31-05-17

30.05.2017 Ravelse Wandelaars te Poppel

Als Mieke verse Pap serveert dan zijn we er graag bij. Kempenzoon Leo komt zoals altijd minzaam zijn gasten begroeten. Volle afstand vraagt hij en antwoord meteen zelf, ja hé. Bruggeling Xavier, die mee op trein en bus zat is al op pad, Karientje en Dirk zullen dra na ons volgen. Enkele straatjes langs de Brembergse villa’s en we duiken het groene land in. In tegenstelling tot het Antwerpse heeft het hier wel geregend vannacht en liggen de maïsakkers er nat bij. De zandpaden zijn uiteraard goed begaanbaar. Leo heeft er zin in. Een ontelbaar aantal pijlen en linten loodsen ons over smalle slingerpaadjes door het jonge bos. Als een duizendpoot wentelt een groepje wandelaars zich onder leiding van Linda naar de volgende halfopen strook. Voor mij bekend terrein dankzij de StreekGR der Kempen. Krijg onderweg nog een onverwachte schouderklop voor mijn verslagjes, de waardering doet deugd. Breed zandpad nu langs ontluikende biet en maïs tot de eerste pauze bij de plas van camping Tulderheyde. Het is er de zoete inval. Zeker 75% van de wandelaars zijn bekenden. De pauze loopt dan ook een beetje uit de hand.

Twee lussen hebben we hier voor de boeg en dus hebben we er eentje achterstand op de meesten behalve de Zichemse tgv’s. Achterom ’t Jachthuis duiken we opnieuw de bossen in van zomers geurende den. Ja, de zon komt ook regelmatig piepen al is de temperatuur vandaag sportmens vriendelijk. We waden door het hoge gras en langs rododendrons in volle ornaat naar de vennen van Broekeling en zijn gagelvelden. Weg blijven van de bijenstal geeft Leo zijn gasten mee. Voorbij de ‘verroeste pk’s’, het levensgrote beeld van een boerenpaard en zijn menner gaat het naar een prachtige dreef van eik. Ik heb sinds gisteren wat hinder van mijn smallere loodgieterij en moet Linda wat voorsprong gunnen. Wandel aan een rustig tempo door de zoveelste sparrenbossen en stilaan daagt ’t Jachthuis terug op. Halven dans.

Bammetjes aanspreken en op pad voor de tweede lus. Domein De Utrecht komt nu uitgebreid aan bod, we zijn op Ollands grondgebied. Spar, zandpaden, hoog gras, een vennetje, het blijft genieten. Voor het eerst dit jaar bloeiend vingerhoedskruid in paars en wit, prachtige witte lelies ook. We steken een oude trambaan over, nu zandpad en vervolgen dwars door gemengd bos. Er doemt een heerlijk rodo’s-dijkje op. Links de witgele grassen van de Aalsterse heide rechts het idyllische ven Papschot. Stilaan uitbollen tot de laatste pauze op de camping. Bijpraten met Jefke van Balen.

Hebben nog een uurtje voor de boeg. Letterlijk langs een patattenveld en vervolgens een afwisseling van bos en akker tot de Poppelse kennel. Stappen wat verhard door de verspreidde bewoning van Overbroek en gaan dan riviertje de AA opzoeken. Slingeren mee met het dicht begroeide watertje tot de boerderijen van Poppel. Langs het dorsplein met kiosk afsluiten op het terras van Mieke Pap. Na het Duvelke geven Marie-Louise & Jo ons een lift tot station Turnhout waarvoor onze dank. Bedankt ook Leo en zijn team voor weer eens een heerlijke wandeldag in het prachtige Vlaamse uithoekje.  

FOTOREEKS

19:38 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

29-05-17

27.05.2017 GR12 tussen Putte en Schoten

De spoorwegen plannen gelijktijdig twee werven op de lijn Antwerpen – Poperinge. De reistijd naar Ieper wordt dus met één tot twee uur verlengd ! Geen driedaagse dus voor ons dit jaar. Gezien de voorspelde hittegolf zoek ik een bosrijk parkoers uit. Kom zodoende bij de GR12 die we zullen volgen vanaf de Ollandse grens tot bij de Koekenstad. Vlotte busreizen met de 290 en 720, nu nog want vanaf volgende week is dat feestje ook voorbij. De Antwerpse Leien worden doorgeknipt ter hoogte van Opera en dit voor 18 maanden.

Uurtje langer geslapen en toch al om 9:15 op stap vanaf de Moretuslei in Putte. Eén dreef verder ligt het Ravenhof en pikken we de eerste rood/witte markeringen op. Een paar straten met gekortwiekte en dus nog kale platanen, we stappen naar de anti-tank gracht. Mogen al meteen een paar kilometer langs het water lopen. De omgeving ligt bezaaid met oude bunkers, rododendrons staan prachtig in bloei en zwermen muggetjes dansen boven het nat. We ruilen het water in voor het Kapelse Mastenbos. Als je de vaste route volgt heb je 8 km zegt een jongeman met hond behulpzaam. Wij leggen hem uit dat we op weg zijn naar Schoten zo’n 25 km verder. Zijn mond valt open van verbazing. Ik hou mij bij acht zegt ie lachend. Joggers kruisen aanvankelijk ons pad op de zanderige heide. De eerste frêle libellen zweven over het groen. Het is heerlijk stappen. Onze bosstrook eindigt waar de landhuizen beginnen. We zijn in Kapellen en hooguit een hond blaft ons tegen van achter zijn hek, verder geen mens te bespeuren. We dwarsen de spoorbaan Antwerpen – Essen en vervolgen langs de Franselei. Vergapen ons aan de vele ‘stulpjes’ en missen zodoende een afslag bij een onooglijk bospad. Nou ja pad, er valt nog weinig van te merken en de stukken bos staan te koop. Zal wel de laatste keer zijn dat we deze doorgang kunnen gebruiken. Nog even villa’s lopen in het groen, stilaan daagt puur natuur op. Een zeer korte rechts – linkse missen we allebei, grr niet goed bezig ! Zijn nu op het Brasschaatse Schietveld. Zand baggeren in de open ruimte en heel aandachtig wandelen wat de markeringen betreft. Gelukkig tamelijk snel weer onder groen en uit de hitte. We maken een ruime omzwerving door de bossen die we ook kennen van de Stroboerentochten. Intussen geen bankje te bespeuren, we lopen steeds maar door tot het deels ingestorte Fort van Brasschaat. Opnieuw anti tank en ik weet een skatersplein zijn. Kunnen we na een kleine drie uur stappen eindelijk een pauze nemen en de schoofzak aanspreken. Een prachtparkoers is het intussen wel.

Terug op pad voor onze tweede helft. Strook anti tank en dan een nog jong ogende dreef tot het militaire kamp van Brasschaat en zijn officierswoningen. 30°C geeft de thermometer aan hartje Maria-ter-Heide. Wij dokkeren over een kasseitje richting De Inslag. Heerlijk genieten van prachtige dreven rode en gewone beuk. Na een drie kwartier drankpauze. De warmte begint in de kleren te kruipen. Ruilen het bos in voor enkele straten. In een nieuwe wijk is de markering weg maar met de tekst bij de hand lopen we deze keer foutloos. Stappen door volkse Brasschaatse straten (ze bestaan !) en langs een uitgedroogde beek tot het kasteel. Wijken af van het parkoers want weten hier cafeetje De Remise zijn met een geïmproviseerd terras. 2€ voor nen Duvel, zelfs de meeste wandelclubs hanteren deze prijzen niet meer.

Het kost ons allebei moeite maar we willen de laatste 6 km ook nog rond maken. Duiken het Peerdsbos in en volgen de slingers van de Mikse Beek. Ontwaren heel wat zwarte vlinders die fluo-groen oplichten in het zonlicht. Een prachtig schouwspel. Verlaten het prachtige beukenbos voor de brug over spoorbaan en autoweg (naar Breda). Al is het dan 7 jaar geleden, ik herinner mij dat we net voor park Vordenstein linksaf moeten, een onooglijk baantje in. Vreemd, de markeringen sturen ons Vordenstein in. We gaan zwerven, aanvankelijk in het bosrijke deel met ondergroei van frêle varens. Vervolgens door het meer open arboretum. Ik snap er niks meer van. Verlaten het park bij de kapel en stappen verder langs flatgebouwen van Schoten. Wij begrijpen dat we zodoende nooit aan De Zeurt zullen geraken maar verderop naar een kanaal wandelen. De tijd tikt weg en dus stoppen we bij en bushalte. Bus is net weg, moeten een halfuur wachten in de blakende zon.

Op de Rooseveltplaats drinken we er altijd eentje in dezelfde zaak. Busje komt zo … busje komt niet ? Toch wel, met 20 minuten vertraging wegens ongeval op zijn route. In Hoboken belt de chauffeur met dispatching. Stuurinrichting en wielen werken niet meer samen zoals het hoort. Einde rit dus en een tiental minuutjes wachten op de volgende. Thuis gekomen met zo’n uur vertraging blijkt dat de GR12 route bij Antwerpen hertekend is sinds … 07/05/2017 ! Het mag allemaal niet te simpel zijn hé, dan is het ook niet leuk meer …  

FOTOREEKS

20:17 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gr12, -p, - s

16-05-17

09.05.2017 Streek GR tussen Pulle en Herentals

Zoals gezegd wil ik weten waarom ik fout liep in de Lovenhoek. Sta dan ook al om 9:15 bij de kerk van Pulle. Het is muisstil in het dorp en het zonnetje schijnt weldadig. Aragon laat zich niet horen of zien en dus loop ik langs de juiste paden het dorp uit de weidse ruimte tegemoet. Wandel over brede grindpaden en vervolgens door het gemengde bos tot de kapel van Lovenhoek. Ben enorm op mijn hoede zodra de GR5 samenkomt met de streek GR. Ja hoor, 50 meter voorbij de kapel vind ik een haast volledig kleurloos geworden markering van splitsingen. Ze is echt onopvallend tussen blitse pijlen van Natuurpunt en andere. Blijkt daarbij dat ik nog dwars door een geploegde akker dien te lopen en de eerstvolgende markering verborgen ligt in een bosje. Voel mij dan toch al beter, niet zo dom of dwaas als verwacht ! Het te volgen pad slingert zich nu heerlijk tussen sparren en een weelderige ondergroei door. Kom zo bij Zegbroek uit en zijn landelijke omgeving welbekend bij de Kempense wandelaars. We hebben dikwijls een rustpost in de lokale voetbalkantine. De volgende bosstrook dan, spar met een weelderige ondergroei van varens. Twee eekhoorns rennen haastig van tak tot tak meters boven mijn hoofd. Kom bij de befaamde 14 kapellekens van Vorselaar uit. Hoog tijd om de innerlijke mens te versterken, er staan 8 km op de teller.

Neem een ruime pauze genietend van de stilte en ga dan verder langs een gehooid grasland. En de boer … hij beerde voort, de ene zijn stank is de andere zijn brood. Bereik het prachtige waterkasteel van Vorselaar. Nu nog extra in de verf gezet door een rij rode beuk in volle lente-ornaat. Schitterend is dit ! Een zandweg loodst mij naar de bewoonde wereld. Een merrie komt haar knuffel halen en ik vervolg over een fietspad langs Vispluk. Kan niet anders, half Vorselaar noemt zo. Dacht ik de omgeving hier helemaal te kennen, niets blijkt minder waar te zijn. Krijg brede zandwegen onder de sloffen geschoven langs gras- en graasland, de Berkelheide. Kies mijn tweede bankje in de natuur niet zo best uit. Ook deze boer blijkt een beer te zijn !

Vort met de bok dan maar, terwijl ‘onze jongens’ in de lucht aardig wat kabaal maken. Een fraaie dreef loodst mij het centrum van Lille in. Bij een fontein midden een woonerf voor de wat oudere bewoners posteer ik nog eens op een bankje in de zon. Moet vervolgens een paar kilometer straten lopen tot het centrum van Poederlee. Raak in Heikant het spoor van de markeringen bijster maar heb terreinkennis deze keer. Langs de dorpskern en de terreinen van de lokale sjotters stoom ik door naar de Heggekapel. Ken het laatste uurtje parkoers haast uit het hoofd. Door bos en wei naar riviertje de AA en zijn vistrap. Dan linea recta naar de volgende bosstrook. Zanderige paden en heuveltjes met een heerlijk zomerse geur van sparren & dennen tot de Herentalse toeristentoren. Het paard ruikt zijn stal. Ik stoom door de heuvel met de bidweg af. Twee spoorwegen over en dan bij het ziekenhuis de Kleine Nete opzoekend. Een laatste prachtige strook groen tot het Begijnhof. Ben nog één straat van het station verwijdert. Heb genoten van een heerlijke, zonnige, zomerse Kempentocht.    

FOTOREEKS

18:52 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: streekgr kempen, -p, -h

14-03-17

12.03.2017 Horizonstappers te Pellenberg

We hadden vorige week in Borsbeke & Aarschot al gemerkt dat de heuveltjes niet van harte genomen werden en daarom gaan we toch wat bijtrainen in het Leuvense. Meerdere wandelaars denken van de bus te stappen in Bovenlo. Wij houden ze tegen, is de rustpost, niet de start. Net als vorig jaar stralend lenteweer en dus een overvolle startzaal, goed beklant door de IJsetrippers overigens.

Ook net als vorig jaar een lus van 9 km door de start en dan het grotere werk. Korteberg, Lastberg en dan verder zakken over haast versleten vlonders tot het ziekenhuis. We wandelen door een parkachtige omgeving met een fraai waterkasteel en zetten onze weg verder door een dreef Koebos genaamd. Lopen vervolgens langs zonovergoten weiden en bolle akkers. Op twee dametjes na zijn wij er de enige wandelaars. Een slingerend tarmacje voert ons terug een verdieping hoger. In tegenstelling tot vorig jaar geen bos maar de open ruimte. Het parkoers gaat steeds op en neer. Dalen tot de ingang van een zandgroeve en dan stevig klimmen tot Sollenberg. Uitbollen nu langs het imposante okeren Herendaelhof. Dra tussen de vele geparkeerde wagens en terug naar de nog steeds bomvolle zaal. Meer dan 1400 vertrekkers omstreeks 11:00.

Eén straat zijn we van de volgende akkers verwijderd. Even vlak terrein en dan langs een prachtige holle kasseiweg naar Benedenlo en de Oude Baan. De parkoersmeester begint een spelletje op en neer. Aanvankelijk kasseitjes, verder langs winters ogende bospaadjes. Een eerste citroentje dartelt vrolijk tussen het struikgewas. Toen was het lente ! Bolle akkers en de zoveelste klim langs het Heidebloempad. Een schitterend uitzicht over de torens van Leuven en een laatste keer stevig klimmen tot de rustpost, niet voor niets in Boven-Lo (deel van Kessel-Lo).

We krijgen er het gezelschap van Chris (Ingelmunster) en clubmaatjes Christine & Noel. Al vijftal zetten we in verspreidde slagorde aan voor een lokale lus. We wandelen in de omgeving van de Troelieberg. Trappekes af, een parkje, trappekes op en steeds weer hellende straten. Onze babbel verdrijft de moeilijkheidsgraad. Laatste pauze in het gezelschap van Nathalie, Wilfried & vooral Tarzan, pup die alle aandacht voor zichzelf opeist.

Het Beverloopad leidt de laatste esbattementen in. Stevige afdaling met uitzicht over Bierbeek en verder. Door een mini natuurgebiedje De Oude Zandgroeve genaamd, met kikkerpoel. Genieten van het landelijke dan langs de vlakke Veulestraat en zijn oude hoogstam gevuld met maretak. Holleweg is wat hij zegt te zijn en we komen hijgend en puffend boven. Was toch wel een kanjer in het bos. Uitbollen over oneffen tarmac en dan … is er Duvel. Chris moet er als eerste vandoor richting West-Vlaanderen. Christine & Noël zijn zo lief ons af te zetten aan Leuven station waarvoor onze oprechte dank. Het uurtje trein doet deugd aan de geplaagde kuiten. Een tocht met pit daar in Pellenberg. Volgende week doen we het kalm aan in Oostkamp & Onze-Lieve-Vrouw-Waver.  

FOTOREEKS

20:37 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlaams-brabant, -p

13-01-17

12.01.2017 Wandelend Paal

Eddy bevestigt wat Jefke me vertelde. Het is zo’n drie kilometer wandelen van station Beringen tot AC Tervant. Een wandelaarster op de fiets loodst mij ongewild het juiste paadje in vanaf het Albertkanaal. Allemaal bedankt mannekes (en vrouwtje), ik heb weer wat bijgeleerd.

Bomvolle startzaal zo rond 10:00, er wordt regen voorspeld vanaf 15:00. Opvallend ook hoe weinig mensen ik hier nog ken. Ben dan ook zo’n 13 jaar geleden verkast naar de Rupelstreek. Indertijd kende ik er haast iedereen (mits lichte overdrijving). Op pad dan maar, op mijn eentje van de Sparrenstraat naar het eerste sparrenbosje. Helaas raakt Vlaanderen steeds meer volgebouwd en wegen die Vlaamse bakstenen steeds zwaarder op de wandelaar zijn maag. Het rondje langs de E313 loop ik samen met Leo van Mieke Pap. Hij geeft mee dat, als hij zijn goesting mag doen, de afstandenwandelaars op 28/10/2017 vanuit Ravels een leuk initiatief te wachten staat. Hou de info kanalen in het oog mannekes !

Eerste pauze na een kleine zes kilometer bij Sint-Sebastiaan Meelberg. Leo heeft honger, ik stoom gelijk door. Zachtjes door de deels gekapte bossen rond de Watertoren van de Klitsberg. Even scherp dalen bij het weerklinken van een verwoed hakkende specht en dan de vallei in bij Sint-Joris. We breien een lange betonlus aan ons parkoers. Veelal fietspaden door het halfopen weideland. Leo haalt me weer bij als we een tweede keer een klimmetje verorberen aan de andere kant van de Klitsberg. Nu stoomt hij door bij de rustpost en ga ik voor een pauze.

Babbeltje her en der, blijf alras 40 minuutjes zitten. Moet er vandoor mannekes, mik naar de trein van 16:30. Het zwerk oogt trouwens stilaan donkerder, als dat maar goed komt ! We steken door naar domein de Paalse Plas en zijn stevig golvende … golf terreinen. Enkele dapperen wagen er zich toch aan het balletje slaan. Terug de E313 over dan en gelukkig even verder een onverhard eenmanspaadje en opnieuw halfopen achterliggend terrein. Wat voetbalpleintjes, een fietspad in het groen. Helaas uitlopen door een woonwijk tot de voetbalkantine.

Neem even de tijd om te Duvelen met Karmijn. Hij weet te vertellen dat de andere Yvan ‘le terrible’ onfortuinlijk in het ziekenhuis is terecht gekomen. Langs deze weg wensen we hem een spoedig herstel. Ik red het net voor de eerste druppels tot station Beringen. In Hemiksem aangekomen regent het al stevig door. Morgen rustdag, heb voor deze maand al 244 km op de teller staan. In het weekend plannen we Eeklo en Deurne (Antwerpen) als de weergoden het toestaan.

FOTOREEKS

 

16:34 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -p, -t

26-12-16

25.12.2016 wvk Puurs

Het is nog donker als we omstreeks 08:00 vertrekken vanaf Boom Markt. We hadden Martin verwacht maar die laat zich niet horen. We vermoeden nog problemen met de hand of andere ongemakken. Moeten een uurtje lopen tot nieuwe startplaats Vredezaal in Kalfort, gewoon het fietspad langs spoorbaan Boom – Puurs volgend in het groen. Net als onderweg is het erg rustig in de zaal. Toch begroeten we vele bekenden waaronder zelfs Danyell uit het verre Rotterdam.

Het parkoers bestaat uit 4 lussen, twee van zowat 7,5 km en twee van 4,5 km. Braafjes beginnen we met lus A. Deze voert ons door woonwijk Fabiolapark en vervolgens over landelijk beton richting Fort van Liezele en Hof Ten Broek, beiden midden een waterpartij gelegen. Even lopen we door akkers van savooikool en prei. Patje Kloek is intussen onze gezel geworden. Hij liep gisteren even over en weer tussen Antwerpen en Boom, goed voor 52 km en komt vandaag uitlopen. Ieder zijn kunnen, bedenk ik. We vervolgen onze weg langs enkele prachtige dreven tussen weilanden en komen bij de moerassen rondom riviertje de Vliet uit. Langs de klassieke watertoren en de monumentale kerk van Puurs dan. Voorbij het station linea recta terug naar de zaal. De eerste opdracht is volbracht.

Komt Martin plots aanzetten. Blijkt dat we elkaar verkeerd begrepen hadden. Uiteraard trekken we samen verder op. Lus B voert aan de overkant van de expresweg langs de Kleine Amer. Wat beton lopen tot we een prachtige en slingerende landdijk mogen aflopen. Daarna volgt de lange rechte Molenveldweg tot randje Ruisbroek. Ook Annie & Willie sluiten aan. We vervolgen onverhard langs een kroosrijke en dus fel groene gracht en de spoorbaan Mechelen – Sint-Niklaas. Draaien rond het Hof van Coolhem en terug naar de start/finish.

Pikken nu lus C op samen met Rikske van Bornem. Terug de expresweg over en langs de Kleine Amer. Nu echter meteen naar het Hof van Coolhem en een leuke omzwerving over graspaden door het bos/park van De Moeren. Het is nog vroeg en dus doen we lus A nog eens over zodat Martin ook wat kan uitbuiken. Het grijze zwerk laat intussen miezerig vocht over onze hoofden neerdalen. Afsluiten doen we met Yvette & Norbert, schnaps und bier zijnde graanjenever en Duvel.

Martin is zo lief ons af te zetten langs de A12 in Aartselaar zodat wij slechts 3,5 km tot thuis hoeven te lopen. Het regent intussen flink als we langs de Cleydaellaan het echtelijk dak opzoeken. Hebben zowaar 35 km op de teller staan vandaag ! 

FOTOREEKS

 

19:58 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

06-12-16

04.12.2016 De Ravelse Wandelaars te Poppel

De verwachtingen zijn vandaag hooggespannen, Leo & Mieke Pap nodigen uit. De meeste wandelaars stappen van de Tilburger in Weelde. Een viertal ‘connaisseurs’ rijden door tot Poppel. We vallen bij Mieke binnen midden de ‘echten’ van de 50 km. Handjes schudden, babbeltje doen en met de ‘ziekenboeg’ aan tafel zijnde Hennie en Katrien.

Om 10:00 steken we dan toch van wal voor 29 km in noordelijke richting. Alles wat maar enigszins kan oogt winters wit in de stille Poppelse straten. Het duurt even voor we de sparrenbossen induiken, de luide knallen van jagers op de achtergrond. Her en der wat kaalslag, ook hier met de bedoeling heide te verkrijgen ? Onder een staalblauwe hemel en met de zon prominent aanwezig koersen we verder door open terrein. Tarmacjes langs stille hoeves. Leo stuurt ons letterlijk door een weiland en langs een wat groezelige groene vijver. Slingertarmacje dan naar de eerste pauze bij Aarle IJs, pal op de grens. Broertjes De Keyser, fris en monter na hun ‘teir fieste’, Martin en Guy ook.

Wij steken de grens over bij de Poppelsche Leij, gaan Nederen door het Ooievaarsnest. Een ons zeer bekend terrein van bossen en open stroken. Heerlijk wandelen in de absolute stilte en rust samen met de broertjes. ZALIG ! Pauze deze keer in de behekste Radio Paloma. Hier hebben ze nog nooit gehoord van een rookverbod !

Fietspad op door open, winderig terrein. Richting meer bebost bij de Naturentuin en het Nieuwkerkse klooster. Hele lange brede dreef door tot de gemotoriseerde medemens bij uitspanning de Rovertsche Leij. Gezelligheid in het speelbos en zijn slingerpaadjes. Lange rechte bosdreven dan richting Gorp aan de Leij. Plots herkenning van het terrein, we naderen de Nieuwe Hoef. Hier liepen een paar jaar geleden heel wat wandelaars fout. Geen probleem deze keer, langs de bosrand door een pracht van hoog opgeschoten wit pijpenstrootje. Door het groen/witte bos dan benieuwt naar wat komen gaat. Ja hoor, Leo doet het weer, krinkelen en winkelen langs de Rovertsche Leij, een redelijk diep liggend waterloopje. Wat ons betreft ‘le moment suprème’ van deze tocht.

Gezellig pauzeren dan in de donkere Nieuwe Hoef met Martin & Guy. We hebben nog ruim 8 km voor de boeg. Hop naar de Paradijsbrug en dan opnieuw de Leij opzoeken. Waden door het bruine blad langs ontelbare rododendrons. Voorbij een bevroren vijver en langs de kapel van Rovert (anno 1735). Huppelen over smalle paadjes en zanderige duintjes tot een open terrein. Kippenstallen teisteren onze reukorganen. Maar daar zijn de sparren weer, onze gastheer heeft een aversie van beton. Heerlijke slingerpaadjes, op en neer, soms een beetje glad tot de rand van Poppel en de eerste villa’s. Een ommetje langs de klassieke hoeve … Duveltijd !

Omstreeks 17:30 op een overvolle bus en later erg drukke trein. Gelukzalig nagenieten toch. De Ravelse Lange Afstand Tippelaars hebben het nog maar eens bewezen, zijn staan op hetzelfde heel hoge niveau als hun leermeesters van net over de grens. Wij kijken uit naar de nieuwe startlocatie volgend jaar in hun thuisbasis.   

FOTOREEKS

 

17:31 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

23-11-16

19.11.2016 De Wandelende Krabben te Putte

Mijn hoofd staat helemaal niet op wandelen, zou liefst in bed blijven. Zal de ganse dag de weerbots ervaren van de gebeurtenissen gisteren. Maar Linda plooit niet, we zullen wandelen ! Vlotte reis tot de Moretuslei en dan stappen we naar de verkeerde startplaats ondanks wandelpijlen in een andere richting en Milleke Mol die ons daarop wijst. Tja, de ezel stoot zich dit jaar aan alle mogelijke stenen. Nu ja, we zijn maar enkele honderden meter fout.

Startzaaltje De Biezen ziet er knus uit maar wel redelijk verlaten in de vroege ochtend. We hebben 30 km voor de boeg met de klassieke rustposten in de Heusche Bollaert en bij Hoeks. Er heerst een koude bries als we terug richting steenweg wandelen en aan zijn overkant door een prachtige dreef het Moretusbos induiken. Is eigenlijk meer park dan bos, lanen afgebiesd met rododendrons. Een ‘maison de plaisance’ op een heuvel, we stappen naar kasteel Ravenhof. Even een ommetje door ‘Bels’ en dan echt wel de bossen in. Dra scheidt de 30 km zich af en lopen wij gans moederziel alleen. Waar zijn nou toch die dappere Ollanders ? Heerlijk flaneren langs een droge gracht, tussen spar & berk door. Aan de bosrand over een landduin ook wel de Brabantse Wal genoemd. Na een lange, stille omzwerving pikken we opnieuw de kortere afstanden op in het kasteelpark. Even een stukje steenweg en dan aan de overkant voorbij sportterreinen. Nog twee dreven en we kunnen pauzeren, zijn twee uur onderweg geweest voor 10 km. Een echt Krabbenparkoers dus, maar wel anders dan anders, tot ons jolijt.

Duiken domein de Groote Meer in door een dreef met mat van eikenbladeren. Dan een tarmacje achterlangs het joodse kerkhof Machsike Hadass. Steenweg over en het jonge bos in, nog steeds de Groote Meer. We laveren handig rond menige grote plas, krijgen geen natte voetjes. Rechts van ons pad duik hekwerk op, is de handgranatenbaan van het Hollandse leger. Bij Stoppelbergen een open strookje met heideduintjes, leuke afwisseling. We stappen  voorbij de Politie academie richting bewoonde wereld. Een koppeltje maakt tevergeefs jacht op een ontsnapt reetje. De postman rijdt zijn zaterdagse bedeling al is het namiddag. Moest men in België eens voorstellen ! Een dametje voor ons is even de route bijster. Blijkt ons aller Sigrid te zijn en gezellig keuvelend lopen we langs enkele villa’s door tot Hoeks. Hebben 19 km op de teller staan.

Sigrid loopt meteen door, wij nemen een natje en een droogje. Langs winters uitgeschoten aspergevelden gaat het naar het verlaten Puts Meuleke. Aan de overkant van steeds dezelfde steenweg wacht opnieuw de Groote Meer. Midden de bossen plots een preiveld, merkwaardig. Verderop heel wat variatie met zelfs een prachtige open plek geel van zand en winters pijpenstrootje. Het parkoers wordt zowaar golvend. Wadend door het bruine blad bereiken we opnieuw de Heusche Bollaert, nog 4 km te gaan.

Een laatste keer de Groote Meer, nu met vooral glimmend witte berk. Een breed zandpad (de Oude Postbaan) brengt ons linea recta naar de finish. Wij delen de route met groepjes trekkers die onderweg blijkbaar opdrachten moeten uitvoeren. Stappen gewoon door tot het Putse centrum en een Belgisch cafeetje met Belgische Duvel.

Hop naar de bus dan, we zijn redelijk laat. Busje komt zo en iedereen stapt af behalve één jonge dame. Met vereende krachten proberen we ze wakker te krijgen maar niets helpt. De chauffeur belt ten einde raad een ziekenwagen. Wat de verpleger ook probeert, langer dan een halve minuut kan hij de deerne niet wakker houden. Ze is zo stoned als een garnaal ! Hij roept de politie op. Intussen kunnen wij met z’n allen op de volgende bus … een halfuurtje later ! Hebben leuk gewandeld, meer moet dat toch niet zijn ?

FOTOREEKS

 

19:29 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noord-brabant, -p

27-05-16

21.05.2015 De Ravelse Wandelaars te Poppel

We stappen samen met de busreizigers van Nooit Moe Boezinge bij Mieke Pap binnen. De stoere knapen en meiden van de 60 km zijn dan natuurlijk al lang weg, wij kiezen voor de 36 km. Net voorbij de statige Poppelse kerk zijn we meteen alleen, wandelend over brede grind- en zandwegen door het halfopen terrein. Er staat heel wat wind waardoor de temperatuur in het zonnige Kempenland aangenaam blijft. Kasteeldomein De Schrieken dan en zijn laantjes met rododendrons in de bloei, een must als je hier komt wandelen. Het is het seizoen van de frisgroene varens ook, een heerlijk kleurenpallet dus. Terug in open land volgen we het klassieke fietspad naar de villa’s van Aarle. Een strookje bos, wat huisjes kijken en dan terug het open land met hooi, ontluikend maïs en patat. De mast van Radio Paloma komt in zicht, de eerste pauze bij Aarle ijs ook.

Tot onze verbazing de eerste stappers van de 60 km ook, Chris (Ingelmunster), de broertjes uit Waregem en Guy, het wandelmaatje van Martin. Deze laatste ontbreekt wegens te drukke beroepsbezigheden. Na de eerste pauze gaat het haast linea recta naar kerk en klooster van Nieuwkerk. Naar het schijnt hier neergepoot door een Waalse familie. Brede paden, soms stuk gereden door bosbouwers voeren ons dieper het halfopen land in. Aan de overkant van een drukke steenweg het bordje Gorp & Roovert. We lopen intussen al geruime tijd te Nederen. Landdijkje langs een droge gracht, een laantje met afwisselend gewone en rode beuk, intussen voor ons bekend terrein geworden. Tweede pauze bij de Nieuwe Hoef, gezellig met z’n allen op het terras.

De 60-ers moeten bij elke rust een extraatje lopen, wij voorlopig niet. Over de Paradijsbrug (Rovertse Leij) vervolgen we onze weg. We genieten van heerlijke bossen met grote stroken frisse varens, spar uiteraard maar ook jonge eik. Een landdijkje loodst ons door het unieke biotoop van Papschot, tussen twee vennen door en vervolgens de hei op. Rechthoekige, pas bewerkte akkers liggen ingesloten tussen de bossen. Tulderheide en zijn camping bij de (zwem)plas wordt onze derde rustpost. Zij die ons voorlopen zoals (facteur) Rudy prijzen ons de extra lus van 8,8 km aan. Waren we sowieso van plan. Minder bekend terrein meteen voorbij een pompcentrale van aardgas. Spar met een frisgroene ondergroei van loof stuurt ons over zandwegen richting Landgoed De Utrecht. We rondden er een aardig ven, wandelen te hooi en te gras achter Rendier aan. De wind heeft vrij spel waar we door een dreef tussen akkers stappen. Komen bij een ander ven in wording aan. Gastheer Leo maakt ons attent op een wild Gagelveld, daar brouwt natuurpunt een lekker biertje van ! We duiken opnieuw de Kempense bossen in voor een heerlijke omzwerving tot Tulderheide. Alweer een knappe lus in de kuiten !

De laatste loodjes, achter Paul Baestaens aan, loodsen ons langs meerdere akkers. Niet te geloven maar bij Overbroek moeten we zowaar beton lopen in het groen. Het is uitbollen nu door het landelijke Poppel met zijn vele hoeves en melkveestapel tot het terras bij Mieke Pap. Het is er de zoete inval met allen die de fraaie t-shirt verdiend hebben. Gastheer Leo komt even gedag zeggen en wordt overdonderd met een daverend applaus. Onze minzame Kempenzoon vlucht weg met de haast profetische woorden : ‘er volgt nog meer’ ! Op weg naar huis zijn Linda en ik het erover eens, zou wel eens met een R. of R.-E. kunnen beginnen ! Maar wie zijn wij …

FOTOREEKS

   

21:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

30-12-15

27.12.2015 De Ravelse Wandelaars te Poppel

Het gonsde gisteren in Branst – starten we in Weelde of in Poppel? Op de overvolle Tilburger bij station Turnhout dezelfde prangende vraag, zeker wegens de nieuwe startlocatie in Weelde, bij niemand bekend. Vrijwel iedereen kiest voor Weelde behalve Leon, Luc (Kessel-Lo) en wij, we reizen eventjes door tot bij Mieke Pap en met reden.

Het is behoorlijk druk in de zaal want heel wat vroege vogels uit Weelde strijken er al neer. Zelfs Diane is er al, Hennie ook. We raken dus ook pas na een halfuur bijpraten op stap. Meteen Irène en Roger achterna, kunnen we nog een klappeke doen. Tussen boerderijen door bereiken we snel riviertje de AA. Waar onze maatjes, die 24 km lopen, ons verlaten mogen wij nog steeds Leo’s krinkelende, winkelende dingetje volgen. Even een rechtlijnige pauze over brede (gras)paden langs akkers en een prachtige strook stuifduin. Een sparrenbos verder bereiken we de kapel van Rovert en mogen we gaan Nederen als echte Belgen. Spar en rododendron voeren de boventoon langs kaarsrechte paden. Dan begint het feest van vooraf aan, de Rovertse Leij, Nederlandse naam voor de AA. Is dit nu een parkoers van Ad of van Leo, ze zijn beiden uit hetzelfde pure wandelhout gesneden. Heerlijk genieten doen we in de rust van de winterse natuur en bij clemente temperaturen, beschut tegen de wind als we zijn. Een eindje voorbij de Nieuwe Hoef verlaten we het bos en kiezen voor brede, meestal zandwegen richting dun bewoonde wereld en rustpost Breehees. Fraai knus gebouwtje na ruim 11 km wandelplezier. Onze Oudenaardse maatjes zijn dan alweer op pad, hij als gids en kenner, zij op ontdekkingsreis.

Ook wij keren op onze stappen terug richting bos en zijn hoge witte grassen. Verderop beukt de zuidwester door het halfopen terrein. Prachtige dreven loodsen ons door bosjes met dennen jong en oud, grasland en akkers ook. Nieuwkerk noemt het domein aan de overkant van een drukke steenweg. Blijkt eigendom te zijn van de Belgische familie Jamblinne de Meux. Brede lanen voeren naar het eerstvolgende gehucht Aarle. Pauzeren eens niet bij Radio Paloma maar knus op een geïmproviseerd terras bij Aarle Ijs. Worden er overvallen door horden jongens en meisjes die de lange afstanden lopen. De broertjes De Keijzer hebben het verhaal van de dag want staande gehouden door een overijverige Nederlandse boswachter. We moeten er allemaal om lachen. Gaan toch weer alleen op pad dwars door kale akkers naar een enclave van villa’s. Een fietspad op dan tot het volgende hoogtepunt zijn De Schrieken. Stappen zowat 4500 meter door een immens kasteeldomein met prachtige waterpartijen, mastodonten van rododendrons en het onvolprezen Patrouille- of Duits laantje, geprangd tussen twee grachten. Elk jaar weer ‘kick’ ik op deze strook parkoers die zijn eigen schittering heeft. Met Annie & Willie, Kathy en Hans zetten we koers naar de laatste pauze bij het Hegs Stalleke. Blijven er hangen bij Hobohem.

De meesten zetten koers naar Weelde, wij stappen in het avondlijke duister terug naar Poppel. Wuiven er Jacqueline en Luc uit en sluiten de zaal … of toch niet? Drinken een laatste tot de bus in de gelagzaal bij Mieke Pap waar Martin & Guy ook nog binnen vallen zo rond de klok van 18:00. Jonkmannen hé, altijd tijd genoeg!

Onze laatste tocht van 2015 zit er op, denkelijk ook één van de mooiste van het jaar. Rest ons jullie allemaal een goed uiteinde en vooral heerlijk wandeljaar 2016 te wensen. Laat de verrassende parkoerswendingen maar komen !

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/27122015Poppel

21:27 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

25-08-15

20.08.2015 Vierdaagse van de IJzer te Poperinge

De laatste twee dagen dien ik over te stappen in Sint-Niklaas. Kan dan rechtstreeks naar Bachten de Kuppe sporen. Het is druk op de trein, studenten tot Gent en de werkende mens tot Kortrijk en Ieper. Vandaag ook regen vanaf Kortrijk tot Ieper. De wandelaars zullen er gelukkig van gespaard blijven. Een  750 meter van station Poperinge tot de prachtige, gezellige Grote Markt. Ik steek om 09:07 van wal inbegrepen mijn dagelijkse babbel met Linda & Patrick (Halen). De 32 km mag er meteen alleen vandoor langs een parkje met poel. Ik sluit aan bij een groepje militairen uit Heverlee. We wandelen kilometers lang over een graspad langs een diepliggende gracht tussen maïs en hopvelden, weilanden ook. Doe 56 minuten over de eerste 5 km tot de Wippehoek. Laat Onze Jongens gaan en sluit aan bij een koppeltje Kreketrekkers. We halen herinneringen op aan onder meer de Heuvelland4daagse en stappen langs een hoeve de velden in. De Sint-Sixtusabdij van Westvleteren ligt bij de tiende kilometer, ik ben er 1:54 onderweg. Velen houden hier halt voor de befaamde trappist. Ik vind het nog te vroeg voor geestrijk nat en hou het zedig bij sinaas.

Een lange stoet trekt de weidse akkers in  en stapt langs een bosrand tot Dozinghem Military Cemetery. De volgende bosstrookjes liggen er zowaar vettig bij. Modder tijdens deze vierdaagse, het komt niet elk jaar voor ! Het Jagershof is duidelijk ‘the place to be’, café en terras zitten tjokvol.  Diane heeft alle moeite om hare Rudy niet kwijt te spelen. Ik stoom door, het volgende strookje Sixtusbos in. Moet moeite doen om in de modder een bataljon voor te blijven. Bij gehucht Canada duiken we domein De Lovie binnen. 16 en 32 kilometer stappers mogen uitgebreid genieten van het prachtige domein. Een bandje van patiënten zorgt voor vrolijke muziek, gezelligheid troef. 15 km in 2:55 ik ben naar de trage kant vandaag. Geniet uitgebreid van een graspad langs een slingerend beekje alvorens de weidse velden op te zoeken. Ben intussen stomverbaasd over de schoonheid van dit parkoers. De Gapaardstraat is een zachte helling slingerend tarmac. Het wordt stil in de meute, iedereen voelt wel iets deze derde dag. Er sluipt langzaam vermoeidheid in het gild. Genieten doen we toch opnieuw, met prachtige uitzichten op de Kats-, de Zwarte- en de Rodeberg. Bij de Watousteenweg geeft een doedelzakspeler het beste van zichzelf, heerlijk.

De 32 km maakt een ommetje tot een cafeetje bij Sint-Jan-ter-Biezen. Een jonge knaap van 9 jaar probeert aan te pikken. Hij geeft het snel op maar blijkt wel 4 x 32 km te stappen. Bewondering alom bij de wandelaars en terecht. Het zwerk wordt donker, dreigend maar toch zullen we het droog houden. De 20 km bereik ik vijf minuutjes eerder dan verwacht. De Fazantenheuvel stuurt ons hoog het landschap in. Bij het Helleketelbos pikken we opnieuw de 24 km stappers op. Mieke en Roland stomen voorbij, ik zal ze niet meer terugzien. Ik loop voorbij het cafeetje in het bos. Bij het uitkomen van het groen weer die fantastische uitzichten op de Katsberg en andere Vlaamse heuvels. Het weekt heel wat herinneringen bij los van toen ik aan het handje van parkoersmeester Gilbert deze heuvels kon bedwingen. Zachtjes dalen we af in het open land. Ben net geen 5 uur onderweg voor 25 km. Pik even aan bij Willy & Mary en duik dan naar de Boescheepseweg die we eindeloos lang lijken te volgen. Stappen voorbij het Lyssenthoek Military Cemetery, dwars door een pachthof ook en dan terug de weidse velden in. Ik voel de vermoeidheid als ik onderaf akkers een slingerend graspad volg langs de bomenrand. Ben een kleine zes uur aan het stappen bij kilometer dertig. Mogen nu met z’n allen de Vleterbeek volgen, met half droog staande vijvertjes. Stappen Poperinge binnen en worden langs achterafjes naar de Grote Markt geloodst. Kan Anita en Erik vertellen dat dit een schitterende tocht was, wat door alle wandelaars beaamd wordt.

Een groet aan Marie-Louise & Jo (Zoersel), treintje komt zo. Vlotte reis terug naar huis waar ik Linda vertel dat ik vandaag één van de mooiste tochten van het jaar wandelde. Kijk uit naar de finale morgen.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/20082015Poperinge

22:12 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -p

13-08-15

09.08.2015 Ibis Puurs

Patrick zag eens pijltjes hangen, als blozende appeltjes zo rood. Dat was gisterenavond vanuit de bus in Ruisbroek-Sauvegarde. Linda wilde persé in Puurs blijven en we begrepen nu waarom. De zondagse route heeft Wintam als scharnierpunt en dat is onze favoriet in Klein-Brabant. Fotootje genomen van het parkoers en via Google Maps berekend dat Boom Markt slechts 4 km van het parkoers verwijderd ligt. Vanaf de terminus van bus 290, over de Rupelbrug, langs de vijvers van Zielsbeek en bij Prayon het fietspad … richting Puurs op. Station Ruisbroek-Sauvegarde is nauwelijks 50 meter van het eerste rode kleinood verwijderd. We sluiten aan bij Denise & Patrick en menig ander dapper wandelaar van 42 & 30 km. Zij hebben er al een uurtje stappen opzitten vanaf De Kollebloem. Door de velden wandelen we blijgezind tot Eikevliet. Volgen een kasseitje langs het natuurlijke waterloopje en duiken dan onderaf het kanaal van Willebroek tot rustpost cafeetje onder de imposante kerktoren van Wintam. We laten er ons weer verleiden tot een verwenkoffie met pittige advocaat als toetje.

Pikken bewust de lus van de 42 km mee, vrijwel 10 kilometer lang. Gaan Denise, Patrick, Annie en Willy vooraf, die de ganse dag de Vier Musketiers zullen vormen. Wat stille straatjes en dan loodst de Schoolbaan ons de weidse velden in met de bossen van kasteel d’Ursel op de achtergrond. Kleine Hinck laat ons kasseitjes dokkeren dwars door Hingene. Een achterafje en we duiken puur natuur in langs nattige terreinen met populieren, riet en een wildgroei aan zomers bloemen. Bij een paar hangmatten bereiken we de Scheldedijk en zijn grazende schapenkudde. Blijven onderaf lommerrijk wandelen en daar zijn we blij mee. Kunnen wat frisser stappen en vermijden de vele fietsers. Even de dijk op bij het kanaal tot de zeesluis van Wintam, meteen vijf graden warmer. Dan terug onderaf over tarmac tot in het dorp en het gezellige terras. We delen het met horden fietsers en enkele duivenmelkers die hun prikklok (Junior) komen inleveren.

Terug op pad langs de Koningin Astridlaan en dan opnieuw de weidse akkers in. Bij een plantenkwekerij volgt de parkoersmeester mijn diepste verzuchting, we duiken heerlijke graspaden in langs appelen en peren in volle rijpingsproces. Puur natuur dan over een hobbelig landdijkje tot schuttersvereniging Sint-Donatus, we zijn opnieuw in Eikevliet. Dwars door het dorp en dan bij cafeetje Den Dam naar rechts. Ja hoor, weer die heerlijke landdijken op, eenmanspaadjes door de groene open ruimte. Julika en Viking stomen ons voorbij, hebben het ook duidelijk naar hun zin. Nog een strookje Vliet, een geklasseerde hoeve en bij houtzagerij Peleman bereiken we de expresweg. Aan zijn overkant meteen terug het groen in over een hobbelig kasseitje tot de wijken langs de spoorbaan in Puurs. Wat achterafjes, kasten van villa’s langs de baan naar Kalfort, rust op het terras van het nieuwe gemeenschapsgebouw. Stappers van kleinere afstanden vinden het parkoers maar niks, wij zijn opgetogen over de prachtige stukken die we in de kuiten hebben.

Moeten voor de laatste rustpost naar ’t Onzent in Liezele. Lopen zowat het omgekeerde parkoers van gisteren. Het Fabiolapark, het preiveld, langs manege Hippos en het groen van Walsingen. Het is nog druk en gezellig in de tent, de orgelman zorgt voor oerdegelijke Vlaamse meezingers. Het lokale lusje van 4 km door de velden hoeft voor ons niet meer, we zetten koers naar de finish. Dwars door Liezele dorp en dan langs de fraaie Borgerhoutdreef. Zoals mij hier wel meer gebeurt kom ik een ex collega tegen die ik in geen tien jaar meer gezien had. De korte babbel doet mij wat. We bereiken de eindmeet erg vroeg naar onze normen al hebben we er dan 34 km opzitten. Hebben ruim de tijd om nog in te schrijven en van een paar Duvelkes te genieten. Ons aller Herman weet met veel moeite zijn avondeten te versieren bij de organisatie. Ook hier is hij kind aan huis. Om 17:00 nemen wij de bus terug naar Hemiksem. Het doet mij wat na 12 jaar terug ongeveer het parkoers gelopen te hebben van onze eerste wandeling samen, Linda en ik …

Maandagochtend moet mijn logistieke hersenkwab meteen overuren maken. Ik geraak tot Brucargo en geen meter verder vanwege een gaslek op de luchthaven. Reis terug tot Vilvoorde station. Neem er de boemeltrein tot Delta en dan de lijnbus richting Ottenburg. Bij aankomst in Overijse blijk ik nauwelijks een halfuur verloren te hebben. Heb ik weer  goed uitgekiend zie. Het is minder warm dan vrijdag en De Serrist is gesloten, ben dan ook een paar uur vroeger terug thuis. Heb er zo’n 100 wandelkilometer opzitten dit weekend. Training eigenlijk want ik plan de Vierdaagse van de IJzer op voorwaarde dat de zomer nog wat stand houdt. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/09082015Puurs

20:44 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

08.08.2015 Ibis Puurs

Mijn wandelweekend begint al op vrijdag. Pijltjes hangen tussen Overijse en Eizer met een lokaal lusje als extraatje. Stuur een jenberichtje naar Wilfried met de boodschap dat ik met Omer op terras zit bij De Serrist. Hij haalt zijn gram. Moet in de namiddag onder een loden zon en bij gerantsoeneerde wind het plateau op tussen Duisburg, Huldenberg en Overijse. Tussen goudgele graanstoppels en donkergroene bieten is het harken. Op zo’n momenten vervloek je een parkoersmeester. Bij de eerste plek schaduw laat ik mij in het gemaaide onkruid vallen, ben pompaf. De laatste twee kilometer vorderen in een slakkengangetje. Ben een uurtje later terug bij de start dan gepland. Toch eindig ik met een positieve noot. Nam niet minder dan 8 verschillende bussen vandaag en toch bedroeg mijn totale wachttijd niet meer dan 20 minuten. De Lijn als de beste vriend van de wandelaar !

Zaterdag eerst naar de kapper en dan een trein-tram-busdag tot Puurs. Patje Kloek en Polleke Beckers zijn onze gezellen. Gieren van de pret doen we onderweg met hun gevatte humor en wederwoorden. Zijn gaan lopen in de Belgische betekenis van het woord, wij in de Nederlandse betekenis. Stappen meteen richting watertoren en Het Tekbroek, zeg maar de vallei van riviertje de Vliet. De bloemkolen mogen natuurlijk niet ontbreken en dan mogen we genieten van een prachtige Torendreef. Langs de rustige straatjes van Wipheide gaat het naar de eerste pauze in de Vreugdegalm te Lippelo, bij onze gastheren Myriam en André. Na het eerste terrasje van de dag stappen we over graswegels langs de lokale voetbal richting sparrendreef van Hof te Melis. Meteen volgen de prachtige beukendreven van het Lippelobos langs uitgedroogde grachten. Aspergevelden komen aan bod bij Kruisheide, grondgebied Malderen en Opdorp. Moeten nogal wat straten lopen tot de tweede pauze, café Madelon op het grootste plein van Oost-Vlaanderen. Opnieuw heerlijk genieten onder bomen bij een schitterende verwenkoffie. En die hoeft niet eens duur te zijn !

Was de tweede etappe een beetje schraal er komt verbetering. Passeren een snaterende eenden kwekerij en duiken dat de weidse akkers in. Slingerende betonpaadjes loodsen ons tussen het maïs naar Briel (Buggenhout) en vervolgens over grondgebied Sint-Amands. Een ruime zwerftocht wordt het door het open landelijke met weilanden en allerlei gewassen. De kaarsrechte Vekenstraat voert naar het monumentje ter ere van het Geografisch Middelpunt van Vlaanderen. Afsluiten doen we met een donkere dreef die ons terug naar de bebouwing van Lippelo en zijn rustpost loodst. We komen er Jackie, de lange militair uit Zutendaal tegen, hier al jaren trouwe gast.  De tocht voert nu langs de villa’s en de prachtige vijver van Hof Ter Bollen. Dan duiken we de Steentjesstraat in, meer Steentjes dan straat. Linea recta zowat tot de Liezelse controlepost bij ’t Onzent.

Korte babbel met Hobohem Linda en een Aalsters koppeltje, we gaan weer op pad. Langs het kleine kampeerterrein van Walsingen, tussen riet, wilgen en balsemien. De paarden van manege Hippos steken wel hun koppen naar buiten maar blijken toch schichtig te zijn. We maken een ommetje langs Kalfort en lopen door preivelden en langs beekjes terug naar Puurs. Onze eerste dag zit er op. We vieren het weerzien met Limburger  Erwin en zijn vrouwtje met net een Duveltje meer. Halen de bus van 19:00 en staan binnen het halfuur thuis in huis. Hebben intussen een snood plannetje gesmeed voor morgen, maar dat leest U in dat verslag wel.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/08082015Puurs

20:42 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: antwerpen, -p

10-06-15

06.06.2015 KWB Poederlee

Rik (Bornem) is tussen Berchem station en Herentals onze gezel. Daar wacht hij op bus 210, ik heb een knooppunten route uitgetekend tot Poederlee, ruim 7,5 km lang. We passeren voorbij het huis van Jeanneke, de kruisweg en de Toeristentoren. Duiken aldus de Kempense sparrenbossen in, de zandgrond nog nat van het onweer gisteren. Het grijze zwerk trekt langzaam open naar blauw en zonneschijn als we de groene akkers instappen, weilanden en ontluikend maïs. Brugje over de schuimige AA en dan terug de bossen in. Kruisen hierbij een paar keer het parkoers en begroeten hen die reeds op pad zijn. Het is erg rustig in het Mollenhof, weinig deelnemers blijkbaar. Het parkoers blijkt uit drie lussen te bestaan waarvan we vermoeden dat ze elk zo’n 8 km lang zijn.

De eerste etappe voert langs de voetbalterreinen van VC Poederlee en dan de bossen in die wij op onze heenweg al bewandelden. Aan de overkant van de steenweg, in Zittaart, blijven we bospaadjes lopen, open plekken tonen ontluikend maïs en patatten. Finaal lopen we langs de nieuwe wijk Rooyaerde terug de dorpskom in. Zijn anderhalf uur onderweg geweest.

Lus twee stuurt ons langs Biezenhoek richting Lille. Is redelijk lang huisjes kijken tot de Boskapel. Ze doet haar naam eer aan, we lopen vanaf dan terug door sparrenbossen. Graspaden en wat beton laten ons landelijk wandelen langs enkele hoeves. Bij Zittaart lopen we even parallel met de eerste lus alvorens nog eens een bos in te duiken met prachtige frisgroene varens. Sluiten af met een lange rechte baan : Heikant tot de kerk van Poederlee. Nog één etappe te gaan.

Met de geur van hooi in de neusgaten stappen we richting Zielehoeve. Kaarsrechte landelijke betonbanen worden ons deel. Eén huisgevel is versierd met wel 15 zwaluwnesten, jaren geleden dat ik dit nog mocht aanschouwen.  Mogen een breed zandpad op ‘in the middle of nowhere’. We hebben geen idee waar we zijn tot plots het naambord Poeyelheide verschijnt. Is warempel de controlepost van de tocht die uit Gierle vertrekt ! Zo zien we ook deze plek eens vanuit een andere hoek. Langs camping De Brem keren we terug richting Lille en Poederlee. Steken daarbij de van frisgroen voorziene AA over. Hebben ter aankomst ruim de tijd om ons Duvelke te savoureren. Nemen bus 429, sneldienst naar de Koekenstad en zo terug naar Hemiksem. Lekker wandelweertje vandaag, we hebben er van genoten.  

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/060620...

08:53 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

19-05-15

14.05.2015 Wandel Mee Ruisbroek te Puurs

De bezuinigingsfobie van De Lijn daagt ons uit. Eerste bus van Boom naar Dendermonde om 10:30 ! Maar wij zijn geen doetjes, wel wandelaars. Vertrekken om 08:00 vanaf de Boomse Markt over de beide waterlopen richting Prayon-Rupel. Pijltje voor fietsers richting Puurs, meer hoeven we niet. Wandelen zo’n 6 km ‘immer gerade aus’ langs de spoorbaan maar wel in het groen tot station Puurs. Hebben ons opwarmertje daarmee gehad.

Vandaag staat de wandeltocht in het teken van het Klein Brabantse witte goud, asperges. Korte opdracht dus van slechts 21 km. De langste afstand krijgt meteen een extra lusje aangeboden van ruim 4 km. Corrie, nog een beetje moeilijk te been maakt er dankbaar gebruik van. Via Hof Ten Berg duiken we de weidse akkers in, granen in de was en natuurlijk bloemkolen, de echte trots van Puurs. Keren op onze stappen terug  door de prachtige vallei van de Vliet.  Haast dichtgegroeide beken, donkere plassen en een grindpad dat ons tussen al dat moois doorloodst. Heerlijk stukje natuur tot de watertoren. Nog even een ommetje langs de oude spoorbaan richting Dendermonde, een toertje langs de markt op het kerkplein. Fraaie opener dit.

Het langere werk begint met nogal wat straten richting Fort van Liezele. Zien we de omgeving eens bij ontluikend maïs i.p.v. de twee meter hoge planten. Maken een kwart van de plas rond en gaan dan weer tarmac lopen richting Breendonk langs Essendries. Het ommetje stuurt ons finaal naar Kalfort en zijn woonwijk Fabiolapark. Ik ben hier heel bekend wegens net geen twintig jaar werkzaam geweest. Pauzeren doen we in een splinternieuw maar veel te klein dorpshuis. Kunnen nog net twee stoelen bemachtigen en een terrasje doen met zicht op een hypermoderne stenen kruisweg, massieve beelden.

De Hobohemmers en Patje Kloek blijken ons voor te gaan op de lus van de 21 km. We volgen even de spoorweg, omgekeerde richting van daarstraks en duiken dan de weidse velden in. Weilanden zijn steevast omgetoverd tot een gele zee van boterbloemen. De paden liggen er stoffig bij in de Kleine Amer. Een tarmacje slingert ons door het groen richting Ruisbroek en nog eens de spoorbaan bij het station aldaar. Nog één wijkje en we duiken moerassig groen in. Heerlijk stukje natuur langs helgroene kroosgrachten. Stukje spoorbaan (nog eens) en dan het Coolhembos. Schitterend biotoop met tot onze verbazing een gracht die ooit dienst deed als waterweg in verbinding met … de Rupel en Hemiksem ! Na het Fabiolapark pauzeren we een laatste keer in Kalfort. Het is er al wat rustiger.

De laatste drie kilometer wordt niet veel soeps meer, denken wij. Strookje spoorbaan uiteraard maar dan wordt het tot onze verbazing weer feest. Een heel leuke oude kasseiweg in het groen zet ons af bij de expresweg en dan duiken we meteen de  velden in met de magistrale kerk van Puurs als baken. Het geurt er zowaar naar daslook. Mobieltje geeft signaal, Martin zit op ons te wachten ‘voor een kop koffie’. We reppen ons naar de finish voor een toch gezellige babbel met onze onfortuinlijke wandelmaat. Hij ligt echt wel in de lappenmand met een geblokkeerde knie. Linda krijgt hem aan het lachen met haar verhaaltjes over ons wedervaren. Na en uurtje of zo nemen we afscheid … busje komt zo. We duimen voor je makker !!

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/14052015Puurs

 

21:35 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

29-11-14

22.10.2014 Wandelende Krabben te Putte

Vorige maandag werd Lindake chirurgisch onder handen genomen. De gebroken en fout vergroeide pols moest worden gecorrigeerd. De volledige behandeling verliep vlekkeloos en het personeel van AZ Bornem verdient een dikke pluim voor de fantastische opvang van de patiënte. Een heuse aanrader, deze verpleeginstelling. Intussen recupereert Linda voorbeeldig. Ze heeft nauwelijks pijn ondanks een implantaat van zo’n 15 cm in de linker voorarm. Wandelen en zelfs fietsen kan al. Het is ook een taaie tante hé ! Wij dus met de bus op reis zaterdagochtend. Tussen twee ritjes in laten we ons ‘oep de Rooseveldploats’ verleiden tot een heuse verwenkoffie. Vanaf het Moretusplantsoen stappen we door het Belgische Putte richting Nederlandse buur. Wandelen zodoende de laatste kilometer van de Krabbentocht als eerste, de Grensstraat tot de startschool. Laatste tocht van de Wandelende Krabben onder de vlag van Aktivia trouwens. We krijgen dan ook een prachtige, kleurrijke folder aangeboden met omschrijving van de tochten van 2015. Zullen trouwens ook nog steeds te vinden zijn in de kalender van Beneluxwandelen.eu.

Veel bekende Vlamingen aan de start, Tiny & Dany, de Hobohemmers Linda & Charles, Willy en vrouwtje uit Mortsel en ga zo maar door. Een kennerspubliek dus. Het parkoers lijkt klassiek en begint ook zo met de lange rechte lijnen van de zanderige Oude Postbaan tot de Ossendrechtse Heide. Het weer is stralend, zonnig. De vennetjes en het geel wordende pijpenstrootje liggen er prachtig bij. Schitterend deze open natuur. Na wat zand baggeren ruilen we het in voor sparrenbossen. Lekker wandelend en genietend gaat het naar de camping van Heusche Bollaert en zijn onvermijdelijke snert. Traditie in het winterse Nederland die wij nooit afslaan.

De langere afstanden duiken meteen weer de bossen in van Groote Meer. Een fraaie dreef loodst ons terug naar Putte en het Joodse kerkhof Machsike Hadass. Aan de overkant van de steenweg naar Hoogerheide wacht nog meer bos en onvermijdelijk de hoge draad van de militaire afspanning. We doorkruisen kort een open terrein met heideduinen, duiken dan de Stoppelbergen in. Ik vermoed grondgebied Stabroek & Zandvliet, opvallend meer bos tijdens deze etappe dan de vorige jaren. Loofbomen kleuren prachtig oker, nog versterkt door het invallende zonlicht. Opnieuw de open ruimte nu met paardenweiden en preivelden, uitzicht op de Antwerpse haven ook. Krulkolen worden manueel geoogst. We pikken onze Waaslanders uit Nieuwerkerken op en stappen dwars door een erf en langs een paar straten tot de klassieke rustpost Hoeks, bij het Puts Meuleke.

De Sint met vele Zwarte Pieten zijn er op bezoek, hier wordt de traditie gerespecteerd. Jammer dat één van de medewerksters het nodig vind ons aan te porren door te lopen al is het dan nog maar 14:30 en hebben we nog slechts 12 km voor de boeg. Doet mij onwillekeurig denken aan het ‘tang-tang’ verhaal in Vlissingen van jaren geleden. Wij laten het niet aan ons hart komen, lopen vrolijk verder langs enkele velden terug richting bos. Passeren eerst een ondergroei van rododendrons in de knop en stappen vervolgens door wit & groen, pijpenstrootje en spar. Een eindje langs de bosrand, afgeplagde heide ook en dan volgt de zandbak. Hoog op het duin genieten we van een magistraal vergezicht alvorens de zware piste aan te pakken. Ze voert ons naar het sparrenbos van daarstraks en de laatste pauze bij de camping. Het is er al erg stil, Nederlanders zijn vroege starters.

Lopen nu een paar steenwegjes geborduurd met eik en vervolgens achter een voetbalveld door. Aan de overkant van de steenweg wacht dra het Moretusbos, een landdijkje, een maison de plaisance en het Ravenhof. Net als tijdens de tweede etappe een opvallend geslaagde vernieuwing aan het ons bekende parkoers. Waait er een verfrissende wind door de Krabben geledingen ? Pal op de grens zit onze tocht er op. Aan de Belgische kant van de gemeente genieten wij heerlijk van ons wekelijks Duvelke en zoeken dan terug bus 720 op. Prachtige tocht, schitterende zonnige dag en Linda zonder ook maar enige hinder in de arm. Natuurlijk zien wij er beiden stralend uit !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/22112014Putte

20:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noord-brabant, -p

06-08-14

03.08.2014 Ibis Puurs

Speciale wandeldag vandaag. Hier in Puurs stapten Linda & ik voor het eerst samen op zondag in 2003. Deze dag kwamen wij ook Joost voor het laatst tegen op een wandeling. Hij liep ons voorbij bij het Fort van Liezele. Toen hoopten we dat het voor hem nog allemaal zou goed komen, het mocht niet zijn.

Ik ben niet echt gemotiveerd vandaag, wil het bij een rustige 30 kilometer houden. Lut & Luk gaan voor de marathon en zijn voor ons op pad. De parkoersmeester trekt meteen alle registers open. We stappen naar de watertoren en Domein Tekbroek. Zeg maar het mooie groen rondom de diep ingesneden Vliet. Dan volgen prachtige dreven door de weilanden en akkers : Borgerhoutdreef, Turkenhofdreef en Klein Hoevedreef. Al is het dan nog maar 09:00 toch is het lommer en een zuchtje wind al welkom. In open veld bloemkolen en prei, het zou anders Puurs niet zijn ! Vanaf de Calsterhoeve gaat het naar centrum Oppuurs en onze eerste pauze na 5 km. Monique & Roger zijn er ook weer, net als ultraloper Patje overigens.

We verlaten het dorp langs een gracht en stappen de straten van Nijvendries in. Achterafjes door de velden zijn gebetonneerd, de fietsende mens ter wille. Aan de overkant van de oude spoorweg krijgen we onverhard aangeboden door het maïs. Bij De Waggel (Sint-Amands) lopen we terug het weidse landschap in over de asfaltwegjes van ’t Hoogste. Fietsers van de Bornemse 100 komen ons tegemoet. Wat straatjes van Mariekerke zetten ons af bij Heimolen, een vroegere maalderij voor veevoeders. Dan stappen we het groen in van bosjes en weilanden, vrijwel tot de rustpost bij KVS Branst. Xavier heeft er dan al de lus van de 42 kilometer opzitten en is zeer te spreken over het parkoers. Met stip te noteren dit !

Linda heeft zo haar plannetje. Dat ik de lus van 8 kilometer hier niet wandel, daar kan ze mee leven. Maar de extraatjes van de marathon verderop naar de finish, die wil ze er maar wat graag bij nemen. Wie ben ik dan om haar tegen te spreken ! We volgen tarmacjes in het groen richting ’t Hoogste en de ‘woefkes’ van ’t Hoogstehof, een hondenhotel. Duiken dan de akkers en het manhoge maïs in richting Oppuurs. Het extraatje loodst ons in eerste instantie over een slingertarmac met hele horden fietsers als passanten. Het is voortdurend aandachtig wandelen om hen niet voor de wielen te lopen. Het kapitaal aan materiaal dat ons voorbij rijdt is trouwens niet te schatten. Weg van de ‘bikes’ gaan we de oude spoorlijn op. Linea recta nu terug naar Oppuurs, omgekeerd aan de Doto tot de rustpost bij het lokale voetbalveld. Hobohem tekent er ook present alsmede ex-collega’s van mij. Ik werkte dan ook 19 jaar in Kalfort. Het is steeds weer een hartverwarmend en blij weerzien. Toch een hele brok uit mijn leven geweest.

We lopen nog eens de akkers in van bloemkolen en prei, geoogste venkel ook. Er valt niks meer te rapen dit jaar. Stappen door de straten van Achterheide voorbij de kapel. De langere afstanden mogen kiezelige paden op langs nog meer groenten. Draaien door de nieuwe wijk en rondom het Hof ter Bollen, dan volgt de Steentjesstraat, onverhard tot tehuis ’t Onzent. Tot onze verrassing is daar de rustpost gevestigd en niet in het fort van Liezele.  De toetsenman speelt voor een lege tent, de wandelaars zitten achter het hoekje op het terras in de zon. Wij pikken Sloeber Anita op en maken het laatste wandeluur als trio vol. Wandelen langs de chalets van Walsingen en voorbij een manege met springconcours richting Kalfort en zijn Fabiolapark. Er hangt onweer in de lucht. We reppen ons langs een waterloopje tot het Fort van Liezele. Lopen achterom langs de plas om weer het maïs in te duiken. De laatste kilometer vanaf het Puurse Sociale huis en we kunnen Duvelen !

Moeten even vluchten voor een buitje maar sluiten op het terras bij de Kollebloem af met ondermeer Herman Stroboer. Ook deze klassieker zit er weer op voor dit jaar. Volgend weekend staat volledig in het teken van onze eigen organisatie in Overijse. Tot dan.     

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/030820...

 

 

 

21:14 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

02-05-14

01.05.2014 De Zandstappers te Poederlee

Wegeniswerken maken het reizen met het openbaar vervoer richting Poederlee een tijdrovende belevenis. Dus halen we de auto van stal, hij is door vadertje staat weer voor een jaartje vergund. Het is behoorlijk mistig onderweg, gelukkig met toch voldoende zichtbaarheid. Parkeerwachters wijzen ons een veilig plaatsje aan in een nieuwbouwwijk nauwelijks een paar honderden meter van het Mollenhof, onze uitvalsbasis vandaag. Hebben 36 km bij de Zandstappers voor de boeg.

We starten langs de dorpskerk en aanpalende kroeg ‘in de hemel’. Draven door een andere recente woonwijk richting eerste zandpad en sparrenbosje. Wandelen verderop langs de Boskapel en door landelijk gebied richting voetbal terrein van KFC Lille. Onderweg staan de rododendrons al in bloei, toch ook erg vroeg voor hun doen. Paardenbloemen in pluis kleuren weilanden melkwit. De zon breekt stilaan door de mistlaag heen, het wordt een mooie dag. Halfopen landelijke Kempen loodst ons naar de Visbeekvallei en zijn wat nattere bossen. We passeren een paar langgerekte vijvers in puur natuur. Brede rechte zandpaden duiken op. Linda meent de omgeving te herkennen, is hier beter thuis dan ik. Plots staan we voor voetbalkantine De Kroon. Natuurlijk, Herentalse Wandelclub had hier vroeger steevast pauze tijdens hun Driekoningentocht ! We sluiten aan bij Agnes & Willy (Grashoppers) onder zeil voor ons koffietje en een gezellige babbel. Hebben 7,7 leuke kilometer op de teller staan.

We lopen terug richting Poederlee, meestal door bossen met een prachtige ondergroei van frisgroene varens. Passeren de kapel van Zittaart en helgroene, pas geoogste hooivelden. Je ruikt er de adrenaline die de boer het korte gras heeft toegediend ter motivatie voor een tweede oogst later deze zomer. Tarmacjes sturen ons nu richting Heggekapel. Geen wandeling in Poederlee zonder deze trekpleister ! Een strookje bos  nog en we gaan de open ruimte in op grondgebied Vorselaar. Zandpatat is er op rijen gepoot, snakt naar hemels water om te ontluiken. Een bruggetje loodst ons bij een waterval over riviertje de AA. Ettelijke honderden meter verder duiken we terug de Kempense sparrenbossen in. Zodra de afstanden 28 km en meer zich afscheiden zijn we plots alleen. We ruiken die heerlijke zomerse harsgeur voor het eerst, nog subtiel, maar je wordt er toch vrolijk van. Ik heb nochtans een mindere dag, zal het ganse parkoers achter Linda aan sjokken, ‘op slecht karakter’ zeg maar. De parkoersmeester verrast ons nog eens met een lusje langs de Kastanjehoeve en de bosrand. Op de akkers komt het eerste maïs voorzichtig piepen. Na 16 km onze tweede rustpost. Tentje bij de woning van een medewerker. Achter het huis liggen prachtige vijvers i.p.v. een tuin, echt wel mooi. Veel bekend volk overigens, de stoere rakkers van de 50km zoals daar zijn Jacqueline & Wannes, Marij & Willy, Nadia ook.

Wij hebben een ruime lus achterstand op deze vroege vogels. Na een blik op de villa’s van de Mereldreef duiken we de bossen in. Het wordt een lange omzwerving door het stille groen doorsneden met droge grachten. Ons totaal onbekend dit gemengd bos en we genieten dan ook met volle teugen. Deze parkoersmeester verrast ons danig vandaag en dat is natuurlijk leuk. Even raken we aan de Nete, duiken meteen terug het groen in. Een open plek is dicht begroeid met brem in volle bloei, een zee van geel tussen het donkere groen van vele sparren. Een schitterend gezicht. Nog een paar straatjes en we zijn weer bij onze gastheer. Zijn er alleen en dus kan er een gezellige babbel met de helpers af. De gulle gastvrijheid van de Kempen.

Pikken opnieuw de villawijk op zowat parallel met de vorige etappe. Rododendrons en azalea’s zorgen uitbundig voor kleur. Graspaden in bos dan, altijd heerlijk wandelen. Van die plezierige slingerpaadjes ook, zoals ik het graag heb. Even een wijkje met boompjes in het rode blad. Een achterafje voert ons naar de volgende bosstrook en brede grintpaden. We lopen er een ruim vierkant. Een specht timmert er lustig op los. We krijgen hem niet te zien al zit ie dan vlakbij. Het zwerk wordt donker, loodgrijs, er hangt onweer in de lucht. Maar voorlopig houden we het droog. Bij een uniek heuveltje in het parkoers komen we ons aller Herman tegen. De benen willen niet goed mee vandaag, zo blijkt. Bij de rustpost, midden in het bos, vraagt hij een lift naar het station. Ook hij heeft zijn dagje niet !

De eerste hemelse druppels kruipen in het zand als we aan onze laatste etappe beginnen. Zo lang we in het sparrenbos lopen geen probleem. Moeten echter de open ruimte in met zijn weidse akkers. De regenjassen worden boven gehaald. Er staat gelukkig geen wind en het is niet meer dan een mals buitje dat toch wel een halfuurtje zal aanhouden. De parkoersmeester stuurt ons Den Haert in. Hij laat ons heerlijk slingeren door het bosrijke, wat wilde biotoopje, een beauty. Dan daagt de AA op die we volgen tot een steenweg. Merkwaardig, links van ons schijnt de zon, rechts ziet de lucht donkergrijs, haast zwart. Toch kan het regengerief opgeborgen worden, we houden het droog tot de finish. Nog een paar achterafjes en dan is het tijd voor Duvel. Clubmaatjes Christine & Noel komen ook even gedag zeggen. Ook zij genoten van het fraaie parkoers dat de Zandstappers ons vandaag voorschotelden. We spreken af … tot zaterdag in Sluis !       

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/010520...

 

20:40 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

05-04-14

05.04.2014 Herentalse Wandelclub te Poederlee

Er kan bij mij eindelijk nog eens een snipperdagje af om met Linda te gaan wandelen. Van onze voordeur tot Herentals station is nauwelijks een uurtje reizen. Toch hebben we er dan al twee treinritjes opzitten. Ons eerste wandeluurtje wordt ingevuld door de Streek-GR van de Kempen. Los door de Looyse stad tot standbeeld ‘Potteke Vol’ en het kasseitje in het begijnhof. Strookje bos nu tot de vistrap op de Kleine Nete. Vervolgens langs ziekenhuis en watertoren naar de volgende groene strook. De klim van de kruisweg tot de Toeristentoren die liepen we al tientallen keren. Het is opletten voor de markering maar we komen er feilloos doorheen en stappen monter door de Kempense bossen in noordelijke richting. Denken we toch … want we spelen de roodgele markering even kwijt. Kunnen ze invullen met de pijlen van de Herentalse Wandelclub, onze gastheren voor vandaag. Zij blijken trouwens verderop netjes aan het handje van de GR route te lopen. Het terrein wordt meer open, landerijen eigenlijk, doorkruist door zandpaden. We stappen middels een bruggetje over rivier de AA. Duiken verderop de Kempense sparrenbossen in tot de Heggekapel en zijn bidweg. Startzaal De Kouter ligt dan vlakbij, we zijn anderhalf uur onderweg.

Uit informatie die we onderweg van wandelaars oppikten hebben we al een kleine helft van de 10 km lus afgelegd. De tweede helft sparen we op voor de terugweg. Rest dus twee lussen van respectievelijk 7 en 5 km, zoals door de parkoersmeester aangeboden. Wij pikken er eerst de 7 km uit. Na de dorpsachterafjes stuurt onze gastheer ons richting Heikant en Lille. Elke hoeve heeft hier zijn naam, Willaerthoeve, Hessehoeve etc.. Blijven vertedert in het landelijke staan bij een pasgeboren kalf. Schattig toch, die prille natuur ! Na de akkers en weilanden volgen stille straten, de werkmens is niet thuis. Landelijke lentegeur prikkelt onze reukorganen. Bij de dorpskerk van Poederlee weten wij de pauze vlakbij. Wegenwerkers zijn vriendelijk maar we hinderen elkaar, ik meld het aan de organisatie, die meteen op pad gaat voor de nodige aanpassingen aan het parkoers. 

Hoog tijd voor een soepje. Komt Jeroen daar niet aan, heeft net als ik een goed gekozen snipperdagje. We gaan samen op pad tot de splitsing van 5 en 7 km. Bij Schrieken ‘genieten’ we nog eens van de landelijke geuren. Leuk kort lusje trouwens met heel wat groen en onverhard. Het kan hier.

Tijd voor de terugweg met de groeten van Jo en Lowie. Bij haast zomerse temperaturen stappen wel langs het voetbalterrein richting sparrenbossen. Het terrein gaat over in tarmac en landelijk. Bij een steenweg zoeken we rivier de AA op. Ruilen hem in voor jong bos, Den Haert genaamd. Op de velden laat de boer zijn beer los. Ploegend door de diepe voren getrokken door zijn tractor houden wij de adem in. Paadjes langs rossige grachten sturen ons het open land in. Tarmacjes volgen langs enkele huizen tot het volgende bos. Ik herken plots de GR route van Lichtaart naar Herentals en dus pikken wij deze op. Kruisen nog een paar keer de wandelroute maar volharden langs de spoorbaan en de chalets van het Hermelijnpad in onze boosheid. Komt dus goed. We ‘pakken’ de bulten rond de Toeristentoren, dalen af bij de Kruisweg en doen een terrasje in centrum Herentals. Omstreeks 18:00 zijn we terug in Hemiksem na een heerlijke haast zomerse wandeldag. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/030420...

 

21:00 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

31-12-13

29.12.2013 D.R.W. te Poppel

Het asfalt ligt er nattig bij vanochtend, glinstert en maken het autorijden geen pretje. Maar geen probleem, wij kennen de te volgen route uit het hoofd. Zoeken zelfs niet naar wandelpijlen. Gastheer Leo zorgt er persoonlijk voor dat we ons karretje veilig kunnen achterlaten in een stille straat. Een kerkwegel loodst ons naar de steenweg en ‘the place to be’ bij Mieke Pap. We voelen  ons meteen thuis in de prachtige zaal. Worden begroet door Rudy (Arendonk), ‘ritser’ Dirk, Milleke Mol en Annemie (Bornem) en nog vele anderen. De eerste marathon van het Kempens  Landgoed vorig jaar heeft blijkbaar indruk gemaakt. En Leo beloofde mij dit jaar zijn mooiste parkoers ooit. We zijn er helemaal klaar voor, al kiezen wij dan voor slechts34 km.

Bij een frisse maar droge opkomende dag gaan we er stilletjes vandoor, terug de kerkwegel van daarnet in. Leo laat ons als opwarmertje over de stoppels van een geoogst maïsveld lopen. Wandelen vervolgens parallel met de steenweg naar Weelde door het groen. Aan de overkant mogen de ‘grote’ jongens en meisjes hun eigen ding doen.  Duiken meteen de prachtige dreven van domein Schrieken in. We weten … dan is het wandelfeest. Prachtige statige loofbomen, heel wat spar ook met een ondergroei van rododendrons. We kijken verlangend uit naar de waterpartijen van het Duitse laantje. Worden op onze wenken bediend.  Het dijkje met de ingekraste bomen oogt hels groen van het bloeiende mos. De zon komt door de gitzwarte stammen piepen. Prachtig is dit ! Voorbij het kasteel en zijn vijvers wordt het terrein halfopen en dan helemaal open. Akkerland voert ons richting enclave Aarle.  Zandpaden zijn nattig en dus perfect te bewandelen.   Een stralend blauwe hemel met de zon nadrukkelijk aanwezig laat ons genieten. Het is 29 december nota bene en de temperaturen zijn hoogst aangenaam. De Kievitlaan loodst ons langs enkele kasten van villa’s naar het volgende open terrein. De mast van radio Paloma staat bij het volgende bosje. Samen met onze naamgenoten uit Halen, hier voor het eerst aanwezig, gaat het richting kleine, gezellige gelagzaal … en de kom snert. Samen met Milleke halen we herinneringen op aan de tijd dat Frans Staal en zijn ‘drinking team’ hier de dienst uitmaakten. 

We komen nog een massa bekenden tegen waaronder zelfs Katrien en Colette uit het verre Durbuy. De sfeer is haast uitgelaten. De koene ridders en deernes die de42 kmlopen hebben meestal het lokale lusje over de heide al achter de rug. We steken de Poppelsche Leij over en staan meteen in Nederland. Gaan de lange rechte weg op richting kapel Nieuwkerk en verder. Nog steeds heel bekend terrein voor ons van onder meer  Hart van Brabant en Olat. Het wordt een beetje anders waar Leo rechtsaf gaat de sparrenbossen in. De broertjes De Keyser lopen ons voor tot de steenweg en verder. Verder, dat zijn dan de sparrenbossen van Roovert. Bij een diepe, haast droge gracht even wat loofbomen. Dan gaan we een dreef volgen aan de rand van akkers. Dit herken ik van het Sniederspad dat naar het verderop gelegen Bladel loopt. We verslikken ons bijna in een scherpe rechtse bocht. Gelukkig maar dat onze voorgangers bij de pinken zijn. Het bos wordt wilder, de paden drassiger, het witte pijpenstrootje accentueert het geheel. Plots een kronkelend riviertje, redelijk woest vanwege de recente regenval. Wij krinkelen, winkelen mee stroomopwaarts langs de Roovertse Leij. Wat is dit een schitterend biotoop ! De vergelijking met die andere klasbak uit de streek Ad dringt zich op. Na20 kmwandelgeweld mogen we pauzeren in De Nieuwe Hoef, een prachtige, duistere locatie. Lijkt op een oud pachthof volgestouwd met relikwieën, odes aan het boerenleven. 

En Leo weet van geen ophouden. Met grappige teksten nodigt hij ons na de koffie uit voor nog meer Leij, bos en rododendrons. We verlaten het water voor enkele rustige bospaden, een korte verpozing tot de volgende stoot adrenaline. Voorbij een akkerland heeft Leo nog een beauty gevonden. Een dijkje loodst ons tussen het heerlijke meer van Papschot en de witte Aalstheide door. Uniek is dit ! Leo stuurt ons de heide op. Hebben nog één strookje bos te goed voor het eerste asfalt in uren ! Pauzeren doen we een laatste keer in de gelagzaal  van camping Tulderheide. Hebben nog een uurtje voor de boeg. Die laatste zes kilometer liep ik enkele maanden geleden ook al dankzij de Streek GR van de Kempen. Eerst tussen bos en akkers, met een laatste fraai uitzicht over de heide en zijn massaal witgeel pijpenstrootje. Dan echt het bos in tot de weidse akkers aan de overkant. In Overbroeck komt er nog wat asfalt aan de pas. Tot zijn spijt kan Leo ons niet meer dan een glimp van de AA gunnen, het parkoers moet wandelbaar blijven.

De zaal bij Mieke Pap zit afgeladen vol uitbundige wandelaars. De kelen moeten gesmeerd na de prachtige tocht. Leo wordt overladen met felicitaties. Hij heeft de meer dan 1600 wandelaars waarvan 180 marathoneins dik verdient. s’ Avonds stuur ik een berichtje naar de hier afwezige Martin : Poppel = het allerbeste van Olat. Mooier konden we als wandelaar 2013 niet uitwuiven ! Wat heeft Leo de komende jaren nog meer in petto ? Velen zullen het vast en zeker met ons komen ontdekken.

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/291220...

 

 

 

 

 

18:16 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

30-11-13

23.11.2013 De Wandelende Krabben te Putte

Het lijkt wel een reünie op de Antwerpse Rooseveldplaats. Jacqueline, JPD (wiens peeceetje schrijfkramp heeft), Patje Kloek, Jefke, Rudy de facteur, en zoveel meer, allen nemen ze de bus naar het Moretusplein in Stabroek. Het wordt dus een gezellige rit en vervolgens inwandeling tot de startlocatie in het grensdorp Putte, aan zijn noordelijke kant. Ook daar een pak bekenden, met koning auto gekomen. Het wordt een heuse thuismatch voor ons, deze Krabbentocht.

En toch gaan we alleen op pad, toch wel straf. We volgen net als vorig jaar de prachtige dreven van de Oude Postbaan richting Groote Meer. Waar de 30 km een eerste ommetje maakt glimmen de berken en ligt het zand er rul bij. Een mini heuveltje zorgt voor een uniek uitzicht over een ven en zijn gelige omgeving van stilaan winterse helmgrassen, pijpenstrootje. Heerlijk is dit alles, duidelijk minder nat dan 12 maanden geleden. We gaan zand baggeren door de open ruimte. Licht golvend landschap begroeit met lage grassen, plukjes heide en mossen. Dit is genieten ! Sparrenbos komt vervolgens uitgebreid aan bod, bij wijze van contrast. De ondergrond voelt heerlijk zacht en veerkrachtig aan. De prachtige gelagzaal van camping Heusche Bollaaert zit afgeladen vol wandelaars. Zelfs onze Waaslandse laatbloeiers tekenen er present.

We duiken na soep en koffie opnieuw de bossen van de Grote Meer in voor een prachtige loofdreef. Een tarmacje stuurt ons vervolgens achterlangs bij Machsike Hadass, een Antwerps Joods kerkhof uit vervlogen tijden. We krijgen het gezelschap van de broertjes De Keyser, toch wandelfit genoeg na een nachtshift NMBS. Bij de afrastering van het luchtmachtterrein Woensdrecht scheiden onze wegen. De 30 km loopt dwars door Stoppelbergen, een deel van de Noord-Brabantse Wal, bebost met nogal wat kaalslag. Het parkoers oogt anders als we opnieuw de open ruimte opzoeken bij een veld krulkolen (boerenkool zegt men in Olland). Langs de bosrand vorderen we stilaan richting bewoonde wereld. Links spuien Doelse ‘frietketels’ hun stoomlading. Dwars door een KMO-zone stappen we Ossendrecht binnen. De rustpost bij Hoeks is welkom na 10 km wandelplezier. Hoog tijd voor een fameuze koffiekoek, made in Bergen-Op-Zoom.

Samen met onze Waaslandse ‘pijp’ zetten we ons stapje in de grensstreek verder. Voorbij ’t Puts Meuleke duiken we opnieuw de Ossendrechtse Heide in. Immer groene spar met een ondergroei van geel pijpenstrootje, prachtig ! Verderop toveren loofbomen de mooiste herfsttinten, deze tocht kan al lang niet meer stuk. We gaan opnieuw zand baggeren, lopen een tweede keer door de zandbak die we deze morgen ook al trotseerden. Hetzelfde sparrenbos loodst ons terug naar de camping. Het is er heel wat rustiger. Bertus en vriendin vleien zich genietend in diepe sofa’s. De afsluiter begint met tarmacjes die we verorberen met de Opwijkse broertjes. Zoeken domein Ravenhof op met zijn mooie laantjes langs ondermeer een zomertoren. In het dorp nemen we afscheid. Ruilen de startzaal zonder Duvel in voor een biljartcafeetje met. Een mens kan niet echt op één been lopen en dus vertrekken we richting bus na het tweede natje. Hebben een heerlijke wandeldag achter de rug. Deze tocht wordt vast een blijvertje in ons repertorium. 

 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/231120...

20:59 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noord-brabant, -p

29-11-12

24.11.2012 De Wandelende Krabben te Putte

We hebben ruim de tijd om in een cafeetje van de Rooseveltplaats van een koffietje te genieten wachtend op bus 720. Tijdens zijn rit krijgen we het gezelschap van Patje Kloek die maar wat blij is Linda in levende lijve te ontmoeten. Was er geen Linda uit Hemiksem omgekomen bij een zwaar busongeval in Schelle eerder deze maand ? Hartverwarmend toch, die wandelwereld. Ook in de startzaal was het leuk, wij ontmoeten er voor het eerst Corrie, één van de vele fotografen waar Beneluxwandelen zich aan optrekt. Er zijn trouwens vele bekende wandelaars paraat vandaag net over de grens in het Nederlandse deel van Putte, tot clubmaat Jakke toe. Heel wat doen er zich te goed aan de immense ‘koffiekoeken’ het handelsmerk van deze vereniging en van Bergen-Op-Zoom.

Patje zal ons even gezelschap houden alvorens af te zakken naar een veldloop in het naburige en Belgische Stabroek. We zijn nauwelijks een paar honderd meter op pad als daar twee ontdekkingsreizigers aangestapt komen, Annieken & Chris uit het verre Everbeek. Anny is een lopersmaatje uit vroegere (lees jongere) tijden van Pat en dus vormen we al snel een vijftal, zei het in gespreide slagorde. Langs de Oude Postbaan trekken de twee Patrickken aanvankelijk samen op, pseudo ernstige gesprekken voerend. We wandelen het mistige landbouwland in, dra de zanderige paden van de Groote Meer op. Mijn maatje neemt afscheid bij een paar reuzengrote waterplassen. Hij waadt verder door zijn twaalf kilometer ik volg de rest van het occasionele wandelteam op de 30 km. Stappen de Ossendrechtse Heide binnen. De parkoersbouwer, geholpen door de grillen der natuur, schotelt ons een fenomenale etappe voor. Groene spar en witte berk worden geruild voor de open vlakte met massaal veel pijpenstrootje, de verdroogde stengels rossig kleurend van het nat. Het lijkt wel of het hele gebied in vuur en vlam staat. Groenige korstmossen, geel wordende varens en het dofgrijze zand zorgen voor de extra toetsen. Dit is een droom ! Ik vergeet er algauw bij dat mijn rug en bekken het baggeren door diep want mul zand niet echt op prijs stellen. Genieten doe ik, van de schoonheid van de natuur, de prachtige vennetjes ook, die er stilletjes, winters bijliggen. Finaal ruilen we de feeërieke open ruimte in voor sparrenbossen, nog steeds met die ondergroei van pijpenstrootje. Ik wip vrolijk over de kleine heuveltjes midden groen en geel, volg gewoon mijn voorgangers. Geen goed idee dus want we lopen bij een t-splitsing van paden lekker de verkeerde richting op ! Ben zodoende later dan verwacht bij de rustpost gelegen in de prachtige rustieke gelagzaal van een kampeerterrein. Hoog tijd om de ‘monsterkoeken’ te proeven … tja, ze smaken inderdaad naar nog.

Annieken zet het weer op een lopen, we volgen haar als drietal. Maken meteen kennis met Olland op zijn smalst. Een wandelclub deelt na 50 meter folders uit voor hun winterserie, tot zover niets mis. Zij hebben voor hun eigen leden echter een rustpost aangelegd, met dranken en al, net naast deze van de organiserende vereniging ! Neen, dit had ik van de wandelaars uit Geldermalsen niet verwacht, kan het echt niet goed vinden. Maar bon, we stappen het bos in en komen er weer uit bij een Joods kerkhof. Als ik het juist heb liggen hier vooral Antwerpse Joden begraven. Moeten de steenweg naar Hoogerheide oversteken en pikken er joggende Annie op die net als ik fout liep, Hemiksem – Everbeek staat op 1 – 1 ! We wandelen nu als viertal samen, gezellig keuvelend, langs de afrastering van basis Woensdrecht. Kuieren vervolgens door de bossen van de Brabantse Wal die we verlaten bij kalende akkers en immense preivelden, wachtend op oogst orders van ene AH. Even wat straatjes, rusten doen we inderdaad bij boer Hoeks, in de buurt van het Puts Meuleke. Zijn intussen al ruim 18 km ver.

Het wordt wat druilerig als we terug op pad gaan. De Ossendrechtse Heide staat meteen terug op het programma. Aanvankelijk bruin terrein van het vele gevallen beukenblad. Na de rododendrons voeren groene spar en geel pijpenstrootje opnieuw de boventoon. In de open ruimte komt daar nog zacht paarse heide bij, terwijl de wandelaars stevig mogen baggeren door het grijs gele zand. Het parkoers blijft prachtig, feestelijk, met een afwisseling van open ruimtes en groene sparrenbossen. We gaan een laatste keer pauzeren in de mooie zaal waar we al eerder kwamen. Onze laatste koffiekoek verorberen ook, althans wat mij betreft. Het laatste wandeluurtje valt wat dunnetjes uit. De regen neemt gestaag toe. Wij moeten aanvankelijk nogal wat straten lopen. Een fietspad loodst ons vervolgens door het bronsgroen eikenhout tot kasteel Ravenhof. De parkoersbouwer wou er dit absoluut bij hebben, zoveel is duidelijk. Daarna gaat het linea recta en dwars door het winkelcentrum van Putte tot de finish. Beetje miezerig en nattig laten we ons de Westmalle smaken. Ondanks het laatste uurtje hebben de Krabben vandaag voor een wonderlijk mooie tocht gezorgd. Hier kom ik terug, zegt Chris die hier voor het eerst kwam. Ook wij rijden voldaan terug naar huis. Het was heerlijk wandelen met onze Oost-Vlaamse maatjes door een fascinerende natuur. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/241112...

 

 

21:46 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: noord-brabant, -p

07-08-12

05.08.2012 Ibis Puurs

Volgens het laatste weerbericht 50 % regenkans vandaag, denkelijk weer in de namiddag, de plu’s gaan dus mee naar Puurs. Ik verslik mij in de eenrichtingsstraten van het dorpscentrum, gelukkig slaapt de arm der wet nog. De parkoerstekening bestuderen we vandaag met meer dan gewone aandacht. Zoeken het groen op en liefst niet dat van bloemkolen. Komen vrij snel tot de conclusie dat we een alternatieve 30 km kunnen wandelen zonder echt van het parkoers te moeten afwijken. We gaan er voor.

De langere afstanden gaan vrijwel meteen hun eigen gang, dwars door Puurs langs Neerheide tot de Expresweg. Bij houtzagerij Peleman steken we de drukke N16 over. Maken een ommetje in het groen rond restaurant Eyckerhof en vervolgen onze weg richting Eikevliet. Zodra mogelijk duiken we de natuur in, weilanden en populieren in geel & groen. Het is behoorlijk warm al is het dan nog voormiddag, we zijn blij bij elke strook beschutting die we krijgen. Bij het uitkomen van de Eikerheide loopt de 30 km rechtdoor Wintam binnen, wij pikken het extraatje van de 42 km op. Lopen over zanderige paden door maïs en open landschap. Een kip vindt Linda leuk gezelschap en loopt een eindje met haar mee. Ben dus even aan de wandel met twee kippetjes. We komen bij het Zeekanaal Brussel-Schelde uit. Blijven onderaf de dijk in het groen lopen tot centrum Wintam. In de Sint-Margaretha taverne ligt gewoontegetrouw de rustpost, we hebben 8 km in de benen.

De marathon heeft hier een lus van 9,6 km af te leggen, wij gaan mee. Lopen door een wijkje en langs veldwegen af en aan de Koning Astridlaan tot in Hingene. De parkoersbouwer loodst ons door de gemeente langs straten en kasseitjes. We lijken wel Flandriens op fietstocht, snappen zijn bedoeling niet goed. Passeren een vijver en stappen dan langs achterafjes naar puur natuur. Een mooie strook groen met nog laag maïs, rietkragen en populieren, loodst ons naar de Scheldedijk. Stroomopwaarts gaat de reis met aan de overkant een uitzicht op de scheepswerven en het dorpscentrum Rupelmonde. In de verte Schelle en zijn Interescaut, Hemiksem en de abdij van St-Bernard, ja zelfs Wilrijk en zijn smeerpijp. Tot onze teleurstelling duiken we niet opnieuw in het groen maar blijven op de dijk lopen, kiezend voor het Zeekanaal en de sluis van Wintam. We ploffen op onze stoelen bij St-Margaretha, hadden ons deze lus groener voorgesteld.

Een wandelaar ‘van euver ’t woater’ pikt bij ons aan. Hij loopt maar dertig en is per vergissing op de 42 km gesukkeld. De brave man snapt er niks van. Hij vertrekt samen met ons de Koningin Astrid laan in. Waar wij de velden ingaan keert hij op zijn stappen terug, ik was hier al eerder vandaag, is zijn commentaar. Wij zijn op onze hoede, zeker als de grote rode beuk die kasteel d’ Ursel en dus Hingene markeert  niet veraf meer is. Het probleem wordt ons duidelijk als we pijl en lint gemaskeerd door wuivend maïs vinden. Hier moet onze vriend in de fout gegaan zijn. Een steenslagpad voert ons naar bosrijk gebied. Is nu heerlijk wandelen in het natte biotoop tot bij een hoeve en zijn kasseidreef. Vanmorgen kwamen we in deze omgeving ook foutlopers tegen. Kunnen deze keer de oorzaak van hun avontuur niet duiden. We stappen de N16 over ter hoogte van een Audi garage. Volgen even een kakelnieuwe baan richting Puurs en gaan dan de velden in, bloemkolen, venkel en prei of wat dacht U. Tarmacjes zetten ons af bij de Puurse watertoren en domein Tekbroek. Mogen heerlijk kuieren langs de Vliet en zijn vijvers tot bij Overheide. Terwijl het weer ‘keert’ zetten we koers naar het Fort van Liezele. Deze keer pauzeren we er wel, de 3 x 9 km eisen hun tol aan lijf en leden.

Dezelfde 1400 meter als gisteren loodsen ons naar de finish waar menig wandelaar geniet van het terrasjesweer, het koele lokale gerstenat (Duvel) en de slimme zet van Ibis …een heus frietkraam. We babbelen wat bij met ondermeer Frans (van Jefke) en Sylvain (Batteurs de Cuir). Vallen Lut en Luc warempel binnen ! Zij vonden de lus in Wintam wel leuk vanwege de vergezichten. Zo zie je maar, meningen verschillen, gelukkig maar. Moe na ons eerste volledige wandelweekend in meer dan een maand rijden we terug naar huis waar … de venkel wacht, echte Puurse venkel !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/050812...

17:47 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

04.08.2012 Ibis Puurs

Het weerbericht van vrijdagavond is duidelijk, met 90 en 80% regenkans wordt het dit weekend geen weer om een wandelaar door te jagen, nog maar eens deze zomer. Ik blijf op zaterdag dus wat langer in bed liggen. Vroege vogel Linda weet te melden dat de percentages gedaald zijn tot 60 op zaterdag en 35 op zondag. De eerste buienlijn op zaterdag wordt in het Antwerpse pas rond 15:00 verwacht. Ik zwicht voor zoveel argumenten, we rijden naar Puurs. Ken er de sluipwegen om ons karretje veilig en wel te parkeren, onder de kerktoren. Begroet in de Kollebloem ex-werkmaatje Ronny die met het onthutsende verhaal komt dat zoonlief verkast is naar Australië ! Ik kan de beslissing best begrijpen maar voel toch ook mee met ‘de oudjes’ die nog in hun verwerkingsproces zitten.

Maar we gaan wandelen, zo’n 30 km lang de Hoevetocht volgend, de tweede dag van deze driedaagse. Pikken voorbij de monumentale Puurse kerk de oude, verlaten spoorbaan naar Dendermonde op. Even verder duiken we de velden in, maïs en uiteraard bloemkolen, hét gewas waar half Puurs van lijkt te leven. De zon is heer en meester in een staalblauwe hemel, de atmosfeer is drukkend. Gelukkig steekt er wat verkoelende wind op terwijl wij over tarmacjes, ons hoedend voor het vele sluipverkeer, onze weg zoeken richting ’t Hoogste en langs de bossen van Hoogheide. Eerste pauze na ruim 8 km in het centrum van Branst. Luc uit Zittaart kiest voor een caféterras en een koele Duvel, wij gaan aan de koffie met taart bij Ibis.

De langere afstanden krijgen hier een lus van ruim 10 km onder de sloffen geschoven. Ook wij dus. Moeten bij de Branstse kerk richting Weert en duiken meteen het groen in. Ik ken de lus uit het hoofd, liep ze dit jaar al een paar keer dankzij GR en knooppunten. Voor Linda is alles nieuw. We lopen een erg weidse boog door het groen in het domein van Marnix van Sint-Aldegonde. Brede zandpaden voeren ons langs rijen populieren, een deel ervan al geel in het blad. Gesneuvelde dorre bladeren verspreiden hun typische geur. Tja, de zomer is al een heel eind gevorderd. Onderweg pauzeren we even op een bankje, de innerlijke mens dient gelaafd. We verlaten het domein langs een prachtige donkere dreef die naar de Bornemse kliniek loopt. De parkoersbouwer vermijdt het centrum, stuurt ons achteraf de Kloosterstraat in. Op de lange rechte weg die ons Bornem uitstuurt richting Nonnenbos komen we Herman Stroboer tegen, ook hier al jaren vaste gast. Zandpaden worden nu ons deel. We baggeren langs maïsvelden, een wedstrijd voor paarden mennen ook. Piekfijn uitgedoste dames en heren houden met wisselend succes hun edele viervoeters in het gareel. We zijn terug bij de rustpost in Branst, waar het nu heel stillekes is. Zo’n 900 deelnemers vandaag, zeggen de helpers en het lokt bij hen gemengde gevoelens uit want een beetje minder dan vorig jaar. Wij vinden het een goede score voor een zaterdag die als nattig werd aangekondigd.

Voorbij de kerk van Branst kiezen we nu voor een zandpad door een sparrenbosje. Ik weet dat deze weg naar Mariekerke leidt maar zo ver moeten wij vandaag niet. Linksom gaat de reis, aanvankelijk door het losse zand langs weilanden. Later over een brokkenpad van losliggende keien. Vervolgens pas gelegd tarmac onder de sloffen, langs pachthoven en door de open akkers waar de wind vrij spel krijgt. Het zwerk verandert stilaan van kleur, er is ander weer op komst. We wandelen door de ellenlange Kattestraat dwars door Oppuurs en zijn vervallen station. Kiezen bij een splitsing van het parkoers braafjes voor eerste maal en komen inderdaad bij de rustpost in de lokale voetbalkantine uit. Gezellig keuvelend met ons welbekende helpers kies ik voor streekbiertje de Vedett, we hoeven maar een uurtje meer te wandelen.

Bij wat hemels gedruppel trekken we opnieuw de velden in. De boer oogstte er pas venkel en deed dat wel heel slordig. Vinden het niet kunnen, die wegwerp maatschappij. Een viertal grote stronken verdwijnen dan ook in de rugzak, twee avonden lekker eten zijn een feit. Net op tijd trouwens want terwijl wij verder stappen tussen bloemkolen en prei krijgen we een pittige plensbui te verwerken, kort en krachtig. We stappen voorbij Hof ten Broeck en zo naar het Fort van Liezele waar vissers in opperste concentratie naar hun dobbers zitten te turen. Stoppen doen we niet meer, de finish ligt nauwelijks 1400 meter verder, na nog wat maïs en enkele Puurse straten. Hoog tijd voor een Duvelke (Linda) en een Maredsous van ’t vat (Ikke). Thuis wacht de bloemkool … of ze van Puurs kwam kan ik er niet bij vertellen.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/040812...

  

 

 

17:44 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

16-01-12

15.01.2012 De Ravelse Wandelaars te Weelde & Poppel

Linda twijfelt even tussen Namur en Weelde. Ik kies voor vlak terrein na de toch wel pittige tocht rond Wavre gisteren. We weten niet zeker of Peter H. naar Poppel komt en kiezen dus voor de ietsje dichtere startplaats Weelde. Tot onze verrassing is die andere Peter er, ons clubmaatje uit Mol. Embourg bleek gisteren loodzwaar te zijn en dus kiest ook hij voor vlak, op advies van Linda & Dirk (Nijlen), hier ook zo stilaan vaste klanten.

We maken er dus een triootje van vandaag. Door het groene land. In het oosten heeft het blijkbaar niet gevroren daar waar in het Antwerpse het koude wit domineerde. Mijn maatjes komen traagjes op gang terwijl wij door stille straatjes richting kerk en molen wandelen. Ik ben meestal een snelstarter, moet nu even met de handrem op. We draaien rond de molen en voorbij een kapelletje richting Geeneinde. Zijn hier zeer bekend met parkoersmeester Leo’s terrein en mogen snel slingerpaadjes in de bossen opzoeken. Bredere dreven loodsen vervolgens ons langs prehistorische begraafplaatsen in bos. Zoeken de andere kant van een steenweg op. Motorcrossers kiezen voor het veld, sparen galant de vele wandelaars. Stappen speelbos Baetenheide binnen, even wat lusjes draaien in het groen. Over landelijke betonwegen wandelen we terug naar de Weeldse molen Arbeid Adelt (1850). Vrezen er een beetje de drukte maar dat valt goed mee. Leuke rustpost trouwens de fraaie gelagzaal in de buik van de Arbeid.

Na de soep en de boterham trekken we verder voorbij de pastorij en verlaten het dorp. Leo stuurt ons letterlijk door de velden en vervolgens de brede zandpaden op van de Flaesheide. We wandelen zowat evenwijdig met de weg Turnhout-Tilburg. Steken de drukke steenweg over en blijven in noordelijke richting lopen naar Poppel. Het Hegse Stalleke, onze nieuwe rustplaats, blijkt een speeltuin met taverne te zijn. Het ruime terras is voorzien van vuurtjes en alle wandelaars genieten van het buiten zitten. Ongelooflijk, maar het is hier zalig in het zonnetje, zo midden januari ! Vele bekenden ook onder het gild en we hebben nog heel wat Nieuwjaarszoentjes uit te wisselen. Na de pauze slingeren we ons door het volgende bosje. Moeten het fietspad langs de steenweg op om een eindje terug richting Weelde te lopen. Ik vermoed wat er komen gaat. Bij taverne Halfweg zoeken we terug de landelijke rust op. Domein De Schrieken, daar keek ik naar uit. Heerlijk wandelen door soms zompige bossen tot bij het Patrouillelaantje, een Duitse grensbewaking uit 1914-1918. Vervolgens stappen we over smalle paadjes langs grachten tot bij het kasteel en zijn vijvers. Rododendrons zijn alom tegenwoordig. Een hoogtepunt in Leo’s parkoers en met dank aan de kasteelbewoners. Brede zandwegen door bos en veld loodsen ons richting majestueuze dorpskerk van Poppel, we gaan rusten in de feestzaal bij Mieke Pap.

Sneltrein Jef geeft ons mee dat de lokale lus zeer de moeite waard is. We beginnen er dan ook vrolijk aan. Mijn maatjes hebben intussen hun betere benen terug gevonden. We houden er een lekker tempo op na en ruilen de chique behuizing algauw voor het open groene terrein. Splitsing bij een brugje over de AA, wij gaan natuurlijk voor de langste afstand. Meteen het tweede hoogtepunt van de tocht. Over een gemaaide rietkraag mogen wij mee slingeren met de grillen van het diepliggende, bruine riviertje. Te mooi voor woorden dit ! Ook de retour is prachtig. We lopen over zacht verende mospaadjes door het bos. Langs een pracht van een haast dichtgegroeid ven ook. Leo verwent zijn gasten. Hij vertelde me recent dat hij de stiel bij Olat geleerd had. Meester Ad kan gerust zijn, de leerling bewijst zijn diploma met grote onderscheiding behaald te hebben ! We pikken de kortere afstanden terug op voor een laatste ommetje door open veld langs de AA. Staan zo terug in het Poppelse dorpscentrum voor een laatste pauze bij Mieke Pap. Bij de bushalte zowaar Peter H.. Hij was er dus toch en blijkt zeer tevreden met de tip die ik hem gaf. We wuiven hem uit met een ‘tot zondag in Bladel’.

Er rest ons nog een klein uurtje tot de finish, zullen het net voor donker redden. Leo houdt het eenvoudig nu. Een strookje fietspad en zodra het kan achter de bewoning door over brede veldwegen. Ik kijk een paar keer achterom. In de verte komt een laatste wandelaar aangestormd gekleed in rode trui en bleke broek. Zou ie het zijn ?

Ja hoor, we zijn nog maar net over de finish als Martin komt aanzetten. Kunnen we nog even gezellig werk en andere ervaringen uitwisselen bij een goeie van ’t vat.  Ja Leo, wij zijn de laatste wandelaars die de goed beklante cafetaria van de sporthal verlaten ! Afspraak op 30/12 voor je eerste marathon want die willen wij niet missen !   

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/150120...

19:09 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -w, -p

28-12-11

25.12.2011 wvk Puurs

Een kwartiertje rijden slechts vandaag, tot de Kollebloem in Puurs, van de Rupelstreek naar Klein-Brabant. Danyell uit het ‘verre’ Rotterdam blijkt er ons al voorgegaan te zijn. Haar prachtige visitekaartjes liggen verspreid over de tafeltjes in de startzaal. De aangeboden 25 km vallen uiteen in een klein lusje van nog geen 6km en het grotere werk over 21 km. Als wij het kerkwegeltje richting dorpscentrum inslaan komt Patje Kloeck aangestapt. Die heeft er al een jogging van ruim 8 km vanaf Boom opzitten. Effe de kalkoen weg trainen zeker ? De korte etappe stuurt ons richting station en vervolgens door een stukje natuur met kasseien onder de voetjes en ‘pellende’ platanen om naar te kijken. Bij de expresweg lopen we langs een preiveld, er zijn geen bloemkolen in de winter ! Langs de nieuwbouw van Keulendam gaat het naar de watertoren, we zijn zo weer binnen. Tot onze verrassing is voorzitter Wilfried al present, of ie ook al wakker is laten we in het midden.

Na de koffie wandelen we opnieuw door de kerkwegel en deze keer voorbij de imposante kerk, waar gelovigen zich reppen naar hun Kerstmis. Volgen nu de in onbruik geraakte spoorbaan naar Dendermonde, dwarsen de snelstromende Vliet en zetten koers richting Sint-Pietersburcht. Slaan de stand met warme drank over en lopen verder de spoorbaan af. Onverhard loodst ons vervolgens langs natte akkers tot we Oppuurs bereiken. Het is berendruk in het zaaltje, moeten zoeken naar een plaatsje om even te pauzeren. Onder de bekenden Jos (Schorrestapper) en zijn team en natuurlijk ook Danyell, met wie we al afspreken voor die prachtige tocht in Rhoon in Januari.

We beginnen weifelend aan de lus die ons langs een wilgen achterafje loodst. Nijvendries en Nijven noemen de tarmacjes die ons richting Sint-Amands sturen. Bij De Waggel keren we dit dorp de rug toe en trekken de weidse akkers in, achter Brusselse Jean & Liliane aan en met Jef (van Lieve) op de hielen. Gezellig keuvelend met deze laatste lopen we door ’t Hoogste richting Linkebeekhoeve. Bemerken pijlen van een andere signatuur, de Kwikskes tocht van morgen is al uitgezet. In de rustpost voegt Jef zich terug bij zijn familie, wij krijgen Herman Stroboer als gezelschap en even later zelfs Martin, die een lusje achterstand heeft.

De laatste etappe voert ons langs preivelden naar Achterheide. Er wacht ons meer beton dan we van deze tocht gewend zijn. Waren echter gewaarschuwd dat wateroverlast noopte tot parkoers aanpassingen. Wandelen naar Liezele, door een paar dreven midden de weilanden en een laatste veldstrook tot de finish. Het is nog vroeg en we zijn snel thuis, Linda heeft zin in een extraatje na de Duvel degustatie.  We lopen dus het parkoers van de 4 km, zijnde een verkorting van de 6 km, dan ook nog maar. Hebben nu echt wel elke bepijlde meter afgelegd. Napraten doen we met Martin die intussen ook binnen is. Tuffen op het gemakje naar huis voor ons Kerstmenu ‘kaninschenkeulen à la façon Minne’. Heerlijk !!!

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/251220...

 

21:36 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

22-07-11

21.07.2011 Les Randonneurs du Haut-Escaut te Péronnes-lez-Antoing

Ik heb de fut niet om op een ontiegelijk uur uit bed te komen richting marathon van La Caracole Andennaise. Ik hoor het Hennie zo zeggen : je wordt ouder papa ! Vijf uur dat lukt nog net en plan B wordt in werking gezet. Ik maak vandaag gebruik van mijn NMBS cadeautje, een dagje eerste klas reizen over het ganse Belgische net. Het volledige traject van Antwerpen over Brussel tot Doornik is mistig, ik vang dan ook nog een grote uil onderweg. In Tournai priemt de zon voorzichtig door de grijze massa – is de meegebrachte regenjas een verkeerde inschatting ? De afhaling door de organisatie is in Antoing verzekerd. Toch loop ik te voet naar de start, nauwelijks meer  dan twee kilometer van het station verwijdert. Typisch Waals trouwens het afgeleefde cafeetje en dito zaaltje waar de tocht vertrekt, het heeft zijn charme en de helpers zijn vriendelijk.

Ben vrij snel het dorp uit en mag een fietspad in het groen op. Super duidelijke afpijling van het parkoers en dat zal de volledige tocht het geval zijn, overvloedig en in opvallende oranje kleur. Het fietspad voert naar de Bovenschelde, bevaarbaar maar toch met heel veel kroos op het water. Loop langs de oever tot de eerste rustpost bij Jetski Péronnais aan Le Grand Large na 2.6 km.  Grappige letterlijke vertaling overigens van het franse ‘bonne marche’ naar het Nederlandse ‘goede trap’.  Stempeltje nemen (hoort zo in Wallonië) en meteen doorlopen langs het kanaal Blaton – Nimy tot de eerste sluis. Geen sluisdeuren hier maar zware metalen schotten die achter de boten worden neergelaten alvorens het waterpeil aan te passen. Aan de overkant van de sluis duik ik het landbouwland in. Heel wat wandelaars zijn al op de terugweg, het parkoers kruist hier. Loop de weidse, vlakke akkers in, na een splitsing van afstanden over een eenmansdijkje tussen biet, maïs en goudgeel koren. Best leuk dit stuk parkoers onder een zonnige maar drukkende hemel, weinig zuurstof in de lucht. Kom zo aan in Laplaigne en zijn café rust. De dorpsmuzikanten hebben denkelijk net de lokale misviering opgeluisterd naar aanleiding van de Belgische Nationale feestdag. De kelen moeten nu bevochtigd worden. Ik hou het bij koffie op het terras rechtover de mooie, grijze, natuurstenen kerk.

Wandel verder door het slapende dorp richting akkers met voornamelijk maïs, nu al manshoog. Bereik zodoende het volgende dorp met opvallend allemaal auto’s met Franse nummerplaat. Blijkt Flines-lez-Mortagne te zijn. Na het stille dorp volgen opnieuw akkers met opvallend veel klaprozen midden het gerijpte koren, sang et or zeg maar. Schitterend mooi hoor ! Bereik Mortagne-du-Nord en even verder de cafe rust in Flines. Ben van dorp tot dorp aan het wandelen over verhard en onverhard. Trek na het colaatje alleen verder een steenweg op. Deze zal kilometers ver slingeren door het groene land, langs droogstaande beken en moerassen ook. Domaine des Poteries lees ik op een bord terwijl ik voorbij ruïnes loop, denkelijk muren van een vroeger waterkasteel. Wandel door een gehuchtje met een tiental huizen. Het weer keert – donkere wolken pakken samen – onweer op komst. La Porte du Hainaut lees ik meerdere keren nog voor ik onverhard tussen hoog maïs induik. Ben op weg naar Rouillon, weer langs graanvelden vol klaproos. In het café tevens rustpost raak ik aan de praat met de wandelaar die mij volgt. Hij blijkt uit St-Joris-Winge te komen. We doen verder elk ons eigen ding.

Ik mag eens te meer door de stille straatjes van het Franse dorp lopen tot het Foret Domaniale de Flines. Nog even tarmac lopen maar dan echt onverhard tussen statige beuken met een ondergroei van varens. Stilaan wordt de bodem zanderig, beuk maakt plaats voor berk en nog meer varens, zeker in de open plekken. Een grafzerk herinnert aan een gevallen Lancaster LL 943 in WO II net bij de Lac du Prince. Het parkoers zoekt opnieuw open veld op. Ik wandel terug naar Laplaigne en dus Wallonië. Een ommetje door het dorp en zijn kerkwegels, de laatste rustpost is bij mensen thuis op het nette erf. Na het Juppeke zoek ik terug de akkers op, voorbij geroot vlas tot de kruising van deze morgen. Het kanaal komt nu uitgebreid aan bod, van sluis tot sluis. De terugweg loopt langs watertrappen en vervolgens richting kleiner kanaaltje en zijn sluisje. Jongeren zitten er op een bankje en doen zich te goed aan een levensgrote fles Grand Marnier – c’est la fête ! Het parkoers loopt weg van Le Grand Large, de velden in en verderop de bebouwing van Péronnes. Ik bereik netjes op de tijd de finish. Kan nog van een Leffe genieten en dan op mijn gemakje richting station wandelen. Hier zijn we met z’n drieën, iemand uit Boutersem met plooifiets, de man uit Winge en ikzelf. Vlaanderen zendt zijn zonen uit !

De trein uit Moeskroen naar Brussel is zeker wel 10 wagons lang. Ik heb het rijtuig eerste klas dan ook de ganse rit voor mij alleen. In de buurt van Ath dan toch het gebeuren van de dag – een stevige ‘drache nationale’!  Tussen Brussel en Antwerpen rijdt een treintje van 3 wagonnetjes, zelfs eerste klas zit proppensvol. Is elk weekend weer hetzelfde beeld maar blijkbaar hebben de spoormannen al maanden niks in de gaten. Een medereiziger, ex NMBS-er, bekent deemoedig – ik herken mijn eigen bedrijf niet meer !    

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/nederbelgenopstap/21072011Pe...

15:58 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: henegouwen, -p

15-11-10

12.11.2010 D.R.W. Weelde te Poppel

De regenjas is opgedroogd, de rechtervoet heeft gisteren stand gehouden. Ik trek vanmorgen met hooggespannen verwachtingen naar de noordoostelijke uithoek van Vlaanderen. Het is muisstil op de trein naar Turnhout, ik heb een gans compartiment voor mij alleen. Eén cafeetje is er open in de nabijheid van het station, kan dus nog gauw een koffietje slurpen. Bus 450 richting Tilburg is goed gevuld met een luidruchtige groep ex-Sovjet burgers. Met z’n drieën stappen we af bij de kerk van Poppel. Een lieftallige dame in fluo jas wijst ons niet alleen de weg maar helpt ons ook de drukke steenweg over. Drie ouwe snoepers vinden dit best charmant. Het blijkt zo’n twee kilometer wandelen langs een drukke steenweg tot de voetbalkantine van Poppel, buiten het dorp gelegen.

Het voordeel hiervan is dat je meteen in puur natuur wandelt. Er staat een stevige wind terwijl ik kennis maak met de orde van de dag: zand, sparren en berken. Desolate akkers ook tijdens de eerste etappe van de tocht. Ze voeren mij naar woonkern Aarle pal op de landsgrens gelegen. De zon doet haar uiterste best om door de wolken te priemen. Ze strooit prachtige bundels van licht over de weidse vergezichten, toch wel leuk om zien. Het parkoers draait rond het woongebied. Aan de scheiding van aardeweg en fietspad herken ik de Nederlandse ruimtelijke ordening. Blijkt nog te kloppen ook want bij de snelvliedend beekje de Poppelsche Leij staat een grenspaal. Rustpost Radio Paloma ligt dan weer in Belgenland. Ik heb er 6,7 landelijk kilometer opzitten. De parkoersmeester van dienst komt mij hartelijk begroeten. Je zal je de uitstap niet beklagen zegt hij en daar reken ik ook wel op.

Van hieruit zal ik twee lussen lopen van respectievelijk 9,9 en 8,4 km. Ben gewaarschuwd dat het parkoers aangepast werd wegens ‘te nat’. Van dat nat merk ik voorlopig alleen maar wat in de stroken die stuk gereden zijn door zware landbouw machines. De eerste en tevens langste lus loodst mij door prachtige dreven langs de bosrand. Heb opnieuw hinder van de rechtervoet maar wil van geen wijken weten. Ik stap richting landgoed Nieuwkerk en zijn kapel, ooit nog bezit van de Norbertijnen uit Tongerlo. Wandel vervolgens over een slingerpaadje parallel met een klinkerweg en een fel groen golfterrein. Het contrast met spar, berk, rosse grassen en vennetjes aan ‘mijn’ kant is opvallend. Voorbij het bos begint het feest pas echt. Mag door de overweldigende ruimte van de Regte Heide. Kilometers in het vierkant rustende heide en geel/rosse hoge grassen met her en der een spar in zijn meest grillige uitvoering. Op de verre achtergrond de torens van Tilburg. De zanderige paden loodsen mij stapvriendelijk door deze puur natuur. Ik loop te glunderen, wat is dit heerlijk wandelen ! Er schuilt echter een addertje onder het gras. Bij een t-splitsing geen pijlen meer. We proberen ons te behelpen met het plannetje van de organisatie, dat ik natuurlijk in de startzaal vergat ! En het lukt dankzij de vaste routes van wandelknooppunt Noord-Brabant. We moeten van nr. 27 naar nr. 1. Een koppeltje ‘locals’ helpt ons bij onze keuze die inderdaad de juiste blijkt te zijn. Voorbij wat voorhistorische graftombes pikken we de bepijling terug op. Ons groepje van zo’n 8-tal wandelaars spat terug uiteen, ieder aan zijn eigen tempo verder lopend. Ik wandel op mijn eentje door heide en jong bos tot de Halve Maan. Dit is een prachtig ven in grillige vorm. De parkoersmeester fantaseert er een pad bij en stuurt ons door de plassen heen, schitterend ! Koers tenslotte door bosjes terug naar Radio Paloma, tijd voor een wandelaarsdrankje.

Het leven van een parkoersmeester is er eentje vol valkuilen. Ook onze man van dienst moet zulks vandaag ervaren. In de ochtend snel parkoers verleggen wegens te nat, nu sabotage op een kritisch punt. Ik stel hem meteen gerust, het is een prachtige dag en tocht vandaag. Mankepoot begint aan zijn tweede lus. Stap de bossen in van Ooievaarsnest. Komt mij bekend voor van tochten georganiseerd vanuit Tilburg. Opvallend, zeker in de eerste kilometer, zijn de hoge rosse varens en het woelen door gevallen beukenblad. Ook leuk is dat grondwortels vaak met kalk beschilderd zijn, zodat je aandacht getrokken wordt waar de voetjes niet neer te zetten. Het natste stuk is hier inderdaad uit het parkoers gehaald, begrijpelijk met het weer van de laatste dagen. Ondanks dat blijft het heerlijk wandelen over laantjes en paden in de bossen, goed beschut tegen de hevige wind die al de ganse dag tempeest. Bij de Papenmoeren (oude turfontginning) krijg ik nog even een uitzicht over de heide van daarstraks en Tilburg. Dan duik ik terug de bossen in. Een strook sparrenbos blijkt een heuse hindernissenpiste. Daarna komen de hoge bruine varens terug, Radio Paloma komt een laatste keer in zicht. Wandelaarsdrankjes zijn er deze keer niet meer beschikbaar. Hou het dan maar bij een zedig glaasje fris. Babbel even bij met Christian Boudart, terug na een geslaagde heelkundige ingreep. Heb nog ruim 4 km voor de boeg. Leg die af samen met de krullenbol van de Hopbelletjes Brothers. Samen met hem stel ik vast dat ook dit laatste stukje parkoers door bos en veld heel aangenaam is. Komen dan ook als twee voldane wandelaars de voetbalkantine binnen. Even tijd voor een drankje en dan zet mijn gezel mij af bij de bushalte in het dorpscentrum. Bedankt makker, tot zondag in Kessel-Lo !

Tot slot nog dit. Heb de twee wandeltochten van deze nieuwe club uit Weelde gelopen dit jaar. Twee keer door een prachtige streek gewandeld maar ook en vooral genoten van een voorbeeldige parkoersopbouw. Vandaag weer kreeg de wandelaar alles te zien wat er te zien was, de landbouwzone, de wonderlijke heide, de heerlijke omringende bossen. Nog even Radio Paloma afstellen op de ‘catering’ wensen van de modale wandelaar. Jullie horen nu al thuis in het verlanglijstje van iedere wandelaar voor 2011!  

FOTOREEKS   

http://picasaweb.google.com/nederbelgenopstap/20101112Pop...

21:24 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -p

25-08-10

19.08.2010 IJzervierdaagse te Poperinge

Liet de wekker mij gisteren in de steek, vanmorgen ben ik gewoon traag. Moet mij dus reppen om de eerste trein naar Antwerpen niet te missen. Francois uit Aartselaar wordt mijn gezel tot in Poperinge, hierna gaan we elk onze eigen weg. Begin mijn dag eigenlijk in mineur. Hoorde ik al vertellen over Warre (Vos Schaffen) en Fernand (Schorrestappers) die er nooit meer zullen bij zijn, ook Marie-Louise blijkt ernstig ziek te zijn. Ik wens haar en Lucien veel doorzettingsvermogen om deze zwarte bladzijde te kunnen omdraaien.

In Poperinge starten we niet op het leuke marktplein, maar een kleiner achterafje, door werken. Niet zo verstandig van het stadsbestuur lijkt mij, van dit net nu op te zetten. Maar niet getreurd, ik ga op pad. Loop langs café De Legen Doorn en de St-Sixtusstraat het stadje uit richting watertoren. Langs wijk De Koekuit wordt het een leuk ommetje door de hopranken, typisch voor de streek. Bij de Loviestraat, na de wafel, gaat de 32km er alleen vandoor. Niet dat het daarom rustiger wordt op het parkoers, de opkomst is toch wel massaal voor deze editie. Over een graspaadje loop ik het eerste bosje binnen. Even genieten van de koelte en dan terug het asfalt op richting Proven. Kom onderweg Linda Thys tegen, voetje voor voetje aan het opschuiven naar de grotere afstanden. Waar een cafeetje is kan je ook Herr Staal verwachten en dat is vandaag niet anders. Ik neem mijn tijd voor een boterham en een babbel met Roger & Monique, gezeten op een bankje in het dorpscentrum. Zet daarna mijn weg verder door velden van maïs en patat. In de verte tekent een heuvel zich af. Alleenstaand geval, zou wel eens de Casselberg kunnen zijn. Wandel verder door Haringe en kom er Rob & Aartje tegen. Zij lijken vrede te nemen met het parkoers vandaag. Beland finaal aan de rand van een kaarsrechte steenweg. Eén baanvak is afgesloten voor de wandelaars die in één grote groep koers zetten naar De Drie Koningen en  Watou. De bewolking neemt gestaag toe, maar meer dan een dreiging wordt het niet. In Watou kan ik een terrasje doen met Jo, zijn dames lopen de 16 km.

Blijf niet te lang zitten. De plaatselijke band produceert veel lawaai, muziek kan ik er niet van maken. Loop het dorp uit langs De Witte Huizen, die ik overigens niet te zien krijg, recht naar de Catsberg. Kom onderweg Jacky tegen en Yvan’s wandelclubje. Het parkoers blijft onderaf en parallel met de Catsberg lopen, denkelijk nog net op vaderlands grondgebied. Dan tekent een zachte klim zich af. Langs cafeetje De Helleketel gaat het richting gelijknamige bos, een leuk stukje parkoers. Neem mijn tijd voor een frisse pint en koers verder. Sla de melkpost aan de bosrand over en wandel met mijn Hollandse maatjes in de buurt verder de golvende akkers in. Krijg een prachtig uitzicht cadeau met rechts de Vlaamse heuvelrij en recht vooruit de torens van Poperinge. Kleine Casseldreef noemt het landwegje dat mij naar het hart van het stadje loodst. Wip nog even binnen in het Weeuwhof, dat sterk gelijkend is met een begijnhof en dan wenkt de finishlijn.

Ben ruim op tijd om een terrasje te doen en loop verzadigd naar het station. Tot Gent gaat alles vlot en dan is het over. Aanrijding tussen Lokeren en St-Niklaas galmt er door de luidsprekers. Geschatte vertraging 25 minuten. Het zal toch niet waar zijn zeker ! In Lokeren wissel ik holderdebolder van treinstel. Kan zodoende oep ’t Zuid uitstappen en daar de bus naar huis nemen. Ben zodoende een halfuur later thuis dan verwacht, valt nog mee. Eten, websites wat bijwerken en dan …platte rust.

FOTOREEKS

http://picasaweb.google.nl/nederbelgenopstap/20100819Pope...

20:49 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -p

11-08-10

07.08.2010 Ibis Puurs

Mijn dag begint ronduit rampzalig. Ik wordt om 03:00 wakker met maagklachten en krampen in kuit en voet. De krampen, die ik wel meer krijg, werk ik weg met bolletjes koper onder mijn tong te laten smelten. Helaas blijf ik wakker van het gebonk in de verte …Casa Blanca fuift er nog duchtig op los. De wekker van 05:00 vervloek ik dan ook meer dan ooit, kom met en rothumeur en dankzij mijn slecht karakter uit bed. Ik zal de tram van 06:00 halen en in Puurs gaan wandelen, zeker weten ! In De Kollebloem al meteen veel bekenden, Tornado’s Monique en Roger, Aviatters Maria en Roger, Schellenaren Fred en Jef. Voel mij al beter in mijn sas.

 Het parkoers blijkt over Oppuurs, Sint-Amands, Mariekerke en Branst te lopen. De Doto achterna dus en niet meteen mijn favoriete omloop. We zijn er en dus gaan we. Voorbij de opvallende dorpskerk ga ik meteen de oude spoorbaan naar Dendermonde op. Een stukje Vliet zet mij af in de velden met paadjes langs wilgen, tussen prei en maïs. De spoorbaan komt nog uitgebreid aan bod tot de eerste rustpost in Oppuurs na 4,12 km. Te vroeg om te pauzeren en ik loop gelijk door. Nijvendries noemt het stille tarmacje dat ik nu kilometerslang mag volgen. Hoevetocht noemen ze dit bij Ibis, huisjes kijken dus. Asfalt wordt onverhard met ingekapselde steenslag, wordt beton. Het beroemde witte wijkje komt in zicht, dit is onmiskenbaar Sint-Amands. Nog wat straten lopen tot de tweede rustpost na 9,28 km. Tijd voor koffie en een korte babbel met Fred, die steevast een kwartiertje of zo voor mij uit zal lopen vandaag.

 Bij het verlaten van de zaal, geen vervolgpijlen meer ! Navraag bij de aanwezige helpers levert geen bruikbare informatie op. Dan maar ‘bison futé’ naar rechts, wat een terechte gok blijkt te zijn. De splitsing stuurt mij richting Mariekerke. De marathon mag even verder alleen verder over onverhard tussen weilanden en maïs. Samen met prei en venkel vormen deze ons uitzicht vandaag, geen bloemkolen tot dusver. Wandel langs de tarmacjes van ’t Hoogste en zijn hondenkennel, die voor meer dan aangename decibels zorgt. Even een bosje bij een OLV van Lourdes kapel. Het volgende dorp en de volgende rustpost dienen zich aan, Branst na 16,19 km. Tijd om de innerlijke mens te versterken maar helaas zijn de broodjes uitverkocht. Cola zal voor de nodige suikers dienen te zorgen.

 De lokale lus begint meteen al goed. Mag, begeleid door wat hemels gedruppel, onderaf een dijk door het groen wandelen. Wordt de tocht dus toch nog leuk. Draai weg van het water en wandel uitgebreid door het Broek, over paden langs hoge rietkragen. Dit is echt heel aangenaam. De hemelsluizen blijven dicht terwijl ik mijn weg voortzet over zandpaden tussen het maïs tot het Nonnenbos. Het is hier wel even opletten want mtb’ers hebben er blijkbaar ook een parkoers uitgezet. Een jongeman voor mij verslikt zich bijna in de veelheid aan linten en aanduidingen. Kom uiteindelijk in de dorpskern van Bornem die ik meteen terug achter mij laat. Langs de bosjes van Hoogheide koers ik terug naar Branst waar een derde Schellenaar op mij zit te wuiven. Traditiegetrouw heeft Mark een lus achterstand. Zeker lopen dat rondje, raad ik hem aan en weg is hij.

 Ik zet meteen koers naar taverne Scheldehooft waar ik de dijk van de statige stroom opkan. Gelukkig zijn er vandaag weinig fietsers zodat ik op mijn gemakje kan genieten van de omgeving. Het traag stromende water, het roze van de massaal aanwezige waterorchis, het zingen van vogels verborgen in de moerassige rand. Een kreek wordt volledig gevuld door een aangemeerde rivierboot. De schippers zitten op hun gemakje naar hun dobbers te turen. Loop voorbij de kerk van Mariekerke, netjes verborgen achter massieve kastanjebomen. Om de hoek krijg ik een prachtig uitzicht cadeau op het centrum van Sint-Amands, met zijn fraaie witte kerk. Ik loop steeds maar verder over de dijk, misschien wel 5 km lang tot een populierendreefje net voorbij Den Amandus mij terug in het achterland afzet. Loop de ganse weg naar de kerk terug door het oude straatje Dam en vervolgens naar de rustpost. Heb er 30 km opzitten.

 De terugweg naar Oppuurs is gauw verteld. Op een paar honderden meter na loop ik gewoon de spoorbaan af. Bij sommigen lijkt dit saaie stuk pijn te doen, is het niet Monique ? Een korte pauze, een babbel en ik begin aan de laatste etappe. Loop met een ommetje rond het dorp en dan langs de bosrand …de eerste bloemkolen tegemoet. Er steekt wind op, de luchten worden donkerder, als dat maar goed komt! Bloemkolen worden venkel, venkel wordt maïs, Achterheide wordt Overheide, wordt Heide. Er valt weinig meer te beleven tot de laatste rustpost in het Fort van Liezele. Dorst doet mij even halt houden al ben ik nog geen twee kilometer meer van de finish verwijdert. Ik beklaag mij deze pauze al meteen want bij het buitenkomen blijkt het miezerig te regenen. Net als Davy voor mij, vertik ik het een regenjas aan te trekken en koers door de maïs en daarna over de opruimende rommelmarkters tot de finish.

Tijd voor een Maredsous en dan wacht de bus …of toch niet. Fredje biedt mij een ritje aan tot de kerk van Schelle. Moet ik slechts twee kilometer lopen tot thuis. Bedankt maat, jij hebt van mij nog een Duvelke te goed.

FOTOREEKS

 http://picasaweb.google.nl/nederbelgenopstap/20100807Puurs

20:28 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -p