27-03-17

26.03.2017 De Stroboeren te Linkeroever

 

We overbruggen het zomeruur door anderhalf uur later te vertrekken, met de eerste bus naar Sint-Jansvliet. Moeten door de voetgangerstunnel naar Linkeroever. Botsen meteen op de Witte Petten en Yvo & Marleen, die al op pad zijn. Twintig minuutjes later staan wij in een overvolle startzaal. De IJsetrippers op busuitstap vallen ook net binnen. Het duurt dus een hele poos voor ook wij aan wandelen toekomen. We reduceren dan maar meteen de plannen van 35 naar 30 km. Zodoende vermijden we de lus in Zwijndrecht, sowieso niet onze favoriet.

Stappen traditiegetrouw langs de woondozen van ‘de parking’ tot de Sint-Annatunnel, Aubert & Yvette achterna. De imposante roltrappen werken intussen en we wandelen door de koele tunnel bezet met … steentjes uit Heimisse. Vanaf de rommelmarkt van Sint-Jansvliet gaat het door de Kloosterstraat en zijn vele antiek winkeltjes richting Nieuw Zuid. Moeten de oudere tunnel door … en de lift is er buiten gebruik. 125 trappen naar beneden en ook terug naar boven, tot verzuring van dijen en kuiten. Vervolgen door het Burchts Weel en zijn opbloeiende natuur tot de eerste pauze in de hondenclub.

We komen er Geertrui tegen die helaas geen goed nieuws heeft over Jantje Pijp. Het lijkt er op dat zijn fysiek hem in de steek laat, het maakt ons triest. Maar we stappen verder. Een tweede strook langs de plassen van het Burchts Weel en vervolgens door het Neuzenbergbosje. We komen zodoende terug op het punt van de splitsing met de 21 km. De parkoersbewaker die wij goed kennen wordt er haast gek. Wat hij ook doet aan de route markeringen, de wandelaars blijven er fout lopen. Het is inderdaad een delicaat punt. Je komt uit het bos en moet meteen rechtsaf, een haast onzichtbare bocht diep naar een pas aangelegde gracht. Van daar gaat het onder de E17 door, langs de bedrijven van de Baarbeek en hupsakee over de spoorwegbrug. De afstanden vanaf 30 km zwerven even door Zwijndrechtse straten alvorens het Vredesbos, van recente signatuur, op te zoeken. Een appelboomgaard verspreid er zijn zure pre-bloesem geur. Terrasje doen we bij cafeetje ’t Vliet. Is zowat onze ‘halve dans’ in het gezelschap van nogal wat Nederlanders.

De retour stuurt ons even langs de expresweg en we stappen opnieuw het Vredesbos in. Het vroegere voetbalveld is nu ook met prille boompjes beplant. We weten, nu komt ’t Rot aan de beurt. Heerlijk wilde, zanderige natuur met wat moerassen en berk die de boventoon voert. De parkoersmeester laat ons uitgebreid genieten. Stukje steenweg dan om over de expresweg te geraken. Geen ‘tram draa’ te bespeuren vandaag wegens werken aan de metro. Middenvijver komt een eerste keer aan bod. We stappen met z’n allen langs een diepe gracht en vervolgens de rand van de immense vlakte, de hondenweide. Pauze bij de korfballers van Sikopi. Zand, zon en waterpartijen met uitgelaten honden, het gevoel van de Antwerpse Plaasj komt boven. Maar eerst nog uitgebreid genieten van het zanderige Middenvijver en aan de overkant van de Blancefloerlaan van het Galgenweel en zijn zeilbootjes. Laatste pauze onder de moderne kerktoren van Sint-Anneke. Tegen onze gewoonte in ook ons eerste Duvelke, en of die smaakt !    

We hebben nog ruim een uur voor de boeg. Zoeken meteen de kade op en genieten een paar kilometer van een fantastisch uitzicht over ’t Scheld en de Antwerpse skyline. Den Boerentoren, Onsliefvrouwke, ’t Steen en het Vleeshuis, ’t Mas. Prachtig toch die Koekenstad in de zon. We koersen verder langs de windmolen en de echte Plaasj van Sint-Anneke richting Sint-Annabos. Is het den Duvel of de gulheid van onze gastheren, we doen 1:25 over 6, 5 km. Ploffen op stoeltjes neer bij een geïmproviseerd terras. Hennie zit ons op te wachten en komt met sensationeel nieuws – Katrien & Bart zijn geen koppel meer ! Wij kunnen het haast niet geloven, zaten enkele weken geleden nog samen gezellig te praten in Oostkamp !

Captain Ludo stuurt ons naar binnen, het terras wordt opgeruimd. Het is al 17:30 als we ook van Aubert & Yvette afscheid nemen. Stappen een laatste keer door de tunnel en doen nog een terrasje ‘oep ’t Zand’ en dan heb ik daar graag een Triple d’Anvers bij. Ver weg of dicht bij huis wandelen, tegenwoordig komen wij nooit voor 20:00 terug in Hemiksem aan. Het werd een gekke dag met een tocht die ons ligt maar helaas ook met heel wat kommer en kwel in het wandelgild. Zouden ook dat graag anders zien.  

FOTOREEKS

20:38 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

20-02-17

18.02.2017 Horizon Donk te Linkhout

Vlot reisje vanmorgen. De eerste bus in Diest richting Linkhout gaat pas om 10:00. Een kwartiertje later stappen een tiental wandelaars af … om vast te stellen dat de startlocatie gewijzigd is. Slechts een paar waren op de hoogte. Gelukkig is het nauwelijks 500 meter wandelen tot de nieuwe en ruime zaal, goed beklant overigens. We zijn wat blij ook Yvan, le terrible te mogen begroeten, herstellend van zijn ‘terrible’ avontuur.

Steken pas omstreeks 10:45 van wal voor een eigengereide 24 km. Kuieren tussen Demer en Schulens meer, deels gehuld in optrekkende nevels. Vanaf Kambergen volgen we de 30+ onder de expresweg door. Stratenloop helaas langs Gorenbroek, de Schanskapel en de Sint-Jansberg. Wie herinnert zich de Donkelhoeve nog ? Ligt dus niet in Zichem maar wel in Zelem. Via de Van Zurpeledijk en dancing Astrid gaat het naar de spoorbaan Diest – Hasselt. Eindelijk terug onverhard en een beetje modder tot rustpost Groenhof, ons verder onbekend.

Babbeltje slaan met koppeltje uit Okselaar dat wij al twintig jaar kennen en toch niet bij naam.  Zijn wel de levende voorbeelden dat alternatieve, natuurlijke medicatie werkt en dus een schat aan informatie voor ons. Maar terug op pad, gans alleen op het parkoers. Langs de Barenbergseweg de licht golvende bossen tegemoet. Gemengd bos overigens met toch een boventoon van spar en een ondergroei van bramen. Langs de Oude Schansstraat stappen we naar de Zwartebeek. Ze blijkt een kleurshampoo te hebben ondergaan want ziet rossig bruin. We mogen kilometerslang door haar vallei lopen. Hoofdzakelijk onverhard tot moerassig door de Meldertse Schurfert. Wij kunnen ons niet herinneren ooit over de volle lengte deze mooie omgeving gelopen te hebben. Pauzeren doen we in Sint-Anna-Mellaer waar we genieten van een heus lenteterrasje. Het is er trouwens nog behoorlijk druk. De Hoeilaartse musketiers zijn maar met z’n drieën vandaag. Shining Bright verblijft aan zee … op appél bij de baas ?

We hebben nog zo’n 5 kwartier voor de boeg. Wandelen door halfopen terrein naar de volgende pluk sparrenbos. Her en der hindernissen van de Lummense paarden cross country. Even opnieuw parallel met de expresweg en dan vervolgen over rustige tarmacjes in het groen met grachten aan weerskanten de weg. Zowat alles noemt hier Goerenstraat. We bereiken opnieuw de spoorbaan. Lopen er een heen en weertje om aan de kilometers te geraken. Bij de voetbalterreinen weten we de finish nabij. Het is berendruk in de zaal. Dirk komt met het verhaal dat er in Leuven een trein ontspoord is. Karientje heeft dienst onder meer omwille van het afgekondigde rampenplan.

Busje komt zo en brengt ons naar station Diest. Het wordt even spannend als de aankondigingen mekaar tegenspreken. Onze maatjes uit Lokeren (Marcel) pikken nog snel een levensgrote puntzak friet mee. Bomvolle trein naar Antwerpen komt er toch door met zo’n 20 minuten vertraging. Blijkt dat alle Limburgse passagiers voor Brussel mee over Antwerpen moeten. Ook daar is het een hectische bedoening. Met een halfuurtje vertraging slechts geraken wij thuis, voor ons loopt dit avontuur dus goed af.

FOTOREEKS

 

 

20:26 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

28-12-16

28.12.2016 Milieu 2000 Lommel

Een nevelige, donkere ochtend is het als ik over Antwerpen & Mol naar Lommel reis, voor de derde keer binnen ongeveer een maand tijd. De laatste Grenzeloze Wandeltocht van Milieu 2000 & Olat, daar wil ik bij zijn. Het is berendruk in het kleine zaaltje ’t Zand zo rond de klok van tienen. De eerste Ollanders, gestart in Luyksgestel druppelen ook al binnen. Ik plan 24 km en ga er vliegensvlug vandoor.

Vrijwel meteen de bossen in. Zandgrond, spar, hulst, den en berk zoals het hoort in Noord-Limburg. Zwerven dus door het bronsgroen eikenhout. Plots open terrein, de Sahara en een grote plas. Even wanen we ons op het strand, een ingebeelde vloedlijn volgend. Vervolgens opnieuw door verwilderd en golvend sparrenbos tot een overvolle rustpost Scoutsheem net naast De Souverein.

Ik pauzeer buiten op een rechtopstaande autoband ! Hoog tijd voor een boterhammetje. Besef plots dat als ik 24 km wil lopen er een heen en weertje Luyksgestel staat aan te komen gevolgd door een busrit terug naar Lommel. Heb daar helemaal geen zin in, reis al genoeg met bus en trein vandaag. Besluit dan maar niet te Nederen en midden de Ollanders terug naar Lommel te keren. Het is al te laat voor de volle 32 km en Olat durft nogal vroegtijdig pijlen opruimen.

Passeer dus een tweede keer waterloopje Klagloop en zet koers naar de uitkijktoren van de Sahara. Wandel tussen de vijvers door met een veelheid aan wit glimmende berk. Vervolg over een breed zandpad langs de immer groene bosrand. Duiken met z’n allen het bos in over een redelijk vettig en heerlijk slingerpaadje dat we even dienen te delen met twee wel erg voorzichtige motards. Heerlijk wandelen ondanks de geur die zij achterlaten. Open terrein is begroeid met rossig pijpenstrootje, vervolgens terug zand tussen de kerstbomen van variërende grootte. Nog meer slingers door het groen en voorbij een recent gebouwd hek bumpy terrein. Witgeschilderde huizen wenken, mijn 16 km zitten er bijna op.

Dacht ik eerst nog aan een extraatje van 8 km, de praatjes met vele vrienden doen mij reppen tot de bus. Daar kom ik JPD tegen die mijn gezel wordt tot de trein in Herentals. Mijn eerste dag van een geplande vijfdaagse zit er op. Morgen wacht Hoogerheide.    

FOTOREEKS

 

21:04 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

09-12-16

0812.2016 Milieu 2000 Lommel

Al ben ik nog niet helemaal hersteld van mijn eerste seizoen griepje, moeder de vrouw zwaait op donderdag met de poetsdoeken en dus moet vader op stap. Rustig reisje via twee treintjes en een bus tot Lommel-Werkplaatsen. Merkwaardig genoeg geen andere Antwerpenaars aan boord. In de goed beklante zaal wel heel wat bekenden uiteraard, Hennie & Theo op kop.

Lommel lijkt er een gewoonte van te maken de midweken te tekenen vanuit één zaal. Vandaag twee boslussen van respectievelijk 9,5 en 7,9 km en een stratenlus van ongeveer 5 km. Ik opteer voor de eerste twee, loop al straten genoeg hierheen. Stap langs een zeer merkwaardige bidweg, elke statie lijkt een klein kasteeltje. Na de splitsing van parkoersen A & B (ik loop ze in omgekeerde volgorde) een graspad tussen jonge spar door. Gaat over in een fietspad en vervolgens loofaanplant. Hoog in de lucht oefenen ‘onze jongens’ hun Syrische opdrachten in. Het bulderen zal de ganse dag door gaan. Ik steek een spoorbaan over en vervolg langs nog jonge, lage boompjes. Na de verkorting ( 6 i.p.v. 10 km) volgt de 10 km een fietspad dat mij afzet bij het kanaal van Beverlo ter hoogte van Stevensvennen. Eventjes langs het water en opnieuw het bronsgroen eikenhout in. Een open vlakte oogt prachtig zachtgeel zo ver het oog reiken kan, hoge grassen als wuivend koren. Straatje en steenweg over naar het Waaltjes bos. Berk is prominent aanwezig. Langs de spoorbaan dan en naar zijn overkant het donkere sparrenbos in. Dubbelrij is de naam van mijn bushalte deze ochtend. Het eerste toertje zit er op. Pauze bij de Ollanders, Hennie, Theo en zowaar Peter Van der Meijs.

Op naar ronde twee. Opnieuw de merkwaardige bidweg en na de splitsing grijs zand, berk en spar. Het landschap oogt helemaal anders. Een prachtig perceel rustende heide en vervolgens grillig gevormde jonge berken, steeds drie rijen dik. Was de eerste lus volledig vlak, deze golft zachtjes op en neer. Oude dennen hebben de vreemdste vormen. We volgen een paar keer een expresweg maar gaan er ook telkens weer snel van weg. Een mooi perceel natuurlijk ontstane kerstbomen, nog een paar laantjes in het groen, de bidweg duikt weer op. Kilometertje te kort denkt de parkoersbouwer en hij stopt er nog een ommetje in.

Tijd voor de Duvel dan en de bus gaat volgens het boekje om 15:08. Drie minuutjes tot de eerste trein in Mol, een kwartiertje tot de tweede in Antwerpen-Berchem. Thuis gekomen ligt Linda in de sofa … met haar eerste griep symptomen …

FOTOREEKS

 

09:53 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

15-11-16

10.11.2016 Milieu 2000 Lommel

Het pootje lijkt gecureerd en op donderdag raast er een Witte Tornado door het echtelijk huis. Redenen te over dus om wandelen te gaan. Ik spoor relaxed naar Lommel. Het is er wel grauw en grijs maar droog en dat is het voornaamste. Heb een opwarmertje van zo’n 4 km voor de boeg langs Vreyshorring dwars door Lommelse woonwijken. Pik pijltjes op zowat 500 meter van de startlocatie, altijd handig. De eerste bekenden ook, Wannes van Meerhout en De Peter uit Mol. De t-vormige zaal kleurt helder groen, de Gruun Zipkes zijn een kleurrijke toffe bende.

Bij een frêle waterzonnetje trek ik mij op gang voor een eerste lusje van 10 km. Loop door halfopen terrein weg van De Soeverein richting sparrenbos en zijn heerlijke slingerpaadjes. Stilaan zanderige ondergrond en een veelheid van kleine paddo’s als randmarkering van de wandelpaden. Kom uit bij een uitkijktoren tussen plassen en vervolg met nogal wat berk. Hoog in de lucht F16, Brogel is niet veraf. Wat hemels gedruppel maar zuinig en dus niet storend. Loop vrijwel alleen door domeinbos ’t Stort tot de fameuze s-vormige voetgangersbrug ook wel beroemd van de Grenzeloze Tocht. Lekker bumpy dan over natte duintjes en een schitterend pallet van herfstkleuren. Vervolgens terug naar een schaars bewoonde wereld, de Blekerheide. Leo (je weet wel diene van Mieke Pap) stoomt voorbij. Ik neem de afslag A10, lees eerste lus 10 km lang. Pijpenstrooitje kleurt al heftig geel. Het parkoers varieert continu. Kalende akkers, sparrenbossen, plaggen met hoop op heide, zelfs een grenspaal in de verte. Merkwaardig, er hangt een (bier)gist geur over het land. Kan ik hier, midden de natuur niet duiden. Trappekes op, opnieuw de brug over en tussen vijvers door. We naderen de rustpost bij de voetbalterreinen van Lommel. Een asperges veld, nog wat keren en draaien … pauze !

Begroet Westvlaamse Brusselaar Jean-Pierre die gehaast is, busje komt zo. Naar thuis of naar ’t onzent mateke ? Neem ruim de tijd voor een natje en een droogje. Jacqueline spurt voorbij, ziet mij niet eens. Tweede 10 km nu, voorlangs bij De Soeverein. Een paar voetbalvelden en dan langs spar met een ondergroei van loof. Aanvankelijk heerlijk smalle paadjes tot wat bewoning. Dan ‘immer gerade aus’ over een bruin bladeren pad, geprangd tussen kanaal en bos enerzijds, weiland anderzijds. Verstand op nul, dromerig wandelen. Aan de overkant van het kanaal heel andere koek. Pittig golvend bospad met weelderige plantengroei tot metershoge liguster toe. Bij De Lossing een laatste brug over het kanaal Bocholt – Herentals. Ik volg een pad langs een diepe gracht tot bij de asperges van daarstraks. Rond 15:00 ben ik terug in een haast verlaten zaal. Zijn de Glimburgers early birds those days ?

Geniet van mijn Duvelke en zet de terugweg in langs een stukje Lommels centrum. Kan mij zelfs een buitenbankje veroorloven aan het station. Spoor met het dieselke terug naar de Koekenstad, vind het zalige treintjes echt Limburgse gezelligheid.    

FOTOREEKS

 

19:08 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

22-09-16

18.09.2016 Dauwstappers te Lier

In Lier stapten we tot nog toe alleen maar dankzij de Kleitrappers, vandaag gaan we met de Dauwstappers op pad. Andere startlocatie, net naast het station en denkelijk ook andere ideeën, we zijn nieuwsgierig. Nog voor 09:00 steken we van wal voor 28 km. Opteren eerst het stadslusje van 5 km te lopen. Onder de spoorbaan bij het station door en meteen de groene vesten op. Cultuur na natuur met het Begijnhof en zijn hotsende, botsende kasseitjes tot de Zimmertoren. Langs Netegrachten naar de Grote Markt, gevolgd door de Vismarkt en opnieuw de vesten. Meteen een leuke opener door de nog stille Pallieterstad.

Babbelke met Jefke, Bea en Jerome ook en weer op pad. Na wat straten een leuke passage door de Bogerse plassen met lisdodde alom tegenwoordig. Voorbij de voetbaltempel van het Lisp dan en het Netekanaal opzoekend. Zetten onze weg voort langs de lokale jachthaven en vervolgens 2 km rechtdoor op de kanaaldijk. Delen hem met fietsers van divers pluimage en met wederzijds respect. Pauzeren doen we in een schooltje onder de kerktoren van Emblem. Het is er verduiveld druk.

Opdracht van 9 km nu. Middels een brug over Netekanaal en Kleine Nete en vervolgens een mix van verwilderde bosjes en achterliggende bewoning. Dan wordt het parkoers feestelijk …de Kesselse Heide ! Worden door de parkoersmeester verwend met een mix van bosjes en ruime open, zanderige plekken. Nog steeds in bloei staande heide, hoge grassen, glimmende berk. Dit is een streling voor het wandelende oog ! De hei af, een tarmac op, zoekend naar de volgende natte bosstrook. Als afsluiter met de Kleine Nete mee kronkelen, de geur van balsemien nadrukkelijk in de neusgaten. Brug over en pauzeren op de speelplaats.

Steenbeemden, zo noemt onze volgende strook puur natuur. Uiteraard gevolgd door de jonge bossen en wat weilanden bij de Kromme Ham. Extraatje van 1500 meter langs de Kleine Nete en het Netekanaal. Klassiek nu, de metalen spoorwegbrug over tot Oud Lier en vervolgen langs de Nete en zijn uitloper tot de Lisperpoort. Tijd voor ons klassieke gerstenat en babbelen met enkele Stroboeren.

Het is nog wat vroeg om huiswaarts te keren en dus doen we er royaal nog 3 km stadslus bij. Vlotte terugreis naar Hemiksem en met dank aan de Dauwstappers die onze verwachtingen volledig inlosten. Volgend jaar met start vanuit Lint, wij zijn nu al nieuwsgierig.

FOTOREEKS

 

21:18 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -l

23-03-16

20.03.2016 De Stroboeren te Linkeroever

Makkelijke reis vandaag en een eerste keer met de Albatros onder ’t Scheld door tot Linkeroever. Een vijftal wandelaars reppen zich naar de startzaal bij de Stroboeren, heel wat wandelaars in tegenovergestelde richting al, gezellige zondagse drukte. Hans & Cathy gaan ons voor, Mark uit Rotselaar wordt onze eerste gezel. We zetten inderdaad koers naar ‘den tunnél’, moeten de lift nemen tot op Sint-Jansvliet en zijn zondagse rommelmarkt want de roltrappen zijn in onderhoud. Lopen langs de Kloosterstraat en zijn antiekwinkels, rommelmarktjes en prachtige muurschilderingen tot Vlaamse en Waalse kaai. Op zondagochtend gewoon ‘de parking van ’t Stad’. Duiken de bouwwerken van Nieuw-Zuid in, net achter het ook al nieuwe Antwaarpse Justitiepaleis. Dokkeren vervolgens langs de kasseitjes van de kaaien richting kleine voetgangerstunnel. Voor ons een snel stappend stel met prachtig verzorgd hondje ‘in de charette’. Verderop raken we aan de praat en het blijken charmante mensen uit Zottegem te zijn.

Maar nu eerst door de kleine tunnel, langs de trap naar beneden en de lift naar boven. Ruime nieuwbouw voor zij die in België een nieuw leven willen beginnen en dan door het zanderige Burchtse Weel tot de hondenclub, een klassieke rustpost voor deze tocht. Tarmacjes lopen na de koffie rondom het reeds aardig dichtgeslibd Burchts Weel en zijn populatie watervogels. Een strookje bos, langs de waterzuivering onder de E17 door en dan langs de bedrijven van de Baarbeek. Langs de spoorbaan naar ’t westen en vervolgens achterafjes lopen richting station van Zwijndrecht. Liepen samen met Lucien tot café Borrelbabbel en zijn prachtige paasversiering.

Even krijgsraad. Bea en Jerome gaan voor de volle pot (42), wij pikken nog de eerstvolgende etappe van die afstand mee. Wordt een stratenloop van 7,6 km langs Heilig Geesthoek, de terminus van tram draa, de Stenenkruisstraat en de Neerstraat. De haven vormt stilaan onze horizon. Voorbij het kerkhof van Zwijndrecht wandelen we eindelijk nog eens een strookje onverhard tussen fruitbomen en beukenhaag tot rustpost ’t Vlietje, goed beklant met wandelaars.

We slaan een lusje van 5,9 km over en zetten terug koers naar ’t Stad. De zon is zowaar van de partij als we door een jong bos richting ’t Rot lopen. Met Nadine, Marij en Willy door de woeste natuur richting fitnesscentrum en steenweg. Moeten willens nillens de expresweg over. Hoog in de bomen voeren een vijftal reigers een ballet op, paartijd denken wij dan. Middenvijver, een strookje zand en berk komt nu aan bod. Diepliggende beek ook met een rand van frisgroen gras. Dwars over de ruime hondenvlakte gaat het dan naar rustpost korfbalclub Sikopi. We kunnen er zowaar een terrasje doen met Marleen (Wilrijk) en Hobohemse Linda & Charles.

Terug naar de hondenweide dan en vervolgens zand baggeren langs de prachtige vijvers van … Middenvijver. Doorkruisen een wijk van recente signatuur met opvallend veel zwarte baksteen en stappen langs de rand van het Galgenweel tot de rust oep Sint-Anneke. Hebben nog een uurtje wandelgenot voor de boeg. Langs de rand van ’t Scheld mogen we haast eindeloos genieten van een prachtig uitzicht op de skyline van de Koekenstad, van Boerentoren en kathedraal over Steen en Vleeshuis tot het MAS. Dan linea recta voorbij de jachthaven naar de windmolen en de Plaasj. Het strookje Sint-Annabos is beperkt deze keer, onze gastheren weten niet wanneer de werken aan de nu al verguisde nieuwe snelweg gaan beginnen. Kraaien krassen er luidruchtig als willen ze ons in begrafenisstemming voor het leuke, wilde bos brengen. Nog een laatste park, flatgebouwen en begoede burgerij, hoog tijd voor den Duvel.

We krijgen het gezelschap van Geertrui & Jan, Yvette en Norbert ook. Tja we zijn weer eens bij de laatsten om afscheid te nemen van Ludo en kompanen. Vraagje : kan er geen grotere toer door ’t stad en wat minder Zwijndrecht bij een volgende editie ?             

FOTOREEKS

 

21:11 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

25-02-16

20.02.2016 Milieu 2000 te Lommel-Werkplaatsen

We passen onze tocht vandaag aan volgens het weerbericht. Regen in de late namiddag dan is Lommel-Werkplaatsen gunstiger dan Kleine-Spouwen wegens dichtstbijzijnde bushalte. Rustig reisje meteen tot Lommel-station gelegen in the middle of nowhere. We gaan meteen het rode fietspad op midden het bronsgroen eikenhout. Ruilen het verderop in voor een industriële zone van recente signatuur. Vijf kilometer tot Werkplaatsen en tot ons aller verbazing clubmaat Jakke present. Jan Limburg gedoopt door Linda, wandelaars weten waarom …

Een paar honderden meter en we lopen over rulle zandpaden tussen berk & spar. Licht golvend terrein met de prachtige gloed van weelderige rustende heide op de open plekken. Steenweg over bij tuinbedrijf Pelckmans en dan opnieuw zanderige slingers trekken tussen honderden sparren. Een kleine zeven kilometer tot rustpost ’t Zand in Heeserbergen, net voorbij een hypermodern kerkgebouw.

En het feest gaat gewoon door. We ruilen de erg warme zaal voor de grijze koelte. Pas aangelegde steenweg over en terug de bossen in. Metershoge hulst, sparren natuurlijk ook met een ondergroei van weelderige mossen. Halfopen terrein dan met plukken berken. Er hangt een merkwaardige geur van ‘koken eten’ die we niet kunnen thuisbrengen noch naar smaak noch naar oorsprong. Her en der wat kaalslag, denkelijk om heide een nieuwe kans te geven, aanplant van eik ook. Mogen genieten van een heerlijk uitzicht over de Saharaplas en ploeteren ons dan verder een weg door het zand. In de verte razen de motoren op een permanent circuit. Wij naderen ze niet, duiken opnieuw tussen de sparren tot de witte huizen van Heeserbergen en onze tweede pauze.

Krijgen er het gezelschap van Milleke Mol. Trekken samen op voor de laatste etappe. Aanvankelijk opnieuw slingerend tussen de sparren door. Vervolgens over een immens open terrein bij wat een plas voor zandwinning lijkt. De wind heeft er vrij spel en, zoals Miel voorspelde, vallen ook de eerste regendruppels. Alle weersvoorspellers hadden het dus bij het rechte eind. Wij genieten van onze Duvelkes samen met Miel en Jef (Balen). Ondanks de regen besluiten we toch terug te voet naar Lommel-Station te trekken, zei het deels in het avondlijke donker. Willen toch zo graag onze 30 km in de kuiten hebben …   

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/20022016Lommel

22:28 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

18-02-16

13.02.2016 Horizon Donk te Linkhout

Busje komt zo, busje komt zo …. Busje komt niet ! Staan wij daar dan op een grijze zaterdagochtend vanaf 06:30. Om 07:00 keren we even terug naar huis voor een tas koffie en opgewarmde voeten. Om 07:30 kunnen we dan eindelijk op pad, plan B in het achterhoofd. De trein naar Diest en verder maakt een ommetje over Mechelen Nekkerspoel wegens ‘geplande werken’. Toch zijn we netjes op tijd voor de eerste bus richting Heusden, klokslag 10:00. Een bonte bende wandelaars uit het Antwerpse en de Kempen, de twee Jefkes op kop. Met deze van Borgerhout hou ik meteen krijgsraad. Zullen ‘ergens’ het parkoers verlaten om te voet terug naar station Diest te wandelen.

Door wegenwerken trekken we ons op gang, langs stille straten richting spoorbaan. Van ‘den ijzeren weg’ gaat het richting eerste strook sparrenbossen. Ze voeren naar de straten van Zelem. Een strook door overstroomde weilanden en we bereiken de eerste rust, een bomvolle zaal na 6,7 km. Na de boterhammetjes vort met de bok & geit. Bij de Van Zurpeledijk vliegt een pracht vaan witte reiger traag en sierlijk door het donkere zwerk. Dancing Astrid en vervolgens de Oude Schansstraat richting volgende bosstrook. In een weilandje worden we vertederd door de eerste, nog frêle lammetjes van dit jaar. Dit splitsing met zij die terug naar Zelem keren blijft erg lang weg. Komt er toch en moederziel alleen stappen wij door sparrenbossen naar de voetbalkantine van FC Polyte. Alleen Jefke zit er nog van een klappeke met de helpers en Duvelke in de hand te genieten.

Wij komen tot de conclusie dat de dag al te ver gevorderd is om de plaatselijke lus nog te stappen en volgen dus braafjes het parkoers van de 30km. Er komen nogal wat straten aan te pas alvorens we de kerselaars in delicate bloei van de Wijerstraat bereiken. Oep ’t Schunaar volgen we de spoorbaan die alleen nog gebruikt wordt door Tessenderlo Chemie, richting Diest. Duiken zodra het kan het Webbekoms Broek in en wandelen langs de vele armen van de Demer. Volgen een kaarsrechte, onverharde dijk puur natuur tot bij een kasseibaantje in de buurt van Webbekom-dorp. Stilaan druppelt de eerste regen over het land. Volgen nu een fietspad, nog steeds in het Broek tot waar we de drukke baan Diest – Hasselt oversteken. Stappen langs een oude spoorbaan, nu fietspad en dan stille, natte straten van Zelk tot de rust in het Duivenlokaal. Vrijwel alle dapperen van 42 & 50 km zijn er al vandoor.

Het is heel onaangenaam winderig en nat als we aan onze laatste etappe beginnen. Voorbij het stemmige kerkje van Zelk en dan onder de A2 door. We verlaten het parkoers en duiken opnieuw het Webbekoms Broek in. Zullen zodoende het langgerekte gebied doorkruisen in de vorm van een ‘8’. Krijgen het vettigste pad van de dag onder de sloffen geschoven. Op een paar plaatsen zelfs net overstroomt. Reeën bekijken ons argwanend. Eerst twee bokken, verderop een vijftal vrouwtjes met die leuke witte kontjes. Een verfrommelde fazantenhaan vliegt met luid misbaar op. Alleen wandelend krijg je altijd meer te zien. Al behoorlijk nat gaan we bij Webbekom opnieuw het kasseitje op en kiezen dan voor tarmac richting Diesterse Halve Maan. Lopen nog een mooi stukje hoog boven de plassen en zijn zo bij het station. Jefke is er dan al lang vandoor, wij hebben nog de tijd voor een Duvelke en reizen op ons gemakje terug naar Hemiksem. Jammer van het slechte weer, was best een aangename wandeling.

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/13022016Linkhout

21:39 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

09-07-15

05.07.2015 Reynaertstappers te Lokeren

 Wederom nemen we de eerste bus van 06:36. Oep ’t Zuid moeten we een twintigtal minuutjes wachten op de trein richting Oostende. Het is er nog rustig, binnen het halfuur bereiken we Lokeren. Wandelen langs zijn impostante zondagse rommelmarkt  op het stationsplein en een prachtige groene laan richting startlokatie in de Karrestraat, randje Daknam. We voelen allebei nog de gevolgen van de gekke kapriolen die we gisteren uithaalden. Gaan toch op pad voor 30 km, de parkoerstekening is helemaal spek naar onze wandelbek. Kuieren over stoffige paden langs villa’s in het groen en ruilen deze in voor opschietend maïs. Op grondgebied Daknam volgen we een steenweg tot een oude spoorbaan. Linea recta in het groen, over de Moervaart en in het gezelschap van Lucien. Leuk nog eens een eindje met onze kwetterende Waaslander op te trekken. Na een uurtje wandelen pauzeren we een eerste keer in het schooltje Den Dam, welbekend dankzij Daniel (alias de zwakke schakel). Na de verfrissing en meteen na een plantsoentje met restaurants richting Zuidlede. Aanvankelijk een breed stoffig pad tussen waterloop en uitzicht over weidse akkers. Vervolgens over een kuitenbreker dicht tegen het  water, versiert met weelderige gele plomp. Terug bredere, beter begaanbare stroken dan. Ondanks wij de waterkant nauwelijks verlaten lijkt het hoge riet de zuurstof weg te zuigen. Nauwelijks vier kilometer verder kunnen we pauzeren bij de fruitboer en toch heeft dit stukje pijn gedaan. Gaan gezellig terrassen met vele bekenden. Lut & Luk (Brugge), Kathy en Hans (Deinze) en de locals Denise & Patrick, om er maar enkele te noemen. De koen ridders en jonkvrouwen van de 50 km vatten hun tweede extra lus aan, wij keren op onze stappen terug richting Den Dam.

Even langs appelen & peren, een keienpad loodst ons kronkelend door de weilanden. Kaarsrecht vervolgens door open terrein tot een steenweg. Deze volgen we even en duiken dan het kasseitje van Vossendam in. Wordt asfalt en dan terug onverhard bij de Olentgracht. Deze ‘droge haring’ gaan we kilometerslang volgen door het stille Vlaamse land.  Puur genot is dit voor ons. Bij Elbos en zijn hoeve krijgen we gezelschap van zij die de 23 km lopen. Ook de eerste dapperen van de 50 km vliegen ons voorbij. Terug bij de rustpost hebben we er toch al 18 kilometer opzitten. Chantal is intussen ook al van de partij, altijd een vroege vogel geweest. We blijven op bekend Eksaards terrein dankzij Daniel. Langs het voetbalterrein en rond een kroosrijke vijver. De Liniewegel stuurt ons door bosjes en langs akkers. Bij een kippenboer geurt het kwalijk en stoffig. De bosrand loodst ons naar de Kruiskapel waar nog andere activiteiten gepland zijn, waaronder een lokale fietstocht. Voor de verandering gaan we kasseitjes dokkeren, al is de rand van beton. Omwille van mijn nog immer zere teentjes kies ik voor dat laatste, in ganzenpas achter Linda aan. We bewonderen prachtig onderhouden kapelletjes van een bidweg en gaan een laatste keer rusten ‘bij de boer’.

Voorraad drank voor onderweg inslaan en weg zijn wij voor de laatste 7 km. Worden begeleid door een stormachtige wind die menig stapper het ergste doet vrezen. Een zandpaadje loodst ons naar de Moervaart. Dit wordt weer genieten ’pur sang’. De prachtige waterloop ligt ingebed in een weelde van frisgroen en slingert zich door een landschap van weilanden en akkers. Kajakkers peddelen zich een ongeluk, tegen de ruwe wind op. Gemotoriseerde watergasten genieten languit  op hun vaartuigen van het intussen zachte weer. Tot Daknambrug mogen we genieten van dit fraais en dan volgt een kasseitje tot de dorpskern, die we jammer genoeg niet aandoen. Straatje lopen dan maar tot we opnieuw het Spoorwegpad bereiken. Delen het tarmac door de Daknamse Meersen met heel wat fietsers. Een tweede en laatste keer door de villawijk, de finish is in zicht.

 Geen Duvel vandaag maar zijn even lekkere soortgenoot Omer. Katrien ‘beetje minder zotte mie’ wordt onze gezel net als Jacqueline & Luk. Bart komt aangestormd. De gehavende knie heeft merkwaardig genoeg stand gehouden. Katriens kopje staat op onweer maar zalvend zorgt ze meteen voor een ijskoeling van de gehavende ledemaat bij haar ventje. Liefde is … Vrolijk stappen wij terug naar het station. Wat hebben wij van deze tocht genoten ! Echt ons parkoers in de streek, gezelligheid bij de vele wandelmaatjes en in feite lekker warm wandelweer. Morgen nog een dag pijltjes uit het bos verwijderen en we hebben onze kilometertjes weer in de kuiten.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/05072015Lokeren

 

 

  

21:17 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -l

31-03-15

29.03.2015 De Stroboeren te Linkeroever

Hoe bar en boos de weersvoorspelling ook uitvalt, Linda laat zich niet vermurwen. We nemen de eerste bus naar ’t Stad, zomertijd of geen zomertijd. Drie premetro haltes verder staan we ‘oep de parking’ zoals de Antwerpenaars Linkeroever oneerbiedig noemen. Tien minuutjes opwarming langs onder meer paasbloemen netjes op tijd in bloei, zaal Ter Schelde ligt er wat ons betreft een beetje te verlaten bij. Groet aan wandelmaatje uit Polderstad en weg zijn wij, de 30 km aansnijdend. Een paar straten slechts loodsen ons naar een lieflijk kasseitje bij de toegang tot het Sint-Annabos. De eerste miezerige druppeltjes vallen al uit het loodgrijze zwerk en het is nog maar 08:00. Lopen moederziel alleen over laantjes met berk, platanen en populieren. Mogen even de dijk op om de ‘lichtjes van de Schelde’ te bewonderen in de nog duistere ochtend. Betreft eigenlijk grote petrochemische bedrijven aan de overkant van de stroom. Een extra breed zandpad leidt ons terug van het water weg richting flatgebouwen en de steenweg naar het Waasland. Even verder wacht de eerste rustpost bij korfbalclub Sikopi. Ook hier is het wel erg stil. Waar zijn al die wandelaars toch ? Zo bang voor de aangekondigde stortvlagen in de namiddag ?

We wandelen verder langs de rand van een immense grasvlakte die vooral dienst doet als hondenweide al geven de viervoeters en hun baasjes ook forfait vandaag. Duiken een wilde bosstrook in parallel met de Decosterlaan. Mogen vrij snel zand baggeren evenwijdig met een langgerekte plas. Gaan toeren door het half aangelegde, half wild gelaten park Middenvijver. Grassen zien nog winters wit. We toeven hier graag kuierend langs de vele plassen. Komen zo bij de Blancefloerlaan uit die ons over de expresweg richting Zwijndrecht loodst. Maar eerst nog een extra stukje natuur door ’t Rot alvorens het Vredespad op te zoeken langs jong bos en zelfs een fruitgaard. De regenval wordt intenser naarmate we Zwijndrecht en zijn tram terminus naderen. Geen pauze in De Trechter dit jaar maar wel in de iets verderop gelegen cafetaria van sporthal ’t Fortje. Hebben er 14 km opzitten, zijn dus vrijwel halfweg onze inspanning van de dag.

Hemels nat blijft ons bij tussenpozen begeleiden terwijl we voorbij station Zwijndrecht stappen, door wat wijkjes en langs achterafjes tot een spoorburg en de bedrijven van de Baarbeek. Toch weer anders dan anders deze strook parkoers. Onder de snelweg door nu recht naar het Burchts Weel. Omwille van de regen houden we het dit jaar bij een kleine omloop rond het overstromingsgebied voorzien van een prachtige kolonie exotische ganzen. Pauzeren doen we zoals elk jaar in de hondenclub. Komen er Charles tegen die zijn Linda heeft toevertrouwd aan de goede zorgen van Dirk. Geen 50 km voor hem bij dit natte weer.

Samen stappen we over de zanderige vlakte langs het asielcentrum naar de Kennedytunnel. Aan de overkant wacht het prachtige Galgenweel met machtig uitzicht over Sint-Anneke. Enkele wandelaars haken af, kiezen voor de kortste weg naar de finish, gewoon rechtdoor de steenweg volgend. Wij drieën zijn '‘die hards’ en lopen langs één zijde van de zeilvijver richting Blancefloerlaan. De parkoersmeester gunt ons nog een mooi stukje Middenvijver alvorens ons naar de rustpost Sint-Anna te loodsen. Deze 5,5 km liepen we geplaagd door een stevige, niet aflatende regenvlaag. Hadden we tot nog toe bijna geen wandelaars ontmoet, hier zit de zaal wel afgeladen vol. Dus toch nog een succesje voor de Stroboeren, denken wij dan.

Charles en zelfs de Jakke kiezen voor de kortste weg naar de eindmeet, wij weten van geen opgeven. Met z’n allen lopen we langs de magistrale stroom, genietend van het prachtige uitzicht over OLV en Boerentoren, Vleeshuis en MAS. Een fel geel geschilderde boot trekt onze aandacht. Ze blijkt Borussia Dortmund te noemen, in geel en zwart dus. De laatste 4 km lopen we weer vrijwel alleen. Voorbij de jachthaven tot de windmolen van Sint-Anneke. Dan over de plaasj, best aangenaam want het regent intussen niet meer. Zwerven een tweede keer door een strook van het Sint-Annabos, onder meer over een lieflijk kasseitje. Nog een parkje met verlaten speeltuin, een paar straten, Nog voor 15:00 bereiken we de finish en … den Duvel. Het stormt als we terug lopen naar de voetgangerstunnel, veel wind maar gelukkig geen water. Bij Sint-Jansvliet wacht bus 295 die recht naar Hemiksem rijdt. Onderweg passeren we het Kiel en pikken een paar supporters van jaren op die al stevig de titel in vierde klas gevierd hebben. Meer dan 1200 wandelaars kregen de Stroboeren vandaag op bezoek en dit ondanks het ‘pokken’ weer. Meer dan verdient overigens want dit is een knappe tocht.

Het Paasweekend belooft extra druk te worden met parkoerstaken in Terlanen en Rode, als gast aan de wandel in Hoboken en Bornem. Tot dan …

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/29032015Linkeroever

      

 

20:51 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

19-02-15

14.02.2015 Horizon Donk te Linkhout

Vandaag pikken we nog eens een klassieker mee, de jaarlijkse opener van de Hartenvijftig te Linkhout. Kunnen we de rechtstreekse treinrit van Antwerpen tot Schulen uittesten en wij vinden het een succes. Ongeveer anderhalf uur comfortabel sporen over Mechelen en Leuven en we zijn er. De startlocatie ligt een kleine vijf kilometer terug richting Diest, bij de kerk van Linkhout. Wij geven een heel eigen invulling aan het te volgen pad. Genieten vanaf het Pakhuis van de rust langs uitlopers van het Schulens meer. Spotten zelfs een witte reiger. In de startzaal kunnen we meteen Hennie een stevige knuffel geven. Uiteraard komen we er veel bekenden tegen en duurt het wel even voor we op pad zijn. Zullen dan ook de parkoersafstand beperken tot zo’n 25 km.

Voorbij de Sint-Trudokerk zoeken we aan de overkant van de steenweg meteen het Schulensmeer op. Een eiland midden de plas gonst van de activiteit, ganzen maken er luid misbaar. Lopen weg van het water richting Kerkevenne. Nogal wat beton in een weidse boog rondom de startlocatie en dan zoeken we de spoorbaan op. Zachte regen begeleid ons naar de Goerenstraat, door het groen tot een drukke baan. Onderdoor en dan eindelijk wat onverhard langs onder meer een military parkoers. Snappen plots waarom Diane zich in het parkoers verslikte en na anderhalf uur terug aan de start stond. Op een T wijst de eerst zichtbare pijl rechtdoor. Eigenlijk moeten we naar rechts de rust van Merlaer opzoekend. Ik heb terreinkennis en laat mij niet verrassen. Wijs de organisatie wel op het probleem. Later zal blijken dat zij dit vakkundig hebben gecorrigeerd.

Nemen de tijd voor een babbel met onder meer Jefke en Leuvense Jeanine en gaan weer op pad. Stappen de steenweg of tot voorbij de Sint-Annakapel en duiken dan een graspad in de vallei van de Zwarte Beek volgend. Gewoon ‘immer gerade aus’ tussen de weilanden door, genietend van een intussen zonnig vergezicht, met heuvels aan weerskanten. De Bergstraat is niet veel meer dan een glooiing in het landschap. Ze brengt ons bij de tweede rustpost, deze van de Broeders in Lummen. De dames en heren van de 50 km vallen er één voor één binnen. Midden deze groep stappen ook wij dwars door de scholengemeenschap en zijn hoeve met runderen & schapen. Een korte klim zet ons af hoog boven de A2. Even lopen we parallel, genietend van een fenomenaal uitzicht en dan duiken we opnieuw de vallei in. Laren wordt terug Mellaer, de parkoersbouwer maakt optimaal gebruik van de glooiende akkers. Haast ongemerkt bereiken we het domein van de duizend jarige eik en zijn zoon die op 400 jaar wordt geschat. Het oudje was ons even ontgaan. Omdat hij naar het rusthuis verkast is zegt Bart grappend. Mogen heerlijk door sparrenbossen gaan hossen, wat later afgewisseld met berk en den. Het parkoers wordt steeds leuker. We pauzeren een laatste keer in Mellaer, waar Hennie opnieuw haar opwachting maakt.

Hebben nog een klein uurtje wandelen voor de boeg. Een tarmacje loodst ons over de Goerebeek en dan komen de zanderige bossen terug aan bod tot de spoorbaan. Even volgen, de ijzeren weg, en dan onderdoor richting nieuw aangelegd voetbalcomplex. Wat hemels gedruppel begeleid ons tussen de statige burgerhuizen richting finish. Pintje drinken met Zottemie & Bart, gezellig kletsen met de vele andere wandelmaatjes ook. Het is tijd voor de bus richting Diest. Xavier laat zich prinselijk vervoeren tot station Schulen. In Diest zijn de eerstvolgende treinen in beide richtingen afgeschaft wegens een verkeersongeval. Men belooft ons binnen het halfuur een oplossing. Hebben de tijd voor een Duvelke in een gezellige bruine kroeg. Terug naar het station voor nog meer ontij. De volgende trein komt pas binnen onbepaalde tijd. Wij gaan op zoek naar een bus. Binnen de 10 minuten reizen we gratis richting Aarschot. Overmacht zegt de vriendelijke jonge chauffeuse. Blijkbaar kwam geen andere reiziger op het idee, wij zijn alleen met z’n tweetjes. Het zit ons echt wel mee. In Aarschot hebben we binnen de 6 minuten een boemeltrein naar Antwerpen. Een uurtje later stapt ook Xavier van deze trein in Berchem. Hij kreeg een lift van Schulen naar Heist-op-den-Berg. Dat hebben wij weer eens goed gefikst, vinden we van onszelf !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/14022015Linkhout

20:52 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

05-02-15

03.02.2015 wsc Langdorp

Ik neem de trein tot Aarschot zoals Jefke mij geleerd heeft. Stap richting begijnhof en monumentale kerk. Rechtsom langs de Demer dan, stroomopwaarts. Meteen een heerlijke opwarmer van net geen 4 km en ik ben niet de enige wandelaar met dat idee. Heerlijk wandelen over het graspad langs weilanden en bosjes tot het lieflijke kerkje van Langdorp met zijn zandstenen toren tevoorschijn komt.

Druk in het startzaaltje natuurlijk met vele bekenden die ik vandaag omdoop tot Bart & Co., hij was nu eenmaal de eerste die ik zag. Zoals wel meer het geval is tegenwoordig valt de lange afstand uiteen in een korte en een lange lus. Klim meteen aan de Grote Muer omhoog en kruis daarbij Peter Snipper en Hobohem Linda. Vanop de Bosberg een eerste magistraal uitzicht over de hier brede Demervallei. De rivier krijgen we voorlopig niet te zien en nochtans dalen we terug af naar zijn niveau. De wandelpaden zijn goed begaanbaar zelfs waar weilanden herschapen zijn in gigantische vijvers. Immer gerade aus tot dansclub Lado en de Wildenbergweg. Het parkoers wordt een beetje pittiger. Wat huisjes kijken ook en achterafjes met wit bepoederde planten. We bereiken de spoorbaan en mogen dan stevig klimmen, de Bosberg op. We dansen een paar keer op en neer soms over blubberpaden. Toch niet evident voor mensen die slechts 8 km lopen. Bij het uitkomen van de heuvel verslik ik mij bijna in een ‘heen’ pijl zonder extra markering. Mede-wandelaars houden mij op het rechte pad. Tijd voor pistolet en koffie.

Een groet aan JPD en ik maak een ommetje door akkers om tot aan de Demer te geraken. Mogen met z’n allen schaatsen tot achter het kerkje en dan de brug over. Achter Schoonhoven noemen de rustige landelijke paden. De parkoersmeester laat ons watertanden, loopt aanvankelijk onderaf de Wijnberg. Ik laat er Linda & Dirk achter en mag dan toch pittig klimmen. Sta plots hoog boven de bewoning van Rillaar. Konijntjesberg noemt deze flank, meteen ook de naam van de tocht. Duik voorzichtig naar beneden en vervolg mijn weg langs Roth richting rustpost.

Een babbel met de Jakke en weg ben ik weer. Toch een beetje bevreesd voor de lange etappe van 9,5 km, de linkerknie durft te protesteren tijdens zulke lange stukken. Langs de kerk en vervolgens dwars door het dorp de weilanden … en de volgende helling tegemoet ! Driebunder blijkt het gebied hier te noemen. We lopen een licht golvend ommetje door het achterland genietend van bosrijke vergezichten. Linda & Dirk samen op één foto, een uniek gegeven. Bij Kapelhof dwarsen we opnieuw de Rillaarse bewoning. De Kerkvoetweg gunt ons terug groen langs een gracht. De volgende heuvel dient zich aan, woonzone Rommelaar. De Hompelstraet is een vettig pad richting Demer. Ik ben nu weer alleen en geniet van de oorverdovende stilte. Heerlijk wandelen is dit, ben nochtans steeds beducht voor een uitschuiver. Klimmen maar weer, terug naar Rommelaar en over een modderig pad tot boven op de heuvel. Schitterende vergezichten aan beide zijden, ik blijk weer op de Konijntjesberg te staan. Afdalen naar de laatste rustpost en de klok aandachtig bekijken. Heb net de tijd voor een Duvelke en de 7 km tot de trein.

Achterom de dorpskern voert de Molenstraat ons terug hoog in de heuvels. Het volgende voetwegje is herschapen in een klein beekje, de vele wandelaars van de dag maken het de laatkomers niet makkelijker. Aan de overkant van de drukke steenweg herken ik de voetwegen. Ze voeren ons naar Meyerveld en zijn tarmacje langs een overvolle beek. Een laatste keer het bos in, de Mottebemde, met zijn net begaanbare paden. Afsluiten doen we met de Demeroever tot de kerk. De klok kleppert net 16:00, ik heb een klein halfuurtje voor een ruime kilometer. Mag weer de Grote Muer op en zak aan de overkant van de heuvel tot het station. Bewondering alom bij wandelaars uit Ingelmunster en Oudenaarde. Deze wandeldag was weer een voltreffer. Drie treinen neem ik over Leuven en Puurs tot Hemiksem. Ik haspel het traject af zonder vertragingen. Soms haalt de NMBS dus toch niveau ! 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/03022015Langdorp

 

 

 

  

20:59 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -l

20-09-14

16.09.2014 Pompoenstappers Lichtaart

Maandag ontploft een bom op het werk. Een wijziging in SAP stuurt onze order verwerking volledig de mist in. Maar ik heb Linda voor dinsdag ‘quality time’ beloofd, laat mij deze keer niet verwurmen, neem een snipperdagje. De start is ronduit desastreus. Trein 10 minuten te laat in Hemiksem, weg verbinding naar Herentals in Berchem. Halfuur later nog een trein, helaas ook al afgeschaft wegens defecte locomotief. Bruggeling Xavier zit mee op de Turnhouter. Hij laat zich afhalen in Tielen, onze meerkost bedraagt € 4,40, dank U NMBS. Voorzitter Jules is de Kempense goedheid zelve, brengt ons naar de startzaal in Lichtaart. Kunnen lekker een dertiger lopen verdeelt over 10 en 20 km.

De Pastoor Dergentlaan voert ons meteen het dorp uit en de bossen in. Koningsbos, Duivelskuil, Viertjens, wij lopen te genieten van zand en bronsgroen eikenhout. Bij Boshof en zijn geurend koolzaad in bloei verlaten we grappig genoeg het bos en kiezen voor de weidse open ruimte. De kaarsrechte, zanderige Papendijk ligt er goed begaanbaar bij. Ik heb zin in tempo, ‘brace’ Linda volgt gezwind. Bij Stompenberg wat geurende kippenstallen, we rondden vervolgens de Weyenberg langs een wijk in aanbouw. Bij de Sint-Rochusstraat weten we de pauze vlakbij. Waren 1:50 onderweg voor 10 goed bemeten kilometer wandelgenot.

Na het soepje een korte babbel met Jo & Marie-Louise en we kunnen weer op pad langs Kattenhagen. Lekker in de bossen hossen opnieuw. Aanvankelijk zand & spar, later over een kronkelend fietspad waar wij vandaag als wandelaar de Goden zijn. Even een pittiger, onverhard strookje en we lopen het bos uit bij de gehuchten Hoebenschot en Achterlee. Verderop kunnen we pauzeren in De Serre, bij een groenteboer.  Goed bezette post maar toch niet echt druk.

Gaan weer op pad langs Eindeke, in Achterlee. Jef van Balen wordt onze gezel op weg naar de Zwarte Vijver. Gezellig keuvelend over de actualiteit stappen we langs de Diestweg en randen van maïs naar de spoorbaan richting Turnhout. Ten Horst, Cawinkel, ze glijden aan ons voorbij tot de tweede pauze in De Serre. Jef laat ons voorgaan, ‘Mieke Pap’ achterna. We duiken opnieuw de stille sparrenbossen in, voorbij het Hofke van Bayot en zijn verhaal. De Pompoenen houden het venijn voor de staart en sturen ons naar de Witte Bergen, pittig in de omgeving van de Floréal. Dan voert een fietspad ons naar de watertoren. Villaatjes kijken tot de finish en de onvermijdelijke Duvel. Linda uit Nijlen is zowaar present, ter voorbereiding van manslief pensioen ? Ook Jerome daagt nog eens op, alweer heel lang geleden. Wij nemen afscheid van gastheer Jules en de kompanen voor een bus … die 10 minuten te laat is ! Redden het deze keer wel tot de geplande treinritten. Hebben genoten van onze ‘quality day’. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/160920...

 

20:48 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

30-08-14

24.08.2014 Kleitrappers te Lier

Na de aanrijding van gisteren wou ik Linda laten uitslapen. Tot mijn verrassing ben ik de ‘lui wannes’ en roept ze mij uit bed. Haar linker voorarm ziet er niet uit maar toch wil ze gaan wandelen in Lier. Met de trein zijn we er zo en de eerste pijlen hangen al aan het station. Minder verzorgd dan toen Jean-Marie dat deed, maar langs de Antwerpsestraat bereiken we algauw de rustpost in het VTI. De Kleitrappers, ik heb het niet met hun woekerprijzen, maar het was vandaag de beste oplossing om de neus even buiten te steken.

Ons parkoers begint met een etappe van 11,7 km. We kuieren over de Lierse Rommelmarkt. Blijven babbelen met ‘windhonden’ François en zijn dame, met Rudy (Hove) ook. Gaan dan de Lierse wallen op richting vijver van Netevissers en de gelijknamige rivier. Moeten samen met de spoorbanen naar de overkant en duiken dan onderaf weg naar de Kromme Ham. Opnieuw maken terroristen onze wandelwegen onveilig, we zijn extra op onze hoede. Weg van het tarmac vervolgen we ons parkoers door het nog jonge bos in Kesselse richting, langs stroken Grote Route markeringen. Duiken de Steenbeemden in met prachtige plassen in wording. Beetje vettig terrein toch, door Linda behoedzaam bewandeld. Leuk ook dat Viking er terug op pad is met zijn maatje van jaren geleden. Na het keerpunt gaan we nog eens de kronkelende Netedijk op, rustig tarmacje deze keer. Trappeke af en langs een gracht terug naar de Kromme Ham waar we clubmaat Jakke en zijn Madame tegen komen. Even verder ‘pakt Rudy er vijf’ op een bankje. Terug de Nete spoorbrug over en dan voorlangs bij Oud Lier en Abdij Hof van Nazareth. Een dreef met rode beuk loodst ons naar werkmanshuisjes en dan koersen we verder langs de Nete het stadscentrum en onze rustpost bij het Kluizeplein tegemoet.

Grootspui en Mosdijk loodsen ons na de pauze terug naar de rommelmarkt. Het prachtige Lierse stadscentrum komt nu aan bod met de Grote Markt, de Zimmertoren en het Begijnhof prominent aanwezig. Langs het stadspark lopen we terug naar de Nete. Over zijn dijken en voorbij de ijscoman gaat het naar de Polder van Lier. Benedendijks zoeken we onze laatste rustpost op, tevens de startplaats van deze tocht. Hebben een gezellige babbel met Marie-Louise & Jo die net terug zijn van de IJzervierdaagse. Enkele spetters hemelvocht kunnen de pret niet bederven. De terugweg naar het VTI zal vast wel rustig zijn. Linda weert zich intussen dapper, de gekneusde voorarm in het andere vuistje gesteund. Ik heb toch wel bewondering voor hetgeen ze weer eens neerzet. We duiken bij lichte regen opnieuw de polder in. Na wat weilanden en een prachtige bomen collectie volgt een vierkant door een jong bos. Onzorgvuldig bepijld dit, zou Jean-Marie vast beter doen. We slaan er ons door, bewandelen vervolgens graspaden langs een diep gracht en tussen vijvers door. Dan de Netedijk op richting stadscentrum en kruiselings met de ‘retour’ wandelaars. Een strookje Finse piste en we mogen genieten van de duistere wallen en hun brede wandelweg.

Hebben in het haast verlaten VTI ruim de tijd voor een Duvelke en doen dat nog eens over in een bruine kroeg bij het station. Zijn vroeg thuis, Linda kan snel gaan rusten. De inspanning van de dag is meer dan genoeg geweest voor het gekneusde pootje. Gelukkig blijft de zwelling beperkt en zal een rustige week denkelijk soelaas brengen. We houden U verder op de hoogte …

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/240820...

 

20:24 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -l

05-07-14

28.06.2014 Ibis te Liezele

Het kappersbezoek beperkt ook vandaag onze actieradius. Parkeren doen we in een straat voorbij een verbodsteken. Schoonheidsfoutje van Ibis dat op onze vraag meteen wordt gecorrigeerd. Klasse hoor ! In de nog koele, vochtige en erg ruime tent bij ’t Onzent weet Francois (Aartselaar) ons te vertellen dat het parkoers bestaat uit 3 lussen. Hoort zo te zijn voor een benefiet wandeltocht.

Wij beslissen met het grotere werk van net geen 8 km van wal te steken. Duiken bij het Schemelberthof al meteen de grintpaden en akkers in. Maïs, stilaan geel rijpend graan en uiteraard groenten van de streek vormen het decor. Bij Dewolf steken we de steenweg naar Dendermonde over. Het loopt niet vlotjes, er is erg weinig zuurstof in de lucht, iets waar ik uiteraard nogal hinder van ondervind met mijn smallere ‘pijpjes’. We gaan tarmacjes lopen en fietspaden richting Breendonk. Dappere helpers brengen in een weide alles in gereedheid voor de zondagse jumping. Er volgt een tweede strook door de weidse akkers alvorens bij Hoogheide opnieuw straten aan te snijden. De lus blijft variëren tussen verhard en bebouwing enerzijds, grintpaden en groentevelden anderzijds. Vanaf de Steentjesstraat is het een boogscheut tot de tent en onze eerste pauze. Linda mist haar wekelijks soepje, als er maar koffie is ben ik al ruim tevreden.

De tweede etappe van ruim 6 km stuurt ons aanvankelijk naar Walsingen en zijn quasi permanente chalet bewoning. Groenteboeren planten machinaal winterprei. Een nattig, beetje duister achterafje loodst ons naar het tarmacje van Manege Hippos. Paarden steken nieuwsgierig de koppen naar buiten uit hun dug-out. Blijken volgens de waarschuwing zelfs aan geparkeerde auto’s te knabbelen. PK dus. Nog meer groentevelden loodsen ons naar de rand van wijk Fabiolapark in Kalfort. We keren haar meteen de rug toe. Gaan een heel mooi stukje groen lopen dat ons afzet bij de vijver van het Fort Liezele. Loze vissertjes doen er hun ding, grote gezinnen ganzen dobberen op het stille water. De lange omzwerving rond de plas zet ons af bij Hof Ten Broeck. Dan gaat het dwars door het centrum van Liezele terug naar de tent. We doen er een terrasje met een Duvelke in het gezelschap van de Gondeliers uit het Hollandse Giessendam. Ambiance verzekert als één van hun leden luidkeels verkondigd dat hij niet ‘oud’ is alleen maar ‘belegen’. Belgische gasten geloven hun oren niet, moeten even ‘schakelen’ en dan uiteraard lachen.

Vrolijk beginnen we aan de laatste etappe, over de Molenbeek naar het Liezelse centrum. De Calsterveldweg stuurt ons terug de akkers in. We kunnen ettelijke kilometers genieten van groen en onverhard langs ondermeer de Margrietstraat en zijn aanpalend maïs. Lopen randje Lippelo en een uitschieter van Lippelobos. Vervolgen onze weg aan de overkant van de steenweg langs rustige tarmacjes rondom Hof Ter Bollen en zijn enorme kasteelmuur. Dit is toch wel de mooiste etappe. Bij de Steentjesstraat pikken we terug het gezamenlijke parkoers op. Pauzeren wederom bij ’t Onzent. Het is nog te vroeg om huiswaarts te keren en dus lopen we de laatste lus een tweede keer. Zijn net op tijd terug om de Gondeliers uit te wuiven. Net als we vertrekken valt de eerste malse bui, we waren de weergeesten te vlug af vandaag.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/280620...   

21:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

02-04-14

30.03.2014 De Stroboeren te Linkeroever

Zomeruur of niet, wij laten ons door bus en premetro reeds om 07:00 afzetten op Linkeroever. ‘de parking’ zeggen rasechte Antwerpenaren oneerbiedig en de Stroboeren zullen ook vandaag hun ongelijk bewijzen. De temperatuur scheelt met vorig jaar zo’n 20 °C, de dikke sneeuwvacht is vervangen door prachtig in bloei staande paasbloemen. Van een contrast gesproken. Ondanks het vroege uur heerst er een gezellige drukte in de ruime startzaal. Wij gaan vandaag nog eens uitrukken voor een marathon. Ik heb er zin in na een dagje binnen zitten tijdens de open deur dagen van de baas.

De langste afstanden zonderen zich al meteen na de koffie af van de anderen. We stappen voorbij de flats van de Charles Decosterlaan en andere brede wegen richting Van Eedeplein en zijn Sint-Annatunnel. Voor het eerst mogen we tijdens deze tocht 31 meter onder ’t Scheld door wandelen tot bij de rommelmarkt van Sint-Jansvliet. Kiezen er voor de nog stille Kloosterstraat en zijn antiek- en meubilair winkeltjes tot bij de Vlaamse Kaai. Uiteraard geen foorkramer te bespeuren en de restaurantjes zijn ook nog gesloten. Linea recta lopen we naar en voorbij de Waterpoort. Dokkeren langs de kasseitjes van de oude Schelde kaaien tot de andere, kleinere voetgangerstunnel. Trappekes af en door de witte pijp met het geronk van koning auto die door de Kennedytunnel raast als achtergrond. Jef ‘sneus’ uit Wilrijk komt met de fiets, is op weg naar de start. We nemen samen de lift tot de begane grond bij ’t Galgenweel. Blijkbaar lopen heel wat wandelaars hier fout wegens een 1x en 2x. Misschien wat dun bepijld maar voor ons wel duidelijk. Gewoon de steenweg af tot de eerste huizen van Sint-Anneke en dan door stille straatjes tot de eerste rustpost. We hebben een lekkere aanloop van zo’n zeven kilometer in de kuiten.

De tweede etappe loodst ons over de Blancefloerlaan en zijn weelderige paasbloemen. Langs wat volkstuintjes gaat het naar korfbalclub Sikopi, waar de kortere afstanden rust hebben. Samen gaan we de erg ruime hondenweide op richting Middenvijver. Patje en zijn Denise stappen met de clubmaatjes een kortere afstand vandaag. Hangen een verhaal op van de zware tocht in Treignes gisteren, met afpijling en kilometers die erg relatief waren. Het zal ons later bevestigd worden door Kathy & Hans. De Middenvijver dus, één van de meest recente parkcreaties van ’t Stad. Vorig jaar in de sneeuw, nu met een reeds broedend waterkieken. ’t Kan verkeren. Bij ‘de Frut’ (Gazet van Antwerpen) pikken we de brede steenweg op die ons aan de overkant van de expresweg afzet. Bij een fitness centrum gaan we met z’n allen ’t Rot in. Voor slechts een klein stukje dit jaar want de parkoersmeester stuurt ons over het Vredespad, langs pril bloeiende fruitgaarden, richting Zwijndrecht. Een prachtig ommetje langs kerselaars in witte bloei, we bereiken De Trechter en de tweede pauze na net 15 km wandelgenot.

Heel veel bekenden hier met zelfs een ruime delegatie uit Waalwijk en dat vinden wij super leuk. Na het soepje en de boterham vervolgen wij onze weg door een witte wijk en een steenweg langs nog meer zurig geurende fruitbloesems. We stappen over een landdijkje voorbij de terminus van tram 3. Weten dat deze etappe wat minder zal zijn. De Fortstraat slingert zich tussen spoorbanen door de polder, grondgebied Melsele. Opmerkelijk veel paardenbloemen zorgen voor een helgele achtergrond. Snelstapper Rudy raast ons voorbij. Wij volgen hem langs vele achterafjes door recent gebouwde wijken van Zwijndrecht, nieuw voor ons. Bij het station kunnen we een terrasje doen in café Borrelbabbel, uitnodiging waar alle wandelaars gretig op ingaan. We zijn net over halfweg.

Moeten nu langs burgerhuizen met allen platte daken tot bij het sportcomplex van Turk Sport. Kunnen vervolgens opnieuw genieten van een strookje natuur tot de spoorweg die Antwerpen met het westen verbindt. Trappekes op en trappekes af, we lopen traditiegetrouw naar de bedrijfsgebouwen van de Baarbeek. Twee tunnels veder wacht een waterzuiveringcentrale en het Burchts Weel. De langere afstanden maken er een lange omzwerving langs schorren en slikken, de getijden van de Schelde ter wille. Pauzeren doen we zoals altijd in de hondenclub. Het aangeboden Patrache biertje vindt er gretig aftrek. Wij wachten nog een beetje voor het sterke vocht, hebben nog 13 km voor de boeg.

Stappen opnieuw het Burchts Weel binnen, kuierend over een zandpaadje met opvallende duinplanten, messcherpe doornen incluis. Achter het hoekje wacht een verweerd betonbaantje langs het prachtige Galgenweel. Het uitzicht over de witte bebouwing van St-Anneke en de torens van de Koekenstad is er fenomenaal. Telkens weer is dit mateloos genieten ! We stappen terug tot de GVA en wandelen nog een stukje Middenvijver en hondenweide. Dolen nog wat door de straten aan de overkant van de Blancefloer en pauzeren een laatste keer onder de moderne kerktoren.

Linda mag dan wel moe zijn, ze zal de volle afstand uitlopen op karakter. Ik heb verrassend veel energie vandaag, van de rugpijn is niks meer te merken. Zoeken nu meteen de Scheldedijk en zijn kasseitjes op in de buurt van de Sint-Annatunnel. Kunnen nog eens genieten van het magistrale uitzicht over Boerentoren, OLV toren, MAS en andere. Zelf lopen we gewoon rechtdoor langs de jachthaven tot de windmolen. Linksom wacht het Sint-Annastrand. De terrasjes zijn er beter bezet dan de opgespoten zandbank. We laten het gewoel achter ons en lopen door tot clubhuis Sint-Anneke met uitzicht op de petrochemie aan de overkant van ’t water. Terugkeren doen we door een strookje Sint-Annabos tot een immense speeltuin ingepalmd door de gekleurde medemens en zijn barbecue stellen. Nog even en we bereiken de finish … waar we nog net de laatste Duvelkes kunnen inpikken. 3653 wandelaars, tja die hebben dorst bij zo’n prachtig lenteweertje.

Bij wijze van afscheid weet voorzitter Ludo ons te vertellen dat hij zo blij is dat we samen huiswaarts keren. Laat ons hopen dat hij zulks binnen een maand in Maria-ter-Heide ook kan zeggen …      

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/300320...

21:32 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

13-12-13

08.12.2013 wsc Langdorp

We gooien voor dit weekend onze eerder gemaakte reisplannen overboord. Linda houdt het liever dichter bij huis en ik probeer door wat meer te slapen van een belastende verkoudheid af te raken. Zaterdag is het ‘officiële’ wandelaanbod ons te beperkt, wij nemen de trein tot Brussel-Centraal. Wandelen vanaf Ste-Gudule door de grootstad. Achterlangs bij de Porte de Namur tot Place Flagey en het vroegere BRT gebouw. Vervolgens naar de Abbaye de la Cambre en de Louizalaan. Het Terkamerenbos zet ons af in Boondael en even verder Watermaal. We stoppen er steeds weer in hetzelfde cafeetje Place Keym. De ‘pottenpeis’ zijn zoals gewoonlijk present voor hun dagelijkse portie levensgrote Stella van ’t vat. Het laatste stukje stad voert ons vervolgens door de wijk Floréal met zijn huisjes in geelzwarte luiken. De renovatie van de intussen verloederde wijk geeft mij een warm gevoel. Hier liep ik van kindsbeen af al rond ! Het parkje van Bergoje brengt ons naar het Rood Klooster en Zoniën. We genieten er van de veel prachtige dreven en paden tussen statige beuken. Ontdekken eindelijk de enige juiste doorgang van Oudergem naar Jezus-Eik. Vandaag gaan we de andere kant op, langs de Koninklijke Schenking en verder tot Duisburg. Voorbij zijn watertoren wacht de open vlakte richting Huldenberg. Bij de prachtige kerk ligt taverne St-Rochus. Na ruim 28 km wandelplezier kunnen een paar Omer echt overheerlijk smaken. Terug naar de Koekenstad gaat het met bus en trein over Leuven. Hebben een prachtige wandeldag achter de rug.

Zondagochtend staan Rudy en Rik in Berchem station vertrekkenklaar richting Turnhout en Ravels. Wij wachten op Jefke ‘den biersteker’ en reizen samen naar Aarschot. Het is nog schemerduister als we voorbij het prachtig versierde Begijnhof rechtsaf de Demeroever opstappen. Linea recta, zo’n vier kilometer lang het water volgend tot in Langdorp, wij genieten er gezellig keuvelend van. Komen net op tijd om Annie & Willy te zien starten voor de lokale lus. Verwarring in het startlokaal. De aangekondigde deelafstanden en bijhorende tekst betreffen de tweede startplaats in ‘de’ Gijmel. Ik haal er voorzitter Fons bij die het euvel laat herstellen. Maakt ons verder niks uit, wij gaan toch voor ‘de volle pot’. Volgen de Demer even stroomafwaarts, turend naar grijze stalen vogels die afglijden naar onze Nationale Luchthaven. Lopen de akkers in Achter Schoonhoven. Fluiten een paar stappers terug die in hun haast een wegeltje achter een huis misten. Een tarmacje langs een gracht (hoog water) loodst ons naar de terugweg. Aanvankelijk natte bossen, doch goed begaanbare paden. Vervolgens de Demeroever tot het kerkje van Langdorp. Tijd voor een korte pauze na 6,5 km wandelplezier.

Na de koffie zoeken we opnieuw de Demerbeemden op. Een groepje lawaaierige ‘tgv’s’ onder leiding van Armando stormen ons voorbij. Hun stemmen sterven weg in de verte. Op eigen tempo zoeken we de Bosberg en zijn zanderige paadjes op. Clubmaat Roger wordt onze gezel op het duin dat naar de spoorbaan voert. Daar scheiden onze wegen. Wij volgen even ‘den ijzeren weg’. Het is intussen ‘kermis in d’helle’, gelijktijdig regen en zonneschijn. Aan de overkant van ’t spoor draaien de rood verpakte wieken van de Heimolen rustig hun rondjes. Ook wij maken een rondje, lopen door de prachtige Molenheide met z’n heideplukken en vennetjes. In het sparrengebied verderop pikken we opnieuw de kortere afstanden op. De slingerpaden door het donkere bos voeren ons naar de Gijmelse rustpost. We naderen stilaan de 20 gewandelde kilometer. Hoog tijd dus om de innerlijke mens te versterken.

Interessante lus weet Jefke ons te vertellen over wat komen gaat. Stille straatjes voeren ons naar het open groen van De Blakers. Een heerlijk winterzonnetje is nadrukkelijk van de partij. Op een koppeltje uit Overpelt na lopen wij alleen deze lus. Ze voert ons naar de natte, halfopen gebieden van Langdonken (Herselt). Natuurpunt zorgt voor gemaaide open ruimtes. Een nattere strook in het riet overbruggen we mits vlondertjes. Langs een grachtje lopen we terug richting menselijke aanwezigheid. De Loopgatstraat slingert zicht tussen weilanden en boerderijen met melkvee op stal. Volgen kort een drukkere steenweg en overwinnen vervolgens een beboste duin. De laatste pauze, weer in Gijmel, wenkt. Hebben nog een kleine 8 km voor de boeg.

Vrij snel zoeken we opnieuw De Blakers op, meer bebost deze keer. Gijmelhoek wordt algauw Gijmelberg en nog meer bebossing, holle wegen ook. Krijgen een prachtig uitzicht op Ourodenberg en Aarschot cadeau alvorens naar weer ander bebost gebied rond de spoorbaan te duiken. Bij station Langdorp steken we het spoor over voor nog meer omzwerving door bos met weelderig klimop. Klim op, tja dat moeten ook wij doen, ondermeer langs een akker. Het haantje van de Langdorpse kerktoren piept boven de kim uit. Er volgt nog een pittige afdaling, Linda’s sterkste kant niet. We bollen rustig uit … recht naar den Duvel en heel wat clubmaatjes IJsetrippers. Slaan vriendelijk maar gedecideerd hun gemotoriseerd aanbod af. Worden, wandelend langs de Demer in westelijke richting, beloond met een zonsondergang uit Sprookjesland. Eens te meer kan ons weekend niet meer stuk. Wat kan het leven toch zo wandelweg mooi zijn …      

 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/081220...

 

 

20:34 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -l

16-08-13

15.08.2013 Les Sympas de Landelies

Drie uur bedraagt onze reistijd ‘door to door’. Dit laatste is wel heel letterlijk te nemen. We stappen van de trein in Landelies recht de startzaal binnen,korter kan niet. Een prachtig zaaltje overigens en goed beklant. De parkoerstekening oogt al even fraai, wij verwachten dan ook veel van deze tocht aan de boorden van de Samber. Stappen langs het stemmige Romaanse kerkje St-Martin naar een sluis over het water. Volgen de Samber even stroomopwaarts tot het bordje Col de Landelies. Er volgt inderdaad een pittig, technisch klimmetje. Is Linda’s sterkste kant niet, we nemen er onze tijd voor. Gaan vervolgens op een richel lopen, halve hoogte in het bos. Prachtig natuurlijk maar we zijn wel voorzichtig niet de afgrond in te duiken. De lange zachte klim ruilen we in voor een dalend, breder pad langs een klaterend beekje. Het blijft steeds opletten waar je de voetjes neerzet vanwege de vele losse stenen. We raken in het dal even aan het parkoers van de 6 km en mogen dan weer klimmen. Een bekende Gentenaar wordt er onze gezel. Even wat hemels gedruppel. Het deert ons niet, lopen nog steeds in het bos. Verlaten het groen en lopen door een stille wijk richting eerste rustpost. Een ziekenwagen voert er een onfortuinlijke man af die een pijnlijke val maakte. Stellen ons intussen vragen bij de opmeting van het parkoers. Deden 1:20 over 5,5 km ! Maar het deert niet, was heerlijk wandelen.

Stappen opnieuw het bos in met zijn weelderige ondergroei van varens en bramen. Zijn plots moederziel alleen. De afdaling voert ons weer langs en over een beekje, weidse akkers tegemoet. De oogst is er rijp en binnen, het stro geurt zomers warm, heerlijk ! Na een ruim bemeten 3,5 km kunnen we pauzeren bij café Leblon. We lopen door, de volgende etappe is ook slechts 4,2 km lang. Draaien rond die schitterende ruïne van de Abbaye d’Aulne en gaan dan klimmen. Stevige kost dit en het drukkende klimaat doet mij op mijn adem trappen. Vanaf de top voert een steenwegje ons in dalende lijn terug naar de vallei. Voor ons doemt een immense groen wal op, een kilometerslange  beboste heuvel. Wij moeten eerst nog hoog boven de spoorweg door. Volgen hem dan tot het perronnetje van Hourpes. Waarom hier treinen stoppen is ons een raadsel, er valt geen huis te bekennen. Over stille tarmacjes door het groen vervolgen wij onze weg naar het gehuchtje, langs zijn oude watertoren en fraai kasteel. Helpers van de rustpost weten te melden dat de lussen van 25 & 30 km omstreeks 14:00 worden afgesloten wegens ‘la chasse au lièvre’. Hazen schieten midden augustus, hier gelden duidelijk andere regels dan in Vlaanderen.

Wij hebben ruim de tijd, gaan omstreeks 12:30 op pad richting Bois de Waibes. Ik weet wat komen gaat, een potige klim. Ons ‘pad’ oogt als een uitgedroogde rivierbedding bezaaid met losse stenen en houtafval. We zwoegen ons naar boven ‘in het zweet ons aanschijns’. Maar dan wordt het traject vlak. Lange rechte paden loodsen ons door het bos. Met zes wandelaars lopen we op de 30 km, allemaal Vlamingen. Mogen even het bos uit om te genieten van een prachtig vergezicht bezaaid met oude mijnterrils, nu groene puisten in het landschap. Het volgende pad zet ons af bij de Château Belle Chasse, verscholen achter oude mastodonten van bomen. Bospad wordt bosrand, we kuieren over een weids plateau. Dan wordt de afdaling ingezet over het tarmacje van de Rue des Bonniers, er lijkt geen einde aan te komen. We pauzeren een laatste keer in Hourpes. Wandelaars komen er uit Vlaams-Brabant, Gent en het Ieperse.

Hebben nog een uurtje stappen voor de boeg. Bedwingen een tweede keer de rivierbedding en stappen dan over vlakke paden door het bos hoog boven de vallei. Bij een vijver vol gele bloemetjes houden een groepje vrienden ‘déjeuner dans l’herbe’. Paarden en koetsen staan even verder gestald. Onze parkoersmeester is uit het goede hout gesneden. Hij verlaat het bos en gunt ons een heerlijk uitzicht over het landschap van akkers, terrils, en even verderop Charleroi. Schitterend uitzicht dit! Er volgt een steile afzink naar het dorp tot bij het station. We zijn net te laat voor de trein van 16:00, hebben een wachttijd  van twee uur. Hebben geen van beiden zin in een extra lusje. Genieten dan maar van een paar donkerbruine ADA, die naar Stout smaakt. Improviseren een terrasje en hebben een gezellige babbel met medewerkers terwijl een jonge moeder haar kleine spruit de borst geeft. Vallen daar nog twee IJsetrippers binnen. Kletsen ons samen door de tijd tot de trein die netjes op tijd aankomt. Een beetje moe maar voldaan reizen we naar huis terug. Deze eersteling bij Les Sympas krijgt gegarandeerd volgend jaar een vervolg. Hebben een heerlijke tocht gelopen en die aangekondigde 27 km … dat waren er vast wel 30 zoals in de kalender stond !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/150820...

22:02 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: henegouwen, -l

27-03-13

24.03.2013 De Stroboeren te Linkeroever

Als ik om 06:00 opsta ligt Hemiksem er maagdelijk wit bij. We zijn intussen 24 Maart nota bene en het lijkt wel Kerstmis ! We waden ons als eersten een weg door de centimeters hoge sneeuw richting bushalte. Om 06:36 gaat de eerste 290. De chauffeur is plichtsbewust en heel voorzichtig. Mede door een ruime omleiding in Hobken door wegenwerken doen we er een uur over tot de Rooseveltplaats. Het dubbele van normaal dus. Een kort metroritje zet ons af op het Vaneedenplein, Linkeroever. We zijn er de enige wandelaars al is het dan reeds rond de klok van achten. Het is bitter koud, de noordenwind geselt de verkleumde stappers, stuifsneeuw vliegt ons rond het goed ingepakte lijf. Gekken, dat zijn we !

In startzaal Ter Schelde is het uiteraard stilletjes. Toch komen we er clubmaatje Luc en Waaslanders Willy & Mary tegen. Zij vertellen over heel wat ongevallen onderweg en geen sneeuwruimer te bekennen. De gemeenten besparen ook op veiligheid, zo blijkt ! Met z’n allen laten we het plan varen vandaag een marathon te wandelen, zullen het denkelijk bij 30 km houden. Tempo maken zal vast niet meevallen zo putteke winter. We stappen aanvankelijk tussen de woonkazernes van Linkeroever door, in de buurt van de Charles Decosterlaan. Het heeft iet speciaals, de Sint-Annatochten in de sneeuw. Vorig jaar haalden we vrijwel de 20 °C, dronken met Herman een pintje op een terras ! Laten de bewoonde wereld achter ons en duiken een ruime, dik besneeuwde vlakte in en vervolgens de leuke paadjes van Park Middenvijver. Heerlijk genieten vinden wij het wel in deze winterse natuur. Na een ruime omzwerving stuurt een brug ons over de Expresweg waar men zowaar asfalt aan het gieten is ! Het wordt echt een dag van verrassingen en contrasten !  We stappen er Herman, de ultieme Stroboer, voorbij. Duiken even verder bij een fitnesscentrum even ’t Rot in en vervolgen onze weg langs het Vredespad. Ook Hobohem Linda is hier kind aan huis, wandelt er met ‘haar’ Euraudaxen ook langs. Langs wat donkere fruitbomen en een kerkhofmuur gaat het richting Zwijndrechts centrum en de onvermijdelijke ‘tram draa’. Pauzeren doen we een eerste keer in de kelder, zijnde Den Trechter, na een kleine 8 km.

Komen er vele bekenden tegen waaronder ultraloper Patje Kloek die bij elkeen z’n grappig woordeke placeert. We moeten verder, door een woonwijk met witte huizen en vervolgens rond de terminus van tram 3 stappend. Stilaan komt de polder in zicht met op de achtergrond de Antwerpse havenbedrijven. De Stenen Kruisstraat leidt ons langs een dik besneeuwde gracht naar de open ruimte en de gezelligheid van cafeetje De Smoutpot. We houden er graag even halt voor een soepje en een koffie. Anderen vinden Duvel en aanverwanten als opwarmer zeker even goed. Lopen vervolgens nog wat verder van ’t Stad weg over de ijskoude, winderige Defensiedijk en langs de Half Maan. Polderen zullen we, langs de Expresweg en door De Smoutpot naar Bembdt. Linda kruipt achter me, beschutting zoekend voor de wind. Een oudere wandelaar volgt haar voorbeeld. Ik hou van ruw en ruig, zet er stevig de beuk in vechtend tegen kassei en noordenwind. Ultra Patje heeft er intussen een extra lusje opzitten en loopt foeterend met ons mee. Zijn toch wat blij terug tussen wat boompjes te kunnen stappen en Den Trechter nabij te weten.

We hebben er ruim 18 km opzitten. De klok leert ons dat er misschien nog een extraatje inzit al twijfelt Linda, de knoken willen niet echt mee. We stellen de beslissing uit. Stappen door Houtmere en voorbij Turk Sport netjes met de 30 km mee. Moeten wat Burchtse straatjes lopen rondom een stille spoorbaan. Na de bedrijvenzone van Baarbeek wacht het Burchtseweel. Prachtig toch hoe dit domein is omgevormd tot overstromingsgebied met slikken en schorren. Watervogels doen er duidelijk hun voordeel mee. Ook hier lopen wij de korte lus vandaag, zetten koers naar de voorlaatste rust in de Burchtse Hondenclub. Nog nooit zaten we hier binnen in de gelagzaal, alle voorgaande jaren konden we er een terrasje doen. Vandaag niet dus.

Het blijft ‘bar en boos’ als we door het dorre riet over de vlakte richting brug over de Kennedytunnel wandelen. Aan zijn overkant wacht het Galgenweel en het prachtige uitzicht over St-Anna. Geen bootjes op het water vandaag, alleen maar door de wind bespeelde golfslag. Een fietspad loodst ons naar de Blancefloerlaan en aan zijn overkant wacht weer Domein Middenvijver. We slingeren er ons aanvankelijke door frêle berk en gaan dan de besneeuwde vlakte op. Nog even een lik Galgenweel, we mogen een laatste keer pauzeren bij de kerk van Sint-Anna.

Voegen ons bij clubmaat Peter en overleggen druk welke finale we zullen kiezen, twee, vier of zes kilometer. Al heeft Lindake het dan lastig met weergoden en knoken vandaag, haar strijdlust zal zegevieren. We stappen flink door langs de jachthaven tot voorbij de windmolen. Genieten van het prachtige uitzicht over ’t Stad met zijn Boerentoren, OLV, Vleeshuis en MAS. Op het strand van Sint-Anneke hebben we gelukkig de wind van achteren. Terugkeren doen we door de jonge bosjes. Nog een paar straten en … den Duvel wordt aangesproken. Voorzitter Ludo is tevreden met zo’n 850 wandelaars, hij vreesde vanmorgen het ergste. We schuiven samen met Peter aan tafel bij ons welbekende wandelaars uit Borgerhout. Tateren er vrolijk op los tot Ludo ons vriendelijk komt vragen de dag af te sluiten. Het trio stapt naar de metro, we reppen ons vervolgens naar de bus op de Rooseveltplaats. Zou Peter nog net de trein van 19:10 naar Mol gehaald hebben ?

Tot slot wensen wij ook nog een spoedig herstel aan die onfortuinlijke Sabine. Dat ze maar snel weer met de twee pootjes op de grond mag staan.   

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/240320...

20:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -l

23-01-13

20.01.2013 Milieu 2000 te Lommel-Kattenbos

Er wordt voor de ganse zondag sneeuw voorspeld en dus blijft onze auto op stal. Staan deze ochtend wel aan de juiste bushalte en hebben in Antwerpen-Centraal ruim de tijd voor de aankoop van weekend biljetten en een Starbucks koffie. Krijgen vanaf Berchem het gezelschap van Bruhhe Die Scone, Xavier. Ook Annemie van Bornem en bij aankomst Milleke Mol tekenen present. Dichtbij huis of met het openbaar vervoer zijn de motto’s vandaag.

Toch trekken wij ook vandaag alleen op pad. Om 09:30 gaan we van start, samen met de eerste sneeuwvlokken. Lopen de paar honderden meter tot het station terug en kiezen dan voor de parallelle weg langs het spoor richting Mol. Duiken vrij snel het bronsgroen eikenhout van Kattenbosserheide in. Heerlijk wandelen is het hier, beschut tegen de gierende wind en genietend van het kontrast tussen het witte tapijt en de donkere sparren. Langzaam gaat de begroeiing over naar berk, wordt het terrein meer open. IJzig is het dan want wij lopen oostwaarts tot een windmolen in the middle of nowhere. Brede paden loodsen ons door vervolgens door halfopen terrein, rustpost Den Horst komt er na 8 stevige kilometer. Het is er lekker warm, de koffie smaakt (merci Milleke).

Gesterkt en met volle overgave gaan we weer op pad. Willen perse de 25 km volmaken, of zelfs een rondje meer. Worden naar een brug over een bevroren vaart geloodst en duiken de chalets van Overmaai in. Komen weer bij de vaart uit die we volgen tot de blauwe brug van daarnet, niet begrijpend. Stappen de brug over in tegenovergestelde richting en snappen dat er iets niet klopt. We proberen het een tweede keer langs de chalets van Overmaai, temeer daar Xavier die ver voor ons uitloopt, ons tegemoet komt. Ja hoor, we hebben ons verslikt in een rechts/linkse combinatie en wandelden al een strookje van de ‘terug’ route. Duiken nu zoals door de parkoersmeester voorgeschreven de bossen van Keiheuvel in. Zijn hier moederziel alleen en genieten van de pure winterse natuur langs ondermeer het Brabopad en zijn houten chalets. Na een uurtje of zo staan we weer bij de vaart. Voorbij de brug en de Turfkuilstraat wacht open terrein. Hagelbolletjes geselen onze snoeten, we vechten ons een weg tot de rustpost. Ik krijg bij de koffie gratis een heerlijk stuk Limburgse vlaai aangeboden. Gastvrijheid is hier geen ijdel woord. En of dat smaakt !

Ook de laatste etappe is zo’n acht kilometer lang, door de Kattenbossebergen deze keer. Vrij snel lopen we weer door bos en hei, regelmatig geplaagd door golven van hagelbolletjes. We laten middels een stukje steenweg Gelderhorsten achter ons, ruilen het voor Lommelse deelgemeente Kerkhoven. Voorbij een grote stoeterij wacht ons een verrassing. We komen uit bij het Duitse kerkhof. Ik had er al over horen vertellen maar kwam er nog nooit. Deze wandeltocht loopt dwars door de betonnen zerkjes. Wij zijn danig onder de indruk. Zelden werden we zo overvallen door de grauwheid van oorlog en dood dan hier. Elk sober betonnen kruisje draagt twee namen, aan weerzijden één. Soms staat er gewoon ‘ein Deutscher Soldaat’ op. Het alles overheersende monument is opgetrokken uit gitzwarte blokken. We worden er stil van. Vergeleken met dit zijn de Westhoek en Margraten praalgraven. We wandelen verder, over besneeuwde paden door het immer groen van naaldbomen. Komen bij vakantieverblijf Het Blauwe Meer uit. Gaan nu golvende slingerpaadjes op en dat zal ik geweten hebben. Linda heeft nu echt wel de smaak te pakken, het tempo gaat met rukken omhoog. Op dit technische parkoers is mijn gewicht een nadeel, moet knokken om het opwippende konijntje bij te houden. Stilaan komt de finish in zicht. We lopen door de velden en langs een afrastering parallel met de Oude Diestersebaan naar de eindmeet.

Het is stil in de zaal, nog wat treinvolk zit er en de Beernemse Wandelklub op busuitstap. Wij kopen een grote rijstvlaai voor een weggeefprijsje. Lekker voor ons, een extra  centje voor de organisatie. En zij hebben dit wel verdiend want boden ons een prachtige, goed georganiseerde tocht aan vandaag. Met een gelukzalig gevoel reizen we terug naar Hemiksem. Vanaf Mol nog in twee wagonnetjes, wegens technische problemen, tussen het studentenvolk met pak en zak. We redden het heelhuids.

FOTOS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/200120...

19:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

24-09-12

23.09.2012 wsv Leuven te Lovenjoel

Onze reis duurt wat langer vandaag. Het boemeltje doet net een uur over de rit van Antwerpen tot Leuven. We hebben er een halfuurtje de tijd voor een kop koffie tot de komst van bus 8. Hij zit lekker vol wandelaars uit alle mogelijke regio’s gaande van het Luikse over Brussel tot Vrasene. Vaste waarden zoals Rudy (Hove) en Rik (Bornem) tekenen natuurlijk ook present, net als Lindake en schrijver deses uiteraard. Het is dan meteen ook druk in het kleine zaaltje van ’t Stichelke. Tot onze verbazing zijn ook Marleen & Mark present, mekaar en steeds weer nieuwe regio’s ontdekkend, die twee.

Toch gaan we alleen op pad, meteen richting Salve Mater. De gebouwen zijn verlaten, worden stilaan weer opgeknapt. Het park met zijn immense oude bomen blijft wel een attractie. Dokkerend over kasseitjes maken we er kennis mee. Kassei, gedurende de eerste kilometers krijgen we ze in alle vormen en kleuren onder de sloffen geschoven. We wandelen onder de spoorweg door en gaan dan het golvende Brabantse landschap in met zijn prachtige vergezichten. Het is wat frisser dan gisteren, het zwerk wat grijzer. Wij malen er niet om, het is heerlijk wandelweer. Een vernieuwde kasseibaan loodst ons vanaf een eenzaam kapelletje langzaam terug de bewoonde wereld in. We lopen tussen het psychiatrische centrum van Bierbeek met zijn wondermooie kerktoren en de spoorweg door richting Korbeek-Lo. Passeren een woning verzegelt door de politie, bloemen neergelegd bij het hek. Hier gebeurde recent een menselijk drama gevoed door onmenselijk gedrag, we lopen door met een beklemmend gevoel. Passeren het dorpskerkje en de Corbeekhoeve met zijn schapenweiden. De tijd vliegt, zijn meer dan twee uur onderweg voor de 10,6 km tot de eerste rustpost bij helpers thuis in de garage. Ik vraag langs mijn neus weg of de afstanden in Engelse mijl uitgedrukt zijn. Er wordt gelachen, ik ben niet de eerste die een opmerking maakt.

We blijven er wel vrolijk bij, vinden het een beetje vreemd dat de volgende rustpost slechts twee kilometer ver is. Zullen snel begrijpen waarom. We pikken de kortere afstanden op en gaan zachtjes klimmen, gestaag hoger de Varenberg op. Even verwarring bij het volgende valleitje. Wielerparkoers buigt naar links, wandelaars moeten rechtdoor. Niet iedereen heeft meteen door hoe het moet. We duiken Voetweg 32 in, een joekel van een klim, zandweg van het trapperige soort. Hij zet ons af bij een prachtig kerkje. We zuchten en blazen, Linda’s wangen hebben een vuurrode blos. Daarom dus de rustpost na 2 km ! Toch pauzeren we maar even, pakken gelijk de volgende etappe van 8 km aan. Meteen terug naar het valleitje van daarnet, maar eerst genietend van weer zo’n prachtig vergezicht. Nederblok voert ons vlak door het dal tot Voetweg 15, Holleweg. Ja ook dit is een mooi, diep ingesneden exemplaar, met nogal wat bouwafval en een uitgesleten middenstrook,  vandaag een droge beek. Mogen vervolgens over een landbouwplateau kuieren bij een fris windje. Er wacht loofbos, het Gasthuisbos als ik het goed heb. Lekker golvend is ons pad, midden het groen, heerlijk. Stilaan zakken we een dicht bewoonde vallei in. Blijken langs de Oude Baan in Lubbeek te wandelen. Klimmen dan maar weer, zachtjes langs de Meilaan en een kasseibaantje. Helemaal niet zwaar dit parkoers wel lekker op en neer door gevarieerd landschap. Op het plateau nog eens dwars door het maïs, een paar straten verder ligt de rustpost. Ook weer ruim gemeten deze etappe.

We laten ons een reuze smos smaken, echt waar voor ons geld. Zijn er weer helemaal klaar voor, vatten de laatste 8 km aan. Ondanks de namen Korteberg en Lastberg blijft het parkoers een tijdje vlak. Na het Heerendaelhof stuurt een zandpad ons langs zonnebloemen de Sollenberg af. In de vallei lopen we met z’n allen naar links, roodwitte linten volgend. Bij de volgende kruising van wegen niks meer, geen enkele markering. Ik keer als eerste op mijn stappen terug, zie achterop komende wandelaars naar rechts afslaan. Waren met zeker 30 wandelaars flink de hort op ! Later wordt ons duidelijk dat de linten afkomstig waren van een andere tocht ingericht door Stad Leuven. We vermoeden dat er één pijl van onze inrichters ‘verdwenen’ was op een wel erg strategische plaats. Het hoort erbij. We vormen nu een groepje van zes, Marleen & Mark, twee aanklampende heren en wij zelf. Lopen gezellig keuvelend door bos en veld tot de Tiense steenweg. Een laatste straatje, een kerk, de finish wordt bereikt. Padstappers op busreis vullen de helft van de zaal. Wij vinden nog een plaatsje om samen te genieten van Duvel & Co. Ook Luk uit Kessel-Lo doet letterlijk zijn duit in het zakje. Sorry jongens wij moeten er vandoor, busje komt zo …

In Leuven doen we nog een terrasje. Kijken met een meer dan voldaan gevoel terug op ons verrassing weekend. Zelfs na 12 jaar wandelen blijven er dus plekjes in het Vlaamse land die wij niet kennen en die echt wel de moeite waard zijn. Aan motivatie dus geen gebrek, volgende week zijn we weer present denkelijk in Huldenberg en Stekene. Tot dan …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/230912...

 

21:08 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -l

29-08-12

26.08.2012 Kleitrappers te Lier

De regenkans voor zondag is in de weersvoorspellingen voor onze kontreien de laatste paar dagen gedaald van 95 tot 80%. We wagen het er op, willen de laatste dag van mijn grote vakantie met een leuke wandeltocht bekroond zien. Bus en trein zetten ons binnen het uur af bij het station van Pallieterstad Lier. Jean-Marie en zijn kompanen hebben er voor gezorgd dat diegenen die voor het openbaar vervoer kiezen meteen bij het verlaten van het station aan hun tocht kunnen beginnen. Samen met Jefke Stroboer stappen wij over de Lierse vesten tot de controlepost van het VTI, meteen onze inschrijftafel bij Kimmeke Geudens. Later zal blijken dat ruim 90 wandelaars van deze opportuniteit hebben gebruik gemaakt, een succesformule in wording dus.

Vanaf ons startpunt wacht eerst een lusje door ’t Stad. In het gezelschap van Patrick Kloek zullen we niet zo gek veel kunnen genieten van de mooie gebouwen en waterpartijen. Voortdurende regenbuitjes spelen ons parten. Nu sneuvelt mijn plu, de tweede op twee dagen dus. We vallen in kosten ! Patje, in t-shirt en korte broek, speelt even voor aalscholver na 3,6 km en onze retour in het VTI, hij gaat droogzwieren ! Wij stomen gelijk door, stappen voorbij de Zimmertoren en door het Lierse Begijnhof. Een eerste strookje Nete en een kilometertje door de Polder van Lier kunnen we warempel droog afleggen. Tijd voor koffie in de goed beklante startzaal, wij hebben er zo’n 8 km opzitten.

Marc uit Wezembeek loopt al door. Bij wederom gedruppel volgen wij zijn voorbeeld. Het gaat gestaag feller regenen terwijl wij langs een steenweg en compostbedrijf opnieuw de Polder van Lier opzoeken. Graspaden worden al zompig, slijkerig, wij ook alleen maar natter onder de paraplu’s die het hard te verduren krijgen door het gebeuk van de wind. We moeten open terrein in op weg naar Lint. Het zwerk wordt steeds donkerder, mistiger van niet aflatend neergutsend hemelwater. Een drietal wandelaars pauzeert bij een boerderij, wij lopen koppig door. De regen gaat zo stilaan over in heuse zondvloed. Over een tarmacje lopen wij door stromend water. Het bos van Lachenen doemt op, we hopen op wat beschutting. Niets blijkt minder waar te zijn. De nochtans nog stevig in blad staande bomen kunnen het neergutsende nat niet ophouden. Met vaten wordt het water zonder pardon over onze hoofden uitgegoten. Paden veranderen in beken, we laveren als dronkenmannen van links naar rechts, de minst natte stroken opzoekend. Onze voeten soppen in de schoenen, dit is niet leuk meer ! De 5,5 km lijken eindeloos. Waar we het bos verlaten stopt het even met regenen en doemt de rustpost op. Zij die binnen zitten wachten op betere tijden, de minder fortuinlijken zoals wij proberen wat te drogen en op verhaal te komen.

De opklaringen bestaan uit zwarte luchten die grijs worden, het voortdurende water gieten wordt buien met tussenpozen. Wij besluiten de lokale lus van 8,5 km niet te wandelen ‘trop is te veel’. Wandelen dus langs stille steenwegjes terug richting vijvers en de Nete. De hemelse dreiging blijft permanent aanwezig. Tussen startzaal en Lier centrum, waar wij een open deel lopen op een dijk, is het weer van dat. We worden nog eens copieus begoten ! Schuilen even onder een brug, hebben toch tijd zat. Sukkelen dan toch droog tot op de Lierse vesten. Sirenes loeien ten allen kanten. Er moet water gepompt uit lager liggende gebouwen. En toch verschijnt de zon stilaan aan de hemel. Wij beslissen in het VTI ons Duvelke te drinken en tijd te maken voor een babbel met Kim en Jean-Marie. Lopen daarna een tweede keer het stadslusje zodat we beter kunnen genieten van de Grote Markt, de Sint-Gummaruskerk en ander fraais. Sporen vervolgens terug naar de Koekenstad,zijn toch niet ontevreden een frisse (en natte) neus gehaald te hebben. Morgen wacht mijn eerste werkdag bij de nieuwe baas, ben zo zenuwachtig als een eerste communicant ! 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/260812...

21:00 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

28-03-12

25.03.2012 De Stroboeren te Linkeroever

Linda veegt mijn Brabantse plannen van tafel, we blijven dichtbij huis. Bus en tram brengen ons op Linkeroever. Het is fris, koud als we rond 07:30 richting CC De Schelde stappen. Hennie & Theo zijn weer present, voor hem lonkt de marathon, zij gaat nog een paar voorzichtige stapjes zetten en genieten van het prachtige weer. Het parkoers lijkt ons vrij stereotiep als is het dan langer dan de vorige jaren. Tussen de dichte bebouwing door zetten we koers naar het Sint-Annabos. Theo zal een tijdje onze compagnon zijn tussen berk en populier, plataan ook. De protestaffiches tegen de Oosterweel verbinding hangen er nog steeds, al jaren intussen. We wandelen voorbij het gemaal, maken een boslus tot natuurdomein Blokkersdijk, even genietend van de trage stroom in de ochtendlijke nevels. Moeten terug richting bewoonde wereld en de omgeving van de Waaslandtunnel. Rusten doen we na 8,5 kilometer in de kantine van korfbalclub Sikopi, gelukkig nog redelijk rustig dit jaar. Het was ooit anders.

We moeten nu, samen met de wandelaars van de 20 & 30 km een grote grasvlakte oversteken, haast stoetsgewijs, zo druk is het. Al kennen we de omgeving dan goed, de moerassige strook die nu volgt kunnen we niet plaatsen. Is een prachtig pad dat deel uitmaakt van de Middenvijver. Lopen vervolgens helemaal rond de plassen tot de brug over de expresweg. Even richting Zwijndrecht, net als tram 3 en dan bij Top Hat terug even de natuur in van Het Rot. Het Vredepad leerden we kennen bij Hobohem Linda. Het voert ons naar Zwijndrecht en zijn rustpost in de kelders van De Trechter. Veel bekenden hier, Brugse Luk houdt er een wandelharem op na, Jefke is ook op toer, wandelkennissen uit Deinze genieten zichtbaar. We moeten nu even dwars door Zwijndrecht, door een witte wijk. Wat fruitgaarden tot de terminus van ‘tram draa’ en dan de polder in, met de haven als achtergrond. Rustpost De Smoutpot heeft zowaar voor een terrasje gezorgd. ‘soldaat’ Herman komt er bij ons zijn uitleg doen.

Een leuk lusje stuurt ons over de verdedigingsdijk van de Halve Maan en vervolgens richting snelweg. We gaan ‘polderen’ langs Bembdt en de expresweg. Terug in de bewoonde wereld verrast de parkoersmester ons met een doorgang door jong bos bij voetbalclub Meteoor. Via het Vredepad bereiken we opnieuw de nu haast verlaten Trechter. Jefke vertelt ons van foutlopers, wij hebben er niks van gemerkt. Er moet vanmorgen ook sabotage op het parkoers geweest zijn. Wederom hebben wij er niks van gemerkt. Hadden onze kelk dan ook gisteren al leeg gedronken. De volgende etappe richting Burcht was in het verleden zeker onze favoriet niet. De parkoersmeester verrast ons alweer met een eerste strookje natuur, inclusief beek, bij de Turkse voetbalterreinen. We lopen vervolgens warempel het omgekeerde van hetgeen Hobohem ons voorschotelde eerder dit jaar. Spoor en snelweg worden gauw overwonnen, het Burchts Weel wenkt. Wordt een knappe lus rond de twee plassen die het domein nu rijk is. Meeuwen op het water, drogere stroken die stilaan met groen begroeid geraken, een fietspad er omheen en jonge aanplant. Dit is echt wel leuk ! We wuiven naar zij die voorsprong op ons genomen hebben, zij die de 30 km lopen. Gaan pauzeren in de hondenschool waar een behendigheidswedstrijd voor hond en baasje plaats heeft.

Het is er ons te druk, we blijven maar even. Mogen opnieuw het Burchts Weel in tot de steenweg. Krijgen de eerste zichten op de skyline van de Koekenstad cadeau. Stappen het Galgenweel binnen. Bootjes op het hemelsblauwe water, de witte behuizing van Sint-Anna, zicht ‘oep ’t stad’, heerlijk ! En de parkoersmeester neemt ons nog eens bij de neus. Stuurt ons opnieuw de Blancefloerlaan over en langs een prachtige strook blinkende berken terug de open ruimte in. In de Sint-Annazaal rusten we een laatste keer. Het is intussen al 16:30 en we hebben nog ruim 4 km voor de boeg. De feestelijk finale kan beginnen. We gaan langs ’t Scheld wandelen, voorbij perken met bloeiende paasbloemen, de jachthaven ook tot de windmolen. Genieten mateloos van het ongelooflijke uitzicht over ’t Stad dat je van hieraf hebt. De OLV-entoren, de Boerentoren, ’t Steen, het Vleeshuis, ’t MAS, schitterend en onvergetelijk. Het strand van Sint-Anneke, wordt onze uitsmijter. Onder het helgroen van ontluikende wilgenblaadjes flaneert een kleurrijke massa, in alle betekenissen die je er aan kunt geven. Terrasjes zitten overvol, parken idem dito. Wij zoeken terug de rust op van CC De Schelde en genieten van een frisse Duvel.

Hebben nog een kort tripje voor de boeg tot en door de voetgangerspijp onder de Schelde. Bus 295 brengt ons naar Hemiksem. Ben moe, zegt Linda, zat er na 15 kilometer al door vandaag, had een slechte dag. Ik val haast achterover, dat vrouwke van mij … da’s geen ‘minne’ ! 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/250312...

  

20:45 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

25-07-11

23.07.2011 Les Tatanes Ailées te Leval

Ons Heer spant vanmorgen in Berchem zijn regenboog, de wandelaar is hoopvol gestemd. Op de haast lege trein tussen Brussel en Binche aanschouwt hij meerdere regenvlagen, het zal toch weer niet waar zijn hé !! Brusselse Mark springt ook van de trein in Leval. Ook hij verlegt meer en meer zijn grenzen. Ik ken de omgeving al vrij goed en dus reppen we ons samen naar het dorpscentrum en zijn wat aftandse, ruime startzaal. De dames aan de inschrijftafel spreken onderling geen Frans noch Waals. Ik twijfel even, herken vlagen Deutsche Sprache en ja hoor …Limburgs !! Zij blijken afkomstig te zijn uit het Hamont, dezer dagen in kaart gebracht door Jelle, maar reeds in 1952 uitgeweken naar de Borinage. Maar hun oorsprong, die kunnen zij niet verloochenen.

Ik vertrek op mijn eentje, Mark is een wat snellere starten en loopt de 20, ik heb een plannetje voor 35 km. Een korte klim zet mij af bij een visvijver, zowat de omgekeerde omloop van vorig jaar. De regenjas moet ook al meteen aan en lokt het medelijden uit van een autochtoon die even het blokje om loop met zijn hondje. Steegjes sturen mij door het eerstvolgende dorp tot de controlepost van Saint-Martin, na nauwelijks 2 km. Mijn euro valt …ik heb de tussenafstanden fout gelezen, er zit geen extraatje van 5 km bovenop de 30 in. Nog niet goed wakker Vanderstukken ? Neem mijn stempeltje bij de helpers van burenclub Vias Lodelinsart en vervolg mijn klimmende weg richting Route de Charleroi. Achterom kijkend een fraai uitzicht over de groen begroeide terrils van de Borinage. Moet de steenweg over en ben vanaf de splitsing waar de 10km weggaat moederziel alleen. Een heerlijk slingerpad door een bos herinnert mij aan de stormschade van vorig jaar. Het pad zelf is intussen vrij gemaakt. Loop deze keer niet fout en recht omhoog het plateau op. Doorkruis er akkerland met oude mijn relieken op de achtergrond. Wandel randje donkere lucht en dus regen, verkeerde rand overigens want het hemelnat blijft mij maar tergen tot het eerstvolgende verre dorp, Mont-St-Geneviève.

Een rossig kasseitje zet mij af bij een rustpost vol bekende Vlamingen zoals daar zijn Xavier, Christian & Kristof, Daniel e.a. Als ik terug buiten kom regent het niet meer. Ik trek meteen de velden in. Zie Danny achter mij aanlopen en wacht hem op. Samen trekken we de volgende bossen in en maar goed ook. De hemelsluizen gaan weer open terwijl wij door het groen schaatsen, hoe vettiger hoe prettiger is zeker aan Dan niet besteed. We ploeteren ons tot bij een open plek en glijden door een laagje modder tussen het maïs een verdieping lager. Pikken daar de Ravel op die we onder een stevige plensbui een paar kilometer mogen volgen. Het chalet van Les Cinq Etoiles kan het vele water niet aan, wat buiten neerplenst druppelt er naar binnen. Daniël besluit de extra lus van de 50 km niet te lopen en met mij mee richting finish te wandelen. Hij vervloekt zijn beslissing vanmorgen zo vroeg uit bed te zijn gekomen. Het regent nog steeds hevig als we verder door het bos lopen. Maar zie …eens in open veld gaan de hemelsluizen dicht en wordt het wandelen aangenamer. Smalle paadjes in het hoge gras loodsen ons door de akkers. Een bosstrook stuurt ons rond een verscholen kasteel. Kerkwegels baden vervolgens zowaar in de zon, ik voel mij er haast herboren bij. In Buvrinnes pauzeren we een laatste keer, hebben nog zes kilometer voor de boeg.

De strook die nu volgt ken ik maar al te goed. Liep hem vorig jaar eerst averechts en daarna rechts ! Nu dus van de eerste keer in de juiste richting. Spekglad zijn de schuine paadjes midden de akkers, we glijden voetje voor voetje de helling af met oog op de terrils en moderne windmolens recht vooruit. Een steenwegje loodst ons naar de laatste rustpost. Mijn maatje heeft zijn dagje niet, lijf en leden geven aan dat het genoeg is geweest. We matigen ons tempo, niks moet alles mag. Na het laatste stempeltje nog drie kilometer. Bergaf denk ik dan maar een goede parkoersbouwer is een beetje sadist en onze gastheer van vandaag heeft duidelijk die eigenschap. We mogen zowaar over een tarmacje klimmen vanaf een Cité met als beloning een prachtig uitzicht over de Borinage tot Strépy. Daniël kan er toch ook nog van genieten alhoewel zijn bobijntje voor vandaag af is. Een laatste kilometer in dalende lijn, we zijn binnen …droog is niet meteen het juiste woord. Al moet gezegd dat het de laatste kilometers vooral zweten was. Ik moet vrij snel afscheid nemen van mijn ‘copain’ en haast mij naar de trein, zal vroeg thuis zijn vandaag. Kijk terug op een leuke tocht, de Tatanes zorgen elk jaar weer voor een nieuw en mooi gevarieerd parkoers dat nooit gaat vervelen. Volgend jaar weer, denk ik dan.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/nederbelgenopstap/23072011Le...

21:39 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: henegouwen, -l

02-07-11

29.06.2011 MESA te La-Roche-en-Ardenne

Een grauwe, grijze hemel en 16°C, wat een contrast biedt deze ochtend met gisteren! Ben een halfuurtje eerder onderweg ook. De file richting Brussel is dus wat korter, wegenwerken krijg ik wel ter hoogte van Marche-en-Famenne. Het is intussen druilerig geworden, ruitwissers doen hun werk, zowat alle auto’s rijden met de lichten aan. Ik parkeer op dezelfde plaats als vorig jaar achter het kamp van La Roche. De regenjas moet aan, brrr ziet er niet goed uit. Mist hangt in de heuvels hoog boven het stadje, ik laat mijn badge scannen en begeef me op pad. Zo’n vijf minuten later ben ik al een verzopen eend. Wat zijn wij wandelaars toch gekken ! Heel ongewoon voor La Roche trouwens, die vlakke aanloop over een oude trambedding en Le Pont du Tram over Ourthe. Ook Herman zit diep verscholen in zijn regenkledij, de eeuwige sigaar tussen de lippen geklemd. Cielle, dat wordt ons eerste dorpje en we zullen er al zo vroeg op de dag onze hemel aan verdienen. Een afwisseling van tarmac en bospaadjes stuurt ons stevig bergop. Mmm, heb blijkbaar niet de benen van gisteren. Fraai dorpje overigens, vrijwel volledig opgetrokken in natuursteen met bruin als overheersende kleur. Dacht ik de top van de helling bereikt te hebben, niks is minder waar. Onder het luid misbaar van een kudde runderen mag het nog wat hoger. Na weiland volgt een mistig sparrenbos. De 5 km markering geeft zo ongeveer het einde van de helling aan. Oef, even wat vlakke pad, ik was er aan toe ! Steile afdaling nu, met rulle ondergrond . Willy heeft er moeite mee. Het volgende vlakke pad tussen berk en varens is bedekt met een dun laagje modder. Mijn vele voorgangers vandaag hebben voor dit papje gezorgd. Stilaan gaat het in dalende lijn. Een medisch team pikt een man op die letterlijk op zijn gezicht gevallen is. Oogt niet goed dat mengsel van bloed en modder in ’s mans gelaat. Heb er zo’n 9 kilometer opzitten bij de eerste rustpost aan de bosrand. Ondanks de nattigheid neem ik er een pauze, ben aan een boterham toe.

Stap verder voorbij de waterpost en het 10 km bord en vervolgens het donkere bos in. Opnieuw het dunne modderlaagje dat je attent doet lopen. Ik ben hier haast alleen, blijf maar klimmen ook, vals plat eigenlijk, er lijkt geen einde aan te komen. Plots een open plek en … een joekel van een klim door het vettige, bruine goedje. Meteen kom ik Sint-Pieter nog tegen, bedenk ik knorrig. De regen valt gestaag, flinterdun naar beneden, wandelaars happen naar hun zoveelste adem. Dit is verduiveld zware kost. Ai, maak een laterale beweging met mijn rechtervoet. De vlakke weg met het hoofd in de mist vanaf kilometer 15 is pijnlijk. Gelukkig gaat de hinder vrij snel weer over en kan ik menig wandelaar voorbijglijden in de modder tussen hoge varens. Merkwaardig, elke korte afdaling of wat daar voor doorgaat wordt prompt gevolgd door dubbel zoveel klimmeters. Nassihé 515 meter en even verder Benasse 560 meter hoog, de grote rust wenkt. Het is koud, mistig en ongezellig op het grasveld. Nauwelijks wandelaars ook, iedereen loopt zo snel mogelijk door. Zelfs de muziek die uit de luidsprekers galmt zorgt voor geen vrolijke gezichten. Ik maak mij na het klassieke broodje met barbecueworst ook rillend uit de voeten.

Het regent intussen wel niet meer, scheelt hem al meteen één kledingstuk en het transpireren er onder. Lange afdaling nu tussen hoge varens. Een labrador vindt het reuzeleuk een kudde runderen op stang te jagen. Zij verdedigen van achter de prikkeldraad hun kroost. Een vlak pad nu met heel wat brem langs de kant. Denkelijk een mooi uitzicht ook, ware het niet van de dikke mist die de zichtbaarheid tot 50 meter beperkt. Lees dan maar wat naambordjes : Les Baraques (535 meter) en Eole Panorama (cynisch – 570 meter). Ja, tussendoor valt er inderdaad nog wat te klimmen. Het tarmacje vanaf het bordje van de 20 km voert mij naar Samrée en zijn verlaten rustpost. Iedereen loopt door, wil zo snel mogelijk de aankomst bereiken. Van de weilanden op het plateau gaat het terrein over in spar en een eerste afdaling tot het bordje van de 25 km. Het pad wordt terug vlak. Ik wandel tussen hoge beuken parallel met een vallei waaruit de nevels opstijgen. Als het pad scherp daalt weet ik de finish nabij. Bij het kerkhof van Li Chaffour ben ik slechts 335 meter hoog meer. Kan je nagaan hoeveel er moest geklommen worden vandaag ! Het tarmacje onderaf de ruïne nodigt uit om je te laten rollen. Midden een groep Nederlanders komt ik toch als tweevoeter La Roche binnen. Afmelden en een pintje drinken, daar ben ik wel aan toe. Een babbel met René Smedts en Peter Heesakkers, daar ben ik ook wel voor te vinden. Neem afscheid van de wandelmaatjes en vat de terugweg aan. Vanaf Brussel schijnt de zon … 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/nederbelgenopstap/29062011La...

18:05 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: luxemburg, -l

01-06-11

29.05.2011 Pompoenstappers te Lichtaart

Bij de bushalte aan het Herentalse ziekenhuis stapt een klein dametje op de bus naar Turnhout. Haar netjes in de frivole krullen, sportief pakje aan en als ze mij in de mot krijgt een lach van oor tot oor …wandelmama Jeanneke vertelt honderduit tot aan de startplaats centrum Lichtaart. We zullen elkaar nog even tegenkomen verderop tijdens de tocht, lopen heel verschillende afstanden. De startzaal kleurt geel en blauw, Egmont Zottegem is nadrukkelijk aanwezig. Even speuren in de tekst met tussenafstanden. Ik vind meteen wat ik zoek, kan van de aangeboden 30 km een 34 km maken, past perfect in mijn tijdschema. Eén straatje maar scheidt mij van het Kempense bronsgroen eikenhout. Het Luciapad voert langs de rand van het immense bos. Stilaan loopt het parkoers dieper en dieper het groen in. De ondergroei is erg gevarieerd met vingerhoedskruid, rododendron en felgroene varens. Jules en de zijnen kennen dit terrein op hun duimpje, ze laten ons slingeren als aapjes tussen de ranke bomen door tot bij rustpost Boslicht. Druk jongens, druk, haast niet te doen. Ik vind toch een vrije stoel om even van een koffietje te nippen.

Ga hier dus mijn extraatje lopen van net geen 5 km. Aanvankelijk door halfopen terrein en wat bebouwing van Goor dat Boshof wordt en langs het voetbalterrein van het wel heel toepasselijke FC Mastentop. Ik duik dan opnieuw diep de bossen in, over roestbruine zandpaden en een afwisseling van spar en jonge, opschietende eik. Dit blijkt de Hoge Mouw te zijn al houdt Jules het parkoers opvallend vlak. Langs de Duivelskuil en vervolgens terug naar Boslicht, nog drukker dan daarstraks. Zeldenrust Terneuzen bezet nu zowat 1/3 van het terrein. Ik maak mij gauw weer uit de voeten en lijk wel op een wandelboulevard terecht te zijn gekomen. Het brede pad is echt ingepalmd door de vele wandelaars. Zodra ik weg mag van de afstanden tot 15 km kan ik opnieuw genieten van suskewiet en de ruisende wind in de hoge bomen. Opnieuw is dit de Hoge Mouw, opnieuw houdt Jules het parkoers opvallend vlak. Mij niet gelaten hoor ! Het extraatje voert mij finaal terug naar de boulevard, het St-Lutgardispad passeert bij weekendhuisjes waar barbecuelucht doet watertanden. Vreemd, vrijwel alle auto’s hebben hier een Poolse nummerplaat. Lijkt wel een heuse enclave. Bij VV Molenkring loop ik het bos uit en recht naar de volgende rustpost. Wandelaars en voetballertjes lopen hier door elkaar, weer een drukte van belang dus. Jacqueline installeert zich midden het gewoel, zij is halfweg haar 50 km en acht het moment goed gekozen voor een Leffe pauze.

Midden de Trekplosters zet ik mijn tocht verder. Een praatvaar uit Bree vergezelt mij door wijkjes van Hoebenschot en Achterlee. Behoudens wat vergezichten niet zo veel te beleven tijdens deze etappe en dus wisselen wij de laatste nieuwtjes over gemeenschappelijke kennissen uit. In de tent ‘bij de boer’ kom ik dan weer een koppeltje uit Berlaar tegen en blijf daar weer even kletsen. Was de lucht tot nu eerder aan de donkere kant, een strakke wind blaast het zwerk binnen de tien minuutjes open tot een stralend blauwe hemel. Het wordt warm als ik langs Huyskens over zanderige paden richting spoorweg loop. Even het lommer opzoeken van jong bos om voorbij privaat devoot terrein van OLV van Bosbergen te wandelen. Ik zoek opnieuw de spoorbaan op voor een strook met prachtige varens. Weg van de Ijzeren Weg nemen hoge grassen de overhand. Ook deze lange etappe van ruim 8 km zal zich voor het overgrote deel in de Lichtaartse bossen afspelen. Mag genieten van slingerpaadjes (mijn voorkeur) en brede lanen. Warme geuren laten ook mijn reukorgaan genieten, bijna uitgebloeide rododendrons zorgen voor wat extra kleur. Wandel over de brede Diestweg en vervolgens rond een stille plas. Nog even onderaf een zandheuvel, de tentrust wenkt.

Ik heb ruim de tijd om mijn laatste 4,5 km af te leggen. Drentel over een verlaten wandelboulevard een laatste keer de bossen in. Passeer het Hofke van Bayot, een gedenksteen aan een in 1914 doodgeschoten soldaat. Bij KFC De Kempen verlaat ik definitief het bronsgroen eikenhout. Sluit aan bij Willy en Mary tot de finish. We drinken samen een pintje en gaan elk ons weegs richting thuisfront. Wordt nog aangeklampt door een wandelaar die wil weten of Beneluxwandelen.eu met financiële problemen kampt. Ik krijg haast een appelflauwte. Moet zelf even doorvragen waar die informatie vandaan komt. Wordt dan boos, iemand vindt blijkbaar dat ie zichzelf interessant kan maken door wat hij Wilfried en mezelf tegen elkaar heeft horen zeggen van een extra sensatiekleurtje te voorzien. Wil daarom het verhaal hierbij kortsluiten. Beneluxwandelen.eu kost ons beiden vrijwel niks meer dan onze wekelijkse Duvel, en die smaakt nog steeds. Oh ja, wij stoppen er heel wat vrije tijd in en doen dat graag, ook al omdat we zoveel positieve reacties krijgen, waarvoor onze oprechte dank. Indianenverhalen zijn hierbij alleen voor rekening van diegene die ze vertelt …  

FOTOREEKS

   https://picasaweb.google.com/nederbelgenopstap/29052011Li...

20:49 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

31-12-10

28.12.2010 Grenzelose tocht Lommel - Luyksgestel

Xavier wacht bij Lommel-Station op de belbus. Ik heb geen zin om er ‘wortel te schieten’ en vertrek te voet richting kerk en centrum. Het is een kleine vijf kilometer lopen tot Heide-Heuvel en de startzaal. Zoveel meer sneeuw dan in Hemiksem ligt er hier nu ook weer niet. Wel opvallend, hoe groter de woning hoe minder er geruimd is op het voetpad. Gelukkig wordt het langzaam licht en zien de gemotoriseerde viervoeters mij dus aan komen wandelen. Het fietspad vanaf Heide is wel goed begaanbaar en ik bereik heelhuids de startlocatie. De zaal zit half vol of half leeg, zoals je het verkiest, weinig wandelaars dus. Zoals Peter H. mij vertelde is de maximaal te wandelen afstand herleid van 30 km tot 24 km omwille van de weersomstandigheden. Maakt mij niks uit als ik maar kan lopen.

Ik vertrek zoals de traditie het wil langs de witte kerktoren en zo naar het kanaal Bocholt-Herentals. Het wegdek ligt er nogal gladjes bij, opletten is de boodschap. Groot is mijn verbazing bij de kanaaldijk als de 15 km richting Luyksgestel toch gepijld blijkt te zijn ! Ik twijfel niet meer dan een paar seconden, volg twee dametjes op de langste afstand. Na de kanaaldijk volgt het sparrenbos in Lommelse kleuren, groen en wit. Ook wat heide moet voorstellen ligt er hagelwit bij. Passeer een gracht die warm en koud blaast, bevroren aan de ene kant van de weg, fluks stromend aan de andere kant. Tarmacjes door de velden en langs een paar boerderijen nopen tot voorzichtigheid. Pirouettes horen thuis in een gymzaal, niet op een wandelparkoers. Mag vervolgens heerlijk gaan slingeren door sparrenbossen. Geen pijlen nodig hier, het bruine pad doorheen het maagdelijke wit wijst zelf de weg. Ik deel mijn verbazing over de langste lus met twee Nederlandse dametjes. Deze loop je op eigen risico van tijdig de finish te bereiken, geven ze mij mee. Vind ik toch maar een vreemde argumentatie, het parkoers is tot dusver prima bewandelbaar. Kom bij De Lossing aan het kanaal uit. Peter uit Mol, in het gezelschap van ondermeer Jef Claes, loopt al de andere kant op, met ruime voorsprong op mij. Ik moet nog door de bossen tot de voetbalkantine op de Gestelse Dijk, achterna gezeten door de Wilskes uit Meerhout.

Zij gaan er voor mij weer vandoor, ook voor ‘de volle pot’. Ik wandel nu over gladde tarmacjes, straatjes naar beroemde schilders genoemd, door de villawijk van Lommel. Bij de Lossing terug het kanaal over en even langs een hoofdweg tot ‘in de putten’. Duik er opnieuw de witte velden in en even later de sparrenbossen. Vrijwel nergens moet ik door de hoge sneeuwmassa ploeteren, in elk pad is een spoor getrokken, weliswaar zo glad als natte kasseitjes maar toch best begaanbaar. Her en der hebben bomen de geest gegeven, zijn er bij gaan liggen, denkelijk vanwege de sneeuwmassa op hun kruin. Het is stil in het bos, enkel een eenzame kraai laat zich even krassend horen. Verder niks, zelfs je eigen voetstappen maken geen geluid in de witte massa. Voorbij een groene plantenkwekerij bereik ik de gekende kerststal van Boscheind. Eén straat verder duik ik opnieuw de bossen in van donkere, dreigende spar. Slingerpaadjes brengen mij bij camping De Zwarte Bergen, die ik doorkruis tot de rustpost in zijn cafetaria.

Maak er een praatje met Willy Timmermans tot de voorzitter van Olat meldt dat de pijlophalers vertrekkenklaar staan. Zal toch niet waar zijn hé, het is nog maar 13h15 ! Gelukkig komt Adje bij ons staan en luistert hij welwillend naar mijn smeekbede niet op mij hakken te komen lopen. Vierklauwens storm ik de cafetaria uit, eet niet eens mijn boterham volledig op, gelukkig heb ik mijn kom snert wel binnen. Ik loop kribbig stevig door over de laantjes van de camping. Begrijp niet waarom Olat zich nu plots opstelt als een overbezorgde opa. Probeer, ondanks het tempo toch nog te genieten van de omgeving. Loop bijwijlen onder een dak van sparren over een vrij golvend parkoers. Kijk regelmatig stiekem achterom, zie maar één man met rugzak komen. In open veld wordt ik opnieuw rustig, loop een koppeltje in en voel mij terug meer geborgen. Kan opnieuw sporen lopen door bos en veld, een leuke ervaring. Moet een trap op die er spekglad bijligt. Maak gebruik van mijn vier ledematen om zonder lichamelijke schade boven te geraken, en zelfs dan nog was het niet evident. Wandel over de befaamde voetgangersbrug het kanaal over. Kies bij de splitsing toch voor de kortste afstand, nochtans wetend dat de Wilskes niet zo heel ver voor mij uit lopen. Ben nog steeds verstoord door die Olat beslissing. Stap tussen twee vijvers door het domeinbos ’t Stort in. Behalve een paar dames met hond kom ik hier niemand meer tegen. Verlaat het bos bij de eerste huizenrij en zet koers naar de voetbalkantine. Mijn besluit staat vast, ik hou het hier dit jaar voor bekeken.

Doe mijn verhaal bij Martin die in omgekeerde richting loopt. Hij interpelleert de organisatie en blijkt nog rustig terug naar Luyksgestel te kunnen per 2pk. Wij nemen afscheid van mekaar en ik wandel op mijn gemakje het winkelcentrum van Lommel in met oog voor hetgeen in en voor de vitrines te beleven valt. Stap vervolgens richting station en vat mijn terugreis naar Hemiksem aan. Ik heb ruim genoten van het winterse bronsgroen eikenhout, alleen jammer dat een Olat beslissing mijn plezier met een uur inkortte. Volgend jaar neem ik de ochtendtrein een uurtje vroeger.

FOTOREEKS 

http://picasaweb.google.com/nederbelgenopstap/28122010Lom...

18-10-10

17.10.2010 't Wyngaerttreintje op de Luchtbal (Antwerpen)

Het reisje naar Istanboel is mij blijkbaar niet zo goed bevallen. Mijn collega dient donderdag al de handdoek te werpen. De goede raad van mijn thuis apothekeres zorgt ervoor dat ik standhoud tot vrijdagnacht. Dan breekt de hel echter los. Mijn darmen gaan wild en woest, eigengereid hun eigen gangen. Moegestreden stuur ik rond 05:30 een mailtje naar Wilfried. Moet node forfait geven voor de eerste verkenning van onze Zoniëntocht. Geraak een ganse zaterdag lang niet verder dan de zetel en de stoel voor mijn computerscherm. Heel voorzichtig wurm ik met ruime tussenpauzes wat eten naar binnen. Ondanks hevig protest gedragen mijn darmen zich verder.

Linda plant voor zondag een tochtje dichtbij huis namelijk 31km van op de Luchtbal, de noordrand van Antwerpen. Ik besluit mee te gaan, de voorzichtigheid is de vader van .. Denken wij weinig bekend wandelvolk tegen te zullen komen daar bij de Noorderlaan, niks zal minder waar blijken te zijn. Bij aankomst meteen al de Vlaamse versie van ‘an Englishman in New York’. De Wandelgazette stuurt top verslaggever en Brusselaar JPD naar de Koekenstad ! En het houdt niet op ! In de zaal, tot pelgrim gepromoveerde Wijze Doet, Euraudax icoon Helga en de Kloecke broertjes. Linda meteen in het middelpunt van de belangstelling, een aandoenlijk leuke comeback.

Twee lussen hebben we te goed. Zoals de parkoersmeester het wil beginnen we met het kleintje van 9,5 km. Het gras van Luchtbal speelpleintje is wit bevroren, ja, het is een frisse morgen. Tussen woondozen groot en klein reppen we ons richting stad. Schotelantennes wijzen steevast …richting Mekka. Rosa komt van het treinstation en brengt onheilspellend nieuws. Het gaat niet zo goed met Rudy, hij vreest een terugval van zijn ziekte. Ik krijg het er nog kouder van, wenst hem langs deze weg veel meeval en sterkte. Tussen Noorderlaan en spoorbaan lopen we richting achterhaven en zijn kanalen. De Lange Lobroekstraat ligt midden wijk Den Dam. We wandelen naar en door park Spoor Noord. Renovatie van industriële gebouwen en woonhuizen is er volop aan de gang. De pijlers van een brug zijn schitterend beschilderd met graffiti, moderne kunst. Contrasterend zijn de parkeerplaats voor (Oosteuropse) vrachtwagens en de jachthaven er net naast. We dokkeren over de kasseitjes van het Kattendijkdok richting imposante metalen constructie van de Mexicobrug. Nog een paar straatjes langs containers, hoog gestapeld en dan terug de Noorderlaan over. Wij zijn het volmondig met Aktivia’s waarnemer eens, dit was een leuke lus.

Was de kleine lus een verrassing voor ons, de grote brengt ons naar bekend (lees Stroboeren) terrein. Een strookje Noorderlaan zet ons af bij de Oude Landen. Tussen haven en spoor ligt hier een braakliggend terrein van meerdere hectaren waar de natuur vrij spel krijgt en er dankbaar gebruik van maakt. Hoe verder we vorderen hoe dichter de plantengroei, hoe vettiger de paadjes ook. Van mosbegroeiing  tot Linda die verdwijnt als een karekiet in het riet, we krijgen het allemaal voor die ene Euro aangeboden. De witte kerk van Ekeren priemt tussen de bomen door. Ons baken naar de rustpost in plaatselijke school. Schitterende natuur etappe van zo’n 6 km. Even een babbel met Willy & Mary en dan een plaatsje zoeken in het overvolle zaaltje. Zottemie weet niet hoe ze het heeft, vindt niet eens de tijd om een woordeke te ‘placeren’ en wie haar kent weet dat zulks hoogst uitzonderlijk is. We blijven dan ook niet te lang, er wacht ons een ruime lus.

Gwy heeft ons gewaarschuwd, opletten als je bij de haven komt. We nemen zijn wijze raad in acht en lopen vlotjes door de dubbel rechtse het volgende natuurgebied binnen, de Ekerse Bospolder. Dubbele markering hier, ’t Wyngaerttreintje vandaag, de Bosgeuzen gisteren. Heerlijk flaneren over graspaadjes waarbij een schitterende strook langs een langgerekte waterplas als was het een rivier. Van de Galloway runderen krijgen we voorlopig alleen de ballast te bekijken, Schotse vlaaien zeg maar. Onvermijdelijk wandelen we naar de Grote Put, een prachtig meer. Antwerpse duikers maken zich klaar voor een plons in het sop. Het idee alleen al doet mij rillen bij dit zonnig maar toch ook winters weertje. Wij mogen de volledige plas rond wandelen over een eenmanspaadje in het groen, heerlijk ! Komen na onze omzwerving bij de bruggen over hst-lijn en autobaan en duiken vervolgens de bewoonde Ekerse wereld binnen. We weten het van de Stroboeren tochten, wat straatjes lopen is hier onvermijdelijk. Toch zijn we sneller dan verwacht terug bij Zottemie Katrien, die nu wel tijd heeft voor een babbel. Ook Hobohem Linda & Charles vallen binnen. Voor hen een kort tochtje vandaag na een nachtje familiebezoek.

Ondanks de vele bekenden vertrekken we toch weer onder ons beidjes. Het is ook alweer zo lang geleden dat we nog eens samen liepen. Eerlijk, wij genieten er mateloos van ! Stappen meteen door de poort van het prachtige Veldwijckkasteel en dan opnieuw de Oude Landen in. Onze parkoersmeester kiest ervoor om dicht bij de spoorbaan te blijven. En toch loodst hij ons stilletjes door het groen. De runderen liggen op een veilige afstand stilletjes te herkauwen, zij hoeven die drukke tweevoeters niet. Genieten nog van die heerlijke natuur tot het station Noorderdokken en keren dan terug naar de menselijke bewoning. Enkele straatjes maar en onze tocht zit er op. Samen met de Hopbelletjes Brothers en onze Waaslandse maatjes genieten wij van een Duveltje aan 1 €. Maken geen misbruik van de Luchtbalse vrijgevigheid, het is tijd om huiswaarts te keren. Met glimmende snoeten rijden we terug naar onze Hemiksemse stee. Wat en prachtig parkoers vandaag, wat een heerlijk weertje, wat een schitterende familiale sfeer onder wandelaars en organisatoren! Ja, wij hebben een topdag achter de rug. En de darmen … die voelden dat het goed was en hielden zich gedeisd !!    

FOTOREEKS 

http://picasaweb.google.nl/nederbelgenopstap/20101017TWyn...

  

21:41 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: antwerpen, -l

25-08-10

22.08.2010 De Kleitrappers te Lier

De verplaatsing is een makkie vandaag. Heb de keuze uit niet minder dan vier treinen per uur tussen Antwerpen en de Pallieterstad. Op weg naar de Koekenstad zit een wandelaar van wsv Schelle die het ganse traject met de bus doet. Hij heeft een gratis pasje. Ben alleen bij het station. Kom meteen de eerste wandelpijl tegen en een bordje met tekst en uitleg over het alternatieve parkoers indien je hier start met de wandeling. De ganse dag lang zullen wij wandelaars deze service herhaalt zien, gewoonweg schitterend. Ik verkies echter mijn eigen weg te gaan naar de start. Volg even de afpijling over de stadsvesten en loop dan gewoon rechtdoor de Mechelsestraat voorbij, moet de Mechelsesteenweg hebben. Na een kwartiertje begin ik te twijfelen, effe vragen. Blijk inderdaad veel te ver te zijn doorgelopen. De Mechelsesteenweg ligt aan de overkant van de Mechelsestraat, over ’t water dus. Eigen schuld, dikke bult, mijn busmakker van deze morgen snapt er niks van als ik uit tegengestelde richting kom aanlopen. Niet aantrekken maatje, is de aard van ’t beestje.

Ben behoorlijk opgefokt als ik de startzaal binnenloop. Even een babbel her en der en weg ben ik. De 30km maakt samen met de 4km een ommetje langs de steenweg en dan meteen de Polder van Lier in. We worden even opgehouden door een boer die zijn kudde runderen naar de weide drijft. Mogen dan genieten van een heerlijk gevarieerd biotoop, weiland, diepliggende waterloopjes met dicht begroeide oevers, bosstrookjes met ontluikende paddenstoelen. Dan wenkt voor een eerste keer de Netedijk waar je dient op te letten voor de wielerterroristen. Voorbij een kasteel pikken we de draad op van de andere afstanden en lopen over weer andere dijkjes in het groen richting stadscentrum. Wandelen over de markt waar het bruist van de activiteit en enkele winkelstraatjes tot de eerste rustpost in het V.T.I.. Het is 11:00, de thermometer wijst al 22°C aan. Op tijd drinken is de boodschap. Even een groet aan kassier Kim en ik vervolg mijn weg. Mag eerst wat krinkelen rond de St-Gummaruskerk, langs winkelstraten, nu nog zonder madammen, en achterafjes al dan niet langs het water. Heerlijk vind ik dit. Verlaat de stad en mag over een breed graspad langs de Nete richting spoorbaan. Moet er even onderdoor en zet dan koers naar het Lisp en de tweede rustpost na ruim 11 km gezellig wandelen.

De langere afstanden gaan nu hun eigen gang. Ik mag meteen weer de Netedijk op en stap voorbij het jachthaventje waar feestelijkheden aan de gang zijn. Keer zowat op mijn stappen terug langs een kanaal, de dijk omgetoverd tot een biljartlaken voor fietsers. De meesten houden er dan ook een stevig tempo op na. Wandel over een metalen spoorwegbrug en dan de Kromme Ham in. Inderdaad een kronkelend tarmacje midden het groen. Zodra hij kan loodst Jean-Marie ons van de weg af, de slingerpaden door bos en wei in. Heerlijk toeven is het hier. Bij de splitsing van 22 en 30 km staat een bankje. Tijd voor een boterham. Zet nu alleen mijn weg verder in puur natuur, heerlijke slingerpaadjes door het jonge groen. Steenbeemden geeft het bord aan, blijkbaar op grondgebied Kessel en nog steeds niet ver van de Nete verwijdert. Ruim 8 km genieten wordt het tot visput De Sasvrienden in Emblem, waar reuzenkarpers uit het water worden gehaald. Even bijtanken en ik ga weer op pad. Volg even de Kleine Nete met lage waterstand wegens werken aan de dijken. Duik vervolgens weer het groen in richting Kromme Ham. De metalen spoorwegbrug kondigt de rustpost van het Lisp aan. Maar eerst even dollen met ‘blacky’ Katrien.

Hou de pauze kort, het is er al erg stil. Loop de steenweg af tot de Lisperpoort en mag dan die heerlijke, donkere laan over de vesten, in de schaduw van gorene mastodonten, volgen tot het begijnhof. Aviflorawandelaars spreken hun lof uit over het schitterende parkoers. Eén van de beste parkoersmeesters van Vlaanderen, zeg ik met volle overtuiging. Na het begijnhof volgen de huisje van het Sint-Beatrix Godshuis, een vierkant rond een plantsoen, dringend aan opwaardering toe. Dan trek ik terug de binnenstad in voorbij de Zimmertoren. De laatste paar kilometer wandel ik uit boven- en onderdijks de Nete. Ben net voor een eerste regenvlaag terug binnen. De tweede kan ik niet vermijden, kom als een verzopen haan bij het station aan. Kijk er terug op een prachtige wandeltocht, een schitterende combinatie tussen het gezellige provinciestadje, de roos bebloemde Nete en het jonge groen. Ook opvallend bij deze tocht waren de vele te bezoeken musea aan verminderde prijs voor de wandelaars en de ruime signalisatie, veiligheid voor alles. Parkoersmeester Jean-Marie en De Kleitrappers, de top in het Vlaamse wandellandschap ! 

 FOTOREEKS

 http://picasaweb.google.nl/nederbelgenopstap/20100822Lier

20:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l