16-10-17

15.10.2017 Neteland Duffel

Willy had het ons gegarandeerd, de 35 km van Neteland zouden deze keer volledig ingevuld worden. Makkelijk reisje voor ons meteen en we zijn al kort na achten ter plaatse. Gewijzigde startlocatie maar dat scheelt hem maar 100 meter, geen haan die ernaar kraait en inderdaad 35,4 km op het bord.

Ik vergeet zowaar de heerlijke zelf gebakken cake van onze gastvrouwen en we gaan meteen op pad. Door het domein van het psychiatrische centrum en de langere afstanden volgen de spoorbaan richting Antwerpen tot de eerstvolgende trap. Aan de overkant een paar kilometer doelloze stratenloop om bij het station terug aan te sluiten bij de kortere afstanden. Opnieuw langs de spoorbaan, nu in Mechelse richting tot de prachtige Netebrug. Dan puur natuur, een leuke zwerftocht door het bosje van de Goorbosbeek. We breien er een extraatje aan door de Mosterdpot en zijn roestbruine varens tot de eerste pauze in Schorshaegen. Vreemd, liepen slechts exact één uur over 8,2 km ! Zullen later horen dat een pad onbegaanbaar geworden was nadat een boer er zijn veestapel had laten doorlopen.

Na de koffie opnieuw door de Mosterdpot, over een houten bruggetje en langs een beek met restanten van balsemien tot de Netedijk. We volgen de waterkant, die we delen met een horde wielertoeristen, tot domein Roosendael. Onderaf is het vervolgens heerlijk wandelen in het groen tot de visvijver gekend als rustpost van Vosberg. Nu delen we de paden met mountainbikers maar het verloopt vlotjes. Tijdens de terugkeer richting Beukendreef even verwarring in het gild als we een privéterrein betreden. Keren op onze stappen terug en vinden een gele wandelpijl tussen het gele blad van hoge bomen. Zijn terug wakker en bij de les. Stappen langs de villa’s van de Beukendreef richting Fort van Duffel. Altijd leuk rond deze plas te mogen wandelen. Tweede pauze bij het nu overvolle Schorshaegen na 16 km stappen.

Verrassing als we opnieuw vertrekken. De houten brug van daarstraks is afgesloten. Blijkt dat Natuurpunt net nu een inhuldiging houdt met fanfare en al. Een leuk moment in onze wandeldag. Na het korte oponthoud vervolgen we onze weg langs een gracht en nog eens door de Mosterdpot. Bij Steve’s Place genieten we van het volgende bosstrookje en wandelen met z’n allen langs de AWW-plas, het winterverblijf van een kolonie meeuwen. Centrum Duffel de Netebrug over en langs de dijk verder tot de jaarlijkse kermis. Een paar straten verder rustpost Beuntscholeke bij kassier Willie.

We kunnen er een terrasje doen en hebben een lus van 9,6 km voor de boeg. Aanvankelijk de eindeloos lijkende tarmac van de Bremstraat langs hoeves en weilanden. De 35 km wordt weggestuurd over een graspad en bij de drukke steenweg naar Lier ligt ons keerpunt. Polder van Lier, Neterveldweg, nu wordt het opnieuw leuk. Graspaden voeren ons langs bosjes en een diepliggende, dreigend donkere beek. We wisselen af met stroken verdomd warme Netedijk. Passeren natuurleerschool PIME en horen even verder onze namen roepen. Steven is met Zottemie op pad. Voor wie van beiden is dit een verbetering, zeg ik later plagend. De afwisseling van dijk en heerlijke stroken jong bos eindigt bij Senthout. We zijn weer bij Willie. Zit daar een dametje met een buitenenkel ter grootte van een struisvogelei. Ik loop wel even door naar de finish, zegt ze. Geen sprake van, zeg ik en zorg via Willie dat ze met de auto naar de aankomst gebracht wordt. Later hoor ik dat de organisatie haar meteen naar het ziekenhuis gebracht hebben. Indien ze dit leest, ik wens haar een spoedig herstel.

Het is heerlijk zomers weer en wij genieten samen met Dave van een wandelaarsdrankje. Beginnen een beetje loom aan de laatste klus, net nadat we ons aller Herman in de verkeerde richting hebben zien starten. Tja, hij is van alle markten thuis hé. De laatste vijf kilometer zijn echt uitbollen. Vanaf Senthout veelal beton langs wilgen en geurend hooiland. Even hoop ik een kolonie kangoeroes te kunnen bewonderen, maar Skippy is blijkbaar verhuisd. We ronden af met een Duvelke samen met Marie-Louise en Jo. Zij hebben 21 km op de teller staan i.p.v. de geplande 18. M-L glundert, jaren geleden dat ze die afstand nog liep. Leek ons naar nog te smaken !  

FOTOREEKS

19:45 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

28-08-17

23.08.2017 Vierdaagse van de IJzer te Diksmuide

Overstappen in Gent deze keer op een spiegeltjestrein, vind ik heel leuk. Heel rustige reis ook al is ie bedoeld voor Plopsaland maar blijkbaar een beetje vroeg. Voor het station van Diksmuide staat zowaar een luxueuze pendelbus. De start is namelijk niet op de Grote Markt maar zo’n 1500 meter verder in het VTI. Met dank aan Onze Jongens voor de service. Steek om 09:30 van wal, zo’n uurtje vroeger dan gisteren. Heb opnieuw als doel 5 uurtjes non-stop te stappen aan een gelijkmatig tempo. Het is erg druk op het parkoers. Ik volg de meute door bedrijvenzone Heernisse naar het kanaal bij het Vlaamse symbool bij uitstek de AVV – VVK toren. We worden er verwend met een heerlijk stroperige echte Diksmuidse boterkoek. Het is verdorie al behoorlijk warm. We draaien met z’n allen weg van de vaart, smalle tarmacjes op de polder in. Lange rechte wegen zijn ons deel. We passeren Sint-Jacobs-Kapelle met zijn stemmig kerkje, Oudekapelle en Nieuwkapelle. Pas gemaaid hooiland verspreid een heerlijke geur, een lekker windje zorgt voor wat verkoeling. Bij de ‘blarentent’ gaat de 32 km even van ons weg voor een extra lusje. Bij de Knokkebrug over de IJzer en schitterend beeld. Een familie zwanen met zes jonkies peddelt op hun gemakje voorbij, zich niets aantrekkend van de drukte boven hen, zalig ! 10 km afgelegd ruim binnen de twee uur en na de splitsingen en het appelsapje eindelijk onverhard, een grint- en keien pad dwars door hooiland. Onze dagelijkse scan en dan een ruig pad van wat ooit een kasseiweg was.

Helaas opnieuw tarmac en dwars door de stille polder bij Oostbroek. We moeten regelmatig opzij voor aanrukkende monsters (tractoren) die ons telkens gul met zandkorrels bestuiven. Opvallend veel groenten in de velden, allerlei koolsoorten, worteltjes en groene selder, we zullen deze winter niks tekort komen. Een acht kilometer parkoers blijkt even met ons samen te lopen, we zien er niemand meer van. Bij een maïsveld staat de Poperingse brandweer met koele drankjes, ik ben er aan toe. Korte pauze en ik loop door naar een mooi groen stukje parkoers. Eerst een dichtgegroeid pad, net een brandgang dan tussen hoge bomen door. Blijf netjes beneden de drie uur voor 15 km. Blijf ook achter een steen hangen, red het niet als tweevoeter en speel dan maar gecontroleerd voor paus. Een achteropkomende wandelaar vraagt verschrikt of het gaat. Ja hoor … was een ‘dérapage contrôlé’. Een eerste nat strookje met twee rustig grazende ezels bij een bruggetje, fotogeniek en dat zullen ze geweten hebben. Vijfhuizenbroek lees ik op het bord. In de verte komt de VVK al piepen, we naderen stilaan de eindmeet voor vandaag.

Maar eerst nog de ‘moment suprême’ van de dag zijnde de Blankaart. Heerlijk wandelen over graspaden land waterpartijen met brede rietkragen. Nattere partijen overwinnen we dankzij krakende en piepende vlonders. Even een file want we moeten over een houten trapje de weide in. Langs een prachtige plas wandelen we naar het gelijknamige kasteel. Lopen letterlijk door het gebouw, trapjes op en trapjes af. Lokale troubadours zetten een liedje in ‘wat zullen we drinken zeven dag lang, wat een dorst’. Ik spreek mijn limo van de dag aan en stap verder het park uit en langs de drukke steenweg richting Woumen. Onze Jongens loodsen ons vakkundig rondom het dorp over stille wegen. De laatste paar kilometer zijn we er aan voor de moeite. Linea recta langs de rand van een drukke steenweg voorbij het kasteel van Esen tot de finish.

Ben erg vroeg binnen en besluit een wandelaarsdrankje te nuttigen. 4€ voor een Duvel en 2€ statiegeld voor een plastieken glas. Zo gaat de dorst snel over ! Ik loop te voet terug naar het station, over de Grote Markt, Xavier achterna. Vergis mij van uur wat de trein betreft en ie is juist voor mijn neus weg. Uurtje wachten dan maar en de tijd nemen om een boterhammetje te eten. Het is intussen dus al halven dans.

FOTOREEKS

 

16:52 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -d

22-05-17

20.05.2017 Wandelend Paal te Diest

De voorbeschouwing van Eddy doet mij likkebaarden, de Hagelandse heuvels zijn in zijn tekst nadrukkelijk aanwezig. Ik broed meteen al op een alternatieve 30 km. Deze tocht heeft voor ons trouwens nog een bijkomende betekenis. Wij dragen ze op aan onze onfortuinlijke naamgenootjes uit het naburige Halen. Dit jaar kunnen zij er niet bij zijn maar tijdens de volgende editie drinken we vast samen een Gilden, of twee, of … (remember Zoutleeuw ettelijke jaren geleden). Maar terug tot de orde van de dag. Onder het goedkeurend oog van Eddy pluk ik 34 km uit het parkoers, een combinatie van de 6 en de 40 km. We laten Molenstede en Dassenaarde letterlijk links liggen en kiezen voluit voor de Hagelandse ruimte.

Gaan op pad … langs het stationsplein van waar we kwamen en mogen meteen genieten van het park rond de Demer en de Stadswallen van Diest. Eddy lijkt op scherp te staan – gekitteld door de Schaffense buren ? In elk geval de passage over de wallen is behoorlijk pittig. Na drie kilometer bereiken we het bezoekerscentrum van de Halve Maan. Jammer dat de meeste stappers onderweg geen aandacht schenken aan het in wording zijnde Boerenkrijgpleintje.

Pauzeren doen we nog niet, stomen gelijk door langs de Lindenmolen en door de recente wijk van de Beverpoort. Moeten de drukke baan naar Hasselt over voor nog enkele achterafjes. Het zwerk dreigt, zal dit meerder malen doen maar de regen bleef blijkbaar in Antwerpen hangen. We volgen een tijdje de GR die van Diest naar Geraardsbergen loopt en gaan dan een eerste keer echt klimmen, de Kloosterberg op. Worden beloond met prachtige vergezichten richting Webbekom en Halen. Ettelijke windmolens doen hun job. Eddy stuurt ons letterlijk door het ontluikende maïs en even verder hebben we met z’n allen beer-e-poten ! Moet kunnen. Langs prachtig in bloei staande gaspeldoorn dalen we stilaan naar de Carrefour en de vallei van de Begijnenbeek. Langs huizen en door akkers stappen we tot de pauze bij busbedrijf Demerstee. De eerste 10 km staan op de teller.

Na de boterham even de steenweg volgen en dan … Prinsenbos. Ik heb er zin in en test benen en longen op de stevige klim. Mmm, loopt lekker. Linda laat hare zot maar doen. We volgen nu de kim van het duin richting Scherpenheuvel en langs het monumentale beeld van het Heilig Hart. What goes up must come down. We duiken langs een holle weg bepakt met bruin blad terug naar de steenweg. Maar zoals gezegd, onze gastheer heeft er zin in. Een stevig kasseitje terug tot boven en dan weer parallel, hoog en droog met uitzicht op de basiliek van Scherpenheuvel. Bij een T geen pijlen meer. We moeten wel héél ver terug lopen, deels samen met een andere stapper en een fietser. Korte dubbel linkse bocht en opstapje helemaal niet gezien. Duiken de Prinsebofschenvoetweg naar beneden, tot terug bij de lokale chaussée d’amour. Aan de overkant even richting Assent en dan door het groen van de Begijnenbeekvallei. Ik vermoed wat komen gaan, maar wordt in de maling genomen. Net voor de A2 onverhard de heuvel op en meteen in een zee van fluitenkruid terug naar beneden. Onder de A2 door en … ja hoor de Hagelandse Hallembay op, de Pannenhoefstraat. Ik neem de uitdaging aan en pers er een tweede spurt uit tot helemaal boven op het onverharde. De ouwe kan het precies nog. Nu heerlijk zwerven op één van de hoogste plateau’s van de streek. Tussen de fruitbomen en de windmolens genieten van schitterende vergezichten met de terrils van het vroegere Limburgse steenkoolbekken en denkelijk de flatgebouwen van het Luikse. Dokkeren dan de Hermansheuvel naar beneden. Nog eens op en neer door holle wegen met uitgesleten ijzerzandsteen. Pauze bij Magda in de oude wijnhoeve Elsenbosch. Hebben intussen 19 prachtige kilometers op de teller staan.

Terug op pad, langs een hoeve met wel twintig zwaluwnesten en dan klimmen door een dot van een diep ingesneden holle weg. Rita (Strombeek) volgt ons voorbeeld. Dwars door een bosje en wat fruitbomen en terug het plateau op. 10 windmolens zorgen er voor de stroom van 14.000 gezinnen, lezen wij. Eddy informeert zijn gasten. Toertje door de akkers, brug over de autobaan, dit blijkt de Blakenberg te zijn. Ruilen de schitterende vergezichten in voor de zoveelste holle weg. Moeten nu wat straten lopen om vanuit Webbekom in Assent te geraken. Koetsebroek loodst ons terug de velden in en even verder de vallei van de Begijnenbeek. Bieten ontluiken, de boer besproeit ze tegen allerlei ziektes. Zijn goedje ruikt naar terpentijn en prikkels neus en ogen. Laatste pauze bij Demerstee en nog vijf kwartier voor de boeg.

Onze gastheer weet van geen ophouden, opnieuw aan het Prinsenbos omhoog. Dan zachtjes in dalende lijn langs een patattenveld, terug naar de steenweg. Vond Eddy het ook welletjes, feit is dat we rustig en vlak door stille straten kuieren maar … met een beboste puist recht voor ons. Een onooglijk paadje loodst ons de Citadel op. Echt steil is het niet. Ik pik een ‘trofee’ mee, een verdwaalde pijl van … VOS Schaffen. Heerlijk in het zonnetje wandelen langs de verweerde gebouwen en dan zachtjes dalen over een net niet glibberig, schuin liggend paadje. Ook de Allerheiligenberg (weet je nog, waar pastoor Munte van zijn oren kwam maken) doen we in dalende lijn tot de terrasjes van centrum Diest. De prachtige zandstenen kerk, dan door het parkje van Cerckel (de Gildenbrouwerij) en de terug opengegooide en in ere herstelde Demer-armen. Ook de omgeving van de Kaai steekt in een nieuw en prachtig kleedje. Was tien jaar geleden een eerder verloederde buurt.

Onze opdracht zit er op, we hebben ons Duvelke meer dan verdiend ! Sigrid zal later vragen hoeveel hellingen de 40 km nu precies geklommen had. Nog even napraten met onze gastheer en met een lach van oor tot oor terug naar het station. SUPER EDDY heeft ons weer eens heerlijk verwend !!

FOTOREEKS

22:33 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlaams-brabant, -d

08-05-17

04.05.2017 Gasthofstappers te De Klinge

Mijn huis- en thuisdokters komen met hetzelfde advies. De patiënt dient elke dag te wandelen om de neveneffecten van de cholesterol medicatie te neutraliseren. En dus stap ik heel dikwijls van Hemiksem naar het centrum van de Koekenstad wat algauw 15 km is. Onderweg pik ik dan her en der een voedingsmarktje mee op zoek naar onbekende smaakjes. Het is onwaarschijnlijk hoeveel heerlijke soorten kaas er bestaan !

Maar vandaag begin ik aan een vierluik dat mij naar andere oorden zal brengen. Het openbaar vervoer wordt vooral op zondag gedecimeerd. Dus pik ik een tocht in De Klinge op donderdag mee, want dan vlotjes bereikbaar vanuit Sint-Niklaas. De Gasthofstappers verwennen ons vandaag met drie lusjes in stijgende volgorde van aantal kilometer. Ik draai dit natuurlijk netjes om. Ben trouwens net op tijd in de Klingenaar om Rudy (Schelle) en Viking met hun respectievelijke eega’s uit te wuiven.

Begin dus met lus C over 8,3 km. Onder een loden hemel passeer ik een kapel passend versiert voor de meimaand en loop dan een stukje steenweg richting ’t Kalf. Met niet tot dat gehucht maar mag het Stropersbos in voor een lange groene omzwerving. Heerlijk flaneren langs weelderige ondergroei van frisgroene varens, gele brembloemetjes en nog niet actieve bramen. Een natte strook is van vlonders voorzien. Kan mij niet herinneren hier ooit geweest te zijn. Een vrolijke bende uitgelaten kinderen nemen op een grasvlakte pauze, tijd voor een boterham of een appeltje. Ik stoom door, doorkruis een jonger bos bij de drukke baan naar Hulst. Steenwegje naar De Klinge over en ik mag gaan Nederen. Ben nu in de Clingse bossen en stap langs diepe droog liggende grachten, al is dit een water win gebied. Finaliseer deze eerste lus over brede paden van het kabouterpad. Ook voor mij is het dan hoog tijd voor een boterham.

De tweede lus (B) van 7,4 km loopt samen met de eerste tot de ingang van het Stropersbos. Dan gaan we de oude spoorbaan op die vroeger van Terneuzen kwam. Berk en brem voeren er de boventoon. Draai opnieuw het Stropersbos in of toch langs de rand ervan. Halfopen terrein en stappend tussen donkere grachten. Een herder hoedt er een kudde schapen en de boswachter houdt een oogje in het zeil bij een prachtige groep wilde paarden. De zon komt intussen piepen zodat het nog aangenamer wandelen wordt. Bloesems geuren heerlijk. Opnieuw de steenweg over voor een korter stukje Clingse bossen. Passeer een monument ter herdenking van de Dodendraad uit WOI en uiteraard een witte grenspaal. De tweede opdracht zit er op en ik trakteer mezelf op een Klingse Kalsei, lekker blondje dat smaakt.

Blijft dus lus A over van 6,5 km. Heel andere richting nu langs een stukje steenweg in noordoostelijke richting. Ik loop de polder in over landbouwwegen, langs fruitbomen, melkvee en bloemenvelden. Stap de Rode Moerdijk op tussen rijen statige bomen. In de mistige verte de rookpluimen van Doel. Krijg plots een stekende pijn in mijn gehavende linkerknie. Het tempo moet naar omlaag. Langs Spaans Kwartier en Fort Bedmar, nu een kampeerterrein. Herinneringen aan vervlogen tijden. Wat straten lopen dan langs de Blauwe Hoefwegel en de Warandewegel, nieuwbouw aan de rand van het dorp en een ouder ogende dorpskern. De dorpskerk komt in zicht en ik heb nog een kwartiertje tot de bus. Laat mij van dorst en goesting een tweede Kalsei smaken en reis in het gezelschap van Rudy (Edegem) en Sylveer terug naar Sint-Niklaas. Heerlijk tochtje gelopen vandaag, dit smaakt naar nog.

FOTOREEKS

20:12 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -d

25-04-17

21.04.2017 Buencamino te De Panne

Buencamino, deze wandelclub is bij ons totaal onbekend. We staan dus al vroeg op het perron van Antwerpen-Zuid. Hebben in Gent-Sint-Pieters zes minuutjes overstaptijd en dat lukt perfect. Twee kilometer stappen vanaf station Adinkerke, wist Xavier ons te vertellen en dat klopt exact. Voorbij Plopsaland en Moeder Lambik komen we bij De Nachtegaal aan. De verschillende te wandelen afstanden blijken elk een ander kleurtje te hebben, in ons geval geel en oranje voor 26,5 km.

Op pad dus richting centrum van De Panne en … met z’n allen een pijl missen. Voorwaar en goed begin ! Trappekes op om een fraai uitzicht over de verschillende bouwstijlen te bewonderen en dan naar de Esplanade. Opvallend veel groepen kinderen die komen genieten van De Week van de Zee. De dijkse horeca maakt zich klaar voor een namiddagje toeristen. Stoelen en parasols worden klaargezet. Wij stomen door, steeds op de dijk lopend tot Sint-Idesbald en Koksijde. Een paar keer mogen we langs de vloedlijn door het zand baggeren. Net als we denken de rustpost te gaan bereiken deelt de parkoersmeester een eerste plaagstoot uit. Van het ‘groot verzet’ snel omschakelen naar ‘4 x 4’. Foeteren en ploeteren door de Schipgatduinen. Enkele honderden meer slechts, we ploffen op onze stoelen. Goed gemeten, deze acht kilometer.

Boterhammeke eten en er weer tegenaan. Pittig, potig, scherpe stekels die los door je broek gaan maar oh zo mooi deze paar kilometer Schipgatduinen. Zware kost ja, en zo hoort het ook. Op adem komen doen we op het tarmacje vanaf La Peniche en het brede grindpad van de Doornpanne. Zachtjes klimmen en achterom kijken over het fenomenale uitzicht dat reikt tot de Witte Burg (Oostduinkerke). Terug zand baggeren dan, op en neer door de Hoge Blekker. Aan de overkant van een baan wachten smalle paadjes in de beboste Noordduinen. Seringen staan er weelderig in bloei. Heerlijk wandelen in puur natuur en langs het mooie vissershuisje ’t Rozemarijntje. We verslikken ons bijna in een splitsing waar geel en oranje samen komen. Linda is bij de pinken en we stappen zaal Kerkepanne binnen.

Hebben een lus van 8 km voor de boeg. Aanvankelijk terug de Noordduinen in met groet aan de vaste bewoners, een kolonietje ezels. Dan door een verwilderd bos richting kazerne van Lombardsijde. Nog meer natuur verderop aan de rand van de polder tot de Sint-Pieterskerk. Stratenloop nu tot de sportterreinen van Koksijde. Het deert ons niet, waren na al dat zand aan een relatieve pauze toe. Bij een camping pikken we opnieuw de Noordduinen op en lopen de laatste paar kilometer zowat hetzelfde van daarstraks. Laatste pauze in de Kerkepanne dus.

Nog 3,5 km en dus rustig uitlopen denk je dan. Aanvankelijk wel ja, langs de zeeklassen van Stad Antwerpen en wat villa’s. Het Kerkepannebos ook. Maar dan …we beginnen onderaf de Oosthoekduinen vanaf het zwembad. Draaien links op … en gaan stevig zand baggeren tot De Nachtegaal. Voor de derde keer vandaag gaan de schoenen uit, het lijken wel zandbakken ! Rustig uitbollen doen we tot het station waar we In de Verloren Geirnoate van ons Duvelke genieten. Wandelclub Buencamino komt zeker opnieuw in ons programma voor dit jaar. Dit was vandaag een prachtig parkoers met tot ons jolijt heel wat Gerardiaanse accenten …    

FOTOREEKS

19:02 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -d

20.04.2017 Neteland Duffel

Bus 500 zet mij af bij de Netebrug in Walem. Ik zet mijn zonnige wandeling in op de dijk richting Duffel. Af en toe passeert er een eenzame fietser of jogger, meestal ben ik alleen tot de imposante spoorwegbrug net voorbij de Mosterdpot. Kan er het parkoers van de Netelanders oppikken (zag ik op internet) langs het spoor richting Mechelen. We lopen er meteen ook met z’n allen fout. Terreinkennis doet wonderen en dra zijn we terug op het juiste pad, door een bos waar de meiklokjes in groten getale al flink in het blad staan. Lusje door het groen en terug naar de spoorbrug. We laten ze meteen achter ons en zetten koers over de verharde dijk tussen Nete en AWW-plas richting Duffel. Over de drukke N14 vervolgen we langs gemeentehuis en een tweede strook Nete tot startlocatie De Locht.

Neteland dus, dan staat er koffie met appelgebak op het menu, door de dametjes zelf gebakken en overheerlijk. Babbeltje met de twee Rudy’s (Schelle & Edegem) en ik ga terug op pad voor een lus van ruim 8 km. Een strookje bos en dan naar de overkant van de drukke Liersebaan. De Edegemmer loopt een eindje met mij mee maar heeft een rondje voorsprong. Alleen wandel ik verder over de tarmacjes langs de Babbelbeekse Beemden. Bij Hooglachenen word ik ingehaald door Sigrid. Gezellig keuvelend lopen we samen verder. Terug de steenweg over en langs beek en vijver opnieuw het groen in. We ruilen regelmatig de groene onderafjes in voor de Netedijk tot De Locht.

Pauzeren voor een natje en een droogje en lopen ook onze laatste zes kilometer gezellig samen. Tot Senthout hetzelfde als daarstraks. Dan wat straten en een strook veldweg. Voorbij Skippy en haar vriendjes tot de spoorwegbrug bij het ziekenhuis. De rit is zo vol gemaakt. Genieten nog samen na in de tuin van de Passant en dan is het tijd om huiswaarts te keren. Sigrid met de fiets naar Kontich en ik in een overvolle bus tot Berchem van waar ik op een rustiger manier mijn reis kan voortzetten. Ziezo, de kop is er af voor dit weekend.  

FOTOREEKS

19:00 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

16-01-17

15.01.2017 Club 76 te Deurne

De geplande uitstap naar Eeklo op zaterdag gaat niet door wegens ‘werken aan het spoor’. Hierdoor wordt onze reistijd echt te lang om een fatsoenlijke afstand te kunnen wandelen. We grijpen terug naar ‘plan B’ en stappen zo’n 25 km door de Antwerpse parken met pauzes in ‘den Tir’ en het Centraal Station. Afsluiten doen we in stijl met een Triple d’Anvers in pittoresk cafeetje ’t Zand. Op één bui natte sneeuw na konden we het overigens droog houden.

Vandaag breien we dan een vervolg aan onze verkenning van de Koekenstad. Nauwelijks een uurtje bus en tram tot het Deurnese Ruggeveld waar Corrie onze gastvrouw is. Misverstand tussen Club 76 en de bakker – er zijn geen broodjes. Gelukkig hebben wij altijd zelf ook een ‘booke’ mee. JPD valt binnen, nog steeds herstellend van een Nieuwjaarsgriepje. Ons aller Herman is natuurlijk ook van de partij net als Rikske uit Bornem. Rustposten bij korfbalclub Catba en in Ternesse. Niet meteen onze favoriete bestemming zijnde Wommelgem.

Het is overigens stil in de ruime kantine van Antwerp Athletics. Krakende sneeuw en wat ijs onder de voetjes als we voorzichtig aanzetten, Ivo en Marleentje achterna. Mogen meteen heerlijk zwerven door het Rivierenhof, langs riviertje de Schijn en vijvers, over bruggen en vlondertjes. Een eerste pauze na een klein uurtje in het Districtshuis. Vervolgen nog steeds door het Rivierenhof, voorbij het zilvermuseum en over brede lanen onderaf de Antwerpse ring en de lawaaierige koning auto. Verlaten het park bij de Schranshoeve om even verder een korte pauze in te lassen bij Catba. Tot daar het onderdeel ‘park’.

Gaan nu een fietspad op parallel aan de snelweg en wandelen vervolgens een aantal binnendoortjes richting Fort van Wommelgem. Stappen over een fietspad voorlangs het domein en kiezen dan voor onverhard met de kerktoren van Wommelgem als baken. Stratenloop tot de derde pauze in de voetbalkantine van Ternesse. Meteen ook ‘halven dans’ voor vandaag.

Hebben een lus van 7 km voor de boeg. Passeren een oude hoeve, nog steeds in bedrijf en kiezen voor een prachtige dreef naar domein Hulgenrode, ons onbekend. Een paar straten verder worden we afgezet op een zompig graspad tussen weilanden. Terug het tarmac op dan tussen serres van tomaten en paprika’s. Het Pietingpad is een verrassing. Heel leuk graspad dat een snel vliedend riviertje volgt, stappend rondom de glazen kassen. Uitlopen door bij het centrum aanpalende woonwijken tot Ternesse. We hebben nog een kleine 9 kilometer voor de boeg.

Zwerven door het centrum van Wommelgem, langs de statige kerk en een parkje, achterafjes ook. Even een stratenloop voorbij Forrest Hills en dan onverhard langs een gracht en volkstuintjes in wording. Moeten opnieuw onder de snelweg door bij een golfterrein en vervolgen langs de drukke Autolei richting shopping centrum Wijnegem. Zo ver gaat de reis niet. De parkoersmeester stuurt ons over een zompig tot nat mospad achter sportterreinen door. Wandelen langs de verwilderde moerassen van de Schijn is onze waardige afsluiter voor vandaag. Leuke laatste kilometer om toch nog modder aan de voetjes te hebben als bewijs van onze wandeling.

De dag sluiten we af met Rudy & Diane, gevolgd door Obbert & Yvette. Maken van de terugweg een ‘site seeing tour’ tram 5 met zijn ommetjes door Deurne en bus 1 door de straatjes van Hoboken. Het weekend zit er weer eens op. Volgende week plan ik uitstapjes naar Strijpen & Halen met tussendoor mijn eigengereide en met marktbezoek gespekte wandelingetjes naar ’t Stad.  

FOTOREEKS

 

12:16 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

09-01-17

08.01.2017 Postiljon te De Pinte

Een bedenking van René Depuydt doet ons twijfelen, kiezen we voor De Pinte of Steenokkerzeel ? Reis- en vooral wachttijden beslissen in het voordeel van het ons verder onbekende wandeldoel De Pinte. We zijn niet alleen uit het Antwerpse, ook José en een man waarvan we de naam niet kennen reizen mee. De startschool ligt op zo’n 500 meter van het station, tevens de laatste horde van de tocht zo blijkt. Teleurstelling bij inschrijving, er is geen 30 km, zoals in de wandelkalender staat, maar slechts maximaal 24,2 km. Niet erg correct naar de wandelaar toe bedenken wij nors.

Dan maar op pad voor een eerste lokale lus van ruim 5 km. In de hardnekkige mist naar het Ratelpad bij het OCMW-park en vervolgen langs de Snijafdreef, voor ons de extra kilometer van de langste afstand. Miere Goed is dan weer een tarmacje langs de woningen van de gegoede burger. Bij 5°C zwerven we door de straten van Zevergem en langs Overmeers terug naar de startlocatie. Mmm, leuk stukje in het begin en dan niks meer.

Terug op pad tot bij het OCMW en dan de mistige akkers in langs de Wittelijfrokdreef. Nazarethstraatje is leuk half verhard tussen twee grachten. Stukje steenweg nu grondgebied Gent en dan een Oude Spoorweg op, netjes aangelegd en leuk stappend. We duiken warempel een vettig graspad in langs poeltjes, lopend tot een kasteelhoeve en verderop oude hoeves. Hemelrijk noemen zowat alle volgende straten langs akkers en natuurdomeinen in aanleg, een witte wijk ook. Mmm, toch weer een leuk stuk parkoers tijdens deze etappe.

We zijn drie uur onderweg geweest voor 13 km, Postiljon ziet niet op een kilometertje min of meer blijkbaar. Zodoende geraken we misschien nog in de buurt van de beoogde 30 km. Derde etappe dus en meteen middels een brug over de spoorbaan. Onmiddellijk naar rechts, heerlijk half verhard tussen bosjes van elzen en berk. Een pracht van een statige dreef volgt. Vervolgens gaat het door Sint-Denijs-Westrem van de oudere villa’s van het Soenenspark naar de simpele woningen in de oude dorpskern. Rustpost Gildenhuis is een wat donkere maar toch knusse zaal. We lachen met de sappige Gentse tongval van onze meeste medestanders. En de tocht, die wordt elke etappe leuker en mooier, wat heeft Postiljon als orgelpunt voorzien ?

Begint niet onaardig. Lopen via het Wallekenspad en een statige dreef de bebouwing uit. Zijn opnieuw in het nog open en in aanleg zijnde natuurgebied van daarstraks, Portaal Grand Noble genaamd. Na de dreef begint het feest echter pas echt. Krijgen een knuppelpad onder de voeten geschoven. Parkbos ofte de vallei van de Rosdambeek. Ruim een halfuur lang kunnen we genieten van deze moerassige en wilde omgeving met de voetjes netjes op het droge. Schitterend biotoop en wij heel tevreden over het gebodene. Eindigen doen we met achterafjes tussen recentere woningbouw en langs het station. Bij het degusteren van ons Duvelke zijn we de zure oprisping van deze ochtend al lang vergeten. Hier komen we terug, zeker weten !

FOTOREEKS

 

20:12 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -d

08-11-16

04.11.2016 Wandelend Paal in Diest

Ziek zijn heeft zo zijn voordelen. De dokter adviseert dat ik zeker moet blijven wandelen om mijn zinnen te verzetten en tot rust te komen. Op woensdag loop ik de 10 km tussen Hemiksem en Oude God heen en weer om de plaatselijke markt te bezoeken. Ben er voor het eerst, op aanraden van Linda, en vind er tussen de 140 kraampjes een walhalla aan lekkernijen die je in de supermarkt niet kan ontdekken. Kom thuis met en rugzak vol artisanale kazen, Spaanse droge worst met wel acht verschillende smaken en heerlijke Antwerpse speculooskoek voor bij de koffie. Een echte aanrader deze wekelijkse markt en ik heb er nog veel te ontdekken en te proeven. Donderdag stap ik dwars door Hoboken en langs de Nele & Patrache route naar de Koekenstad. Toch ook al weer goed voor zo’n 20 km. Vandaag kan ik Linda overhalen nog eens deel te nemen aan de jaarlijkse midweek die Wandelend Paal in Diest organiseert. We zijn rond 09:00 al in het Webbekoms bezoekerscentrum, bij de Halve Maan, voor drie lusjes tussen de 6 en de 8 km.

De langste afstand stuurt ons naar Webbekom. We passeren de Lindenmolen en stappen over een landdijkje richting Begijnebeek en de recente wijk Beverpoort. De Oude Baan is een holle weg, tarmacje tot de Sint-Trudo kerk van Webbekom. Aan de overkant van de drukke steenweg naar Hasselt pikken we Paul ‘alias de pakkeman’ op. Hij bracht mij anno 2000 in contact met de georganiseerde wandeltochten en nu stappen we nog eens een eindje samen. Voorbij het voormalige voetbalveld van Standaard Diest een veldklim tot randje Toyota. Een prachtige holle kasseiweg brengt ons terug bij de steenweg. Aan de overkant gaan we een fietspad op met prachtig uitzicht over het Webbekoms broek. Langs enkele kale akkers en dan duiken we domein De Halve Maan in. Even zweten op die beangstigende wiebelbrug en met toch wel knikkende knietjes terug naar de startlocatie. Je wordt ouder papa, geef het maar toe …

Nemen afscheid van Polleke en vertrekken voor de lus van 7 km, de stadsetappe. Meteen een streepje Begijnhof en langs de nieuwe woonsten van de Ezeldijk (voorheen fabrieken van Shoepost) richting parkjes. AZ Ziekenhuis, Park Cerckel (je weet wel, van het Gildenbier) en De Bleek. Mooi om zien hoe de Demerarmen opnieuw werden open gemaakt en het Diesterse centrum er alsmaar mooier uit ziet. Stevig klimmen nu, door het Citadelbos. Wat keren en draaien rond de oud-para kazerne en dan trapperig terug de stad in. Vanaf de markt doorkruisen we stille Diesterse straten en steegjes tot de Warande. Een laatste potige klim en dan langs de voetbalplein (wie kent er de witte Voordeckers nog ?) terug naar het bezoekerscentrum.

We hebben nog zo’n 6 km voor de boeg, lus Lazarijberg genaamd. Eerst een lusje door de speelruimtes van het centrum en dan Polleke Euraudax (op familie uitstap) achterna langs de Demer. Over de Teerlingsbrug volgen we een oude spoorbaan die denkelijk alleen nog door Tessenderlo Chemie wordt gebruikt voor de afvoer van ammoniak. Oep ’t Schoenaer volgt een lekker golvende strook parkoers langs boomkwekerijen en de restanten van Fort Leopold. Bij het station de spoorwegbrug over, we mogen genieten van andere prachtige stroken recent opengesteld langs de Demer. Een laatste hoekje Begijnhof en de rit zit er op. We laten ons het abdijbier Averbode smaken. Heb ik toch toevallig ook Averbodekaas bij de boterham !

Een leuke dag zal helaas in mineur eindigen. Bij het overstappen van trein in Aarschot verlies ik mijn rail pass en zodoende € 60,00. De super vriendelijke loketbediende in Heist-op-den-Berg belt nog met zijn collega’s om het kleinood terug te vinden. We zijn al terug thuis als zijn telefoontje komt, niks gevonden. Eigen schuld dikke bult natuurlijk maar toch ook een pluim voor de vriendelijke NMBS beambte.

FOTOREEKS

   

19:39 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -d

17-10-16

09.10.2016 Neteland Duffel

Makkelijk reisje vandaag. Halfuurtje tot Antwerpen-Centraal. Dan onze wekelijkse Starbucks koffie en twintig minuutjes trein tot Duffel. Zijn om 08:30 al ter plaatse. Meteen teleurgesteld. Niks te zien van de beloofde 35 km maar een maximum van 26 km. Helpers blijven ons het antwoord op het waarom schuldig. Pff, we passen er wel een … been aan.

Leuke start meteen met kasteelruïne Ter Elst, het prachtige Duffelse park met zicht op de monumentale kerk en de fraaie gebouwen rond het gemeentehuis. Dan stratenloop tot de rustpost ‘bij Annie & Willie’. Zijn nog geen 4 km ver en er wacht nu een lus van 8 km. Snel weg van tarmac en bebouwing, we zoeken een verwilderd bosje op. Keer ne kier were doen we over de Netedijk richting Lier. Opvallend veel drijvend kroos en houtafval bij opkomend getij. Onderaf opnieuw lekker ruig tussen populieren door naar natuurcentrum Pime. Heerlijk wandelen door halfopen terrein met nogal wat wilgen aanplant. Keerpunt bij de Mechelse steenweg en dan gewoon linea recta langs de Bremstraat, landelijk tarmac. Oef, deze pauze bij onze maatjes doet deugd.

Meteen ook veel bekenden waaronder Mark, je weet wel diene van Leentje. Jefke ook, allebei met een rondje achterstand. Na de koffie en het boke zoeken we snel de Nete op. Aan de overkant van de gemeentelijke kerk en de heerlijk geurende zondagse kippenkraam duiken we de AWW-plas in. Voedzaam water zo te zien want met een allegaartje aan watervogels. Nog voor de imposante spoorwegbrug duiken we de bossen van de Mosterdpot in. Passeren ergens in de buurt van Sanne & Steven richting rustpost in een opvangcentrum voor psychiatrische patiënten. Neteland geeft steun aan minderbedeelden.

Ook hier een ruime lus van 7 km. We ontvluchten de drukte en zetten koers naar het Fort van Duffel. Rondje lopen en dan de Zandstraat in die Beukendreef wordt op grondgebied Katelijne. Huisjes kijken tot de bossen bij domein Roosendael. Op de terugweg opnieuw een strookje Netedijk, nu bij aftrekkend water. Kijken verwonderd naar een blauwe reiger die als uitzichtpunt de top van een immense spar kiest, indrukwekkend.  De Fermerijbeemden komen uitgebreid aan bod. Diepe bruine gracht met een rand van geurend balsemien. Opnieuw de Mosterdpot en meteen weer pauze.

We beslissen een extra rondje te lopen van ruim 4km, een verkorting van de 7 km. Genieten op het nu wat rustiger zonnig terras van een eerste Duvelke. De retour naar Duffel voert aanvankelijk langs rosse varens in de Mosterdpot. Dan zoeken we de fietsautostrade op die parallel de spoorbaan loopt. Dwars door het domein van Sint-Maarten, de finishlijn is nabij. Komen we Jantje Pijp en zijn Geertrui tegen. Hij oogt nog wat pips, is redelijk ziek geweest en moet duidelijk nog aansterken. Toch tof dat jullie er weer bij zijn maatjes !

Om 17:30 reppen we ons naar de trein … die niet komt ! De NMBS hult zich in stilzwijgen. Een kwartiertje later beslissen we richting Mechelen te sporen. Daar wordt ons veel duidelijk. Mensen langs het spoor in Schaarbeek en dus geen treinverkeer mogelijk. Van arren moede nemen we bus 287 van 19:05 richting Boom. Zullen finaal, en met een gelukje thuis zijn om 20:30. We barsten in lachen uit … er zijn zo van die dagen … maar wij hebben er samen toch weer eens het beste van gemaakt.   

FOTOREEKS   

 

13:23 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

27-05-16

22.05.2016 Duintrappers te De Panne

Met die twee van Hemiksem weet je het nooit. Dit weekend reizen we van het uiterste Oosten van ons landje op zaterdag naar het verre Westen op zondag. Moeten van station Adinkerke voorbij Plopsaland tot start De Boare wandelen en bereiken de bomvolle zaal rond 10:30. Een reisje van 4 uur ! Kiezen dan ook voor slechts 25 km wandelplezier.

Door straatjes voert de eerste lus naar het standbeeld van Koning Albert en de zeedijk van De Panne. Het is er niet echt druk. Duiken terug de binnenstad in van de villa’s naar het meer volkse centrum. Na 3 km al een rustpost in Trapegeer. Even Josée (Torhout) gedag zeggen en weg zijn wij in het gezelschap van heel wat Stroboeren op busuitstap. Moeten naar onze smaak te lang door stille straten lopen om finaal toch te kunnen genieten van die prachtige Houtsaegerduinen. Smalle zanderige paadjes en uitbundige witte bloesems laten ons genieten. Vervolgens zoeken we een bosje op en de groene rand van de Oosthoekduinen tot Trapegeer. Hebben 9 km in de kuiten en zoeken een paar stoelen om toch even te pauzeren.

Dwars door het rulle zand van de Oosthoekduinen nu en vervolgens door domeintje De Nachtegaal. We geven het parkoers een eigen invulling en vervolgen met een lange rechte strook Calmeynbos. Nog wat villa’s en we staan terug in De Boare, halverwege onze opdracht. Was het tot nog toe erg druk op onze wandelweg, daar zal dra verandering in komen. De tweede lus is alleen voorzien voor zij die 24 of 31 km stappen en dan wordt de spoeling dun. Ongelijk hebben de afhakers ! Een klinkerpad loodst ons door de bebouwing tot een strookje duinen en even verder het strand. Bij hoog water lopen we aanvankelijk op een betonnen rand maar zoeken dan toch het zand op tot de camping van Bray-Dunes. Het is lekker pittig op en neer tussen de vele caravans tot het klassieke Franse cafeetje. Picon-vin-blanc, tegen onze gewoonte in gaan we er deze keer voor. Een babbel met Lut & Luc, de tijd tikt ontzettend snel weg.

Het hoogtepunt van deze tocht begint meteen hilarisch. Een jonge deerne die uit het zand komt is duidelijk uit haar humeur, wenst ons cynisch ‘veel couragie’ ! Wij moeten erom lachen. Westhoekduinen of te Sahara daar gaan we nu van genieten. Brede zandpaden waar je lekker diep in wegzakt voeren ons op en neer terwijl we genieten van een magistraal uitzicht. Het spel van zonlicht en (soms dreigende) wolken vervolledigt het schouwspel. Dit is genieten ! Helaas verlaat onze gastheer puur natuur een beetje te snel om over te stappen op villaatjes kijken. Wij keren niet terug naar De Boare maar lopen door tot Moeder Lambik op zoek naar onze zondagse Duvel.

Hadden we de ganse dag bewolkt maar droog weer, de laatste kilometer tot de trein worden we toch nog verrast door hemels nat. De trein heeft meer weg van een kippenhok met kakelende studentinnen tot Gent. Daar lopen we 20 minuten vertraging op wegens een verstoorde overweg. Het is 23:00 als we in Hemiksem aanbelanden …

FOTOREEKS

 

21:23 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -d

19-05-16

15.05.2016 Wandelend Paal te Diest

Ook de zondag brengen we door in Brabant, ja zelfs in het Hageland maar dan wel in Vlaanderen bij Eddy en zijn team. Ook vandaag beslis ik het aangeboden parkoers lichtjes aan te passen. Een opwarmertje van 1,8 km vinden wij wat kort en dus kiezen we voor 3,4 km. We stappen vanaf de Orangerie (KTA) door een witte wijk richting werf bij de Diesterse Kaai. Langs de monumentale zandstenen kerk dan en de Grote Markt richting brouwerijhuis Cerckel (Gildenbier) en het gelijknamige parkje. Voorbij het AZ door een recent aangelegd ‘lattekes pad’ en zo naar de Saspoort en de Demer. Gewoontedieren als we zijn verslikken we ons in de bewegwijzering maar komen toch bij het bezoekerscentrum van het Webbekoms Broek uit.

Korte pauze, even bijbabbelen met Patsy en haar ventje en daar gaan we weer, voor een tien-tien-tien tocht. Tussen recreatiedomein de Halve Maan en de vijvers door. Even woest stukje wal en dan door ‘t stad. Langs werkman huisjes richting scholengemeenschap. De ring over en door de bewoning rond moderne kerk Sint-Jan. We zoeken het wilgenpaadje langs de Begijnenbeek op.  Opnieuw wat straten lopen achter de Carrefour door. Eddy gaat op zoek naar de Hagelandse heuvels. De eerste die zich aandient is de Kloosterberg. Langs nog kale, bruin bewerkte akkers meteen een fraai uitzicht over de Oranjestad, gehuld in nevelige regen. De bui bereikt ons tijdens de afdaling, is kort en krachtig in de holle weg. Langs de rand van een recente wijk zetten we onze weg verder, even wat villa’s en aan de overkant van de steenweg wacht het Webbekoms Broek. Dokkeren over een kasseitje naar puur natuur. Gele boterbloemetjes versieren overdadig de grasvlaktes. Bomen staan prachtig wit in de bloesems en zelfs de zon komt vanachter witte wolken piepen. Een heerlijk schouwspel en wij genieten ! Eddy stuurt ons een pas gemaaid pad langs de Demer op. Hey, komt ons niet bekend voor evenmin als het doorsteekje tot de rustpost, rusttent bij het bezoekerscentrum. Het is er beredruk.

Daar gaan we weer, door een gele wijk en nog wat straatjes tot de kerk van Webbekom. De steenweg over en terug de heuvels opzoekend. Door graanakkers klimmen we naar het hek van Toyota en vervolgen onze weg over brede grintpaden met meerdere vrolijk wentelende windmolens recht vooruit. We wandelen op het plateau bij de A2 genietend van prachtige vergezichten. De basiliek van Scherpenheuvel komt even piepen aan de einder. Rijnrodeberg (81,25 m) lees ik. Afdaling door een holle weg richting leuke rustpost in vierkantshoeve Elzenbosch, waar wijn wordt geproduceerd. Babbel met Kriske Haezenbosch, nog steeds de gedrevenheid zelver, vrolijke snuiter.

Het laatste tientje begint met een pittige klim langs wijngaard en zurige appelgeur. De Struikstraat wordt een op en neertje tot we onder de A2 passeren. Dan gaat het in gestrekte draf naar Assent centrum. Even verder een strookje Papenbroek en de drukke steenweg over. Het beton van Prinsenbos is nog steeds potig maar we hebben goede benen vandaag, elke hindernis wordt vlotjes overwonnen. In de verte de contouren van mijnterrils, Beringen en zelfs het Genker bekken. Ik wijs er een paar dametjes graag op, zij vinden het geweldig. Blijven een tijdje over een zandweg op het plateau lopen, kwestie van de omgeving diep in ons op te nemen. Dan komt de Galgenberg aan de beurt. Zakken tot een valleitje en klimmen tot Kaggevinne. Parallel aan de steenweg zoekt Eddy een rustig straatje op. Tovert een laatste venijn uit zijn mouw, pittige helling midden de villa’s. Genoeg denkt ie dan en stuurt ons randje bossen van de Citadel naar … den Duvel.

Ik feliciteer hem met zijn parkoers, het was weer eens een heerlijke Hagelandse wandeltocht, gelopen bij een lekker net koel genoeg weertje. Ziezo, deze twee klassiekers zitten er weer op … en of het leuk wandelen was !!       

FOTOREEKS

 

21:20 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -d

15-10-15

11.10.2015 Neteland Duffel

Ondanks mijn zesdaagse werkweek zijn wij op zondagochtend al om 07:45 bij Mechelen station. Hebben dan reeds 3500 meter gestapt en ruim 40 minuten op bus 500 gezeten. Helaas staat de verhoopte bus 550 naar Duffel en Lier niet op het bord. Wel een 560 waar we een uur moeten op wachten. Maar ik heb pijltjes zien hangen bij de Netebrug in Walem en tot verbazing van de chauffeur reizen we een eindje mee terug met de 500. Zien tot onze verbijstering een 550 rijden ! Mijn € valt, ik heb naar het verkeerde bord gekeken in Mechelen !! En zeggen dat ik daar elke dag voorbij kom ! In Walem volgen wij dus oranje pijltjes. Vreemd, zegt Linda, want Neteland is normaal rood en geel. We verlaten Walem richting Abdij Roosendael. Even kijken wat op de pijltjes staat … Fietsgordel Mechelen ! Wat ben ik toch goed bezig ! We zoeken in arren moede de Netedijk op. Stappen oostwaarts met de koude wind op kop, bar en boos zou Martin zeggen. Een ruim uur later staan we in de startzaal, neen niet het Technisch Instituut (Marching) maar in het Gildenhuis even verderop. Hebben al 10 kilometer op onze teller staan zonder ook maar één wandelpijl te zien !

Genieten eerst van de heerlijke huisgemaakte appelcake van Neteland en gaan dan op pad voor 30 van de aanvankelijk geplande 35 kilometer. De spoorbrug over bij campus Rooienberg (vroeger Sint-Norbertus ziekenhuis) en dan langs de IJzeren Weg in Antwerpse richting. Een eerste splitsing en terrein met witte kangoeroes, prachtige diertjes. Terug het spoor over en bij de brandweer een graspad op. Niet voor lang, Senthout is terug verhard al verlaten we wel voor even de bebouwing en ruilen het in voor weilanden. Bij de Uitbreidingsstraat terug door een wijk tot schooltje De Beunt, voor de gelegenheid omgevormd tot bij Annie & Willie. Zijn kleine 5 km gevorderd en lopen gelijk door. Terug langs Senthout en vervolgens onderaf de Nete door het hoge riet en jong bos. Dan de Netedijk op richting Lier. Weg van het water door een ander bosje tot de Mechelse Steenweg. Stille straten achterin loodsen ons langs grote hoeves en villa’s, landelijk tarmac met bomen in kleurrijk herfsttooi. Pauzeren deze keer wel in De Beunt.

Volgen de Schoolroute dwars door Duffel tot de spoorbaan en de eerste kilometer van daarstraks. Dokkeren na de splitsing een kasseitje op langs het maïs gevolgd door de lange rechte Franse Lei (beton). Een slingerbaantje loodst ons vervolgens langs (rode) sla en weilanden richting eerste hoogtepunt van de dag : de Oude Spoorwegberm. Heerlijk genieten is het nu van de smalle strook puur natuur tussen akkers en serres. Notmeir is het volgend tarmacje tot de rustpost bij de paprikaboer. Kunnen er een terrasje doen na zo’n 18 kilometer stappen (voor ons intussen al 28).

Ik stel Linda voor niet terug te keren naar Duffel maar de grote lus richting Rumst te wandelen, we hebben terreinkennis. Kathy en Hans bevelen ze trouwens absoluut aan. Daar gaan we dan, de Kapellenlei en zijn statige bomen in. Vervolgens onderaf de E19 over een nat technisch pad tot de brug van Rumst. Krissie (Lint) volgt ons voorbeeld. Duiken het bospark Hof Ten Eiken in, met zijn visvijvers en authentieke oude ijskelder, nu vleermuizenwoonst. Stratenloop dan tot de kerk van Rumst, het feest kan beginnen. Zullen de volgende kilometers afwisselend op de Netedijk of onderaf tussen het geurend balsemien van de Oude Nete-arm stappend, heerlijk ! Aan de overkant van de drukke steenweg Mechelen – Kontich wacht de witte Lazaruskapel en de gelijknamige straat tot de paprikaboer. We zijn er uiteraard bij de laatsten. Krijgen nog een heerlijk stuk gebak aangeboden bij ons Duvelke en laten het ons smaken. Moeten alleen maar bus 500 trotseren op weg naar huis en 3500 meter per 2pk langs Cleydael en centrum Hemiksem. Zijn nog voor 18:00 thuis en hebben toch 40 km in de benen. Het heeft deugd gedaan.

P.S. geen foto’s van deze tocht wegen nukken van het toestel, ook dat nog !

 

 

 

 

21:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

26-09-15

20.09.2015 De Stroboeren te Deurne

Binnen het uur staan we bij de startlocatie in Deurne, gewoon een bus- en tramritje deze dag van het openbaar vervoer. Wijziging van locatie maar nauwelijks ander parkoers, zo lijkt het aanvankelijk. Stappen door de wijken van de Zwarte Arend maar toch niet naar The Great Old. Nevelslierten worden doorprikt door een herfstige zonsopgang als we Ertbrugge binnenstappen. De eerste bospaadjes liggen er vettig bij.  Dra zijn we op grondgebied Wijnegem. Stappen rond het kasteel en zijn droge gracht terwijl een indringende lookgeur ons dienstdoend orgaan prikkelt. Geen idee waar die vandaan komt, tenzij van het dichtbij gelegen specerijen bedrijf. Een graspad ligt er kletsnat bij van de ochtendlijke dauw. Konijntjes drogen hun ‘pelsen frak’ in het zonnige weiland. Tot onze verbazing nog meer graspaden met gasleidingen onder onze sloffen. Stilaan herken ik een etappe van een andere club uit de buurt. Onze gastheer moet toen wel erg goed bij de les geweest zijn. Runderen met ‘grote sturen’ (alias Timmermans) en we stappen de drukke Turnhoutse baan over ter hoogte van het shoppingcenter. Missen met z’n allen aan de overkant een markering naar rechts die wel erg lommerrijk is aangebracht. Correctie dus en langs het kerkhof en de skipiste van Ruggeveld richting Rivierenhof. De eerste pauze in de startzaal na een parel van 8,5 km wenkt.

Gesterkt gaat het terug naar het Rivierenhof bij de boerderij. Enkele vijvers, puur natuur, korfbal de nationale Antwerpse sport bij uitstek, langs het kasteel, de parkoersmeester tekent wandelkilometers op een zakdoek. We passeren het minigolf terrein, het Sterckxshof (zilvermuseum) en de politietoren. Kalende kastanjebomen loodsen ons het park uit. De Oud-Deurnese steegjes voeren tot rustpost Fair-Play, alweer 5 km verder. Het korte lokale lusje voert langs het Cogelsplein en dan onderaf over een fietspad langs de lawaaierige Antwerpse ringweg en de rust van rivier de Schijn (vandaar Schijnpoort). Ommetje langs de bewoonde wereld, volkstuintjes ook en dan een hoogtepunt van deze tocht, het geklasseerde Sint-Fredeganduskerkhof. Wij staan vol bewondering voor de massieve grafmonumenten. Kunnen niet snappen dat een jongere deerne dit afdoet als ‘oude stenen’.

Slaan de pauze in de Fair-Play over en duiken een steeg in die ons terug in het Rivierenhof afzet. De parkoersmeester heeft zo zijn eigen ideeën. Midden een grasperk een Keltische bomenhoroscoop, nooit van gehoord. Ik blijk een populier te zijn. Nou ja, veel blad staat er niet meer in mijn kruin ! Nog eens rivier de Schijn, langs het Sterckxhof en de grote Vijver. We weten dat we een smal pad in moeten langs wat ooit een kanaaltje zou geweest zijn, nu puur natuur. Het wilgenpad naar de Schranshoeve dan, aan de overkant van de Ruggeveldlaan wacht rustpost Chiro.

Even pauze want er volgt een lange etappe. Een nieuwe site van volkstuintjes met mooie houten opberghuisjes, een fietspad door een gerooid patattenveld, we moeten de Nijverheidsstraat op. Deze etappe is geen hoogvlieger en dat weten we. Linda heeft een mindere dag en kruipt achter me als een volleerde Zoetemelk. Schootsveld loodst ons langs maïs en nog meer volkstuintjes tot de buurt van ’t Fort van Wommelgem. We moeten echter nog een extraatje lopen over een assebaantje en tarmacje, heen en terug tot Ternesse.  Vinden het de hoogste tijd om ‘een bankje te doen’ bij de ingang van het Fort. Lopen vervolgens kort langs de fortplas, voorbij een stemmig bakstenen kerkje, terug langs de tuinen en dan zit ook deze etappe er weer op. Hebben nog nauwelijks 2 km voor de boeg tot de finish. Gewoon de Ruggeveldlaan aflopen denk je dan en dat blijkt in eerste instantie ook zo te zijn. Toch gunt onze gastheer ons nog een mooi stukje wild groen lang ’t Groot Schijn en een laatste doorsteek door ’t Rivierenhof.

Bij ons Duvelke mijmeren we over te weinig deelnemers voor deze mooie tocht. Voorzitter Ludo weet te melden dat ze de komende twee jaar niet zal georganiseerd worden wegens geen startzaal meer beschikbaar. Jammer want wij waren er de laatste jaren aan verknocht.

FOTOREEKS

 https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/20092015Deurne  

 

21:10 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

25-08-15

19.08.2015 Vierdaagse van de IJzer te Diksmuide

Ben een uurtje later dan gisteren ‘oep ’t Zuid’. Benen en knie voelen goed aan, de temperatuur is aangenamer dan gisteren, ik ben er weer helemaal klaar voor. Stap in Gent-Sint-Pieters over op de trein naar De Panne. Zit de ganse weg alleen in een spiegeltjescoupé, raar maar waar, nog geen Plopsaland gangertjes op dit vroege uur. Het is nauwelijks 300 meter lopen van station tot prachtige Grote Markt. Ik steek om 09:23 van wal. Wederom dient de brandweer iemand uit een woning te halen met behulp van de ladderwagen. Vrouwtje van 83 jaar zegt een omstaander. Wat is dat toch deze week !

De Woumenweg voert de meute de stad uit. Ik loop meteen in ‘het pak’ maar heb daar een trucje voor. Een koppeltje met Stafford daar pik ik bij aan. De kleinste baant zich moeiteloos, hijgend en blazend een weg door de menigte en ik ben mee. Blijf even hangen voor een babbel met Linda & Patrick en kan dan de weidse akkers in. Ons aller Herman tekent ook weer present, korte groet en ik stoom door. De Piettestraat slingert zich door het landschap en zijn landelijke geuren. Bij Esen gaan 24 en 32 km hun eigen weg, wordt het wat minder druk op het parkoers. We wandelen in de Koekuitstraat, tussen nogal wat groenteakkers, spruiten, courgettes en boontjes. Ik leg de eerste 5km af in 54 minuten, lekker in het ritme. Het sinaasdrankje smaakt en ik loop gelijk door. Waar de 24 km ons verlaat blijven zowat 1/3 van de deelnemers over. We duiken Jonkershove binnen, dorp dat uit nauwelijks meer dan één straat bestaat maar wel eentje met café. De uitbater haalt er op één dag een jaarrecette binnen zo te zien, het gild heeft dorst.

Heb 5 km afgelegd in 50 minuten, het bordje van de 10 kilometer kwam vroeger dan verwacht, is meegenomen. Lopen nu een heel eind steenweg. Kom er onder meer Peter de Zeeuw tegen die inpikt bij een groepje militairen in volle ornaat. Bij het volgende tarmacdreefje loop ik terug in de meute. Ontwaar in de verte Karine en Dirk, goed omringd door Grashoppers. Ik neem de tijd voor een babbel en verlaat hen pas bij de Vryboshoeve en een prachtige dreef van Rode Beuk. Blijk weer slechts 51 minuten te doen over 5 km, het gaat vlotjes. Met Mickey en ‘den Tast’ nu langs de bosrand en door open terrein over hobbelige paden tot het militair kerkhof en het munitiedepot van Houthulst. We duiken er het Vrybos in waar ik gezellig keuvelend met ‘viking’ Frans geniet van het groen. Bij een bedevaartsoord besluit ik even te stoppen, de innerlijke mens moet versterkt worden. Ben niet alleen met dat idee. Her en der zitten wandelaars stilletjes hun boterhammetjes op te peuzelen bij het zachte gezang van Marialiederen op de achtergrond. Ook Karine en Dirk houden even halt, kaarsje branden op een goede oude dag samen. Het vertedert mij.

Loop het bos uit en kom in centrum Houthulst aan waar de fanfare van jetje geeft. Ben 3:50 onderweg bij kilometer 20. We stappen met z’n allen een heuvel op en kunnen genieten van fantastische vergezichten. Ik loop tot een ast mee met drie Gruun Zipkes die verbaast kijken als ik Westmeerbeek blijk te weten liggen. Zing met de orgelman het refrein van Walters vlieger mee, lekker plat Gents, de muzikant lacht. Loop over de kim van de heuvel richting Klerken en moet dan file lopen langs de kant van de steenweg, de heuvel af. Bij Schapershoek krijgen we ons dagelijks wafeltje en dan gaan we kasseitjes dokkeren. Zet weer een tijd van 51 minuten neer over 5 km. Ik loop zo makkelijk vandaag, bij zonnig maar toch niet te warm weer. Hoogland noemt het hier en dat klopt, we lopen hoog door het landschap. Stilaan gaat de route weer richting Diksmuide. Deze morgen zag ik langs het spoor een bevoorradingspost van het leger en daar ben ik nu aangekomen. Drink mijn fantaatje op en gooi het blikje meteen in de vuilzak, er ligt al te veel rotzooi op het parkoers onderweg ! Vanaf Esenbroek zoeken we de waterkant op. Weer eens een prachtige strook parkoers langs begroeiing met zwart riet.  Krijgen een lekker koele Hoegaarden Radler aangeboden en dan wacht de Boterdijk. Legde de laatste 5 km af in net één uur, beetje moe toch. Maak mij een beetje zorgen omdat we langs de waterkant ver weg lopen van een monumentale kerk, richting IJzertoren. Blijkt echter de kerk van Esen te zijn en niet die van Diksmuide. De parkoersmeester gunt ons nog een extraatje langs de diepliggende stadsgracht, de 34 km van dag twee zitten er op.

Ik bunker wat extra drank bij het lokale supermarktje en stap naar de trein. Reis de terugweg in het gezelschap van Jacqueline (Geel). Ben thuis omstreeks 19:15 om Linda te vertellen dat het parkoers mij wederom verbaasd heeft, dit was mooi. Kijk vol verwachting uit naar de twee volgende dagen.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/19082015Diksmuide

 

22:09 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -d

13-01-15

11.01.2015 Club 76 te Deurne

Het voelt koud aan vanmorgen, bijna 10 graden minder dan gisteren ochtend. Binnen het uur brengen twee busritjes ons naar het Deurnese Ruggeveld. We worden er verwelkomd met een heuse hagelbui ! Corrie is paraat aan de controletafel, ook zij meldt sneeuw en ijs komende vanuit het noorden. Het wandelparkoers diende trouwens te worden aangepast wegens de overvloedige regen van de laatste dagen. Daar hebben we alle begrip voor.

De langere afstanden trekken door het sportcomplex en langs de begraafplaats Ruggeveld richting winkelcentrum en Makro. De parkoersmeester kiest voor een alternatieve route door domein Ertbrugge. Over graspaden gaat de reis, een tarmacje ook en een strook bos. Zo bereiken we de weidse graslanden achter The Great Old, de Bosuil. Kunnen er leuke dijkjes lopen, slingerend tussen dunne boompjes met grillige vormen. Het grasland zelf ligt er erg zompig bij. Enkele straatjes en we kunnen pauzeren in het Silok. We weten, hier hebben ze lekkere verse soep. M & M volgen ons voorbeeld, Rudy houdt het bij een koffietje.

Kom de Jakke binnen vallen, hij zal de rest van de dag onze gezel blijven. De parkoersbouwer neemt een voor ons vreemde beslissing door de volledig Schneiderlaan af te lopen tot aan het Rivierenhof. Bij de hoeve stappen we de Antwerpse groene long bij uitstek binnen. Zwerven over de paden langs vijvers en de Schijnbeek, de stormschade opmetend. Lopen een extraatje langs de drukke, lawaaierige Antwerpse ring en de Deurnese volkstuintjes. Jammer dat we het geklasseerde kerkhof bij de mooie Sint-Fredeganduskerk niet aandoen. Steegjes sturen ons terug naar het Rivierenhof en langs het zilvermuseum. Nog een kilometertje of zo zwerven door het park en het is tijd voor onze tweede en tevens laatste pauze. Ook Roland & Claire komen hun kennis van het Vlaamse land verruimen.

We hebben nog 8 km voor de boeg. Aanvankelijk langs een moerassige strook, over vlonders en bruggetjes ook. Ik bots haast tot mijn stomme verbazing op Krist & Gina. Ook zij komen een zwarte vlek op hun wandelkaart inkleuren. Krist is zeer te spreken over de omgeving van De Bosuil. Ik nodig hem dan maar meteen uit voor de tocht van de Stroboeren later op het jaar. Wij lopen verder langs de centraal gelegen taverne om bij de Schranshoeve het domein te verlaten. Gaan een fietspad op voorbij korfbalclub Catba en middels een tunnel onder de autobaan door. Het parkoers verwordt tot een stratenloop langs onder meer een golfterrein. Een rood fietspad loodst ons door de sportterreinen en langs de skipiste. Weinigen zien de pijl hangen die ons rond de tartan looppiste loodst. We zijn erg vroeg terug binnen naar onze normen. Net op tijd om Wandelend Paal  te zien vertrekken voor hun tweede daguitstap, zij komen al van Heist-aan-Zee.

Nog een gezellige babbel met de Jakke en dan is het tijd om tram en bus terug op te zoeken. Hadden wat meer van deze tocht verwacht, al begrijpen we dat de weergoden de parkoersmeester in zijn kunnen danig zal afgeremd hebben. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/11012015Deurne

21:09 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

17-11-14

08.11.2014 Zeeuwse Wandel Bond te Domburg

Enkele keren per jaar bekruipt mij die ‘goesting’, wil in Zeeland gaan wandelen. Weet dat de parkoersen en het landschap er niet altijd ‘super’ zijn maar toch waai ik er graag uit. Startplaats Domburg weet ook Linda te bekoren en we halen de auto dus nog eens van stal. Volgen een vlotte tarmac van Middelburg-Oost tot de kustgemeente en moeten daar even advies vragen aan wandelaars die reeds op stap zijn. Parkeerruimtes blijken gratis vanaf 01 november, hebben wij even mazzel. Startlocatie Tramzicht kennen we als rustplaats van Vlissingse tochten, leuk cafeetje overigens.

Het parkoers van de 30 km bestaat uit een korte en een lange etappe. We lopen netjes aan de hand van de parkoersbouwer eerst de lus van 7 km. Het weer is zuur, winderig maar wel zonnig. We komen de frisse ochtend vast wel door. Schelpenpaadjes achteraf loodsen ons voorbij een bosje naar zee. We mogen een golvend tegelpad op met fraai uitzicht over de Noordzee, heerlijk ! Zakken af naar het achterland bij een golfterrein. Lopen door een ruim bungalowpark met nogal wat Belgische gasten. Langs grachten stappen we naar de Schansstraat en de polder. Het volgende schelpenpad en de volgende gracht dienen zich aan. We koersen terug naar de Zeeuwse bebouwing en de startlocatie voor het volgende koffietje. Leuk lusje dit.

Beginnen de lange etappe al snel met foutlopen, verkeerd geïnterpreteerde pijl. Hervatten langs de juiste kant van een kerkhof en wat straatjes tot het gemeentehuis. Gaan dan een ellenlang fietspad op, recht de polder in. Merken niets van de plaats waar de 10 km ons zou verlaten, lopen gewoon door tot de volgende markering bij Aagtekerke. Een klinkerpad loodst ons voorbij een monument 1943 herdenkend. Koolzaad zorgt voor wat kleur in het verder doodse landschap. Via Kalfhoek gaat het naar Oostkapelle waar een strookje natuur ons afzet bij de lokale voetballerij en hun kantine. Kunnen we effe bijtanken.

Hebben een lus van 10 km voor de boeg die meteen fout begint. Wederom interpreteren we de markeringen niet letterlijk genoeg. Twee heren die van de lus afkomen wensen ons veel geluk, zijn duidelijk fout gelopen en dit meer dan één keer. Een gewaarschuwde Belg is er twee waard, we gaan er voor ! Lopen door het dorp en vervolgen onze weg over een slingerend fietspad. Dan een tijd niks meer, zelfs niet op kruisingen van fietspaden. We lopen koppig rechtdoor tot het volgende naambord. Bij de Zwanenburgseweg wijst de pijl naar links en de tekst naar rechts. Vrouwtje met honden brengt soelaas. De gezochte Oostkapelseweg ligt links. Met knikkende knietjes lopen we een kilometer of zo pijlloos verder tot … de volgende markering. Wat zijn we toch goed vandaag ! We gaan eenzaam en eindeloos polderen langs Lepelweg e.a. tot een hoeve. Moeten over zijn erf en dan dwars door een weiland. We kiezen voor het foute weiland en lopen op het gevoel naar waar ‘Green & White’ zou moeten liggen. Tja, feilloos weer hé ! Langs de Noordweg gaat het nu vlot en op het gevoel tot de voetbalkantine. We deden twee uur over de afstand, zijn niet eens verbaasd.

De voetballers tanken na de wedstrijd calorieën bij dankzij Heineken. Wij houden het bij een colaatje en vatten de laatste etappe aan. Eerst wat villa’s maar dra door de duinenbossen. Heerlijk flaneren is het in het groen al delen we ons pad met nogal wat fietsers. Markeringen zoeken we niet echt meer. Toch vinden we er nog eentje die ons de duinen en zijn brede zandpaden op stuurt. Beetje pit voor de kuiten, prachtige vergezichten over het water bij ondergaande zon, dit is toch weer genieten. In Domburg doorkruisen we de wandel- en winkelstraat met terrasjes goed bezet. Dan wenkt de finish, we zijn er haast alleen. Kunnen rustig genieten van ons Duvelke of Triple d’Anvers tot het donker wordt. Tijd om terug naar huis te rijden, we hebben ons Zeeuws tripje met zijn beperkingen weer eens gehad.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/08112014domburg 

13:48 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zeeland, -d

27-09-14

21.09.2014 De Stroboeren te Deurne

Zaterdag was werkdag, voor de baas de fouten van medestanders oplossen. Vandaag reizen we met bus en tram naar de Deurnese Ruggeveldlaan. Vergissen ons van halte en zorgen zodoende ongewild voor een opwarmertje van een ruime kilometer. Halte Ruggeveldlaan is niet dezelfde als halte Ruggeveld, Antwerpse humor. Voorzitter Ludo interpelleert galant naar Linda’s gekneusde voorarm. Ze kan straks advies vragen aan zijn dochter (Fangio …) die huisarts blijkt te zijn.

Maar eerst is er koffie en een lekkere, vers bereide smos en dan de eerste lus van onze geplande 35 km. Zoals wel meer tegenwoordig valt dit parkoers ook uiteen in twee lussen vanaf de startzaal. De eerste bedraagt ruim 11 km, inclusief pauze halfweg. Door Deurnese burgerwijken, huizen met platte daken, stappen we richting dreef De Zwarte Arend. Verderop wacht een kasseitje op grondgebied Wijnegem en het kasteel Ertbrugge. In zijn bos kunnen we genieten van schitterende zwammen, in de fleur van hun leven. Hooigeur komt ons tegemoet. Pas geschoren weilanden van de Bremweide, de grasvlakten achter den Bosuil. Ze liggen er nattig bij want vanmorgen regende het pijpenstelen boven het Antwerpse. De omwalling rondom het stadion van The Great Old blijken prachtig beschilderd te zijn met een basis van vurig rood. Prachtige tekeningen van uilen en de haast arrogante koppen van vroegere sterren zoals Ratko Svilar en Patje Goots. Schitterend is dit. Onder wat hemels gedruppel stappen we terug de meer bewoonde wereld in, langs schooltje de Groene Egel. Even verder wenkt de mooie cafetaria van Silok waar Linda geniet van de heerlijke huisgemaakte soep. Mag dan al eens een eurootje meer kosten, waar voor ons geld. Maatjes uit Bazel (euver ’t woater) zijn het met ons eens, dit was een eerste prachtige etappe.

We volgen Jerome op de terugweg naar de startlocatie. Stappen door het Bischoppenhof en zijn park. Verslikken ons vervolgens in een paadje langs de vele serviceflats, eigen schuld dikke bult. Dwars door een hondenweide en een Robinson speeltuin gaat het terug richting Bremweide. Prachtig toch, die langgerekte grasvlakte langs beide zijden afgezoomd met oude bomen. Lijkt wel een golf course. Even stappen langs platte daken tot de Kaasboerin, we duiken opnieuw het groen in voor een avontuurlijk paadje. Linda is met haar ‘brace’ voorarm extra voorzichtig. Passeren het kasteel Zwarte Arend en zetten dan koers naar de startzaal. Clubmaat Jakke heeft er zijn tochtje al opzitten, geplaagd dor familiale verplichtingen in de namiddag. M & M lopen ons voor.

De clubarts heeft Linda er intussen van overtuigd zich medisch te laten begeleiden. Sterk staaltje van overredingskracht van deze dame ! Wij gaan terug op pad over een kasseitje dat ons afzet in het Rivierenhof. Passeren er de hoeve en de rozentuin, het kasteel ook en de vele korfbalvelden, de nationale sport van de Koekenstad. Dan gaan we zwerven door meer bosrijk gebied en lopen zowaar een tweede keer fout. Het is ons dagje vandaag ! Stappen haast ongemerkt voorbij het Zilvermuseum en verlaten een eindje verder het Rivierenhof langs een servitude weg. Doorkruisen heerlijke steegjes van Oud-Deurne tot de volgende rustpost. Overal wordt soep geserveerd en telkens een andere smaak, grappig.

Het historische Sint-Fredegandus kerkhof is steeds weer een hoogtepunt in deze tocht. Samen met M & M vergapen wij ons aan de verweerde grijze grafmonumenten. Daarna volgen de Deurnese volkstuintjes en rivier De Schijn. Het fietspad parallel aan de lawaaierige Antwerpse ring loodst ons terug naar het Rivierenhof en zijn vijvers. We volgen de Herentalse Vaart tot de Schranshoeve en verlaten dan het groen bij het andere uiteinde van de Ruggeveldlaan. Net voorbij korfbalclub Catba wacht de moderne gelagruimte van Scouting Imsaa.

Een Nederlandse wandelaar maakt er misbaar over de ‘slechte bepijling’. Wij kunnen de man alleen maar tegenspreken, iets wat hij allerminst waardeert en hij trekt eigenzinnig boos verder. Wij zijn nu toch wel op onze hoede al zal daar verderop geen enkele reden voor blijken te zijn. Groot Schijn is dan weer een splinternieuw betonpad tussen weer eens andere volkstuintjes. Het zet ons af bij de ondertunneling van het Wommelgemse knooppunt. Daarna volgen helaas meer straten en bedrijven dan ons lief zijn, ik had er een beetje voor gevreesd. De parkoersbouwer loodst ons wel in een weidse boog in het groen om de plassen van het Wommelgemse Fort maar daarna volgt een tweede, kortere stratenloop. We zijn blij de tuintjes en de rustpost te bereiken. Een domper op deze tocht toch wel, deze lus van 9 km.

Maar we worden beloond voor ons doorzettingsvermogen. Vanaf de Ruggeveldlaan worden we een Speelbos ingestuurd. Heerlijk zwerven door het wilde groen langs De Schijn, met het knisperende populierenblad onder de wandelsloffen. Dit is echt wel super. We volgen de waterloop ook nog even door het Rivierenhof en laten ons dan langs een brede laan naar de finish drijven. Hoog tijd voor een Duvel … of twee Ludo! We houden ons aan de afspraak en verlaten als laatste de zaal om 18:30. Onze schatten van medewandelaars brengen ons met de auto naar huis. Merci beaucoup, M & M, daar drinken we de volgende keer nog ene op !        

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/210920...

 

 

20:35 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

30-07-14

26.07.2014 Wandelend Paal tussen Diest en ... Paal

Met de goedkeuring van ‘baankapitein’ Eddy herdopen wij de eerste Beringen – Diest – Beringen tot een Diest – Paal – Diest. Makkelijker met het openbaar vervoer. Het verzoek van Eddy om zeker de vlondertjes lus te lopen willigen we maar wat graag in. Op weg van het station tot ‘Bij Magda’ (het bezoekerscentrum van de Halve Maan) vinden we een afgetrokken pijl van Wandelend Paal. Kunnen hem meteen bij Eddy inleveren. Het parkoers bekijken, korte krijgsraad, een koffietje en we zijn op pad. Beginnen inderdaad met een lusje van 4,5 km door de Oranjestad. Een hoekje van de Warande, kort door het Begijnhof, we stappen over de in opbouw zijnde ruimte van wat ooit het fabriek van Shoe Post was. Ezeldijk noemt het hier en we wandelen inderdaad verder over pas aangelegde vlonders langs een waterloopje richting AZ. Mooi strookje dit, een meerwaarde aan de stadsomgeving. Het park van Cerckel is dat uiteraard ook. Over de markt en door wat kleine straatjes gaat het terug naar de Warande en de rustpost. Voorwaar een prachtige lus, we zijn meteen in opperbeste stemming.

Terwijl wij nog een koffietje nuttigen komen de vroege vogels van de 50 km langs, Erwin & vrouwtje, Leo ‘Mieke Pap’, Leuvenaar Mark en Schellenaar Rudy, en nog vele anderen. Zo zien wij die gabbers ook eens ! Terwijl zij aan het lusje beginnen stappen wij de Diesterse Wallen op. Kruisen nog meer wandelaars als we even de Demer volgen en dan de spoorbaan richting ’t Schoonaar. Verbaasde blikken uit Oudenaarde voorzien we van tekst en uitleg. Dwarsen de drukke steenweg en klimmen zachtjes bij Dewittehoeve over een fietspad richting vliegveld en commando kamp. Moeten nogal wat straten volgen tot voorbij Schaffen, Pater Daemsstraat, Waterstraat en Berkstraat voeren ons tenslotte toch naar zanderige wegen. Lopen door bomen kwekerijen en letterlijk door het maïs in oostelijke richting. Wat is het hier rustig stil ! Warm is het ook maar met voldoende zuurstof in de lucht om toch een lekker tempo te wandelen. Een ruime 7 km na Diest komen we bij schuttersgilde St-Lambertus in Meldert aan. Kunnen er wat bijpraten met Peter uit Eindhoven die van Beringen komt en hier zijn keerpunt van de 30 km heeft.

We duiken meteen weer het stille land in, langs jonge eik en nog eens dwars door het maïs, leuk om doen eigenlijk. De sparrenbossen van de Kriekelswarande komen aan bod. Ze zetten ons af aan de rand van de menselijke wereld. Er volgen eerst nog wat achterafjes en weilanden, dan bebouwing. Klitsbergwijk, doe ie het of doet ie het niet ? We blijven eigenlijk wel onderaf de puist lopen richting centrum van Paal. In het zaaltje van Sint-Paulus ligt ons keerpunt. Het is er uitzonderlijk stil tot onze verbazing. Zal wel met de warmte te maken hebben, de kortere afstanden lijken ons mager bezet. Linda (Nijlen) ploft op een stoel neer. Het feestje bij Jo (50) wordt letterlijk uitgezweet.

Wij terug op pad. Door een witte wijk en vervolgens over nogal wat tarmac langs weilanden en bosjes. Komen op het plateau van Langerheide ,langs rossige akkers en opnieuw een bomen kwekerij. Prachtige vergezichten heb je hier, met nauwelijks tekenen van menselijke aanwezigheid. Eddy gaat wat stoeien met de omgeving, de Venusberg. Op en neer, en nog een keer. Uitzichten vanaf de toppen, herstelpoging voor heide op de heuvelflanken. Een kaarsrecht tarmacje loodst ons dan richting centrum van Meldert, we zijn zo weer bij onze laatste pauze. Naamgenoten uit Halen en Raymond ‘la cravatte’ hebben er nog zo’n 13 km tot Beringen voor de boeg, wij een kleine 10 tot Diest.

Door onze eigenzinnige parkoersinvulling lopen wij intussen helemaal alleen. Niet dat het ons deert, zo genieten we met volle teugen van de omgeving. Steken bij de Zwarte Ring & Friesland Campina de steenweg over. Lopen snel weer in het groen, een verdieping hoger dankzij een mooie holle weg. Spar schakelt over naar jong loof, ook stroken maïs langs ons pad. In de bossen verderop is het heerlijk kuieren over smalle paadjes. In de omgeving van FC Polyte even wat tarmac in het groen. Vrij snel weer heerlijk slingeren door de bossen. Vanaf Groenhof doorkruisen we de achterafjes van Schaffense woonwijken. Bij de Wijerstraat weten we de spoorweg van daarstraks nabij. We lopen niet terug van de Demer naar de Halve Maan maar richting Schaffense Poort. Bij de Antwerpse steenweg kunnen we een zonnig terrasje niet weigeren. Hebben ruim de tijd om te genieten van twee Omer, het moet niet altijd Duvel zijn. Onze verwachtingen werden perfect ingelost Eddy, wij keerden tevreden naar huis terug.   

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/260720...

 

19:53 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -d

23-06-14

15.06.2014 De Gasthofstappers te De Klinge

Vandaag wandelen we bij De Broertjes want zo noemen wij De Gasthofstappers en elke wandelaar begrijpt waarom. De eerste etappe, na de koffie, loodst ons meteen voorbij de dorpskerk, waar ons karretje staat, het groen in van de Clingse Bossen. Een breed wandelpad stuurt ons naar een in onbruik geraakt station, de oude spoorweg naar Hulst en verder. Wij volgen hem in de andere richting zijnde Sint-Niklaas. Moeten maar mee tot de eerstvolgende bebouwing van ’t Kalf en zijn schooltje. Klassiek deze rustpost.

Wij volgen braafjes de consignes van de parkoersmeester en zullen hier een ruime lus van meer dan 9 km lopen. Achteraf bekeken was het misschien slimmer de nieuwe Hollandse lus te lopen, verder op het parkoers, maar we waren vanmorgen even niet bij de les. We wandelen het dorp uit, stappen over betonbaantjes samen met wielertoeristen de polder in. Kieviten maken duidelijk dat we te dicht bij hun nesten naderen. De gewassen variëren van polderpatat tot peer. De Plasstraat stuurt ons langs een gracht met ontluikende gele plomp. Groenendijk e.a. sturen ons door het landelijke gebied met nauwelijks menselijke aanwezigheid. Bij het Sint-Jacobsgat een leuke strook natuur langs een plas. Daarna gaat het onderaf de tarmacjes door het krekengebied van Saleghem. Een laatste rechte weg dwars door de polder en we zijn weer op ’t Kalf. Pff, het heeft pijn gedaan !

Bij het terug optrekken even een babbel met Jeroen & Kristel. Hun jonge snaak traint stilaan extra kilometers. Een kasseitje loodst ons naar het Stropersbos. Het is er opvallend stil. We stappen langs de bebouwing van Koestraat & Papenstraat, voorbij de nette Prompkapel ook. Moeten de drukke steenweg over en wandelen verder via Voorthoek, een vijver en het Preekenekeplei tot de rustpost van de Hellestraat. Tijd voor een soepje in de kleuterschool. We duiken vervolgens het gemengde bos/weiland gebied in dat ik ken van de Reynaertroute. Het wordt een heerlijke omzwerving in het groen langs ondermeer de Korte Dweerstraat. Haast ongemerkt lopen wij langs chalets bij de Lekestraat Nederland binnen. Een klinkerstraat duidt er ook op. Leuke rustpost overigens in Heikant met een schitterende fruittaart waar we geen van beiden kunnen aan weerstaan. Geertrui en Jan voegen zich bij ons. Ook zij zijn best tevreden over het parkoers.

We verlaten het dorp zoals we gekomen waren, duiken de Wilde Landen in. Bosrand, rietkraag, plassen, leuk allemaal. Plots staan we op een punt waar we al eerder liepen, rechtsomkeer dus. Ja, poortje gemist al was de markering een dubbeltje op zijn kant. Steenweg over nu en door de bossen van Sint-Jansteen. Onbekend terrein tot we het waterwinningsgebied herkennen. Heerlijk wandelen toch in dit prachtig gebied  met ondermeer een strook tussen Linda-hoge varens. Bij een vijver met schitterende lelies pikken we Moveloken op. Wordt een gezellig babbel tot de volgende rustpost. Daar ga ik weer in discussie met Jan over ‘to be or not to be’ in Waalwijk & Drunen. Moet de eerste keer in mijn leven zijn dat iemand mij een pint betaald omdat ik ongelijk heb ! En zeggen dat ik mijn gelijk bij de volgende ontmoeting kan bewijzen ! Tweewerf Santé !

De Gasthofstappers weten intussen van geen ophouden. Zij sturen ons terug de Clingse bossen in. Eerst even dollen met Stroboer Ludo die geniet van terras geneugten en we beginnen eraan. Het Kabouterpad komt uitgebreid aan bod. We lopen vrolijk de zaal binnen … recht naar de Klingse Kalsei. Genieten er uitgebreid van samen met clubmaatjes Christine & Noel, Geertrui en Jan ook. Feliciteren De Broertjes met hun prestatie vandaag, De Gasthofstappers dat is ‘top niveau’ ! 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/150620...

 

22:03 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -d

21-05-14

18.05.2014 Wandelend Paal te Diest

Niet te geloven ! Om 07:00 ’s morgens vertrekken we van thuis in korte broek en T-shirt. Net na de ijsheiligen is het dus plots zomer. Lag onze planning sowieso voor dit weekend al lang vast (Luc !), de vrijdagavond gelezen parkoersbeschrijving van Eddy doet mij likkebaarden. We kunnen denkelijk een richting uit waar we geen van beiden in jaren nog geweest zijn.

In de startzaal krijg ik de bevestiging van wat ik vermoedde, dit wordt een leuke wandeldag. Het doet mij wat nog eens ik KTA1 te starten. Hier was ik ooit voor het eerst helper, toen nog bij VOS, hier tapte Linda ook ooit mee. Het zijn zo van die dingen die je bijblijven. Maar we gaan vandaag alleen maar stappen. Ik kies voor de ruime stadslus, een extraatje breiend aan de voorgeschreven 30 km. Moeten over de mooi nieuwe Demerbrug terug naar het station, de spoorbrug en de steenweg over, lekker klimmen over een zandweg bij Fort Leopold. Ooit brak ik hier mijn enkel door van de fiets te vallen ! Het pittig klimmetje voert ons hoog boven de fortruïnes. Verderop krijgen we ook nog een bomenkwekerij te bewonderen, met heel wat materiaal klaar voor transport en dus een tweede leven. Even de steenweg van ‘’t Schunaar’ op nu, om terug te keren langs het spoorwegje dat Tessenderlo Chemie met het NMBS netwerk verbindt. We pikken een heerlijk paadje langs de Demer op, wieren zwevend met de snelle stroming van het water mee. Kikkers houden er ‘bal populaire’. Bij de Schaffense Poort verlaten we de rivier. Kiezen aan de overkant van de steenweg voor een eigenwijs doorsteekje naar het prachtige Begijnhof, kerk nog steeds in de steigers. De rustpost bij de Halve Maan is vlakbij. Ik jen er Eddy wat met een opmerking over zijn parkoerstekening. We kennen elkaar ook al zoveel jaren, hij weet heus wel hoe deze gabber te lezen.

Was onze eerste etappe slechts 6 km lang, nu komt het grotere werk met een heuse 10 km. We krijgen trouwens het gezelschap van een meute Noorderburen, WIOS uit Nijmegen op busuitstap en warempel in bewondering voor de Diesterse windmolen bij de Halve Maan. Moet je Hollander voor zijn ! We wandelen voorbij de weelderig overwoekerde ruïne van zandstenen Sint-Jan en dan het Warandepark binnen. Vast wel pittiger dan de Zevenheuvelentocht, dit stukje. Aan de overkant van deze heuvel doorkruisen we het Diesterse stadscentrum, langs winkelstraat, stadhuis en kaai (in herwerking). Dan gaat het onderaf het Citadelbos. Eddy houdt zich in, het blijft relatief vlak. De Zichemseweg voert ons de Oranjestad uit. We duiken verderop langs een holle weg richting Demer en zijn kikkerpoelen. Wandelen heerlijk stroomafwaarts met de rivier mee, genietend van het prachtige groene uitzicht en de vele vlierstruiken in bloei. Weg van het water versiert Eddy een prachtig extraatje door het hoge gras en langs dorre rietstengels. Dan gaan we klimmen, door een donkere holle weg naar zonovergoten hooivelden. We zijn op de Vinkenberg. Krijgen bij dit stralend weer een fenomenaal uitzicht cadeau vanaf de Basiliek van Scherpenheuvel, over het donkere kerkje van Pastoor Munte, tot de witte abdij van Averbode op de heuvel ver weg. Tussenin allemaal ‘den boerenbuiten’ en koetjes in de wei. Heerlijk ! Even terug een stukje steenweg en dan het fietspad op richting Maagdentoren in de steigers. De meeste bankjes zijn bezet door wandelaars die een extra pauze inlassen. Wij stappen monter door tot bij de Heren van Zichem. Zoals Eddy het aangaf, een fraai vernieuwde zaal achter het gelijknamig café. Hoog tijd voor een stevige kom soep !

We hebben een lokale lus van 8 km voor de boeg. Passeren het voetbalveld van M J (Marie-Jeanne) Zichem en klimmen traag de heuvel op langs de onverharde Capellekensvoetweg, nauwelijks de naam ‘pad’ waardig. Krijgen opnieuw een prachtig uitzicht richting basiliek cadeau. Voor ons loopt een jonger koppel waarvan de juffrouw het knap lastig lijkt te hebben om in het tempo te blijven. Toch wrijft ze de blote bast van haar kompaan liefdevol in met zonnecrème. Het zal mij later de opmerking ontlokken : Liefde is … smeer mijne rug eens in. We wandelen richting Keiberg langs akkers en bossen, zo veel mogelijk over onverhard. De zomerse warmte is draaglijk. Na de Steenweg op Messelbroek volgen paadjes langs chalets tot we stilaan weer de Demer en zijn poelen vol kwakende kikkers bereiken. Deze keer gaat het stroomopwaarts tot de watermolen van Zichem. We hebben er een ommetje rond de dorpskern te goed. Voor ons wordt er meteen rechtsaf gegaan, het parkoers met een kilometer inkortend. Postkaarten, denken wij dan boos !

De zaal ligt er nu al wat verlaten bij, de Heren van Zichem en Dames van Paal kunnen stilaan aan opruimen denken. Na een drankje lopen we een tweede keer door de stille straten van Pastoor Munte zaliger. Breedestraat voetweg wordt ons volgend licht klimmend pad door het Zichems Veld. De zon verschuilt zich achter sluierwolken, wij zijn er niet rouwig om. Vermijden aldus het warmste van de dag. Onze volgende weg noemt heel toepasselijk Alleenstaande Huizen. We keren de basiliek de rug toe, trekken het open veld in. Het parkoers loopt lekker op en neer tussen Demer en de kerk van Kaggevinne. Bij een bosje zakken we echt wel naar de Demervallei. Volgen een prachtig pad door puur natuur, de pluis vliegt ons om de oren, zorgt voor een wit tapijt ook. Een laatste klim, een stille straat hoog in de heuvel, een laatste keer naar de vallei middels een holle weg die we vanmorgen ook al liepen. Langs de Kluisbergstraat, naast een bruine gracht gaat het naar achterafjes in Diest. Onze tocht zit er op. Bij een Duvelke kunnen we Eddy feliciteren met zijn prachtig nieuw parkoers. Kunnen ook even bijpraten met oude clubmakkers van VOS. Dan is het hoog tijd voor de trein. De NMBS weet blijkbaar van de warmte. Hebben 10 minuten vertraging bij het vertrek uit Diest. Dit loopt op tot 30 minuten in Aarschot. De begeleidster is een ijzervreetster. Ze jaagt jonge mensen met een kind van minder dan één jaar zonder pardon uit de 1ste klasse wagon, terwijl de rest van de trein afgeladen vol zit. U bent een lomperik, zegt de boze vader terecht. Gelukkig vermaakt het kindje zich met de mede passagiers en eindigt onze mooie dag toch nog vrolijk.      

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/180520...

 

21:10 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -d

16-05-14

10.05.2014 Euraudax van Dendermonde tot Asse

Zo’n dertigtal dapperen beantwoorden de oproep van Kim en zakken af naar het station van Dendermonde. Meer bepaald de plaatselijke Panos waar gastvrouw Sarah ons charmant ontvangt en nog wat warmte geeft, ook al met een bakje koffie tot we ons in het avontuur storten. Storten is vrij letterlijk te nemen want het water valt gestaag uit de grijze hemel. Na 100 meter heb ik het al begrepen, nota’s nemen wordt onmogelijk vandaag, het zal van mijn stilaan vermolmde grijze massa moeten komen om een verslag te pennen. Kim loodst ons uiteraard voorbij het beeld van de Vier Heemskinderen en door het Pionierspark. Dan gaat het naar zijn tweede hobby, het spoor. Langs de vele ijzeren wegen die Dendermonde rijk is tot het perron van Sint-Gillis.  Zijn reputatie eer aandoende zorgt onze gastheer voor zo veel mogelijk onverhard, langs patatten en zowaar wilde paddenstoelen. Bij het volgende station is de eerste wagenrust, letterlijk want de koffer van onze Kim’s auto doet dienst als ‘dagwinkel’ met cola en snoepjes. We kunnen schuilen onder de fietsrekken van station Lebbeke. Even op adem komen van het vele hemelnat.

Fffiiet, daar gaan we weer. Het stramien blijft hetzelfde. Bakken hemelwater en we ploegen ons waar mogelijk door het natuurlijke of door de mens bewerkte groen. Spoorbanen zijn nooit ver weg, soms moeten enkele straten overwonnen worden. Een intussen kletsnatte bende bereikt de Leirekensweg, fietspad tussen Aalst en Opwijk. De hemelsluizen trekken stilaan dicht, wandelen wordt wat aangenamer. Toch zijn we blij onder de Opwijkse kerktoren in een cafeetje onze boterham en schuimend vocht te kunnen verorberen. De vaste stamgasten kijken verstoord. Wie zijn die bende slordige onverlaten die hun zaterdagse pint komen verstoren. Ze snappen het blijkbaar allemaal niet zo goed.

Heb medelijden met de verkleumde marktkramers die nauwelijks kooplustigen zien bij de uitgeregende jaarlijkse lokale bloemenmarkt. Ben zelf ook een beetje ongerust voor de derde etappe van 12 km. Zat de vorige 8 km niet lekker in het ritme. Maar zie, ik pik snel op terwijl we door steegjes en Opwijkse straten verder trekken. Dit wordt de mooiste etappe beloofd Kim mij. Spoedig zal blijken dat hij mij niks op de mouw spelt. Leuke veldwegen langs bewerkte akkers en bosranden. De eerste glooiingen in het parkoers ook, we naderen stilaan Brussel. Af en toe trekt de groep op een lint voor weer eens een smal paadje onder frisgroene bomen of de modder van bonkige veldwegen. Kim trekt alle registers open en loodst ons door een fraaie bosstrook, klimmend ook. Een groepje met ondermeer Paul en mezelf verachterd stilaan. Bij een rood licht in centrum Asse zijn we het spoor van de hoofdmacht bijster. Geen nood, één van Kim’s helpers loodst ons naar de rustpost. Prachtig ouderwets cafeetje trouwens met authentieke toogmeubelen. Hoog tijd om uitgebreid van een Duvelke te genieten en ik kan dit zowaar op een terras, bij een pleintje in Asse waarvan ik het bestaan niet kende.

Net als enkele anderen neem ik afscheid van de hoofdmeute en rep mij naar het station van Asse. Bij het opstappen van de trein stroomt het water weer over onze hoofden. In gedachten zijn we bij de ruim 20 dapperen die doorzetten tot het bittere einde. Zo’n 10 minuutjes later zijn wij terug in Dendermonde, hebben wij 5 uur over gestapt nota bene. Op weg naar huis, in Zele kom ik een mede treinslaafje tegen. Samen sporen wij naar Antwerpen, mij verontschuldigend voor mijn uitzicht als modderduivel. Weten we weer wat vertellen aan ons clubje maandagochtend. Linda pikt mij op in Berchem. Ik kijk terug op een leuke wandeling, Kim doet dat echt wel goed. In Lier hoop ik er opnieuw bij te zijn, met echt wandelweer dan.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/100520...

 

26-02-14

23.02.2014 Natuurvrienden Deinze

Hans had mij overtuigd, we zouden de Nationale Wandeldag 2014 beleven in Deinze. Makkelijke treinverbinding trouwens, zo’n 10 minuutjes voorbij Gent-St-Pieters. Groene pijltjes loodsen ons vanaf het station naar de immense startzaal  Brielpoort. Het is er al gezellig druk om 09:00 in de ochtend. Jeannine (Oudenaarde) is dan al vrolijk op pad, in de juiste stemming gebracht door een jeneverke van gekende stokerij. Lut & Luk voeren de Brugsche Globetrotters aan. Incognito zijn we vandaag alweer niet !

We hebben onze zinnen gezet op de maximale afstand van 35 km, die er bijna 36 blijken te zijn. Schuiven stilletjes aan voor de drankjes en de vitamientjes bij de start. Ik krijg een doosje toegestopt met pilletjes voor mannen +50, je wordt ouder papa ! De vlierjenever maakt mij dan weer vrolijker. De langere afstanden beginnen aan de Tolpoort met hun eerste stukje Leie en Leie-arm. Worden dan richting station en spoorbaan geloodst. Hier zagen wij vanochtend een bosje liggen en daar gaat het ook naartoe, zij het na een woonwijkje en een eerste geklasseerde hoeve. Goed te Parijs blijkt de omgeving hier te noemen, een leuke groene strook. Ze voert de wandelmeute naar Astene en zijn kleine rustpost. We begroeten er Marij, uiteraard met een lusje voorsprong op ons lopend.

Hebben nauwelijks 5 km op de teller staan en wandelen dus gelijk door. Goed te Parijs wordt nu uitgebreid verkend. Eerst opnieuw langs het verlengde van de prachtige dreef van daarstraks. Dan even een doorsteek door een stille wijk alvorens weidse landerijen te bewandelen. Hof van Parijs, Oud Goed van Parijs, dit alles hoorde in vroegere tijden vast en zeker aan een rijke familie toe. Pas aangelegde wandelpaden maken het ons aangenaam. Een tarmacje loodst ons finaal terug naar het centrum van Astene en de nu druk bevolkte rustpost. Tijd om de innerlijke mens te versterken na een kleine 11km stappen. De Nederlandse wsv De Gondeliers zijn talrijk vertegenwoordigd. We komen ze zowat overal in Vlaanderen tegen.

De ganse meute doorkruist aan de overkant van een drukke steenweg een wijk van recente signatuur. Bij het Oude Sashuis op de Leie verlaat de 15 km ons. Wij lopen even stroomafwaarts en gaan dan een alleraardigste landdijk op richting domein van Graaf ’t Kint de Roodebeke. Heerlijk wandelen is het hier door bosdreven die luisteren naar namen als Jean, Henry, Baudouin en Juan. La Famille parle français n’est pas ! Toch met dank van de vele wandelaars voor het openstellen van hun prachtige domein. Haast ongemerkt komen we zo uit bij het monumentale kasteel van Ooidonk en even verder de ook al zalige kasseidreef die naar de kerk van Bachte-Maria-Leerne loopt. Tegen de kerkmuur de begraafplaat van de familie de Roodebeke. Even verder wenkt voor ons de derde rustpost. Binnen is het te druk, met velen doen we een terrasje op de speelplaats van de dorpsschool. Het is lente !

De lokale lus voert ons bij Sint-Martens-Leerne even de bebouwing uit. Annie & Willy hebben een uurtje voorsprong, voorspellen ons wat komen gaat. Aan de overkant van de Leie liggen Deurle en Sint-Martens-Latem en dan weet je het wel. Audi, Mercedes, Range Rover, ja zelfs een zwarte Ferrari horen hier op stal te staan. We doorkruisen één van de rijkste omgevingen van Vlaanderen, denkelijk nog mooier als de vele beuken in het blad staan. Nu toch wel een beetje saai, op het auto’s en huizen kijken na dan. De volgende pauze in Bachte komt er niks te vroeg. We kunnen er even bijpraten met immer goedlachse Sabine en minzame Freddy. Gaan weer op pad met de parkoersmeester van wsv Wetteren. Hij zorgt er voor dat de wat flauwe, landelijke betonwegjes aan ons voorbijgaan zonder dat we het beseffen.  Heeft veel te vertellen !  Na een landdijkje bereiken we de Leiedijk en haakt onze gezel af. Het wordt druk langs het water, zeker als de kortere afstanden aansluiten. Het lijkt wel een heuse processie die op weg gaat naar de laatste pauze in het VTI.

Opnieuw doen wij er een geïmproviseerd terrasje, Krijgen Kathy en Hans in het gewoel niet te zien. Lopen even mee met Linda & Dirk langs een oud zusters klooster. Komen op de Markt uit die we in de lengte aflopen tot de prachtige OLV-kerk. Zijn op nauwelijks honderd meter van de start maar … we gaan nog niet naar huis ! Lopen met z’n allen achter de sporthal langs, het parkoers van de 5 km volgend. Even een likje Leie en daar duiken de Brielmeersen op. Doorkruisen uitgebreid het dierenpark  met ondermeer een prachtig koppeltje sneeuwuilen en een schitterende kolonie, denkelijk overwinterende, ooievaars. De sierlijke hoogpoten trekken zich geen ene moer aan van de vele kijklustigen en doen hun ding, foerageren en nesten bouwen. Afsluiten doen we met een laatste strook langs een Leie-arm. De zaal zit stampvol, we beginnen er niet aan. Keren terug naar het marktplein en gaan ons Duvelke drinken in een Shoarma zaak, de kelner verbaast over de grote toeloop.

Om 17:00 gaat onze trein, moeten een tweetal uurtjes reizen tot Hemiksem. Ondanks een wat minder middenstuk kijken we terug op een aangename wandeldag. We konden door de verstandige parkoers opbouw van De Natuurvrienden heel lang uit de drukte blijven en genieten van de zonnige lentedag. Bedankt Hans voor de gouden tip !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/24Febr...

 

21:19 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: oost-vlaanderen, -d

19-09-13

15.09.2013 De Stroboeren te Deurne

Ik twijfelde even waar naartoe deze zondag. De weergoden en de website van de Stroboeren, sprekend over een vernieuwd parkoers, konden mij overhalen. Na nauwelijks een uurtje bussen staan wij aan de overkant van de Koekenstad, recht tegenover de skipiste van ’t Ruggeveld. Inderdaad een vernieuwd parkoers richting Schoe-e-te, mijn nieuwsgierigheid is gewekt.

Voor het eerst zullen we hier twee lussen lopen om de 35 km rond te maken. De eerste is zo’n 22 km lang. Ze stuurt ons door stille, nette wijkjes van Deurne. Allemaal bel-etages met platte daken. Het dreefje van de Zwarte Arend, genaamd naar het kasteel in de buurt, zet ons af in het groen achter de Bosuil. Ertbrugge & Bremweide worden aangedaan wandelend langs landdijkjes verscholen tussen jonge bomen en weidse grasvlaktes. We stappen richting onbekend dwars door een hondenweide en vervolgens langs een veelheid van serviceflats. ’t Stad draagt zorg voor zijn derde leeftijd. De parkoersmeester gaat op zoek naar parkjes en vindt die rond kasteel Bisschoppenhof. Pauzeren mogen we een eerste keer bij turnkring Silok. Nieuwbakken Stroboeren en Antwerpenaars Jerome & Bea stomen gelijk door. Wij nemen de tijd om de innerlijke mens wat bij te sterken. Ook Jefke is al in de buurt, hij loopt een thuismatch van 28 km vandaag.

Langs nog meer Zorgcentra lopen we terug naar The Great Old. Een wandelaar uit Zottegem legt zijn vrouw uit wat deze tempel ooit wel te betekenen had. Ik knik instemmend. Terug het groen in nu, van de Bremweide met zijn verscholen dijkjes en zijn grasvlaktes, een super speelterrein voor onze trouwe viervoeters. Het tarmacje van het Muggepad voert ons naar Ertbrugge en meer bosrijk gebied. Voor even maar. Een brug loodst ons over het Albertkanaal waar enkele Schotense straatjes ons tot de tweede rustpost brengen in café Salamander. We kunnen er na zowat 12 km wandelplezier zowaar een terrasje doen.

Hierna komt het Gemeentepark van Schoten ruim aan bod. Bij het Albertkanaal gaat de 35 km zijn eigen weg. We lopen even langs het water en duiken dan, stappend over graspaden, genietend het groen in. Geen idee waar we ons bevinden, maar mooi en verrassend is het wel. Blijkt een strook van Het Wijtschot te zijn. Goed gedaan parkoersmeester ! We keren terug naar het kanaal, een imposante brug zet ons af aan zijn overkant. Moeten wat straatjes en achterafjes van Wijnegem overwinnen om opnieuw in Ertbrugge te geraken. Pikken er de 28 km op om samen te genieten van een strook bos, het gelijknamige kasteel en het dreefje van de Zwarte Arend. De startzaal is niet ver meer. Ik vertel voorzitter Ludo dat deze vernieuwing een heus succes is.

De tweede lus is voor ons uiteraard bekend terrein maar daarom niet minder mooi. We gaan flaneren door de groene long bij uitstek van ’t Stad zijnde Het Rivierenhof. Een kasseitje zet ons af bij de boerderij. Beuk en beek De Schijn gaan hand in hand voorbij voetbalstadion Tubantia Borgerhout, een vergane glorie. We wandelen door het park tot het Sterckshof en vervolgen onze weg over een fietspad tot de drukke Antwerpse ring. Steken nog maar eens De Schijn over en wandelen langs volkstuintjes tot kerkhof Sint-Fredegandus. Dit zou vanmorgen gesloten geweest zijn en de wandelpijlen lopen er dan ook van weg. Ik zet koppig door en vind voorbij de nu openstaande poort inderdaad linten en pijlen. Dit stokoude kerkhof met zijn oude familiegraven die ruim en eeuw teruggaan is een oase van rust midden de stad. Het heeft iets unieks dat moeilijk te omschrijven valt, beetje Père Lachaise maar dan gemoedelijker. Even verder wacht de laatste rustpost.

Na het natje loodst de parkoersmeester ons door Deurnese steegjes zoals de Rosenstraat. Voorbij het districtshuis wacht weer het Rivierenhof. Het wordt een lange omzwerving langs Sterckshof, de nationale Antwerpse sport zijnde korfbal, uiteraard De Schijn en vele vijvers. Uiteindelijk lopen we door een stukje wilde natuur dat de Herentalse Vaart blijkt te herbergen, een vergeten project. Een laatste wilgenlaantje, de finish wenkt. Den Duvel wordt aangesproken samen met onze maatjes Jack, Jerome & Bea en de Borgerhouters. Tja, Ludo komt ons vriendelijk verzoeken of we er willen aan denken huiswaarts te keren. Hij is dat van ons intussen gewend geraakt denken wij. Knap vernieuwd parkoers vandaag Stroboeren, de klantenbinding hebben jullie weer eens versterkt !

 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/150920...

21:09 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

14.09.2013 Tervaete Stappers te Diksmuide

Ik hoop voor vandaag op opklaringen vanuit het westen en dus kiezen we voor Diksmuide. Liepen hier enkele jaren geleden een tocht die best meeviel en dus proberen we het opnieuw. Het is algauw drie uur reizen maar de ochtendlijke rust heerst nog in de trein en dus kunnen we allebei een tukkie doen.

Het voelt onaangenaam aan als we ons naar de startzaal op de Grote Markt reppen. Ondanks een wandel- en een fietstocht is het er erg stil. We nemen de cadeautjes die bij de inschrijving horen aan en gaan op pad. De eerste, korte etappe loodst ons door een industrieterrein tot de polderrand. Het miezert vrijwel onophoudelijk. Een graspad langs akkers en weilanden loodst ons tot het Esenkasteel dat in de steigers staat. Even verder wacht de eerste rustpost. Een éénmansjazzke poogt er de wandelaars op te warmen met vrolijke deuntjes.

Wat straten en we duiken de polder in langs het tarmacje van de Pietestraat. Opvallend veel groentevelden hier, prei, selder en courgettes. We lopen een ruime slingerlus rond Woumen, steeds over asfalt, langs de Hillestraat en zijn vele runderen. Hebben er in ’t Woumerhof zo’n 10 km opzitten. Na de soep en koffie aanvankelijk hetzelfde beeld van asfaltwegen door de polder. We vinden langs de weg een ‘van de camion gevallen’ joekel van een courgette. Deze verdwijnt in onze rugzak, maken we later in de week soep van. De Blankkaart lezen we op het bordje voorbij een drukke steenweg. Plots gaat een heel andere wereld voor ons open. We beginnen met een omzwerving door een kasteelpark waarna een bruggetje ons over ruime plassen loodst. We gaan zwerven over vettige paadjes, letterlijk door schapen- en runderenweides, langs menig poortje ook. Prachtige strook puur natuur dit en alleen maar voor zij die de 30 km lopen. Finaal keren we terug naar de dorpskern van Woumen voor een derde rustpost. Hebben genoten van deze prachtige etappe.

Terug tarmac nu, langs de kaarsrechte Steenstraat tot de volgende kerktorens. Dan volgen slingerwegjes door Esen en zijn groentevelden, de Pluimstraat ook, waar we een heen en weertje doen onder een stevige plensbui. Van opklaringen is absoluut geen sprake, het weer wordt driester en driester. Langs Joe English bereiken we kloddernat de laatste rustpost. Nat van buiten is nat van binnen … we gaan voor een Duvelke. Hebben nog 5 km tegoed vanuit rustpost Zonnestraal (hoe cynisch !). Veel plezier zullen we er niet aan beleven. Stappen langs sportvelden, het stadspark en de straten van Tuinwijk en omgeving. Ter aankomst speelt een andere muzikant voor ‘twee man en een paardekop’. We reppen ons naar de trein, bah wat een trieste dag. De Blankkaart, die zetten we alvast op onze wandelkaart voor een latere gelegenheid.  

 

FOTOREEKS

 

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/140920...

21:06 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -d

23-05-13

18.05.2013 Wandelend Paal te Diest

Eddy trapte een exact getimede voorzet, wij hoeven alleen maar de Orangerie binnen te lopen dit weekend. Oranjestad Diest is de omgeving waar ik het wandelen leerde kennen en waarderen. Het was inderdaad te lang geleden dat wij er nog eens te gast waren. Als Wandelend Paal dan nog eens nieuwigheden aankondigt, dan moet het dus. Samen met Jefke ondernemen we de treintrip vanaf Berchem. Onze maat voelt zich wat pips de laatste tijd, komt niet meer boven de 20 km uit. Wij mikken op een eigengereide 33 km die we uit de parkoerstekening van de 50 km distilleren.

Lopen langs de Ringweg de bewoning uit, naar een klimmende holle weg die we goed kennen. Op zijn top volgen we de extra lus van de 50 km richting villa’s van ’t Grasbos. Eddy stuurt ons onderaf langs de spoorbaan, we volgen er een mooi halfverhard pad in het gezelschap van een Leopold I stapper. Voetweg 114 noemt onze wandelweg. Voorbij een weiland geel van de boterbloemen bereiken we de bewoning van Meulstee (Molenstede). Eddy loodst ons langs eenmanspaadjes door het bebouwde gebied en langs stille straten terug naar de splitsing van daarstraks. We krijgen enkele prachtige vergezichten cadeau en stappen via de Lazarusstraat terug naar het station. Bij de Schaffense poort gaat het parallel met de Demer voorbij de Saspoort tot de Halve Maan, eens te meer wandelen lekker verscholen in het groen. De rustpost in het warme, haast kleffe bezoekerscentrum kenden we nog niet.

Na de koffie lopen we langs de vijvers weg van de stad. Komen zodoende tot de rand van het Webbekoms Broek. Moeten echter naar de overkant van de drukke steenweg naar Hasselt. Even wat huisjes kijken door het Parelserf, de holle Hagelandse wegen liggen in het verschiet. We stoppen even bij een Mariagrot in het rosse ijzerzandsteen, vervolgen onze weg door fruitgaarden en bijwijlen een zee van paardenbloemen. Zijn in Papenbroek, met traag wentelende moderne windmolens als bakens. Uiteraard mogen de strookjes kassei in dit Brabantse landschap niet ontbreken. Bij de Blakenberg zet een hoge brug ons af aan de overkant van de A2. Van rechts, bij de Rijnrodeberg, komen de Hopbelletjes broertjes aangestoven. Ze maken even snel terug rechtsomkeer, zijn blijkbaar fout gelopen. Wij zakken door een pracht van een holle weg stilaan naar onze pauze bij de fruitboer. Ik neem even de tijd voor een babbel met gastvrouw Magda. De rust doet deugd, we hebben er zowat 19 km opzitten.

We mogen meteen weer klimmen door een fruitgaard, dankzij linten netjes gescheiden gehouden van mountainbikers. Linda verslikt zich bijna aan een linksaf tussen appelen en peren, denkelijk ging het hier fout voor de De Keysers. Een dot van een holle weg zet ons een verdieping lager af, de Struikstraat brengt ons terug op niveau. Een tunneltje loodst ons vervolgens over de A2 die we even zullen volgen, hoog en door het gras. In de diepte ligt Assent met zijn kerk in de steigers. Daar moeten we heen voor de volgende rust in café Congo. Denkelijk heeft de baas er nog nooit zoveel Chimay Bleu e.a. getapt, het wandelvolk heeft dorst ! Wij houden het nog sober en babbelen vrolijk bij met de vele bekenden.

We lopen weg richting Begijnenbeekvallei. Aan de overkant van de drukke baan wacht weer een pittige klim, het Prinsenbos. Onze inspanning wordt beloond met schitterende vergezichten tot Kaggevinne, maar ook de mijnterril van Beringen en de schoorstenen van Tessenderlo. We blijven lang hoog op de kim en parallel met de vallei lopen. Een krakkemikkig kasseitje stuurt ons de Galgenberg af, stilaan richting ringweg Diest. Natuurlijk gaat Eddy nog wat spelen met de vele mooie paadjes op de Citadelle van de para’s. Bij hun gedenkteken gaan we de ringweg op. Kuieren vervolgens nog wat langs werkmanshuisjes door de Diesterse binnenstad. De rustpost van de Halve Maan wordt een laatste keer aangedaan. Ik kies er voor Gildenbier.

Nog een halfuurtje stappen scheidt ons van de finish. We brengen een summier bezoek aan het begijnhof. Lopen door de vlakte die vroeger de gebouwen van Shoepost herbergde. Stappen dan voorbij het ziekenhuis naar Park Cerckel (Gildenbrouwer uit vroegere tijden) en voorbij refugehuis Het Spijker. We ronden ons bezoek aan de Oranjestad natuurlijk af met Gildenbier en nog meer gezelligheid met Liliane & Jean, Mia & Jack ook. Maar de trein wacht niet, we moeten er vandoor. Herman wordt onze gezel op de terugreis. We kijken terug op een leuke wandeldag met dank aan Eddy en zijn kompanen. Het was genieten mannekes (en vrouwkes)

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/180520...

21:17 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlaams-brabant, -d

08-05-13

01.05.2013 Zilverdistel Dendermonde

We ruilen dit jaar het klassieke Rumst in voor het al even routineuze Dendermonde. Sporen ’s morgens over Lokeren naar ’t Ros Beiaard. Het kon ook over Mechelen maar daar is onze overstaptijd wat krapper en met de NMBS speel je beter op veilig. Onze spoorgasten zijn nochtans klokvast deze ochtend, het moet gezegd. Vanaf het station zorgt Zilverdistel al meteen voor groene wegwijzers, langs het stadspark en zijn ruime vijver. Blijkt de kortste weg te zijn naar de OLV-kerk en het startcollege. We hebben weer wat bijgeleerd.

Was het onderweg erg ’s zondags en dus rustig, dit kan niet gezegd worden van de nochtans ruime startzaal. Heelder busladingen wandelaars bestormen de inschrijf- en koffietafel. We vinden nauwelijks een stoel om ons drankje te nuttigen. Internet leerde dat het parkoers anders was dan bij onze vorige passage, altijd leuk natuurlijk. De langere afstanden gaan meteen hun eigen weg. Een strookje ringweg en dan dwars door nette, recente woonwijken. Immer gerade aus voorbij een goed beklant tuincentrum (de lente is in ’t land !) met wat vijvers aan onze rechterkant. We bereiken de Dender die we langs zijn rechteroever volgen tot een grote sluis. De ideale doorgang meteen om naar de andere oever over te stappen. Boven de 20 km krijgt nog een extraatje langs het water en duikt dan onderaf het groen in. Toch mooi die eindelijk herlevende natuur met zijn felle kleurenpracht. Natuurgebied De Maey, lees ik op het bord terwijl wij verder wandelen over betonwegels tussen bos en nat weiland. De Maaiwegel is dan weer een hotsend, botsend eenmanspaadje dat ons stilaan terug de bewoonde wereld inloodst. Bij de Koebosstraat zijn we in deelgemeente Appels, één kerkwegel van de rustpost verwijdert. Vrijwel alle wandelaars zijn het er over eens, hoog tijd om een terrasje te doen op de speelplaats van het dorpsschooltje.

Stille straten loodsen ons bij het begin van de extra lus het dorp uit. Brusselaar François en zijn maatjes picknicken op een bankje in de zon. Ik herken de omgeving van eerdere tochten en GR wandelingen. We stappen richting natuurgebied Oude Schelde. Vlondertjes sturen ons een eerste keer onderaf door het natte biotoop. Voor even maar, verderop wacht de Scheldedijk, zijn gras hevig geel van paardenbloem en zonneschijn. Wij genieten ! Mogen opnieuw onderaf het nattere gebied opzoeken voor een wat langere, heerlijke omzwerving. Bij het uitkomen gaan we betonwegjes op door weilanden, veelal afgezoomd met wilgen in het groene blad. Voorbij de Maaihoeve en zijn runderen zwerven we opnieuw richting Appels en de rustpost. Komen er M & M tegen, slechts aan 16 km toe want op familie uitstap. Het is behoorlijk druk, het helpersteam komt handen te kort, kan de vloed aan wandelaars niet of nauwelijks de baas. Geeft niet, wij hebben altijd wel wat proviand en drank bij, voor het geval dat …

Na de pauze loodsen buurtwegels ons terug richting Dendermonde. Voorbij het Denderhof ontwaren we het eerste ontluikend maïs. We wandelen niet terug naar de binnenstad maar zoeken opnieuw de Dender op die we volgen tot aan een spoorbaan. Deze voert ons richting Sint-Gillis. Nog even een ommetje tussen bewoning en weidse groen. Rustpost drie dient zich aan. Komen er zowaar Eddy (fotograaf) en Liliane tegen. Is dat een eeuwigheid geleden zeg ! Blijkt dat zij de laatste tijd niet van pech gespaard gebleven zijn, zijn beiden ‘naar de genou’ letterlijk dan. Maar terug aan de opbouw bezig en zo zien we het graag.

Zelf moeten wij ook hier een lusje lopen om aan onze kilometers te geraken. Stappen voorbij de Dendermondse rugbyterreinen over een strookje Finse piste en door een bosje. Er komen wat straten aan deze lus te pas. Ze voeren ons naar de natuur van een water wachtbekken. Daarna volgt wat er overblijft van een veldweg naast een gracht, nadat de boer geploegd heeft. We worden afgezet bij de Donaustraat, tot ontzetting van Linda en mijn genot een bonkende kasseistrook. Dra dagen de flatgebouwen van Sint-Gillis op, de laatste pauze wenkt. Blijkt dat Zilverdistel door zijn dranken voorraad heen zit. Palm is er nog … het houdt ons kalm volgens het gezegde.

We babbelen even bij met een Kadee uit Aalst en beginnen aan de laatste etappe. Aan de overkant van de spoorbaan wacht die prachtige stadsvijver. We nemen nu de andere helft dan vanmorgen voor onze rekening. Passeren het beeld van de 4 Heemskinderen en duiken het volgende park/bos in. Mogen er geruime tijd flaneren door het groen langs menig waterpartijtje. Er komt een einde aan bij de afgesloten Denderarm. Onder vuurrode kerselaars stappen we richting Justitiepaleis en middels een brug naar de overkant van het water. Op de Grote Markt wordt vurig rood 1 Mei gevierd. Wij reppen ons naar de finish waar een Oberbayern orkestje het beste van zichzelf geeft. Ook hier zit Zilverdistel door zijn drankvoorraad heen. We blijven dan ook maar even en wandelen langs de vijver terug naar het station. Hebben er de tijd voor ons Duvelke, op een zonnig terras. Vonden het niet de sterkste tocht die we al in Dendermonde wandelden en de aankoper van dienst had de opkomst duidelijk onderschat. Maar het is eindelijk lente en dus hoor je ons niet mopperen !

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/010520...

 

 

20:35 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -d

17-10-12

14.10.2012 Neteland Duffel

We zijn er  vroeg bij om onze vaderlandse plicht te vervullen, laten onze wandelzondag niet vergallen. Kiezen toch voor dichtbij huis en rijden naar Duffel. Aan de koffietafel kunnen we het huisgemaakte gebak niet onaangeroerd laten. Twee heerlijke stukken chocoladecake zorgen voor de eerste vitamientjes van de dag, overheerlijk. Net als wij van start gaan tekent Jefke ook paraat, het treinstation is vlakbij. Het is immens druk in het centrum, verkiezingslokaal en startzaal liggen vlak naast elkaar onder de monumentale kerktoren. Het is nog frisjes als we door Duffelse straten wandelen in ruim gezelschap uit de provincies Brabant en Antwerpen. Onze eerste strook puur natuur gaat onderaf de Nete, net niet vettig terrein langs balsemien en verwilderde struiken. De eerste pauze in De Locht na ruim drie kilometer slaan we over. Nemen gewoon even de tijd om Annie & Willy, die vandaag een rustpost mee in goede banen leiden, te begroeten.

Een lokaal lusje voert ons de Netedijk op, stroomopwaarts richting Lier. Zo ver gaat de reis vandaag niet. We duiken dra onderaf en kuieren door een populierenbosje tot de Pime Tuinen. Door moeten we een drukke steenweg over en keren op onze stappen terug over een kronkelend tarmacje. Het loodst ons langs een gracht, weilanden en groenten akkers. Stappen een tweede keer door het bosje van daarstraks en pauzeren nu wel in De Locht, na 8.5 km wandelplezier. Er wacht een etappe van 10,5 km.

Volgen nu even de Nete stroomafwaarts tot bij het fraaie lokale gemeentehuis. Dan mogen we het al even mooie park in met zijn waterpartijen, prachtige bomen en kasteelruïne. Even wat huisjes lopen nu richting station, langs de spoorbaan naar het ziekenhuis. Een brug loodst ons over ‘den ijzeren weg’ en stilaan ‘den boeren buiten’ in. Vergapen ons aan een kwekerij met echt wel prachtige eenden en ganzen, een paar albino kangoeroes ook. De parkoersmeester loodst ons langs maïs en hoeves. Kan even gebruik maken van de welwillende medewerking van een paar landbouwfamilies om onverhard onder onze sloffen te schuiven. We verdwijnen helemaal in het landbouwland. Weilanden met ruime veestapel en grote serres ook waar tomaten en paprika’s worden geteeld. Onderweg pauzeren we even op een bankje in de zon bij een manege, de temperatuur voelt intussen aangenaam aan. Voorbij het bordje Waarloos mogen we een eerste keer genieten van de Oude Spoorwegberm, nu uitgebaad door Natuurpunt. De natte paadjes loodsen ons richting dorpscentrum, dat we langs stille wijken gaan doorkruisen. We wandelen richting Vosberg over opvallend veel onverhard, wat wij ten zeerste waarderen. In de verte doemt de Mechelse Sint-Romboutstoren op, wij naderen onze rustpost. Pauzeren doen we in de serres van een paprika teler. Zijn oogst smaakt naar nog en gaat vlot over de toonbank. Wandelaars zijn fijnproevers !

Na een ruime pauze en de versterking van de innerlijke mens gaan we weer op pad. Hebben een lokale lus van een uurtje stappen voor de boeg. Passeren al meteen de Lazaruskapel en worden vervolgens door stille straatjes naar de Netedijk gevoerd. Lopen langs het water onder de E19 door en ontwaren in de verte de fameuze Blauwe Bruggen. Worden de Oude Nete arm ingestuurd, puur natuur nu over soms glibberige paadjes. Heerlijk genieten is dit van een schitterende, wat woest groen. Wij zijn echt wel in onze nopjes met dit prachtige parkoers. De Kapellenlei is een prachtige dreef die ons terug naar de paprika teler loodst. Tijd voor een laatste pauze in het gezelschap van Jefke. We zullen samen de laatste etappe vol maken. De Lazarusstraat voert ons naar het laatste hoogtepunt van de dag. Een heerlijk lang stuk van die magistrale Oude Spoorwegberm. Natuurpunt doet er aan verantwoord beheer, inclusief de aanleg van kikkerpoeltjes. Wij doen er ons wandelvoordeel mee, genieten met volle teugen. Even gaan we de mist in als we dwars door een wei dienen te stappen. Bernard loodst ons op het rechte pad naar de Maltahoeve en de bewoning van Duffel. Een tunneltje loodst ons onder het station door. We wandelen door het psychiatrisch centrum Sint-Norbertus recht naar de eindmeet. Jefke heeft meteen een bus naar Berchem, wij blijven bij een Duvelke napraten met Annie & Willy. Neteland leverde vandaag een prachtprestatie, een heerlijk parkoers, originele en van tal van lekkernijen voorziene rustposten. Niet te verwonderen dus dat wij meer dan voldaan terug naar Heimisse reden.    

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/141012...

 

21:52 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

18-09-12

16.09.2012 De Stroboeren te Deurne

Een uurtje, langer zijn we niet onderweg met het openbaar vervoer van Hemiksem tot Ruggeveld – Deurne. Onderweg komt Jef ‘sneuss’ van wsv Schelle ons gezelschap houden. Verder geen bekenden in de startzaal en wij gaan op pad voor 34 km Antwaarps wandelplezier. Het Rivierenhof, de groene long bij uitstek van de Brabostad, dat gaan wij uitgebreid verkennen. Beginnen er aan langs de kinderboerderij en de voetbaltempel van vergane glorie Tubantia Borgerhout. Lopen onderweg al pardoes twee keer fout, babbelen en wandelen gaan niet samen. Scoren toch ook één keer als we andere wandelaars terug op het rechte pad kunnen brengen. Nou ja pad, deze parkoersmeester geeft er soms een heel eigen invulling aan. Stappen voorbij zilvermuseum Sterckshof en even verder verlaten we het groen bij het Districtshuis. In de Deurnese straatjes heeft ons aller Herman al een ochtendlijk terrasje gevonden. Hij heeft grote dorst en laat zich de Westmalle smaken. Wij wandelen verder, door smalle steegjes en straatjes, het historische Deurne zeg maar en dit tot de rust in zaal Fair Play, met bediening a.u.b. ! Hebben er 5,7 km opzitten.

Herman komt opnieuw bij ons zitten en bestelt zijn tweede bruintje, we laten hem rustig genieten en zetten onze weg verder. We mogen meteen nog wat historiek snuiven kuierend tussen de oude graftombes van het Sint-Fredegandus kerkhof, dat al dateert van 1804. Toch werden in deze kelders nog in de jaren 1980 dierbaren begraven. Keltenbegraafplaats lezen we bij een grasheuvel midden de tombes. Zo oud zijn de Antwerpenaren dus al, een adellijk volkje dus. Genoeg cultuur, we ruilen het in voor de volkstuintjes van Ten Eekhove en stomen dan langs de rand van de Antwerpse ring terug door naar het Rivierenhof. Het wordt een lange omzwerving langs grachten, vijvers en korfbal terreinen, de Antwerpse volkssport bij uitstek. Bij de Schranshoeve laten we het immense, prachtige park definitief achter ons. Gaan een tweede keer pauzeren bij petanqueclub Ponderosa met intussen 12,4 km op de teller. De waard ligt in de clinch met zijn water boiler, het soepje laat even op zich wachten. Wij appreciëren de wat langere pauze, er wacht immers een etappe van 9,1 km.

Verslikken ons weer even in de bepijling andere wandelaars volgend, herstellen meteen. Boterlaar-Silsburg lees ik op het bordje bij het eerste graspad. Een paar straten verder bereiken we een eerste keer Fort II. Lopen een kwart lusje rond zijn waterpartij en stappen dan stille wijken in met burgerlijke bel-etages. Voorbij het Borsbeekse centrum, zijn klooster en de Borsebeek wachten weer andere graspaden. Maken een lusje door Breedveld en grintwegels voeren ons naar de andere kant van het dorpscentrum en een prachtige eikendreef. Linda wijst er mij weer op dat de bomen geen eikels blijken te dragen dit jaar. De voorbode van een milde winter ? We wandelen opnieuw Fort II binnen. Verslikken ons nog maar eens in het parkoers en worden helaas niet teruggefloten door zij die achterop komen en wel juist liepen, jammer toch ! Krijgen een leuk lusje over de hoger gelegen graspaden van het fort onder de schoenen geschoven en gaan dan rusten op zijn binnenkoer. Kunnen nog eens lekker dollen met clubmaatje Jakke en zijn dame. Genieten intussen van een biertje Kriek, Lindake is niet in topvorm en bunkert aangename suikers.

Daar gaan we weer, over een Finse piste rondom de fortvijvers. Het parkoers van de 35 km gaat hierna zijn eigen gang dwars door maïsvelden en weilanden, met GR12 mee richting Wommelgem. Bij een kruising komen we Jefke tegen, die een klein uurtje voorsprong heeft op ons. Net als in Borsbeek zoekt de parkoersmeester kerk- en andere wegeltjes op, verbetert duidelijk de kwaliteit van zijn tocht vergeleken bij de vorige jaren. Straten met bel-etages worden zoveel mogelijk gemeden, het dorpscentrum en zijn bloemenstoet eveneens. Rusten doen we in tennisclub Forest Hills, een luxueuze omgeving. We hebben nog een klein uurtje stappen voor de boeg. Verlaten Wommelgem langs weer andere maïsvelden en weilanden. Moeten even opletten waar de 27 km ons vervoegd, worden daarbij geholpen door een koppeltje wandelaars. Na wat achterafjes bereiken we de snelweg bij Wijnegem en zijn rotonde. Voetgangerstunnels loodsen ons veilig naar de overkant. Ik weet, nu volgt nog een leuke uitsmijter en zo is het inderdaad. Eerst waden we door het hoge, gelige gras, daarna volgt een heuse hindernissenpiste tussen omgevallen boomstammen, slierten klimop etc. Het wilde strookje natuur eindigt met een pad langs een diep ingesneden beek. Nog een kilometertje of zo lopen we tussen de sportterreinen van Ruggeveld en de gelijknamige begraafplaats. Linda is er nog bij, zeg ik lachend tegen Voorzitter Ludo. Oef, zegt ie, vreesde al dat ik weer eens naar ‘die van ulle’ zou moeten gaan zoeken. Is een verhaal dat ons nog jaren zal achtervolgen.

Tram 10 zet ons af op de Rooseveltplaats, net op tijd voor bus 295. Zie ik daar geen beroemde ‘kletskop’ ? Toch wel, blijkt Rudy De Roovere die ons zijn verhaal doet van de zoveelste Nijmegen - Rotterdam (160 km) die hij tot een goed einde bracht. De oudjes die achter hem zitten luisteren met rode oortjes mee, ze genieten van zijn verhaal, eerst vol ongeloof, vervolgens met duidelijke bewondering voor die sportieve jonge knaap. Lachend stappen wij van de bus, je komt wat tegen in die wandelwereld!

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/160912...

 

 

09:08 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

20-06-12

17.06.2012 Gasthofstappers De Klinge

Terwijl Lindake verder uitziekt reis ik met trein en bus naar de Broertjes in De Klinge. Het is erg druk in het kleine zaaltje met busreizigers uit ondermeer Schaffen, Everbeek en Herzele. Mijn gekheid van gisteren zit nog in de benen, ik start behoedzaam voor 30 km. Stille straatjes loodsen mij naar de Sluisstraat en de Wase polders. Oeps, ik had aan de Schaffense Vossen een bosparkoers voorgehouden ! Maak mij geen zorgen, dat komt straks wel goed. Stap intussen over het vrijwel kaarsrechte betonbaantje langs polderpatat in de bloem, vlas en fruitgaarden. De eerste rustpost na 4,4 km in wijkschooltje ’t Calf sla ik over. Ben aan de late kant door de babbels met de Voskes, mijn ex clubmaatjes. Duik nu vrijwel meteen het Stropersbos binnen. Veelal spar met een ondergroei van bramen en varens. Goed begaanbare paden toch ondanks de nattigheid van de voorbije dagen. De Koestraat en de Papenstraat tonen een veelheid van buitenverblijven in alle mogelijke formaten. Stroken bos en open landschap wisselen elkaar voortdurend af terwijl ik langs de Trompkapel (1883) richting drukke steenweg die Sint-Niklaas met Hulst verbindt, loop. Erop en erover en langs Voorthoek terug de halfopen natuur opzoeken. De tweede rustpost ligt in het schooltje van de Hellestraat, ik heb er ruim 10 km opzitten.

Even een babbel met Willy uit Koekelare en ik begin aan de extra lus van de 30 km. Enkele straten zijn druk bezet met fietsers, duidelijk een georganiseerde uitstap want in erg grote groepen. Ben weer in het groen bij de splitsing maar helaas niet voor lang. Wordt het tarmac van de Lekestraat opgestuurd, dat mij naar en over de landsgrens loodst. Huisjes kijken helaas. Bij Speelhof gelukkig terug onverhard. Meestal brede zandpaden langs weilanden en weekendverblijven in de bossen. Typisch voor de omgeving van Stekene, waar ik nu wandel. Prijs van de papieren meter, zou JPD zeggen, ik doe ongeveer 1:50 over de 7,9 km. Maakt niet uit, het is prachtig weer, ik wandel in het groen, meer moet dat niet zijn.

De weinige wandelaars in de rustpost raken aan de babbel. Ervaren kerels overladen een jonge dame met ‘tips & tricks’, grappig. Ik blijf niet te lang zitten, de bus in De Klinge gaat maar om de twee uur. Ben hoopvol gestemd op wat komen gaat en wordt op mijn wenken bediend. Sint-Jansteen en dus prachtige puur natuur. Hoge grassen in de bloei, zandpaden langs grachten, lekker lopen dit ! Moet opnieuw de drukke steenweg over. Het is er file rijden richting Hulst, de Belg gaat zijn zondagse inkopen doen. Ik moet er om lachen … te voet was je er al geweest, bedenk ik ! Aan de overkant wacht weer het Stropersbos. Heerlijke paden tussen spar en soms metershoge varens. Eén dametje heeft thuis haar dimmer vergeten, haar West-Vlaams is denkelijk tot aan ’t Zeitje te horen ! Ik rep mij naar de laatste rustpost in de schaduw van De Oude Statie. Tijd voor een korte pauze, heb nog ruim 7 km voor de boeg.

Mag meteen weer de landsgrens over en de Clingse bossen in. Heerlijk flaneren over paden tussen prachtige den en spar, rosse grassen ook. Het extraatje voor de langere afstanden loodst mij naar café Roskam in Kapellebrug en dan even parallel met de steenweg naar Hulst. Wordt vervolgens een heerlijk pad ingestuurd langs een gracht met metershoog riet. Kom zo uit bij de oude spoorweg Mechelen – Terneuzen, nu een wandelparadijs. Dit wordt mijn terugweg naar Bels. Pik de kortere afstanden  op en mag langs een brede, ondiepe gracht met weelderige plantengroei flaneren. Een laatste bosstrook, een laatste grenspaal op de steenweg. Mijn 30 km zitten er op. Heb nog ruim de tijd voor een paar streekbiertjes in het gezelschap van ’pakkeman’ Paul en andere Vossen. Het was leuk beste Broertjes al hou ik dan niet zo van de Hellestraat.  

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/170612...

17:22 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -d