28-08-17

25.08.2017 Vierdaagse van de IJzer te Ieper

Het is alweer de laatste dag, jammer toch ! Samen met Rudy en Sylveer passeert de reistijd in een aangenaam gesprek met een belangstellend dametje. Ook Marina & Rene uit het verre Diepenbeek komen hun dagje ambiance snuiven. Onverwachte overstap in Kortrijk, we zijn toch tijdig in Ieper en reppen ons naar zijn Grote Markt. Om 10:00 steek ik van wal. Wandel meteen door die prachtige Menenpoort en vervolgens langs wat Ieperse wijkjes. Het lijkt mij minder druk dan de vorige paar dagen. De Oude Kortrijksestraat loodst ons de velden in parallel een drukke steenweg. Eerste drankje inpikken en dan zachtjes klimmen met de joelende jeugd van Bellewaerde op de achtergrond. Ik loop midden de ‘groentjes’ uit Limburg, de Heikabouters in clubuitrusting. Al voelen de beentjes wat vermoeid aan, het tempo van om en bij de 55 minuten hou ik aan. Bij een brug over de snelweg blijven alleen de twee langste afstanden over en wandel ik haast alleen. Het begrip wandelpad krijgt een heel eigen invulling tussen de maïsvelden maar dra daagt het vertrouwde tarmac terug op. Een vierkante kerktoren staat prominent te wezen, centrum Zillebeke. Saaie rechte banen loodsen er ons naartoe. Zoals ik mij herinner uit vervlogen jaren, bevoorrading bij de voetbalclub, vandaag een koekje en de scanning.

Bij de kerktoren komen de dapperen van de 32 km ons vervoegen. Zij hebben dan al Tyne Cot achter de rug. Veel bekenden nu met de onvermijdelijke Willy & Mary, patriarch Hugo Bonyns en Jan Jansen voor één keer sant in eigen land. We wandelen met z’n allen door het mooie gemeentelijke park en duiken dan een landbouwvallei in. Heuveltje op richting Polygoonbos. Prachtige passage langs the Polygon Wood Cemetery en het 5th Australian Division Memory, een mens wordt er stil van. Heerlijk genieten nu van lekker koele bosdreven en lachen met twee militairen die voor een levende bepijling zorgen (zie foto).

Pad hoog boven de snelweg tot het Schotse monument waar een man met doedelzak een schitterende versie van ‘long way tot Tiperary’ ten beste geeft. Zijn zo van die kippenvel momenten. Maar de reis gaat verder. Hoog in de heuvels langs afspanning Nonnebos en dan afzakkend naar Bellewaerde. Veilig de drukke steenweg over dankzij attente en galante MP’s. Kerkhof van Ieperboog Oost en letterlijk de weilanden in langs een paar poortjes. Het parkoers golft lekker op en neer. Het laatste appelsapje krijgen we op een boerenerf met zijn typische geuren van onder meer kistkalveren. Het is verdorie warm geworden, heb na vier uur stappen nog 4,9 km voor de boeg.

Duiken met z’n allen langs stille straten en achterafjes naar Zillebeke vijver. De beentjes zeggen dat het stilaan genoeg geweest is. Zo langs het water denk ik met een kropje in de keel terug aan twee jaar geleden toen ik hier met Linda & Patrick (Halen) liep te dollen. Wat zou ik het leuk vinden als we dit volgend jaar opnieuw samen kunnen doen, versie 2017 moeten zij node aan zich voorbij laten gaan. Rotonde van de magische kraan, achterlangs het jeugdcentrum en dan naar Sint-Jozef. De Menensesteenweg af tot de wel zeer vreemde finish in een plantsoentje tussen de huizenrijen. Sorry maar ik vind dit een stad als Ieper onwaardig ! Loop dan ook gelijk door naar de Grote Markt waar een gezellig terrasje met Marleen & Ivo wacht.

Zij blijven nog een paar dagjes logeren, ik keer terug naar Antwerpen in een overvolle trein. Doet toch een heerlijk dutje onderweg. De Vierdaagse anno 2017 : een magische eerste 24 km in Oostduinkerke daarna wat mij betreft nogal flauwtjes qua parkoersen. Ben toch weer blij te kunnen zeggen : IK WAS ER BIJ !   

FOTOREEKS

16:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -i

18-06-16

12.06.2016 IVAS Itegem

Makkelijk reizen vandaag, over Antwerpen-Centraal en Heist-op-den-Berg naar Itegem. Onze bus wordt op een smalle weg opgehouden door twee leden van Berchlaer die bewust midden de rijbaan gaan lopen en daarbij niet mis te verstane gebaren maken. De chauffeuse blijft rustig en vriendelijk maar is duidelijk in haar commentaar over wandelaars. Ze heeft gelijk, de houding van deze twee hooligans was echt onaanvaardbaar!

Wij nemen en paar dames uit Wilrijk en zowaar Gent op sleeptouw tot de startzaal. Het is er behoorlijk druk. Inschrijven en weg wezen langs binnendoortjes om het dorp uit te geraken. Een krakkemikkig pad tussen twee rijen pinnekesdraad, een donker bosje, Willy serveert een eerste keer puur natuur richting Hallaar. Hij stuurt de langere afstanden weg dor een bepaald vettige bosstrook, we krijgen waar voor ons geld. Een smal kronkelpad loodst ons naar ’t water. Flaneren over de groene dijk van de bruine Grote Nete, wij zijn absoluut fan ! Weg van het water bij een toekomstige veerpont en door bloeiend gras en pas gemaaide paden gaat het richting rust in Ter Kerselaere. Uitstekende eerste 8 km daar zijn alle maatjes het over eens.

Na de koffie meteen terug puur natuur met De Averegten. Heerlijk wandelen door het groen en langs vele varens. Splitsingen ook want onze gastheer houdt graag de aandacht gaande. Bij een heen-en-weertje waarschuwt P.B., er komt wat leuks ! We lopen door halfopen terrein naar de Spekstraat. Wat hemels gedruppel en dan in de file over een smal paadje rond een plas. Letterlijk door het maïs en ‘te griest d’uit veld’ zoals een Tiense dame opmerkt. Willy op zijn best meteen. Houten balken doen dienst als pad en voeren ons door een metershoog rietveld. Wie doet het hem na ! Uitbollen tot een voetbalkantine en terrasje doen met de uitlaten maatjes. Sfeer mannekes !

We verlaten Jacqueline & Jefke voor een lokale lus. Wat straatjes lopen rondom de spoorbaan en de Kapellelei. Gewoon landelijk parkoers verhard & onverhard. Terug de spoorweg over dan bij de ‘ting-ting-ting’. Het feest begint weer bij Isschot. Krakkemikkige paden, loopplanken, hoog gras en ons rietveld van daarstraks. Willy alweer op zijn best !

Laatste pauze bij de voetbal en dan letterlijk door de wei tot bij de heen-en-weer van P.B. daarstraks. Rustige zanderige paden door de akkers tot de splitsing van de 30 km. ‘te griest’ op zijn best dan. Hotsend botsend tussen twee rijen pinnekesdraad en door het hoge gras tot een maïsveld. Trage weg, zegt Willy en we ronden door de boer zijnen akker bij Ezenhoek. Rustig uitlopen dan richting bebouwing en een terrasje met het gezinnetje van Chriske Haezenbosch.

Er zijn zo van die tochten en van die parkoersmeesters. Gilbert in het Heuvelland, Leo en Adje bij de Nedergrens, Willy rondom Heist, zelfs Eddy Broos gaf mee van … dit moet je meegemaakt hebben. Grootste onderscheiding Willy minder geven we niet aan hetgeen jij hier vandaag weer presteerde!!

FOTOREEKS

 

19:52 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -i

11-05-16

06.05.2016 100 km van Ieper (dag 1)

Het is alweer een paar jaar geleden en ik heb er echt zin in, Ieper en een uitstap door de zeer geliefde Westhoek. Eerste bus tot Antwerpen-Zuid, treinoverstapje in Sint-Niklaas en over Kortrijk tot Ieper, vlekkeloos. Ter plaatse beslis ik langs de Grote Markt naar de startlokatie te lopen, doet deze organisatie toch nooit de eerste dag. Tot vandaag dus … we kruisen vanaf de Lakenhalle tot voorbij de Menenpoort zij die voor ons op pad gingen!

Het is stil in zaal Fenix, wij maken ons klaar voor een ruime dertiger. Keer ne keer were dus, door een parkje en langs de Menenpoort tot de Lakenhalle. Een lusje door het stadscentrum en zijn vele huizen opgetrokken uit gele baksteen. Terug door die prachtige Menenpoort en dan wat huisjes kijken door de Ieperse buitenwijken om de magische kraan te bereiken. Rechtdoor langs de linkerzijde van Zillebeke vijver (vanaf het restaurant bekeken) tot het gelijknamige dorpscentrum, zijn leuke kerk en klassieke rustpost. Een eerste terrasje meteen, het lommer opzoekend want het is al behoorlijk warm.

Tijdje straten lopen nu, steenweg aan de overkant van de spoorbaan en verder over golvend beton met de Vlaamse heuvelrij als achtergrond. Speurend naar de mast van de Catsberg die hoog in het zwerk een oogje staat te pinken. De eerste koekoek van het jaar doet al dapper overuren. Wij pikken een drankje mee bij het bezoekerscentrum van de Palingbeek en vervolgen onze weg langs het graspad afgezoomd met meidoorn. Komen hoog door een wild bos en zakken dan naar het kasseitje langs de beek met weelderige plantengroei. Klimmetje tot het golfterrein waar we dwars door lopen met een statige kerk op de achtergrond. Loker denk ik dan, al ben ik er niet helemaal zeker van. We blijven hoog op het zonovergoten plateau lopen met een fenomenaal uitzicht over het Franse platteland voorbij Wervik en Mesen. En de boer … hij beerde voort … In een grote boog lopen we om Hollebeke heen om uiteindelijk toch in het plaatselijke schooltje een drankpauze te nemen.

Onder de bekenden Monique en Roger uit Boortmeerbeek, ook vaste gasten hier.  We lopen door het stille dorp richting Geluveld. Voor even maar want het fietspad langs de Komense vaart wenkt. Tussen spoor en in verval zijnde waterweg worden we begeleid door karekiet en andere rietzangers, hooiland is afgereden en gras ligt te drogen. Linea recta dus tot in Houthem, een voor Linda onbekende parkoersstrook. Pauzeren doen we op zijn Waals. De café lijkt meer op een bierwinkel met schragen en van elk merk enkele flesjes in de aanbieding. Wij houden het bij koel water gezeten op een bankje in de zon.

Lopen het dorp uit en krijgen een magistraal uitzicht op de zuidflanken van de Vlaamse heuvels cadeau. Links de kerken van Wijtschate & Mesen, recht vooruit die van Hollebeke en kilometers tussenin akkers en weilanden, patat en ploegende boeren. Het golvende tarmacje lijkt vervelend maar het uitzicht is zo schitterend dat wij lopen te genieten. Toch moet er regelmatig gedronken worden want het is warm, héél warm. Pauze in Hollebeke dus en vervolgens vrij snel de bossen in langs de spoorbaan. Zachtjes klimmend langs bommenkraters omgevormd tot vennetjes, ideaal biotoop voor kwakende kikkers. Hill 60 laten we rechts liggen, gaan op zoek naar de Komense weg. De afdaling naar Zillebeke is ingezet. Bij de spoorbaan het Larem Wood Cemetery en dan ons laatste terrasje. Willy ‘alias drinking team’ doet er de groeten aan Frans Staal, waar is die tijd gebleven ?

We hebben nog 4 km voor de boeg. Keren weer naar Zillebeke vijver die we ronden langs de andere prachtig groene oeverdreef. 23 °C lees ik onderweg. De parkoersbouwer schenkt ons een ‘grande finale’ over het brede graspad rond die prachtige Verdronken Weiden. Hebben wij in de loop der jaren zien veranderen van woestenij tot schitterend natuurgebied met vijvers en weelderige plantengroei. Bij de Rijselpoort weten wij de finish nabij. Nemen ruim onze tijd voor vriend Omer, was een heel leuk weerzien met toch wel onze favoriete wandelstreek waar het helaas toch zo moeilijk geraken is met het openbaar vervoer.

 FOTOREEKS

 

21:26 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -i

25-08-15

21.08.2015 Vierdaagse van de IJzer te Ieper

Het is alweer de laatste dag, wat gaat de tijd toch snel! Vanaf Gent-Sint-Pieters breng ik de reistijd door in het gezelschap van twee wandelaarsters uit Lennik. Gezellig keuvelen over het wel en wee in de wandelwereld. Elkaar een goede tocht wensend nemen we afscheid bij station Ieper. Het is relatief rustig op de Grote Markt waar ik om 08:58 van wal steek. De 32 km gaat meteen zijn eigen weg langs het Minneplein tot een sluis op het nooit gebruikte kanaal Komen – Ieper. De zon is van de partij, het is heerlijk wandelweer. Pikken het jaagpad van kanaal Ieper – IJzer op een beetje voor de John McCrae site. Futen zijn druk doende op het water. Mijn eerste 5 km leg ik af in 55 minuutjes. Ben aan de sluis Boezinge-dorp en heb al heel wat wandelende ‘lijken’ opgeraapt. Voor sommigen lijkt het mij onzinnig nog gestart te zijn voor 32 km. Het landschap gaat van industrie en bebouwing via landbouw langzaam over in prachtig groen. Het is dus helemaal niet storend kilometerslang de waterloop te volgen tot een tweede sas. We draaien er weg van het nat, de weidse akkers in. De temperatuur gaat meteen sterk oplopen, gelukkig staat er een zacht verkoelend briesje. Het is nu echt beton lopen in de akkers met her en der een boerderij. Ik passeer Monique & Roger (Boortmeerbeek), ook vaste gasten hier. Doe slechts 51 minuten over de tweede 5 km, mmm loopt lekker.

Tweede bocht van de dag, we gaan het Ledwidgepad op wat lijkt op een oude spoorweg of zate. Pikken even later de 24 km op en passeren met z’n allen oude stallingen met rond betonnen dak. De stank is er nauwelijks te harden ! Stappen langs het industriële complex van een melkerij en de Statiewijk Langemark een eerste keer binnen. De parkoersmeester laat ons een ommetje maken door het maïs en bij de dorpsschool is het pauze. Ben aan kilometer 15 en het is 11:40, heb dus ruim de tijd voor een boterhammetje. Tien minuutjes en ik ben weer op pad. Over het kasseitje rond de kerk en dan via een steenweg het dorp uit. Komen Linda & Patrick plots uit het niets tevoorschijn. Hebben een terrasje gedaan. Naar goede gewoonte neemt de gastvrouw het commando in handen en mogen de beide naamgenoten volgen. Waar is de tijd dat we dit samen in Wallonië deden, toen ik nog in Scherpenheuvel woonde! Is meer dan 10 jaar terug in de tijd. Het parkoers is niet zo denderend meer. Nogal wat beton met tussendoor onverharde paadjes. We passeren Yvan ‘le terrible’ en pikken later ook Jeroen op. Het tempo is stevig, met pieken van 6,4 zegt Patrick. Een paar keer rem ik Linda af wegens protest van de knie. Ze doet dat met plezier. Ik blijf ook nog wat hangen bij Willy & Mary, sluip terug naar mijn Halense maatjes. We passeren een paar kerkhoven waaronder het immense St Charles de Potyze. Rechttoe, rechtaan naar de Kattestad dan, nog even genieten van een proevertje Hoegaarden Radler. Zijn een half uur te vroeg bij de finish. Het gerucht doet de ronde dat er op het parkoers van de 32 km een gaslek of bom melding was. In elke geval, we liepen slechts 29 km. Ik kan een uurtje vroeger thuis zijn. Loop dus gelijk door naar en onder die imposante Menenpoort naar de Grote Markt. De eerste wachtenden voor het grote wandelaarsdefilé staan al op post.

Vlot reisje terug naar Hemiksem. Was de vierde dag de minste ik kijk met grote voldoening terug op deze Vierdaagse. De parkoersen zijn veel mooier dan vroeger. De sanitaire voorzieningen voor de dames een pluspunt t.o.v. het maïs vroeger. Dat je zelf voor je schoofzak moet zorgen deert mij allerminst, dat doen wij sowieso ieder weekend al. Afspraak volgend jaar als God en de bazen er mee instemmen, zeker weten !

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/21082015Ieper

22:14 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: west-vlaanderen, -i

16-06-15

14.06.2015 IVAS Itegem

Rik (Bornem) had ons gisteren nog zo gewaarschuwd – de bus draait weg net voor het centrum van Itegem. Wij vertrouwen op een andere wandelaar, die blijkbaar naar ons kijkt – en we missen de halte ! Levert een extraatje op van zo’n 500 meter.  Het is behoorlijk druk in de startzaal. Met de zegeltjes van de organisatie krijgen we zowaar twee dozen spaghetti cadeau, van Soubry natuurlijk zoals in den ouden tijd. Grapjassen die van Ivas en dat zullen we later op de dag nog merken.

We gaan op pad, Achter de Hoven en de naam van de straat vanaf de monumentale dorpskerk is letterlijk te nemen. Dra gaat het verhard over in hobbelige graspaden, vervolgens bij Echelpoel in een eerste bosstrookje. De 10 en de 30 km stappen richting Hallaar waar de parkoersbouwers niet platgetreden paden bewandelen. Door het hoge gras puur natuur naar de Netedijk. Onze gastheren zijn zo vriendelijk het klimmetje van een houten trapleuning te voorzien. Heerlijk mee kronkelen dan met de Grote Nete, terug richting Itegem. De 10 km verlaat ons, we pikken de andere afstanden op richting volgende zand- en graspaden langs weilanden en maïsakkers. Vossekoten noemt het hier, halfopen terrein waarbij de plukjes koel bos meer dan welkom zijn. De zon geeft van jetje en de wind is op rantsoen. Tenslotte lopen we letterlijk door wintervaste kruidenvelden die stilaan groen worden tot bij hun eigenaar voor een gezellige rustplaats. Onze Borgerhouters  Yvette en Robert zijn er ook al, we praten bij.

Volgen hen voor een lokale lus van 7 km. Bernum noemt het hier. We wandelen over tarmacjes langs maïs en opvallend veel aanplant van rode kool. Moeder kievit raast rakelings langs onze hoofden, het piepkleine jong rept zich ongemakkelijk waggelend de grasberm in, schattig ! Lopen kasseitjes van Wiekevorst tot de Kapellekensdreef. Deze voert ons naar het parkje met twee kruiswegen van Klein-Scherpenheuvel. Netjes onderhouden omgeving, de Kempenaren zijn nog devoot. Na dit toch wel leuke plekje duiken we opnieuw de weidse akkers in. Her en der is een hoeve neergepoot. De stilte van het land, daar genieten wij toch wel van. Een kasseitje dokkert lommerrijk langs wat een kasteeldomein lijkt te zijn. Meer dan een paar doorkijkjes zien we er niet van. De weidse, warme akkers komen terug aan bod en een keienpad. Dan volgt een aanduiding ‘trage weg’, heerlijk wandelen langs een dicht begroeide rossige gracht, aan de rand van pas gemaaid  hooiland en letterlijk door een maïsveld. Leuk stukje parkoers dat ons terug bij de kruidenboer afzet. Ik vertel een parkoersbewaker dat wij toch wel verbaasd zijn door de vele ‘trage wegen’ vandaag. Ik krijg een minzame en toch guitige glimlach terug. Dring aan op tekst en uitleg. Blijkt dat onze gastheren bij gebrek aan echte zelf maar trage wegen bedacht hebben en voorzien van hun naambordjes ! Geweldige vondst die de kwaliteit van het parkoers danig verhoogd.

Korte babbel met Carine & Dirk, zij zijn duidelijk sneller dan wij. We volgen dus over bospaadjes langs klimop en weelderige varens tot een volgend achterafje, graspad van een naam voorzien. Saffraanberg en Hannekenshoek voeren ons terug richting Nete. Mooi uitzicht hier over de dorpskern van Itegem. Langs het rusthuis even wat bebouwing en dan terug genieten langs het rossige water van de rivier. Heerlijk wandelen is dit. De parkoersbouwer duikt weer eens onderaf en stuurt ons door verwildert bos. Bij het uitkomen wacht de laatste rustpost bij de LRV. Meteen ook ons laatste terrasje voor vandaag.

Wandelen randje Itegem wat tarmacjes en door een nieuwe wijk tot domein La Garenne. Netjes opgeschilderd kasteeltje met een pracht van een parkbos er rond. Donker dankzij de weelderige ondergroei van rododendrons. We slingeren er ons doorheen. Moeten aan de overkant even wat villa’s bewonderen tot de grote finale genaamd De Averegten. Prachtig natuurdomein, bossen, vijvers met jong grut, ook wel wat weiland. Bij het uitkomen een zicht op Heist (inderdaad met kerk op de Berg) en dan zetten we terug koers naar Itegem. Een laatste eigen invulling van trage weg en we kunnen Duvelen met Yvette en Robert. De bus komt om 18:15, blijkt de laatste te zijn die tot Mechelen rijdt. Daar tien minuutjes wachten op de 500 en in Boom dezelfde tijd tot de 295. Exact twee uur reizen van Itegem tot Hemiksem. Met een lachende snoeten gaan we de avond in. Wat hebben we weer een leuk wandelweekend gehad met verrassende wendingen dankzij Kadee, Rik & Ivas. Volgend weekend trekken we op verkenning vanaf Jezus-Eik (zaterdag) en zondag naar  Bierbeek. Tot dan.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/14062015Itegem

 

20:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -i

22-11-14

15.11.2014 PAZOVO Ieper

We hebben nog eens zin in een reisje, nemen de trein naar Ieper. Wegens werken aan het spoor hebben we een extra overstap in Gent-St-Pieters van doen. Als we maar ter bestemming geraken zonder vertragingen, dan is het voor ons al lang goed. En dat lukt deze ochtend wonderwel. Was er voor het westen van het land droog weer beloofd dan zal dit vandaag tegenvallen. Het is druilerig als wij naar startlokatie WZC Zonnelied stappen. Fraaie nieuwbouw voor zorgbehoevenden, de prijzen zijn niet bepaald wandelaar vriendelijk maar ja, dit is een sponsortocht voor het goede doel en dus kankeren we niet.  Wel vinden we het jammer dat de aangekondigde 30 km er maximaal 25 blijken te zijn. Zou niet mogen, de afstandenstapper blij maken met een dode mus. Krijgen wel een routebeschrijving toegestopt zoals we dat in Nederland kennen.

Moeten meteen na de start al bij de les zijn want worden steegjes ingestuurd die je er als leek nauwelijks verwacht. Komen zowaar bij het Minneplein uit en stappen even verder voorbij het eerste oorlogskerkhof met zijn opvallend witte graven en kruisteken, Het Yper Reservoir Cemetery. De langere afstanden gaan dan vrij snel hun eigen weg voor een extraatje langs het nooit gebruikte kanaal Komen – Ieper. Een strook ervan die wij nog nooit bewandelenden. Er volgen wat straatjes en een strook van de drukke N369 die naar Diksmuide leidt. Wij bereiken het Essex Farm Cemetery en het paadje ter ere van John Mc Crae, de dichter van ‘In Flanders Fields’. Keren were  richting Ieper langs het kanaal Ieper – Ijzer tot de groenige Hoge Wieltjesgracht. Onze eerste etappe zit er op. Kunnen na zes toch wel best leuke kilometer genieten van een koffietje in Residentie Ten Vesten, een tweede kraaknet verzorgingstehuis.

Hebben nu een etappe van 9 km voor de boeg. Stille straten loodsen ons richting Sint-Jan. Krijgen een mooi stukje langs de Bellewaerdebeek cadeau alvorens een eind de Brugseweg, een hoofdader te moeten volgen. Even ploeteren door wegenwerken en we zoeken het landelijke en de wat troosteloze, grijze vergezichten op. Het uitzicht over de Ieperse torens is er even mooi.  Oxford Road Cemetery, Aeroplane Cemetery en tenslotte de Franse Militaire Begraafplaats ‘Charles de Potyze’. Deze tocht is duidelijk opgedragen aan de herdenking van oorlog 14-18. De Begijnbossen laten we links liggen, is net te ver weg vandaag. Licht golvend gaat het langs akkers terug naar de Ieperse bebouwing. De parkoersbouwer loodst ons netjes langs achterafjes door een stille woonwijk. We hebben onze pauze in WZC Sint-Jozef meer dan verdiend.

Zijn trouwens merkwaardig genoeg geen van beiden in al te beste doen vandaag, de kilometertjes kosten moeite, geen idee waarom. Gesterkt gaan we weer op stap. Vrij snel duiken we het groene Rondeelpad in dat ons afzet bij de Jeugd- en sportterreinen die we kennen van de Driedaagse. Mogen heerlijk over de vesten gaan flaneren. In eerste instantie onderaf aan de waterkant voorbij de Rijselpoort richting station. Een rij treurwilgen staan er nog mooier bij dan in de zomer. Hun bladertooi lijkt wel ‘peper en zout’, nu groen en geel. Waar de kortere afstanden de finish opzoeken keren wij nog ‘ne keer were’ langs een kerkhofje en over de Rijselpoort lopend. Blijven nu hoog boven het water de vesten volgen tot bij die onvolprezen, prachtige Menenpoort. Even verder komen we opnieuw aan bij onze eerste rustpost. Het zwerk is opgedroogd, er zijn wat meer wandelaars aanwezig.

Wij hebben nog zo’n 4,5 km voor de boeg. Passeren weer de Menenpoort, aan de buitenkant van de vestingen deze keer. Wandelen door het groen van Hoornwerk richting Vaubanstraat en rustpost nummer twee. De laatste drie kilometer zijn dezelfde als daarstraks, langs Jeugdterreinen en Rijselpoort. Deert ons allerminst want is een leuke strook. Tegen onze gewoonte in stoppen we bij 25 km, hebben geen zin in een extraatje. Geen Duvel in de startzaal, we trekken naar de Markt. Rechtover de Lakenhalle vinden we een volks cafeetje met het beoogde gerstenat, al gaan we dan voor Omer en Brugse Zot. Nemen de trein van 16:38 en zijn zodoende rond 20:00 terug thuis. Tja, een lange reis voor slechts 25 km stappen maar we vonden het een leuke afwisseling in ons wandelmenu.

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/15112014Ieper

 

21:47 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -i

19-06-13

16.06.2013 IVAS Itegem

Het stond al weken vast. Na de prachtige tocht van vorig jaar zouden we terug bij IVAS Itegem wandelen. Jefke is er ook vaste klant en reist even met ons mee. Wij spelen op veilig met de bus vanuit Lier, Jef neemt risico’s en spoort door naar Heist. Hij wordt de winnaar, vertrekt al op het parkoers als wij de druk beklante zaal betreden. Hadden wij een parkoers richting Heist in gedachten, niks blijkt minder waar te zijn. We trekken richting Herenthout vandaag en laten ons dus door de parkoersmeester verrassen.

Wandelen over de speelplaats van de dorpsschool het landelijke tegemoet. Lopen er wat tarmacjes als opwarmer, dit laatste zelfs letterlijk te nemen. Voorbij korfbalclub Joki wachten de eerste veldwegen en het hoge gras. Ze zetten ons af bij de Grote Nete. Kilometerslang gaan we de bruine rivier volgen. Kronkelen vrolijk mee met zijn meanders, genietend van de vele kleuren van zijn dijken, dankzij magrietjes, papavers en andere veldbloemen. Heerlijk wandelen is het, echt ons ding. We ruilen het Kempenwater in voor zijn beemden, later de aanplant van maïs. Wat tarmacjes zetten ons af bij een voetbalkantine in Herenthout. Kunnen er heerlijk een terrasje doen na 8 km wandelplezier.

De 30 km krijgt een extraatje vanuit Niemandshoek, want zo noemt het hier. We laten de horden wielerterroristen achter ons, duiken de Merodebossen in. Een eerste strook is erg hobbelig, stuk gereden door bosbouw machines. Daarna wordt het heerlijk dreven lopen langs grachten en weelderige varens, rododendrons in bloei ook. Loof- en sparrenbos wisselen elkaar af. Aan de overkant van een drukke steenweg wachten landelijke tarmacjes, kasten herbergen nog groene trostomaten. Een extra uurtje hebben we er opzitten als we bij dezelfde kantine als daarstraks pauzeren.

Rudy en Kareltje lopen voor ons uit door een zee van varens, op een heerlijk slingerpad. Wij verlaten hen, lopen een extraatje door het Kruiskensbos en zijn kapel gedateerd 1861. Zijn in Bevel, deelgemeente van Nijlen. Mogen vervolgens genieten van bospaden, vijvers met ontluikende gele plomp, bijwijlen een oerwoud aan vegetatie. Het voert ons terug naar de Nete. Parkoersbewakers met de fiets komen ons voorbij en zien dat alles goed is. Bij de Hullebrug verlaten we de rivier. Stappen door het gelijknamige privé domein tot de Gestelse steenweg. Een pas gemaaid graspad stuurt ons richting Balder (Berlaar). Bij Netelei wordt het parkoers landelijk. De parkoersmeester trekt nu alle registers open, gaat ons verbazen. Niks tarmacjes dus maar wel meerdere privé domeintjes. We wandelen langs en door ontluikend maïs, afgewisseld met bosstrookjes waar een tapijt van klimop de vermoedelijke paadjes heeft overwoekerd. Schitterend wat die man hier neerzet, hoe hij zijn gasten verwend. Na zowat 10 km wandelplezier vleien wij ons in een stoel bij de LRV van Itegem. God wat was dit een leuke en verrassende etappe. Het beetje hemelse gedruppel kan geen wandelaar wat schelen, we terrassen met z’n allen.

Hebben nog ruim 9 km voor de boeg in een ruime boog rond Itegem dorp. De Kleine Hooiweg stuurt ons weg. Weer andere privé domeintjes worden aangedaan. Lopen opnieuw te genieten door akkers en langs de rododendron rand van het Itegemse bos. Er wacht ons een wandeldessert zijnde kasteeldomein La Garenne en zijn bos/tuin. Uitbollen doen we door een recent gebouwde woonwijk. Bij ons Duvelke krijgen we een ‘amuse gueule’ aangeboden. Pannenkoekenbakster vraagt wat ik er van vond. Schitterend natuurlijk en hemels verrassend. Het ganse gild bevestigt onze bevindingen. Geen enkel saai moment, zeggen Brusselse Jean & Liliane. Deze 60 km volgend jaar wil ik onder geen beding missen, zegt Willy uit Kessel. IVAS, nog steeds maar vier jaar jong, maar nu al een referentie.     

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/160620...

21:15 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -i

15-05-13

11.05.2013 De 100 km van Ieper

Geen Hemelvaartsweekend zonder wandeltocht in Ieper, zo wil het onze traditie. Al is het dan een lange treinreis van ruim 3 uur en zijn de weersvoorspellingen niet schitterend, toch zijn we vandaag ook weer op pad. Het regent pijpenstelen terwijl wij in station Kortrijk aan onze koffie nippen. Geeft niet, worden wij dus niet nat van. En inderdaad, het is droog als wij tussen het jeugdig Bellewaerde volk in Ieper de trein verlaten. We stappen voorbij de laatste rustpost het stadspark in, hoeven nog geen stempel. Kuieren langs de grachten en vesten tot bij de Fenixzaal, waar het erg rustig is. Nog even een koffie en weg zijn wij.

Een moderne brug loodst ons over de grachten en dan gaan we hoog op de vesten zuidwaarts. In een lange omzwerving lopen we ondermeer langs een eerste oorlogskerkhof met witte zerkjes tot … inderdaad, het station ! Een wandelaar kan je ook alles laten doen ! Een steenweg loodst ons over de Komense vaart, enkele rustige straten voeren naar de Vijverbeek. Langs zijn oever lopen we de bebouwing uit, de akkers en het hooiland tegemoet. Er staat een strakke zuidwester, die uit de heuvelrij op de achtergrond lijkt te komen. Van Kemmel- tot Catsberg, we kunnen ze van hieruit allemaal bewonderen. Na een kleine zes kilometer de eerste rustpost. We vinden een paar vrije stoeltjes om ons bekertje water en wandel peperkoek te nuttigen. De 12 km verlaat ons al, de andere afstanden lopen met ons mee, nog steeds de Vijverbeek volgend. Voorbij Tommies gaat het recht naar Dikkebusvijver. Er staat een stevige golfslag. We wandelen linksom onder de prachtige bomenrij. Daarna volgt het populierenpad langs een gracht tot de Vierstraat. We kennen het parkoers haast uit het hoofd. Bij het kerkhof de Molenstraat in, de strakke zuidwester pal op het hoofd. Moeten niet naar Kemmel deze keer maar kiezen voor een lange omzwerving door de golvende velden richting De Klijte. Daar wacht de pittige Brulozestraat, de eerste aanzet tot de Scherpenberg. Even verpozen op de Kalissestraat en dan een verdieping hoger tot het uitzichtpunt van de berg. Achterom en opzij kijken prachtige vergezichten op Kemmel- en Monteberg en over de vlakte tot Ieper. Ploffen neer op een stoeltje bij de binnenrust. Waren stevige 9 km met de wind op kop in de vlakte en de pittige, vrij lange klim op het einde.

Was het tot nog toe zonnig, het weer slaat plots om. Het is druilerig en fris als wij de vlakte vanaf Loker richting Kemmelberg oversteken. Vandaag heerst er rust. Zal morgen effe anders zijn tijdens de rallysprint van de Monteberg. Vele straathoeken zijn uitgebouwd als uitloopzones, verboden voor voetgangers. Veiligheid primeert. Wij gaan klimmen, samen met de terugkomers van de langere afstanden, naar het Franse Ossuarium van de Kemmelberg. De laatste 23% blijven ons vandaag bespaard. Mogen de vlakke, beboste Lokerdreef bewandelen, nu blauw gekleurd vanwege de boshyacinten. Bij de Belvedere duiken we terug de vlakte in, richting Kemmel dorp. Krijgen even het gezelschap van Xavier, Ivo & Marleen tot Lockedyze, de klassieke café rust.

Lopen na het drankje alleen verder, het dorp uit langs populierendreef en kerkhofje. Het weer valt ons danig tegen. De ellenlange tarmac van de Kriekstraat is geen plezier bij druilerig nat dat steeds weer aanzet. We stappen voorbij het kerkhofje van Goddezonne Farm en dan richting Voormezele en zijn Slijpstraat. Zoals elk jaar lijkt aan deze etappe geen einde te komen. Zijn dan ook blij even te kunnen verpozen in een schooltje onder de kerktoren. Gerard Druwé, lachend als altijd, houdt er ons even gezelschap alvorens er vanonder te muizen.  Even later, net na Gino, vatten wij ook de laatste kilometers aan. Nog even een slingerweg door de velden en dan wacht de Komense Vaart. Zo’n twee à drie kilometer gaat het nu rechtdoor langs de prachtige groene biotoop die deze opgegeven waterweg intussen geworden in. Zo komen we wederom bij het station uit en gaan uitbollen langs de grachten, onze route van deze ochtend volgend. Vervangen de Duvel door Omer, die ons best smaakt tijdens de immer gezellige babbel met Rudy en Diane.

Het is hoog tijd voor de terugweg, een derde en laatste keer langs de grachten en vesten. Futen koppeltjes zijn er alom tegenwoordig. Komen Hobohem Linda & Charles aangestapt, uitbollend van hun 40 km. Zij kondigen ‘die Limburgse’ aan bij het station. Bedoelen natuurlijk Jacqueline, die ons zal vergezellen tot Antwerpen. Bij de wissel in Bruxelles-Midi hebben we exact 3 minuten. De TGV locomotief uit Mêret stormt door de gangen en loodst ons net op tijd het sprintertje binnen. Niet te verwonderen dat wij alle drie nog een uiltje vangen tot Berchem …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/110520...

22:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -i

24-09-12

22.09.2012 wsv IVAS te Itegem

Dit weekend laten we ons verrassen door gastheren waar we nog nooit op bezoek waren. Vandaag hebben we een kort reisje te gaan. Ons karretje laten we achter bij Berchem station. Sporen tot Lier waar we de bus richting Heist-op-den-Berg nemen. De charmante chauffeuse zet ons af op een paar honderd meter van de startzaal in Itegem. Ria (van Paul) loopt er een blokje om, Jefke uit Balen komt binnen vallen, strekt nog even de beentjes alvorens ze straks onder tafel te mogen steken. Was het zwerk wat grauw tijdens onze reis, we mogen aan de tocht beginnen bij stralende zoneschijn. Rustige straatjes loodsen ons voorbij verscholen kasteel La Garenne en zo stilaan het groen in, voorlopig nog weilanden bevolkt door lome runderen. Onze parkoersmeester schuwt het tarmac, pikt graspaden op waar hij kan, goed zo. We bereiken de bossen van Averegten, delen de paden met joggende mannen en vrouwen. Bij het verlaten van het groen komt een kerktoren in zicht. Kerkwegels loodsen ons naar centrum Hallaar waar we een eerste keer pauzeren na 7 km wandelplezier. Clubmaat Jakke en zijn dame tekenen ook present, hij geeft signalen van achtervolgingswaanzin nu hij ons zo dikwijls tegenkomt.

Lachend trekken wij verder, door de obligate wegeniswerken. We ruilen ze snel in voor graspaden door halfopen landschap. Een brugje met de vreemde naam Pinzelieke zet ons af bij de Grote Nete. Heerlijk zo te mogen mee slingeren met de rivier, wandelend over zijn grasdijk en genietend van vergezichten. Bij Looidijk stappen we over de brug en keren langs de andere oever een eindje weer. De herfst vertaald zich in vallend populierenblad en gelig kleurend maïs. We verlaten de rivier en duiken, haast letterlijk de akkers in. Gemaaide berm is een wel hele eer voor de hobbelige ondergrond die ons langs een maïsplantage loodst. Tussen twee groene muren stappen we tot de rustpost bij hondenclub De Doorzetters. Heel wat bekende gezichten hier waaronder Jefke (de biersteker) die het bij 20 km houdt vanwege steeds weerkerende rugklachten. Pff, zegt Linda, dat noemen ze ‘de schone oude dag’. Ook haar knieën zullen moeilijk doen vandaag.

Maar we geven ons niet gewonnen, vatten het lusje van de 30 km aan, door ons voorgaande wandelaars als prachtig omschreven. Worden haast meteen dwars door een grasland gestuurd, deze parkoersmeester toont lef en kunde. Aan een taludje omhoog tot de Netedijk, intussen erg winderig. Wuivende handjes aan de overkant, de Oudenaards-Kumtichse wandelcombinatie. We verlaten de waterkant, duiken de Nete beemden in langs enkele vijvers. Een pracht van een zanderige dreef, eik en beuk, volgt. Een strookje Hulshoutse steenweg zorgt voor verbinding naar het volgende groen. Een schitterend uitzicht op Heist-op-den-Berg krijgen we er cadeau bovenop. Nog meer groen volgt, zandpaden ook, wij zijn echt in onze nopjes. Pauzeren een tweede keer in de hondenclub van Lodijk, net op tijd binnen voor een eenzaam buitje.

Na de koffie volgen we de kletsnatte steenweg tot brug Looidijk over de Nete. Lopen even stroomopwaarts mee om dan opnieuw tussen de populieren te verdwijnen. Linda’s verbazing over het geboden parkoers stijgt met het wandeluur. Zij verbleef hier een paar jaar en wist tot vandaag niet dat er zoveel groen was. De parkoersmeester wordt zowat in de adellijke wandelstand verheven. Voor het eerst vandaag moeten we nu wel wat nieuwe tarmacjes doorworstelen in Zonderschot. Er zit echt niets anders op willen we te weten komen waarom Heist ‘op den berg’ genoemd wordt. Passeren wijngaard Berghoven en dan gaat het in stijgende lijn tot een Mariagrot. De 30 km maakt nog een ommetje door het groen achter een nagelnieuwe woonwijk en dan … komt de Berg ! Een eerste klimmetje door Bergbos toont een schitterende doorkijk op Hallaar en zijn groene omgeving. Het parkoers wordt trapperig. Een goede parkoersbouwer is een beetje sadist en dit heerschap heeft het allemaal in zich. Steeds weer stuurt hij ons op en neer rond college en kerk. We lopen zowat 360 °C rond de gebouwen. Elke hoogte wordt een hoogtepunt met prachtig vergezicht. Steevast volgen er nog meer trappen, we raken er de tel bij kwijt. Voorbij de Bergstraat en het mooi aangelegde park een laatste klim en afdaling. We wandelen naar de laatste rustpost in Hallaar. Hebben er nog ruim 4 km voor de boeg.

Stappen opnieuw door de wegenwerken het dorp uit. Krijgen een leuk extraatje in het vochtige groen. Pikken de andere afstanden terug op bij een steenweg en duiken een donker sparrenbos in. Donker & licht, schrijf ik op mijn papiertje, we wandelen een afwisseling van bosjes en weilanden. Achter de Hoven heeft zijn naam niet gestolen. Kerkwegels zetten ons af in het centrum van Itegem. We hebben er een waarlijk schitterende tocht opzitten. Feliciteren dan ook de organisatoren. Als uitsmijter wordt ik aangesproken door een koppeltje wandelaars. Blijken de Movelokens te zijn die zich profileren als charmante, warmhartige Pajotten. Wederzijdse waardering voor het geleverde werk met fototoestel en webblog worden in de verf gezet. Mijn dag kan niet meer stuk. Wandelen een feest, jazeker met dank aan IVAS, Moveloken en de vele wandelvrienden met wie we vandaag onze passie weer mochten delen !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/220912...

21:05 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -i

22-05-12

19.05.2012 100 km van Ieper - dag 2

De auto wordt nog eens van stal gehaald. Ieper is bereikbaar met de trein jazeker maar dan kunnen we pas rond 09:00 starten en dat vinden we wat laat voor de meestal goed gemeten 40 km van de tweede dag. Zodoende steken we om 08:00 al van wal, net achter Stroboeren Yvo & Marleen en Limburger Jacky ‘de lange militair’. Net als gisteren mogen we opnieuw de moderne voetgangersbrug over en deze keer de binnenstad in. Langs de markt, wat op zaterdag echt wel letterlijk dient genomen te worden. Opvallend ook de vele gevels in gele baksteen die de Kattenstad een eigen cachet geven. We verlaten Ieper bij het station en volgen even de Komense Vaart. Stappen vervolgens door de stille wijkjes Ter Linden en Ter Olmen om het eerste, natte natuurgebiedje van de dag op te zoeken, het Tortelbos. Vrij klassiek stappen we daarna over tarmacjes door weilanden langs een oude watertoren. De Kriekstraat voert ons naar de eerste rustplaats bij een hoeve na 6,33 km wandelplezier. De labrador des huizes is ieders vriend, zeker als hij het geritsel hoort van verpakkingen. Peperkoek is echt zijn ding wel, hij gaat er braaf voor zitten en pakt de gekregen stukjes heel voorzichtig aan. Schattig van die niet meer zo jonge gabber.

Na de pauze toont de parkoersmeester ons wat komen gaat … de Kemmelberg in de verte. Maar eerst wandelen we onder hoge bomen langs Dikkebusvijver, vervolgen onze weg langs een gracht met populieren en kiezen dan voor de hellende Vierstraat. Rechtsop bij het oorlogskerkhof, de ellenlange Molenstraat in, golvend door akkers met opschietend graan en weilanden. Nog een strookje Kriekstraat, we worden afgezet bij de kerk van Kemmel. Even verder de klassieke rustpost van café Lockedyze (13.18 km) . We laten ons de lekkere, stevige tomatensoep smaken. Om de hoek wacht de trage klim door het park van de Warande. Daslook en boshyacinten zijn haast uitgebloeid. Als we de Bergstraat oversteken bij de Jeugdherberg weet ik hoe laat het is. We gaan pittig klimmen, een aardeweg de Kemmelberg op tot vrijwel bij het Belvedère. Draaien er naar rechts de vlakke, bosrijke Lokerdreef in tot bij het Franse Ossuarium. Hier wacht een zonovergoten uitzicht en wat voor eentje, het mooiste van Vlaanderen bedenk ik. Op de voorgrond de pronkerige kerktoren van Loker en zijn sobere tegenhanger van Dranouter. Daarachter de heuvelzone met de Rodeberg prominent aanwezig. Mijn hart tikt wat sneller, wat ben ik toch verliefd op deze omgeving ! Even een babbel met wandelaars die mij kennen via de websites. Het doet altijd plezier hierover aangesproken te worden, bedankt vrienden. Dan de gaskraan terug open, ook Linda heeft de smaak te pakken, drijft het tempo op. De Godschalkstraat en de Hofstraat loodsen ons door het lekker golvende landschap, recht naar het Locre N° 10 Cemetery op de baan tussen Dranouter en Loker. Over pas gemaaide paden stappen we de frisse bossen in van Eeuwenhout, duiken naar de Douve vallei. Een veld van pril ontluikende erwten verder wacht de weg Loker – Belle en nog even verder de derde (wagen)rust. We hebben er 20 km genieten opzitten.

Onze parkoersmeester gaat spelen met het landschap en dat zullen we geweten hebben. We duiken de vallei in, kruipen er meteen meer uit voor een stevige lange klim de Baneberg op. Stappen langs de druivelaars onder de stoeltjeslift door. Nog eens zakken om meteen trapperig terug te klimmen tot café Aux Touristes op de Zwarte Berg, op of net over ‘de Schreve’ ook. Nauwelijks drie kilometer na de vorige rustpost maar ze konden tellen. Zou Mr. G. hier een hand in gehad hebben ? Tot de volgende rust is het slechts 4,7 km, we verwachten nog meer kuiten vuurwerk. Met uitzicht op de Catsberg en even later over de vlakte tot Poperinge duiken we de Zwarte af langs de Ponderosa vijvers. De Broekelzen wachten, ik kwam er ooit nog maar één keer, inderdaad door het toedoen van Mr. G.. Onder een groen baldakijn wandelen we over een vettig paadje, vlondertjes ook, trappekes af, trappekes op. Zo willen we het hebben, omwille van deze stroken parkoers is het Heuvelland ons zo dierbaar. We lijken vervolgens even op halve hoogte te blijven tussen de Zwarte- en de Rodeberg, maar dat is maar schijn. Komen weer bij de stoeltjeslift uit en mogen aan de overkant van de steenweg nog eens zweten op een minuscuul zandpad dat ons bij de molen van de Baneberg afzet. Bij het prachtige weer is het vergezicht over het zuiden fenomenaal. Belle is prominent aanwezig, op de horizon de woontorens van Douai. Een holle weg voert ons richting Loker en de Oude Bellestraat. We laten het dorp achter ons, stappen langs de Kalissestraat zowat parallel met Kemmel- en Monteberg, de kerk van Wijtschate nog verder weg. Bij de Scherpenberg wacht de volgende rustpost en ons melkdessertje, hebben er bijna 28 km opzitten.  

Klimmen tot de top van de helling, genieten van een fenomenaal uitzicht richting Ieper en zakken terug naar de Kalissestraat, even verder de Brulozestraat. Komen zo in De Klijte, laten de Kemmel stilaan achter ons als we kiezen voor de Diepestraat, de akkers tegemoet. Worden even gestoord door ‘la Coupe de Normandie’, duidelijk gegoede Nederlanders die hier een toeristische rallye rijden en vooral hun kapitaal op vier wielen komen showen. Wat nu volgt vind ik het lastigste stuk van de drie dagen. Al gaat de Kerkstraat gestaag bergaf, de lange saaie rechte weg is er dikwijls voor menigeen te veel aan. Vandaag komen we geen ‘wandelende lijken’ tegen,  nauwelijks Engelse wandelaars ook, zijn er misschien een ietsje te vroeg voor. Waar de 25 km zich terug bij ons voegt herken ik van ver een dametje met korte, snelle pasjes. Brugse Monique is in aantocht, op de speelplaats in Dikkebus (34.72 km) nemen we even de tijd om bij te babbelen.

De laatste loodjes wachten. Moeten een drukke steenweg volgen tot Vlamertinge en gaan dan een fietspad op langs patattenloze akkers en een grachtje. Boterbloemen zorgen voor wat extra kleur. De gracht blijkt de Vijverbeek te zijn, stilaan lopen we de straten van Ieper terug in tot bij het station. Aan de overkant van de ringweg pikken we het ijsje mee. Nog een kleine twee kilometer mogen we genieten van de prachtige vijvers rond de vesten met ondermeer ronduit schitterende treurwilgen. Om 17:00 bereiken we de finish. Net op tijd om Claire & JP, terug blakend van de gezondheid, uit te wuiven en bij te babbelen met Rudy (Schelle). We laten ons een paar Duvelkes smaken en vatten de terugreis naar Hemiksem aan, een beetje moe maar voldaan, vooral dankzij die prachtige strook parkoers in de heuvels. Wat we morgen doen zal afhangen van het weerbericht.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/190512...

15:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -i

18.05.2012 de 100km van Ieper - dag 1

Vrijdags houdt Linda het bij fitnessen, ik trek er dus alleen op uit. Hemelvaartsweekend en dus Driedaagse of de 100 km van Ieper, daar heb ik wel wandelbenen naar. Slechts vier wandelaars stappen van de stille trein, twee uit Zottegem, Luc uit Kessel-Lo en uw dienaar. Als opwarmertje stappen we langs de waterpartijen van het stadspark, bij de vesten. Daarna laat ik Luc gaan, zijn tempo is geen spek voor mijn bek. Ook ‘speedy’ Monique zal mij algauw voorbij flitsen, ik hou het gezapig in het eigen ritme. Voor de verandering mogen we dit jaar starten over de moderne voetgangersbrug en letterlijk door de stadsomwalling tot bij de befaamde Menensepoort. Aan de vele frisse bloemstukken te zien heeft er een herdenking plaatsgehad, denkelijk omwille van de driedaagse. Na het stukje donkere vaderlandse geschiedenis volgt een strookje door de buitenwijken, zeg maar villawijken van Ieper. Een eerste natuurgebiedje met weilanden en meidoorn loodst ons naar de ringweg en de magische kraan. We worden veilig onder de drukke verkeersader doorgeloodst en stappen richting Zillebeekvijver. Wandelen langs het water tot de overkant van de langgerekte plas, net niet het gelijknamige dorp in. De Wulvestraat wordt onze eerste helling van de dag. Ze loodst ons het dorp uit de weilanden tegemoet. Een koekoek zorgt voor de vrolijke noot. De zon is van de partij en dus heeft hij het ook naar zijn zin. De Zandvoordestraat voert ons naar de Gasthuisbossen. Heerlijk wandelen is het hier, over golvend terrein, langs prachtige beukendreven. De eerste rustpost na 6 km bij het Maple Copse Cemetery sla ik over. Tussen de plukken bos door wat weiden en akkers. En de boer … hij beerde voort ! Gelukkig komt de wind voor ons wandelaars uit de juiste richting en achtervolgt de geur ons lekker niet. De kortere afstanden hebben ons intussen verlaten. We zijn maar met een viertal meer die op dit late uur nog aan de 30 km begonnen zijn. Gaan nu de polder in, over stille tarmacjes in de omgeving van Zandvoorde. Volgen daarbij de ellenlange Oude Zonnebekestraat. Jong gewas langs de kant van de weg lijkt mij vlas te zijn. Over vrij vlakke wegen lopen wij om Zandvoorde heen, zetten daarna koers naar Cortewilde, een gehuchtje van Houthem en dus Franstalig. Even maar en we zijn in Hollebeke, terug Vlaams gebied dus. Wagenrust even verderop, typisch voor deze organisatie, wat bankjes bij een huis, ‘een slok ut de beke’ en een pakje wandelaars peperkoek. Ik ben daar tevreden mee, kan even rusten na ruim 14 km stappen, meer moet dat niet zijn.

Reken even na welke trein ik kan halen. Mmm, oogt goed, als ik in het ritme blijf kan ik om 8 uur thuis zijn, daar waar ik oorspronkelijk 9 uur plande. Hou mijn pauze dus kort en vervolg mijn weg over de tarmacjes van de Klijtgatstraat en de Kranenburgstraat, langs weilanden en verspreidde hoeves. Het weer wordt miezerig, ik ben dan ook blij opnieuw de Gasthuisbossen en hun beschutting te bereiken. Even een aarzeling, pijlen blijken afgerukt te zijn en achteloos neergegooid. Wandelaars gaan op zoek en vinden de juiste weg. Samen met Luc, die vruchteloos een café zocht in Hollebeke, herstel ik de schade aangericht door de snoodaards. Deze strook parkoers met weilanden midden de bospartijen ken ik van ondermeer de GR5A. We worden afgezet boven op een heuvel bij café ’t Klein Zillebeke met net geen 20 km op de teller. Even bijtanken en daar ga ik weer, klokvast. Een strookje bos, dender langs een steenweg naar beneden richting spoorbaan, genietend van het immense vergezicht dat tot Wervik reikt. Ik weet, nu komt de ‘moment suprème’ voor vandaag. En dan bedoel ik natuurlijk de Palingbeek, een waarlijk schitterende strook natuur, gevolg van een mislukt kanaal project. Loop een paar kilometer door het gesloten groene valleitje, gewoon rechtdoor, van grint naar kassei. Dit is genieten van peis en vree, puur natuur ook.Vlaamse gaaien begeleiden ons luid lachend. De frisgroene heerlijkheid wordt terug vervangen door beton bij de Spoilbank Cemetery. Bergop nu richting Bioboerderij, een buitje trotserend. Tijd voor een melkdessertje gratis aangeboden door een gulle sponsor.

Blik op de klok, moet nog een uurtje lopen, zal net op tijd zijn voor de trein. Stap over een kiezelpaadje langs meidoorn en weiland de heuvel op. Rechttoe, rechtaan gaat het nu langs de steeds hoger klimmende Verbrandemolenstraat. Links het prachtige uitzicht op de Ieperse torens, rechts nog enkele witte ‘cemetery’. De Komenseweg is een lange afdaling naar Zillebeke met een prachtig vergezicht begrenst door het Heuvelland van Kemmel- tot Zwarteberg. Moet de spoorweg over bij het Larch Wood Cemetery en vervolgens langs de Wervikstraat het dorp in. Ik loop gelijk door, heb geen zin in de ijsco aangeboden bij café t’ Hoekske. Stap naar Zillebeekvijver, die we nu langs de andere oever ronden. De parkoersmeester gunt ons een extraatje met het graspad langs de Verdronken Weides. Luc, die daarstraks langer pauzeerde dan ik, haalt mij terug in. Hij stapt de steenweg over naar de finish, ik besluit meteen door te lopen naar het station. Heb nog ruim de tijd voor een boterham tot de trein die mij rechtstreeks naar Gent brengt. Ben zodoende inderdaad om 8 uur thuis en gelukkig maar. Er werd heel wat gewandeld dezer dagen, heb ruim mijn werk met het actualiseren van Beneluxwandelen. Morgen is Linda terug van de partij.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/180512...

15:52 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -i

06-06-11

03.06.2011 De driedaagse van Ieper - eerste dag

Traditiegetrouw reis ik de vrijdag na Hemelvaartsdag naar Ieper. Blijkbaar heeft zowat gans Vlaanderen een vrije dag, stations en treinen zijn haast leeg. Weinig wandelaars ook die in Ieper afstappen, duidelijk minder dan de vorige jaren. Mijn eerste bekenden bij het Jeugdcentrum zijn De Hondjes, traditie moet er zijn, al ontbreken hun trouwe viervoeters vandaag. Het is erg rustig in de ruime startzaal, er blijken reeds 800 wandelaars op pad. Babbel even bij met bekenden uit het verre Zichem en ga op pad. Ook vandaag geen extraatjes, gewoon de volle afstand van bijna 32 km. Het is al behoorlijk warm als ik voorbij de Rijselpoort stap en het pas gemaaide pad van de Verdronken Weide indraai. Verlaat puur natuur weer snel en loop voorbij het wandelaarskamp in de Ieperse kazerne en over de brug van de vaart Ieper – Komen. Anders dan anders dit parkoers, als ik het tarmacje opdraai recht de akkers en weilanden in. Rechttoe, rechtaan nu met uitzicht op de kerkjes van Voormezele en Wijtschate. Voormezele en de eerste onvermijdelijke oorlogskerkhofjes met witte zerkjes, daar voert de oneindig lijkende Wittenhuisstraat mij naartoe. Voor ik het goed besef ben ik het dorp weer uit en wandel verder door de Wijtschatestraat, langs jonge koolplanten, stilaan rijpende granen en natuurlijk de polderpatat. Voormezelestraat, ik ben dus op grondgebied Wijtschate en stilaan wordt het landschap glooiend. Rechts strekt de almachtige Kemmelberg zich uit, met in zijn schaduw het donkere kerkje van Kemmel dorp. Heerlijk toch, die vergezichten van het Heuvelland. Bayernwald, zo noemt mijn eerste rustpost aan de rand van het bos, en boven op het eerste heuveltje. Van op mijn stoeltje kan ik genieten van een schitterend uitzicht over ‘le plat pays’ en de torens van Ieper.

Kieper en paar bekertjes fris water het dorstige keelgat in en ga weer op pad. Loop door een bosje en kom tot mijn verrassing bij de Vierstraat uit. Schitterend vergezicht hier over de Vlaamse heuvelrij met in de verte de blinkende antenne van Mont des Cats. Moet naar links afbuigen richting centrum Wijtschate en zijn pronkerige kerk. De dertig kilometer loopt het dorp niet binnen maar duikt rechts een bosje in, mij welbekend van recente GR avonturen. Loop nu dus in omgekeerde richting, het Kraters en Mijnen pad volgend en rond het dorp. Op de kim een eerste uitzicht over het vlakke Frans Vlaanderen. Ik moet terug de andere kant op voor een lusje langs de Oosthoeve en de Madelstedestraat, lekker golvend tarmac met de Kemmelberg als mikpunt. Zo ver moet ik vandaag niet, klim opnieuw de heuvel over en krijg aan de overkant het magistrale uitzicht met Wulvergem op de voorgrond, Nieuwkerken en Belle (Bailleul) op de achtergrond. De lucht is zo helder dat de terrils van het Franse Douai zich aan de einder aftekenen. Wat is dit toch heerlijk, schitterend mooi. Pauzeren kan ik onderaf de Spanbroekmolenkrater, even bij babbelen ook met de helpers van dienst. Lokale wandelmeester Gilbert vormt het onderwerp van gesprek.

Loop om de heuvel heen en daar dient het volgende weidse vergezicht zich al aan. Deze keer met de kerktorens van Wytschate en Mesen als bakens. Tussen rijpend koren gaat het eerst richting Mesen. De wind op kop doet deugd, zorgt voor wat verkoeling. Vlak is het hier voor geen meter, de Wulvergemstraat bijvoorbeeld zet mij weer eens een verdieping hoger af. Loop door het boerenland tussen beide dorpen door tot bij de rustpost van De Tramstatie. Het frietkot roept, maar ik weersta, zou wat zwaar op de maag komen te liggen en ik heb nog 17 kilometer te gaan. Samen met Paul stel ik vast dat de tijd sneller loopt dan de kilometers, deze laatste lijken weer goed gemeten vandaag. Speedy Monique voegt zich bij ons en we trekken verder. Ik voer het tempo een beetje op, laat mijn gezellen in de steek, zit met een spoorboek in mijn maag ! Verlaat Wijtschate en herken opnieuw de GR route. Een bermenmaaier doet mij even stof vreten. Moet het ook enkele kruispunten ver zonder pijlen stellen. Kom op een splitsing van het parkoers, oef zit dus nog juist. Even een strookje bos en dan de Hollebekestraat. Het tarmacje zakt traag maar zeker, loop evenwijdig met een vallei die uitzicht geeft op Wervik. Het vele asfalt en de warmte beginnen stilaan aan mijn fysieke weerbaarheid te vreten. Een kort klimmetje, loop Hollebeke binnen tot de mij bekende caférust in de Welkom.

Een frisse pint van ’t vat en we trekken terug ten strijde. Voor mij een groep Engelse jongeren met het woord ‘Tiger’ op hun t-shirts. Lijken mij eerder een troep makke lammeren die zich naar de slachtbank laten voeren. Met stevige tred laat ik hen in de steek, wandel de Sint-Elooistraat uit. Rond het golfterrein Palingbeek en vervolgens dwars door de greens. Blijf even staan als een speler zijn eerste stroke lanceert. Zij roepen geen ‘timber’ hoor ! Zoek nu effectief de Palingbeek op of liever het kasseitje erlangs in de volle zon. Prachtige wandelstrook natuurlijk net zoals de jonge bosstrook die ik daarna onder de sloffen geschoven krijg. Een poel langs de kant van het pad ligt er half uitgedroogd bij. Het wordt toch wel hoog tijd dat het nog eens regent. De volgende rustpost ligt in het Natuurcentrum. Stapte vrijwel een vol uur over nog geen vijf kilometer. Goed gemeten dit parkoers zoals gezegd en ik zal gas moeten geven om voor de beoogde 17:00 binnen te zijn. Hou dus mijn pauze kort en zet meteen stevig aan. Even langs het assepad door de weilanden van het natuurdomein en vervolgens een tarmacje op dat klimt tot de Komense weg. De lange afdaling naar Zillebeke wordt ingezet. Een laatste uitzicht op de heuvels en dan recht vooruit met zicht op de Ieperse torens. De spoorweg over en langs Zillebeekse achterafjes tot de rustpost in het dorpsschooltje. Ultra korte pauze om bij te drinken en vervolgens op pad naar Zillebeke vijver. Wandel het laantje aan de rand van het water altijd graag. Akkerland zet mij af bij de magische kraan. 28°C lees ik bij de meubelzaak. Duik het sportdomein binnen, dender voorbij de camping en bereik de finish, netjes om 17:00, heb 40 minuutjes tot de trein. Afmelden en aan de laatste loodjes beginnen, een kleine twee kilometer tot het station. Plof er op een bankje bij het frietkot, drankje in de hand. Hé, hé, ben ruim 7 uur onderweg geweest voor mijn 32 km. Was een betontocht, ja natuurlijk, maar de streek is zo immens machtig mooi, dat dit mijn geen ene moer kon schelen. Het vernieuwde parkoers was trouwens één van de beteren die ik op vrijdag hier al gelopen heb. Tevredenheid troef dus.  

FOTOREEKS

    https://picasaweb.google.com/nederbelgenopstap/03062011Ie...

21:16 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -i

25-08-10

21.08.2010 IJzervierdaagse te Ieper

Geen weekendtreinen tussen Antwerpen en Boom. Moet dus te voet naar ’t Schoonselhof, een opwarmertje van ruim 3 kilometer. Na het obligate halfuurtje wachten in Kortrijk zet een druk beklante trein zich in beweging richting Ieper. De NMBS doet gouden zaken aan deze vierdaagse. Vanaf Wervik volgt de spoorbedding een verwaarloost kanaal met de Kemmelberg majestueus op de achtergrond. Eens voorbij de legerkazernes zijn we zo bij het station. Eén straat scheidt de horde wandelaars van de prachtige Ieperse Grote Markt waar de tocht vandaag start. Loop door enkele stille straatjes waar nog vele huisjes voorzien zijn van de middeleeuws ogende kantelen. Wandel even langs de stadswallen en onder het goedkeurend oog van oom agent de steenweg over …richting station ! Bij het kanaal de eerste splitsing. De grotere afstanden lopen langs de Vijverbeek de stad uit. Geelgroene pijlen zullen lang de rode van de 4-daagse vergezellen. Met uitzicht op de heuvels lopen we rechttoe, rechtaan richting Dikkebusvijver. Hier heeft een internationaal tornooi kajakpolo plaatst. Een bizar zicht die dames en heren zich te zien wentelen met bootje en roeispaan om een bal te bemachtigen. Tussen de deelnemende landen warempel zelfs Australië en Zuid-Afrika, deze laatste met vuvuzela ! Ik wandel door de heerlijke laantjes rond de vijver. Aan de rustige overkant piepen jonge futen, bij moeder bedelend om voedsel. Een populierenlaantje verder wordt ik bevoorraad met een iso-drankje. Het is opvallend rustiger dan de vorige dagen op het parkoers. Denkelijk zijn de meeste wandelaars vroeger vertrokken i.v.m. de parade deze namiddag.

Even bergop nu tot het Klein Vierstraat British Cemetery. De 32km zet er verder koers richting Kemmelberg. Aan zijn voet ligt het donkere kerkje van Kemmel dorp. Rechts komt de prachtige, vierkante kerktoren van Loker piepen, aan de voet van de imposante Rodeberg. Maar wij stappen dus richting Kemmel, stilaan hoogte winnend in de Kriekstraat.  Voorbij camping Ypra en dan de Kattenkerkhofstraat in. Zie ik daar in de verte Patrick & Linda uit Halen niet lopen ? Ik geniet van de prachtige uitzichten over Poperinge en omgeving alvorens aan het korte, nijdige klimmetje naar de Belvedère en de beroemde kasseiweg te beginnen. P & L doen inderdaad een terrasje bij het uitzichtpunt. Ik loop verder door met Yvan en zijn ploegje en met de Wandelbeertjes. Berin blijkt gisteren en zware dag gehad te hebben vanwege een opgelopen blaar, maar ze zet kranig door en vandaag gaat het al veel beter. Op de zuiderflank van de Kemmelberg las ik een pauze in, tijd om de innerlijke mens te versterken na zo’n 14 km wandelen. Gesterkt ga ik weer op pad, nog even genietend van de uitzichten die reiken  tot Wijtschate en Mesen. Kattenkerkhof komt terug aan de beurt en dan duikel ik de Warande binnen en even verder Kemmeldorp. Pik een actiefoto van Francois de l’Acier (met kleine d) mee en vervolg mijn weg. De Kriekstraat komt terug aan bod, kilometerslang door het maïs en de weilanden met melkvee. Stap langs witstenen kerkhofjes met namen als Kemmel Chateau en Godezonne Farm Cemetery. Zet koers naar Voormezele, dorpje met één, te druk beklant café. Gelukkig is er ook een waterpost waar ik kan bijtanken.

Loop gelijk door langs de bosrand en met de torens van Ieper in het vizier. De finish is echter nog maar een illusie. Het parkoers draait de stad terug de rug toe en stuurt mij over brede paden een bosrijke omgeving in. Wandel naar Astrolab Iris (sterrenwacht) en dan door een prachtig boslaantje hoog boven de Palingbeek. Kan een stoel en een wandelaarsdrankje bemachtigen bij het einde van dit pad. Heb er vrijwel 25km opzitten en ben aan een pauze toe. Gelaafd verlaat ik het bos en koers over een fietspad naar Hill60. Het gelijknamige terras ligt er verrassend verlaten bij, is tijdens de 100km van Ieper wel effe anders ! Nu volgt de lange afdaling naar Zillebeke, gewoon langs de steenweg. Bij de kerk draai ik het pad in naar Zillebekevijver, hoef geen pauze meer, de streep is vlakbij. Afmelden doe ik bij het verlaten van de vijver, al is het nog zeker één kilometer lopen tot de Picanol site. Ga gauw twee pintjes halen, dorst en goesting weet je wel. Hoor mijn naam roepen en schuif aan bij Roger, Monique, Willy en Mary. Niet voor lang echter, moet nog naar het station. Bison futé volgt de 4daagse pijltjes richting optocht. Loop langs het voetpad mee met het defilé onder de Menenpoort door. Is de kortste en aangenaamste weg tot het spoor. Een goed bezette trein rept zich naar Kortrijk, waar de wandelaars in diverse richtingen uiteen waaieren. Zonder vertragingen raak ik dit keer in Hemiksem.

Kijk met wat gemengde gevoelens terug op deze vierdaagse. Op de miskleun van de eerste dag na waren de parkoersen best wel aanvaardbaar, rekening houdende met de massa die er overheen moet. De bevoorrading hangt echter volledig af van de goodwill van de soms prijzige horeca onderweg en dat vind ik toch echt wel te dun. Ik heb gelukkig voldoende ervaring opgebouwd om dit euvel te verhelpen, ben niet voor niets een Nederbelg. Denkelijk ben ik er volgend jaar niet bij. Mijn eerste voorzichtige planning voorziet in Heerlen, Geldrop, Mesa en Heuvelland4daagse. Maar eerst moet er nog veel water door de Schelde vloeien …  

FOTOREEKS

http://picasaweb.google.nl/nederbelgenopstap/20100821Ieper

20:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: west-vlaanderen, -i

19-05-10

14.05.2010 100km van Ieper - dag 1

Rudy is vandaag mijn reisgezel. We nemen het er rustig van met een koffietje in het stationsbuffet van Kortrijk om de wachttijd aangenaam door te brengen. Wandelen zullen we elk op eigen tempo. In de stille startzaal toch nogal wat bekenden met het wandelkruim van Everbeek en De Hondjes uit Torhout. Ik geraak dus weer traag op gang. Stap nochtans op mijn eentje door het Hoornwerkpark en voorbij de magische kraan richting Zillebeekvijver. Het parkoers laat deze nog even rechts liggen en ik mag de heuvel op, dwars door het erf van een ‘zwinne’boer. Bij zonnig weer is het heerlijk wandelen langs en door appel- en perengaarden en pas gemaaide hooivelden. De tocht is mooi begonnen. Even wat straatjes van Zillebeke-‘boven’ tot aan de eerste rustpost in café Het Kanon na 4,7 km. Ik geef er mijn inschrijfkaart af die ik vergeten inleveren was bij de start. Het parkoers blijft landelijk terwijl wij Hill 62 rondden tot de eerste waterpost aan de rand van de Gasthuisbossen na 6,9 km. Even een papje eten en ik ga er weer vandoor.

Een strook Gasthuisbossen staat nu op het menu inclusief leuke klim over een breed bospad . De Pappotstraat stuurt mij wat verderop terug richting Meenseweg met uitzicht op pretpark Bellewaerde, waar het nog muisstil is. Bij Zandberg loop ik de steenweg over, genietend van een prachtig vergezicht over de Ieperse vlakte. Wat veldwegen verder splitsen de langere afstanden (30/35) weg en trekken door een stukje Nonnebossen en zijn chalets richting Zonnebeke. De lange afdaling loopt dwars door het erf van Hofstede Nonnebossen. Een brug loodst mij over de A19 en dan loop ik de ellendig lange Lotegatstraat af tot centrum Zonnebeke. Moet nu rechtsop een fietspad op tot de rustpost (lees waterpost na 13.5 km) bij de lokale voetbalkantine. Wat een saaie boel die laatste paar kilometer, ik snap de bedoelingen van de parkoersbouwer niet. Dit zal mij snel duidelijk worden als de 35 km alleen op pad gaat over een zich door het landschap slingerend tarmacje. In de verte doemt een immens kerkhof op met witte grafstenen, het Tyne Cot Cemetery. Het centrum herbergt 12.000 witte grafstenen en op de muren staan nog eens 35.000 namen van vermiste soldaten. Het is er indrukwekkend stil. De vrouwenstem die ingetogen de namen en leeftijden van de soldaten voordraagt, gaat door merg en been. Een pakkend moment tijdens deze tocht, wat andere wandelaars mij later ook zullen bevestigen.

Ik loop rond het kerkhof en vervolg mijn weg over wat een fietspad lijkt maar in feite de ‘Road to Passchendaele – Australian Walk 04/10/1917’ blijkt te zijn. Ik blijf onder de indruk van hetgeen hier zo’n 90 jaar geleden allemaal gebeurt moet zijn. Loop vervolgens dwars door het stille Zonnebeekse dorp tot bij het Passchendaele museum waar ik na 19,3 km even pauzeer op het zonovergoten terras van de lokale horecazaak. Leuk om even te vertoeven bij merkwaardige gebouwen en een mooie vijver. De volgende tarmacjes sturen mij door het meer golvende, pittige landschap tot op een landbouwplateau en vervolgens Domeinbos Zonnebeke in. Leuke dreven en een stukje steenweg brengen mij bij afspanning …De Dreve, waar Rudy (die de 30km loopt) en Anny & Chris net weer vertrekkenklaar staan. Een babbel met Christian Boudart en ik zit ook terug in de startblokken. Mag terug het bos in met zijn prachtige dreven van ondermeer rode beuk. Bosbouw zorgt voor een heerlijke, opgewarmde harsgeur, een leuk stukje parkoers dit. Moet opnieuw de A19 over en de Menenstraat bij Geluveld. Nu volgt die ellenlange Waterstraat, vlak en hoog op het plateau. Aan het eind een onwaarschijnlijk mooi panorama zuidwaarts en een prairie bevolkt door een uit de kluiten gewassen, gelukkig luie, buffelfamilie. Een diepe duik in de weilanden voert mij, samen met Christian, terug naar de Gasthuisbossen en de voorlaatste waterpost na 28,3 km.

Een verbroederend groepje Duitse en Engelse militairen hebben zelf hun water bij, vuurwater van ‘very british’ whiskey tot ‘german’ snaps en zelfs grappa. Ein, zwei …zaufen !! De Belgen houden het zedig met puur natuur water en samen met Rudy ga ik weer op pad. We mogen nu genieten van werkelijk magistrale dreven tussen imposante beuken. Heerlijk is dit. Bij het verlaten van de bosstrook komt de Papotstraat weer aan bod. Van boven op de heuvel heb je een schitterend uitzicht over de Westvlaamse heuvels met de antenne van de Mont des Cats, prominent aanwezig. Vele herinneringen aan die kuitenbijters borrelen bij mij op, vandaag blijven ze echter achtergrond decor. De Zandvoortsestraat voert ons naar de laatste rustpost in het dal van Zonnebeke, een andere school dan de vorige jaren. We hebben nog een viertal kilometer voor de boeg. Voorbij de fraaie dorpskerk kiezen we voor het pad dat naar de Zillebeekvijver leidt. Nemen dankbaar de Ysco in ontvangst een lopen smikkelend rond de immense plas, afval netjes in de vuilbakken deponerend. We beëindigen onze tocht met een wandelingetje door natuurgebied en waterspaarbekken De Verdronken Weide en onderaf de Ieperse wallen. Hebben nog tijd voor een Duvelke en dan zetten we terug koers richting station. Een voorspoedige reis voert ons terug naar de Koekestad. Allebei kijken we terug op een leuke wandeldag. Niet elke kilometer was even boeiend maar Tyne Cot, de Gasthuisbossen en de prachtige vergezichten zorgden voor voldoening.

 FOTOREEKS

http://picasaweb.google.nl/nederbelgenopstap/20100514Ieper

21:13 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -i

24-02-10

21.02.2010 La Bruegelienne te Ittre

Pas op donderdag kan de NMBS mij verzekeren dat ik tot Tubize kan sporen na die rampzalige maandagochtend in Buizingen. Ik waag het erop ondanks de vele vertragingen en afgelaste treinen die ik deze werkweek meemaakte. Jefke is niet van de partij, die houdt denkelijk niet zo van risico’s. En nochtans, ik raak makkelijk tot in Halle en vervolgens Tubize. Veel werkvolk op de plaats van het ongeluk, de omgeving vakkundig afgesloten voor ramptoeristen, wat ik goedkeur. Een helpster van La Bruegelienne verzekert mij dat ze afgehaald wordt aan het station. Na tien minuutjes vruchteloos wachten hou ik het voor bekeken en zet te voet koers richting Clabecq en het kanaal Brussel-Charleroi. Bij de desolate ruïnes van Les Forges moet ik rechtsaf, het eerste heuveltje op tot Dutroux-City en het tweede tot de Centre Aéré de Schaerbeek, de startplaats. Een halfuur later zit ik er nog altijd babbelend van de ene bekende naar de andere IJsetripper.

De klok van 10 uur doet mij besluiten dat het welletjes geweest is en ik ga op pad …om meteen op de Bonyns Family te botsen. Filip en Hugo zijn mijn gezellen tijdens de eerste vijf kilometer. We bewandelen een prachtige bosstrook. Plekken met verse sneeuw, modderige afdalingen, heerlijk golvend parkoers, een prachtig begin. Vanaf een kapel zonder naam lopen we de straatjes van Braine-le-Château in, gezellig keuvelend over een veelheid aan onderwerpen. Euraudaxers en andere wandelaars, de NMBS, de Belgische politiek, aan onderwerpen geen gebrek. Bij de eerste koffie laat ik mijn maatjes gaan en sluit even aan bij clubmaat Roland en zijn dame. Zij lopen een andere afstand en ik muis er dus stilletjes alleen vanonder. De 30km zet zijn weg verder langs het lokale station, stille getuige van een spoorbaan uit vervlogen tijden. Ik mag meteen klimmen, verhard, even onverhard en vervolgens eindeloos verhard de Vieux Chemin de Nivelles op. Er lijkt geen einde aan de helling te komen. Net als ik verwacht St-Pieter tegen het lijf te lopen staat er een naambordje Bilot – Haut-Ittre. Ja haut (hoog) is het wel degelijk. Maar, what comes up must go down, en daar begin ik meteen aan. Een holle asfaltweg stuurt mij door een woonverkaveling in wording tot in de vallei van een beekje. Links met het water meelopend eindelijk wat onverhard, het werd zowat tijd ! Helaas is het feest van korte duur. Een holle asfaltweg stuurt mij terug dezelfde heuvel in. Bobby lijkt mijn kuiten wel lekkere happen te vinden maar bedenkt zich op het laatste moment. Hetgeen er boven uit torent lijkt hem toch wel vervaarlijk te zijn. Ik zet mijn klim in alle rust verder. Op het plateau volgt de Rue du Bois de Samme. Een parel van een kasseibaan geflankeerd door naakte, want vervellende metershoge platanen. Schitterend strookje zonovergoten parkoers. Het volgende tarmacje door bos en langs bosrand zet mij af in Wauthier-Braine. Heb er ruim 12km opzitten en tijd voor een babbel met Stibbers Bernard & Nadine. Ook Ijsetrippers Luc (alias Freddy) en Nestor maken er hun opwachting.

Ik ben blijkbaar de enige die hier nog de lus van de 30km dient te lopen. Deze wordt een afknapper. Ik volg op halve hoogte in de heuvels de vallei van de Hain om langs de andere kant terug te keren. 5,5 km asfalt lopen met godzijdank af en toe een vergezicht. Noteer verder enkel de Chapelle de Notre Dame de Bon Conseil en het stationsgebouwtje van Noucelles als bezienswaardigheden. Ben ik naar de trage kant of zijn de kilometers ruim bemeten, feit is dat de tijd vandaag snel weg tikt. Ik hou het dan ook bij een korte pauze en ga weer op pad. Er wacht mij een steile helling langs een beboste afgrond tot de afgedekte stortplaats van Cour au Bois. Het ruikt er onheilsspellend naar het gas dat Veolia hier tracht te ontginnen. Loop een rondje om het terrein heen en daal vervolgens langs kerkwegels terug naar het centrum van Braine-le-Château en de rustpost na 21,5 km. Nestor, Wilfried & Nathalie vertrekken er net. Ik neem even de tijd voor een Juppeke en zet mijn weg verder.

Het parkoers zoekt meteen de vallei van de Hain op en passeert langs de lokale château. Een knots van een kasseihelling beloont mij met een prachtig vergezicht over het dorp en de heuvels aan de overkant. Krijg nu stevig golvende bosterrein onder de sloffen geschoven, heel mooi allemaal met die doorkijkjes over groene akkers en populieren begroeit met maretak. Bij het verlaten van het bos ben ik in Clabecq en begint een lange afdaling door stille straatjes tot de ruïnes van de Château des Italiens, Les Forges en het kanaal. Hé, ik dwarste het parkoers vanmorgen zonder het te weten of te zien. Zet koers langs het kanaal richting Oisquercq. Bij de oever aan de overkant, onder de roestige Forges, liggen rivierboten blijkbaar stilletjes te sterven. Het lijkt wel een kerkhof, desolaat, zielig eigenlijk. Ik loop stevig door tot ik het kanaal mag verlaten. Weifel even aan de bepijling maar wandel dan toch in de juiste richting. Het dorpscafeetje Le Vieux Oisquercq doet dienst als laatste pauze, voor mij alleen laatste stempel. Nog 1,1 km maar ik weet dat die kan tellen. Het is stevig klimmen vanaf niveau kanaal tot de aankomst. Ik verzin ter plaatste dat ik een bergbok ben en koers naar de top. Ben net op tijd uitgehijgd om de reünie van Ijsetrippers op een fatsoenlijke manier te kunnen begroeten. Heb nog een kwartiertje over om te genieten van een Chimay Blue. Bedankt voor de aangeboden lift Bernard & Wilfried, ik hou mij aan mijn treinreis. Het hoort gewoonweg bij mijn wandelavontuur. Loop vlotjes terug naar het station van Tubize. Natuurlijk zorgt de NMBS voor de klassieke vertragingen, voel mij dan ook op mijn gemak. Ben toch nog voor 20:00 terug thuis. Kijk terug op een tocht waarvan de 22km zeker de moeite waard was, de overige 8 km mij toch teleurstelden. Niet meteen de sterkste tocht vanuit Ittre dit jaar.

Voor volgende week gooi ik de plannen een beetje om. Vervang Braives zaterdag door Franière, op aangeven van Jef. In de schaduw van Floreffe en zijn abdij moeten voldoende mogelijkheden zijn voor een leuke dertiger. Zondag dan zeker de marathon in Schelle, ik reken er vast op een erg groen parkoers met als beloning voor mijn 42km het natuurdomein van Polderstad. Tot dan …

 FOTOREEKS

http://s1022.photobucket.com/albums/af344/nederbelgenopst...

20:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: waals-brabant, -i

27-05-09

23.05.2009 100km van Ieper - dag 2

Alhoewel hij ons vorig jaar niet echt overtuigde tekenen we toch reeds om 08:15 present aan zijn startlijn …de Bergprijs van de Ieperse Driedaagse. Geen wegenwerker vandaag om onze ochtend te vergallen. Jacqueline en Luk komen binnen gestormd en gaan er gezwind vandoor. Ook voor hen slechts 40km vandaag …ze worden een dagje ouder. Net als wij vertrekkenklaar staan komt Wim er aan met zijn wandelmadame. Zij doen het rustig aan vandaag, morgen volgt het grotere werk in Kluisbergen.

Net als gisteren start het parkoers langs de Ieperse stadswallen en een strookje Verdronken Weide. Het gaat nu wel rechtsom langs de slaapgelegenheid van deze tocht , Kwartier Lemahieu. Even verder kiezen we voor het fietspad langs het groen van de in onbruik geraakte vaart Komen-Ieper. Een paar stille straatjes voeren ons vervolgens naar het Tortelbos. De groene strookjes volgen elkaar in snel tempo op vandaag en zo hebben we het graag. Finaal zetten we koers door open veld en langs een kudde prachtige ‘indianen paarden’ richting eerste rustpost in een hangar randje Dikkebus. Hebben er 5,67 best aangename kilometer opzitten.

Na een korte pauze zet een veldwegje ons af bij Dikkebusvijver. Mogen er uitgebreid flaneren onder rode en gewone beuk. Er staat een stevige wind terwijl wij door een populierenlaantje de steven wenden richting open terrein met uitzicht op het stemmige, donkere kerkje van Kemmel en daarachter zijn groene berg. Wandelen traditiegetrouw voorbij het Klein Vierstraat British Cemetery en dan in gestrekte draf richting heuveldorp. Het uitzicht wordt nu vervolledigd door Loker met zijn fraaie kerktoren en de Rodeberg. Voor die prachtige ‘postkaarten’ van zichten alleen al komen wij hier zo graag wandelen. De parkoersbouwer stuurt ons langs het volgende oorlogskerkhof en zo rondom het Kemmelse centrum. De tweede rust na 12,88 km komt er in café De Lockedyze, ook al zo’n klassieker bij deze tocht.

Even wat dollen met Wilrijkenaar Jos en we trekken verder. Een leuk groen achterafje stuurt ons langs Kemmel en warempel naar De Warande. Het prachtige bospark van het gemeentehuis wordt dit jaar bewandeld en dat vinden wij een pluspunt. Kattekerkhof noemt het volgende straatje, dat ons een laatste uitzicht over de Kemmelse dorpskern gunt. We gaan stevig klimmen, over onverhard de Kemmelberg op, vrijwel tot de Belvedère. Net ervoor slaan we rechtsaf en mogen kuierend over een vlakke bospad op adem komen. Bij het Franse Ossuarium verlaten we de boszone en genieten van het overweldigende uitzicht over de vlakte bij Loker en Dranouter met daarachter de andere heuvels. De mast boven op de Catsberg pinkt ons vriendelijk goedemorgen. We zullen hem slechts van op afstand groeten vandaag. Mogen het Provinciedomein Kemmel bewandelen op halve hoogte van Kemmel- en Monteberg. Tussen twee hagen van meidoorn en midden een zee van boterbloempjes lopen wij hier mateloos te genieten. Schitterend is dit ! Het klassieke steenwegje (vals plat) leidt ons naar de Dranouterse dorpskern en even voorbij het Folkmuseum ligt onze volgende rustpost. Gewoon wat stoeltjes en een bekertje water na ruim 18 kilometer. Voor ons meer dan voldoende. Het is intussen behoorlijk warm geworden. Terwijl wij daar zitten te genieten, bedenken we dat het parkoers dit jaar toch wel erg groen is. Zo’n beetje wat wij zouden verwachten van ene G.W. hier uit de buurt. Zou hij er voor iets tussenzitten ? Geen idee, wij amuseren ons in elk geval opperbest.

En het feest is verre van uit. We bewandelen verder de zuidflank van de heuvelzone met de torens van het Franse Belle (Bailleul) op de achtergrond. Bosstrookjes en velden wisselen voortdurend af verspreid over ons stevig golvend parkoers. De mast van de Catsberg nadert maar zover gaat onze trip dus niet vandaag. Nadat de 50km ons verlaten heeft stuurt een nijdige helling ons naar de top van de Mont Noir en de rust in Café Aux Touristes. Al zijn we hier dus in Frankrijk, Vlaamse schlagermuziek galmt er uit de luidsprekers. Clubmaatje Nestor zit van zijn soepje te genieten. Hij wandelt deze tocht voor het eerst en is zeer te spreken over het geboden parkoers. Wij zullen de rest van het parkoers voortdurend in elkaars buurt wandelen, elk om beurt stoppend voor het nemen van foto’s en het noteren van trefwoorden.

Net voorbij het bordje Westouter denderen we over een vrij technisch paadje de Zwarteberg af. Vervolgen onze weg langs de wijnranken onder de stoeltjeslift om vervolgens te klimmen naar de windmolen op de Baneberg. Een tweede pittige afdaling langs de zuidflank gunt ons uitzichten over Loker en Belle tot de woontorens van Lille aan de horizon. Nog even kort maar krachtig een groen valleitje overwinnen en we zetten koers over het tarmacje van de Oude Bellestraat naar de rustpost op de Scherpenberg. Nestor wijst naar de overkant van de vallei – die zie ik nu al de ganse dag, zegt hij lachend, doelend op de Kemmelberg. Ook hij heeft het hier duidelijk naar zijn zin. De laatste heuvel zit er op, zeg ik tegen twee Nederlanders. Het parkoers geeft mij niet onmiddellijk gelijk. De tarmacjes tot en voorbij De Klijte zijn nog behoorlijk golvend. Zodra we de weg naar Kemmel over zijn gaat het echt in zacht dalende lijn door de velden naar Dikkebus. In de achtergrond pronken de Ieperse torens al. De heldere, staalblauwe lucht heeft intussen plaats gemaakt voor sluierwolken. Helemaal gerust zijn we er niet in. Traditiegetrouw rapen we op de lange rechte veldwegen naar de laatste rust ‘lijken’ op. Opvallend veel wandelaars met T-shirts van de Leeds Metropolitan Police, dit jaar. Zij hebben de opdracht duidelijk onderschat en verschillende onder hen zullen in Dikkebus de bezemwagen opzoeken. Wij hebben er dan nog zo’n 7 kilometer te gaan.

Vormen in los/vast verband een groepje met Nestor, Brugse Lut en Luk, Tornado’s Monique en Roger. Onze Brugse vrienden zijn teruggevallen van 50 naar 40km. Het sterke geslacht blijkt dan toch niet altijd zo superieur te zijn! Maar er is Lutje volgende week in Stekene een klinkende revanche beloofd. Iets wat zij lachend best ziet …wandelen! We moeten de steenweg volgen tot een wit huis in Vlamertinge en kiezen dan voor fietspaden langs de Vijverbeek. De Ysco-man verwent ons een laatste keer en we stappen vrolijk verder, alhoewel. Donkere wolken pakken zich boven ons samen en …we zullen nat de aankomst bereiken. Gelukkig gaat de laatste kilometer vanaf het station door de laantjes rondom de wallen en zijn vijvers, zodat we beschut tegen het hemelvocht de finishlijn overschrijden. Samen met Nestor genieten we na bij een wandelaarsdrankje en dan is het weer tijd om Hemiksem op te zoeken. De Bergprijs was vandaag meer dan overtuigend. Niet echt zwaar maar wel erg groen waar het kon. Wij zijn weer eens gelukkige Westhoek lovers!

FOTOREEKS

http://s359.photobucket.com/albums/oo39/fototripper090a/2... 

23:05 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -i

26-05-09

22.05.2009 100km van Ieper - dag 1

Na ons avontuur van gisteren kiezen we vandaag voor klassiek, vertrouwd en betrouwbaar met de Ieperse 100km. Ondanks er dag één slechts een dertig kilometer kan gestapt worden, vertrekken we vroeg, Linda mist niet graag haar vrijdagse ZUMBA sessie in de fitness. Helaas, bij Beervelde hebben snode wegenwerkers er niets beters op gevonden dan tijdens het spitsuur één baanvak af te sluiten voor hun werkzaamheden. Met de nodige krachttermen haspelen we de volgende vijf kilometer op vier wielen af in ongeveer 40 minuten …te voet waren we er al geweest! We parkeren zodoende ruim later dan voorzien bij het nieuwe voetbal stadionnetje van Ieper, net op tijd om Torhouters José, Pol en de hondjes te zien toekomen. Voor de poort van het startterrein de auto van de bijenkoning. Er loopt hier bekend volk rond vandaag.

Na het obligate koffietje gaan we op pad, meteen langs de prachtige Ieperse stadswallen en waterpartijen. Aan de overkant van de ringweg wacht ons een nog niet eerder bewandeld natuurreservaat, De Verdronken Weide, dat zijn naam alle eer aandoet. Met uitzicht op kreken, vijvers en waterplanten, lopen wij op het droge rond het zonovergoten groen. Sommige bomen zien er erg ziekjes uit, lijken wel behangen met gordijnen. Zijderupsen aan het werk, zullen we later bij de Walking Bears lezen. Wandelen een kort strookje langs de Zillebeekse vijver en moeten dan verhard slikken langs de Komenseweg en de ellenlange Vaartstraat. Het prachtige uitzicht over de Westhoekse bergen maakt alles goed. Pauzeren doen we een eerste keer op het binnenpleintje van de Milieuboerderij na 5,25 km. Vinden het nog te vroeg voor de aangeboden Ysco en houden het bij een bekertje water.

We trekken ons weer op gang tussen de weilandjes van de boerderij en zetten koers naar een eerste oorlogskerkhof, The Hedge Row Trench Cemetery. Krijgen een erg groen en voor ons nieuw stuk parkoers aangeboden, dat bossen en weilanden afwisselt. Dit is het Domein Palingbeek. Langs de prachtige biotoop van De Oude Vaart bereiken we de volgende rustpost na 9,44 km. Hebben heerlijk en rustig kunnen wandelen in het groen. We lopen meteen door randje verlaten vaart Ieper-Komen, dwars door de akkers naar Hollebeke. In een plaatselijk cafézaaltje spreken we de boterhammetjes aan na 11,70 km in het gezelschap van Rudy, de facteur uit Hove. Ook Wilrijker Jos en zijn vriendin tekenen present, Antwerpen boven in de Westhoek!

De 30 kilometer heeft vanaf dit punt een lange etappe van 10,2 km voor de boeg. De eerste paar kilometer zijn prachtig, zolang we tussen de vaart en de spoorbaan naar Komen, door een smalle natuurstrook mogen wandelen tot Houthem. Worden hierbij geamuseerd door het vrolijke gesnater van de vele watervogels en regelmatig een serenade van Kwaakje, de kikker. Hierna is het uit met de pret. Er wacht ons een ellenlange veldlus randje Wervik, tot in de buurt van de skipiste. De akkers liggen er stoffig bij. Jonge gewassen, hoofdzakelijk maïs en biet snakken naar een drup regen. Meer dan wat zweetparels van voorbij zwoegende wandelaars kunnen ze vandaag niet opvangen. Het kilometer vreten komt tot een einde in de buurt van Comines Air en zijn miniatuur vliegtuigjes en even verder randje Houthem. De rustpost terug op grondgebied Hollebeke en bestaande uit wat vouwstoelen, is meer dan welkom, het aangeboden yoghurtje smaakt. Buitenlandse militairen, of wat ervoor moet doorgaan, doen zich tegoed aan zelf meegebrachte brouwsels. Ze zullen er verder op het parkoers spijt van krijgen en naar de aankomst waggelen.

Wij houden het gezond met water en papje en trekken verder. Wandelen over asfalt onderaf de spoorweg en na de samenkomst met de 15 & 20km terug de bossen van de Palingbeek in. Ongemerkt moet er vanaf een paar vijvers geklommen worden tot aan het monument van Hill 60. Dit was een prachtig stuk natuur tot bij een oorlogsmonument half verscholen in het groen. Vanaf dit punt stuurt de parkoersbouwer ons langs de steenweg recht de heuvel af naar de klassieke rustpost van het Zillebeekse schooltje. Nog drie kilometer hebben we voor de boeg. Lopen langs de dorpskerk en vervolgens naar Zillebeekvijver, de langst zijde van het rechthoekige, in de zon glinsterende meer aflopend. Voorbij de magische kraan onder de ringweg door en de aankomst wenkt. Tijd om een terrasje te doen en even bij te babbelen met Brugse Lut & Luk, die hier komen uitbollen van een Zwitserse vakantie. Je haalt ze er zo uit …de echte Walking Fools. Linda beseft dat ze ZUMBA best kan vergeten deze week. Thuis gekomen wordt er eerst een stukje gegeten en dan die zachte zetel opgezocht, we hebben nog twee wandeldagen voor de boeg!

 FOTOREEKS

http://s359.photobucket.com/albums/oo39/fototripper090a/2...

21:07 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -i

05-10-08

03.05.2008 De 100km van Ieper

Vandaag wandelen we de koninginnenrit van deze driedaagse. We kiezen voor de klassieke 40km het Heuvelland in. Starten doen we langs de Ieperse vesten. Het is heerlijk inlopen zo langs het water. Een eenzame fuut duikt naar zijn ontbijt. Bij het station lopen we de ringweg over en stappen dwars door Dikkebus. Het is een poosje straatjes lopen tot aan het Tortelbos. In dit nog jonge speelbos kunnen we genieten van het groen. Gezien wij gewoontegetrouw late vertrekkers zijn, kuieren we hier haast alleen rond. Verlaten het bos voor rustige tarmacjes door weilanden. Het is al behoorlijk warm, het zonnetje geeft van katoen. In de verte is goede ouwe Kemmelberg ons baken. Met hem krijgen we later op de dag nog te maken. We pauzeren een eerste keer na 5,2 km in een boerenloods, lepelen het aangeboden yoghurtje uit.

Het gaat nu dwars door de stoffige velden recht naar Dikkebusvijver, een iets kleiner exemplaar dan Zillebeekvijver gisteren. Rode beuk staat aan zijn oever werkelijk te schitteren. Het beetje lommer is eveneens welkom. Een paadje langs een gracht en afgezoomd met populieren zet ons af midden de polder. We lopen rechtsweg van de Kemmelberg, richting De Klijte. Het is een heel eind ‘immer gerade aus’. Hoe dichter we bij het dorp komen hoe pittiger het parkoers wordt. Weer lopen we heel wat Engelsen voorbij die er een slakkengang op nahouden. De Scherpenberg rondden we grotendeels langs de steenweg, met een vergezicht richting Poperinge als bonus er bovenop. Finaal klimmen we toch een verdieping hoger. In één bocht gaat ons uitzicht van Wijtschate over de Kemmelberg en Monteberg,langs de vlakte met dorpjes Dranouter en Loker tot de heuvelzone van Rode- en Zwarteberg. Uniek hoe je al deze pracht binnen enkele tientallen meter stappen te bewonderen krijgt. Even verder ligt onze tweede rust bij een boerderij (14,23 km) . We zitten nog hoog op de heuvel en hebben dus van op ons stoeltje een heerlijk uitzicht over de streek. Tussen Dranouter en de Monteberg blijkt een autorally aan de gang te zijn. Van hieruit hebben we alleen maar lawaaihinder van de gemotoriseerde medemens maar ik bedenk dat wij straks door die zone moeten wandelen.

Voorlopig stuurt de parkoersbouwer ons verder weg. Randje Loker kiezen we voor de Hellegatstraat. Het is een golvende weg netjes de noordflank van de Rodeberg kiezend. We blijven op halve hoogte tussen de top en het dal met Westouter wandelen, richting Zwarteberg. Tussen de beide ‘bergen’ toch een steviger klim, het parkoers wordt er vinniger op. Berggeit is duidelijk in haar sas. Als op een roetsjbaan wandelen we hier en elk doorkijkje laat ons weer genieten van die vlakte richting Poperinge. Rusten doen we na dit pittige en prachtige stuk parkoers in Café Aux Touristes, midden de permanente Vlaamse kermis van de Zwarteberg (18.76 km). De Jef, die de 50km wandelt, zit hier te genieten van een Duvelke, hij is voor ons weer op pad. Stappen terug richting grens om langs de onverharde trappekes van de Zuidflank de Zwarterik af te dalen. Lopen onder de stoeltjeslift door richting Baneberg. Even komt Bailleul (Belle) in zicht maar wij moeten linksaf een dot van een natuurgebiedje in, met technische afdaling. Boshyacinten geven hier extra kleur aan de omgeving. Op het lange rechte pad naar de volgende rust toe worden wij ingehaald door … de Jef. Hij was blijkbaar zo gefascineerd door de torens van Belle dat hij de afslag van het natuurgebiedje miste. Met zevenmijlslaarzen vliegt hij ons voorbij, hem zien we vandaag niet meer terug. Rust nummer vier na 22,24 km is er opnieuw eentje bij een patattenboer. Er is voldoende drank aanwezig en een sanitaire voorziening, meer moet dat voor ons niet zijn.

Door de polder wandelen we naar het volgende bosje. Een klimmetje langs zijn flank brengt ons ter hoogte van Dranouter. Met een weidse boog lopen om het dorp heen dwars door de, nu verlaten, festivalweides. De Steenstraat dient zicht aan. Die kennen we van de Kemmeltocht eerder dit jaar. We naderen de Monteberg en het rally gebeuren. Waar ik hoopte hier de heuvel in te trekken, kom ik bedrogen uit. We gaan enkele kilometer recht door de vlakte langs de Kruisabelestraat. Hier kan je je echt kapot lopen. Het asfalt en de warmte zijn dodelijk. Blijkbaar heeft de organisatie het wandelparkoers dienen om te leggen omwille van koning (rally) auto. Ik vloek inwendig. Het tot nog toe leuke parkoers wordt hier vakkundig de nek omgewrongen. Het beetje heuvel naar het Lindenhof en het paadje dalend langs de Kemmelse Warande zijn niet meer dan een paar pleisters op een houten been. En houterige benen, die zien we in ruime mate bij rustpost café De Lockedyze randje Kemmel. Deze ruim zes kilometer heeft bij velen pijn gedaan.

Moeten nog ruim 10 km wandelen tot Ieper en weten zo’n beetje wat er komen gaat. Verlaten vrij snel Kemmel om rechttoe rechtaan, ook wel rechtdoor, zachtjes dalend door de polders, het volgende dorpje, Voormezele op te zoeken. De parkoersbouwer vindt toch nog een hellingkje om voor wat afwisseling te zorgen. Maar in feite hebben we het gehad, nu is het eenvoudigweg uitbollen tot de finish. Warm is het anders wel zo in de open vlakte zonder enige beschutting. De laatste rust gebruiken we dan ook voor een koel drankje gezeten in een lommerrijk plekje. Zoetjesaan lopen we Ieper binnen. Pikken nog onze ysco mee aan de kazerne en rondden de vesten. Dag twee zit er op, meteen ook onze laatste Ieperse dag dit jaar, voor morgen hebben wij andere plannen. Het parkoers was best leuk. Ondanks wij hier zeer regelmatig wandelen toch weer een tikkeltje anders. Jammer dat we de Kemmelberg niet konden aandoen, maar de organisatie treft daarvoor geen verwijt.

FOTOREEKS

 http://s272.photobucket.com/albums/jj174/fototripper0808/...

12:02 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -i

02.05.2008 : De 100km van Ieper

Het is behoorlijk druk op de Holland autostrade tussen Antwerpen en Kortrijk. Koninginnedag en aansluitende vakantiedagen worden blijkbaar massaal op verplaatsing gevierd. We kunnen ons karretje kwijt in een straatje palend aan de startzaal. Het Brugse koppeltje met de drie honden vinden een plaatsje net achter ons. Zij worden een constante als we in West-Vlaanderen wandelen. Het is behoorlijk fris in de betonnen startruimte waar de muziek toch wel erg luid uit de megaboxen schalt. Dan maar vlug op pad voor een tocht van 32km.

Verlaten de Ieperse sportterreinen langs het Rondeelpad en het kampeerterrein. Voorbij de rotonde met de magische kraan gaat het recht naar Zillebeekvijver. Met het gelijknamige restaurant in de rug lopen we de volledige rechteroever van de ruime vijver af. Zillebeke dorp stappen we niet binnen. We worden langs rustige wegen rondgeleid de velden in. Voorbij de Sanctuary Wood Cimetery rusten we een eerste keer in de cafetaria van Hill 62, na 5 km wandelen. Een grote groep Engelse scholieren komen er kennis maken met ‘the big war’. Ze zien er verveeld uit. Na de koffie lopen wij verder de heuvel op, voorbij de Maple Leaf, het eerste stukje OCMW bossen wenkt. Bosjes en velden wisselen elkaar voortdurend af. We stappen de drukke steenweg over bij het pretpark Bellewaerde. Even verder ligt een Scottish Cimetery boven op een heuvel (na 8,3km). Terwijl wij ons tegoed doen aan een mini portie yoghurt genieten we van het vergezicht richting de drie kenmerkende torens van Ieper.

We wandelen nu over tarmacjes in een weidse boog rond Bellewaerde, op grondgebied Zonnebeke. De langste afstand gaat zijn eigen weg door de weilanden in de vallei. Letterlijk over het erf van een boerderij gaat het terug bergop de heuvel van Nonnenbossen-zuid op. Een vijver, een recente woonwijk, een kampeerterrein, we steken de autobaan over. Mogen nu genieten van de prachtige dreven die Domeinbos Zonnebeke rijk is. Brugse Speedy, vaste gaste hier, voegt zich bij ons en we stappen samen naar caferust De Dreve (na 15 km). Engelse pseudo militairen doen er zich al tegoed aan trappist en abdijbier. Gaan ze straks nog spijt van krijgen, zegt Linda afkeurend. We moeten opnieuw de autobaan over want gaan nu in zuidelijke richting wandelen. De Waterstraat voert ons ‘immer gerade aus’ richting Zandvoorde en de volgende rust (na 19km) in een landbouwersloods. Dit soort rustposten is typisch voor deze tochten. We kunnen er genieten van een schitterend vergezicht over het hier vrij diep ingesneden landschap.

Er wacht ons een etappe van 10,2 km. We duiken de Passendaleveldstraat naar beneden. Heb aan deze straat geen goede herinnering want kwam hier ooit ‘kapot’ boven. De kudde buffels met jongen staat er nog altijd vredig te grazen, zich niet bewust van hetgeen er aan de andere kant van de haag zo allemaal voorbij komt. Mogen nu de lekker koele Gasthuisbossen inwandelen. Het zonnetje geeft ondertussen inderdaad flink katoen en het dichte loofbos is meer dan welkom. Wij verbazen er ons intussen over hoeveel Engelstalige ‘militairen’ er nu al een slakkengangetje op nahouden. Zal wat worden de volgende twee dagen! Waar we de bossen verlaten, merken we in de verte de ‘schans van Wervik’ op. Dalen vrij snel over een tarmacje tot randje Hollebeke. Geen Palingbeek echter vandaag maar de gelijknamige bossen dicht tegen de spoorbaan aan. Het is zachtjes klimmen naar Hill 60. Er valt wat gedruppel maar echt niet genoeg om nat van te worden. Stappen Kwaweide binnen, een mix van bosjes en weilanden. Bij een stukje asfalt gebeurt het. Een wandelpijl wijst schuin rechts naar een draaihekje en weiland. Met zeker 40 wandelaars de hort op want verder geen aanduidingen meer. Terreinkennis en met de wetenschap dat de rustpost van Zillebeke hooguit twee kilometer verder kan zijn, keren wij op onze stappen terug. We beslissen het tarmacje verder te volgen, een medewandelaar hangt de pijl terug recht. Onze intuïtie was juist, enkele honderden meter verder vinden we opnieuw pijlen. De snoodaard is overwonnen! Terwijl we de heuvel naar het dorp afdenderen hebben we een prachtig vergezicht over de puisten van Heuvelland met de antenne van de Catsberg als verste punt. Plagend zeggen we tegen mekaar ‘jij komt hier niet graag hé’. Deze streek is inderdaad ons lievelingsterrein.

Kunnen gezeten in het zonnetje pauzeren op de speelplaats van het Zillebeekse schooltje. Is eens wat anders dan die druilerige bedoening van vorig jaar. Nog 2,8 km scheiden ons van de finish. Bij de ingang van Zillbeekvijver wacht traditiegetrouw de yscoman. Nog een kwartiertje flaneren langs het koele water, voorbij de magische kraan stappen, dag één zit er op. De toch wel dure (€ 2.20) trappist wacht. Stilaan wordt het buiten frisser en rond 19:00 zoeken we ons autootje op voor de terugrit naar Heimisse. Tot morgen voor dag twee.

FOTOREEKS

 http://s272.photobucket.com/albums/jj174/fototripper0808/...

11:59 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -i

22-08-08

20.05.2007 100km van Ieper

De weersvoorspelling voor deze zondag oogt niet echt geruststellend. Toch vertrekken we goedgemutst en uitgeslapen voor ons derde dagje Ieper. Beginnen pas om 11:00 aan onze afsluitende dertiger langs ‘het Hoornwerk van Antwerpen’, een natuurreservaatje. Lopen onder de rotonde ‘van de magische kraan’ door richting Zillebeke vijver. Kruisen daarbij diegenen voor wie de tocht er al op zit. Vandaag is ‘de dag van het bos’ en daar hebben we wel oren …en wandelbenen naar. Laten de vijver nog even voor wat hij is en stappen dwars door een boerenerf en annex fruitgaard. Klimmen zoetjesaan naar rustige Zillebeekse straatjes en verder door golvend weiland. Passeren de Liverpool Scottish Stone 1916. De jeugd zit wat verderop joelend in pretpark Bellewaerde. Wij rusten na 6,53km bij het Hooge Crater Museum in een rustig cafeetje.

Steken de grote baan over en beginnen aan de verkenning van de Gasthuisbossen. Het is hier heerlijk lopen door plukken bos en weilanden over zachtjes golvende paden. Worden onderweg getrakteerd op een stukje peperkoek. Na 12,55 km rusten we in zaal Edelweiss centrum Zandvoorde. Het is helaas beginnen regenen en vermits er helemaal geen wind staat belooft dit niet veel goeds. Wij maken nu een open lus dwars door de velden. Het oogt allemaal wel fraai maar het regent steeds feller en de pret is er dus af. Toch volgen we koppig de 30km bij elke splitsing, nat of natter wat maakt het uit. Bij rust drie regent het echt heel stevig door. Het betert gelukkig een beetje als we opnieuw vertrekken.

Randje Hollebeke mogen we gelukkig opnieuw de Gasthuisbossen opzoeken en dat maakt het lopen minder nat en dus aangenamer. De rust is dan ook nog midden in deze fraaie bossen en de beschutting van het tentje is best welkom. Veel wandelaars komen we niet meer tegen, alleen de echte gekken lopen hier nog rond. Als we de bossen verlaten voor onze afdaling richting Zillebeke gaan de hemelsluizen even dicht, gelukkig maar, kunnen we een beetje opdrogen. Lijken toch nog steeds op waterkiekens als we de laatste rust bereiken. Nog een halfuurtje. Net voor Zillebeke vijver staat de Ysko stand. Frisco eten in de regen, moet kunnen! Het blijft maar regenen terwijl we ons rond de prachtige vijver naar de aankomst spoeden. Toch komen we binnen met een lach van oor tot oor. Deze 100km staat nu ook op ons palmares. Hij heeft er echt wel zijn plaatsje want dit was een prachtige organisatie. Hebben we node de Ronde van Zuid-Limburg gemist, deze 100km van Ieper is er zeker de evenknie van. Parkoersen en verzorging waren perfect in orde, DIT IS EEN AANRADER.

Even een paar dagen kalmpjes aan nu en dan vertrekken we naar de vierdaagse in Diever, één van onze lieverdjes. Indien er Sinksenmaandag nog genoeg ‘jus’ in de benen zit staat Dranouter op ons programma, maar dat is nog altijd maar een plan!

20:20 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -i

19.05.2007 100km van Ieper

De eerste etappe in Ieper is ons zo goed bevallen dat we beslissen ook de tweede mee te pikken. Het wordt blijkbaar een stralende dag alhoewel de autobaan over de ganse weg tot in Ieper er nat bijligt. Kunnen bij de start al meteen Heestertse Claire en JP begroeten. Zij gaan voor de 40km wij twijfelen nog tussen 40 en 50.

Starten doen we opnieuw onderaf de stadswallen en langs de Rijselpoort. Voorbij kazerne Lemahieu draaien we nu echter rechtsaf langs de vaart en even verder is het ‘treintje lopen’ door het Tortelbos. Na een kleine zes kilometer rusten we even bij de loods van een boerderij (Willems). Een aarden weg brengt ons naar de Dikkebusvijver. Flaneren over een pracht van een dreef met rode en gewone beuk. De wind blaast stevig en het is dus duidelijk frisser dan gisteren. Een paadje afgezoomd met populieren, parallel met een gracht, zet ons af in open veld met op de achtergrond Kemmel dorp en de berg zelf. Terwijl wij door veld en wei hotsen over verkeersluwe asfaltwegeltjes, krijgen we ook een mooi uitzicht op Loker en de ganse heuvelrij waar de Westhoek terecht prat op gaat. Kemmel lopen we binnen via de Chateau Cemetery. In een gezellig cafeetje volgt de tweede rust. We hebben er zo’n 13km opzitten.

Mogen nu over het stemmige dorpspleintje langs het Gapertje lopen en dan begint het feest. In twee schuifjes krijgen we de Lettenberg onder de sloffen geschoven. Duiken langs een kruisweg terug naar beneden om de meester zelf te bedwingen. Langs een aarden pad de Kemmelberg omhoog, puffen en blazen dus. Langs de Lokerdreef en de Cimetière Français verlaten we de meester. Krijgen een verrukkelijk uitzicht over deze heerlijke streek, inclusief de antenne van de Mont des Cats. Onze parkoersmeester houdt het verder rustig over zacht golvende wegen, we kennen er hier andere! Lopen tussen Loker en Dranouter door. Krijgen nog een prachtig natuurgebiedje aangeboden en dan is het rusten ‘bi de boer’ net voor de weg Loker-Belle. Terwijl wij onze peperkoek verorberen komen Jef en Tony voorbij geraasd, gejaagd door de wind als het ware.

Hebben er 20km opzitten. Bekijken onze klok. Zullen het bij 40km houden. Voor 50 zouden we te veel ‘speed’ moeten geven en dit lijkt ons geen goed idee nu Linda net uit ziekte terugkomt. Kruisen een prachtig stukje Douvevallei en verlaten dan de 50km voor een redelijk stevige klim de Zwarteberg op. Boven wacht de klassieke ‘kermesse Flamande en France’ en de Picon in café ‘Aux Touristes’. Wij houden het zedig bij een cola-light, de weg is nog lang. Stappen opnieuw Belgenland binnen en kunnen genieten van de prachtigste vergezichten. De afdaling is technisch en pittig. Lopen onder de stoeltjeslift door van de Zwarte- naar de Rodeberg, eigenlijk de Baneberg. Voorbij de Lijstermolen volgt er weer zo’n stekelige afdaling, modder en trappekes. Volgen nu een heel eind de Oude Belleweg rondom Loker en richting volgende rust in boerderij ‘Van Meenen’, gelegen op de flank van de Scherpenberg. In de zon gezeten kan je hier genieten van deze toch zo verduiveld mooie Westhoek. Bruggeling Xavier komt aangestoven. Hij vind het een schitterend parkoers en een uitstekende bevoorrading. Als referentie is dit er eentje die kan tellen!

Mogen tot helemaal boven op de Scherpenberg met zijn uniek panorama in alle windrichtingen. We weten, nu is het ergste voorbij. Tot voorbij De Klijte weet onze parkoersmeester het nochtans nog stevig golvend te houden maar dan gaat het zachtjes dalend richting Dikkebus. We rapen onderweg meerdere ‘lijken’ op. Dit is inderdaad geen parkoers voor ‘watjes’ en dan zijn ze vandaag nog mild geweest. Zijn zelf toch ook blij na ruim 35 km even te kunnen rusten in het CC van Dikkebus. De ‘ketelmuziek’ van de jeugd ‘next door’ nemen we er dan maar voor lief bij.

Nog zeven kilometer, lijkt mij veel van hieruit. Snap het algauw als ik het bord Vlamertinge bemerk. We zitten aan de ‘verkeerde’ kant van Ieper. Onze parkoersmeester heeft echter nog een fietsroute gevonden langs de Vijverbeek en dat is een alleraardigst stukje om Ieper binnen te lopen. Het ijsje onderweg smaakt weer heerlijk. Enkele straatjes en bij het station een gevaarlijke oversteek. Langs de vijvers die rond de omwalling liggen is het leuk binnenlopen. Komen met een stralende lach het jeugdstadion binnen. Dit was een knappe marathon, prima uitgetekend en verzorgd. We kopen onze T-shirts want maken morgen de 100km rond. Nu eerst tijd voor een Tongerlo en ons pleisterplaatsje in Westouter. Het was een zalige dag.

20:19 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -i

18.05.2007 100km van Ieper

Vandaag hebben we een brugdag. Na het obligate bezoekje aan de kapper kunnen we dus gaan wandelen, joepie! We kiezen voor de eerste 30 van die Ieperse 100km met als thema groene pareltjes en historie. Tijdens ons ritje van iets meer dan een uur evolueert het weer gunstig van donker naar zonnig, meer moet dat niet zijn.

Rond de klok van tienen vertrekken we vanuit de spiksplinternieuwe Fenixzaal richting Ieperse wallen en vesten. Dit stukje geschiedenis zet ons af bij de Rijselpoort waar we de stad verlaten. Passeren het kamp van kazerne Lemahieu en slaan het fietspad in langs de opgegeven vaart Komen-Ieper. Het lange rechte Bylanderpad zet ons af randje Palingbeek. Is nog niet voor nu. Langs een paar oorlogskerkhoven met hun typische witte graven klimmen we naar hoeve Callewaert, een milieuboerderij. Krijgen er onze eerste rust met gratis yoghurt en water bevoorrading.

Lopen verder door de tuinpercelen richting Astrolab Iris. Het is aangenaam kuieren in deze groene omgeving. Stroken bos langs de spoorweg zetten ons af randje Palingbeek en onze tweede rust. Gratis peperkoek van het alom gekende wandelmerk. Mogen nu genieten van die prachtige biotoop die de Palingbeek toch is, heerlijk dokkerend over een kasseibaantje. Even klimmen naar de golfbaan, genieten van een prachtig vergezicht en dan langs de St-Elooistraat recht naar Hollebeke voor caférust nummer drie. We hebben er ruim 13km opzitten. Moeten even schuilen voor wat gedruppel, maar het is even snel over als het gekomen is.

Bij het verlaten van het dorp gaat de 30km voor een extra lus. Een groen paadje ligt geprangd tussen spoorlijn en kanaal, allebei van Ieper richting Komen. Onverhard wordt beton en bij Houthem draaien we de velden in. In de verte ligt de skipiste van Wervik. De lichtjes saaie veldlus brengt ons terug naar Houthem en even verder naar rust vier bij een boerderij in Zandvoorde. Opvallend dat het vrijwel telkens buitenrusten zijn met gratis bedeling van water en een versnapering. Wat ons betreft perfect in orde hoor, vooral omdat er telkens een toilet voorzien is, mooi zo.

Vervoegen de 20km en volgen even de spoorbaan. Een stevige klim zet ons af bij de Gasthuisbossen waar we een eerste keer mogen van genieten. Stappen naar het oorlogsmonument Hill 60 en dalen dan door open veld richting Zillebeke dorp. Kunnen hierbij genieten van een prachtig uitzicht over de Ieperse torens. We rusten een laatste keer in het lokale dorpsschooltje. Langs de Seelbachdreef stappen we richting Zillebeekse vijver. Krijgen nog een frisco aangeboden, lekker bij dit warme weer. Een kilometertje langs de prachtige vijver, onder de rotonde met de magische kraan door. Dag 1 en zijn 31,74 km zitten er op. Het was een heel aangenaam parkoers, mooi gevarieerd en met prima verzorging. Tevreden rijden we terug naar Hemiksem …morgen begint het weekend!

20:17 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -i

13-08-08

25.02.2007 La Breugelienne te Ittre

Mijn trainingsbroek staat op onze binnenkoer nog stijf rechtop van de Limalse modder, mijn wandelschoenen zijn noch droog noch netjes. Toch zal er vandaag gewandeld worden want ik wil dolgraag nog eens naar Ittre. Herinneringen ophalen aan één van mijn eerste Waalse vijftigers – heb toen naar het einde toe ‘op mijn moeder geroepen’. Vandaag beperken onze Schaarbeekse gastheren van La Breugellienne zich tot maximaal 30km. Vertrek bij vrij mooi weer. Het is file rijden op de Brusselse ring. Er ligt een auto overkop zonder enig glas in de ruiten. De brandweer heeft rondom zand gestrooid. Een akelig zicht.

Vanaf de penitentiaire instelling van Ittre is het nog enkel de heuvel op en parkeren langs de drukke baan. De startzaal ligt in een prachtig gebouw. Veel Limburgers binnen. De Kampse wandelclub uit Leopoldsburg zijn hier met de bus ‘want de VVR doet niet mee aan de Nationale Wandeldag’! Ben zelf ook geen freak van die drukke bedoening maar dit enge corporatisme, daar walg ik van. In een hoekje zit iemand stilletjes zijn bookes op te peuzelen. Is warempel Balenaar Jef Claes, een eeuwigheid niet meer gezien. Blijkt vijftien weken in de lappenmand gelegen te hebben en komt net terug piepen in het wandelgild. Even een babbel en ik ben weg, hij gaat op het gemakje voor de 22km, ik voor de 30 uiteraard.

We duiken meteen het bos in en een fraaie holle weg af. Deze brengt ons in open veld met een pracht van een panorama, er zullen er vele volgen vandaag. 15 en 30km splitsen weg de baan over en …de eerste stevige klim recht naar een ander bos. Het motto is hier ‘hoe vettiger, hoe prettiger’. Ik ben in mijn sas alhoewel mijn beenspieren nog nageniet van het ploeteren van gisteren. Onze parkoersbouwer spaart zijn gasten niet, we krijgen geen meter vlakke weg. De hellingen zijn kort en krachtig, de vergezichten over de vallei van Le Hain ronduit schitterend. Een kerkwegel zet ons af in Braine-le-Chateau. Ik moet hierbij tussen de ruime Kampse paraplus doorlaveren. Spring daarbij als een bergbokje over en weer tussen pad en veld. Denk dat die Limburgers mij voor gek aanzien.

Het is mij veel te druk in de rustpost en ik stap verder. Even langs een hoofdweg en dan …bergje op bergje af, meerdere malen achter elkaar. Pfff is dit stevige kost zeg! Onder de wandelaars wordt meer Nederlands gepraat dan Frans, opvallend. Midden een stevige regenvlaag bereik ik het tweede onooglijk kleine rustpostje in Wauthier-Braine. Aan tafel vertellen stappers van Sint-Pieters-Leeuw fier dat Wandelmee voor een paar jaar bij hen op bezoek waren geweest en een mooi artikel hadden geschreven. Was ik ,zeg ik schalks naar waarheid. Het werd even stil en toen taterden we er verder duchtig op los. Een Ranstuil vertelt dat zijn kleindochter ook reportages maakt …Shannen Melis! God wat is de wereld toch klein. Het wordt nog grappiger als we samen net na de rust even fout lopen. Zijn het aan het uitleggen hé! We komen terug op het rechte pad en ik stap verder met Jef Claes. Stevig golvend terrein, hoofdzakelijk door weiland zet ons af bij de Ry Ternel en even verder de derde rustpost in de ‘buvette’ van voetbalclub J.S. Ittre. Ik heb drie uur gedaan over 13,7km!

Verwittig het thuisfront van mijn vorderingen en vertrek alleen op de lus van de 30km. Het is meteen klimmen naar een schitterende omgeving. Boven op de heuvel mogen we stilaan dalend meelopen met de diep ingesneden en erg groene vallei van de Ry de Baudemont. Het landschap lijkt op een uit de kluiten gewassen golfterrein en …het is er muisstil. Zelfs geen hond kom ik tegen als ik voorbij de schaarse boerderijen loop. Bij een echt golfterrein klimmen we opnieuw de heuvel op en mogen genieten van een schitterend panorama. Het is droog en vrij winderig maar dit is intens genieten. De stilte van het land …hiervoor gaan we wandelen, ik ben de koning te rijk, de adrenaline stroomt bij beken door mijn aderen. In de verte een prachtig wit kerkje in de vallei van de Ry Ternel. Goddelijk is dit! Een ronduit fantastische holle weg als een roetsjbaan brengt ons terug bij het waterloopje. Nog even en we zijn opnieuw in onze ‘buvette’. Ik deed bijna anderhalf uur stevig doorstappen over de 7,7km …het had nog langer mogen duren!

Kijk terwijl ik een slokje drink meewarig naar de ‘potstampers’ die hun matchke aanvatten. Er zijn meer acteurs dan toeschouwers. Moet verder nu, dwars door het dorp en dan een pittige bonkige kerkwegel omhoog. Eenmaal boven moeten we verassend lang een asfaltweg volgen dwars door een bos. Ben onaangenaam verrast. Mogen 200 meter ploeteren en dan opnieuw het asfalt opzoeken voor een lange afdaling langs bos en villas. Het wordt al vroeg duister terwijl we een kasseitje opzoeken. Nog wat keren en draaien en daar is de laatste rustpost. Nog ruim 5km te gaan.

Bij het verlaten van Braine-le-Chateau meteen een knots van een helling, de aankomst ligt boven op een heuvel remember! Toch duiken we door een bos opnieuw naar beneden, onze parkoersbouwer is een snoodaard! Dwars door open veld is het een laatste maal lekker ploeteren. Een lange trage klim leidt ons door een fraai bos tot helemaal boven in de heuvels. Nog een paar straatjes door Oisquercq, ik ben 25 minuten later binnen dan deze morgen verwacht. Bots meteen op Wilfried en Nathalie die vertrekkenklaar staan. ‘dat is nog eens nationaal wandelen zie, bij de buren in Wallonië gaan stappen!’ Krijg meteen ook uitleg over die lange asfaltweg. Het stuk onverhard door het bos was stuk gereden door 4x4’s. Dol nog wat met de organisatoren bij een lekkere Chimay Blue. Waarom draagt de parkoersbouwer bretellen? Het elastiek uit zijn broek deed dienst om het parkoers op te meten!! Rond 18:00 vertrek ik huiswaarts, moe maar tevreden. Dit Waals Brabantse tweeluik was prachtig. Zaterdag onder het motto ‘hoe vettiger, hoe prettiger. Zondag zongen we met z’n allen ‘ja, er kan er nog altijd eentje bij, een heuveltje’.

De batterijtjes zijn weer geladen voor de volgende werkweek en dan …wandelen natuurlijk, zaterdag in Breda of Braives, zondag in Stekene, Mol of Tilburg. See you all next weekend folks!

21:18 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: waals-brabant, -i

20-06-08

08.05.2005 100km van Ieper

Volgens het weerbericht zal het vandaag aan de franse grens het mooiste weer zijn. Ondanks dat volgens Linda de franse grens toch wel lang is, besluiten we naar Ieper te trekken. In het Antwerpse is het nog erg nat maar onderweg is het mooi weer en dat is ook zo als we in Ieper aankomen. We parkeren kort bij de start, drinken een koffie en daar gaan we voor de 30km.

Eerst een paar straten en dan de velden in. We steken de drukke baan, die van de snelweg, komt over en krijgen rechts van ons een mooi zicht op de Ieperse torens, de Kemmelberg en zijn vriendjes van het Heuvelland. Na 4,78 km reeds de eerste Controle in de Hooge Crater, ik vermoed een oude kerk, nu een museum over wereldoorlog I. In de taverne, die vol kunstig bewerkte obussen staat, is de rust. Terwijl we binnen zitten valt er buiten een eerste buitje. We zijn in de buurt van het Bellewaerdepark en trekken verder richting Geluveld/Zillebeke, langs een paar stukjes bos. Na 7,21km een tweede rust waar we een stuk peperkoek van gekend merk aannemen en doortrekken. Helaas steken we de Menenstraat terug over richting Zonnebeke en volgt nu een eentonig stuk beton met weinig of niets te beleven tot in de Controle van taverne De Dreve na 11,08km. De gekookte koffie smaakt er niet echt lekker.

Gelukkig duiken we nu meteen het fraaie domeinbos Zonnebeke in en komen daarna op een plateau met weidse zichten. Hierna lopen we een hele tijd langs de rand van dit bos over een asfaltweg. Een stevige regenzone houdt ons zo’n half uur gezelschap en we zetten er stevig de beuk in. Waren we nu maar in het bos onder beschutting van de bomen! Toch is dit een mooi stuk dat de titel van de tekst op wandelmee.be alle eer aan- doet, ‘bos en wei’ zijn ons deel.

Na 18,36 km komen we aan een garagerust met toiletbak en gratis yoghurt, knackers en water. We pauzeren even en stoppen onze regenjassen terug weg. Vanaf nu zal de tocht ‘super’ worden. Van op het plateau krijgen we een prachtig vergezicht, links de weidse open vlakte bezaaid met dorpjes, rechts een ingesneden landschap met veel bos. Onderweg lopen we langs een bizonfarm, een dalende asfaltweg brengt ons aan de Gasthuisbossen, die we indraaien . Enkele kilometer lang wandelen we door dit, nog jonge, bos dat doorsneden is door een paar beekjes en met reeds erg groene, grazige, ondergroei. Het is een echt plezier hier te mogen doorlopen en volgens Linda ben ik ‘van de haas gep....’! Sinds die regenbui heb ik er echt zin in vandaag en mijn vrouwtje loopt gezwind mee. We komen uit aan een rustpost ‘bi de boer’ na 25,64 km. Het is er gezellig rustig en men bakt er zelfs friet voor de hongerigen. Er staat ook een luxebus op het erf. Blijkt dat de kortste afstand van 7,55 km tot hier wandelt en met de bus wordt teruggebracht. Iemand van de organisatie vertelt ons dat ze dit doen om ‘de stad’ te vermijden voor de kleinste afstand. Wij vinden dit een prima initiatief.

Gezwind vertrekken we voor de laatste 5,22 km. Even dalen en dan lopen we over een heuvelrug achter, duidelijk vermoeide, Engelse bobbies met soepketel en al op hun hoofden. Mensen wat is het schouwspel hier machtig! De wind speelt met de witte en donkere wolken. Hierdoor veranderen de heuvels links van ons, van Kemmelberg tot Catsberg, constant van aanzicht en kleur. Recht vooruit liggen de torens van Ieper en rechts een echt boerenlandschap met hoeves en melkvee, zo ver het oog reiken kan. Achter ons liggen de Gasthuisbossen. We stoppen een paar keer om al deze pracht in ons op te nemen. Wat houden wij van deze streek zeg! We lopen Zillebeke binnen en staan dra aan de grote Zillebekevijver. Links dreigt een stevige bui maar een strakke wind blaast ze weg en creëert heuse golven over de vijver. Even verder staan we terug op de grote baan en lopen het stadion, de startplaats binnen.

Eens te meer heeft de Westhoek ons een prachtige tocht opgeleverd. En wie maalt er nu over dat mindere stukje naar Zonnebeke. Wij hebben genoten van deze schitterende streek en het was een waardige afsluiter van onze wandelvierdaagse. Na twee, erg dure want 2,30 euro per stuk, Leffes keren we snel naar huis terug want we willen wel eens weten hoe wandelmee het er heeft van afgebracht bij Tijl.

Of jullie het nu geloven of niet, wij hebben tijdens deze vierdaagse 120km gestapt en hebben zegge-en-schrijven in totaal 1 uur regen gehad ! Hoe noemt men zoiets? Volgend weekend zijn we er terug, beste lezer, met een wandeldriedaagse, als alles goed gaat. Een eerste analyse van de kalender levert volgende tochten op: Burgh-Haamstede in Zeeland (Zierikzee), ook getipt door Jef Claes, Viroinval-Nismes een droomstreek met veel bos en niet te zwaar, Boeschepe in Frans-Vlaenderen net over de Schreve en mét de Catsberg (Stefaan !!). Duimen maar dat de weerman ons niet in de steek laat.

15:13 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -i