19-06-17

15.06.2017 De Kadodders te Muizen

Het is weer eens zo ver, kan op de website van De Lijn niet uitmaken welke halte van bus 3 richting Muizen in Mechelen beschikbaar is ! Gok dan maar op Hof Van Egmont, zo’n kilometerke wandelen vanaf de Veemarkt. Moet er exact 2 minuten wachten en busje is er, goed voorzien van wandelaars. Mannelijke intuïtie zeker ? Kwartiertje later kan ik terrassen bij de Kadodders, 10 uur en al verduiveld warm. Begroet vele bekenden en trek mij op gang voor een eerste lusje van een kleine zes kilometer. De Dijlebrug over en stroomafwaarts met de rivier mee op de rechteroever richting Mechelen. Zodra het kan het Mechels Broek in en zachtere ondergrond. Nou ja, het onverhard begint barsten te vertonen zo droog is het al en grachten lopen eveneens leeg. Mooi uitzicht op Mechelen en zijn Sint-Rombouts, de verlichtingspalen van de Malinois ook, Sanne & Steven spelen een thuismatch vandaag. Loop tussen een paar grote plassen door en vervolgens langs de waterkant met heel wat gele plomp. Dan over smalle paadjes midden het bloeiende gras, over menig bruggetje ook, puur genieten. Een rustig tarmacje in het groen zet mij af bij Muizenhoek en de Dijlebrug van daarstraks. Hoog tijd voor een boterham en babbel met Rik (Bornem).

Op pad dan voor de resterende 14 km of daaromtrent. Stroomopwaarts de Dijle volgen deze keer richting Leuven. En de boer … hij hooide voort. Ooievaars landen net achter de pas gemaakte balen op zoek naar iets lekkers voor hun kroost. Stap een strookje door de Barebeekvallei en kom uit bij Kerkenbos nr. 111. De start locatie was Kerkenbos 11. Stratenloop nu richting Hever. Ik loopt voor geen meter, te weinig zuurstof in de lucht en daar heb ik algauw last van. Ben dan ook blij na nauwelijks 4,5 km te kunnen stoppen bij de Ravensteinvissers, stoeltjes op het gras en in de schaduw.

De pauze duurt node wat langer dan gepland maar ik trek mij toch weer op gang voor de extra lus. Moet lachen als wandelaars in discussie gaan hoe de markeringen 14 1x en 14 2x dienen geïnterpreteerd te worden. Zijn de kluts kwijt omdat we dezelfde aanduidingen net voor en net na de rustpost tegenkomen. Is nochtans perfect juist. Na een strook jong maïs weer de Dijle volgen en nu tot Rijmenam. Duik dan onderaf en mag over lommerrijke paden de terugweg aanvatten. Er staat een zachte wind en ik loop meteen al een heel stuk vlotter. Poortje tot een weiland met een kudde koeien en een stier op nauwelijks 5 meter afstand. Ik ben daar niet happig op maar mijnheer blijkt omringd door voldoende vrouwelijk schoon naar zijn goesting en negeert de rare tweevoeters straal. Oef, ben blij terug aan de andere kant van een poortje de wei uit te lopen. Sparrenbos wordt loofbos wordt halfopen terrein, de laatste pauze bij de vissers wenkt. Tijd voor een Duvels genoegen.

Vanaf een wandelboom een laatste stukje Dijle en dan wat straten richting spoorbanen en Leuvense Steenweg. Bordje met de boodschap ‘U passeert de 51ste graad noorderbreedte’. Onderaf de spoorbaan nu tot het kanaal Leuven – Mechelen. Controle van de inschrijfkaart want zonder dit mag je domein Planckendael niet in. Het lijkt wel of de wandelaars op een diefje door een achterpoortje glippen. De eerste honderden meter lijken eerder een openbaar stort dan een park. Dan toch wat beestjes kijken al liggen ze ver van ons af in het lommer. Ik ontwaar een prachtige cheetah, wat buffel-achtigen, enkele zebra’s en natuurlijk een veelheid aan ooievaars. Leukst is de jonge kopjes boven de hoge nesten te zien komen gluren.

Terug naar de Leuvense Steenweg. Ik kan er net op een bus naar het station wippen. De laatste kilometer parkoers, die liep ik vanmorgen al bij Sint-Rombouts. Leuke Muizentocht gewandeld al had ik wel duidelijk last van de warmte. Je wordt ouder papa, zou Hennie zeggen.

FOTOREEKS  

19:18 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

14-06-17

13.06.2017 Houtheimstappers te Melsbroek

Waar men reist langs Vlaamse wegen … komt men de Heilige Omleidingen tegen ! Geen busreis met De Lijn meer of er liggen meerdere afgeschafte haltes op zijn route. Zo ook vandaag en ik vraag bijstand aan de busschauffeur. Als de brave man hoort dat ik een wandelaar ben toont hij interesse. Maak dan maar gelijk een beetje reclame voor de goede zaak, donnant – donnant. De halte op de Haachtse Steenweg blijk slechts enkele honderden meter van de startzaal verwijdert, een meevaller. Ik stap door een prachtige dreef tot bij de ingang van de Brabantse Golf en zijn kasteel. Achter de bocht de stemmige Sint-Martinuskerk en de startzaal. Veel bekend volk met Corrie, Berreke en zijn maatje (VOS) en gewoontewandelaars Ides en JPB. Deze laatste niet te verwarren met JPD die met vakantie is.

De opdracht bestaat uit drie lussen in oplopende volgorde 4,3 – 7,1 en 8,4 km. Ik draai uiteraard deze orde netjes om. Verlaat het dorpscentrum van Melsbroek een eerste keer via kerkwegels en de witte kasteelmuur van Hof van Boetfort. Duik de velden in langs wuivend geel koren. Achter een huizenrij hoor je om de paar minuten vliegtuigmotoren op toerental komen. Zie de grijze vogels pas als ze al in de lucht hangen op weg naar verre bestemmingen. Ik hou de voetjes op de grond, vervolg mijn weg door open terrein met een kerkje en dorpscentrum op de achtergrond. Linksom het Wagemansbos in dan, heerlijk wandelen in het groen gestuwd door hemels gezang want het is prachtig weer. Bij het verlaten van het groen passeer ik een goed verborgen château en zet dan koers over tarmac voor een ommetje langs de rand van de E19. Omvangrijke patattenvelden staan in de bloei. Boschvoetweg, een ander deeltje van hetzelfde bos als daarnet. Kom uit bij een OLV-kapel in the middle of nowhere en een redelijk dicht begroeide plas. Maak een rondje langs de habitat van Kermit en nesten van waterkiekens en futen. Nog een paar straatjes en tijd voor een eerste pauze.

Vertrek een halfuur later dan voorzien voor mijn tweede rondje. Ben blijven hangen voor een lange babbel bij Corrie. Mmm, de derde ronde zal voor een andere keer zijn, wil persé de bus van 15:00 halen om voor de spits weer terug in de Rupelstreek te zijn. Op pad dus voor een ruime 7 km. Strookje bos langs een droge gracht en dan via een in onbruik zijnde brug naar de overkant van de E19. Loop er stille straatjes van de Peutiese Vijfhoek. Achter de lokale voetbal dan langs een rietvijver en rond ontluikend maïs door het hoge gras, parallel de E19. Over een imposante rode fiets- en voetgangersbrug terug naar de andere kant van de E19. Stratenloop opnieuw rondom het golfterrein. Door de imposante dreef van deze ochtend en einde oefening.

Heb nog de tijd voor een Duvels genoegen en een babbel met Jacqueline (Geel) & Rudy (Hove), busje komt zo. Twee vlotte ritten van elke een uurtje tot de Boomse steenweg. Ik stap de 3,5 km door de Cleydaellaan terug naar het hart van Heymisse. Heb zodoende toch nog de beoogde kilometertjes in de kuiten.

FOTOREEKS

19:49 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -m

25-04-17

23.04.2017 wsv Mol-Sluis

Meeval en pech liggen soms dicht bij elkaar. Met een gelukje halen we de trein naar Hamont van 07:09. Zijn zodoende om 08:00 in Mol maar de stadsbusjes rijden pas vanaf 09:00. Hebben dus 3,4 km per 2pk als opwarmertje voor de boeg. Deert ons hoegenaamd niet, wij zijn wandelaars ! Koffietje nippen in de zaal en kiezen voor een 30+ parkoers.

De eerste etappe maken wij 2,6 km langer door de 40 km te volgen. Wandelen zodoende helemaal alleen over grind- en graspaden door weilanden en langs wilgen. Pikken de andere wandelaars op om samen een eerste keer door de bossen te hossen. Raken even aan een kanaal en duiken dan weer de groen bumps in. Slingeren ons een weggetje naar de eerste pauze in Galbergen. Mmm, goed gemeten deze 8,4 km.

Kleine Denappels rollen onder onze schoenzolen als we onze weg verder zetten. Frisgroen vormt meestal de ondertoon van donkere sparren. Achterbos dan, deelgemeente van Mol. Een kasseitje, sociale woonwijken, villa’s in het groen en de prachtige 15 Kapelletjes, netjes op een rij. Het taaltje van de wandelaars is hier Brussels want we stappen samen met de Parkvrienden Zaventem op busreis. Menig wandelaar mist de rustpost van café Welkom. Wie geen terreinkennis had liep op het kruispunt pal rechtdoor i.p.v. rechtsaf. Tricky thing dit. Wij babbelen bij met Sigrid die een rondje voorsprong heeft en voor de volle 42 km gaat. Lokale lus voor de boeg. Terug de bossen in, deze keer met heel wat donkere klimop en frisgroene varens. Halfopen terrein in Millegem met weilanden geel van de paardenbloemen. Een tweede bosstrook met nogal wat hulst … daar is cafeetje ‘Peir Oan’ al en de rustpost. De laatste twee etappes bleven we netjes binnen de verwachte tijd.

Het weer wordt grilliger, dan weer zonnig en lekker warm, dan weer donker en zuur, maar het blijft gelukkig droog. Langs Zelm en Feynend neemt de parkoersbouwer ons opnieuw mee de bossen in. Eén straatje bewoning zo maar in the middle of nowhere. Weilanden ogen hier wit dankzij een zee van frêle bloemetjes. We ronden af met puur spar en een in het wild lopende kudde schapen. Bedenkingen bij de 6,7 km in rustpost Flurky’s. Zouden wel eens mijlen kunnen geweest zijn !

De laatste loodjes dan. Open terrein, grindpaden langs een bomenkwekerij. Voorbij een eerste plas tot het gehucht Donk en zijn kerk. Vervolgens een tweede plas om af te ronden langs weiland en pas geploegde akkers. Netjes op tijd binnen om te kunnen Duvelen voor de laatste bus naar het station. Gewone, oerdegelijke en aangename bostocht gelopen en tevreden terugkijkend op een leuk wandelweekend. Volgende week plannen we Zerkegem, Archennes en Rumst. De gekte van de Nationale Wandeldag hoeft voor ons niet.

FOTOREEKS

19:05 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

19-04-17

16.04.2017 Stroboeren te Maria-ter-Heide

Liefde is : samen pijltjes hangen voor de vrienden wandelaars. Gisteren stapten wij ons eerste rondje voor 2017 in en om Terlanen. Een paar pittige voorjaarsbuitjes bleven ons niet bespaard. Parkoersmeester Wilfried zorgde voor enkele pittige hellingen. Een lokale inwoner zorgde voor een pittige discussie over al dan niet private voetweg. In het Klein Verzet genoten wij ons pittig Duvelke. Een dagje met pit bij en voor de IJsetrippers dus.

Vandaag zijn we te gast in onze Antwaarpse thuishaven, de Stroboeren. Maria-ter-Heide slaan wij nooit over. De zondagse 30 km is echt spek voor onze bek, we volgen dus gedwee de wensen van de parkoersmeester. Stappen weg van de startzaal langs de Garçondreef richting grachten. Gaspeldoorn verspert onze route en we vervolgen langs een pas van beer voorzien pad. Kleeft toch wel een beetje ondanks zijn ploegwerk. Vervolgen aan de overzijde van de Bredabaan langs de anti-tankgrachten richting De Inslag en zijn statige sparren en nog winterse beuk. Duiken dan het park van Brasschaat in waar een zwarte zwaan driftig bewijst wie er de baas is op de plas. Luidruchtige witte ganzen blijken plots bange wezels. Toertje langs de kinderboerderij en langs de Kerkedreef tot rustpost Belle-Vue, een leuk oud cafeetje.

Even bijpraten met Dany & Tiny over onze Google+ avonturen en we vervolgen onze weg. Statige landhuizen in een parkachtige omgeving, denkelijk in vroegere tijden bewoont door legerofficieren. Dan duiken we het militair domein in, wild bos dat we doorkruisen op heel oneffen paden. Weg van de vliegplein, terug de Bredabaan over en dokkeren over de kasseitjes van Vogelzang. Langs al dan niet permanente bewoning en aanplant van rododendrons. Voorbij de poort die leidt naar ‘nieverans’ behalve weilanden en een tweede pauze in de Gooreindse duivenbond. Brede grintpaden nu door de open vlakte en dan tussen nog meer rodo’s door tot de Kapelse landhuizen. Strookje rood fietspad en vervolgens graspad in het bos van daarstraks. We lopen in een weidse boog om het vliegveld heen. Berk heeft de boventoon, open ruimtes zijn weelderig begroeid met hoog winters pijpenstrootje. Derde pauze in de tuin van Perron Noord, letterlijk onder zeil beschut tegen een toch wel gure wind.

Hoog tijd voor de ‘moment suprême’ van deze tocht. Een randonnée door het militair domein van Brasschaat. We beginnen er aan over een oude spoorbaan. Zoeken dan winters bos op. De open ruimte van gele grassen en rustende heide wordt in een feeëriek landschap hertoverd door een stralend zonnetje. Paradijselijk is dit ! We passeren een verlaten kampement, doorkruisen een bosstrook met metershoge hulst en vervolgen langs stilstaand water met fel groen opschietende lissen. Een breed zandpad stuurt ons langs een aantal donkere vennen en dan zoeken we beboste heuveltjes op langs menig poeltje die op bomkratertjes lijken. Uitbollen over een tarmacje en genieten van een Duvelke bij Perron Noord.

Nog een halfuurtje voor de boeg. Langs een deel van het militair kamp en dan wat stille straatjes en achterafjes lopen. Van ons Duvelke genieten we met Willy (alias krom Lowieke) & Annie, Bart, Yvette en Aubert. Voor één keer sluiten we de keet niet maar trekken samen met ons aller Herman naar de bus. Het was weer eens een droomtocht in Maria-ter-Heide en ook de weergoden waren ons gunstig gezind. 

FOTOREEKS 

 

17:35 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -m

14-04-17

13.04.2017 KVG te Minderhout

Ik dwing mezelf om 06:00 op te staan, om het tempo er een beetje in te houden. Twee busreizen ver en rond 08:30 ben ik al in Minderhout. Net op tijd om onze pr-man Polleke en Jacqueline te zien vertrekken. Ik ga eerst aan de koffie en dan op pad voor een lokale lus van ruim 8 km. Enkele straten tot een watermolen en het gekwaak van ganzen. Dan een onverhard populierendreefje richting Jeugdinstelling van Hoogstraten. Ik loop er van weg langs de Tikkenhaenweg, de akkers in rondom Het Merkske. De Dodendraadroute is nooit ver weg. Herinnering aan WOI die je ook in Poppel en Achel kan vinden. Plots Nederlandse vlaggen bij de huisnummers. Ik blijk te wandelen op de zandpaden van Castelré, deelgemeente van Baarle-Nassau. Bij het volgende tarmacje een gedenkteken ter ere van de eerste luchtpost (lees luchtballons) uit 1870 en van hieruit richting Parijs. Stap letterlijk langs een patattenveld terug naar Minderhout en kom daarbij Vleugter Berreke en zijn maat tegen.

Korte babbel tijdens de pauze, ik heb nog 22 km voor de boeg. Snel laten we de bewoonde wereld weer achter ons. Passeren een boerenbedrijf met ettelijke kistkalveren en gaan dan de weidse ruimte in. De wind heeft er vrij spel en laat de moderne molens wieken. Stap door meerdere privéterreinen, opschietend gras wordt vast hooi, zwerf door een bomenkwekerij en een aanplant van aardbeien. Landelijke geuren prikkelen mijn organen. Alles lijkt hier Venneweg te noemen, de boerderij uiteraard Vennehof. Blijk op grondgebied Meer te wandelen, onder meer langs serres met aardbeiplanten in de bloem. Heb er ruim 16 km opzitten bij petanqueclub Ons Vermaak. Een afspanning uit grootmoeders tijd.

Mik naar de bus van 15:29 en kan nog net de lus van de 30 km meepikken. Heb achteraf toch wel spijt van mijn keuze. De eerste 5 km zijn een heuse stratenloop in een weidse boog om de kerk van Meer heen. Wit en zwart plastic banen in de velden wachten op aardbeischeuten. Een diep karrenspoor tussen akkers brengt soelaas. Eindelijk wat onverhard met uitzicht op een prachtig grasperk geel ingekleurd door honderden paardenbloemen. Passeer finaal de mooie, sobere dorpskerk en stap met Nederlandse Yvonne terug naar Ons Vermaak.

Rudy (Edegem) & Sylvain (Essen) tekenen present. Neem de tijd voor een Duvelse versnapering en ga er weer vandoor, busje komt zo. Landelijk beton tot een brug over de Mark. Dan volgt het zoveelste privéterrein, onverhard waar het kan, langs onder meer fruitgaarden in de bloei. Ook het stilaan helemaal in lentekleurtjes gedompelde natuurdomein van Het Merkske komt aan bod. Ben opnieuw in Castelré bij de leuke kapel ter ere van OLV Ter Donken. Dokker over een kasseitje naar een breed zandpad met uitzicht op twee kerktorens. De pronkerige van Hoogstraten en de nederige van Minderhout. Hou net 9 minuten over tot de bus. Opdracht geslaagd voor een tocht die 22 van de 30 km leuk was.

Onderweg naar huis echter pech. Bij het Antwerpse Luchtbal halen Turkse vechtersbazen hun gram en eentje rijdt met zijn Audi daarbij de bus aan. Politie erbij, al is de dader bij hun aankomst al lang gevlucht. Speel zodoende een halfuurtje kwijt maar heb gelukkig op de Rooseveldplaats meteen een bus naar huis. Tja, het leven zoals het is dezer dagen zeker ?!

FOTOREEKS

20:22 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

20-03-17

18.03.2017 Vredeseilanden te Oostkamp (Moerbrugge)

Wegens genieten herhaalt, dat is ons motto vandaag. Onder een druilerige ochtend reizen we naar Antwerpen-Centraal. Hebben ruim de tijd voor een Starbuckske en nemen dan de trein naar Gent-Sint-Pieters. Het boemeltje staat ons, netjes opgewarmd op te wachten. Nauwelijks wandelaars aan boord. Regen voor acht uren blijft niet duren, en we stappen onder een droge grijze hemel naar de startlocatie van Vredeseilanden bij de Zuidleie in Moerbrugge. Zijn blij verrast, de maximale afstand is opgetrokken van 24 naar 33 km ! Lusje van 9 en dan het grote werkt. De parkoersmeester adviseert eerste de 25 km te wandelen daar hij een stuk van het parkoers aldaar vroeger dient af te breken. Bedankt voor het wijze advies makker.

Meteen op pad dus langs het landelijke Pumphoek richting Beverhout. Bij een kapel betreden we grondgebied Oedelem en gaan voor lange dreven in de weidse, weidevlakten. Assebroekse Meersen dan. Een paar dametjes keren er op hun stappen terug … te veel modder langs een gracht. Uiteraard zetten wij door en snappen de ‘salon wandelaarsters’ niet, onze schoenen en broeken zijn nauwelijks vuil. Heerlijk wandelen is het wel tot het kerkje van Assebroek en zijn fraaie bidweg. Het is abnormaal stil in de rustpost waar we dit jaar drie keer zullen komen. Jammer toch.

Autochtoon Xavier, gekleed als een heertje, is ons vast minstens een lus voor. Hij ziet ons niet. Op pad voor de eerste lus naar Domein Ryckevelde en het eerste patattenveld, het eerste plantgoed voor dit jaar. Aanvankelijk onverharde dreven lopen langs de Gemene- en Loweiden. Dan duiken we bosrijk gebied in bij een kasteeltje in verval en een prachtige kloosterkerk. Ik herken dit van eerder gelopen tochten maar kan het toch niet echt goed plaatsen, voor Linda is het nieuw terrein. Grondgebied Sijsele volgens onze gastheer. Sparrenbos met een ondergroei van bramen, prachtige dreven, het begint ons te dagen. Zijn de Brugse bossen die ook de Globetrotters en Vier Op Een Rij aandoen. Na het bos volgt een lieflijk kasseitje en een parallel pad door de Assebroekse Meersen. Wat een meerwaarde aan de tocht is deze lus !

Vrolijk vatten we lus twee aan opnieuw naar Ryckevelde maar nu links van de patatten i.p.v. rechts. Een paar nog stille poeltjes, de prachtige Lorreinendreef. We moeten even langs achterafjes wat huisjes kijken. Geen paniek … daar wenkt het graspad langs de Gemene Weidebeek al. Heerlijke omzwerving langs het natte groen doorspekt met talloze beekjes. De torens van Brugge op de achtergrond. Een heerlijke wandeling ! We sluiten af met een fietspad achterin tot de laatste Assebroekse pauze. Speedy Monique nipt er aan haar koffie en gaat er spoorslags vandoor.

De terugweg dan. Bij haast stormachtige wind door een populierendreef tot het Sint-Lukas ziekenhuis. Even Marcel (Lokeren) achterna door een winters bos bezijden de kliniek en dan door halfopen terrein met nogal wat klimop richting drukke steenweg. Korte strook bedrijvenzone en we pikken het jaagpad van de Zuidleie op tot rustpost De Vaart (schooltje). Tijd genoeg voor wat steviger nat. We hebben nog een lusje van een kleine vijf kilometer voor de boeg. De straat naar het station is fleurig roze dankzij bloeiende kerselaars. We duiken een kasteeldomein in voor weer eens een paar heerlijke dreven. Even wat straten en dan door open veld richting Zuidleie. Langs het kanaal en zijn aalscholvers meteen ons laatste wapenfeiten voor vandaag. Pintje drinken en op weg naar de trein.

Donkere Aziaten vragen in het Engels de weg naar Brussel. In Gent worden ze opgewacht door Security. Ze liepen niet alleen dwars over de sporen in Oostkamp maar waren in de waan dat de NMBS voor gratis vervoer zorgde …

FOTOREEKS 

21:38 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -m, -o

15-02-17

12.02.2017 De Noorderkempen te Meerle (Meerseldreef)

We zijn net op tijd voor bus 600 aan de Rooseveldplaats. Hebben een rit van ruim anderhalf uur voor de boeg. Stappen af ‘in the middle of nowhere’ met verspreide hoeves. Wandelen langs de steenweg tot Meerle dorp om te beseffen dat we fout zijn. Gelukkig hangt er in deze bushalte een stratenplan en kan ik corrigeren. Een auto stopt, dame zoekt de weg naar de start. Ik vraag of wij mogen meerijden want kan haar de route aanwijzen. Ze gaat weifelend akkoord. Binnen de vijf minuten zijn we bij het schooltje in Meerseldreef en bedanken elkaar voor de goede samenwerking.

De Pinguins van Langdorp vallen binnen en Nooit Moe Boezinge, wij gaan op pad voor de drukte. Lopen het ganse dorp, zijnde één dreef langs het Kapucijnenklooster af. Eén tarmacje verder wacht een zompig graspad. Heerlijk wandelen langs weilanden en vennen. Op grondgebied van het Nederlandse Galder een strook sparrenbos. We volgen langs zijn rand en met uitzicht over weidse akkers de GR-route tot hoeve Galderzicht. Overvolle, donkere rustpost, we zullen hier drie maal komen !

Hebben na ons eerste uurtje een lus van 10 km voor de boeg. Ik heb mijn twijfels met herinneringen aan het Nederlandse Wiego. We moeten de autobaan Antwerpen – Breda over en volgen landelijk tarmac dat dra overgaat in brede zandwegen. Huizen liggen rechts verscholen achter hoge beplanting, links de nu toch nog desolate polder. Een gure wind doet ons verstijven. Nog meer stroken tarmac en dan een hagelnieuw fietspad langs het water, denkelijk een arm van de Mark. Weg van het water stappen we door het muisstille Buurtschap Kaarschot richting bossen, de Krabbenbossen. Opvallend veel hulst als ondergroei. Opnieuw de autobaan over, oef de zwaarste beproeving is voorbij. Twee stoelen zoeken en ‘bunkeren’.

Hebben een tweede lus van een kleine acht kilometer voor de boeg. De Rijsbergsebaan stuurt ons linea recta voorbij de Galders meren naar het Mastbos (Baronie van Breda). Heerlijk genieten wordt het, een zwerftocht langs bos, ven en heide. Zelfde baan terug dan en nu echt langs het Galderse Meer. Genieten langs de waterkant samen met tientallen honden en hun baasjes. Vrij guur weer dus wagen de viervoeters zich al evenmin aan pootjes baden. Laatste pauze in het donkere maar toch knusse hol, nog een kleine 8 kilometer voor de boeg.

Een laatste keer het Galderse Meer en vervolgens stappen we dwars door de Galderse dorpskern. Een kasseitje zet ons af bij het Vonderpad, met zure wind op kop naar de Mark. Eenvoud siert nu, we volgen de rivier en zijn moerassen stroomopwaarts over ettelijke kilometer tot we opnieuw in Meerseldreef zijn. Lekker lopen dit. Ter aankomst staat ons dametje van deze ochtend er weer. Ze stelt voor ons een eindje op weg te helpen. We drinken samen iets met Rita van de Sint-Michielstappers, want zo noemt ze. De schat zet ons af bij de kerk van Hoogstraten waarvoor onze oprechte dank. We komen er Annie tegen, sinds een paar jaar gestopt met wandelen en uit ons zicht verdwenen. Hebben nog de tijd voor een extra Duvelke in Café Poulet, U raadt al waaruit de eetkaart bestaat … Vlotte terugreis naar Hemiksem en toch tevreden over onze uitstap ondanks die polderlus van 10 km. 

FOTOREEKS

19:31 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -m

14-07-16

10.07.2016 De Stroboeren Merksem

Gisteren verkenden vijf dapperen de Omloop van de Druivenstreek. Het was warm, heet en het koste moeite. De ‘oudjes’ Claire & Roland leken het friste ter aankomst. Nathalie had een geldig excuus, herstellend van blessureleed en aan haar eerste dertiger toe sinds lange tijd. Wilfried en ikzelf, we vochten er ons doorheen Duvels en ter ere van Omer. Wordt een leuke tocht in augustus.

Vandaag dan traditiegetrouw bij Ludo aan de bak. De terminus van tram draa is voor ons maar en uurtje reizen, zei het wel met tram twie vanuit Haubauke. Vertelde ik Wilfried gisteren dat ik het parkoers haast uit het hoofd ken, niks blijkt vandaag minder waar te zijn. Nieuwe tekening, omgekeerde route en meer Schoten & Brasschaat. Tegen beter weten in kies ik voor de 42 km en Lindake spreekt mij daar niet in tegen.

Ommetje door ’t Fortje, altijd meegenomen en dan langs de sportterreinen van Kwik. Eerste strook onverhard ook door het maïs en gigantische woondozen op de achtergrond. Langs het Palfijn ziekenhuis en vervolgens een stille stratenloop. Park Roosendael is een aangename verademing met zijn oude kerkhof en waterpartijen. Beetje moeilijk van pijlen voorzien en hun gele kleur is niet ideaal. We slaan er ons mits de nodige aandacht doorheen. Opnieuw een stratenloop helaas en wat achterafjes tot de eerste pauze bij Olsea. We zijn een ruim uur onderweg.

De stoerdere stappers scheiden zich af. Heel aardig tussendoortje door het hoge gras, nauwelijks een wandelpad eigenlijk. Vervolgens de brug over de spoorbaan bij Noorderdokken en dan kan het feest beginnen. Schitterend toch die Oude Landen. De meer open ruimte met een veelheid aan bloemen in paars en geel, korte grassen en mossen. Nattere gebieden meer bebost, verwilderde boompjes en rietpartijen. De nodige modderplekjes ook al blijft het goed begaanbaar. We passeren het kasteel van Ekeren. Pikken stilaan kortere afstanden op. Paden worden droog gehouden door het gemaaide gras als stro te gebruiken, pure ecologie. De drukke steenweg over en een ommetje langs onder meer zwaar aangetaste kastanjebomen om weer andere woontorens te vermijden.  Herman posteert zich nadrukkelijk op de stoep, de wereld is zijn zetel. Pauze bij buurthuis Rozemaai, een welkome drankpost want het is verdorie warm.

Even bijpraten met buren uit Hemiksem en met Eddy (fotograaf) & Liliane. Terug op pad voor de volgende ‘pure’ strook. Eén havenlaan ver wacht de Bospolder. Een glimp van metershoog gestapelde containers en een zeeschip, we duiken weg langs het riet van een langgerekte plas. Komen bij de Antwerpse duikersclub uit en weten dat we rond de Ekerse plassen zullen lopen. Verslikken ons even in de bepijling en dan is een mobieltje een nuttig ding. Paadje op in het groen langs het water, gaat even verderop over in kassei. Maken kennis met clubmaat Roger (uit Brecht) en stomen als drietal verder zoals we regelmatig ook met Martin doen. Hele mooie lus rond de plassen en … die andere Roger uit Kortenberg achterna, de bruggen van spoorbaan en A12 over. Achterafjes loodsen ons Ekeren binnen. Onderaf de spoorbaan is het broeierig heet maar we weten De Geesten en de pauze nabij. We zijn er met niet minder dan 9 IJsetrippers !

Einde meteen van het bekende terrein voor ons. We stappen nu richting Sint-Mariaburg en zijn Sparrenlaan. Stratenloop ja, maar Roger (Brecht) merkt fijntjes op dat onze gastheer zijn uiterste best doet om de groenste lanen er uit te kiezen. Heel onverwachts dan een geurend bos, gemengd van bomen en paden. Waardevol tussendoortje. Dan terug villawijken met de kassei van de Charleslei, Brasschaat ten top. We sluiten af met het alleraardigst terrasje van Vieux Depot. Er zit een allegaartje van zondags opgedofte autochtonen en beetje verwilderde wandelaars. Wij laten ons de Triple d’Anvers smaken, heerlijk amberbiertje van toch zo’n 8°.

Met de extra vitamientjes dus terug op stap, Jerome achterna. Voluit genieten van de prachtige dreven en minder gekende paden van het koele Peerdsbos. Zo veel mogelijk wegblijvend van de toeristische paden, onze eigen weg zoekend aan het handje van de parkoersmeester. Opnieuw de spoorbaan en autoweg over en dan linea recta naar Domein Vordenstein. Ik krijg het stilaan moeilijk mijn maatjes te volgen maar hou mij dapper. Vordenstein, dat zijn schitterende oude bomen en prachtige tuinpartijen. Roger blijkt er niet bekend te zijn en samen lopen wij te genieten. Hadden wij De Zeurt verwacht niks blijkt minder waar. Schotense straten voeren ons naar cafeetje Salamander, onze laatste pauze.

Komt Sir Gerard daar toch wel voorbij zeker ! Loopt zowaar de marathon. Drankje op en hij stoomt door, we zullen hem niet meer te zien krijgen. Zo’n kerels die maken ze niet meer. Wij vertellen onze bewondering aan de andere wandelaars in onze omgeving. Nog een uurtje hebben we voor de boeg. Weer beetje lastige strook langs een steenweg en dan duiken we plots het groen in achter een wijk. Niet tot de Schotense vaart zoals we dachten maar een vervolg door achterafjes en nieuwe woonzones. Verslikken ons een tweede keer bij een parkje en worden door achterop komende stappers tot de orde geroepen. Merkwaardig strookje groen met meerdere stenen pyramides. Ik doop het geheel om tot farao’s park. We naderen stilaan de Carrefour, maar niet voor nog een laatste strookje groen bewandeld te hebben. Het is bijna 18:00 als we de finish bereiken. Kunnen nog net ons Duvelke meepikken en samen met Bea & Jerome tram twee opzoeken.

Elke tocht heeft zijn verhaal. We maakten kennis met Roger (Brecht) en liepen weer eens onbekende stroken. Beseffen ook dat de parkoersmeester zich uitslooft om toch maar het maximum uit de omgeving te puren. Oude Landen, Ekerse Plassen, Peerdsbos & Vordenstein. Verder is de spoeling er inderdaad dun. En ik, ik ga morgen op doktersbezoek want er klopt ergens iets niet …    

FOTOREEKS

 

19:29 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

23-06-16

19.06.2016 Noorderkempen te Meer

Zaterdag werd geen wandeldag want Lindake diende een klusjesman in huis te halen. Ik zakte dan maar weer eens af naar Vilvoorde om bij te werken. Maar vandaag zijn we paraat. Missen onze aansluiting oep de Roesevelt Plotsj en gaan dan maar een Starbuckske doen. Een twintigtal stille wandelaars reizen met bus 600 over treinstation Noorderkempen. Daar komt er verandering in. Hij hoeft niks te zeggen om bij elkeen een gulle lach tevoorschijn te toveren … de facteur van ’t Stad Patje Kloeck. Ambiance in de keet. Niemand weet exact welke halte afstappen. Ik herinner mij iets van een GR wandeling en sleep de groep één halte te vroeg mee. Opwarming van een kleine kilometer tot een drukke voetbalkantine. Westvlaamse Colliemolen onder meer, een volle bus sappig accent.

Wij op pad voor een kleine 30 km. Vrij snel over de E19 richting serres en struiken plantages. Een eerste ommetje voor de langere afstanden en Patje wordt onze gezel. Serres van aardbeien op hydro-cultuur, groenten- en maïsakkers. Dra een eerste bosje en hoog opschietende bloeiende grassen. De Beemden lees ik op het naambord. Ons eerste natuurdomein, blijkbaar op Hollands grondgebied. Licht golvend terrein van spar en berk, vingerhoedskruid in volle bloei en een ruime open plek met heide. Leuk wandelgebied. Dan gaan we het fietspad op van de Kettingdreef. Terug Bels binnen voor een eerste pauze bij bedrijf Sprangers.

Patje zet het op een lopen, wij volgen aan een gezapiger drafje. Kuieren met alle afstanden samen door halfopen terrein met veel ontluikend maïs en luie windmolens want geen zuchtje wind. Terug de autobaan over bij de grens der Lage Landen en na slechts 3500 meter pauze bij radio Valencia. Te vroeg voor ons en we lopen door.

Een straat verder pikken we de Marathon Facteur opnieuw op want hij staat het uit te leggen. Lopen nog wat straatjes samen tot De Mosten. Tussen recreatieplas en visvijvers door over de zanderige ondergrond van een military parkoers. Afscheid van Pat die slechts 24 loopt vandaag. Wij gaan voor een ruime omzwerving door het hoge gras en het sparrenbos, heerlijk. Passeren vervolgens een aantal landhuizen. Ik herken de omgeving van eerdere GR ervaring. Randje Meersel-Dreef genieten we van een bankje in de zon bij riviertje de Mark. Hier wordt je honderd jaar als je blijft ademen.

We delen de route langs de Grote Markmeander met talrijke fietsers. Het is heerlijk genieten langs de bruine rivier en zijn rietoevers. Meerdere kilometers lopen we stroomopwaarts, een strook die we nooit eerder wandelden. Pikken de 24 km op en zetten langs Gaarshof terug koers naar radio Valencia voor een terrasje. Het is er nu al minder druk.

Hebben nog 8 km voor de boeg. Aanvankelijk langs de E19 en vervolgens het hinterland in onder meer langs een vrij ruime kalverenkwekerij. Even straten lopen en dan onverhard richting watertoren van Meer. Helaas ook dwars door het dorp en aansluitend een afwisseling van verhard en onverhard. Aardbeien op alle mogelijk wijzen geteeld, hydro op witte plastiek of omringd door stro (tegen het rotten), we komen zowat alles tegen. De laatste loodjes lijken lang. We kunnen nog even een terrasje beDuvelen en dan is het tijd voor de bus. Terug naar huis met de wetenschap weer een nieuwe strook van het Vlaamse land bewandeld te hebben bij aangenaam weer. Ons hoor je niet mopperen.       

FOTOREEKS

 

21:10 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

30-04-16

24.04.2016 wsv Mol te Mol - Sluis

Ik ben weer overgeschakeld naar de zesdaagse werkweek. Mijn enige professionele collega is op vervroegd pensioen gepest. Stuurde naar mijn baas de gepresteerde werkuren door met de melding ‘de zevende dag rustte hij’. Is niks van waar natuurlijk want ben ook op zondag voor 06:00 uit de veren. We rennen van de eerste bus naar de trein tot Mol … om vast te stellen dat er zo vroeg op zondagochtend nog geen bus is naar Sluis. Opwarmertje van ruim 3 km meteen langs onder meer een wel erg moderne kerk.

Het is rustig in de startzaal, ik heb ruim de tijd om de parkoersmogelijkheden te bestuderen en een eigengereide versie aan Linda te serveren. Ze is hare zot gewend, vind het voorstel best wel leuk. Op pad dus, meteen door het frisgroen tot de kerk van Sint-Antonius Donk. Dan langs een meer met elektriciteitscentrale. Vervolgens halfopen Kempens landschap bewandeld over grintpaden tot rustpost voetbalkantine Flurky’s. De zoete inval meteen want vele maatjes keren al were van de lokale lus van de marathon.  Ook wij beslissen deze lus van 9300 meter te lopen, net als een maatje wonende in Kontich maar afkomstig van het Nederlandse Heeze.

We duiken meteen het bos in, waarom zou deze tocht anders Boswandeltocht noemen ! Lange brede graslanen die we delen met zij die de hond uitlaten. Even halfopen terrein, een veld koolzaad staat prachtig geel te wezen. Over een fietspad en dan terug de sparren tegemoet. Het is hier de rust zelver, lekker na de drukte van kantoor. Afwisseling nu met een nat en begraasd biotoopje en vervolgens de dijk van het Kempisch kanaal. Dwars door een haast verlaten golfterrein tenslotte en stilaan terug naar het stille Flurky.

Tijd voor een bammetje en weer op pad de sparren tegemoet. Een enkel straatje met dreigend zwerk en dan door weilanden met dominerende paardenbloem. En de boer … hij beerde voort ! We duiken nog eens de sparren in voor heerlijk slingerende paadjes tot de straten van Achterbos en de volgende rustpost. Deze lokale lus slaan we over, kiezen voor de laatste loodjes, alhoewel met nog een laatste rustpost onderweg. Passeren vrij snel een pracht van een bidweg met zijn witgekalkte kapellen. Dan wordt het weer rollercoaster met kleine mastentoppen onder de voeten. Even door een stille wijk en opnieuw het frisgroen in vergezeld door een even frisse aprilse gril. Spar met een ondergroei van loof geurt nu heerlijk tot de laatste pauze bij Milleke Mol.

Martin laat ons weten dat hij een halfuurtje voorsprong heeft en ons opwacht ter aankomst. Wij stappen in het groen over zandpaden tot damesvoetbal Moldavo. Een tijdje huisjes kijken aan de overkant van de steenweg en dan weer door sparrenland tot een vaart. Meteen weer weg van het water en slingerend door het bronsgroen terug naar de steenweg. De laatste kilometer loodst ons langs een beek. April kent er zijn gril. Binnen de 60 seconden tovert hij ons pad winters wit van de hagelbolletjes, uniek vinden wij dit. Een wandelaar is sowieso een beetje gek ! Lachend gaan we met Martin aan het Duvelen. Hebben ruim de tijd tot busje 1 die uit een voor mij onverwachte straat komt. Gelukkig is Linda bij de pinken …

FOTOREEKS

 

 

         

17:24 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

16-04-16

09.04.2016 Duintrappers te Middelkerke

Na twee jaar op rij Munsterbilzen zoek ik wat afwisseling. Het Middelkerke bij Sir Gerard daar waren we nog nooit eerder. Oep ’t Antwaarpse Zuid nemen we de trein naar ‘Zeitje’. Bouwen een extraatje aan de voorgestelde 25 km. Vertrekken dus aan het station van de kusthoofdstad met onze eigenste twee pk. Langs wat winkelstraten door de stad en bij de Koninginnegallerij de zeedijk op. Jules uit Turnhout zal ons voorbij rijden met de kusttram. Het is stil en rustig, nauwelijks wandelaars en een Noordzee haast zo glad als een spiegel. Volgen bij binnenkomst van Middelkerke de wandeltocht markeringen en blijken een extraatje te lopen door de centrale winkelstraat tot de start. Komen er Jan en zijn vrouwtje (Police de Bruxelles) alsmede Hans & Kathy tegen. Op onze teller staan al ruim 9 km.

Vertrekken langs boompjes gepland in reuze potten en achterafjes door de bebouwing tot een ‘apekot’, hindernissenparkoers hoog boven de grond. Stappen door een luxueuze witte wijk en wat volkstuintjes tot een smal duinenrijtje. Lekker baggeren door zand en vervolgens langs een tegelpad tot een imposante watertoren. De Warandeduinen, lees ik op een naambord, een alleraardigst strookje tot Jonckerhof, een immens kampeerterrein. Lopen tenslotte de Duinenlaan af, rechttoe rechtaan tot de rustpost in Westends schooltje Duinpieper. Een ruim uur wandelen meteen.

Een eerste lus voert naar bungalowparken Rozenhof & ’t Veld. We lijken de polder in te trekken maar mogen eerst nog genieten van een wild stukje natuur langs een plas. Gaspeldoorn staat schitterend en massief geel in bloei te wezen. Dan toch de polder met een collectie bunkers bij Bamburg. Stukje vaderlandse geschiedenis waar we nooit eerder waren en mooie invulling voor onze wandeltocht. Terug naar centrum Westende dan, voorbij de prachtige kerk in gele steen en tweede pauze bij de Duinpieper. De tweede lokale lus voert langs nog meer campings en Westgolf. Pietestraat en vervolgens Lage Duinenstraat waar de boer al ettelijke hectaren jong plantgoed heeft uitgezet, weliswaar onder zeil. Met de kazerne van Lombardsijde aan onze rechterhand stappen we richting Ijzermonding en zijn jachthaven. Tenslotte door de dorpskernen van Lombardsijde en Westende voor een laatste keer binnenkoer van de Duinpieper.

Een kasseitje stuurt ons langzaam de bebouwing uit. Strookje duinen aan de overkant van de Koninklijke baan en dan de dijk op. Het is opvallend rustig, zowel in Westende als in Middelkerke. Door de winkelstraat terug naar de finish. Hans & Kathy adviseren ons de extra lus van 2400 meter zeker mee te pikken maar we hebben er geen zin meer in. De kusttram dan maar tot Oostende en een heerlijk Duvelke in een overvolle afspanning in afwachting van de trein naar Antwerpen. Matig parkoers vandaag want niet veel mogelijkheden in deze omgeving. Och ja, weer eens een tocht die bij in ons boekje staat.

FOTOREEKS

 

 

 

21:25 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -m

10-10-15

04.10.2015 Opsinjoorke Mechelen

Heb een zesdaagse werkweek achter de rug maar ben toch vroeg uit de veren. Plannen de Mechelse 40 km te wandelen met een aanloopje van 3,5 km tot bus 500 (lees de feufteg) in Aartselaar. Schoon volk in de startzaal aan de Zandpoortvest, tot uit de Vlaanders komen Kathy & Hans, Lut & Luk afgezakt. Trein- en autovolk broederlijk verzamelt rond de ochtendlijke koffietafel.

In de frisse ochtend steken we de Mechelse binnenring over, het park bij ’t Arsenaal in. Heerlijk wandelen over de lattekes langs de Dijle en vervolgens door winkelstraten tot de Brusselpoort. Aan de overkant van de Leuvense vaart een paar straten en dan genieten van het Vrijbroekpark en zijn rozentuin. Merkwaardig, wij liepen enkele maanden geleden exact dezelfde route langs GR en knooppunten, zelfs tot voorbij de Pringles fabriek en onder de E19 door ! Fleurige brug over de Zenne en we lopen Zemst binnen. Raken maar even aan Eglegemvijver en gaan dan zwerven door akkers, over graspaden. Komen zo in Hombeek aan waar we villaatjes kijken tot de eerste rustpost in Het Laatste Huis, te gast bij Kurt en een oude stoof. Er staan 8 kilometer op de teller.

De extra lus voor de grotere afstanden beginnen met een prachtige wilde tuin, een mix van groenten, bloemen en fruit. De volgende kilometers worden een mix van graspaden (de Wolfsputvoetweg) en landelijk tarmac tot voorbij de 51° noordelijke breedtegraad, grondgebied Hombeek. Bij kolenvelden een prachtige eikendreef die ik lijk te kennen. We lopen inderdaad langs het bos van AA en zijn lange rechte veldwegen door open land, een strook natuur die we pas dit jaar ontdekten. Een ellenlange populierendreef loodst ons stilaan naar Zemst-Laar vanaf waar het eentonig tarmac lopen wordt langs onder meer de eindeloze Klein Parijsstraat. We zijn dan ook blij terug bij Kurt te kunnen pauzeren … onder een kiwiboom, rijkelijk voorzien van vruchten. Zowat 18 km staan er op de teller.

Nadine, Marij en Willy achterna nu over nog meer betonwegen door akkers, fietspaden ook langs hooiland. De dorpskern van Zemst komt in zicht. We lopen er niet echt naartoe. Waden letterlijk door verdorrend maïs tot een witte kapel en de Zennedijk die we een eind stroomopwaarts volgen tot de drukke steenweg die Mechelen met Vilvoorde verbindt. Hier kom ik elke dag gemotoriseerd langs. Karin en Dirk worden onze gezellen, wandelend langs de drukke steenweg richting winkelcentrum randje Mechelen. Rechtsaf dan onder drie spoorwegbruggen door en langs de spoorbaan. Duiken een jong bos in dat ons zal afzetten bij de woontorens van de Mechelse Ghandi wijk. Even verder, in het nieuwe zorgcentrum Den Abeel is het pauze na intussen ruim 25 km.

Patje Kloek wordt tijdens de volgende extra lus onze gezel. Wat straten en dan langs een voetweg de natuur in. Eikels onder de voeten, langs dennen en een waterloopje bij de Vinkebrug. De villa’s van de Vijverlaan duren eindeloos lang, maar Pat houdt ons vrolijk aan de waggel. We bereiken de Leuvense vaart ter hoogte van Planckendael en lopen weg van Mechelen. Willy en zijn dames pauzeren op een bankje, zijn tarmac-moe. Weg van het water en onderaf een spoorbaan zowaar een bosrijke omgeving. Patje zet het op een lopen, wij volgen wandelend vanop afstand over landdijkjes tussen de ruime plassen van domein Hofstade door. Een hoogtepunt voor deze tocht. Drukke baan over en dan fietspaden lopen door Vriezenbroek. Geurende balsemien aan de nattere kant, grasland en oogstrijp chicorei (witloof). We stappen tot de Diabolobrug en dan evenwijdig de spoorbaan tot de bruggen van daarstraks. Laatste pauze in Den Abeel met nog 3500 meter voor de boeg.

Nog wat straten, dwars door een oudere sociale wijk tot de Geerdegemvaart. Deze volgen we dan tot Colomabrug en de gigantische infrastructuurwerken voor het nieuwe station en zijn toegangen. Rechttoe, rechtaan nu naar de finish en de verbroedering met Annie & Willie, Kathy & Hans, Karin & Dirk, L & L. We spreken met z’n allen af in Duffel volgende zondag. Wij zoeken terug de ‘feufteg’ op en bollen 3500 meter uit tot thuis vanaf de Helsstraat in Aartselaar. Vonden het leuk de vele maatjes terug te zien, de tocht zelf vulde de verwachtingen niet helemaal in. Te veel lange rechte betonstukken.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/04102015Mechelen

 

   

  

21:11 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

18-07-15

12.07.2015 Stroboeren Merksem

Zaterdag ben ik weer van dienst. Sta om zes uur ’s ochtends bij tramhalte Schoonselhof. De Lijn laat mij in de steek en ik moet tot 06:32 wachten alvorens gemotoriseerd op pad te gaan. Kom je dan om 05:00 uit je bed ! Mis in Brussel-Centraal mijn metro aansluiting van drie minuten en bij Hermann-Debroux de bus van 4 minuten. Gelukkig is Roland terug paraat en kan hij mij even later dan voorzien in Jezus-Eik oppikken. We zijn net op tijd in centrum Overijse. Zes dapperen vatten 30 km verkenning aan. Nathalie & Wilfried, Jack, Bruno (blij weerzien), Roland en uw dienaar. Het wordt een zware dag bij hoge zomerse temperaturen. Het nieuwe terras bij De Serrist in Eizer, daar kunnen we niet aan voorbij gaan. Elk om beurt krijgen we in de loop van de dag een tik van het zonnekind en blijven even achter, zelfs stoere Bruno oogt niet altijd even fris. Gelukkig kunnen we dat van de Duvel bij aankomst wel zeggen ! En dus mis ik een bus naar Leuven. Zal wat later thuis zijn Linda.

Heb trouwens wat met het openbaar vervoer dit weekend. Zondagochtend, op weg naar Maarksem neem ik een foute beslissing in de Antwaarpse metro, wat ons ook al een extraatje van een halfuurtje reizen oplevert. Het regent stevig als we rond 09:00 afstappen aan de terminus van tram (twie & draa). Het zal ons enige buitje van de dagen zijn. Fluks gaan we op pad, voorbij de Carrefour van Scho-ete en villawijken. Lopen over het rode fietspad langs droog staande grachten, een steeds weerkerend beeld vandaag, dit laatste. Grote varens sieren de wegkant richting Peerdsbos. Geen Vordensteinpark voor ons dit jaar, we hebben andere plannen. Door prachtig groen, al wordt het gras toch wel rossig, zetten we koers naar de eerste rustpost in De Zeurt. Bea komt eventjes bij ons zitten, Jerome ligt nog te recupereren van een hete Tholense tocht gisteren. Een volgend bosstrookje na de pauze. Middels een brug over de E19 richting Breda en de TGV, het Peerdsbos wenkt. De Laarse Beek ligt er ook droog bij, nooit gezien zo vroeg in de zomer. Na de statige beuken volgt een strookje Bredabaan. Dan traditiegetrouw langs volkstuintjes en rond de plassen van ’t Fortje. We kunnen ons een terrasje permitteren in rustpost Olsea en een gezellige babbel met bekenden uit Puurs en Patje Kloek.

Nu volgt er een moeilijk stukje. Huisjes kijken op grondgebied Ekeren, van statige villa’s tot rijwoningen met platte daken. Een kasteelpark met rode beuk en rododendrons brengt verademing. Dan volgt een charmante, toch wat afgeleefde oude residentiële wijk. Over de spoorbaan, dwars door een wijk van recente signatuur en we kunnen pauzeren in De Geesten. Het is er niet echt druk. Het grootste deel van het parkoers kennen we na al die jaren haast uit het hoofd. Fietspad onderaf de spoorbaan en dan langs achterafjes richting brug over de A12. Muisbroek, lees ik op het bord, zeg maar de Ekerse plassen. Hier volgen we het extraatje van de 50 km, kwestie van eens iets anders te lopen. In een weidse boog loopt het brede grindpad rond het water, tussen weidse hooilanden en de spoorbanen van de Antwerpse haven door. Een kasseitje langs weer andere volkstuintjes zet ons af bij de grote plas. Langs het water gaat het naar de Antwerpse duikersclub en dan stappen we de Bospolder van het Ekerse Moeras in. Heerlijk wandelen door halfopen terrein, puur natuur met af en toe een glimp van de Antwerpse haven en torenhoog gestapelde zeecontainers. Mogen genieten van een smal pad langs een langgerekte kreek. Een paar straten verder de steeds rustige pauze bij Roozemaai met uitzicht op de woonkazernes van de Noorderlaan.

Aan de overkant van de drukke steenweg wachten de Lage Landen. Opvallend hoe laag de vegetatie en weinig ontwikkelt de vele bloemen zijn dit jaar. Water tekort denken wij dan. Zangvogels houden van warmte en heffen hun hoogste lied aan. Wij genieten van hun mooi gezang. Verlaten het domein langs de trappen van station Noorderdokken. De zwerftocht door opnieuw rijwoningen met platte daken wordt netjes onderbroken door een maaipad langs een rietrand en bij Laagland zowaar een weide met runderen. Palfijnziekenhuis, Zwaantje, we bereiken opnieuw volkstuintjes langs de plas van ’t Fortje. Den Duvel is op, de Stroboeren begroetten heel wat meer wandelaars dan de vorige jaren. Donkere Leffe, dat smaakt ook.

Kunnen kiezen tussen trams 2 & 3 die beiden klaar staan. Wij kiezen voor 2 en dus vertrekt de 3 eerst. Zijn bij het Hobokense Zwaantjes net te laat voor bus 295 en op de Kioskplaats idem dito voor bus 1. Halfuurtje wachten dan maar en we krijgen het warempel koud. In Hemiksem loopt het vol ‘marsmannekes’ – de Colour Run was blijkbaar een succes. Hebben we een klassiek wandelweekend achter de rug, volgende week denken we twee ons minder bekende tochten te wandelen zijnde Wolvertem & Keerbergen. Hopelijk komt busje dan zo … 

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/12072015Merksem

21:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

22-04-15

19.04.2015 De Stroboeren te Maria-ter-Heide

Dag twee zijn we een halfuurtje later bij d’Ouwe Kerk dankzij de zondagdienst van De Lijn. Op 1500 meter na volgen we vandaag braafjes de 30 km zoals door de parkoersmeester voorgeschreven. We pikken dus meteen het hobbelige pad langs de antitankgracht op en volgen het tot bij de ingang van het Park van Brasschaat.

Lopen opnieuw langs die gek in elkaar gegroeide bomen en langs nog meer grachten in de omgeving van de Miksebaan. Vreemd hoe dat uurtje verschil met gisteren voor een heel andere lichtinval over parken en grachten zorgt. Bij de plassen pikken we Denise & Patrick op die, fototoestel in aanslag, komen genieten van deze marathon. Anders dan gisteren ronden we nu na de pauze van de waterski wel de eerste plas. Waterkiekens zijn er duchtig in de weer nesten te bouwen of zelfs al te broeden. In het park van Brasschaat ontwaren we hoog in de bomen een broedende reiger. Is de eerste keer dat we dit zien net als vele van onze medewandelaars. Voorbij de kinderboerderij, drukker beklant dan gisteren, stappen we De Inslag in, ook anders dan gisteren. Een strookje bos, de wel erg eigentijdse Durentijdlei en daar is ons bankje in de zon weer bij de kerk van Maria-ter-Heide.

Linda & Charles lopen ons voor langs de watertoren, het jonge bos van Schietveld en de kasseitjes van de Vogelzangdreef. Vanaf het duivenlokaal in Gooreind zullen we los/vast samen lopen. Bij het vliegveld gaat het deze keer rechtsaf voor een ruime omzwerving over soms moeilijk begaanbaar terrein helemaal rond het vliegveld en puur natuur. Perron Noord  noemt de nieuwe rustpost net naast de controletoren. Het terrein zit afgeladen vol met zondagsmensen, we bemachtigen met heel veel moeite een bankje en een paar stoelen. Kunnen intussen genieten van vliegtuigjes die af en aan vliegen, van statige zwevers tot minuscule gemotoriseerden.

Hebben nog 7 km voor de boeg. Charles heeft een dipje terwijl wij letterlijk over de oude spoorbaan lopen richting Kapellen. Ruilen hem in voor een betonbaantje van de legerjongens. Dra volgt puur natuur. Zand baggeren naast de militaire basis. Vervolgens een prachtige, zonovergoten open strook met heide en andere vegetatie. Dan de nattige bossen in voor hobbelige paadjes tussen jonge boompjes. Het gebied is wel droger dan enkele jaren geleden maar van rechtdoor lopen is nog steeds geen sprake. We zijn dan ook wat langer onderweg dan normaal, zigzaggend de hobbeligste stroken vermijdend. Maar prachtig mooi dat het hier is, echt wel een Grande Finale voor deze tocht. Bij de ruïne van het fort weten we het einde nabij. De zaal is nog goed beklant als wij binnen vallen, toch zullen we als laatsten Ludo en kompanen verlaten. De Hobohemmers bieden ons een lift aan tot ‘oep ’t Zuid’ waarvoor onze oprechte dank. Hebben een schitterend wandelweekend achter de rug dankzij onze vrienden Stroboeren. Woensdag leggen de openbare diensten de riem even af en kan ik dus niet op het werk geraken. Ideaal om een dagje knooppunten te lopen tussen Heimisse, Schelle en Wintam. In het weekend trekken we denkelijk naar Lippelo & Zandvliet.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/19042015MariaTerHeide

 

18:56 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

18.04.2015 Stroboeren te Maria-ter-Heide

De tweedaagse van Maria-ter-Heide, wij vinden het de mooiste tocht van de Stroboeren. Willen er dit jaar geen lusje van missen en reizen dus twee dagen tot ‘de pepermolen’ en Lage Kaart. Op zaterdag bouwen we onze eigen dertiger, een combinatie van de aangeboden 42 en 20 km.

We beginnen met de eerste lus die alleen door de marathon freaks wordt afgewandeld. Stille straten loodsen ons richting moderne kerk van Lage Kaart. Dan gaan we uitgebreid huisjes kijken in het groen. Nou ja zeg maar kasten van villa’s terwijl we langs de Guyotdreef, de Kaartse Bossen en de Sionkloosterlaan lopen. Jammer genoeg laat de parkoersmeester het natuurdomeintje van De Uitlegger links liggen. Na ruim 8 km bereiken we een eerste keer de antitankgrachten en hun bruine water ‘koffie met melk’. Even verderop in de hondenclub kunnen we een eerste keer pauzeren. We weten dan het minste stuk achter de rug.

Pikken vrijwel meteen opnieuw de gracht op en ook de andere wandelaars die rechtstreeks van de startlocatie hier naartoe worden gebracht. Beetje technisch pad tot de Bredabaan. Op het water drijven grote groene massa’s, rottend blad vermoed ik. Aan de overkant van de steenweg volgen we nog een eindje het water en gaan dan een extraatje lopen door domeinbos De Inslag. Flaneren in de nog frisse ochtend over brede lanen langs beuk die stilaan kleur krijgt, rododendrons nadrukkelijk in de knop en immer groene ranke spar. Bereiken zodoende het park van Brasschaat waar de Hobohem family ook een frisse neus komt halen. Ruilen bij de Miksebaan het park opnieuw in voor de gracht en even verder wacht die prachtige achterliggende E10-plas. Rondden het water over het zandpad langs glimmend witte berk. De pauze bij de waterski is welkom, hebben er intussen 16 km opzitten en ik heb mijn dagje niet.

We verlaten de 42 km, gaan één etappe 16 & 30 km volgen. Terug dus naar het zandpad tussen de twee plassen, even de TGV spoorlijn volgend. Dan opnieuw antitankgracht en het park van Brasschaat tot de kinderboerderij. Laten De Inslag links liggen en volgen de kortste weg naar de kerk van Maria-ter-Heide en rustpost Belle-Vue, zijnde de Kerkedreef. Bankje in de zon, hoog tijd voor een bammetje na 21 km wandelplezier.

Aan de overkant van de Bredabaan stappen we langs de watertoren en een woningen complex dat denkelijk aan het leger toebehoort, tegen de kazerne aangebouwd. Typische woningen zoals ik ze ook kende tijdens mijn legerdienst in Duitsland, lang geleden. We duiken het jonge groen in van het Schietveld, over een slingerbaantje parallel met de Bredabaan. Er geldt ‘code rood’ brandgevaar wegens de droogte, midden april nota bene. Ruilen berk en liguster in voor kasseitjes aan de overkant van de steenweg. Dokkeren over die prachtige Vogelzangdreef waar toch aardig wat woningen worden gebouwd. De Rode Dreef loodst ons onverhard en zanderig langs weelderige rododendron tot de open ruimte van Gooreind. Pauzeren in het duivenlokaal, er zijn nog zekerheden in deze wereld !

Bewandelen intussen het parkoers van de 20 km en beginnen aan onze laatste etappe van ruim 7 km. Lange rechte grindpaden, tussen weelderige rododendrons door ook en langs villa’s op grondgebied Kapellen terug naar de Bredabaan. Een eindje rood fietspad en dan terug het groen in tot het vliegveld. We stappen rond de grasbaan en voorbij de hangars richting militair kamp. Ruilen beton in voor zand en een prachtig strookje puur natuur. Komen zodoende bij de plassen aan bij het ingestorte fort. We weten, nog een eindje antitankgracht en den Duvel wacht. Je hebt Linda toch terug meegebracht deze keer zucht voorzitter Ludo lachend. We hebben weer van deze tocht genoten, morgen meer en een ietsje anders. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/18042015MariaTerHeide

18:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

12-03-15

08.03.2015 Opsinjoorke Mechelen

Sms-je van Martin op zaterdagavond na de verkenning van de Paasmaandagtocht te Ottenburg. Wat zijn de plannen voor zondag ? We spreken af om 08:30 in Mechelen. Draaien vrijwel gelijktijdig de parking op van het vroegere Pauwels en stappen naar de ruime refter van de tuinbouwschool. Linda & Dirk (Nijlen) tekenen ook present. Het parkoers blijkt zo’n 4 km ingekort wegens infrastructuurwerken in Battenbroek, keurig netjes medegedeeld bij de tekeningen net als de alternatieve rustpost op 3 km van de finish.

We gaan op pad, langs een diepliggende gracht voorbij de gebouwen van de dierenbescherming, een hondenkennel met heel wat geblaf. Bereiken zo de Dijle dijk en volgen deze stroomafwaarts voorbij de bedrijvenzone van Mechelen-Noord. Voorzichtigheid is geboden deze zonnige ochtend want we delen het asfalt met vele fietsers. Zijn blij onze eigen weg te kunnen gaan langs de azuurblauwe Grote Vijver van Battenbroek, parallel met de E19 ook. Krijgen een prachtig vergezicht cadeau dat tot ver voorbij de Blauwe Bruggen reikt tot de woontoren van Boom. Moeten dan onder de snelweg door en zetten koers naar rustpost Walem waar we drie keer zullen pauzeren. Het is dus druk in het wat aftandse zaaltje maar we kunnen terrassen op de plaveien van de binnenkoer.

Een eerste korte lusje voert ons door een stille straat richting watertoren. Een lieflijk kasseitje zet ons af bij de plas van Spildoorn. Niet over het asfalt deze keer maar door zwarte modder ploeteren we ons een weg tot de steenweg van daarstraks. Bij een kapelletje gaat het richting Nete dijk, die we even volgen richting Roosendaal. Keren zowat op onze stappen terug naar de nu wel erg drukke rustpost. Kunnen nog net drie stoelen bemachtigen. Veel bekend volk intussen met onder meer de Hobohemmers en fietsende Kim.

Het tweede lusje stuurt ons via een achterafje en een paar straten naar de jonge bossen rond abdij Roosendaal. Langs een villawijkje gaat het richting Mosterdpot, een alleraardigst biotoopje onderaf de Nete waar over een paar maanden de kikkers zullen zitten kwaken. Even nog een strookje drukke Nete dijk langs een gelige rietkraag ook. Terug onderaf dan langs de ‘horizontale’ boom en voor een mooie omzwerving langs de prachtige gebouwen en de zwarte waters van de Abdijsite. Plukken sneeuwklokjes zorgen voor een frisse toets. We pauzeren een laatste keer in Walem met onder meer Nathalie & Wilfried. Opnieuw wat straten om rond Roosendaal te geraken en dan de mooie natuurdijk op richting Elzestraat. Lopen wij graag, dit dijkje. Daarna volgt een strook verhard en onverhard die ons onbekend is, blijkt Kauwendaal te noemen. Een tentje van een lokaal actiecomité doet dienst als rustpost. Niet als dusdanig gemarkeerd en heel wat wandelaars lopen dus ook door. Gelukkig heeft Dirk (Nijlen) een rondje voorsprong op ons en weet hij dit te duiden.

De 31 km krijgt een extra lus van ruim 7 km aangeboden. Het wordt een lange stratenloop door wijken en langs een kerkhof tot het stadion van Malinois. Dan mogen we het nieuwe fietspad op dat langs de spoorbaan Antwerpen met Mechelen verbindt. Duiken onder de Ijzeren Wegen door en volgen een bruine waterloop, denkelijk een zijarm van de Dijle. Verhard wordt gelukkig onverhard en aangenaam. Bij de Maanstraat verlaten we het water, passeren nieuwe roze design flatgebouwen en een RAF –monumentje. Een lange stratenloop door Katelijne wordt ons lot tot we finaal terug over de spoorbanen geraken. Een paar strookjes speelbos en daar is onze tentrust weer. Teleurstellend deze lus !

Hebben nog een halfuurtje wandelen voor de boeg. Linea recta richting Tivolipark. Er heerst een drukte van jewelste rond het dierentuintje met onder meer hoender- en konijnenrassen. Terrasjes zitten er afgeladen vol lentegenieters. Wij lopen de nog goed beklante aankomstzaal binnen. Zullen na de Duvel zowat de laatsten zijn om onze auto van de parking te halen. Keren qua parkoers met gemengde gevoelens naar huis terug. Maar het was een stralend lenteweer en weer eens gezellig wandelen met Martin. Daar doen we het toch ook voor !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/08032015Mechelen

  

20:03 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

05-03-15

28.02.2015 wsv Eurek@ te Munsterbilzen

Eurek@ vandaag gaan we wandelen ! De eerder gemaakte keuze Snellegem bleek geen optie want voor het openbaar vervoer een trage weg. Dan maar met de trein, zonder overstappen, tot Bilzen. De startlocatie in  de Appelboomgaardstraat ligt binnen wandelafstand, zo’n halfuurtje loslopen. Na een kwartiertje pikken we trouwens een lus van het parkoers op, zal de 4 km blijken te zijn. Verrassend veel bekenden in de zaal met Karmijntje en Nicole, uiteraard ook Yvan ‘le terrible’.

De 27 km blijkt een lus van 7 km te zijn en eentje van ruim 18 km. We beginnen klein langs Sint-Jozef en het stadspark van Munsterbilzen. Stappen door een wijk met gele baksteen huizen richting natuur. Het Weerstandspad loodst ons door het Munsterbos, grachten aan weerskanten van de brede onverharde, goed begaanbare weg. Passeren een prachtige stenen kapel opgedragen aan Sint-Amor. Weilanden dan, met maretak hoog in de bomen. Lopen langs een langgerekte bult ook die op een terril lijkt. Zou het Limburgse steenkoolbekken destijds tot hier gereikt hebben ? De volgende gedenkplaats is opgedragen aan het Geheime Leger, vandaar de naam Weerstandspad dus. Laten de bosrijke omgeving achter ons en wandelen langs een boomkwekerij. In de meidoornhagen houden de mussen een woest ‘bal populaire’. Even ploeteren door gitzwarte grond langs de Munsterbeek. Er volgt een prachtig, zonovergoten stuk langs de oevers van diepliggende grachten. Berk voert er de boventoon. Dan keren we terug naar de bebouwing en een welverdiende eerste pauze. Schitterend uurtje wandelen was dit !

Voor het langere werk moeten we een oude spoorbaan over en huisjes kijken richting Bloemendaal. Laveren er rond de plassen stappend op een breed grindpad tussen weilanden. Opvallend veel meidoorn als haag en kruisbeelden in plaats van Maria kapelletjes, de Voerstreek is niet veraf. Even verstand op nul om bedrijvenzone De Spelver door te komen en we klimmen zachtjes tegen een groene heuvel op. Hij zet ons af in Waltwilder en zijn Zaal des Wouds. We komen er warempel clubmaatje Jack tegen, die eerst de grootste afstand aanpakte. Na een korte groet aan Annie & Willie vatten we de lokale lus aan langs de dorpskerk. Stappen richting volgende dorpsgemeenschap zijnde Hoelbeek. Mogen dan de weidse velden in Achter Pwusse met meidoorn en maretak nadrukkelijk aanwezig. Steken een bosje door bij Kattekoet en klimmen zachtjes naar de kerk van Eigenbilzen. Wagens worden er in gereedheid gebracht voor ergens een carnavalstoet. Wij lopen een paar straatjes en dan opnieuw het landelijke in van het golvende Tongerse voetpad. Aan de verre horizon tekenen zich twee terrils af. Zou dit Eisden zijn ? We verlaten de natuur voor de drukke Maastrichterstraat en onze laatste pauze in Waltwilder. De zaal ligt er al haast verlaten bij.

De parkoersmeester etaleert verder zijn kunnen. Voorbij een verweerde muur gaat het naar Achterveld en zijn fruitgaarden. Aan de overkant van een steenweg het domeinbos van Groenendaal. Heerlijk wandelen over net begaanbare paden onderaf een oude spoorbaan. Een schitterende dreef loodst ons naar de netjes wit geschilderde kapel ter ere van Sint-Rochus. Komen zo bij de verlaten spoorbaan uit die we even volgen. Nog wat achterafjes in het dorp en onze opdracht zit er op. Jack zit op wacht en zorgt voor het gerstenat. Even gezellig ketsen en dan is het weer eens tijd om richting station te stappen. We pikken daarbij het eerste deel van de 4 km op, welk ons langs een fietspad over de Demer loodst. Helaas missen we hierdoor de trein van een paar minuutjes. Geen nood, het café rechtover is altijd open. Bij een laatste Duvelke genieten we er na van een waarlijk prachtige en gevarieerde tocht, gelopen bij zonnig pril lenteweer. Eurek@ we maakten de juiste keuze vandaag !

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/28022015Munsterbilzen

 

 

22:22 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -m

26-02-15

22.02.2015 De Stroboeren Merksem

De Nationale Wandeldag is eigenlijk niet ons ding maar als onze Stroboeren organiseren tekenen wij natuurlijk present. Bus 290 en tram 3 (lees draa) brengen ons binnen het uur aan het Merksemse Fortje. Het is er nog vrij rustig in de ons welbekende startzaal. Tot mijn jolijt blijkt de parkoersmeester een volledig nieuwe route te hebben uitgetekend. Richting Brasschaat gaat de reis deze keer, het zal ons benieuwen.

De 35 km mag beginnen met een leuk lusje door het binnen fort en de omliggende gracht. Dan pikken we opnieuw de andere afstanden op en zwerven langs voetbalvelden richting tram terminus. Begroeten Zeeuwse Peter en zijn vriendinnetje en stappen over een fietspad dwars door een winkelcentrum. Bea stoomt voorbij, Jerome is vrijwilliger van dienst vandaag. Vroeger kwamen we ze altijd tegen bij Olat maar nu zijn zij rasechte Antwerpenaars geworden ! We lopen nogal wat straten, rondom een domein ook, zijn grachten volgend. Even een bosstrookje, voorzichtig vorderend waar bramen over de paden slingeren. Van kasteel Withof gaat het dan naar het Gemeentepark van Schoten. De langere afstanden maken er een lange zwerftocht van. Finaal zullen wij 1:40 lopen over de vooropgestelde 8 km. Rustpost Sint-Philippus biedt gelukkig nog voldoende ruimte om ons rustig de innerlijke mens te laten versterken.

Door een villawijk trekken we naar park Vordenstein. Een klassieker waar we elk jaar weer van genieten. Prachtige oude bomen, een leuke tuin verdeelt in meerdere plantsoenen en dan duiken we het bos in. Beuk en rododendron zijn hier de koningen. Sommige paden liggen er wat drassig bij en zo hoort het ook. Buiten het domein filevorming op een smal pad met loopbrugje. Over het brede, beetje zompige gras pad dan recht naar De Zeurt en de tweede pauze. Ruime sporthal deze keer en dus plaats genoeg om met Jefke, een wat humeurige Yvo en Marleen te keuvelen. We weten, de langere afstanden lopen nu gauw weg van de anderen.

En die gauw komt er al na een paar honderden meter, we ademen meteen de rust ondanks de nabijheid van de E19. De Gagelbaan vorm de grens tussen landhuizen en het bos. We kunnen genieten ! Dwarrelen door een bosje aan de rand van de E19 en pikken dan de Elshoutbaan op die ons naar de grens met Brasschaat voert. Na nog wat huizen kijken duiken we plots het groen in bij De Verschootenhof, een orchideeënkwekerij. Stappen parallel met tgv-baan en snelweg, verscholen achter een talud en door weilanden tot een golfterrein. Leuk stukje parkoers dit wat Het Leeg blijkt te noemen. Voorbij een vijver met speeltuin duiken we een strook Brasschaat in die dwars staat op de naam en faam van de gemeente. Zwerven door een wijk met meerdere bouwstijlen van sociale woningen. Verslikken ons daarbij één keer in de pijlen. Het andere Brasschaat dus, door de ogen van onze gastheer. Nog even de ‘grand chique’ een strookje beuk en park en pauze in De Remise, een alleraardigste taverne. Patrick & Denise maken er warempel ook hun opwachting, natuurlijk met een rondje voorsprong op ons.

De lokale lus loodst ons langs kasteel en accommodaties van Sportoase naar prachtige beukendreven. Een villawijk op grondgebied Schoten komt nog eens aan bod. Ook onverhard met grachten en rododendrons. Ik besef plots dat we door het Peerdsbos lopen. Sommige laantjes zijn echt wel druk beklant met zondagse wandelaars die komen genieten van de prachtige dag. Voorbij een obelisk komen we terug in een parkomgeving uit met waterpartijen en rustende tuinen. Tijd voor een laatste pauze in De Remise.

Voorbij hockey terreinen duiken we opnieuw het Peerdsbos in. De langere afstanden worden naar de Bredabaan geloodst en de Leien die aan zijn overkant liggen. Landhuizen & villa’s voor de beter gespekte beurzen langs onder meer Voshollei en Baillet-Latourlei. Terug naar de Bredabaan dan en onder de spoorweg door. Hier zijn we bekend. Bij de volkstuintjes gaat het linksom langs de waterpartijen van het Fort en dit tot de finish. Nippen er aan ons Duvelke. De Stroboeren kregen meer dan 5.000 bezoekers over de vloer wat toch echt wel een succes mag genoemd worden. In zijn ijver om de verschillende afstanden  zo veel mogelijk uit elkaar te houden heeft de parkoersmeester denkelijk niet de mooiste omlopen getekend. Nieuwe mogelijkheden heeft hij wel aangeboord en dat is een hele verdienste. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/22022015Merksem

 

 

 

 

 

20:13 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

06-12-14

30.11.2014 De Lachende Klomp te Moerbeke-Waas

Ik neem de foute afrit na de Kennedytunnel. Gelukkig hebben we wat terreinkennis op Linkeroever en zijn we toch twee straten verder terug op de expresweg richting Waasland. Hoe verder we westelijk vorderen hoe dichter de mist wordt, jammer. Krijgen een parkeerplaatsje aangeboden … bij de controlepost, die nauwelijks een paar honderden meter van het startzaaltje verwijderd is. Samen met Sint en Zwarte Pieten (lijken mij Pietinnen) nog vele bekenden. Rudy (Hove), Brugse Lut & Luk, Annie & Chris ook. Met deze laatsten zullen wij een kwartet vormen vandaag, tenminste als haasje Annie haar pauzes inlast !

8.7 km lang is de eerste lus, om 300 meter te vorderen dus ! Langs kerk en stadhuis gaat het richting vroeger station, nu de dorpsbibliotheek. Verslikken ons even in de markeringen, worden op het rechte pad gezet door iemand die richting start lijkt te wandelen. Dokkeren over de kiezels van de oude spoorbaan Willy (Mortsel) achterna. Keizershoek en het fraaie Heidebos dienen zich aan. Een afwisseling van sparren en loofbomen, nogal wat bramen ook. Heerlijk wandelen meteen. De open ruimte drukt ons weer op de realiteit van de dag, kil en mistig. Langs grachten en populieren stappen we richting hoeves met ruime melkvee stapel. Collemansbrug is de straat die ons terug afzet bij het station. Nog een boogscheut en we zijn bij de overvolle rustpost. Kunnen nog net een tafeltje voor vier bemachtigen. De lokale lus lijkt mij het omgekeerde van wat wij hier vroeger liepen. Een eind over een fietspad, gewoon rechtdoor en dan een paar straten. Voorbij dierenkliniek Bosdreef weer die kille open ruimte. Een wilgenlaantje zet ons af bij een bosstrook ontsiert door chalets. Gekortwiekte maïsakkers tot de voetbalterreinen, de tweede pauze dient zich aan. Geen doorkomen aan in de zaal en dus doen we een kouwelijk terrasje.

Zijn na de koffie snel het dorp weer uit. Over het leuke brugje van de Moervaart kiezen we voor een lang recht pad langs een gracht. Een fietsdreef verder staan wij bij het voetbal van Eksaarde. Een paar straten verder kunnen we pauzeren bij kassier Lucien. Simpel parkoers kan best wel mooi zijn. We horen zachte kritiek op de lokale lus van net geen vijf kilometer. Lijkt aanvankelijk waar te zijn want we volgen een drukke baan samen met een koppeltje uit Aalst. Draaien echter mooi weg de weilanden in. Rustige wegeltjes langs grachten afgezoomd met wilgen. We keuvelen er gezellig op los, de politieke actualiteit komt daarbij ruim aan bod. Er bestaat vrij veel eensgezindheid, iedereen begrijpt dat de tijd van potverteren voorbij is. Best wel aangenaam trouwens, dit lusje al neemt het grijze zwerk natuurlijk een deel van zijn charme weg.

Al is het dan al rustig in de zaal toch zullen we als tienkoppig peloton de laatste etappe van 9 km afhaspelen. Alhoewel, het konijntje van Giesbaarge draaft al snel van ons weg. Ik neem het voortouw tijdens het vettige strookje langs die prachtige Zuidlede. Zelfs in de avondschemer is dit een schitterende strook natuur. Grappig intussen hoe vijf koppels uit verschillende windstreken zich vinden en er gezellig op los kletsen, dokkerend over de kasseitjes bij Entbos. De Moervaart komt in zicht, ik weet dan de finish nabij. Op het jaagpad maakt een tweetal zich geluidloos van ons los. Voor Chris en Linda mag het tempo gerust wat hoger liggen. Ondanks het plaasteren pootje is Minne dus niet te houden, ze brandt vooruit. Het is al donker als we de finish bereiken in een nog goed gevulde zaal. Merkwaardig dan hoe binnen het kwartier iedereen plots huiswaarts keert. Onze tweede Duvel moet nog soldaat. Gelukkig is de schoolpoort los en kunnen we als laatste de speelplaats verlaten. Jammer van die grauwe dag want dit parkoers verdient vast en zeker de meer dan 2.000 wandelaars.

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/30112014MoerbekeWaas

21:22 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: oost-vlaanderen, -m

07-10-14

05.10.2014 Opsinjoorke Mechelen

De bazen gunnen mij maar wat graag nog een dagje zaterdagse arbeid. Wandelen kan ik alleen op zondag dus. Linda loopt er een beetje ‘depri’ bij. De niet aflatende nachtelijke pijnen in de voorarm beginnen aan haar moreel te vreten. Gelukkig fleurt ze tijdens de tocht toch weer op. Daarom ook zijn we met z’n tweetjes – in goede en minder goede tijden.

We hebben onze zinnen gezet op de Maneblussertocht met hun belofte richting Muizen te wandelen. Het is even twijfelen waar parkeren – ’s zondags blijkt zowat alles in de buurt van de Mechelse stations gelukkig gratis te zijn, ons karretje staat netjes voor de deur van de startschool. Het is erg stil in de zaal zo rond 07:30. De rustposten blijken in Battel en Heffen te liggen, de parkoersmeester is dus van gedacht veranderd. We kennen er ook wel heel wat leuke plekjes maar ja, ons hoofd stond op iets anders.

Niet getreurd echter. Het is nog duister als we een eerste keer door het parkje van ’t Arsenaal wandelen. Genieten van het heerlijke stukje ‘over de lattekes’ als liepen we op de Dijle. Smalle Mechelse straatjes zijn steevast met kleine kasseitjes geplaveid. Ze voeren ons naar de Brusselpoort en even verder naar de overkant van ’t Leuvens kanaal. De langere afstanden maken een extraatje door een groene villawijk alvorens park Vrijbroek te betreden. Meer bepaald langs de haast uitgebloeide rozentuin. Aan de overkant en voorbij de waterpartijen lopen we het groen uit. Ik weet dat we nu de Stuivenberglaan moeten volgen om onder de E19 door te geraken, niks aan te doen. Dan duiken we snel het groen in bij het Sylvester stadionnetje. Stappen onderaf dezelfde E19 door een modderig pad tot bij hetzelfde kanaal van daarstraks. Volgen het water naar Battelbrug en de rustpost in dezelfde deelgemeente, haast onder de kerktoren. Hebben er en uurtje wandelgenot opzitten.

Er wacht een lange etappe van 10 goed gemeten kilometer. Stille straten loodsen ons naar de Dijledijk, het is er laag water. Bij het Sigmaproject gaan we een groene landdijk op. Verwarring alom in het gild als een pijl ons de polder induwt, een doodlopend pad op. Ik bel de parkoersmeester op die niet echt schijnt te snappen wat het probleem is. We lossen het dan zelf op, zoeken en vinden een pijl bij het kanaal. Lopen met z’n allen door tot bij het Zennegat. Moeten twee bruggen over (kanaal & Zenne) om onze weg te vervolgen langs de Rupel. Natuurlijk komen de blauwe bruggen bij Rumst weer in zicht. We negeren ze deze keer en lopen onderaf langs visvijvers tot Kleine Bergen, waar we de waterkant verlaten. Net voor de woonkern van Heindonk duiken we de polder in. Een dolle koe lijkt met ons mee te willen stappen. Verderop zowaar erg jonge lammetjes. Wij wisten niet dat dit in oktober ook nog kon. Langs Hooiendonk lopen we Heffen binnen. In het dorpse duivenlokaal houden de Opsinjoren rust. We komen er Jacqueline & Luc tegen, Steven en zijn dametje ook.

Wat bij babbelen over de gekneusde arm en we vatten de lokale lus aan, Xavier achterna. Of we nu links- of rechtsaf gaan, alle tarmacjes blijken hier Heirstraat te noemen. We lopen langs weilanden, maïs maar ook heel wat groentevelden met krulsla en spruiten. Dwarsen bij een rotonde een drukke baan en komen even verder op onverhard uit, de Kasteeldreef. Mooie biotoop die ons later door weilanden zal loodsen. Komen op bekend terrein van de Vaartlandstappers. Lopen wel weg van het Willebroekse langs de Heffenveldweg. Een paar kerkwegels en we zijn terug bij de duivenmelkers. Een uurtje lopen voor een lusje van 8 km. Compensatie voor de toch wel extra lange eerdere etappe.

Voorbij het verlaten dorpsplein steken we de fraai bebloemde Zennebrug over. Volgen de rivier even stroomopwaarts tot de samensmelting met de 20 km. Duiken dan gezamenlijk het groen in van Den Babbelaar. Moerassig gebied en dus ruim voorzien van vlonders, die wij de eerste keer lopen. Komen zodoende, en na een portie netels terug op de vaart uit en even verder Battelbrug. Pauzeren deze keer samen met Nestor. Er wacht een lange etappe van 8500 meter.

Vrij snel lopen we weer langs het water. Stappen onder de Dijlebruggen van de E19 door. Kan er een leuke foto nemen van een reiger die rustig maar attent blijft zitten. De langere afstanden lopen van de rest weg over fietspaden, lijkt wel een oprit van een autobaan. We trekken het achterland in, voorbij wat een hondenasiel lijkt en volgen een diepliggende rossige gracht. Komen uit bij kasteel en park Tivoli met zijn ruim bemeten kinderboerderij. Laten knorretje en konsoorten achter en vervolgen onze weg langs weer een ander waterloopje. Dit voor ons onbekende groene terrein blijkt uit te monden bij de drukke spoorlijn Antwerpen – Brussel ter hoogte van het Mechels kerkhof. We kunnen genieten van de nieuw aangelegde fietspaden tot bij Nekkerspoel. Lopen er de Caputsteenstraat in voorbij de zetel van Telenet. Pikken bij de Liersesteenweg terug de Dijle op die we volgen tot voorbij de Dossin kazerne, de Katelijnepoort. Smalle kasseistraatjes loodsen ons finaal naar de laatste rustpost in Den Anker, brouwerij van de Gouden Carolus. Het proevertje streekbier slaan we niet af.

Nog meer smalle straatjes zetten ons af bij de Sint-Romboutstoren. Het is er erg druk wegens het referendum over de klokkenwijzers. We wurmen ons door de volkstoeloop en vervolgen onze weg langs stille volkstraten tot het park van ’t Arsenaal, de finish en den Duvel wenken. Het busvolk uit Etten-Leur vertrekt net, het is erg stil in de zaal. Rond 17:30 zoeken ook wij ons karretje op en rijden terug naar Hemiksem. Ondanks het grijze en soms druppelende zwerk hebben we weer een fijne wandeldag achter de rug. Morgen wacht een erg delicate werkdag wegens ernstige tekortkomingen binnen de groep. Het vreet toch wel aan mij.         

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/051020...

20:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

24-04-14

20.04.2014 De Stroboeren te Maria-ter-Heide

Om 07:00 nippen wij al aan onze koffie bij de Antwerpse Rooseveltplaats. Telkens weer komen we er een vrouwtje van onze leeftijd tegen die gelijk met ons twee Duvels ‘soldaat’ maakt. Ieder zijn smaak natuurlijk ! Op de bus aanvankelijk weinig wandelaars, al krijgen wij wel het gezelschap van Mathieu, merkwaardig genoeg zonder schoofzak. Daar blijken Ludo en de Stroboeren voor gezorgd te hebben vandaag.

We laten een eerste lus van de marathon voor wat ze is en komen aldus bij ruim 33 km uit. Ons voorbeeld zal gevolgd worden door ons maatje uit Polderstad en door Lucien. Achterom de startzaal op pad dus en even de 30 km volgen. Stappen langs bruine grachten naar de overkant van de Bredabaan. Daar wacht domeinbos De Inslag en voor ons de markering van de 42 km. Een prachtig eerste extraatje trouwens met massaal aanwezige rode beuk al flink in het blad. Schitterend ! Door de grote poort stappen we het Park van Brasschaat binnen. Op de vijver een drietal zwarte zwanen, in de bomen een timmerman van dienst. De omzwerving door het bos/park loodst ons naar de Miksebaan waar we opnieuw de bruine gracht oppikken. De parkoersbouwer laat ons de laatste jaren genieten van de achterliggende E10 plas en zijn glimmende berken. Voorbij bazige ganzen wacht de eerste rustpost en Mathieu, nu met schoofzak en plichtsbewust met de stempel in de hand.

We gaan voor een lusje rond de eigenlijke E10 plas en zijn nieuw aangelegde oever. Terug onder de tgv-lijn door dan en dezelfde gracht van daarstraks oppikkend. Voor even maar, we moeten terug naar het Park van Brasschaat en dwars door kinderboerderij Het Mikse Erf. Jonge kinderen hebben er pret met hun viervoetige leeftijdsgenoten, lammeren en geitjes. Voor ons komt Den Inslag terug aan bod. Een paar straten ook en een Speelbos tot de Kerkedreef. Rusten doen we in café Bellevue onder de dorpstoren. Komen er Willy uit het verre Koekelare tegen, op wie de leeftijd geen vat schijnt te krijgen. Ook Patje Kloek en broer Gerald, waarbij deze laatste een ‘pipse’ indruk op ons maakt. Patje blijkt dan weer aan relatieve rust toe te zijn na een vinnige omzwerving in de Loirestreek.

Wij stappen richting watertoren en vervolgens over slingerpaadjes door jong bos parallel met een steenweg. Leuk maar anders dan anders, merken wij op. Aan de overkant van de drukke weg dan weer klassiek over kasseitjes dokkeren, over klinkers ook langs chalets in het groen. Rudy (Hove) is al op de terugweg van zijn 20 km. Wij lopen rechtdoor door de Rodedreef, langs massaal aanwezige rododendrons in de knop ook. Open gebied tenslotte langs weer een andere watertoren en vele weilanden tot de rustpost in duivenlokaal Gooreind. Maak gauw een foto, zegt Willy, voor de op de muur geschilderde beestjes gaan vliegen ! Patje Moens en zijn Denise vallen ook binnen. Zijn zeer te spreken over deze hen nog onbekende tocht. En wij verwachten nog meer en beter, geef ik mee.

Vreemde ervaring dan ook als we na de eerstvolgende rododendrons de Leemdreef en zijn villa’s indraaien. Stappen voorbij de bedrijvenzone van de Franse Weg recht naar het fietspad aan de rand van het militair domein en naar de rustpost in het café te Kalmthout. Geen zandbak dus en dat vinden wij niet normaal voor deze parkoersbouwer. Er is vast iets mis met de vergunningen, bedenken wij. Maar niet getreurd, het is heerlijk zonnen en we hebben vast een spetterende finale te goed.

Toch volgen we weer langer dan ons lief is het fietspad bij de bosrand na het Mastenpad. Slingeren voorbij een groene plas nog even door de bossen en gaan dan weer de villa’s van Kapellen opzoeken bij ondermeer de Esdoornlaan. Komen zo bij de legerbarakken uit waar we andere jaren de zandbak verlieten. Eén voordeel, Linda kan niet zo makkelijk verloren lopen deze keer ! De finale die we voor ogen hadden krijgen we wel. Volgen het GR-pad door de prachtige, stille bossen. Nog nooit lagen de anders natte, vettige paden er zo droog bij als dit jaar. Maar het blijft natuurlijk even heerlijk wandelen. Bij de ruïnes van een fort bemerken we een reiger in wel erg horizontale houding. Colette zal morgen een foto van het beest maken op dezelfde plaats en in dezelfde houding ! Nog even zwerven langs die prachtige grachten, de finish wenkt. Toch even de parkoersbouwer interpelleren. Ja hoor, problemen met de vergunningen, hadden we het niet gedacht !

Uiteraard was dit weer een mooie tocht. Maar gewoontedieren als we zijn hebben we onze zandbak gemist. Bij het naar de bus stappen blijkt Ludo in de wagen te zitten … voor het geval Linda niet ter aankomst moest zijn komen opdagen, geeft het met een kwinkslag mee. Ja, dit verhaal zal ons nog jaren achtervolgen en zo hoort het ook.    

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/190420...

 

22:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

24-12-13

21.12.2013 Opsinjoorke Mechelen

Ik maak er en ‘grasse matinée’ van deze ochtend, lekker tot 10:00 in bed. Wordt nog steeds achtervolgd door een hardnekkige verkoudheid. Zo rond de middag nemen we bus 290 tot Boom Markt. Daar start onze trip vandaag. Langs Hoek verlaten we het provinciestadje oostwaarts. Volgen de Rupel bij erg lage waterstand en zijn zo’n beetje speelbal van de wind zijn zotte fluit. Steken in Rumst één blauwe brug over. In de verte staat de Sint-Romboutstoren al te pronken. Daar gaan we ook naartoe, de Dijle stroomopwaarts volgend. Het is erg stil langs het water, hooguit enkele fietsers komen we tegen. Een groepje watervogels trekt onze aandacht. Zwart met wit, kromme vleugels en een groenig halsbandje. Ze maken geen geluid, zijn ons onbekend maar wel erg leuk om naar te kijken. Denkelijk noordelijken die hier komen overwinteren.  Mechelen bereiken we langs zijn noordkant (Electrabel) en de knap vernieuwde Dossin kazerne. We wandelen langs het water tot Nekkerspoel en volgen dan de ringweg tot de startzaal. Komen zo al aan ruim 13 km en dus hoog tijd voor een eerste pauze in de drukte van vele wandelaars.

Net als we vertrekken betreden ook Mia & Jack de startlocatie. Hij wat uit zijn hum want een uur naar een fatsoenlijke parkeerplaats moeten zoeken. We stappen door het parkje van ’t Arsenaal richting binnenstad. Lopen door den Bruul die niet drukker lijkt dan andere zaterdagen. Nauwelijks pakjesdragers te zien. De beurzen op de knip ? We passeren een eerste Kerstmarkt die bulk van het lekkers en winterkledij. Ook hier niet de massale drukte. We stappen door het tuintje met kassei van het Gerechtshof en proeven vervolgens van de Veemarkt. Lopen dan de stad uit … richting Dijle. Even de omgekeerde weg en andere oever van de ingeperkte rivier t.o.v. daarstraks. Terugkeren doen we langs de Dossin kazerne. Voorbij de witte Sint-Janskerk wacht het Kleine Begijnhof en rustpost  “De Rooster” bij een ander smulmarktje. Er lang blijven we er niet hangen.

Het is intussen donker als we verder over kasseitjes dokkeren bij het schijnsel van oude lantaarns. Op de binnenkoer van de Gouden Carolus komt een levende Kerststal, maar op  een schaap en geit na valt er nog niks te bespeuren. We lopen door langs leuke kasseitjes waar kaarsen in teilen voor het licht zorgen. Voorbij het conservatorium, en met enkele regendruppels als gezel, bereiken we Sint-Rombouts, de toren van groen licht voorzien. Achterafjes voorbij Het Zottekot loodsen ons terug naar de Veemarkt en even verder de gebouwen van vroegere brouwerij Lamot. Van Lamot goe’de kapot en van Kruger nog vruuger, werd er vroeger in Brussel verteld. In de winkelstraten richting Brusselse poort komen we Jacqueline, Tilly en Jean-Pierre tegen. Na de stadspoort gaat de tocht richting Onze-Lieve-Vrouw en het Hoogstraatje. Kunnen we lekker gezellig over het houten pad, letterlijk bovenop de Dijle. De finish wenkt. Linda gaat voor een Duvelke, ik neem een Christmas Carolus om in de sfeer te blijven.

We hebben nog ruim de tijd om ook de 5 km, een verkorting van de 10 km af te wandelen, deze keer letterlijk en volledig ‘in den doenker’. Nog een tweede drankje bij Thomas Moore en dan wacht bus 500 (zeg : de feufteg). Hij zet ons af aan de Kontichse Steenweg in Aartselaar. De 3,5 km naar huis lopen we in de regen. We zouden en moesten nat worden vandaag !

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/211220...

20:16 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

04-12-13

01.12.2013 De Lachende Klomp te Moerbeke-Waas

Werken aan het spoor gooien onze wandelplannen danig overhoop. De auto wordt dan maar weer van stal gehaald, we reizen naar het Waasland. Ondanks het nog redelijk vroege uur staat de Moerbeekse dorpskern er al afgeladen vol bij. Wij vinden nog net een plaatsje bij een nieuwbouw. Ik doorkruis moeizaam de startzaal naar het podium. Verrassing bij het inschrijven, de beoogde 30 km kan opgetrokken worden tot 36km. We laten ons dit geen twee keer zeggen !

Lopen langs enkele smalle straatjes en het vroegere station het dorp uit. Dokkeren over de keien van de uitgebroken ijzeren weg het groen tegemoet. Bij Keizershoek stappen we het magistrale Heidebos binnen. Gwy weet er zich omringd door wandelvriendinnen, maakt er een gezellige dag van. Grondnevels sieren open plekken, een paar kale akkers zorgen voor afwisseling. Maar spar en rossige varens, wat loofbomen ook, vormen de boventoon, bij een zanderige ondergrond. We lopen tot aan de Expresweg en keren dan op onze stappen terug. Bij het verlaten van het bos straalt de zon over de rustende akkers. Een betonbaantje loodst ons langs een gracht terug naar de bewoonde wereld. Bij Collemansbrug lopen we dus opnieuw Moerbeke binnen. Een fietspad zet ons af bij rustpost Moerbei. Ook hier is het lokaal te klein voor de stormloop aan wandelaars. Gelukkig is het klimaat zo mild dat we met velen een terrasje kunnen doen. Hebben toch al 10 kilometer in de pootjes.

Een tweede lus van zo’n 6 km stuurt ons weg langs het kerkhof en verderop een betonbaantje afgezet met populieren. Krijgen opnieuw een bosstrook aangeboden met berk en spar, weekendhuisjes in verval ook. Dan gaan we polderen langs grote boerderijen en de dierenkliniek van de Spelonckvaart. Even wat huisjes kijken, het fietspad van daarstraks, althans het verlengde ervan, zet ons terug af bij de school. Het blijft er berendruk, wij houden onze pauze kort. Koersen nu linea recta naar de Dambrug waar we linksaf een eindje de Moervaart volgen. Dan duiken we opnieuw de polder in met akkers en nattere bosstrookjes. Komen zodoende bij de drukke steenweg naar Eksaarde uit. Gaan hem een eindje volgen over een parallel fietspad en kiezen dan voor het ook al verharde Spoorwegpad. Dit zet ons af bij voetbal Eksaarde. We maken een ommetje rond een vijver die we kennen van Superdoet en zetten dan koers naar het dorpscentrum voor de derde rustpost. Kassier Lucien doet er blozend zijn job, heeft voor elkeen een vrolijke babbel klaar. Ook Annie & Willy (Kessel) tekenen present, uiteraard met een lus voorsprong op ons.

We vrezen een beetje de 10 km die komen gaat. Een verkoudheid houdt mij in haar macht. Gaan bij Spletteren het fietspad op dat recht naar de andere Moervaart leidt. Ook deze lus leerden we waarderen dankzij Superdoet. We genieten van het heerlijk mee meanderen met de waterloop. De stilte is er tastbaar, wordt enkel verstoort door een luchtballon die ten hemel stijgt. Bij de Rietveldweg verlaten we de waterkant. Steken de drukke baan over en komen op een kasseitje uit bij station 9 van een bidweg. De prachtig onderhouden staties voeren ons tot de Kruiskapel waar we even halt houden. Dan gaan we de slingerende Liniewegel op langs Den Boterhoek. Het is ruim 16:00 als we opnieuw bij Lucien aankomen. Er zijn nog steeds heel wat wandelaars aanwezig. De stralend mooie dag heeft de mensen massaal aangezet ‘een stapje in de wereld te zetten’ , zo lijkt het wel.

We hebben nog 4 km voor de boeg, die bij valavond worden ingezet. Doorkruisen een recente woonwijk en zoeken dan even terug het Spoorwegpad op. Lopen langs de restaurantjes van Dam en kiezen dan voor een prachtige aarden weg parallel de steenweg en een brede gracht. Enkele bomen kleuren nog prachtig in het gele blad. Een paar kilometer verder zijn we weer bij Dambrug, den Duvel staat koud. Met meer dan 2.000 wandelaars scoorden de Klompjes ook tot hun verrassing erg hoog. En of het verdiend was, wij genoten van een pracht van een tocht vandaag !    

 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/011220...

21:12 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -m

30.11.2013 Horizon Opwijk te Mazenzele

Na het kappersbezoek reppen wij ons gemotoriseerd over de A12 richting Brusselse ring. We weten de parkeerplaatsen in Mazenzele schaars. Een lokale neringdoener maakt op de steenweg zijn beklag. De klanten kunnen niet voor zijn winkel parkeren. De brave man heeft geen verhaal, het betreft openbare staanplaatsen. In de goed beklante startzaal treffen we een ruime delegatie van Sporton Deurne-Diest, Wannes op kop. Zij blijken een busuitstap naar deze voor hen onbekende tocht gepland te hebben. Ik kan ze gerust stellen, dit wordt vast een avontuur mede dankzij de overvloedige nachtelijke neerslag.

 

Wij passen onze tocht aan om van de 25 km een 31 km te maken. Beginnen eraan met de lokale lus van dan weer de 50 km. Ze stuurt ons meteen de zonnige akkers in vanaf Droeshout-kapel. Voorbij een laag uitgevallen watertoren moeten we wat straatjes lopen. De stoere jongens en meisjes liepen hier vanmorgen vast in het donker. We ploeteren ons een weggetje door een vettig bos en steken dan terug de drukke steenweg over. In de daarop volgende weilanden zijn een paar pijlen afgerukt en weggegooid. Vandalisme en onverdraagzaamheid kom je dezer dagen zowat overal tegen. Snuivend van een merkwaardige geur van warme chocolade vervolgen wij onze weg over verhard en onverhard, handig laverend rond soms ruime plassen. Na ruim 7 km zijn wij opnieuw in de startzaal.

 

Nog nagenietend van de koffie gaan we weer op pad. 25 & 50 gaan vrij snel hun eigen gang, opnieuw de akkers in met de kerk van Droeshout recht vooruit. Merkt Linda daar iets interessants in een berg groenten afval ? Jawel, enkele raapjes worden in de rugzak gemoffeld en maandag verwerkt tot lekkere bonensoep met. De boer zet zijn runderen op stal, de ganse familie helpt mee alles in goede banen te leiden. Wij duiken de natte maïsvelden in, ploeteren ons een weg langs beekjes en verdort gewas. Zijn blij met elk stukje tarmac zoals bij de Merchtemse Waaienberg. Kunnen we even tempo maken en de spieren ontspannen. Volgen het Hellepad langs Paddebroeken. Even verder zwoegen Willy (Herne) en zijn dame zich een weg door het open landschap. Het zweet parelt van zijn kletskop, hij houdt er dan ook een behoorlijk tempo op na. Bewondering voor hetgeen hij toch wel presteert na wat hem overkwam. Bij het zoveelste vettige stukje wordt Linda stilaan nijdig. Het raspaardje houdt van snel, niet zo van zwoegen. Ik hou dan weer van zo’n varkentjes parkoers, vecht graag tegen de elementen. Een paar kerkwegels verlossen ons uit ons lijden, de rustpost van Asse-Krokegem wordt bereikt. We kunnen er gezellig praten met de mensen van Duu-en en het wandelclubje van onze eigenste Lydie.

Samen met een vinnig koppeltje uit Langdorp vatten wij de lokale lus aan. Moeten hen al snel laten gaan. De Karteloweg tovert prachtige open vergezichten die reiken tot het Atomnium. Het parkoers golft lekker op en neer, door akkers, weilanden maar ook een prachtig beukenbos. Langs preivelden en met uitzicht op Merchtem zakken we naar Vrijlegem en het spoorstation van Mollem. Maken een ruime omzwerving door de vallei van de Waarbeek. Een hopveldje lijkt dienst te doen als levend museum. We keren op onze stappen terug langs de spoorbaan. Moeten aan zijn overkant en voorbij de Boegtweg stilaan klimmen naar de bewoning van Asse. Pauzeren een laatste keer in de nu wel stille zaal van Krokegem.

Steken de drukke steenweg over en kiezen opnieuw voor veldpaden, het betere schaatswerk, zeg maar. Een tarmacje loodst ons voorbij de voetbal van Asse-Terheide en dan wenkt een bosstrook. We gaan vervolgens hoog in het landschap lopen, genietend van avondlijke vergezichten. De boer oogst zijn bieten, wij stappen stilaan het Kravaalbos binnen. Pikken er de avonturiers van de 50 km op. Jefke laat baasje Frans en een paar Padstappers zijn hieltjes zien. Hij bepaald het tempo, moeiteloos zo lijkt. Wij sjokken gezapig achter hen aan, genietend van het prachtige oker en bruin van het beukenbos. Nog een strookje maïsveld, enkele kerkwegels, we zijn net voor donker binnen. Gezelligheid is er troef met de vele bekenden. 193 deelnemers aan de 50 km, zo’n 1300 in het totaal. Horizon werd terecht beloond voor deze prachtige organisatie.      

 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/301120...

21:10 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -m

02-10-13

28.09.2013 Land van Rhode te Melle

Tegen onze gewoonte in reizen we dit weekend met de auto. Het laat ons toe wat extra kilometer te lopen. We hebben er zin in bij dit prachtige nazomer weer. Even zoeken naar een parkeerplaats, zijn we niet meer gewend. Om 08:00 staan we in de startzaal te Melle. Het is er opvallend stil, de jongens en meisjes van de 50 km zijn vast al allemaal op pad. Nochtans blijven we niet incognito. Josée (alias De Hondjes) is er ook met een trouwe, mooie nieuwe viervoeter. Paul heeft blijkbaar de handdoek gegooid, dit duo is hem de baas.

We gaan op pad voor 35 km wandelplezier. Betonpaadjes en onverhard sturen ons langs en onderdoor een paar spoorwegen richting Gontrode. We stappen door de stille landelijke gemeente, langs hoeves, runderen en een eerste station. Bos en bosrand dienen zich aan. We gaan zwerven door de Aelmoeseneibossen, een prachtig stukje groen. Belanden op de Geraardsbergse steenweg grondgebied Oosterzele. Deze parkoersmeester mijdt het beton waar het kan. We stappen over smalle onverharde paadjes door de velden tot Landskouter. Ja hoor, voorbij een tweede station. Richting Merelbeke gaat onze reis. Langs proefvelden van de grote tuinbouwschool ILVO. In hun gebouwen grondgebied Lembeke zullen we ook een eerste keer rusten na 9,7 aangename wandelkilometer. Het is er duidelijk drukker dan vanmorgen in de startzaal.

De langere afstanden gaan hun eigen weg door de velden. Het vergezicht reikt tot de woontorens van Gent. We passeren de dorpskerk en duiken het maïs in. Aldegondiswegel is één van die paadjes die ons door de velden loodsen tot de kasseitjes van Dries. De prachtige Wafeldreef stuurt ons vervolgens naar de tweede bosstrook van de dag, het Gentbos. Heerlijk wandelen dus opnieuw door nat gebied. Bijwijlen modderig dus, wat vlondertjes, langs omgewaaide beuken ook. We naderen opnieuw de bewoonde wereld en de Hazenwegel zet ons af bij de imposante kerk van Bottelare en dorpscafeetje De Linde. Terwijl wij aan ons koffietje nippen luisteren we naar verhalen van ‘foefelaars’. Wandelaars die met veel poeha vertellen dat ze 50 km lopen maar intussen elke verkorting in het parkoers te baat nemen. Niet onze vriendjes, die beunhazen.

We verlaten Bottelare langs de Polderwegel. Passeren een Oud Karmelietenklooster verborgen in het groen en stappen door Boterhoek weer Oosterzele binnen. Een slingerend betonwegje stuurt ons de Asselkouter op. Paul’s Walking Dreamteam e.a. komen de helling af, hebben hier een rustpost. We draaien het hoekje om bovenaan de helling. Genieten van prachtige vergezichten alvorens een woestenij aan te vatten, die bij de parkoersmeester ‘pad’ noemt. Het betonbaantje van Drooghout zet ons terug een verdieping lager af. We stappen letterlijk de weilanden in, langs een waterloopje met weelderige balsemien ook. Worden haast overspoeld door de dapperen van de 50 km als we de spoorbaan opzoeken tot ons derde station, dat van Moorslede. Maken met z’n allen een omzwerving over een landdijk langs het overstromingsgebied. Onze derde rustpost in de garage van een gewone rijwoning wenkt. Hebben er zowat 24 km opzitten.

Midden het Dream Team gaan wij weer op stap. Kerkwegels zetten ons af bij het volgende bosstrookje. We volgen een tijdje een diepliggende beekje. Trekken dan de velden in met Steven Jaspers als gezel. Gravelos, Ter Steenewegel, een prachtig uitzicht op Oosterzele, een stralend zonnetje ook. Heerlijk wandelen toch maar weer. We pauzeren opnieuw in Lemberge. Wisselen ook van gezel. Steven vat terug post in Paul’s groep, Dirk (Nijlen) lost hem af. Als trio trekken we terug de akkers in. Een kerkwegel zal ons afzetten bij de spoorbanen. We kruisen het parkoers van de heenweg en zetten dan koers naar een paar vijvers en de lokale spel- en sport accommodaties. Terug onder de bruggen door, nog wat keren en draaien … je ruikt de Delirium Tremens van verre. 700 meter van de meet en toch neemt iedereen hier een ruime pauze. Levensgenieters zijn het, die wandelaars !

Op een drafje lopen we de steenweg af tot de finish. We hebben de smaak te pakken en maken nog een paar blondjes soldaat. Het is trouwens erg druk op ons geïmproviseerd terras. Katty & Hans, Pierre en zijn Mechelaar, Peter, Marij & Willy, de Wilskes, het lijkt wel een reünie ! In de zaal kom ik Moveloken en Wandelman tegen. Samen de 50 km gelopen, de eerste voor ‘ t’ velooke’, moeder de vrouw straalt terecht van fierheid. Wij rijden vrolijk gestemd naar huis terug. Was weer eens een hoogdag vandaag dankzij een prachtig parkoers en die ongelooflijke sfeer waar de vele wandelvrienden voor zorgen. Niet-wandelaars weten niet wat ze missen !

 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/280920...

 

 

 

 

22:23 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -m

19-09-13

10.09.2013 wsv Mol te Mol-Sluis

Xavier verlaat voor ons het station van Mol. We volgen hem niet echt, hebben geen zin in drie kilometer langs drukke wegen. Google Maps leerde mij een binnendoortje langs villa’s, een scholengemeenschap maar vooral de eerste zandpaden tussen spar en berk. We bereiken de startzaal een ietsje sneller dan verwacht. Het is er vrij rustig, de weersvoorspelling is dan ook niet echt wandelaar vriendelijk. Toch is mijn wandelmamma er al net zoals Annie & Willy (Kessel).

Mogen al in de eerste kilometer een plas ronden (Miramar, denk ik) en zetten dan koers over grintpaden in het groen. Het terrein is halfopen, een mix van bossen en weilanden. Het zwerk vertoont blauw met plukken wit en zelfs loodgrijs. We volgen een heldere gracht en een strookje steenweg langs de ‘zwarte route’. Moeten middels een brug over een kanaal en zetten dan koers naar het Zilvermeer. Recreatiedomein is hier wel de juiste naam. Rond de plas en in zijn bossen wemelt het van het speeltuig. Al is het schooljaar dan nog maar net begonnen, toch mogen jeugdige groepen zich hier al uitleven onder de leiding van deskundige monitoren. De omzwerving van 7,5 km voert ons naar de eerste rustpost in moderne cafetaria Zilverbos. Het mannentoilet is opgesmukt met grappige foto’s. Welke keuze maakte jij, vraagt de dienster lachend.

Na W & A maar voor Jefke en Wilske, vaten we de tweede etappe aan. Verlaten het domein bij de campers van Buitengoor en duiken, weg van de kortere afstanden, meteen weer het bos in. Keren eigenlijk op onze stappen terug langs het domein. Verslikken ons daarbij in een niet gemarkeerde heen en terug. Een telefoontje naar Milleke Mol brengt soelaas. Sorry maat, we waren even in de war. Lopen door een prachtige strook open natuur waar grazers zich verborgen houden. Even verder wacht een heus oerwoud. Van de regenbui voelen we niets, zo dicht is het bladerdak nu plots. We slingeren ons een technisch weggetje langs bruine grachten, hun oevers voorzien van weelderige varens. De natste delen van het eenmanspad zijn voorzien van vlonders. Verder is het oppassen voor de vele boomwortels. Maar mooi dat het hier is, onwaarschijnlijk mooi. Jefke stoomt voorbij, had andere plannen dan deze lus, maar is toch tevreden ze meegemaakt te hebben. We bereiken opnieuw onze heen/terug en krijgen een toemaatje met bloeiende heide cadeau. Fantastisch deze strook parkoers. We lopen verder langs door de mens bijgestuurde natuur. Eerst nog over een zandstrand langs een groot meer, vervolgens door De Maat. Lange kaarsrechte paden loodsen ons door het groen, langs grachten ook. Het parkoers blijft aangenaam tot de rustpost waar Milleke voor minzame gastheer speelt. Thuisloopster Jacqueline heeft een rondje voorsprong en zegt dat het goed is.

We steken de houten Baillybrug van het kanaal over. Lopen niet door richting Postel maar meteen rechtsaf terug het groen in, benedendijks. Den Diel stuurt ons langs een aanplant van populieren, later een eikendreef. Aan de overkant van het water liggen De Blauwe Kei (Lommel) en het kanaal van Beverlo. Stroken langs de plas van daarstraks en de kanaaldijk loodsen ons bij een druilerige hemel terug naar De Maat. Nog voorbij een prachtige plas met watervogels en rietbegroeiing, de laatste pauze ‘bij Miel’ wenkt.

Na het innerlijke nat mogen we opnieuw de Baillybrug over. Linksaf gaat het nu langs het kanaal, vervolgens door een bosje en verderop langs aardbeienvelden. We stappen voorbij de toren bij Sas 4 en gaan dan echt over het fietspad langs een waterloop, onder een malse regenbui lopend. Draaien van het water weg en stappen Mol-Sluis binnen bij een waterzonnetje. Een strookje maïs, wat kerkwegels, de finish wenkt. Al is dan nog geen 17:00, de zaal is al opgeruimd. Een Duvelke kunnen we nog wel krijgen, voor een paar stoelen om te rusten zorgen we zelf. Milleke vraagt of we een wandelaar uit het verre Charleroi willen op sleeptouw nemen. Natuurlijk doen we dat.

We missen net een trein, gaan samen nog een pintje drinken in het stationsbuffet. Nemen afscheid in Berchem station en sporen tevreden verder naar huis terug. Hebben een pracht van een wandeldag achter de rug. wsv Mol vous êtes formidable! 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/100920...

 

 

 

 

21:02 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

17-07-13

14.07.2013 De Stroboeren Merksem

Vandoag goan we wandele oep z’n Aantwaarps. Pakke zodus tram draa in de metro on den Opera en raaie mee tot on den termienus in Maarksem. Het is stil in de startzaal van ’t Fortje, te stil volgens Linda. Onze eerste bekende wordt Nederlandse Bea, intussen al echt ingeburgerd als Sinjoor en Stroboer. Net als wij zal ze de 34 km lopen, alleen wat sneller dan.

Traditiegetrouw nippen we even aan de vijver van ’t Fort en zoeken dan de overkant van de Bredabaan op. Laten de villawijk dit jaar links liggen en zetten meteen koers naar park Vordenstein. Heerlijk wandelen is het in dit bospark met zijn prachtige oude bomen, z’n bossen met ondergroei van weelderige varens, zijn bloementuin met vele thema’s ook. We vervolgen na een ruime lus, door ‘de brousse’ aan de rand van het park. Grassen staan er prachtig rood in bloei, uniek voor deze tijd van het jaar. Een slingerpaadje loodst ons door de rododendrons. Even wat tarmac en we kunnen pauzeren bij een sportclub in de Zeurt. 8,5 km staan er op de teller bij gastheer Mathieu.

De lus langs de villa’s van Schoten lopen we dus niet. Duiken meteen slingerpaadjes in langs bramenstruiken in bloei. Worden over snelweg en TGV-koker naar het Peerdsbos geleid. Hier pikken we een extraatje van 1400 meter pikken. Kunnen we echt niet weigeren. Het is heerlijk vertoeven in het donkere beukenbos en langs de Laarse beek. Bij de Bredabaan verlaten we het groen. Moeten de drukke steenweg over om aan de achterkant van ’t Fort uit te komen en de kleinere afstanden op te pikken. Nu eerst een heerlijk lusje in het lommer langs de plas. Vertedert kijken we naar pas uit het ei gekomen, driftig zwemmende ukkepukjes. Dan komen de volkstuintjes van ’t Zwaantje aan de beurt. Vergelijkingen met het eigen plantsoen worden gemaakt. We brengen het er nog niet zo slecht vanaf. Langs sportterreinen stappen we naar de tweede pauze bij Olsea. Kunnen gezellig bijkletsen met bekende koppeltjes uit Borgerhout en Deurne, een terrasje doen.

We weten, nu komt er een moeilijke etappe. Aan de overkant van de snelweg wacht de bebouwing van Ekeren-Donk. De parkoersmeester probeert een andere route uit, het baadt niet. Op uitzondering van een kasteel in restauratie en zijn park, is het huisjes kijken. Gelukkig hoeven we slechts 6 km te stappen tot rustpost De Geesten, die er haast verlaten bijligt, vreemd. Het is warm als we over het fietspad onderaf de spoorbaan onze weg verder zetten. Zijn dus maar wat blij de bruggen over de A12 te bereiken. Domein Muisbroek ligt uitnodigend voor ons open. Linda twijfelt nog even om toch een extraatje langs de Ekerse plassen te stappen, we doen het toch maar niet. Stappen de Bospolder binnen, inderdaad een mix van bos en open plekken. Heerlijk wandelen in het groen, bijwijlen door hoge grassen. We passeren randje haven en zijn dokken. Een coaster ligt dreigend hoog in zijn dok, indrukwekkend. Wij duiken opnieuw het hoge gras in langs een pracht van een langgerekt ven. Ronduit schitterend dit ! Een strookje steenweg met de kerk van Ekeren op de achtergrond, de laatste rustpost wenkt.

We doen er even een terrasje en beginnen aan het laatste uurtje. Een paar blokkendozen verder duiken we de Oude Landen in. Aanvankelijk bebost, dra open terrein. Krijgen het gezelschap van de lokale bewoners, een kudde runderen die ons geen blik waardig gunnen. Onze laatste strook natuur gaat tot station Noorderdokken. Dan moeten we door wijken met burgerhuizen, straten met namen van vogels. Pikken er Herman op die het ook zwaar heeft bij deze zomerse warmte. Bij Laagland en de Zwaantjeslei herken ik de omgeving. Tussen waterpartij en volkstuintjes door zetten we koers naar de finish. Zijn er net op tijd om met onze maatjes uit Borgerhout van een paar Duvelkes te genieten. Samen stappen we ook oep tram draa. Reizen tevreden naar Hemiksem terug, hebben een schitterend zomers wandelweekend achter de rug. Volgend weekend staan Vlissingen en Bornem op het programma, als het even kan.   

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/140720...

21:32 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

06-03-13

02.03.2013 Eurek@ te Munsterbilzen

Het is koud als we door Bilzerse straten richting startplaats stappen. Onderweg kruisen we wandelaars die reeds parkoersgewijs onderweg zijn. In de ruime zaal geurt het heerlijk naar spek & eieren. Wij weerstaan eraan. Houden het bij het klassieke broodje en koffie. De opdracht van vandaag bestaat uit twee lussen van respectievelijk 7 en 19,4 km. Wij beginnen met de kleine ronde, zei het dus niet meer als opwarmertje. We volgen opnieuw het fietspad van daarnet maar dan in omgekeerde richting. Net voorbij een oude brug verlaten we het voor een tweede dat ons over de Demer voert, hier niet meer dan een beekje. We lopen verder over verhard door de wijken Broekem en Spurk. Onderaf een spoortalud wandelen we in het wat verwilderde groen. Terug in de startzaal aangekomen valt Jacqueline er binnen, relaxed zoals we haar kennen.

De grote ronde loodst ons langs meerdere grote gebouwen gaande van scholengemeenschap over rust- en verzorgingstehuis tot medisch centrum Sint-Jozef. Heel wat nieuwbouw, een laatste oude pand dient blijkbaar nog tegen de vlakte te gaan. Aan de overkant van een drukke steenweg wacht een parkje met vijver en vervolgens het Munsterbos. Heerlijk wandelen in het groen nu, halfopen ruimte met heel wat beken, de bodems rossig van de ijzerhoudende ondergrond. We wandelen voorbij een modern kasteel gelegen aan een vijver en stappen vervolgens door de bossen van domein Groenendaal. Het laatste stukje van deze prachtige etappe loods ons langs weilanden en fruitgaarden, de omringende populieren zwaar beladen met maretak. Bij de kerk van Waltwilder ligt de rustpost. Het is er berendruk, we kunnen nauwelijks een stoel bemachtigen. Komen er Yvan ‘le terrible’ tegen, goedlachs en honderduit pratend als immer.

Na de koffie mogen we de Wilderberg beklimmen en meteen weer afdalen, een molshoop die ons over tarmacjes naar landelijke omgeving loodst. Maar eerst maken we een ommetje door het Wilderpark, een lusje rond zijn langgerekte vijver lopend. Het valleitje van de Wilderbeek loodst ons tot randje Martenslinde. De Vliegenberg is twee klimmen lang, dwars door akkers en weilanden tot Amelsdorp. Door de straten van dit gehucht lopen we terug naar de rustpost in Waltwilder. Het is er nu veel rustiger, we kunnen even op het gemakje de beentjes strekken.

Hebben vanaf zaal Des Wouds nog een kleine vijf kilometer voor de boeg. Mogen de heuvel afdalen in het groen tussen hoofdzakelijk weilanden tot we Munsterbilzen bereiken. Wat keren en draaien door het dorp en dan wacht den Duvel, onze favoriete beloning. Lang blijven we niet zitten, moeten nog 3,6 km tot station Bilzen. Hebben er de tijd om nog een tweede Breendonker te degusteren en dan sporen we, netjes op tijd terug naar de Koekenstad. Hebben genoten van een leuke tocht die meer bood dan we verwacht hadden. Om 21:00 kruip ik al onder de wol, na genoten te hebben van de prestaties van ene Köteles. Morgen is het weer vroeg dag.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/020320...

19:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -m

02-05-12

29.04.2012 wsv Mol te Mol-Sluis

3.4 km ligt de start van het Molse station verwijderd, wordt ons opwarmertje, moeten te lang wachten op de bus. Meerhouters Irma & Frans hebben er hun dagelijks toertje al opzitten, zijn echte nachtuilen die twee ! Komen daar enkele Waalwijkers binnen die ons meteen hartelijk begroeten. Incognito wandelen, vergeet het maar, kunnen wij al lang niet meer. We genieten telkens weer van de gezelligheid, zeker weten.

 

Kiezen voor de 30 km vandaag. Linda heeft andere schoenen aan, gruwt van de marteltuigen van gisteren. Het zal haar veel beter afgaan, gelukkig maar . We stappen rond twee meren waarvan het eerste denkelijk het Zilvermeer is, aan de vele chalets te beoordelen. Daarna wachten de zanderige bossen, een mix van loof en sparren, van brede zandpaden en slingerpaadjes ook. Polleke Beckers rent ons voorbij met een korte groet, heeft nog steeds een hazentempo. Na 5,8 km pauzeren we een eerste keer in de kantine van voetbalclub Flurky Achterbos. Streekwandelaarster Jacqueline is er ook. Heeft al een extra lus van 9,3 km in de kuiten. Zij loopt de marathon, wij hoeven deze lus niet. Duiken na de koffie opnieuw de bossen in. Veelal spar deze keer met een ondergroei van frisgroene struiken. Wij wandelen hier moederziel alleen, in peis en vree, ligt ons wel. Passeren wat weilanden met paarden en koeien, een paar huizen ook. De volgende bosstrook wordt licht golvend. Het valt ons ook op dat we voortdurend markeringen in oranje of blauw blijken te volgen van vaste Molse routes. Net als gisteren is het lang geleden dat we hier nog wandelden, herkennen dus vrij weinig van de omgeving. Terug in de bewoonde wereld lopen we plots midden de Padstappers op busuitstap. Ook de WNZB zijn er. Zaaltje Welkom blijkt al ras te klein. Wij volgen andere wandelaars naar het aanpalende café. De patron kan met moeite de toeloop aan klanten volgen, is niet berekend op zoveel koffies.

 

De zon komt piepen als wij opnieuw op pad gaan voor een extra lusje, weg van de drukte. 15 Kapellekes, noemt het tegelpad dat ons tussen de bebouwing in het groen stuurt. Geen kapel te zien ! We verlaten de bewoning, duiken opnieuw een gemengd bos in. Worden er geplaagd door horden vervelende insecten. Linda slaat wild om zich heen, vruchteloos. Ook hier worden nieuwe Vlaamse wandelknooppunten aangelegd, de houten palen zijn nog hagelwit. Weilanden kleuren geel door een zee van paardenbloemen, prachtig. Bij Bruggeske een stokoude hoeve, ons extraatje zit er bijna op. Zaal Welkom loopt nog halfvol … bekenden. Rudy (Hove), Max en Nicole, Peter VDM die we al een eeuwigheid niet meer ontmoet hadden. Hij zal onze gezel worden tot de finish. Lindake krijgt intussen meermaals de vraag of ze haar mobieltje wel mee heeft. Zal ze nog lang moeten horen denken we, we kunnen er om lachen.

 

Stappen opnieuw de sparrenbossen in … de 15 netjes opgeschilderde Kapellekes tegemoet. Prachtig zicht zo midden de bossen en ons totaal onbekend. We moeten even door een woonwijk en zoeken dan de bossen van Galbergen op, netjes de zandbak ontwijkend. Gaan pauzeren in een wat afgeleefd lokaal, bij Milleke Mol. Even wat grappen, nog een uurtje te gaan. Zoals een het een bostocht betaamt meteen weer het groen in. Richting kanaal deze keer al zullen we niet echt langs zijn oever lopen. Er wacht ons nog een prachtig stukje langs een rosbruine gracht en dan zijn we terug in Mol-Sluis. Praten er nog wat bij met bekenden uit Zelzate en genieten van ons Duvelke. Rudy gaat voor de bus, wij lopen te voet terug naar het station. Wij zijn eerst op het perron. Het dieseltreintje voert ons terug naar de Koekenstad. Wij kijken terug op een aangenaam wandelweekend. Een dagje relatieve rust nu en dan kunnen we weer op pad, denkelijk in Rumst.   

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/290412...

 

20:49 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m

25-04-12

21.04.2012 De Stroboeren te Maria-ter-Heide

Woord vooraf : Sinds vorige maandag hoeft het even niet meer … werken. Abbott heeft de arbeidsovereenkomst die ik met het bedrijf had eenzijdig verbroken omdat ik Vlaming ben. Anderhalf jaar geleden vervoegde een Filippino de rangen. Zij bleek over een verblijfsvergunning te beschikken via een (schijn)huwelijk met een Vlaming. Nederlands daar heeft zij lak aan. Ik was de enige die zijn eigen taal bleef spreken, de voertaal van de lokale afdeling overigens. Blijkbaar was dit geen goed idee.

Maar beste lezer, dit verhaal gaat over wandelen en het wordt er eentje met een heus happy end (oeps in het engels) !

De parkoerstekening oogt anders dan de vorige jaren. Niet alleen lopen we in omgekeerde richting er zit ook meer ‘Schietveld’ in de tekening. Mmm … onze wandelhonger is gescherpt. Starten doen we met de klassieke lus voor de marathon, zei het zonder De Uitlegger en zonder eerste rust in het startlokaal. We gaan wel bekijken waar Brasschaat en omgeving trots op is, kasten van villa’s. Verborgen in het groen van de Guyotdreef en de kasseitjes van de Sionkloosterlaan wonen hier de beter gegoede burgers. We proeven even van een strookje natuur langs een ‘koffie met melk’ bruine gracht tot de eerste rustpost bij De Vlaamse Herdershond. Ook voor ons koffie na 5,8 km wandelen.

Vervolgen onze weg over een slingerpaadje tussen gracht en akker, recht naar de Bredabaan. Aan de overkant nog meer van de waterweg en dra Domeinbos De Inslag. Sparren met een ondergroei van rododendrons, prachtige beukendreven ook. We wandelen achteraf kinderboerderij Milhof naar het park van Brasschaat. Weer eens anders dan anders naar de Mikse Baan. Een groepje Nederlanders kijkt verbaasd als wij uit een blijkbaar onverwachte richting komen. Wij kennen enkele onder hen van vroegere WS78. Zij lijken slechts 32 km te lopen, wat ons dan weer verwondert. Opnieuw volgen we en strookje gracht, met oevers van bomen ontdaan. De TGV spoorbaan komt in zicht. Maar eerst krijgen we nog een prachtig extraatje cadeau rond één van de E10 plassen. Lopen helemaal rondom over zijn zanderige oevers met frisgroene berken begroeit, heerlijk dit ! Rusten doen we in het ook al vernieuwde lokaal van de waterski vereniging (13,5 km) . Treffen er ‘controleur’ Mathieu die net aan zijn tweede dagsoepje begint. Hij wuift vrolijk als we binnen komen. Patje Kloek,met weelderige haardos, komt even los wandelen, heeft morgen de Antwerpse marathon op zijn programma staan.

Als we terug vertrekken komen Deinze Nikki & Hans aanlopen, voor het eerst hier voor 30 km. Ze zullen het vast wel leuk vinden, denken we. We mogen nu de tweede plas rond, meer klassiek, en vervolgens weer langs de gekapte oevers. Eagles Eye Linda wijst mij in het park van Brasschaat een holte in een dode boom aan. Warempel een vogelnest met minstens twee donzige uit de kluiten gewassen snotneuzen. Wij vermoeden bosuiltjes. Gewoon schattig ! Even verder heeft een huwelijksplechtigheid plaats , zo maar op het gras in het park. Origineel ! We wandelen verder naar en door de kinderboerderij voor nog een strook De Inslag. Bij de Kerkedreef weten we rustpost nr. 3 dichtbij, is de bruine kroeg Belle Vue, onder Mr. Pastoor zijnen toren (20,4 km). We vinden het er, ondanks toch wel heel wat Nederlandse wandelaars, te stil. Het gure weer houdt blijkbaar veel stappers bij de haard. Die twee uit Heimisse, die tekenen uiteraard present.

Bijtanken en daar gaan we weer. Langs het militaire kamp het wilde bos in. Moeten een steenweg over en wandelen richting de kasseitjes van de Vogelzangdreef. Hobbelen tot onverhard langs majestueuze rododendrons. Voorbij een poort ‘naar nieverans’ wacht de rust van de Gooreinse duivenbond na 25,9 km. Kort stukje dit, was de vorige jaren, als we in omgekeerde richting wandelden doodvallen op de stoelen. Hebben een gezellig gesprek met de helpers over ‘de figuren’ bij de Stroboeren en dan mogen de anekdotes over Herman natuurlijk niet ontbreken. We missen hem trouwens vandaag, ons MESA maatje.

We gaan dreven lopen nu door weilanden in de omgeving van een watertoren. Anders dan anders kiezen we voor de Kapelse Krijnlaan. Volgen even een fietspad tot Maria-ter-Heide. Waar blijft die splitsing voor de lange afstanden toch ? Bij het vliegveld is het zover. Wij mogen er langs lopen, beschut door de bosrand en dat is ook wel nodig. Krijgen een daverende plens- en hagelbui over ons heen maar versagen niet. Na regen komt zonneschijn, ook in Brasschaat. Wandelen door prachtige stroken natuur met heide en vennen. Warme zonnestralen doen waterdamp opstijgen over de nog winters ogende omgeving. Wij koersen over een breed zandpad. Tegenliggers komen ons tegemoet. Schoon volk overigens met Monique & Roger (Tornado) gevolgd door Jacqueline, Annie & Willy (Kessel). Iemand moet de laatste zijn roep ik hen na, mij niet bewust zijnde van de invulling die wij daar later op de dag gaan aan geven. Het ellenlange zandpad en de prachtige vergezichten worden stilaan bosweg en later fietspad. Bij een prachtig ven keren we weer naar de bewoonde wereld en de laatste rustpost in gezellig café Den Bosduin (34,4 km).

Hoog tijd voor een Keuninckske, het biertje van ’t Stad. Hebben er een gezellige babbel met mensen wier ouders meerdere malen naar Compostella wandelden. Het regent opnieuw als we een fietspad in bos volgen. Mogen dra terug op onverhard het immense natuurdomein in. Mijn biertje doet wat het meestal doet … ik voeg wat water toe aan moeder aarde, Linda loopt fluks door verscholen onder een bruine paraplu. Het water valt intussen met bakken uit de lucht, ik duik diep in kap en kraag, haast mij verder. Krijg Linda maar niet in het vizier op de slingerpaadjes tussen het groen, snap het niet goed. Kom op het rechte zandpad van daarstraks en in het droge … geen Linda te bespeuren noch voor, noch achter mij. Ik loop vertwijfelt door. Ook bij de volgende grote open ruimte, met veel helmgras, geen Linda ! Vraag een paar keer aan mensen met hond of zij een vrouwtje gezien hadden, niet dus. Hier klopt iets niet ! Ik hou bij mezelf krijgsraad, wat doe ik. Ofwel heeft ze een pijl gemist en dan komt ze vast wel achterop, ofwel … brrr mag niet aan een ongeval denken ! Ik besluit door te lopen tot de finish. Heb nog nauwelijks oog voor de nochtans prachtige omgeving van heide en bossen. Storm vooruit langs de grachten en de startzaal binnen … geen Linda ! Het duurt even alvorens Voorzitter Ludo en zijn helpers de ernst van de situatie begrijpen. Maar dan gaat het snel. Dochterlief wordt opgetrommeld, mobieltjes treden in werking, we gaan zoeken ! Ludo heeft meteen een plan. Overlegt even met de parkoersmeester en dochter mag haar rijkunst etaleren. Het Ford Fiestaake wordt langs putten, met water gevuld, en bulten geloodst naar de ingang van het bos. In de verte een mens, fietser of wandelaar ? Is een wandelaar die het bos in vlucht, als een reetje. De auto staat nog niet stil of ik haast mij al te voet vooruit. Herken meteen de bruine paraplu. Linda komt terug het bos uit … ik ben nog nooit zo gelukkig geweest !!

Met z’n vieren in het autootje brabbelen we honderduit. Ook in de zaal, bij een stevige pint wordt het verhaal in geuren en kleuren uit de doeken gedaan. We laten Ludo en zijn team naar huis vertrekken, zij hebben nog een drukke zondag voor de boeg. Linda had inderdaad gewoon een pijl gemist en kon, zonder mobieltje of enige Euro op zak niemand bereiken. Ze was wel netjes terug op het parkoers geraakt, zij het met een uurtje vertraging. Ludo is intussen Onze Held, zoveel intuïtie hoe het probleem aan te pakken, neen dat is niet voor elke sterveling weggelegd ! Woorden kunnen niet zeggen hoe dankbaar wij hem zijn voor zijn attent reageren. DANK U LUDO … en Linda, die mag van mij zonder mobieltje niet meer de deur uit !   

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/210412...

20:39 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -m