschap bewonderen. Een kort klimmend tarmacje en we zetten een lang, trage afdaling in langs de rand van de heuvel over zandpaden bestrooid met ijzerzandsteen in brokken. Witte bloemen vanuit de bomen zorgen bijwijlen voor een sneeuwtapijt.  Linda heeft er zin in, schakelt een versnelling hoger, ik moet op de tanden bijten om te volgen. We duiken opnieuw de bebouwing in aan de overkant van de A2. Lopen een pad dat aantoont hoe zinloos geluidsmuren zijn en kunnen dan een laatste keer pauzeren.  Nog 9 kilometer hebben we voor de boeg langs onder meer over de Middelberg.

Het Marktwegje loodst ons het centrum uit. Zodra we de bebouwing verlaten krijgen we regen en wind te verduren. Lopen gelukkig met de smurrie in de rug onderaf de Wijngaardberg. Wippen de steenweg over en gaan dan stevig klimmen langs tarmac richting villawijk. Het is er muisstil. We duiken tenslotte terug naar beneden, naar achterafjes en de huizen van de gewone burger. Zijn nog steeds in Wezemaal en pikken de kortere afstanden op. Het regent bij tussenpozen. Stappen door speelbos ‘t Waterdraakje, een alleraardigst biotoopje. Een paar straten verder bereiken we de spoorbaan en de laatste kilometer die we vanmorgen al liepen. Drinken ons Duvelke bij de organisatoren en keren langs dezelfde weg terug naar Wezemaal. Het is erg stil op de trein, we kunnen rustig een tukkie doen. ’s Avonds blijkt de computer nukkig te zijn, hij wil niet opstarten. Ga dan maar vroeg naar bed, ‘technieker’ Linda heeft morgen weer een kluif …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/31052015Rotselaar

21:24 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -r

13-05-15

09.05.2015 Ochtengloren te Ramsdonk

Vandaag betreden we onbekend gebied, een strook van Vlaams-Brabant die ons niet echt aanspreekt, the forecast is low. Twee busritten ver en we stappen het piepkleine parochiezaaltje van Ramsdonk binnen. Lange Jan van de Police de Bruxelles is er guitig als altijd. De langere afstanden (25 km max.) gaan meteen hun eigen weg langs een tarmacje met bermen van fluitenkruid. We duiken de open velden in met de bruggen van Tisselt op de achtergrond. We wandelen er niet naartoe, zoeken de straten en achterafjes van Kapelle-Op-den-Bos op. Bogaertsbrug over het zeekanaal en nog meer straten, een wijk van recente signatuur. Dan een graspad en vrij ruime omzwerving langs weilanden en nog kale akkers tot de rustpost in het stamcafé van onze gastheren, de Plekpot. We kunnen er een terrasje doen, lekker warm ondanks een toch wel strakke wind.

Duiken voor de lokale lus onder de spoorbaan Mechelen – Dendermonde door en wandelen langs ontluikende patatten en nog groene granen in de was. Bij Koningsteen heffen de kikkers een welkomstlied aan. Oxdonk lees ik op een naambord terwijl we door een beetje bebost gebied een diepliggende beek volgen. Vervolgens een lange dreef van populieren met een zee van gele boterbloemen in de wei. De Katrienbrug over bij het Bos van AA (oude weg naar Hombeek) en vervolgens een eikendreef, ons eerste tarmac in deze lus van 7 km. Maïs steekt het koppetje boven, knorretjes voelen zich goed in de wei. Dit is een prachtige groene etappe, een oase van rust ook. In de Plekpot hebben we een gezellige babbel met Nadia en haar vriendin. Ook zij reageren uitgelaten op die mooie lokale lus.

We moeten opnieuw de Bogaertsbrug over en wandelen onderaf het station van Kapelle. Genoeg tarmac, denkt de parkoersmeester, en hij stuurt ons een pad van steenpuin op. Verderop is het graspad pas gemaaid de wandelaar ter wille. Koeien, denkelijk net van stal, komen nieuwsgierig maar ook beducht neuzen naar die onbekende tweevoeters. Een leuk jong dreefje aan de overkant van een baan en dan terug de zandpaden op richting spoorweg. Infrabel investeert er in nieuwe tunnels en spoorbiels. We zijn terug in Ramsdonk. Worden nog langs een Mariagrot, met stenen uit Maredsous gebouwd, een bouwvallig kasteel en kerk zonder haan geloodst, terug naar de startzaal. Weer zijn we zeer te spreken over deze landelijke etappe.

Hebben nog een uurtje stappen voor de boeg. Opnieuw de weidse velden in, stilaan richting A12. De weergoden laten zich van hun slechtste kan zien met een plensbui van een tiental minuutjes. Achter Hof Ter Molen wacht heerlijk slingertarmac in het groen gevolgd door prachtige dreven rond de hoge hagen van het kasteel van Houtem. Onze gastheer is van het betere ras. Hij kan ons dan het kasteeldomein wel niet aanbieden maar blijft ook lekker weg van asfalt door ons langs een smal zandpaadje tegen de omheining te loodsen. Een laatste dreef met statige platanen, het centrum van Ramsdonk komt in zicht. De startzaal ligt er haast verlaten bij. Wij hebben een uurtje tijd om twee Duvelkes te degusteren tot de bus naar Willebroek. Ik laat niet na de helpers te feliciteren met hun echt wel mooie, groene tocht. Aangenaam verrast zijn wij.

Hebben drie busritten voor de boeg over Willebroek en Boom. Toch staan we op vijf kwartier in de huiskamer. Kan ook niet elke week gezegd worden. Ja, voor deze tocht geldt zeker ‘keer ne kier were’ !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/09052015Ramsdonk

  

21:50 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -r

05-05-15

01.05.2015 Kleitrappers te Rumst

De ‘feuftig’ brengt mij binnen het halfuur van Aartselaar tot bij het busstation van Rumst. De startlokatie van de Drie Rivierentocht ligt net om de hoek. Ik heb er dan al wel een opwarmertje van 3,5 km langs Cleydael opzitten. Linda is reeds aangekomen met ‘stalen peird’, een ritje van zo’n 15 km. Heel wat bekenden trouwens, Boechouters Jakke en zijn Madam, Willy en z’n vrouwtje uit Mortsel maar ook Jean & Liliane uit Anderlecht zowaar. De opdracht is korter dan verwacht, een kleine 26 km langs de waterlopen van de Rupelstreek.

We starten langs de Rumstse visvijver ‘Hoop Op Beet’ en door het gemeentelijk park waar dit jaar nog geen kikkers kwaken. Voor een voorlopig laatste keer stappen we over de Nete langs de blauwe brug. Deze gaat voor 5 maanden dicht wegens herstellingswerken. De roestplekken op het metalen gebinte zijn inderdaad duidelijk zichtbaar. Aan de overkant verlaten we snel de oever en duiken puur natuur in. Netels kunnen er gemeentjes prikken aan de beentjes. Duiken onder de E19 door en stappen met de Jakke als metgezel de eerste straten van Walem tot de klassieke rustpost in het, intussen vernieuwde, schooltje. Slechts 5,2 km op de teller en we lopen dus gelijk door.

Een strookje groen binnen voormalige abdij Roosendael en dan villaatjes kijken langs de Beukendreef. Aan de overkant van een drukke steenweg ligt het Fort van Duffel. Sinds een paar jaar kunnen we ook hier een aardig lusje lopen rond de plas en gebouwen. Bij Ter Elst weten we de rust bij Natuurpunt in de Mosterdpot nabij. Kunnen er zowaar een terrasje doen na 10 km wandelplezier. Voor de Jakke gaat het niet snel genoeg en hij muist er vanonder. Aan een gezapiger tempo volgen wij hem door het frisgroen, jong bos, verbaasd opkijkend naar pijlen van de Kadodders die hier volgende zondag  blijken door te lopen. Lijkt ons een nieuw parkoers voor deze club. Onder de nieuwe Netebrug door bij de AWW-plas en dan erover. We volgen het rode fietspad langs de drukke spoorlijn tot centrum Duffel. Bij de ruïne duiken we het stille stadspark in voor een lange omzwerving door zijn groen en waterpartijen. Watervogels zijn er nauwelijks, die zitten waarschijnlijk goed verscholen te broeden. Een pauw toont ons hoe mooi hij wel kan zijn. Langs de Nete lopen we terug naar de spoorbrug en dan de steenweg over. Komen Nestor tegen die net het lusje door het kleine bos van de Goorbosbeekvallei twee keer heeft gelopen. Wij houden het bij één keer en pauzeren even later weer bij Natuurpunt. Ze schenken er heerlijke Gagelaar en we laten ons verleiden, sponsoring voor de natuur zeg maar.

De terugweg vatten we aan langs een gracht onderaf de Nete. Hele zwermen muggen dansen langs het stilstaande water, het lijkt soms wel een zwart gordijn. Bij Roosendael gaan we de Netedijk op, niet te veel gehinderd door fietsers van allerlei pluimage. We duiken opnieuw het domein in en stappen langs de merkwaardige liggende bomen en gitzwarte waterpartijen. Op 50 meter van de rustpost in Walem slagen we er in fout te lopen en opnieuw de heenweg aan te vatten. Gelukkig ben ik bij de pinken en keer tijdig op mijn stappen terug. Wel merkwaardig dat wij over de aangegeven 4,2 km ruim 70 minuten wandelden. Nomineren de Kleitrappers dan maar voor de trofee van JPD, deze van de kartonnen meetlat.

Niet getreurd echter, het is mooi lenteweer en de tocht is prachtig. De laatste etappe wandelen we aanvankelijk langs de Netedijk terug richting Rumst. Een Hollandse rivierboot houdt er een slakkengangetje van een paar km/uur aan. Trouwens zelden dat we hier zo’n grote vaartuigen zien. Voorbij de brug onder de E19 duiken we de Oude Nete armen in. Puur natuur en voor één keer droge paden, zelden meegemaakt en het is nog maar begin mei. De kerk van Rumst doemt op, den Duvel wacht. Samen met Nestor doen we een terrasje op de speelplaats. Rond 17:00 wordt de terugweg aangevat, elk met z’n eigen vervoermiddel en pk’s. Het was een leuke, aangename wandeldag vandaag.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/1Mei2015Rumst 

21:39 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

13-12-14

07.12.2014 A.W.S.V. Turnhout te Ravels

Geen Waalwijk, Langdorp of Vollezele vandaag maar de mij niet bekende tocht in Ravels, al kennen wij de omgeving natuurlijk wel. Vlotte reis overigens met de trein tot Turnhout en dan met de Tilburger bus tot een paar honderden meter van de prachtige startzaal. Irène (Herentals) denkt er net als wij over. De kleine 30 km bestaat uit twee haast gelijkwaardige lussen. Halverwege rusten in de startzaal dus, komt niet zo gauw voor.

Diane & Rudy wuiven ons uit. Het zwerk voelt onaangenaam aan, het heeft stevig gevroren terwijl wij kleumig tussen villa’s doorlopen richting Blauwe Kei en de verlossing van de Kempense bossen. Lange rechte paden langs loofbomen en spar, net achter de bewoning en voorbij een ruim en bevroren ven. We herkennen één van de rustposten van de Korhoenen enkele weken geleden, hutje zomaar in de weide. Over zanderige paden stappen we door akkers terug naar Ravels en schooltje De Zonnewijzer voor een eerste pauze na 4,7 km. Er wacht een etappe van 8,5 km vandaar.

Worden door een wijk van recente signatuur naar een kanaal geloodst. We huiveren er niet alleen van de kou, De Max zit in ons beider hoofden. Naar schatting drie kilometer lang volgen we de waterkant. Komen er weinig wandelaars of fietsers tegen. De bomen kleuren minder mooi oker dan voor enkele weken maar toch blijft het leuk lopen. Bij een boomhut verlaten we het kanaal en volgen een gracht dwars door de akkers. De volgende bospaadjes dienen zich snel aan. Beetje woeste omgeving en dus wordt het tempo aangepast, het plaasteren pootje in gedachten. We passeren mooie be-ijsde vennen. De andere kant van ons breed zandpad kleurt hevig oker van het gevallen beukenblad. Heerlijk wandelen is dit. Finaal verlaten we het Gewestbos Ravels en slingeren ons een tarmacje tot het dorp en de lekker warme startzaal. Hoog tijd om de innerlijke mens te versterken en ook even bij te babbelen met Mon (Voskes).

Zijn helemaal klaar voor de volgende lange rit, samen met Gentse en Kesselse medestanders. Het zwerk blijft onaangenaam aanvoelen terwijl wij voorbij de plaatselijke molen en riante woningen stappen. Gewestbos Ravels, daar is het ons om te doen. We lopen ellenlange dreven tot bij picknick tafels en verderop parallel met grasvelden waaronder pijpleidingen verstopt zitten. Spar voert de boventoon, ook als we over nattige graspaden vorderen tussen twee grachten. Finaal ruilen we het bos voor het landelijke rond Ravels-Eel. Fijne regendruppels komen de pret bederven, we zijn blij als we de warmte van de rustpost bereiken. Even wat bekomen.

Hebben geluk en laten een pittiger regenbui aan ons voorbijgaan. Worden ook nog wel nat, maar het zal maar voor even zijn. Een fietspad loodst ons het dorp uit, terug de grauwte van het weidse landschap in. Een geoogste akker kleurt oranjerood van de vele peeën die te klein zijn voor de moderne consumptie. Er is nog geen einde gekomen aan de wegwerpmaatschappij bedenken wij dan. We zoeken de bosrand op die ons naar de Hoge Mierdeweg voert. Stilaan komt Ravels weer in zicht, we lijken nog haast alleen op weg. De laatste kilometer is dezelfde als daarstraks maar in omgekeerde richting. WNZB vertrekt net met de bus als wij binnen vallen, de ruime zaal oogt meteen leeg. Kunnen wij rustig genieten van ons Duvelke en een klappeke doen met Chris (Ingelmunster), gabber die van alle markten thuis is. Vlotjes reizen we terug naar Hemiksem. Best mooi parkoers vandaag, al vond ik het iets te sober voor de mogelijkheden van de streek.

Thuis gekomen en na de lekkere zuurkool schotel wacht een teleurstelling. Geen werking van Beneluxwandelen, want geen internet verbinding. Onze vijfde computer panne in drie weken tijd. Wat waren wij zonder informatica vroeger gelukkige mensen. Hopelijk lukt het morgen wel want dan heb ik een dagje vakantie … door toedoen van de vakbonden …

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/07122014Ravels 

 

 

 

21:12 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

30-08-14

23.08.2014 Volksfeestenstappers Rumst

Was ik vast van plan in Ieper en omstreken te wandelen vandaag, Linda denkt er anders over en kiest resoluut voor Rumst. Ik twijfel lang, geef dan toch doe aan de (te) vermoeiende werkweek. Die paar extra uur slaap kan ik best gebruiken. We nemen dus de bus tot Boom Markt. Een vernieuwd voetgangersdoorsteekje zet ons af op de oever van de Rupel. We weten dat er vanaf het veerpont naar Klein-Willebroek pijlen moeten te vinden zijn. Klopt ook en we wandelen richting Hoek langs het water en zijn weelderige, geurige balsemien. Altijd maar rechtdoor in oostelijke richting voorbij Terhagen en vast dure appartementen van De Waterkant tot het centrum van Rumst. Pikken er de Movelokes op en Jan (‘Police de Bruxelles) met zijn harem.

Voor Volksfeesten zijn de prijzen eerder aristocratisch, € 1,70 voor een consumptie. Een parkoersmeester blijken deze stappers ook al niet meer te hebben. De afstanden zijn uitgetekend dankzij de knooppunten van Rivierenland. Ons niet gelaten, we weten dat het zeker en vast mooie routes zullen zijn. Puren er een 33 km uit. Duiken vanaf de dorpskerk meteen het groen in. Dan een kort strookje Rupel en genieten van een strook Oude Nete Arm, onderaf, goed begaanbaar en roze van de balsemien. Onder de autobaan E19 door en langs een statige dreef tot De Zwaluw. Te vroeg voor een pauze, staan slechts 3,5 km op de teller. Voor ons eigenlijk al een kleine 10 km. Recht naar de Mechelse Steenweg nu, helaas niet langs de Lazaruskapel maar meteen naar Walembrug. Daar kiezen we voor het extraatje van de 19 km. Een grintpad stuurt ons langs de vijver van de Slijkvissers naar de waterpartijen van Abdij Roosendael. Net als in Hemiksem staan er nieuwe, bijkomende knooppunten bordjes. Staan meteen op ons netvlies gebrand. Aan de overkant van een steenweg gaan we een landdijk op. Hij zal ons afzetten in Elzestraat waar we pauzeren bij de lokale voetbalclub. Verwarring alom want de tussenafstanden kloppen van geen kanten. De brave man die de stempels uitdeelt kan ons ook niet helpen, hij weet van niets.

Niet geklaagd, we ontsnappen er aan een stevige plensbui. Gaan bij zonneschijn terug op pad richting Fort van Walem en zijn vijvers. Door het jonge bos stappen we naar de watertoren en zijn kasseibaantje. Een tarmacje loodst ons vervolgens tussen de E19 en de plas van Spildoorn door, de Netedijk wenkt. We ruilen hem in voor een lager gelegen pad in het groen, bijwijlen lekker vettig. Onze computerfreak heeft voor een leuk parkoers gezorgd ! Bij de fameuze Blauwe Bruggen gaat de 25 km zijn eigen weg. De anderen stappen over de Nete naar Rumst, wij lopen over de Dijle richting Kleine Bergen en een cafeetje onder de kerktoren van Heindonk. Hebben tot Klein-Willebroek & Boom nog ruim 11 km voor de boeg.

Na de pauze een stille straat tot verlaten pand van Halveweg, we duiken het Bloso domein van Hazewinkel in. Stappen naar de gebouwen waar de Vaartlandstappers verzamelen blazen en duiken dan het Broek van Blaasveld in. Heerlijk zwerven is het hier langs de vele plassen en stille paden. Dit worden wij nooit beu ! Net voorbij het kapelletje van OLV 13 Bunder zweeft een ijsvogel razendsnel over een plas. Schitterende, zeldzame vogel, die ons vrolijk maakt. We ronden de roeibaan bij zijn startpunt en zoeken dan aan de overkant van de steenweg Biezenweiden op. Nog meer jong bos, wat weilanden en een netjes gemaaid breed graspad. De natuur gaat over in Broek De Nayer en dan zoeken we de jachthaven van Klein-Willebroek op. Weten er een terrasje waar de Duvel altijd lekker smaakt.

Het wordt er frisjes en we besluiten maar weer op te stappen. Moeten 20 minuten wachten op het veer en stappen dus verder over het jaagpad richting Rupelbrug. Netjes links en achter elkaar zoals het hoort. Een wielerterrorist komt aangestormd. Negeert ons kompleet en duikt de 30 cm links van Linda in. Helaas gaat hij vol in haar arm en sta ik binnen de paar seconden tussen twee kermend op het tarmac liggende mensen. Linda kreunt over haar linker pols, de terrorist ligt op zijn rug. Vraag bezorgd aan allebei of ze hulp behoeven. De terrorist komt recht, gelukkig maar. Gevraagd waarom hij niet afremde antwoord hij arrogant dat zulks niet hoefde want dat voetgangers opzij moeten gaan. Boos negeer ik hem verder straal en bekommer mij om Linda. Haar arm zwelt gelukkig niet en ze ondersteund hem tot de bushalte in Boom. Daar valt ze haast in zwijm van shock en pijn. Gelukkig is mijn vrouwtje een taaie en recupereert ze snel. We sukkelen naar huis waar ze zo snel mogelijk de rust van de sofa opzoekt. Morgen zien we wel weer verder … 

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/230820...

 

20:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

06-08-14

02.08.2014 Vosbergstappers Rumst

Een stevige plensbui vergezelt ons tot afrit Rumst van de E19. Als we de parkeerweide opdraaien is ze alweer voorbij en dat zal zo voor de rest van de dag blijven. Een koppeltje Langdorpers tekent present, hun aanwezigheid duidt op een kwaliteitsparkoers en dat verwachten wij ook. Ik opteer voor een tocht zonder de 10 kilometer naar Waarloos en terug. Pik liever alle lussen vanaf de Walemse visput mee.

We volgen dus meteen 42 2x langs stille straatjes van de Lage Vosberg. Ze zetten ons af in het natuurgebied van de Oude Spoorwegberm en zijn kikkerpoeltjes. Moeten vervolgens wat straten lopen richting Lazaruskapel en de brug over de Nete bij Walem. Een strookje dijk en we stappen tot de rustpost waar we Monique & Roger ontmoeten. Tja, er zat een verbindingsstukje in deze etappe maar het kan echt niet anders.

De langste lus van 8,7 kilometer wordt meteen een pareltje. We duiken het domein van Abdij Roosendael in na het begroeten van een stille Jean-Marie. Lopen langs een gracht tot het , nu nog verlaten terrasje. Krijgen dan een mooi extraatje door een weide en langs zijn de horizontale boom, een merkwaardig fenomeen. Terug de Netedijk op dan tot de waterwinning. Mogen langs de lommerrijke kant van de plas lopen, uitkijkend over een pleiade aan waterwild, zonder Canadaganzen. Duiken dan de bossen van de Mosterdpot in met zijn rijke flora aan varens. Snoodaards hebben een lint dwars over de te volgen route gespannen, wij spelen voor parkoers herstellers. Het groene lusje voert ons aanvankelijk naar tehuis Ter Elst. Aan de overkant van een drukke steenweg wacht een verrassing … het Fort van Duffel. Ons totaal onbekend en naar verluid nog maar enkele maanden wandelbaar. We maken een ruime lus in het groen rond de plas met weelderige plantengroei. De terugweg gaat traditiegetrouw langs villaatjes in het groen tot het bos van Roosendael. Hoog tijd om de innerlijke mens te versterken.

Het weer lijkt te keren als we dwars door Walem richting Battenbroek stappen. Mogen een prachtig vochtig pad bewandelen langs een gracht weelderig begroeid met balsemien en zijn speciale geur. Verse netels zorgen voor extra adrenaline en tempo in de beentjes. Dokkeren vervolgens over het Emmaüs kasseitje tot de watertoren en dan wacht het jonge groen rond het Fort van Walem. Groentevelden zetten ons af bij de bewoning van Elzestraat. Een paar stille straten maar en we mogen alweer een landdijk op. Deze voert ons terug naar Roosendael en onze centrale rustpost bij de visclub. Clubmaat Jakke en zijn dame tekenen present net als Sanne & Steven. Jo & Marie-Louise ook, de zoete inval dus zowat voor ons.

Wij moeten terug naar Battenbroek en wandelen er nu onderaf de E19 in puur natuur. Lopen zowat een balsemien brousse in en genieten van de heerlijke, beetje wilde natuur. Bereiken de Netedijk bij de befaamde Blauwe Bruggen van Rumst. Aan zijn overkant sluiten Sanne & Steven bij ons aan. We wandelen door het parkje en langs de visvijver naar de volgende groene strook. Mogen nu genieten van de Oude Netearm vrijwel tot rustpost De Zwaluwen, tennisclub bij een prachtige dreef net naast de E19. Hebben nog ruim 3 km voor de boeg. De parkoersmeester geeft zich nog niet gewonnen. Hij heeft nog een blubberpad in de aanbieding onderaf de E19. Dan is het wat serres kijken en een paar paadjes langs schapenweiden tot de finish. Een gezellige babbel bij het gerstenat, opgedofte dames en heren nemen stilaan de plaats van de wandelaars in. Vlaamse zangers komen hen vanavond vermaken. Wij rijden meer dan tevreden naar huis terug, nagenietend van één van de mooiste tochten in de verre omgeving.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/020820... 

  

21:11 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

23-07-14

21.07.2014 Wandel Mee Ruisbroek-Sauvegarde

De weergoden gunnen ons een thuismatch. We pikken etappe 3 van de Klein-Brabantse ‘5’ op. Wandel Mee Ruisbroek-Sauvegarde zijn onze gastheren vandaag in een piepklein zaaltje. Gelukkig kunnen wij een terrasje doen voor de start en gezellig keuvelen met vele bekenden. Kleine en grote lus, ook vandaag weer. Wij beginnen met het kleintje van net geen 6 km. Bij een grijs en zwoel zwerk gaan we op pad. Huisjes kijken tot het gemaal op de Vliet. Dan genieten over het grintpad langs de diep ingesneden waterloop tot café Den Dam. De volgende landdijk liepen we recent meerdere keer maar hij blijft mooi. Over het rode fietspad langs de hoofdweg terug naar het dorp. Een achterafje en we staan in de Kerkstraat en stappen terug naar start/finish onder de kerktoren.

Babbel met Jefke die onderweg van Willebroek het parkoers oppikte en daar gaan we weer. Snel het groen in deze keer, langs een gracht en weelderig orchis. Tot het gemaal van daarstraks en dan de kanaaldijk op. Aan de overkant ligt Hellegat, wij lopen tot de kleine Boomse jachthaven. Slaan dan de groene industrieweg in tot het kasseitje richting Boom. De parkoersmeester weet van wanten, hij stuurt ons gemaaid wild terrein in, lekker wandelen. Bij Prayon gaan we onder de spoorbaan door. Even verder ligt de rustpost, verscholen in het groen bij kleiduifschieters. Ik heb een dipje, moet stevig bij eten.

Langs vijvers lopen we terug naar Prayon en dan door het groen parallel de spoorbaan over een fietspad. Honderden meter verder mogen de langste afstanden echt het groen in. Het lijkt wel een brousse waar we door lopen. Er loopt een eenmanspaadje ja, maar rondom netels en andere steke dinges. Echt ons ding dit ! We ruilen het echte wandelwerk voor tarmac langs een denkelijk verlaten spoorbaan. Steken hem over en lopen terug naar het dorp. Krijgen het gezelschap van de Hopbelletjes Brothers die van de 25 lus af komen. Café rust nu, letterlijk, clubhuis ook.

Nemen weer ruim onze tijd vanwege de vele bekenden en gaan op pad voor de extra lus. Achterafjes loodsen ons naar onverhard en maïs. In de volgende wijk zijn we ongewild even getuige van echtelijke twisten, we reppen ons voort, snel wezg van het getier. Mogen uitgebreid genieten van peis en vree wandelend over een breed pad langs een kroosrijke, groene gracht. Zalig ! Een strookje spoorbaan de ‘Hopbelletjes’ ter wille en betonbaantjes loodsen ons door de akkers terug naar het dorp. Loopt ‘facteur’ Rudy’ daar niet voor ons door de slingers in het groen !  Hij vertrekt voor ons van de laatste rust, wij zijn al aan ‘den Duvel’.

Wandel Mee haalt dit jaar echt alles uit de kast. Hof ter Zielbeek, zijn grot en kruisweg, dat hadden we verwacht. Het strookje puur natuur erna is echt de zoveelste meepakker vandaag ! In de laatste straatjes passeren we ook nog de prachtige Sint-Catharina kapel. Door het zware weer houden we het bij 25 km vandaag, keuvelen nog gezellig na met Rudy en laten den Duvel smaken. Wandel Mee heeft ons verrast vandaag, dit was de mooiste tocht die wij er ooit liepen. Ondanks het somber grijze zwerk rijden we blij gezind terug naar Hemiksem, bedankt Klein-Brabanders ! 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/210720... 

 

 

21:31 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

09-01-14

05.01.2014 Heidetochten te Roosdaal

Ik heb een leuk reisje bedacht voor vandaag. Een maatje treinbegeleider wenst ons goede reis vanaf Brussel-Centraal. We wandelen door het nog stille Brussel langs de Grasmarkt en de Beurs richting modeshops van de Dansaertstraat. Zeggen dat in mijn jeugd dit een verloederde buurt was, nu trendy en place to be. Maar busje komt zo, brengt ons linea recta naar de Ninoofse Steenweg, langs de Gare de l’Ouest de stad uit, Vlaams Brabant binnen. De vriendelijke chauffeur zet ons af aan de juiste halte. Met een Franstalige Brusselaarster als gezel zetten we koers naar de ruime startlocatie in de Roosdaalse tuinbouwschool.

 

Omstreeks 09:00 zijn er al ruim 600 wandelaars vertrokken. Bij een zonnig weertje trekken ook wij ons op gang. Ontdekken een bushalte van een andere lijn in de onmiddellijke omgeving. Parkoersmeester Jef zorgt meteen voor een opwarmertje langs het Pastoriebos tot de kerk van Ledeberg. Berg inderdaad. Het uitzicht is er magistraal met zuidelijk de Zeppos windmolen prominent aanwezig. De eerste veldwegjes liggen er vettig en kleverig bij, de toon is gezet. Het stoort ons helemaal niet als we even verder over een betonbaantje langs het Roosdaalse geboortebos lopen tot de kasseitjes van Strijtem. Inderdaad voor elke wat wils deze eerste 5 km. Het is erg druk in het kleine zaaltje. We begroeten er vele bekenden. Linda laat zich meteen een uiensoepje met gemalen kaas smaken. Ik blijf bij mijn ochtendlijke verslaving, koffie.

 

De lokale lus, alleen voor de 32 km, stuurt ons weg langs de Molenweg, een achterafje tot een school. We gaan klimmen door natuurlijk vettig veld en volgen een verdieping hoger de Looyeweg, zeg maar enkele kerkwegels. Aan de rand van een natuurgebiedje bedenkt Jef zelf een wilgenpad. We ploeteren er ons doorheen en volgen daarna een diep ingesneden beek. Nattere delen zijn vakkundig bedekt met een dikke laag ‘schafeling’ zodat we er ongeschonden doorheen komen. Krijgen nog een prachtig uitzicht op de Strijtemse kerk cadeau en kunnen vervolgens weer gaan rusten. Even bijpraten toch ook met een echtpaar nieuwbakken leden van Heidetochten en clubmaatje Lydie met gezellen.

 

De eerste 11 km zijn vlot verteerd, we gaan weer op pad. Zoals de buur uit Giesbaarge dat doet, stuurt ook Jef ons voortdurend op en neer door het golvende Pajottenland. De langere afstanden krijgen nog wat veldpaden onder de sloffen geschoven. We wandelen zelfs letterlijk diagonaal door een geschoren maïsakker. Pinijzekets lees ik op het straatnaambord. Pinijze als vervlaamsing van het Franse ‘punaise’ of duimspijker. Kets lijkt dan weer te staan voor heuvel of golving in het landschap. Meidoornhagen, kerkwegels, prachtige vergezichten, we genieten er van. De Natteweg loodst ons door een nieuwe woonwijk met design woningen tot hoog in de heuvels. Een lint van wandelaars slingert zicht terug naar het dal en het Monniksbos. Even wat verwilderde begroeiing en we bereiken Liedekerke en de tweede rustpost. Gelukkig is ie ruim bemeten want hij loopt overvol met wandelaars, helpers hebben er handen te kort.

 

Ook nu leeft Jef zich uit in de kerkwegels. Niet iedereen blijkt even vlot in het lezen van de pijlen, wij slaan er ons moeiteloos doorheen. Waar de langere afstanden stilaan terugkeren naar Lie’kerk krijgen we een prachtig uitzicht tot Ledeberg cadeau. Een wilgenpaadje langs beekje loodst ons Pamel binnen. We lijken langs een makkelijk onverhard pad tussen weilanden terug naar de rust te lopen. Niks blijkt minder waar te zijn. Waar weiland bos wordt gaan we ploeteren door gitzwarte grond. Beekjes stromen over ons pad. Ik ben in mijn nopjes, Linda verdedigt zich kranig. Terug een bergje op, we pauzeren een laatste keer, opnieuw in Liederkerke. Alle vrienden wandelaars, Zottemie op kop, zijn vol lof over de prachtige en gevarieerde lus. Sabine & Freddy doen het rustig aan, het zere pootje ter wille. Ik feliciteer Jef met die mooie lus. De paden lager er van voor mijn tijd, is zijn minzaam maar ook fijn humoristisch antwoord. Weinigen die je zo de mond kunnen snoeren, zal Linda opmerken.

 

De laatste etappe begint sappig. Eerst terug het bergje af en dan de vallei van de Palitsebeek door, het betere schaatswerk. Even op adem komen denkt Jef en hij stuurt ons door de goed begaanbare voetwegen 49 & 50. Hoog tijd voor de grote finale. We zetten in met een ploeterpartij door de Pamelse Meersen. Pauzeren even bij het tarmacje langs het Molenhof en zijn visvijver. Zetten tenslotte een lange trage klim in door stille akkers en weilanden. Pfff, eenmaal boven nog een laatste keer genieten van vergezichten, noordelijk tot Ninove, zuidelijk nog eens de Zeppos molen. We ploffen op onze stoelen en laten ons het Duvelke smaken. Mooi werk van Jef en zijn maatjes, de meer dan 2200 wandelaars hebben ze dubbel en dik verdiend.

 

We reizen terug via de bushalte die we vanmorgen ontdekten. Moeten daarbij wel overstappen aan het busstation van Dilbeek. Een groepje van een 10-tal Antwerpse wandelaars zijn ongerust. De beoogde bushalte in Brussel blijkt niet bereikbaar vanwege de Kerstmarkt. Ik stel hen gerust, ken de weg tot Brussel-Centraal uit het hoofd, ‘ket’ als ik ben. Vanaf de Ninoofse Poort loodst ik hen naar Dansaertstraat en Beurs. We reizen allen samen in een overvolle trein tot de Koekenstad. Thuis wacht de choucroute een tweede keer en het werk voor Beneluxwandelen. Het eerste wandelweekend van 2014 bracht zijn verrassingen. Nog 51 te gaan dit jaar …

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/050120...

 

20:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -r

09-08-13

03.08.2013 Vosbergstappers Rumst

Lindake vertrekt vandaag met haar stalen ros naar de wandeling. Ik ben niet zo’n pedaalridder. Wandel dan maar drie kilometer tot de Boomse Steenweg en de bushalte van de 500. Hij brengt mij naar het gehucht van Rumst Vosberg genaamd. Wij doen allebei net even lang over de 14 à 15 km, zijnde een uurtje. Ik ken deze tocht, georganiseerd door een wijkfeestcomité, hoegenaamd niet maar Linda en Mark doen er lyrisch over, kan dus niet foutlopen. De parkoerstekeningen in de feesttent zien er veelbelovend uit. Of het duidelijk is, vraag een dame van de organisatie  in blitse t-shirt gehuld. Zij moet meteen op de foto, ik lijk wel een reporter van de wandelgazette !

Volgens de wandelkalender is de maximale afstand 25 km maar de feestvierders bieden ons een heuse 32 km aan ! Hongerig zoals we zijn gaan we uiteraard voor de volle afstand. Gooien wel het programma om en beginnen met een korte lus van 7,7 km die ons terug naar de start zal brengen. Bekend terrein meteen dankzij andere wandelclubs uit de buurt. Een lommerrijk pad voert ons een zachte heuvel op langs schaapjes op het droge… gras. Even een stukje steenweg en dan zoeken we rustige, pas gemaaide paden open richting Waarloos. Ooit liep ik hier door 20 cm sneeuw te ploeteren ! Een parkoersbewaker op de fiets doet de lus in omgekeerde richting. Hij weet mij doodleuk te vertellen dat ik hem ooit tips gaf voor de Doto van 2001 !! Ik bloos net niet, herken de man echt niet, je wordt ouder papa ! Lachend vervolgen wij onze weg. Een bospaadje loodst ons naar het voetbalterrein van de lokale Vette Hanen (veteranen). We weten het wel, de Oude Spoorwegberm wenkt. Feestelijk wandelen is het hier, door de smalle strook die Natuurpunt wandelaar vriendelijk houdt. We mogen er een paar kilometertjes van genieten. Een kaarsrecht tarmacje voert ons terug naar de feesttent. Leuk opwarmertje dit.

We vertrekken weer naar de schaapjes, moeten vervolgens een andere richting uit dan de eerste keer. In de vallei is de Mechelse Romboutstoren prominent aanwezig. Geen maan te zien en dus evenmin blussingswerken. Na een paar drukke wegen volgt het kasseitje van de Bussestraat tot de tunnel onder de E19. De parkoersmeester verrast ons een eerste keer. Hij gunt ons een paadje onderaf de snelweg. Het is er opletten waar je de voetjes neerzet wegens vele boomwortels. Zo bereiken we de lommerrijke Kapellenlei die we volgen tot tennisclub De Zwaluw. Zijn nauwelijks 3 km onderweg en maken dus meteen rechtsomkeer. We kennen de  mogelijkheden hier en moeten onze gastheer evenmin iets leren. Gaan heerlijk wandelen in het diepe groen, onderaf de Netedijk. Uitgebreid genieten is dit tot de kerk van Rumst. Maken een kort lusje door het park en stappen dan de befaamde blauwe brug over. De huisfotograaf brengt Linda uitgebreid in beeld, ik dol even met hem mee. Onze gastheer houdt niet van beton, stuurt ons aan de overkant meteen weer onderaf het groen in. Waar hij wegdraait van het water kijk ik verbaasd op, ken ik helemaal niet. We bewandelen een pracht van een hobbelig pad door metershoog riet. Niet zo maar eventjes, zeker wel een kilometer lang. Ik verlies Linda uit het oog. Het trauma van Brasschaat steekt  weer de kop op. Gelukkig staat de lieverd bij het einde van het domein op mij te wachten. Samen stappen we Walem binnen, zoeken de visput van de Slijkvissers op. We krijgen er het verhaal te horen van 4 medewerkers die drie dagen in de weer geweest zijn om het parkoers … te maaien ! Het moet gezegd, wij die denken de Rupelstreek te kennen maken hier verrassende dingen mee.

Na een gezellige babbel met ondermeer Marleentje & Mark gaan we weer op pad. Lopen langs de gracht van domein Roosendael, waar schilders hun ding doen, en vervolgens door een bosstrookje. Een prachtige, groene landdijk, ook fietspad voert ons naar Elzestraat. Even wat bewoning, al krijgen we geen mens te zien. We duiken de groenten akkers in met geurende prei en uit de kluiten gewassen venkel. Een volgend bosstrookje loodst ons naar het Fort van Walem. Verscholen in het groen rondden we de plas. Aan de overkant van een drukke steenweg loodst een kasseitje ons naar Battenbroek. Dan denk je het vervolg te kennen maar niet met deze kerels. De zeis wordt weer bovengehaald. Tussen metershoog orchis wandelen we langs een gracht, door een parel van een biotoop. Al heb ik dan een wat moeizame wandeldag, toch loop ik mateloos te genieten. Bij een kapelletje staat Linda mij lachend op te wachten. Had ze gelijk of had ze gelijk dat dit een prachtige tocht is ! We pauzeren opnieuw bij de Slijkvissers, steken onze bewondering voor het gebodene niet onder stoelen of banken. Willy & Annie (Kessel) beginnen nog aan de lus, zullen laat ‘binnen’ zijn vandaag.

Mogen een tweede keer langs de Roosendaelse gracht en dan een Finse piste volgen rond het domein. Gaan nu toch de Netedijk op tot Walembrug. Weten dat er aan de overkant geen mogelijkheden zijn. Vanaf de Lazaruskapel is het dus even beton lopen. Toch krijgen onze gastheren het voor mekaar een extra strookje groen op een AWW domein in het parkoers te verwerken. Dan wacht weer die goeie ouwe Spoorwegberm, genieten in de hoogste graad. We bollen uit over het kaarsrechte tarmacje tot … de koele Duvel. Ook Mark laat zich na enig aandringen verleiden tot het pittige gerstenat.  Willy & Annie zullen om 18:00 nog starten voor het korte lusje van 7,7 km, doen zich niks te kort. De terugweg wordt aangevat. Eén ding weten we heel zeker. De eerste zaterdag van Augustus 2014 staan we hier weer, wij wensen U hetzelfde …     

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/030820...

20:13 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r

27-03-13

23.03.2013 Thor Roosendaal te Rucphen

Het is bitter koud als we in de vroege ochtend naar kapster Marina rijden. Ze woont net voor de Tramezantlei in Schoten. Ja, die bestaat echt ! Een gezellige babbel later zijn we kortgeknipt paraat voor de wandeltocht van de dag. Zijn al aardig opgeschoten in noordwaartse richting. Pikken de Noorderlaan op en vervolgen onze weg langs de A12 voorbij Bergen-Op-Zoom en Roosendaal. Thor blijkt ook de aanwijzingen van Google Maps te volgen en loods ons via de Postbaan en Kade naar de zandbak en de parkeerweide bij het hondenoefenterrein. We starten vandaag in de aangename, ruime gelagzaal van camping De Posthoorn te Rucphen. Deze tocht is intussen uitgegroeid tot een klassieker in ons repertoire. Ze noemt trouwens de Kees (inderdaad in Nederland) Knappers (knap is ze ook al) Boswandeltocht (al is er ook wat heide bij).

Gezien het wat latere tijdstip opteren we voor de 30 km. De eerste lus stuurt ons buitenom de Rucphense Heide (bossen dus) langs ondermeer een kerkhofje en neerhof. Zandpaden loodsen ons door het immer groen van Meerven tot het Weideveldenpad. Weids zijn de vergezichten inderdaad. Over de kale akkers bemerken we in de verte de kerk van Schijf en wandelaars die er naartoe lopen. Wij keren langs plantenkwekerijen en bospaden terug naar een echte strook heide bij de Pierestraat. Mogen er doorheen lopen deze keer en pikken pas bij de parking het fietspad op dat ons terug afzet in de Posthoorn. Dampende snert en koffie, ideaal bij deze toch weer echt winterse, grauwe dag. Hebben 7,5 km in de benen.

De tweede etappe loodst ons opnieuw rond de parking en de hondenschool. Enkele frêle sneeuwvlokjes begeleiden ons over de tarmacjes van de Kromme Elleboog. Bij wegnaam Posthoorn duiken we opnieuw het groen in, zei het nog even met uitzicht over de nieuwbouw van Roosendaal. Verbazen er ons intussen over dat we hier moederziel alleen lopen. Waar zitten al die vinnige Hollandse stappers toch ? We duiken steeds dieper de Rucpense bossen in bij De Oliepot. Pikken vervolgens zijn rand weer op bij de Zeepestraat, die ons afzet bij de Roosendaalsebaan en de uit de kluiten gewassen wagenrust. Op een bankje gezeten genieten we van onze warme drank. Hollandse Oma & Opa Stroboeren komen ook langs. We kennen ze als fans van Beneluxwandelen en maken even een vrolijk babbeltje.

Blijven niet te lang stilstaan, daarvoor is het te koud. Zij blij in de bossen te kunnen lopen. Over zandpaden maar ook langs statige sparren met de voetjes in hel groen mos. Open stroken parkoers voelen steevast ijzig aan. De wind gaat stevig tekeer, er vliegen regelmatig wat witte vlokjes. We worstelen ons door de akkers van De Heiberg tot de kerk van Schijf en rustpost D’n Hoge Dries. Hebben er toch al zo’n 20 km opzitten. Martin zit er van zijn soepje te genieten. Hij heeft ook de lus van de 40 km al in de kuiten zitten. Natuurlijk vormen wij de laatste 10 km een wandeltrio !

Al duiken we dan alle drie diep in onze kragen, we kletsen er gezellig op los. Kennen de omgeving zowat uit het hoofd. Zeker Martin dan die hier zijn trainingsparkoers heeft liggen. Zoals het hoort lopen we door de prachtige Rucpense bossen, door het zand en over meer begaanbare paden. We hebben nog een rust te goed bij de tent. De soep is er op maar koffie en een krentenboterham gaan er gewillig in. Vrolijk wandelen we verder ondermeer voorbij camping ’t Ossekopke. Fietspaden loodsen ons door de bossen terug naar De Posthoorn waar we nog even kunnen dollen met Will Pardon, ook al naar goede gewoonte. Den Duvel smaakt heerlijk, wij zijn de laatste wandelaars die door het vriendelijke personeel worden uitgewuifd. Vanavond vieren zij nog een zilveren bruiloft.

Als allerlaatste verlaten we de parkeerweide. Op Nederlandse grondgebied blijft het droog. Eens voorbij Hoogerheide, nabij de Antwerpse haven komen we in zwaar weer terecht met regen en sneeuw. Lindake slaapt er zich zalig doorheen, ik ben één en al aandacht aan het stuur. We hadden blijkbaar geluk met het weer vandaag en konden weer voluit genieten van de heerlijke Thoriaanse bostocht. Tot de volgende …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/230320...

 

 

 

 

20:52 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noord-brabant, -r

13-02-13

10.02.2013 De Noorderkempen te Rijkevorsel

We hebben een verrassende compagnon op de bus vanaf de Rooseveltplaats.Jean-Pierre Declerck gaat net als wij op ontdekkingstocht in de Noorderkempen. Het uurtje rijden is zo voorbij, we hebben heel wat bij te kletsen. Vanaf Schoten kijken we trouwens verbaasd rond, het landschap wordt met de kilometers witter, bedekt met een sneeuwvacht tot zo’n 5 centimeter. Bij het treinstation van Brecht nog meer schoon wandelvolk. Rudy (de facteur) en Rik (Bornem) reisden tot hier met de trein. Even vasthouden dit alternatief, kan straks nog van pas komen.

Ondanks alles gaan we na de koffie toch alleen op pad. Langs de obligate wegenwerken verlaten we de Rijkevorselse dorpskern. Duiken de besneeuwde velden in vanaf Vrouwkensblok. Her en der zijn wat serres ingeplant. Het is stralend weer, we herkennen na vele donkere weken eindelijk nog eens onze blauwe planeet. Zon en wind jagen de sneeuw van de bomen, met regelmaat krijgen we een dwarrelend wolkje over ons heen. We wandelen een eindje over een fietspad langs een kanaal tot educatieve boerderij Schapenhof, de boer zoekt naar alternatieve inkomsten. We blijven tarmacjes lopen door het open landschap tot in Sint-Jozef waar we kunnen rusten onder de kerktoren, tot driemaal toe zelfs. Krijgen er het gezelschap van Willy en Annie (Kessel) die al een lus voorsprong hebben op ons. Ze kondigen een mooie tocht aan.

Na een babbel met clubmaat Jakke en zijn Madame beginnen we aan de langste lus. Middels een metalen brug naar de overkant van het kanaal en dan meteen de Eksterheide op. Heerlijk wandelen wordt het door het witte landschap, halfopen, nattig, wat vlondertjes, sparrenbossen ook. Kilometerslang lopen we op ons dooie eentje te genieten van die wonderlijk mooie winterse landschappen. Langs de plassen van de Beerse Duivelskuil en dan terug naar de Eksterheide. Bij de zwaaikom van het kanaal weten we de rustpost weer vlakbij. Anderhalf uur lang hebben we lopen genieten, weten van geen zweempje vermoeidheid. Heerlijk !

Maken er opnieuw een gezellig onderonsje van met W& A en gaan dan elk onze eigen weg. Moeten even een gure wind trotseren tot hondenclub Kemposch en duiken dan terug de natuur in, kuierend over dijkjes en door lager gelegen nattige paden. De Pomp – Poelberg lees ik op een bordje. Gaan heerlijke eenmanspaadjes volgen rond een immense plas. Ruilen hem in voor de Blackheide en zijn sparrenbossen. Jongens toch, wat een heerlijke tocht ! Terugkerend naar de plas van daarstraks krijgen we even de wind van voren. Brrr voelt dat koud aan zeg ! In de rustpost zit Rudy van een appeltje te genieten. We drinken samen een pintje en beginnen aan de laatste loodjes. Veel valt er niet meer te beleven behalve dan het zicht op die fraaie Rijkevorselse dorpsmolen. Ter aankomst botsen we op die andere Rudy en zijn vrouwtje uit Schelle. Machtige tocht man, zegt hij uitgelaten en gaat er vandoor.

Wij pikken ‘de facteur’ terug op en nemen samen de bus tot Brecht station. Een prachtige nieuwe trein, duidelijk niet van Italiaanse makelij, zoemt ons tot Antwerpen-Centraal. Ik val er haast heerlijk in slaap. Maar we moeten ons reppen om bus 1 niet te missen. Staan om 19:30 terug in de huiskamer, hoog tijd voor rode kool met zwarte pens, een stevig maal hebben we wel verdiend. Kijken terug op een heerlijke tocht met twee prachtige lussen. Parkoersmeester en wintergoden hebben ons echt wel verwend vandaag. We zijn weer klaar voor de volgende werkweek. 

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/100213...

20:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -r