20-10-17

19.10.2017 Vaartlandstappers te Blaasveld

Vandaag start mijn wandeling aan het station van Boom. Ik stap hoog boven de A12 door om enkele inkopen te doen ‘oep de mét’. Ben dol op de wekelijkse voedingsmarktjes in de buurt. De reis gaat verder over de Rupelbrug. Moet door een industriezone langs het zeekanaal en volg dan deze waterweg tot de brug der Zeven Zuchten. Een kilometertje verder blazen de Vaartlandstappers verzamelen in het PC van Blaasveld. Het is behoorlijk druk in het kleine, moderne en knusse zaaltje. De opdracht bestaat dan ook uit drie vrijwel even lange lussen telkens vanuit de startzaal te belopen.

Broertje De Keyser waarschuwt, de eerste lus is niet veel soeps. Vermits ik alles wil verkennen sla ik zijn advies in de wind. Bij een lekker zonnetje stap ik richting Zone 4. Inderdaad veel op- en overslag bedrijven, honderden laadkaaien waarvoor het Willebroekse bekend is. Kom uiteraard weer bij het zeekanaal uit en volg zijn oever waar het kan. Tussendoor dus enkele stille straten. Kom weer uit bij de befaamde brug met uitzicht op de Boomse woontoren aan de einder. Stratenloop nu naar het parkje van Bel-Air en dan zitten de eerste 7 km er op.

Drankje oppikken en toffe babbel met clubmaatjes Chantal en Roger. Roger heeft de drie lussen in de kuiten, Chantal gaat voor lus drie en ik uiteraard voor lus twee. Richting Heffen gaat het deze keer, achterlangs bij Willy’s Moustache. Bij Geerhoek pik ik de spoorbaan naar Mechelen op. Groentevelden liggen er kaal bij, wat spruiten en nog bloeiende ‘stinkers’ niet te na gesproken. Passeer de kapel van Heihoek, die midden de straat staat en stap naar een dreef met herfstige kleuren. Landelijke tarmacjes voeren mij vervolgens naar ’t Blaasvelds Broek. Wandel er tussen een paar vijvers door en over grintpaden afgezoomd met riet en berk. Verlaat het groen ter hoogte van wijlen ’t Scheperken en pik bij Bezelaervelden terug de spoorbaan op. De tweede ronde zit er op.

Met al dat babbelen tijdens de pauzes ben ik ruim over de geplande tijd. Laat lus 3 dan maar voor wat ze is en loop na het nuttigen van een wandelaarsdrankje de 5 km terug naar het station van Boom. Ja ik mocht deze keer wel zeven keren zuchten … 

FOTOREEKS

19:15 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

25-09-17

23.09.2017 Marching Team 11de Bataljon Genie te Burcht

Had ik voor vandaag een zelf uitgedachte 50 km voor ogen, mijn linkerbeen is daar niet klaar voor. Kies dan maar voor iets tussen wijs en eigenwijs in. Rond 09:00 brengt de veerboot van ’t Callebeek mij naar de overkant van de mistige Schelde. Ik vervolg mijn weg door de potpolder van Bazel tot het dorpscentrum, goed voor 3 km stappen. Geen pijltjes onderweg, dus Onze Jongens hebben een andere route uitgetekend. Neem bus 99 tot de Burchtse kazerne van de 11de Genie. Ons aller Herman zit er al van een soepje te genieten. Linda Minne was blijkbaar een vroege vogel, haar fiets staat tweede in de rij bij het inschrijflokaal. Maximaal 21 km zegt de militair bij de scanning, je zal zelf iets moeten breien indien je een langere afstand wenst. Ik raadpleeg de parkoerstekeningen en kies voor 5 km en het grootste stuk van de 21 km, die naar Kruibeke voert. Kan ik straks mijn weg verderzetten naar het veer in Bazel.

Maar eerst dus de lus van 5 km, een bewuste keuze. Ze voert vrijwel meteen naar het nabij liggende Fort en zijn wilde natuur. Heerlijk wandelen dus door haast ongerepte bossen en langs waterplassen. Behoorlijk pittig ook met zelfs een strookje trappen. Het zonnetje komt er stilaan door en dan is het puur genieten. Terug in de startzaal babbelke doen met de Hobohemmers, tegenwoordig altijd met z’n vieren. Ik waarschuw voor een ‘tricky thing’. De laatste kilometers van de langere afstanden zijn gemarkeerd als 5 – 7 km. Breng dit ook onder de aandacht van de organisatie, leidt tot verwarring bij menig wandelaar.

Op pad dan voor de 21 km. Over het tarmac in het groen van de Heirbaan, voorbij een kleiput in ontginning en parallel met de E17. Bij een aardbeienteelt in aquacultuur draaien we de polder in. Gewoon blijven tarmacjes lopen langs hoeves, hun weilanden en maïsvelden. Lange Jan loopt eventjes mee tot de volgende geo-caching hem van het parkoers haalt. Pauze centrum Kruibeke in een zaal van het gemeentehuis annex brandweer. Tijd voor een babbelke met clubmaatje Ghislaine die een rondje voorsprong heeft.

Op pad dan voor de langste etappe van ruim 8 km. Langs achterafjes en een strookje landdijk de bebouwing uit. De Polder in met de fabrieken van Umicore nadrukkelijk aanwezig op de tegenoverliggende oever. Aan onze wandelkant genieten van uitzichten op de vele Kruibeekse plassen. De dijk langs de Schelde is een redelijk drukke bedoening. Een lokale wielerclub blijkt er tussen Kruibeke en Bazel hun kampioenschap tijdrijden te houden. Veel hinder hebben we gelukkig niet van elkaar, dankzij wederzijds respect. Bij een stuw duiken we onderaf een strookje onverhard in afgezoomd met een massa gele bloempjes. Zodoende bereiken we de overzet van Kruibeke naar Hoboken. Wenden de steven en wandelen via een landdijk en prachtige uitzichten over de omgeving terug naar rustpost Kruibeke. Tijd voor een wandelaarsdrankje.

Ik wandel opnieuw een eindje van de lus maar stap bij de landdijk resoluut richting Bazel. Langs de Verkortingsdijk terug naar het veer. Lokale neringdoeners hebben er de ganse zomer en alleen tijdens het weekend een terrasje geïnstalleerd. Ik blijf er een klein uurtje zitten genieten bij een stralend zonnige namiddag. Met de veerboot van 17:00 terug naar Hemiksem, heb er een kleine 30 km opzitten, is momenteel voldoende.

FOTOREEKS

 

22:30 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

30-08-17

29.08.2017 wsc Langdorp te Begijnendijk

Het is een klein kwartiertje lopen van het station tot de kerk van Begijnendijk. De Pinguins hebben de route netjes gepijld, Rudy & Sylveer volgen mij op hun gemakje. Het is verdorie  warm al is het nog geen 09:00. In de drukke startzaal vele bekenden waaronder clubmaatjes Peter met een snipperdagje en Chantal als haar immer fleurige zelve. De opdracht van 28 km bestaat uit een lokale lus van 8 km en daarna het grotere werk met pauzes in Booischot. Grensoverschrijdend dus, deze tocht, van Vlaams-Brabant naar Antwerpen en weer terug.

Het opwarmertje (heel toepasselijk) begint met het ronden van een vijver. Ik sluit dra aan bij Sigrid (Kontich & Heeze) en samen zullen we de eerste lus gezellig babbelend vol maken. Over een vlonder boven een uitgedroogde gracht en vervolgens langs de splitsing met de 15 km bij geurend hooi. Een eerste bosstrookje is al welgekomen. Geetvellegoorstraetjen, hoe bedenken ze het daar in Betekom ! We stappen over nog meer vlonders door het koele Papendel. Tussendoor wat warme straatjes, dwars door een kampeerterrein ook en daar duikt het Recreabos Bieheide op. Terwijl grijze vogels hun duikvlucht naar Brussels Airport inzetten kunnen wij lekker koele laantjes lopen in het duistere bos. Net geen 11:00 en tijd voor een eerste pauze.

Sigrid stoomt door en ik volg even later alleen. Mag opnieuw genieten van een strook heerlijk Biebos en moet dan een drukke steenweg over. Open terrein nu, een eerste dreefje langs geurend koolzaad en dan door de landelijke bebouwing richting station van Booischot met gelukkig toch ook een zuchtje wind. Bij een atletiekpiste passeer ik zowaar Yvan Le Terrible, op zijn gemakje genietend van een zonnige 15 km wandeling. De warmte kruipt blijkbaar in mijn benen want ik moet knokken voorbij een atletiekpiste en een bomenkwekerij. Aandacht is geboden want ook de Chiro van Houtvenne heeft een parkoers uitgepijld dat nogal gelijklopend is met onze opdracht. Pauze omstreeks 12:00 onder de imposante kerktoren van Booischot, niks te vroeg wat mij betreft.

Geraak aan de babbel met Chantal, Peter & Jef (Balen). Wandelaars vragen mij ook naar nieuws van die andere Jef, de biersteker van Berchem. Toevallig wist zijn buurtvrouw Marleen mij vorige zaterdag te vertellen dat hij nog steeds wandelt maar enkel via stafkaarten en knooppunten. Ziezo, weten we dat ook alweer ! Het is 13:00 als ik mij terug op gang trek. Ben blijkbaar de enige die de lus van 8,5 km nog moet lopen. Stille straten en achterafjes loodsen mij naar halfopen terrein met nogal wat maïs. Een rij populieren staat al in het okeren blad. Een bosstrookje zet mij af bij de Grote Nete. Is altijd een plezier langs deze kronkelende, bruine waterloop te mogen wandelen. Een brug over het water zet mij af in de Hulshoutse Herebossen. Uitgebreid heerlijke lange lanen stappen in de koelte van het loofbos, mij hoor je niet klagen. Een fietspad loodst mij naar de Liniebrug. Aan zijn overkant opnieuw een stukje Nete en dan dwars door een weidse vermaarde bomenkwekerij tot Eindeken. Bloedhete straten loodsen mij naar een graspad langs maïs en zetten mij dan af bij een smeedijzeren poort. Oef, opnieuw beschutting in een kasteelbos met onder meer een prachtige dubbele bomenrij, de Hofdreef. De kerk komt door de bomen piepen, hoog tijd voor een laatste uitgebreide pauze. Kan verDuveld deugd doen.

Klokslag 15:00 trek ik mij een laatste keer op gang, van de koele zaal naar de hete buitenlucht. Peersdonkendreef blijkt langs een gracht te lopen afgezoomd met ruim één meter hoge netels. Een wilgenpaadje loodst mij richting Strooiselhutten en dito hoeve. Heerlijk wandelen door voor mij onbekend terrein. Af en toe komen er een paar straten aan te pas maar ook heerlijke gemengde bosstrookjes met een ondergroei van varens en bramen. We stappen door een domeintje met blijkbaar leegstaand herenhuis. Dan de spoorweg over naar de Mechelbaan. Een laatste bosstrook, ik bereik de weg tussen station en startlocatie. Kies voor het station want mikte op de trein van 16:18. Rudy & Sylveer zijn ook weer van de partij. De NMBS zorgt voor verkoeling nadat het zweet de ganse dag in beekjes van mijn verdoemenis gelopen is. Was weer eens een leuke tocht bij de Langdorpers, een parkoers dat ik nog niet eerder liep. Zondag wacht de 50 km van Schelle – doet ie het of doet ie het niet ?   

FOTOREEKS

19:45 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -b

21-08-17

19.08.2017 Guldenbergstappers te Bissegem

Linda kiest vandaag voor Bissegem want de enige 30km in Vlaanderen en op 500 meter van een station. My forecast is low. Tot mijn verbazing stappen Jacqueline (Geel) en Patje (Antwerpen) er ook van de trein. We zullen nog meer afstandenwandelaars tegenkomen wegens ‘er is vandaag niks anders mijnheer’. Van Jacqueline krijgen we een eierkoek cadeau. Patje gaat aan de wandel met zijn broer en schoonzus en ook wij steken van wal.

Enkele straten sturen ons naar de Leie. Het is winderig en fris, ik heb het warempel al de hele ochtend koud ! Eerste splitsing en dan richting andere spoorbaan, denkelijk naar Moeskroen. Een leuke strook natuur ook, het Markebekepad. Daarna een kasseibaantje en wat verwildert groen. We worden dwars door Marke gestuurd naar weer een ander kasseitje en een andere spoorbaan. Het zwerk wordt dreigend, lijkt op onweer maar het blijft bij loos alarm. ’t Schrijverskenspad stuurt ons naar de andere oever van de Leie. Lekker onverhard lopen langs de waterkant voorbij lome runderen onder een Leiebrug. Aan zijn overkant zijn wij in de Driekerkenstraat en lopen opnieuw de start binnen. Kunnen zowaar een terrasje doen, de temperatuur wordt clementer.

Ik vrees wat komen gaat want vanaf nu stappen we noordwaarts. Volgens Google Maps niet meteen de meest groene omgeving. Terug tot aan de Leie en dan onder de Kortrijkse ring door. Sluipwegje langs maïsvelden, rond een poeltje ook. Volgen een heel eind de drukke Meensesteenweg nu, richting Kortrijks vliegveld. Hoog boven de Kortrijkse Ring wacht het groen van de Vlienderkouter delen II & I in die volgorde. Komen uit bij het station van Bissegem. Strook Gullegemsesteenweg en dan de achterafjes van het Zuster Pelagiepad tot de rustpost bij een moderne kerk. Vanaf hier hebben we twee lussen te gaan van elke ruim een uur wandelen. Langs de Koffiehoekstraat (!?) gaat het opnieuw richting drukke ringweg. Tarmacjes lopen langs wortelen en kolen richting Moorsele en Gullegem. We stappen dwars door deze laatste gemeente. De enige stukjes groen zijn een paar plantsoentjes omgetoverd tot, overigens verlaten, speeltuintjes. Wat onverhard langs maïs en boontjes, de Gullegemsesteenweg wordt opnieuw ons deel. Stratenloop tot de rustpost van daarstraks.

De tweede lus stuurt ons richting Heule. Aanvankelijk achterafjes lopen, verderop een fietspad langs een waterloopje. Wij sluiten aan bij een koppeltje uit Ruien en vergeten de stratenloop gezellig kletsend. Hoog tijd om tarmac en beton door te spoelen met een Omer. Onze maatjes nemen wat voorsprong terwijl we de bebouwing van de Kortrijkse voetweg volgen. Keren zowat op onze stappen terug langs de spoorbaan en worden naar de Leie geleid. Is al aangenamer verhard wandelen zo langs de waterkant. Er komt dan toch nog een mooie finale dwars door de wildernis van Neerbeek. Er liggen zowaar vettige stukjes. Zo kleeft er toch nog een paar gram modder aan onze sloffen. Onder oorverdovend klokkenluiden van Mijnheer de Paster laten we vriend Omer ons een tweede keer verwennen. Om 17:42 gaat de overvolle trein (Bellewaerde !) terug naar de Koekenstad. Pff, we hebben een frisse neus gehaald, dat is gezond.

FOTOREEKS

19:36 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -b

11-07-17

09.07.2017 Sint-Michielstappers Brecht

Vorig weekend schreven de vakbonden van De Lijn mij vier dagen rust voor. Linda nam dan wel op zondag haar stalen paard naar Terhagen maar dat beest is mijn beste vriend niet. Dit weekend ben ik dus terug paraat. Gisteren hebben we pijltjes gehangen in het grote bos vanaf Juzekes-Eik. Wij twee vormen een goed geolied team, klaren de klus van ruim 15 kilometer binnen de vijf uur. Terwijl andere medewerkers de zaal klaarzetten genieten wij van een verDuveld gezellig terras in Den Bosuil.

Vandaag kiezen we dan voor makkelijk reizen. Het ritje van Antwerpen-Centraal naar het Brechtse station Noorderkempen duurt exact 15 minuten. We zijn met een tiental wandelaars op de eerste trein. Kunnen netjes de pijlen volgen tot de inschrijfzaal. Ons plaatselijk maatje (lees verslag Meerseldreef) komt mankend gedag zeggen, overdaad schaadt ook voor haar helaas. Er staan 31 km op ons menu al twijfel ik nog om in te korten tot 27 km, mijn mentale conditie is momenteel niet je dat.

Op pad dan maar voor een rondje om het stadspark heen en dan de Eyndhovensteenweg op. Het is al behoorlijk warm zo rond 10:00. Stroboer Herman zit na een paar kilometer wandelen bij mensen ‘op ’t geleeg’ een saffie te smoren. Doorsteekje en we wandelen langs het kanaal Dessel – Schoten tot Brug 11 ook bekend van café Trapke Op. De langere afstanden steken ’t water over en volgen de Westmallebaan. Half verharde weg tussen hoeves door. We passeren onder meer een ren met honderden kippen in vrije loop (scharreleieren). Heerlijk rustig wandelen is het in half open terrein met afwisselend dreven, opschietende maïs, weilanden en bosjes. We passeren het hoeveklooster van Sint-Lenaarts en keren weer langs de vaart van daarstraks. Pikken bij Brug 11 de kortere afstanden opnieuw op en zetten koers naar de kapel bij de Lochtsebaan en de rustpost net naast de koeienstal. Heel leuke eerste 10 km gewandeld.

Deel twee stuurt ons richting autobaan. Net ervoor draaien we domein De Groene Linden in. Een eerste sparrenstrook zet ons af op de Tilburgbaan waar de 30 km hun eigen ding gaan doen. Ik ga er dan toch maar voor. Het wordt heerlijk zwerven door het stille bos met het gezang, soms ook gekrijs, van menige vogelsoort. Een strookje kanaal om voor afwisseling te zorgen en dan een ‘bumpy’ strook bos. Kastanjebomen verliezen er al hun bruine blad wegens ziek. Bij open terrein pikken we kortere afstanden op. Lopen achterlangs de camping van daarstraks en mogen heerlijke lommerrijke dreefjes wandelen tussen weilanden door. Een laatste brede zandweg zet ons af bij de uit de kluiten gewassen kapel en de rustpost ‘bij de boer’. 20 km in de benen, een wat ruimere pauze is wenselijk.

Terug richting snelweg dan. Net voor de brug het verwildert bos in van Hoge Mereyt. Het landelijke van Brecht komt nu aan bod. Lopen een steenweg af tot Den Biekorf, want elke hoeve heeft hier een naam. Stappen verder over de Ploegsdijk, een tarmacje afgezoomd met eik. Vreemd, we zien haast geen enkele wandelaar meer. Het is nochtans amper 15:00 en alle afstanden lopen hier samen. We snappen er niks van.  Kijken ook verbaasd naar een installatie die grondwater oppompt en honderden meter verder terreinen besproeid. Pauzeren doen we een laatste keer in de plaatselijke voetbalkantine. Kijken er even naar de Tour, net op tijd om het incident Aru/Froome mee te maken en vast te stellen hoe Porte dit oplost.

De laatste 3,5 km zijn een stadswandeling. Langs het Frans Oomspad tot het gemeentelijke park en dan zwerven langs museum en statig kasteel. Gewoon uitlopen dus tot het obligate Duvelke. Van de meer dan 1100 deelnemers hebben wij nauwelijks 10 % gezien. Zijn wel zeer tevreden over deze prachtig groene en perfect afgepijlde tocht. Ja, het bepijlen daar letten wij op hé, kwestie van bij te leren.     

FOTOREEKS

20:22 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -b

13-06-17

10.06.2017 Kadee Bornem te Branst

Weekend en dus is Linda ook van de partij. Vlot reisje vandaag met de bussen 290 en 252 tot de kerk van Branst, kilometer 95 van de Doto. Wij houden het bij de Acht van Weert vandaag, goed voor 26 km wandelplezier. Kennen de tocht en omgeving haast uit het hoofd maar het blijft leuk wandelen.

Beginnen met een ommetje langs het lokale bedevaartsoord, een Mariakapel in een bosje. Dan wat straatjes lopen om bij de Scheldedijk te geraken. Kunnen kiezen, tarmac op de dijk en tussen de fietsers of zanderig onderaf. Onze keuze is gauw gemaakt natuurlijk. Lopen onderaf meerdere kuddes schapen die het gras van de dijken kort houden. Passeren ook wat vennetjes en later de bebouwing van De Weert. Rust op het terras van het plaatselijke cultuurcentrum en museum.

Terug op pad na een drankje want het is lekker warm. Een tarmacje slingert mee met de Oude Schelde tot het kasteel van Marnix. De langste afstand gaat er alleen vandoor over een pad met keien en bouwpuin langs het water. Lelies staan in bloei, we kijken vertedert naar een familie zwanen met vijf reeds uit de kluiten gewassen jonkies. De parkoersbouwer fantaseert een pad om bij ’t Sas in Temse te geraken. We lopen onder de Temsebrug door en gaan meteen weer weg van de Schelde onderaf de spoorbaan. Krijgen een heerlijk stuk wilde natuur cadeau langs Bareldam. Slingers tussen bomen door en het hoge riet, langs een gitzwarte gracht ook. Een wilgendreef zet ons finaal terug af in de bewoonde wereld. Aan het einde van de straat lig cafeetje St-Vadde, een begrip in Bornem en onze rustpost. We maken er een merkwaardig incident mee. Drie wandelaars bestellen drank bij cafébaas Swa. Onze maat tapt twee pintjes en een waterke. De wandelaars willen met bonnetjes van de organisatie betalen wat natuurlijk niet kan. Zij vertrekken meteen weer, de verbouwereerde tapper sprakeloos latend, de drankjes in zijn hand. Andere wandelaars, die wel savoir vivre hebben nemen de drankjes dan maar over. Onwaarschijnlijk !

Hoofdschuddend zetten wij na de pauze onze tocht verder langs een vijver met gele plomp. Een dametje speelt er Vivaldi op haar viool, prachtig ! Door maïsvelden trekken we naar … ’t Buitenland, zo noemt dit gehuchtje met een fraai Antwerps kasteel en een aantal statige herenhuizen. We wandelen terug naar de Schelde en Temsebrug, moeten vervolgens een fietspad op onderaf de stroom. We delen het tarmac met hordes wielertoeristen en -terroristen. Het verloopt hoffelijk en we komen heelhuids opnieuw in De Weert aan. Hoog tijd voor een Duvelke denken wij dan, de daad bij het woord voegend.

Hebben nog een klein uurtje lopen voor de boeg. Stappen meteen domein Appeldijk in. Jonge aanplant van bos, een stille gracht, een plas vol gele plomp, maar ook wat huisjes kijken. Duiken het reeën pad in, een leer pad voor kinderen. Even kasseitjes dokkeren, aan de overkant van een vijver ligt rustpost en jeugdcentrum Appeldijk. Wij stomen door voor de laatste paar kilometer. Opnieuw het kasseitje af, een strook fietspad en nog even door het domein van Marnix. Hebben bij een heerlijk zomers weertje lekker gewandeld, afwisselend beton en puur natuur.

FOTOREEKS 

20:58 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

09.06.2017 GR12 tussen Bergen-Op-Zoom en Ossendrecht

Regen voor acht uren blijft niet duren. Ik vertrek dan ook na tienen midden de après-pluie die van de bomen drupt vanaf station Bergen-Op-Zoom. Loop dezelfde route van vorige week tot de Stay Okay. Kies dan resoluut voor anders, namelijk de GR12 i.p.v. de GR5, ook nu met het nieuwste boekje in de tas. De zanderige bospaden staan vol plassen, het zal voortdurend uitkijken zijn waar je loopt. Ik vorder moeizaam door het immense bos, zowel vanwege het vele voetwater als de vaak vervelend aangebrachte markeringen. Uren aan een stuk zal blijken dat de aanduidingen van de lokale Noord-Brabantse route (groen/geel) overduidelijk zijn maar de geschilderde rood/witte streepjes vaak verborgen zitten achter het gebladerte. Passeer onderweg plaatsen die bij vele wandelaars belletjes zullen doen rinkelen. Wie kent er rustpost Snepvangers niet of de fietspaden bij Zuidgeest ? Kom zodoende uit bij het militair domein van Woensdrecht en vorder huppelend van plas tot plas over een smal paadje langs de hoge omheining tot bij een duinengordel met landingslichten voor vliegtuigen. Ben ruim drie uur onderweg voor nauwelijks 11 kilometer en plof neer op een bankje aan de bosrand. Hoog tijd voor een bammetje of twee.

Duik opnieuw de bossen in, hier deels bewoond langs de Walsestraat. De paden worden breder en vooral ook droger. Ik stap over een fietspad aan de rand van Huijbergen. Halfopen nu terrein met nogal wat aspergevelden. Kom uit bij camping De Staartse Duinen. Vind er tot twee keer toe verweerde pijlen van de Wandelende Krabben. Is zowat een hobby van mij geworden, oude markeringen opruimen. Trek opnieuw dieper de bossen in en passeer een ruime open plek met heide en hoge gele grassen. Nauwelijks een paar honderden meter van een passage van de Krabbentocht  vorige week. Kom uit bij de Kleine Meer, sparrenbossen en haast uitgebloeide rododendrons. Dwars de Putsesteenweg en de OLV Ter Duinenlaan. Open plekken in het bos zijn blijkbaar ooit bebouwd geweest met granen. Er resten nu alleen nog wat armzielige sprieten. Bij een vijver vind ik een vandaag zeldzaam bankje. Las een laatste pauze in, moet nog 2,7 km tot de bushalte.

Kom stilaan in meer open terrein. Uitzicht over de weidse vlakte richting Schelde en de stomende ketels van Doel. Rondom worden nogal wat groenten gekweekt van ajuin tot broccoli en andijvie. Wuivend koren geelt op. Bij de kerk van Ossendrecht wacht ik op de bus. Oerdegelijke bostocht gelopen vandaag maar ben meer vermoeid van het zoeken naar markeringen dan van het stappen zelf. De volgende etappe zal mij naar Putte en Kapellen voeren, denkelijk binnen een week of twee.   

FOTOREEKS

20:56 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gr12, -b, -o

19-04-17

17.04.2017 Kadee Bornem

Regen voor acht uren blijft niet duren zegt het spreekwoord en dat hopen we als we midden een stevige plensbui naar de bus trekken. Ottenburg is op zondag niet op een fatsoenlijk uur te bereiken met het openbaar vervoer en dus houden we het bij Bornem. De grootste hoeveelheid hemelvocht lijkt gevallen te zijn als we samen met Patje Kloek van wal steken. Dwars door park Breeven, een ommetje langs de kinderboerderij Barelhoeve en de golfbaan, we pikken de spoorbaan op tot het gemeentehuis. Onder de expresweg door en een eerste pauze in sporthal Reedonk, midden een bedrijvenzone. We weten, het feest kan nu beginnen.

We dokkeren over de Broekweg door de akkers. De langere afstanden mogen een graspad op langs een gracht. Heerlijk genieten in het groen bij ontluikende populieren. De Scheldedijk komt aan bod. Gras wordt er kort gehouden door een grote kudde schapen. Aan de overkant liggen Steendorp en Rupelmonde. Terug onderaf nu, door het natte gebied van kasteel De Notelaer. Wandelen over kasseitjes en metalen vlonders tot de Notelaersdreef. Linea recta over nog meer kasseitjes naar het centrum van Hingene en de tweede pauze. Patje is dan al lang van ons weg, bouwt een relatieve rustdag in om ‘fotookes te trekken’.

Stevige opdracht nu want een lus van meer dan 9 km. Genieten van het schitterende, gele kasteel d’Ursel en zijn bospark. Dan een kasseitje op voorbij appelbloesems richting Nattenhaesdonck. Voorbij de kapel en De Zaaier zoeken we nog meer graspaden op. Zijn hier moederziel alleen bij intussen stralend weer. Het volgende kasseitje zet ons af bij de zeesluis van Wintam. Gaan de dijk op tot de monding van de Rupel in de Schelde. Volgen de stroom een eindje opwaarts en duiken dan onderaf om een tarmacje te volgen in het groen. Vanaf de fameuze hangmatten volgen we een heerlijk graspad langs het water om terug in de bewoonde wereld aan te belanden. Wat achterafjes, een strookje dreef van daarstraks. Wir haben es geschaft, hoog tijd voor een pauze.

Vatten de terugtocht aan langs kasteel d’Ursel en zijn dreef. Een kasseitje, een veldweg, een stukje steenweg, korte pauze in Reedonk. Nog een uurtje wandelen voor de boeg. Terug het kasseitje van de Broekstraat op, nu tot de tunnels onder de expresweg. De 30 km krijgt nog een leuk extraatje. Een hobbelend paadje in het groen onderaf de spoorbaan. Passeren de plas ‘de Wiel’, de lokale kliniek in werfkleed en dan volgen de prachtige dreven van het domein Marnix van Sint Aldegonde. Ommetje langs het klooster en de dreef met de in het wild levende kippetjes. Ons dagje Bornem zit er weer eens op. We zijn weer best tevreden met ons Paasweekeinde. Morgen brei ik er nog een extraatje aan … pijltjes ophalen in Terlanen.

FOTOREEKS

17:37 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

11-04-17

08.04.2017 Vaartlandstappers te Battel

Vandaag begint een nieuwe fase in mijn leven, niks moet meer. Facteur Rudy uit Hove vatte het aldus samen ‘vanaf na moedde alien mor geniete !’ en hij betaalde ons prompt een Duvelke om het heuglijk nieuws te vieren. Maar laat ons bij het begin starten. In Willebroek stapt de Meester Penneridder van het wandelgild op de bus 287. JPD brengt verslag uit van de Walk Of Flanders zoals hij het beleefd heeft en acteert er meteen bij dat ik vandaag verslaggever ben ! Brusseleirs verstoen malkander mét ee simpel woordeke.

In de startzaal de broertjes De Keyser met een ruime ronde voorsprong. Een drietal publiciteitsborden voor de IJsetrippers in Ottenburg op Paasmaandag maar de eigenaars krijgen wij niet te zien. We volgen vandaag braafjes de opdracht van onze gastheer en beginnen met een ruime lus van 12,5 km. Worden netjes afgezet op de oever van de Dijle bij extreem laag water. Verlaten de rivier pas een paar kilometer stroomopwaarts later voor een korte pauze in schooltje De Spreeuwen. Tot gisteren kwam ik hier dus elke dag voorbij met bus 286. Langs de achteruitgang pikken we de Leuvense vaart op die we volgen tot de Mechelse Plaisancebrug bij de Brusselpoort. Keren het stadscentrum de rug toe en wandelen naar het Vrijbroekpark. Dit wordt zeer uitgebreid genieten. Eerst een groene gracht met opgroeiende lissen. Vervolgens vijvers afgezoomd met prachtig in volle bloei staande roze kerselaars. De rozentuin op zich, daar is het nog te vroeg voor. We sluiten af met een heerlijke dreef en gaan dan helaas die ellenlange Stuivenbergbaan op om onder de E19 door te geraken. Nog een strook weiland, een heel leuk ommetje door nat bos, we zijn terug ten starte. Full house en wij kiezen voor een terrasje bij Den Biechtstoel. Zedig koffietje voor slechts 2 € per kop. Ronny & Marina zijn al aan het aperitief toe !

Tweede ronde van 8,6 km dan. De Zennegatvaart, linea recta onder een weldoend zonnetje langs het botenmuseum en tot net voor het fameuze Gat, de samenvloeiing van drie wateren. Rechtsomkeer langs de Dijle, nu bij hoger water en met prachtig uitzicht over slikken en schorren, een paradijs voor watervogels. Puur beton ja, maar wel langs ‘twater. Pauze bij de gastheren deze keer en op naar de laatste 6,5 km. Overkant van de Zennegatvaart en dan de onvolprezen Den Battelaer, bij Linda minder bekend. Heerlijk wild bos en graspaden. Op handen en voeten de Zennedijk opklauteren bij Heffen en dan het moeras in. Schitterend biotoop, moerasgroen kroosrijk water, prachtige gele waterplanten, puur genieten. Helaas kiest de gastheer daarna voor Vorendonk, beton tussen bos en paardenweiden (leuke veulens overigens). Afsluiten doen we langs de saaie Oude Leestsebaan. Ploffen in de stoelen van Den Biechtstoel … en toen kwam Rudy langs …

FOTOREEKS

19:44 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

06-03-17

04.03.2017 Burchtstappers te Borsbeke

De zeven minuutjes overstaptijd in Brussel-Zuid zijn ruimschoots voldoende tot de trein richting Zottegem. Zo’n 40 minuutjes later stappen we af in station Herzele. Een moedwillige deur slaat mij twee keer om de oren. Gelukkig zitten er rubbers op en hou ik er alleen maar een beetje hoofdpijn aan over. In de zure ochtend stappen we een kleine twee kilometer tot de charmante kerk van Borsbeke en de startzaal van onze tocht. Organisatie en omgeving zijn ons totaal onbekend. We volgen de raad van Annieken & Chris.

Twee lussen hebben we voor de boeg, eentje van 18 km met twee pauzes en eentje van net geen 7 km. We volgen het advies van de parkoersbouwer niet en gaan eerst voor het kleinere werk. Lopen weg van de kerk richting Ressegem en het stationnetje van Terhagen (neen niet in Rumst Chantal !). Wandelen over een betonpaadje parallel met den ijzeren weg de weidse akkers in. Zachtjes klimmen we naar de top van een helling. Een eerste nattig graspaadje voert ons langs de kim en we genieten van de vergezichten. Rustige wegels zetten ons terug af in de vallei en we stappen terug naar de startlocatie. Meer dan behoorlijk begin van onze tocht.

Als we terug op pad gaan komen Annieken & Chris net toe. Wij vertrekken alvast een stevig klimmende straat volgend. Opnieuw die prachtige doch grijze vergezichten en we zakken naar het volgende dorp. Kiezen voor ‘natuur’ en dat zullen we geweten hebben. Ploeterpartijen volgen elkaar op over de kerkwegels van de Sint-Annakapel tot het centrum van Sint-Lievens-Houtem. Ommetje door een bosje en dan parallel met het langgerekte marktplein dat herschapen is in een gigantisch werf. De rustpost is veel te klein en we rusten op een muurtje van een schoenwinkel. Tijd voor een praatje met Marina & Ronny, twee ex-collega’s uit de jaren ’90.

Annie & Chris zijn voor ons weg op de lus. De Bovenstraat doet wat haar naam zegt, zachtjes klimmen opnieuw de akkers in. Dwars door een bos gaat het nog steeds bergop tot voorbij de Mariagrot van Cotthem. Opnieuw die heerlijke vergezichten, nu richting Vlaamse Ardennen. Ergens ver weg de roep van een paar kieviten. De lente is in aantocht. Zakken langs een vettig paadje en wandelen door een al even slijkerig bos. Hier waren wij ooit nog eens en met evenveel modder ! Langs de bosrand en een beekje terug naar de bewoonde wereld. In de nu rustige zaal sluiten we aan bij Giesbaarge.

Blijven een viertal tot voorbij de werf ook markt genoemd en dan kriebelen de beentjes van Annie. De dartele hinde huppelt van ons weg. Voorbij de Haltemsche steen klimmen we naar een volgende bosstrook met opvallend veel klimop. Dan volgen we een oude trambaan om over betonwegels terug te zakken naar recente verkavelingen van Borsbeke. Einde oefening en tijd voor een paar Ename’s want Duvel kennen ze hier niet. We nemen afscheid van onze maatjes.

Het druppelt als we terug naar het station wandelen. Een paar wagons van de trein zijn om veiligheidsredenen afgesloten. Ik kan er van meespreken. We kijken terug op een aangename tocht met de nodige pit. Is voor herhaling vatbaar.

 FOTOREEKS

21:27 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -b

05-01-17

05.01.2017 De Rakkers te Bolderberg

 

Rudy de facteur sluit stipt om 08:15 aan voor het lekker warme dieseltreintje over Mol tot Zolder. Daar komt binnen de 10 minuutjes een al even warme bus 51 aanzetten. Onderweg sluit Jacqueline aan en om 10:00 stappen we de bomvolle Witte Zaal van Bolderberg binnen. Elk jaar houden de Rakkers hier hun wel gesmaakte Driekoningentocht.

We beginnen aan de opdracht met een ruime lus van 9,8 km. Een zacht klimmend zandpaadje loodst ons van spar naar heide. Linksaf gaat de reis langs een grote plas met imposant kasteel. We stappen binnen bij het nu muisstille racecircuit van Zolder. Wandelen behoedzaam over een smal paadje met ontelbaar aantal wortels richting Viversel. Asfalt ligt er glad bij. Gelukkig lopen we meestal over gras of stevig bevroren onverhard langs een diepe beek. Slingerpaadje dan, langs onnoemelijk veel sparren en wat dennen. We passeren de pitlane van de racerij en vervolgen langs wat stille huizen. Hooguit een blaffende hond komen we tegen. Heel wat wandelaars lopen in verspreide slagorde met ons mee. Het riviertje is lange tijd onze gezel langs sparren en loofbomen. Naar het einde toe plots een stevige klim, hé een mens zou er moe van worden !

Hoog tijd dus voor een boterham en kop koffie. Terug op pad voor 6,6 km. Bij de plas van daarstraks rechts op nu. Korte babbel met ‘olat’ Leo en hij gaat er vandoor. Wij volgen in gezapiger tempo een lange zachte klim op tot het privébos van Mijnheer de Baron. Worden beloond met een schitterend vergezicht over de grote plas en het kasteel. Pauzeren even om te genieten en vervolgen langs een stemmig kerkje zo maar te midden het bronsgroen eikenhout. Zwerven nog een tijdje verder door de bossen tot een rechtlijnig tarmacje ons terug bij de Witte Zaal afzet.

Nog steeds even druk en wij pauzeren bij een lekker blondje. Hebben nog 3,4 km voor de boeg. Dwars door het Bolderbergse centrum naar wat op een gerestaureerde hoeve lijkt. Wandelen langs het kabouterbos van de Wijers en even later over een lange houten esplanade boven de bevroren plassen. Uitbollen doen we langs wat villa’s. Genieten na bij ons tweede blondje van deze toch wel heerlijke, zonnige maar ook wel frisse tocht.

Ook onze terugreis verloopt vlekkeloos. Ik neem één bus en drie treinen met een totale wachttijd van nog geen dertig minuten. Afspraak met Rudy, als het enigszins kan volgende week donderdag vanuit Tervant.

FOTOREEKS

 

21:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -b

26-12-16

26.12.2016 Kwik Bornem te Branst

Linda wuift mij met slaapoogjes uit. Het regent als ik door donkere Hemiksemse en Boomse straten naar bussen 295 & 252 stap. Wat loop ik hier in godsnaam te doen, vraag ik mij mistroostig af. Wandel langs de ook al troosteloze Bornemse wekelijkse markt en dan naar zaaltje Kloosterheide waar ik de rustpost van de Kwieke tocht weet zijn. 18 km heb ik voor de boeg vandaag, netjes verdeelt over 3 x 6 km.

Ik begin met de extra lus van de 18 km. Het druppelt nog steeds als ik door het ‘kippensteegje’ loop richting sportpark Breeven en zijn langgerekte vijver. De lucht klaart uit, het zonnetje komt stilaan tevoorschijn. Wandel landelijk beton en onverhard met de water- en kerktoren van Puurs op de achtergrond. Passeer het Fort van Bornem en zijn chalets alsmede kinderboerderij Barelhoeve. Bornemse achterafjes laten mij de lokale watertoren rondden en zo ben ik alweer op Kloosterheide.

Begroet Corrie en mag bij een stralend blauw zwerk het domein van Marnix betreden. Heerlijke en klassieke omzwerving langs prachtige dreven, want het meer natte binnenland is verboden terrein, bewaakte jacht. Wandelen langs de oude Schelde-arm nu visvijvers en vervolgens over zanderige paden langs paardenweiden. Een tarmacje verder ligt startlocatie Branst.

Oei, de inschrijving gebeurt via scanning en mijn lidkaart zat in de gestolen portefeuille. Ik meld dit aan de mij welbekende dame van de inschrijfbalie. Zij wil mij een niet-lid startkaart aansmeren waarvoor ik feestelijk mij neus ophaal. Zal vandaag dankzij wandelclub Kwik en Jef Dollar zwart wandelen ! Kunnen Wandelen wordt zowaar Kunst.

Consumeer wat ten voordele van de organisatie en vat de laatste etappe aan. Branstse Heide en Grootheide, bosjes en een Maria bedevaartsoord. Open terrein dan, heideherstel lees ik op een bord met uitleg. Stilaan bereik ik Bornem centrum, zijn achterafjes en stille straten. Bij de lokale korfbalclub zit mijn tocht er op. Nog even tijd voor een drankje en dan reppen naar de bus. De beentjes zijn gestrekt.

FOTOREEKS

 

19:59 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

21-12-16

17.12.2016 Brugsche Globetrotters

Na vier dagen hypocrisie te Vilvoorde doet het deugd weer tussen echte mensen te zijn, de wandelfamilie. Bij de eersten die ons begroeten het Gouden Wandelpaar 2016 zijnde Gina & Krist. De context waarbinnen zij hun prestaties hebben opgedreven dit jaar is voor iedereen bewonderenswaardig. Zeggen dat ik hen als pril koppeltje exact tijdens deze wandeltocht voor het eerst ontmoette, ettelijke jaren geleden intussen.

Starten tijdens deze tocht is altijd moeilijk, we babbelen ons een weggetje van de ene tafel naar de andere collega. Finaal bereiken we toch de uitgang van de zeer ruime zaal. Zoals het hoort op weg en door de ruime hal van het Brugse station. Dan het Minnewater opzoeken en over de eerste kasseitjes dokkeren. Langs het gebouw van het gelijknamige OCMW en vervolgens door het Begijnhof. Met vele toeristen vertedert toekijken op de vele witte zwanen. Geen ongenode zwarte Australische rustverstoorder meer te bespeuren. Voorbij de rustplaats van paard & koetsier duiken we de stad in met zijn vele, meestal witgekalkte Godshuizen. Kleine rustpunten in de drukke stad. We wandelen door het Minnewaterpark en de nieuwbouw van het Colettijnenhof. Dan duiken we ‘Bruges insolite’ in, de binnenstad van de gewone burger. Een extra parkje bij ’t Pandreitje, een waterpartij bij de Molenbrug en dan breed uitgesponnen langs de vele kerken die Brugge rijk is. Zeker en vast goed bemeten die eerste 8 km tot rustpost Sint-Leo.

De tweede etappe dan. Smalle straatjes, haast steegjes van kassei loodsen ons richting Stadsschouwburg. Het miezelt lichtjes als we door enkele winkelstraten lopen. Zoeken opnieuw de rust op en een klein parkje. Passeren café Kalvarieberg dat mij bekend voorkomt van eerder gelopen Globetrotterstochten. Door een binnentuin richting Sasplein, we zoeken de Brugse ringvaart op en zijn windmolens. Door de ommuurde kasseitjes van Hemelrijk gaat het terug naar Sint-Leo. Overbevolkt deze keer.

Gouden Handrei, lees ik op een naambord, de vele Brugse waterpartijen komen uitgebreid aan bod. Er heerst een immense drukte rond het centrum, zijn ijspiste en kerstkraampjes. Geen spek naar onze bek en we reppen ons verder richting ’t Zand. In de winkelstraat zelf is het vrij rustig en we worden niet als andere jaren ondergedompeld in de vele Kerstmarktjes. Neen, in ruil krijgen we nog meer witte Godshuizen te bewonderen en de monumentale Dumery klok. We zijn al rond 14:00 terug in de drukte van de startzaal. Genieten uitgebreid van onze Brugse Zot, toch wel één van mijn favoriete biertjes. Gezellige babbel met Langdorpers en dan is het tijd voor de trein. Rustig dagje vandaag met een tocht die onderweg minder sfeervol leek dan vorige jaren. 

FOTOREEKS

 

19:41 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: west-vlaanderen, -b

15-12-16

11.12.2016 Sint Michielstappers Brecht

Bruno en zijn team weten ons de laatste tijd te bekoren met mooie parkoersen en dus tekenen we vandaag ook weer present. Zijn net op tijd voor bus 600 oep de Roosevelt ploats en dus al omstreeks 08:00 in Brecht. Er vertrekken toch al heel wat wandelaars in het koele ochtendlijke donker, ook de startzaal is goed bezet. Hebben vandaag ruim 28 km voor de boeg.

Stille achterafjes loodsen ons de bewoonde wereld uit richting Molenhof. We lopen nogal wat landelijk tarmac langs onder meer een batterij kistkalveren. Vaartdijk noemt het hier en inderdaad, we pikken een vaart dijk op die ons tot de eerste rustpost voert, de hangar van Familie Van Looveren. Niet zo sterk, deze eerste 7 km.

Door een arduin verwerkend bedrijf nu en dan langs een ophangbrug de vaart over richting Klein Veerle. Aanvankelijk wat beton maar dan een prachtig zandpad langs de vijvers van natuurdomein Hoofsweer. Terug tarmac met de Westmallebaan, immer gerade aus door de weilanden. Opnieuw een strookje vaart met Chantal die vanaf de andere oever loopt te zwaaien, zij heeft een rondje voorsprong op ons. Brede omzwerving langs hoeves met grappige namen zoals In ’t Midden, wat heel juist was op onze weg. Privaat dan, door de boer zijn wei langs een diepliggende gracht. Vervolgens rechtdoor en stevig doorstappen tot rustpost twee in café Hoefijzer, bomvolle zaak.

Babbel met Jo en verder trekken met Annie & Willie. Opnieuw het landelijke in en langs de voornoemde vaart. Gezellig keuvelen over wat ons bezig houdt, de wereld van vandaag en onze vrienden wandelaars. Onverwacht een parel van een natuurgebied Kooldries genaamd. Waterpartijen, pittige natte paadjes, en pareltje van heel veel karaat. Genieten dus ! Nog een stukje vaart en terug bij de Familie Van Looveren.

W & A trekken door, wij nemen een laatste pauze met Jo. Dan een bepaald vettig paadje, een laatste keer onderaf de vaart en door het landelijke Molenheiken terug naar de Brechtse dorpskom. Langs het Kempisch museum en het stadspark richting Duvel en smoutebollen. Afsluiten helaas in mineur want clubmaatje Christine meent te weten dat ons aller Jantje Pijp zou getroffen zijn door een herseninfarct. Wij hopen stilletjes dat zij zulks verkeerd verstaan heeft …

FOTOREEKS

 

19:30 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

10.12.2016 Grashoppers te Blauberg

Blauberg is onbereikbaar tijdens het weekend met het openbaar vervoer maar de website van de Grashoppers leert ons over rustpost Onder De Toren in Bergom en dat is een makkie via Geel. Bij het station passeren net de Zotte 50 van Gheel met de vraag of wij mee stappen. Dank U jongens maar wij reizen even verder.

Na 100 meter wandelen is het al van dat, parkoerswijziging wegens een dwarsliggende lokale bewoner. Meteen vakkundig opgelost door onze gastheren en we stappen het tarmacje tot voorbij het voormalige Dreefhuys en zijn eigenzinnige kok. Duiken de bossen in achter Mie Moan, ook wel Hertberg genoemd. Halfopen terrein bij gekapte sparrenbossen. Nogal wat asfaltbaantjes in het groen, het is dan ook een wintertocht. Nochtans valt het met het weer reuze mee de laatste dagen en weken, droog, soms helder en zeker niet koud. Uiteindelijk verlaten we het bos bij het Ploegpad. De kerk van Blauberg is meteen prominent aanwezig. Na een ruim uur wandelen belanden we in een de drukbeklante startzaal en bij ons HHHennietje. Horen dat Martin forfait heeft gegeven wegens te veel hinder van een pas geopereerde … hand.

We beslissen de 25 km te volgen richting Wolfsdonk. Zijn op het middaguur natuurlijk moederziel alleen, wandelend over zandpaden langs de bosrand ergens tussen Everbeur en Testelt in. Mooie dreven, open plekken met heide en vennen, klokkebesen langs de boord van ons wandelpad. Een fietspad voert ons naar de bewoonde wereld bij Nieuw Mechelen. We laten de huizen weer achter ons voor halfopen terrein richting Stokheide en de grens tussen Testelt en Wolfsdonk. Bij de OLV kapel weten we de rustpost nabij. Hebben intussen zowat 16 km in de kuiten en nemen een ruimere pauze in een lege zaal. Ik maak van de gelegenheid gebruik om een lekker stukje appeltaart tot mij te nemen.

De volgende etappe van 9 km nu. Weg van dorp en kerk richting nattig strookje met beekje roestwater. We zijn in Varenwinkel en grondgebied Herselt. De Kapittelberg laten we even rechts liggen. De 25 km gaat alleen op pad langs groene binnendoortjes en een heuvel op met boven een fraai uitzicht over Herselt centrum. Voorbij de Klokkenkuil dan op de top van het beboste duin en naar de wijnboer van Kapittelberg. Aan de overkant van een drukke steenweg richting Drie Eiken. Wat tarmac lopen om de volgende bosstrook te bereiken. Waden door het bruine blad en volgen daarna een stil asfaltbaantje naar Grote Hees en zijn ranke sparren. Tarmac en zachte ondergrond wisselen voortdurend af. Een laatste dreef van fiere beuk, we zijn opnieuw in Bergom.

De meeste wandelaars hebben nog zo’n 7 km voor de boeg tot Blauberg, wij lopen het lokale lusje van ook 7 km. Gaan daarbij Sigrid en enkele andere late vogels achterna. Door de Hoge Dreef tot de Mariagrot en dan genietend van het natte, groene Varenbroek. Goorbeek is weer heel wat tarmac tussen boerderijen en hun landerijen door. De geur van vers gemaaid gras prikkelt onze reukorganen, begin december nota bene ! De parkachtige omgeving zet ons af bij de bruine Nete. We volgen de rivier stroomafwaarts voorbij Westerlo centrum en het kasteel de Merode. Onze tocht zit er op.

Duveltje drinken bij de Grashoppers samen met Guy en dan nog eentje in een lokaal café. Willen de helpers niet te lang voor de voeten lopen, hun dag was ook lang. Over Herselt en Herentals terug naar de Koekenstad. Deze klassieker zit ook weer in onze kuiten. 

FOTOREEKS

 

19:28 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

28-11-16

27.11.2016 Schorrestapers Boom

 

Vandaag wandelen we een streekderby. Zijn al een paar jaar zeer te spreken over de parkoersmeester en de organisatie van de Schorrestappers. Kwart voor acht gaat de eerste bus tot Boom markt, lijkt wel op uitslapen ! Kwartiertje warmlopen en we zijn in het voormalige ‘apenkot’ midden domein De Schorre. Voetbalvelden zien onderweg wit van de kokmeeuwtjes op zoek naar hun ontbijt. Chantal is ook paraat, krijgt langs alle kanten Auwe Kleire cadeau en ze is dus nog vrolijker dan anders. Ook wij gaan voor ‘koffie met een witteke’ en steken dan van wal voor zo’n 26 km.

Prachtig domein De Schorre, her opgewaardeerde kleiputten, komt eerst aan bod. Finse piste en vlonders tussen glimmende berk, moerassen en groene ex-klei plassen door. Klimmen tot de deltaheuvel met mistig uitzicht over de Rupelvallei. Terug naar beneden langs de passerelle bol van de Tomorrowland symboliek. Het jaarlijks megalomaan lawaai blijkt de ideale investeerder voor de uitbouw van deze toch wel prachtige omgeving. Langs het permanente circus en de hockey terreinen van Braxgata verlaten we even het groen. Een in opbouw zijnde nieuwe wijk loodst ons naar de Rupelkaai. Rupelbrug over en aan de overkant de dijk naar Klein-Willebroek. Twee keer over de sluis van de jachthaven en het is een eerste keer pauze.

Ik heb precies mijn dagje niet, lood in de benen maar stappen zal ik ! Terug over de sluisdeuren, we lopen langs een visput recht naar Broek Denaeyer. Heerlijk genieten van net niet te natte paden in het wilde bos. Terug de Rupeldijk op dan, later een landdijk, die we delen met wieler-terroristen. Voorbij een kasteeltje gaan we weg richting weer andere visputten en een splinternieuw zaaltje bij het water, de Cartelvissers.

Babbel met Ollandse Stroboeren, verwoede cache-jagers en Patje Kloek. Terug op pad langs Kleine Bergen richting voetbalterrein van VK Heindonk, club net zo oud als ik. Samen met Patje stappen we door weidse weilanden richting kapel van Ten Doorn en Heffen. Betonbaantje met gracht aan weerkanten en dan het bos in richting Broek van Blaasveld. Patje zet het op een lopen, wij volgen gezapig tot roeibaan Hazewinkel en rust in De Marmiet. Nicole & Herman tekenen present net als Denise & Patrick. Tja, wij komen overal bekend volk tegen, is een onmisbaar deel van wandelen.

Deel vier loodst ons langs de onverharde kant van Hazewinkel. Zoals de medewerker van de Schorrestappers ons vertelde, populieren worden er massaal gekapt. Zouden vroeger eigendom geweest zijn van Union Match. Ruilen de roeibaan in voor de Biezenweiden, heerlijk nattig bos. Strookje fietspad en dan de kaai van de jachthaven. Bootjes kijken, van de eenvoudige kotter tot het super de luxe jacht. Meteen ook onze laatste rustpost in Klein-Willebroek.

Geef wat tekst en uitleg aan een blonde dame die voor het eerst deelneemt aan een georganiseerde tocht. Het dringt moeilijk door in het witte koppetje maar ze haalt we de finish van haar 9 km. Het kleine strookje wildernis slaat onze gastheer natuurlijk niet over. We kunnen dan kiezen tussen bootje varen op de Rupel of een extra kilometertje over de Rupelbrug. Uiteraard gaan wij voor het laatste. Zijn ongeveer gelijk met het bootje aan de overkant, de kant van Boom-City. Langs het water nu langs Hoek en Steencaycken. Weg van de Rupel zijn we vanaf Braxgata meteen in de zaal. Chantal nuttigt haar laatste jeneverke (hoeveel waren het er ook alweer ?). Yvette & Norbert delen ‘snaps und bier’ met ons.

Hoe we het doen weten we niet, maar op Boom Markt zijn alle bussen naar Hemiksem net weg. Halfuurtje wachten en dan naar de zondagse choucroute. Mooi werk van de Schorrestappers, we keren zeker volgend jaar tevreden terug.

FOTOREEKS

 

21:06 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -b

04-08-16

03.08.2016 De Bollekens te Betekom

Het is denkelijk meer dan tien jaar geleden dat ik er nog wandelde maar vandaag trek ik naar Meubelen Verhaegen in Betekom. Tegen beter weten in en vestimentair beter uitgerust dan gisteren, er worden pittige buien voorspeld. Ben zo’n 80 minuten te vroeg in Mechelen voor de bus richting Aarschot en beslis de eerste trein te nemen, een ingeving van het moment. Om 9:53 klok ik af in het station en vertrek op goed gevoel want geen plan gemaakt van hieraf. Ben maar een kilometertje op pad, voorbij het begijnhof als ik wandelaars ontwaar bij de Demer. Kortste weg er naartoe en inderdaad pijlen van de Bollekens. Water van onder tot boven, een heuse zondvloed teistert een tiental dapperen met en zonder plu. Zijn wat blij de bossen in te kunnen al blijft het hemelwater ook tussen het dichte bladerdak doorstromen. We zijn dan ook verzopen eenden als we de startzaal binnen spoelen. Overvolle tent trouwens gevuld met hoofdzakelijk pannenkoeken smullers. Ik kan nauwelijks een stoel bemachtigen. Besluit de bookes aan te vallen en toch wat op te drogen, al lukt dat nauwelijks.

Velen waaronder Wannes gooien de figuurlijke (natte) handdoek, ik beslis door te zetten. Het ergste leed lijkt geleden als ik aan de lus A van 10 km begin. Droog zal het nooit worden maar ik ben al tevreden met alleen maar miezel. Fietspad op tot de steenweg en de rotonde ter ere van het konijn, je weet wel dat van Duracell. Strookje schaatsen door bleekbruine pap en dan opnieuw de Demerdijk richting Werchter. Lijk weer de enige Janus te zijn die zo gek is. Nochtans is het prachtig wandelen langs het snel vliedende water tot een kasteel dat Ter Rivieren blijkt te noemen. Weg van het bodemwater en het modderige bos opzoeken. Verderop een strookje steenweg tot Betekom dorp. De weiden en velden in nu. Neem zelfs de tijd om even te dollen met twee paarden die denkelijk ook zodoende hun natte miserie even vergeten. Een strook langs een bomenplantage, een paar straten. Dit tientje zit er ook weer op.

De startzaal ligt er haast verlaten bij, zelfs geen hond meer te bekennen, die weten wel beter. Heb nog een uurtje of zo voor de boeg. Langs meerdere stroken van de bomenkwekerij richting … Duracell fabriek. Ik stap rondom het bedrijfsterrein stilaan richting spoorbanen. Nog een extraatje langs de lokale voetbalvelden waarbij eentje warempel nog kunstmatig bij beregend wordt ! Linea recta dan tot het station waar de domme natte gans tot inkeer kan komen. Ik lijk wel een landloper met mijn kletsnatte, bemodderde kledij maar ben toch tevreden. Vooral lus A was prachtig en moet ik zeker nog eens opnieuw lopen maar dan bij zonneschijn !   

FOTOREEKS

 

14:36 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -b

07-07-16

03.07.2016 Sint-Michielstappers Brecht

Makkelijke reis weer vandaag, twee busritten ver. Bij Brecht denken wij er meteen Sint-Lenaarts bij maar dat blijkt vandaag niet correct te zijn. In een overvolle startzaal ontdekken we een parkoers richting Wuustwezel, het zal ons benieuwen.

We beginnen wat flauwkes aan onze 32 km over asfalt richting station en dan de landelijke Hoekstraat. Net als we denken te moeten morren wacht het onverhard van de Schoordijk. Heerlijk wandelen langs de rand van het militair domein over niet te natte zandgrond en een strookje kassei. Immer gerade aus gaat de reis over wat ik een plassenpad noem. Een strook met hoge varens en de eerste rust bij Solitair wenkt. We kijken er onze ogen uit ! De rustpost blijkt een immense serre te zijn met volwassen bomen en struiken, dikwijls in kuipen gepland. Tafeltjes en stoelen zijn verspreid over de ruimte, een jazzke zorgt voor de vrolijke noot. Ik bedenk dat dit wel de Tuin van Eden moet zijn ! Wij genieten er van ons eerste ‘booke’ van de dag, heerlijk menselijk biotoop.

Terug op stap dan door de plantentuin met prachtig bijgeknipte bomen in alle maten en soorten, schitterend. Een strookje fietspad en dan richting Stapelheide (Loenhout). Rijen berk langs het asfalt en vervolgens een slingerpad langs nog meer kunstig bewerkte bomen. Domein Marum staat er op een naambord, nog nooit van gehoord. Blijkt een moerassig bos te zijn dan wij mogen doorkruisen over paden met kniehoog frisgroen gras. Niet zomaar eventjes maar ettelijke honderden meter lang. Verdorie wat is het hier stil en mooi ! Door een open plek en dan een bosstrook in met prachtig varens als ondergroei. Aan de overkant van een steenweg wacht de grote vijver van het al even Grote Schietveld. Geertrui zal het brede vlakke grindpad volgen. De Die Hards laten zich verleiden tot het golvende slingerpad langs het water. Weg van het nat door een sparrenbos met varens en dan de van de Stroboeren gekende Kleine Gasthuisdreef tot de rustpost in Wuustwezel. Dit was een magistrale etappe !

Kathy & Hans zijn ook zeer te spreken over het gebodene. Langs een prachtige dreef bij Ginshoven gaat het richting verweerde muur en donkere (slot)gracht, een groen ommetje rond centrum Wuustwezel. Even blubberen en we stappen langs weilanden en akkers tot het bruggetje van de bruine Kleine Beek. Door een witte wijk en dan een fietspad op, halfopen terrein. We passeren de Kleine AA en duiken verderop de bossen in, kleinere afstanden oppikkend. Een maaipad duidt op menselijk activiteit, metershoge buxus in zwarte kuipen ook. We zijn opnieuw bij Solitair.

Duim omhoog naar Bruno, dit is een knappe tocht. Jerome die een kortere afstand loopt denkt daar anders over. Hij heeft domein Marum gemist. We genieten nog wat Solitair waar een ouder koppel zowaar een dansdemonstratie geeft. De laatste loodjes komen er aan. Nog wat netjes gekapte boompjes kijken en dan langs de spoorbaan (tgv). Paul (van Ria) wordt onze gezel en we keuvelen er vrolijk op los. Gewoon tarmacjes lopen al is de Nollekensweg nog wel even leuk. Van een paar Duvelkes genieten in de startzaal en een korte babbel met Geertrui en Jan (pijp) ook al tevreden over het leuke parkoers. Vrolijk terug met bus 600 richting Rooseveltplaats. Knap werk van Bruno en zijn team. Schitterende parkoersstroken, denkelijk de mooiste rustplaats ooit en een tip-top verzorging. Ja, het is kei leuk wandelen daar in Brecht.

FOTOREEKS

 

21:13 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

18-06-16

11.06.2016 Kadee Bornem te Branst

Was plan A de Rode Stappers Olen, de reisweg er naartoe was mij te omslachtig. Ik ben te moe de laatste tijd en kies voor een makkie met bussen 290 & 252 tot de kerk van Branst. Kadee ligt ons ook wel de laatste tijd.

We kiezen snel voor natuur, tarmacjes lopen op dijken kunnen we straks nog. Het is heerlijk wandelen door het hoge gras onderaf de Schelde, langs poeltjes en schapenkudden, vakkundig meterhoge distels ontwijkend. Dan toch het tarmacje uiteraard dat we delen met wielerterroristen. Na vijf kilometer pauzeren we in de Zilverreiger, leuk terras in de Bornemse Weert.

Langs ’t veerhuis vervolgen we onze weg. Lopen langs de Oude Schelde-arm, nu een vissersparadijs en met welig tierende waterlelies. Volgen dan een maaipad langs een tarmacje tot het kasteel van Marnix en pikken opnieuw de Oude Schelde op. Bij de Sasstraat zit ons aller Herman op de stoep te pauzeren. De Mesa is zijn favoriete onderwerp. Wij stomen door richting Temsebrug en de rijksweg. Voorbij het oude sas gaan we de klinkerweg op omgekeerd van de Doto tot Vitsdam. Onder en over de spoorbanen en dan naar de tuin van Sinte-Vadde, onze tweede pauze.

We zijn er halverwege de tocht. Een paar wandelaars passeren er voor de tweede keer. Hebben pijlen fout gelezen bij Temsebrug. Wandelen is soms ook nadenken ! Wij weer op pad bij hemels gedruppel langs een gracht met ontluikende gele plomp. Duiken een ruw pad in langs weilanden en maïs tot Reek en zijn landhuizen. Stappen naar Buitenland. Even verder lijkt de weg ondergesneeuwd van pluis, elk seizoen zijn plezier. Onder Temsebrug door en dan langs het heikele punt zoals zojuist beschreven. Wij hebben parkoerskennis en lopen onderdijks langs graanakkers tot Groenendijk. Een laatste pauze onder de parasols bij Zilverreiger volgt.

Voorbij het kerkje van Weert lopen we een graspad en dan het onverhard langs weilanden van de Appeldijkstraat. Stappen door halfopen terrein en het Reeënpad in nattig bos tot het kasseitje van domein Appeldijk. Pauzeren doen we niet meer, stappen gelijk door over een fietspad naar de laatste groene zone. Heerlijk wandelen door de bosrijke omgeving van Branst tot de Lourdeskapel. Een laatste strookje zand en den Duvel wordt aangesproken. Simpele, leuke tocht toch weer van Kadee.      

FOTOREEKS

 

19:51 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

11-05-16

05.05.2016 Witloofstappers te Berg (Kampenhout)

De langverwachte organisatiewijziging van de werkvloer is eindelijk aangekondigd. Ze lost de voorspellingen in maar creëert een lange hete zomer. Wat te denken van 16 werkgroepen bij een bezetting van nauwelijks 40 personeelsleden en een kick-off begin oktober 2016 ! Ik besluit dan ook even ‘foert’ te zeggen en vier dagen met Lindake op stap te gaan, zuurstof tanken. Er is schitterend zomerweer voorspelt.

De eerste opdracht is een reisweg uitstippelen tussen Hemiksem en Berg (Kampenhout). Ik kom aandraven met 3,5 km te voet, een tram, een trein en twee bussen. Het lukt ons wonderwel. De opdracht ter plaatse bedraagt 31 km en zal ons naar Perk en Kampenhout centrum voeren. Maar eerst stappen we een lokale lus van 5 km. Aanvankelijk wat tarmacjes lopen om van de bewoning verlost te geraken en dan de velden in met bloeiend koolzaad en nu toch wel snel opschietende graansoorten. Van op Zaventem stijgen grote grijze vogels op voor denkelijk verre bestemmingen. Leeuwerikjes heffen hun hoogste lied aan, tja het werd eindelijk zomer. De onverharde Molenwegel zorgt voor een eerste verrassing. Hij blijkt letterlijk tussen de aanplant van patatten door te lopen. We sluiten het lusje af met een bosje waar netels welig tieren en zin terug bij sporthal Torfbroek. Een meute honden, voornamelijk Bassett’s staan er vertrekkensklaar. We zullen ze pas ter aankomst weerzien.

Een booke een drankje en daar gaan we weer. Aan de overkant van een drukke steenweg wacht de Kaasdaversweg die ons door de velden loodst. De IJsetrippers zijn vandaag sterk vertegenwoordigt, Wilfried zal tevreden zijn. We maken een heerlijke omzwerving door het natte bos met zijn zachte geur van ontluikend daslook. De Ribeaucourtdreef loodst ons het groen uit. We blijven langs de rand van de bosstrook wandelen richting kerk van Perk. De mis van communicantjes in groot ornaat is er net uit, de klokken galmen vrolijk over het drukke dorpscentrum. Wij pauzeren in een goed beklante zaal bij een cafeetje, tijd voor een babbel met clubmaatjes. Wilfried zorg goed voor ons Nathalie dat ze snel weer letterlijk te poot kan zijn !

Wij hebben een lokale lus van bijna 9 km voor de boeg. Zwoegen ons na Mieke & Roland door de stoffige veldwegen, brokkenpaden, tot een gehuchtje randje E19. Kennen deze omgeving niet en verwachten niet veel. En toch … na het sjieke Chateau de Huyenoven duiken we plots een prachtig bos in, doorstroomt door meerdere beekjes. Passeren kapel OLV Vrede en een vijver om opnieuw het groen in te duiken. Waar we opnieuw Perk bereiken herken ik mijn dagelijkse avondlijke reisroute met bus 280 (tussen Vilvoorde en Mechelen). Zijn het tijdens de pauze in de nu stille zaal met elkaar eens, dit was leuk !

Terug het brokkenpad weg van voetballende jeugd op, deze keer tot de bosrand. Dokkeren verder over kasseitjes en de Snijsselbosweg richting beetje bewoning en even verder de ezels familie van de Kampenhoeve. Doorkruisen het Rotbos tot SK Kampelaar en zetten dan door een wijk in opbouw koers naar onze laatste rustpost. Hebben nog een uurtje stappen voor de boeg. Allen samen wandelen we door de laagbouw van het lokale rusthuis en zoeken opnieuw het stoffige Kaasdavers op. De langere afstanden krijgen nog een heerlijk groen extraatje aangeboden. Eerst de bosrand langs een diepliggende gracht. Vervolgens dwars door het Hellebos en het voor één keer vrij droog liggende Hellestraatje. We bollen uit richting steenweg en finish. Zoeken een plaatsje op het terras om met de meute Bassett’s als gezellen van ons Duvelke te genieten. Eén van de mooiste tochten die wij hier liepen zeg ik tegen de kassierster van dienst. Blijkbaar waren wij niet de enigen die deze opmerking maakten en de dame is duidelijk tevreden.

Voor de terugreis wordt één bus vervangen door een trein en de tram door weer een andere bus. Is 3,5 km minder stappen. We hebben nog drie dagen te gaan …   

FOTOREEKS

 

21:23 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -b

01-04-16

28.03.2016 Kadee Bornem

Gisteren zondag pijltjes opgehangen tussen Sint-Agatha-Rode en Terlanen, ondersteuning van onze tocht startend in Ottenburg. Kon pas rond 11:00 aan mijn opdracht beginnen dankzij ‘werken aan het spoor’ en ‘economisch verantwoorde’ reistijden van De Lijn. Maar het verliep allemaal vlotjes en rond 16:00 zit mijn winderige taak er op.

Voor vandaag hebben we met Martin afgesproken bij Kadee. Moeten een omweg maken over Sint-Niklaas want De Lijn geeft zo vroeg niet meer thuis in Klein-Brabant. Iets na negenen zijn we in de startzaal, tot onze verbazing enkele honderden meter verwijdert van de locatie die wij in gedachten hadden. Het parkoers blijkt over Hingene te lopen en dan zijn wij ‘fan’. Klassieke aanloop langs de kloostermuur en door het domein van Marnix van Sint-Aldegonde. Mogen veel dichter bij het kasteel wandelen dan we gewend zijn, mooi zo. Keren haast op onze stappen terug naar het Beurmse centrum en verlaten het opnieuw bij Vitsdam. De 30 km mag ploeteren door zwarte brij langs de spoorbaan en dan lopen we met z’n allen onder de expresweg door. Recht een bedrijvenzone binnen begeleid door koude regen. Gelukkig is de rustpost vlakbij in een ons onbekende sporthal (Reedonk).

De bui is haast over als we ons terug op gang trekken en door het open landschap zetten we koers naar Hingene en het prachtige gele kasteel d’Ursel. Gebouw en park worden opgefrist, cafeetje d’Ouwe Poort ziet er nog steeds hetzelfde uit als 15 jaar geleden … oud dus. Heb heel wat herinneringen aan heroïsche vrijdagavonden die ik hier doorbracht toen ik in de streek werkte. We keken niet op een Keuninckse minder of vooral meer. Niks daarvan vandaag, een zedig koffietje bij de rustpost, we hebben er 10 kilometer opzitten. Het zal voor mij een zware dag worden. Ben nieuwe schoenen aan het inlopen en die zitten toch wel erg stevig rond mijn voeten en vooral tenen.

Moeten heel goed uitkijken bij de vele splitsingen die zich aandienen. Met verenigd intellect slaan we er ons doorheen, kasseitje op en even verder de moerassige brei in. Toch wel heerlijk wandelen door het natte bos. Een kikker laat een metalen gekwaak horen. Hij blijkt zich op te houden in een afwateringsbuis, vandaar. Onderdijks bij de Schelde gaat de tocht verder. Bij Groenendijk lopen we een verdiepje hoger met prachtig uitzicht op de machtige stroom, zicht dat reikt tot Bazel en Hemiksem. We stappen richting zeesluis van Wintam en duiken dan terug benedendijks naar het kasseitje van de Nattenhaesdonk. Oldtimers op toeristische uitstap kruisen ons pad. Sommigen stoppen pronkend zodat ik wat foto’s kan nemen, leuk. We trekken het open veld in, begeleid door nog wat hemels vocht, passeren een kapel en gaan ‘schaatsen’ over een wilgenpaadje. Kleine Hinck zijn opnieuw kasseitjes en een laatste doortocht door parkbos d’Ursel zet ons opnieuw af bij de Hingense rustpost.

Voetjes even omhoog om tot soelaas te komen en daar gaan we weer. Terug de kasseitjes van de landdijk op tot aan de Schelde. Tarmacje lopen want paviljoen De Notelaer en zijn tuin staan in de steigers. Op de wind boksen we ons een weg langs fruitplantages. Hun zurige geur prikkelt voor het eerst dit jaar onze reukorganen. Langs de kant van de weg honderden meter lang afsluitingen om de padden tijdens hun jaarlijkse trek te behoeden voor motorisch geweld. Langs vijvers en grachten wandelen we heerlijk verder, pure natte natuur. Broekweg door de velden ken ik dan weer van eerdere omzwervingen. Hij voert ons voorbij de tempel van Jehova’s getuigen terug naar sporthal Reedonk. Het is er al erg stil.

De laatste etappe kennen we haast uit het hoofd. Kasseitje op richting tunnels onder de expresweg. Vervolgens Beurms gemeentehuis en station en dan linea recta langs de ‘ijzeren weg’ richting Puurs. Bij de eerste overweg naar de andere kant en wat huisjes kijken tot domein Breven en de golfbaan. Ommetje langs de gezonde buitenlucht van grote stallingen runderen en dan een strookje natuur met wilgen en grachten. Afsluiten doen we door domein Breeven en langs zijn grote vijver. Tijd voor Duvel of Bornemse Tripel. Lijken de trein te gaan missen maar daar heeft Martin een oplossing voor. Hij brengt ons tot de A12 in Aartselaar zodat we mits een extraatje van 3,5 km snel thuis zijn … amaai mijn voeten ! Het was nog eens goed toeven bij Kadee en een prima verzorgde wandeltocht met toch weer een paar nieuwe accenten.

Dinsdag staat dan het pijltjes ophalen op het programma. Ben onthutst hoeveel schade er door vandalisme aan ons materiaal is aangericht. Na de opdracht en mits wat improviseren met twee bussen en twee treinen kan ik haast non-stop naar huis reizen (hooguit 40 minuten wachttijd) . Viertal dagen rust voor de voetjes en dan nog eens het nieuwe materiaal proberen in Tervuren en Hoboken. Tot dan.    

FOTOREEKS

 

21:19 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -b

25-02-16

21.02.2016 OLAT te Borkel & Schaft

L’Amitié par la Marche maar dan op zijn Nederlands, daar genieten wij vandaag van. Martin gaf de aanzet met Borkel & Schaft als hint aan te dragen eerder deze week. Als een echte wandelmaat biedt hij aan ons op te pikken bij Neerpelt-station. Wij glunderen, een tochtje bij Ad en zeker in deze omgeving slaan wij nooit af. Peter Heesakkers verlaat net de startzaal als wij aankomen. Maakt gelijk rechtsomkeer voor kop koffie met de Belgen. Hennie sluit haar ‘zusje’ Linda in de armen. Altijd feestelijk thuiskomen zo’n Olat tocht.

Het duurt dan ook even voor we op gang geraken. Sorry Martin, 40 km is gezien het tijdszijn voor ons te hoog gegrepen. Vanaf camping Dommelvallei duurt het maar een paar natte veldwegen tot de schattige rivier. Ad zorgt voor afwisseling met enkele bosstroken, ook hier spar uiteraard. Bij een hondenclub heerst luidruchtige drukte, de zondagse training sessies. Terug de Dommel dan in open terrein met de eerste rustpost aan het water, een schitterende locatie. Koffie en Olat-bammetjes, heerlijk !

We nemen afscheid van Peter die de 20 km loopt en vervolgen onze weg langs …de Dommel uiteraard. Elke ‘pinnekesdraad’ dient overwonnen te worden middels een houten trapje, met galante Martin steeds weer paraat voor de ‘korte pootjes’. Schitterend biotoop dit inclusief rietkragen en al dan niet verzopen weilanden. We verlaten de waterkant en gaan een winderige landdijk op richting hoevegebouwen. Snel terug puur natuur met het Plateaux Hageven. Haast kaal terrein met wat vennen. Ik herken het van eerdere tochten van de Grenslopers. Een knuppelpaadje, dennen en sparren groot en klein, we maken een ruime boog rond grote stille plassen. Eigenlijk stappen we van de ene immense open plek naar de andere, nu met mosduinen en nog meer vennen, wuivende gele grassen ook. Schitterend doorsteekje over een rivier met brede rietkragen en middels een wiebelende hangbrug. Verstandige Europese investering. We gaan nu laantjes trekken, beschut door frêle boompjes tussen de akkers door en dit tot de sobere rustpost. Hebben er 15 km opzitten en genieten van koffie en ‘bookes’ op een bankje achter een ‘camionette’ die ons netjes uit de wind houdt. Goed gedaan mannen helpers !

Gesterkt doorlopen we nog meer laantjes, bereiken stilaan de eerste grenspalen. Tussen twee grachten lopend wordt ons pad wat Olatter (lees vettiger). Even wat tarmac als we langs enkele hoeves passeren maar snel terug een sparrenbos. Weg van de 40 km naar de Warmbeek en zijn prachtige, hoge gele kraag. De rustpost Achelse Kluis wenkt. Genieten van een patersdrankje van ’t vat en dan wil Martin daar graag een stukje kaas bij. Uiteraard zijn wij het met hem eens. We worden overvallen door een groepje veertigers, de Wilskes, Karin & Dirk, Zottemie & Bart, Denise & Patrick.Tja, we zijn echt wel in Bels hé !

Verlaten de abdij langs de grenskant en de Doodendraad. Zelfde Duitse fenomeen uit WOI dat we ook kennen bij Leo in Poppel. Hier wel heel expliciet aanwezig met wachthok en ‘pinnekesdraad’. De grens der Lage Landen is duidelijk op het asfalt aangebracht. Het bordje Leenderbos stelt onze kennis van aardrijkskunde bij. Wij lopen naar Groote Heide, drassig grasland omgewoeld door wilde zwijntjes die wij niet te zien krijgen. Adje op zijn best en ploeteren zullen we, door de zwarte smurrie van het natte woeste bos. Dan een eenvoudig graspad dat heerlijk mee slingert met de ruime meanders van de Tongelreep. In de verte wenkt de soeppost. Adje scherpt onze honger, laat ons in een weidse boog aankomen bij Willem en de dames bij de dampende ‘erweten’ soep. Komt Henri Floor zowaar de groep vervoegen, hé dat is een leuk weerzien !

Dirk geeft het laatste startsignaal. Blijkt dat Martin de enige Neder is tussen niet minder dan 12 Belgen. Alhoewel hij is ook een echte Nederbelg als het op wandelen aankomt. Nog even wat nattig bos, door Zottemie doorkruist als een Golden Retriever, pets … pets, ik heb toch geen natte voeten ! Het groepje is sneller dan wij of heeft grote dorst, ze lopen van ons weg over een landdijk die tot de achterkant van de camping voert. En … dan is er zowaar Duvel ! We genieten na van een magistrale tocht, echt weer Ad en Olat zoals wij ze kennen, de absolute top als het om wandelen in de Lage Landen gaat !

Martin zet ons netjes af in Neerpelt. Wij reizen met een gelukzalig gevoel terug naar Heimisse, half slapend, half lachend met de (liefdes)verhalen van de bakvissen die in Antwerpen proberen volwassen te worden. Bedankt lieve vrienden allemaal, wat zijn wij blij nog eens samen met jullie te hebben mogen genieten.  

 FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/21022016BorkelSchaft

 

22:31 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noord-brabant, -b

06-01-16

02.01.2016 Herentalse Wandelclub te Blauberg

We zijn al vroeg uit de veren. IJlen om 05:45 al door de donkere nog slapende straten van Heimisse richting Schoonselhof. Tram 24 gaat om 06:32, de trein richting Hamont om 07:09. We stappen af in Geel, een nieuwe ervaring. Ontdekken er meteen de rijke mogelijkheden aangeboden door De Lijn. Wij nemen de eerste bus naar Mechelen. Zijn met vier reizigers, drie wandelaars en een eenzaat. Bij de Merodedreef in Westel stappen we af. Is een ruim kwartier lopen tot de kerk van Bergom en rustpost Onder Den Toren. Er vliegt wat hemels nat maar dat zal van heel tijdelijke duur blijken te zijn. Hugo & Filip Bonnyns zijn de eersten om Linda Nieuwjaar te kussen, samen met Mark uit het Leuvense.

We nemen de tijd voor een kop koffie en gaan op pad voor een lus van 9,6 km. Meteen de Hoge Dreef in langs het merkwaardige kerkhof met graven in cirkelvorm en tot de Mariagrot. Wat betonbaantjes richting Kanbeek en dan over breed en onverhard richting Kuipje en de Nete. We lopen stroomafwaarts mee met de bruine, snel vliedende rivier tot kasteel De Merode. De 30 km begint er aan zijn extraatje. Dwars door de Westelse dorpskom tot het statige Gemeentehuis en vervolgens De Beeltjes in, en prachtige dubbele dreef alom bekend in de streek. Ruilen hem in voor sparrenbossen en vennen in aanleg, de Kwarekken. Terugkeren doen we opnieuw langs de meanders van de Grote Nete, stroomopwaarts deze keer tot aan het kasteel. Zijn zo weer bij de rustpost. Het is er deze keer de zoete inval, letterlijk tientallen bekenden, zowel locals als de dames en heren van de lange afstanden. Er was geen concurrentie vandaag.

We raken toch weer aan de wandel en verlaten de bebouwing langs het Bergomsveld. Vals plat loodst ons door deels uitgekapte bossen. Het zonnetje komt voorzichtig piepen. Halfopen terrein dan op grondgebied Veerle (Heide). We stappen de bebossing van Helschot in samen met Cois (Aartselaar). Zijn nieuwe schoenen worden meteen gedoopt. Over een afstand van zeker 500 meter geldt het motto ‘hoe vettiger, hoe prettiger’ er is geen ontkomen aan. Ik ben in mijn nopjes, lust dit werk wel, Linda al heel wat minder. We mogen even tot rust komen op landelijk beton richting volgend groen strookje. Opvallend hoe de klokkebeezen er al groen bijstaan in twijg en zelfs in blad. Waar de kleinere afstanden ons terug vervoegen volgt een fietspad dat naar het dorpscentrum van Blauberg leidt. Steven horen we naderen voor we hem zien. Kris legde er duchtig de pees op, Malinois moet op de tanden bijten. Ook de startzaal zit stampvol, het is zoeken naar een plaatsje om de boterham te kunnen verorberen.

Omdat wij ook vandaag weer eens tegendraads zijn hebben we nog een kleine 10 km voor de boeg. Verlaten Blauberg langs de Goordijk en duiken vrij snel de bossen van Mie Moan in. Net waar de 30 km zijn eigen weg gaat een pracht van een regenpoel in aanleg. Hertberg-West lees ik op een naambord. We verlaten de bossen en gaan tarmacjes lopen rondom domein de Dry Eycken en de Rijselberg. Lijkt een beetje gerokken om aan de kilometers te geraken. Vanaf een voetbalterreintje duiken we terug de sparrenbossen in. De geur van pas gekapt hout laat onze reukorganen genieten. Een laatste dreef samen met de kortere afstanden, we zijn terug in Bergom, ons eindpunt. Net op tijd om Karine en Dirk uit te wuiven die hun nieuwe schoenen aan het inlopen zijn. Genieten van een paar Duvelkes in een stille zaal, we vatten de terugweg aan. Vlotte reis, vlotte tocht, uitgetekend langs vaste knooppunten, nog een dagje te gaan voor dit weekend.      

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/02012016Blauberg

21:33 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

30-12-15

26.12.2015 Kwik Bornem te Branst

18km vinden wij wat dunnetjes en we gaan dus op zoek naar alternatieven. Kiezen voor Boom Markt als startplaats. Het wordt stilaan een klassieker, over de Rupelbruggen naar Prayon-Rupel en dan het fietspad tot Puurs. Bouwen een extraatje in langs het Hof van Coolhem en de Eikse Amer tot houtzagerij Peleman. Buitenom Puurs en dan weer de spoorbaan op tot Oppuurs. Pauzeren onderweg op een bankje voor een versterkende boterham. Picknicken in de zon op tweede Kerstdag, wie biedt meer! Hebben nog anderhalf uur wandelen voor de boeg door het landelijke Klein-Brabant. Tarmacjes lopen langs onder meer ’t Hoogste tot de Branstse heide. 17 km staan er op de teller als ons officiële deel voor vandaag kan starten. Eerst even bijpraten met Steven en een hartelijke groet uit de verte aan zijn Sanne. Deel twee kan beginnen.

We zoeken meteen de zanderige paden op tussen de weilanden en paardenpistes van de Schelderuiters. Aan de overkant van de steenweg naar B’eurm wacht het domein van Marnix. Deze route kennen we echt wel uit het hoofd maar ze is daarom niet minder aangenaam. Tussen de visvijvers door en dan langs prachtige dreven met canada’s en hoge witte grassen. Linksweg verscholen ligt het kasteel zelf, wij stappen naar rechts naar Luipegem en Het Klooster (Kloosterheide). Pauze in een ruime nieuwe zaal in het gezelschap van Diane & Rudy.

Zij hebben een lusje voorsprong, moeten lachen met onze eigen invulling van het begrip wandeltocht. De lus begint langs de kloostermuur en dan achterafjes om de dorpskom uit te geraken. Zwerven vervolgens over de terreinen van de kinderboerderij (Barelhoeve) en mogen genieten van het leuke wilgenlaantje als aanzet tot Breeven. Stappen dwars door de sportterreinen terug naar ’t centrum. Worden vertederd door pas geboren kuikens, Kerstkippetjes ! Terug in Kloosterheide dus voor een babbel met Kareltje Ranstuil geplaagd door wiebeltenen, nog nooit van gehoord.

Deze keer loodst de Barelveldweg ons B’eurm uit. Mogen genieten van bosjes en weilanden op de Branstse Hei. Passeren uiteraard het OLV bedevaartsoort en zoeken tot onze verrassing taverne Scheldehooft op voor een strookje dijk langs de statige stroom. Bereiken op een elegant uur de finish en hebben de tijd voor onze Klein-Brabantse trots den Duvel. Twee busreisjes ver zijn we van huis. Was een geslaagde wandeldag vandaag bij zonnig pril lenteweer.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/26122015Branst

21:26 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

25.12.2015 Wandelclub Beernem

We hebben ruim de tijd voor een grote mok Starbucks koffie in Gent Sint-Pieters. Jules (Turnhout) en een dame uit Wetteren boemelen met ons mee tot Beernem. We kennen de weg naar sporthal Droogenbrood ondertussen wel uit het hoofd. Het zwerk is grauw, nattig, onaangenaam. Er heerst dan ook niet echt gezelligheid in de moderne startruimte. Weinig bekenden overigens, zelfs Martin is niet van de partij dit jaar. Linda heeft haar klassieke aanvaring met de ‘iron lady’ die geacht wordt stempels in de wandelboekjes te zetten. Beiden blijven op hun strepen staan en daarmee is de kous weer eens af.

Het parkoers lijkt anders, geen twee keer dezelfde rustpost maar ruim 20 km, straight away. We zoeken na een eerste dreefje snel het kanaal Gent – Brugge op en volgen het in de Gentse richting tot Sint-Joris, zo simpel kan een parkoers zijn. Het eerste strookje is vettig. Vanaf het jachthaventje en het cyclocross parkoers wordt het tarmac en beton. De Miseriebocht daar lopen we langs ons vergapend aan meerdere gitzwarte, spitse aalscholvers rustend op een afsluiting. Eerste pauze in een schooltje na ruim 6 km, het is er ook al rustig en stil.

We stappen na de koffie voorbij het standbeeld van de Lattenkliever richting Galgeveld en kasteel Reigerlo. Langs rustige landelijke wegen over spoorbaan en E40 richting de hoeves van Hulstlo. Mooie dreven sturen ons door halfopen gebied langs onder meer fruitplantages op rust tot Goed Van Den Bogaerde en zijn landelijke stokerij. Vervolgens randje drukke steenweg terug naar het centrum van Beernem en de tweede pauze in school De regenboog. Hebben nog een wandeluurtje voor de boeg.

Kathy & Hans zullen ons volgen door een villawijk richting spoorbaan. Koolzaad staat nog steeds in volle bloei. We volgen gewoon een heel eind de drukke spoorweg naar de kust. Bruggetje onder de IJzeren Weg, een streepje kanaal en landelijk terug naar de finish over ’t Hooie. Ik heb erg weinig gestapt de laatste maanden en dwing mezelf nog een lusje van 6 km extra te maken, op slecht karakter zeg maar. Zodoende komen we op de valreep Nathalie & Wilfried nog tegen. Even bijpraten, een Omer achterover kieperen en terug naar de trein. Vlotte terugreis naar Hemiksem, ons ‘verplichte’ Kerstnummer zit er weer eens op.  

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/25122015Beernem

21:24 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -b

02-10-15

27.09.2015 IVAS te Booischot

Booischot, we rijden er af en toe langs de kerk naar andere oorden. Vermoeden de Nete in de buurt maar meer kennen we er echt niet. Toch nodigen we Martin uit voor een tripje. IVAS bouwde er een parkoers en dan zijn we er meer dan gerust in, in de kwaliteit van hetgeen ons te wachten staat. Ook het treinpubliek denkt er zo over. Wij reizen samen met Rik (Bornem), komen op het perron ook Jacqueline (ex-Meerhout) tegen. Stappen 2 km van station tot prachtige kerk en parochiezaal. Aan de ingang zijn spelt koekjes te koop in vele varianten en aan wandelaar vriendelijke prijzen. Laat deze oude glorie onder de graansoorten mij nu toch wel te boeien zeker ! Op de Vilvoordse woensdagmarkt koop ik er mij telkens weer broodjes van en die smaken overheerlijk.

Martin is haast gelijk met ons paraat en we verlaten de goed beklante zaak voor 30 km ontdekkingstocht. Meteen goed raak met een grasveld (als parkeerterrein dienstdoend), een eerste bosstrook van een kasteeldomein, maïsvelden en hooiland. Aan de overkant van de ons bekende steenweg een prachtige akker oogstrijpe venkel, een mens zou er honger van krijgen. De 30 km gaat een eerste keer zijn eigen weg over een bruggetje dat wel gebouwd lijkt door Genie soldaten. Dan letterlijk het maïs in. Martin en Linda lopen ergens voor mij uit. Waar, daar heb ik het raden naar, ze zijn opgezwolgen door de hoge groene massa. We verpozen even op een tarmacje langs een gracht dat terug in onverhard overgaat. De eenmanspaadjes die volgen lijken in geen eeuwigheid meer bewandeld te zijn. Linda mindert vaart, technisch is niet haar ding. We pikken de andere afstanden terug op bij een bomenkwekerij. Natte paden loodsen ons met z’n allen naar een prachtig wild bos. Bereiken zodoende Houtvenne en een gelukkig ruime rustpost, we zijn hier duidelijk niet alleen !

Koffie en spelt vanillewafel, we gaan er weer tegenaan. Langs de voetbalterreinen van Ramsel gaat de reis en dan pikken we opnieuw een bomenperceel op. Een lommerrijk pad loodst ons vervolgens tussen weilanden door tot een oude spoorbaan (zate). De langste afstanden worden verwend met een prachtige doorgang van een moerassig, wild bos, heerlijk ! Weer een steenweg over en dan verder over landelijk tarmac en maïsakkers. Pauzeren doen we op het zonovergoten terras van Agter de Weyreld. Martin laat zich het gelijknamige biertje smaken, ik ga voor Rochefort 6° (bier van de maand) en Linda voor verwenkoffie. Blijven ademen en je wordt hier 100 jaar !

Maar er moet nog gewandeld worden ! Lopen langs de rand en vervolgens dwars door een gemengd bos. Dalen zowaar een heuveltje af tot een grote vijver die wel eens een oude kleiput zou kunnen zijn. Rond de plas en zijn loze vissertjes dan en langs de zate terug richting Ramsel. De halfopen, groene omgeving loodst ons terug naar rustpost Houtvenne waar het intussen al wat rustiger geworden is. De laatste loodjes beginnen met hetzelfde halfopen terrein en dwars door bomenkwekerij Van Dijck. We verkennen voor het eerst vandaag de Netedijk. Duiken na een paar meanders terug bos en wei in om over maïsstoppels terug te keren naar de rivier. Onderaf wacht dan het kasteeldomein met slotgracht Hof ter Laeken. Een aantal afstanden mogen echt uitgebreid genieten van het domein en zijn verscholen gebouw met rode luiken. Rondom dan langs pas gemaaid hooiland, we eindigen met een majestueuze dubbele dreef. In de bomvolle zaal niks dan blijde gezichten. Nagenieten van een prachtige tocht en van de pannenkoeken verzorgd door huisbakster Sieke. Speltkoeken en Serafijnbier zijn uitverkocht, we pikken nog wel ons Duvelke mee. Nemen afscheid van Martin en reppen ons naar de trein. Weten het wel heel zeker … IVAS dat is de absolute top in het Vlaamse wandelland !! 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/27092015Booischot

21:42 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -b

17-09-15

13.09.2015 Sportraad Beveren-Waas

Op zondagmorgen gaat de eerste bus naar ’t stad om 06:38, zijn we klokslag zeven uur oep ’t Zuid … om vast te stellen dat de eerste trein naar Beveren-Waas er pas om 08:25 zal zijn ! Een schoonheidsfoutje, Rik (Bornem) lacht zich later een verschot bij het aanhoren van ons verhaal. Maar wij dus te voet naar Berchem-station zo’n 3,5 km verderop. Bakje troost halen bij Sauke in de Panos, die blij is ons nog eens te zien.

Sporthal Sint-Lodewijk ligt nauwelijks 500 meter van het station. We steken dan ook om 09:00 van wal voor een eerste korte lus van ruim 8 km. Sterke start meteen met een donkere dreef, kasseitjes en verderop het park van een waterkasteel. Straten lopen dan om onder de sporen door te geraken en de Kruibeeksesteenweg op te pikken. Ruilen tarmac in voor graspaden langs maïs en weilanden, een haast dichtgegroeide beek en hoeves met heel  wat runderen in open stallingen. Vervolgens slingertarmacjes, landelijk voorbij het Hof ter Saksen naar voetweg 46. Deze zet ons af bij de spoorbaan die we bij het station ondertunnelen. Enkele straten nog, een eikendreefje en tijd voor een eerste pauze. Niet onaardig deze eerste etappe.

Terug op pad dan. Een paar straten riante villa’s en dan langs Hof ter Welle nog in volle restauratie. Graspaden als achterafjes loodsen ons terug naar de spoorbaan. Aan zijn overkant een volgend hoogtepunt met het Hof ter Saksen. Netjes gemaaide graspaden zetten ons af bij kasteel, oranjerie en koetshuis, allen recent gerestaureerd. We gaan zwerven over een Finse piste door het bos/park met z’n vele bomen en struiken allen netjes van namen voorzien. Door de kasteeltuin en dan weer een maaipad op, de parkoersmeester tekent op een zakdoek fraaie wandel capriolen. Helaas moeten we nu ellenlang de N485 volgen tot centrum Haasdonk. Maar we waren gewaarschuwd : een koppige, asociale boer heeft voetweg 49 afgesloten. Hier kan geen parkoersmeester tegenop. Over het Haasdonkse marktplein stappen we naar de rust in schooltje De Zeppelin. Installeren ons zoals vele anderen op de speelplaats om de schoofzak aan te spreken.

Trekken verder met M&M die een lusje voorsprong hebben. Twee kilometer kunnen we samen keuvelen stappend langs weilanden, maïsvelden en een bosstrookje. Onze wegen scheiden als wij riante landhuizen in het groen opzoeken. Duiken voetweg 29 in voor een leuke omzwerving door een sparrenbos. Vervolgens de drukke Tassijnslaan af tot een kapel en dan kiest onze gastheer voor voetweg 59, een brede zandweg die later overgaat in graspad. Bereiken zo de plas van Fort Haasdonk en mogen er helemaal rond wandelen. Koeien staren ons loom aan van op een paar heuveltjes, vissers doen hun ding, jonge futen zorgen voor een hels kabaal. Weg van het water dokkeren we een kasseibaantje af en ruilen het in voor de Bunderwegel, langs maïs en onder populieren, tot de prachtige dorpskerk van Haasdonk. Zitten nu alleen op de speelplaats en bedenken dat deze tocht niet meer stuk kan.

Lopen dus dezelfde twee kilometer als daarstraks en gaan nog meer landhuizen in het groen bewonderen. Duiken een krakkemikkig eenmanspaadje in tussen militair domein en nog meer maïs, echt verscholen in het groen. Moeten vervolgens over een in onbruik geraakte spoorbaan, handig wippend van dwarsligger naar dwarsligger. Door een bosje vervolgens tot een spiksplinternieuwe KMO-zone. Stukje verweerd tarmac, nog even een bosstrookje bij Saksen, we stappen door een overstromingsgebied langs de spoorbaan. De laatste paar kilometer loodsen ons door het centrum van Beveren dat er ’s zondags verlaten bijligt. Hoog tijd voor ons zondags Duvelke, nagenietend van toch wel een verrassend mooie tocht. En de boer, die ploegde vast ongestoord door …

Volgende zondag trekken we zeker naar de Stroboeren in Deurne, zaterdag is de bestemming nog onzeker wegens ons zeswekelijks kappersbezoek. 

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/13092015BeverenWaas

21:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -b

20-08-15

16.08.2015 Boutersem Sportief

De boemeltrein loopt in Vertrijk leeg. Onder leiding van Xavier reppen ruim 30 wandelaars zich richting startzaal anderhalve kilometer verder in Boutersem. Grappig daarbij, de parking van de tocht ligt net naast het stationnetje ! Het is berendruk in het te kleine startzaaltje, het is er te warm ook en we gaan snel op pad voor 30 km.

Een paar straten en dan een zachte, vettige klim gezien de regen van eergisteren. Butselbos gaan we verkennen. Leuk afwisselend parkoers overigens met donkere bospaden, weilanden en maïs, over licht golvend terrein. Een eenmanspaadje zorgt voor file want alle afstanden lopen deze eerste etappe. Zacht klimmende steenweg dan, de 8 en 12 kilometer verlaten ons. Wij duiken de weidse akkers in, genietend van magistrale vergezichten richting Pellenbergse heuvels. Na ruim 8 km onze eerste pauze in een geleefde voetbalkantine. Rik (Bornem) wordt voor een tijdje onze gezel. We stellen ook vast dat de IJsetrippers hier ruim vertegenwoordigd zijn. Is ook bijna een burentocht.

Na Raymond ‘la cravatte’ en Jacqueline, die komen uitlopen van de DoTo, denderen we een mooie holle weg af tot een spoorlijn. Bij een weide bevolkt met Limousin stieren verlaat Rik ons, hij houdt het bij een twaalftal km. Wij klimmen weer een pracht van een holle weg op naar het volgende schitterende vergezicht. Een brug loodst ons over de E40 en dan voeren straten ons naar centrum Neervelp en de tweede pauze. Verwarring alom daar volgens de parkoersbeschrijving dit Vertrijk had moeten zijn. Een onzuiverheid van de organisatie die wij ons verder niet gelegen laten.

Hebben een lokale etappe van 6 km voor de boeg. Kleine Heide is een betonbaan die tot een boerderij voert. Daar gaan we de rosse kassei op recht de akkers tegemoet. Het pad wordt een paar keer herschapen in een vijver, telkens er een ‘zoenk’ in de weg is. Gelukkig kunnen we er telkens over de stoppels van gemaaid graan lopen. Voorbij een akker prinsessenboontjes klimmen we tot  het kerkje en het stille dorpscentrum van Opvelp. Volgen een gracht langs landgoed Verbranden Toren en maïs van wel erg verschillende hoogte. De aanhouden droogte eist blijkbaar zijn tol. Prachtig paadje langs een minuscuul beekje, we dokkeren vervolgens nog wat kassei tot de andere dorpskant en weer Kleine Heide. Stappen opnieuw langs de kerk van Neervelp tot de rustpost, die er nu haast verlaten bijligt.

Ik heb een dipje, bunker wat suiker met behulp van ‘kroeselen’ taart. Terug op pad dan. We dwarsen de vallei van de Velpe en laten een kasseitje ons hoog in de velden voeren. De 30 km stapt richting Willebringen waarna we de E40 + TGV lijn opzoeken en even later de oude spoorbaan Leuven-Tienen. Onze trage wegen lopen hoog boven het gemotoriseerd verkeer. We maken een ruime omzwerving door akkers, steeds met een witte kerktoren als baken. Daar gaat het ook naartoe, het dorpje Roosbeek en onze laatste pauze. Hebben er slechts 3,5 km meer voor de boeg en tijd zat. Tijd voor een Duvelke dus en een praatje met de cafébaas.

Een paar straten en we zoeken Voetweg 42 op. Deze voert naar een moerassig gebied, paadjes van houtsnippers en vlondertjes inclusief. Raken even aan de drukke steenweg Leuven – Tienen en bewandelen dan een laatste groen achterafje tot de finish. Hebben er ruim de tijd voor een uitgebreid zonnig terras. Een goed beklante bus, twee treinreisjes en een laatste busrit. Ons wandelweekend zit er weer op. Plan slechts één werkdag deze week. Heb mij in het hoofd gehaald 6 opeenvolgende dagen te wandelen voor een totaal van zo’n 200 km. Eerst komt de Vierdaagse van de IJzer aan bod. Benieuwd of de weerbarstige knie zal standhouden …

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/16082015Boutersem

 

21:15 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -b

15.08.2015 Wandelclub Beernem

Doen we het of doen we het niet ? De weersvoorspelling voor Half Oogst is bar en boos. Bij het opstaan geen regen en dus gaan we op pad. Over Antwerpen-Zuid en Gent-Sint-Pieters tot station Beernem. Opwarmertje van 2 km en we zijn in de ruime sporthal. Minder beklant dan andere jaren vanwege de zaterdag concurrenten. We starten de wandeling door de dreven van Sint-Amandus en slingeren door een bosje terug tot bij de kortere afstanden. Stappen domein Colpaert binnen dat we snel inruilen voor de bossen van Bulscampveld. Een kortere strook van dit kasteeldomein dan vorig jaar tot kruidentuin De Karwei. Beuk en een ondergroei van varens komen dan uitgebreid aan bod tot de bewoning van Hertsberge. Onder de kerktoren pauzeren we een eerste keer na een uurtje wandelplezier. Linda wil absoluut de lus lopen die we vorig jaar lieten voor wat ze was en we passen dus ons parkoers aan. Een paar straten en dan voert een mooie Lemmersdreef ons langs een poeltje en modern kasteel tot wat weiland. De boer maant er zijn beesten aan tot opstappen, ze worden naar malser gras gebracht. Wij worden een prachtig eenmanspaadje opgestuurd tussen gracht en rietkraag. Onbekend gebied dat ons ten zeerste bekoord. Bosrand nu, te gast bij de Vlaamse Land Maatschappij. Weer vrijwel droogstaande grachten en een veelheid aan varens. Op grondgebied Wingene verlaat de 13 km ons en wij gaan villaatjes in het groen kijken meestal over tarmacjes stappend. Villa’s worden heuse landhuizen en later gewone burgerwoningen als we opnieuw het centrum van Hertsberge bereiken. Pauzeren doen we in het gezelschap van Geertrui en Jan (pijp), Nathalie en Wilfried ook.

Hebben wij een verkorting van het 28 km parkoers voor ogen, deze blijkt de etappe van de 13 km te zijn die we daarnet liepen. Vonden we zo mooi en nieuw dat we met plezier de 4 km opnieuw onder de slof nemen. Na de splitsing gaat het recht naar de plantenkwekerij Neirynck (vooral heide) waar we zowaar een terrasje kunnen doen. Van de voorspelde regenbuien valt niks te bekennen al blijft het zwerk wel grijs. Meteen na de pauze opnieuw een prachtige beukendreef en genieten wandelend over maaipaden en door dreven langs weilanden. Natuur & bos biedt ons dan zandpaden aan en dus berk en spar. Tarmacjes lopen vervolgens langs onder meer de Wingense Beukendreef die merkwaardig genoeg afgezoomd is met eik. Vagevuurbos lees ik op het naambord bij de volgende graspaden in het groen. Ze voeren ons naar een poeltje bij Sint-Pietersveld. Kasseitjes dokkeren onder de populieren, onze laatste rustpost De Zande kondigt zich aan.

De laatste etappe korten wij ook wat in zodat we rond de 32 km uitkomen. Aanvankelijk bonkige kassei  onder rode beuk. Vervolgens tussen maïs en bosrand  naar een zelfde strook beukenbos dan tijdens de vorige etappe. De verkorting loodst ons over een fietspad richting bospaadjes met een veelheid aan bramen & varens. De laatste loodjes zijn ingezet tot de Frietmobiel en de aankomst. Nog een gezellige babbel met onze Waaslanders bij een lekkere Omer en het is weer tijd om richting station te stappen. De wachttijd in Gent-Sint-Pieters is lang genoeg om nog een terrasje mee te pikken zei het onder een luifel vanwege hier wel regen. Zijn pas rond 21:30 thuis terugkijkend op een leuke, bosrijke en zowaar droge tocht. Morgen zijn we weer paraat.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/15082015Beernem

 

20:59 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -b

23-06-15

21.06.2015 Den Engel te Bierbeek

Volgende zondag 28 Juni : Eerste 50km der Nete en AA vallei te Vorselaar. (staat niet in de Marching)

 

Zaterdag wandelen de IJsetrippers hun tocht vanuit de Bosuil te Jezus-Eik in. Ik moet vaststellen dat ook zij niet ontsnappen aan de regels van de moderne samenleving. Ik blijk de enige aanwezige te zijn van het bepijlersteam ! Benevolaat en de bijhorende verantwoordelijkheidszin zijn dezer dagen oubollige en haast verwaarloosbare begrippen geworden. Tot meerdere eer en glorie van het verenigingsleven, bedenk ik bitter. Maar de zes moedigen beleven een leuke dag. Wilfried bewijst vooral met een pittige, echt Brabantse lus van negen kilometer nog steeds leuke parkoersen uit zijn pen te kunnen toveren. ’s Avonds volgt dan een berichtje van Martin, we gaan op zondag weer samen op pad, iets waar Linda en ik steeds naar uitkijken, gezelligheid troef. Onze maat heeft zijn ontbijt al op als wij startzaal De Borre betreden. Hennie zit er pips te wezen maar slaagt er toch in mij op de kast te krijgen, al kost het haar wat moeite. Volhouden kindje, je komt er vast wel weer door !

Den Engel biedt ons 25 of 35 km aan, wij maken er 30 km van. Beginnen met een lokaal lusje van 5 km. Denderen een eerste keer het kasseitje van de holle weg bij het voetbalterrein af en gaan dan een dicht begroeid éénman pad op, puur natuur  tot de Oude-Geldenaakse baan. Genieten van een prachtig vergezicht en stappen dan het Meerdaalwoud in. Leuke bosstrook en dan de weidse akkers. Zacht dalend pad versiert met prachtig rode klaprozen. Terug het kasseitje op tot de startzaal en een kopje koffie. Het is vrij drukkend weer, ik heb daar algauw hinder van.

Het grote werk nu, drie etappes tussen de 8 en de 9 km. De Oude-Geldenaakse baan komt weer aan bod. Op en neer dansen door prachtige holle wegen. Half-beton baan in de open ruimte, een volgend kasseitje op richting prachtige dreven van het Mollendaalbos. Ik neem de tijd voor een babbel met Nestor en zet dan de achtervolging in op mijn twee kompanen. Nader voor geen meter, kan geen tandje bijsteken. Mijn maatjes snappen het en zijn zo vriendelijke mij op te wachten. We ruilen het bos in voor zeer weidse akkers, een pracht van een uitzicht over patatten, bieten, maïs en vlas in bloei. Geen huis te bekennen, alleen maar één enkel kerktorentje in de verte. Het parkoers golft op en neer. We passeren een stenen kapel bij een paar huizen en zijn dan weer één met de landerijen. Leeuwerikjes heffen hun hoogste lied aan, je hoort ze wel maar ziet ze niet. Een krakkemikkig  kasseitje brengt ons een verdieping lager een dorp binnen. Is Tourinnes-la-Grosse. We lopen door de stille straatjes, langs prachtig gerestaureerde boerderijtjes ook. Er volg nog een korte klim, kassei uiteraard tot La Grosse, de schitterende ook al opgeknapte dorpskerk. Magistrale omgeving ! Trappeke af tot Auberge Saint-Martin en trappeke op tot de pauze.  Ik voel mij slap, val aan op een lekkere grote smos.

We kunnen kiezen uit twee lussen van respectievelijk 6 en 8,8 km. Ik ga voor de langste zeg ik gedecideerd tegen Martin. Een praatje met Dirk en weg zijn wij. Langs het vroegere station van Nodebais de oude spoorbaan op richting Hamme-Mille. Dan een graanheuvel op en door de velden genieten van de vergezichten. Stilaan is de zon ook van de partij en zorgt een aangenaam windje voor de aanvoer van zuurstof. Wij raden welke dorpjes de kerktorens doen vermoeden. In de verte ligt Bossut, wij stappen tot de rand van Gottechain. Een onwaarschijnlijk slechte kasseiweg loodst ons terug de akkers in. Lopen moederziel alleen  over het landbouwer plateau. Ruilen onverhard en kiezels in voor rossige kassei. Net voorbij een eenzaam wit kapelletje met keramiek interieurversiering stopt een autootje. Zuster Maria blijkt hier tot rust te komen en verteld honderduit over de kapel en haar omgeving, een leuk intermezzo. Wij lopen door tot de bebouwing van Nodebais en duiken opnieuw de akkers in. Krijgen een uniek uitzicht op Tourinnes cadeau en duiken via een prachtige, donkere holle weg terug naar Auberge Saint-Martin. Pff, was een lange etappe die toch wel in de kleren ging hangen.

Nog 8,5 km voor de boeg. Meteen volgt en lange klim, kassei uiteraard en deels een holle weg. Boven wacht een uniek panorama van vrijwel 360°. Wij genieten van het spel van wind, zon en wolken over koren en vlas. Zwerven een tijdje door de akkers en bereiken een ‘route dégradée’, la Rue de Mollendael grondgebied Beauvechain. Zullen een paar kilometer over de kinderkopjes dokkeren, gewoon rechtdoor tot de straat van naam verandert in Bevekomse Weg, we zijn opnieuw in Vlaanderen. Een eerste gehuchtje, deel van Bierbeek en dan gaan we de Nieuwe Geldenaakse baan op. Smalle paden loodsen ons door het golvende landschap. Mogen genieten van het zicht op een prachtige oude vierkant hoeve met rode luiken. De parkoersbouwer blijkt een snoodaard te zijn ! In het zicht van de finish stuurt hij ons weer weg over een haast onzichtbaar pad, de brousse in. Kan hij ons een laatste keer laten kasseitjes klimmen tot de eindmeet ! Korte babbel met Christine en Noël, sorry mannekes ik heb dorst ! In de zaal vrijwel uitsluitend IJsetrippers en we keuvelen gezellig bij. Omstreeks 18:00 nemen we afscheid van Martin, stappen op bus 7. De chauffeur is een vrolijke kerel en we grappen wat als hij achter een jonge deerne op de fiets blijft rijden. Een man blijft een man hé ! Treintje komt zo in Leuven, busje komt zo in Antwerpen. Het is algauw 21:00 voor we thuis zijn. Kijken terug op een voor ons prachtige tocht al leek niet iedereen die mening toegedaan te zijn. Smaken verschillen. Volgende week plaatsen wij Olen en Vorselaar op ons programma, tot dan.   

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/21062015Bierbeek

19:32 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -b