28-08-17

24.08.2017 Vierdaagse van de IJzer te Poperinge

Als de trein mij langs hopranken voert en uitzicht biedt over de West-Vlaamse heuvels denk ik met weemoed terug aan de tijd dat ik aan het handje van Gilbert deze streek leerde kennen en waarderen. In Poperinge stap ik samen met Rudy en Sylveer recht naar de start aan het station. Kijk een beetje zenuwachtig uit naar wat komen gaat want de linker heup protesteert, denkelijk een gevolg van de val gisteren.

Ik ga meteen op pad, hoop toch voor de derde dag op rij mijn tempo te kunnen houden. Van de start gaat het naar de Grote Markt, waar ons aller Herman al op een bankje zit. Langs stille straten dan stilaan klimmen tot de alles overschouwende watertoren. Het valt mij op hoeveel Franstaligen deze vierdaagse meelopen. De Koekuit noemt het hier en we lopen met z’n allen door metershoge hopperanken. Op het plateau naar ’t Vogeltje dan en even verder De bossen van De Lovie waar we ons eerste drankje aangeboden krijgen. De pijn in de heup verdwijnt. Ik stap tientallen wandelaars voorbij langs Canada richting Sixtusbossen. Het terras van ’t Jagershof zit bomvol, ik loop mee treintje door de volgende bosstrook en dan gaat de 16 km weg. Oef, eindelijk vrije ruimte ! Zachtjes verder klimmen over tarmacjes en de 32 km verlaat ons ook. Pas gegoten asfalt verspreid nog zijn bitumengeur. Scanning, een veldweg, we slingeren ons een weggetje richting centrum van Krombeke. De worstenbakkers doen er gouden zaken.

Zoals de vorige dagen loop ik gewoon door à rato van ongeveer 55 minuten per 5 kilometer. Net voorbij de kerk van Krombeke ons dagelijks koekje en dan lijken we stilaan op onze stappen terug te keren. Westvleteren, het magische woord van de dag. Een kaarsrechte weg voert de stille groep stappers richting samenkomst met de 32 km. Wishfull thinking of realiteit ? Ik meen een geur van warme hop en gerst in de neus te herkennen. Het is nochtans nog een heel eind lopen tot bij de paters. Plaveitjes tussen de patatten, een strook bos, we zijn er. Opnieuw een overvol terras natuurlijk. Even bijpraten met Marie-Louise en Jo (Zoersel) en een maatje uit Kalfort. Ik loop door. Onze Jongens delen appelsap uit 100 meter voorbij het gerstenat, ‘detox’ zegt de militair grappend. Drukte van belang want de drie grootste afstanden lopen samen. Opvallend hoeveel kinderen er ook meestappen, de wandelzoektocht en het mooie weer zullen er vast niet vreemd aan zijn. In de verte lonkt de heuvelrij : Rode Berg – Zwarte Berg en Catsberg. Wij lopen met z’n allen een minder zware maar wel erg lange heuvel op. De 8 en de 24 km krijgen nog een extraatje. Langs hopranken tot de Kruisstraat en dan zachtjes zakken langs spruitjes tot een beek. Heerlijke laatste kilometers over een graspad langs het water en door het Frimoutpark.

Heb ruim de tijd voor een zonnig terras en Duvels genoegen. Doet dat in het charmante gezelschap van Heikabouters (As bij Genk). We moeten lachen met die grappige Kobe, bloot bovenlijf en kilt met daaronder wandelschoenen en uiteraard dansend op elk ritme van de orgelist. Tijd voor de trein, morgen is het alweer de laatste dag.

FOTOREEKS

16:54 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, - p

23-06-14

22.06.2014 W.V.K. Puurs

Gisteren verkende ik met het vaste groepje IJsetrippers onze tocht van Jezus-Eik. Kwestie van de pijltjes op de juiste plaats te hangen. Linda bleef thuis wachten op de computerdokter, de patiënt moest dringend gereanimeerd worden. Het lukte wonderwel.

Vandaag gaan we dus terug samen op pad. Wij nemen deel aan De Vijf van Klein-Brabant, een eersteling deze samenwerking. Zijn te gast in de Kollebloem bij de Wandelvrienden Puurs. Zoals steeds meer voorkomt de laatste tijd bestaat de 30 km uit een korte en een lange lus. De korte etappe bedraagt iets meer dan 8 km. Door stille straten in het toch wel helemaal vernieuwd centrum van Puurs gaat het naar de monumentale kerk. Bij de verlaten spoorweg de splitsing. We moeten de eerste keer naar links. Steken een endje verder de Vliet over en stappen dan de akkers in rondom de Sint-Pietersburcht. Keen langs de steenweg op onze stappen terug tot de blauw geschilderde, dikbuikige watertoren. Weten dat we nu verwend zullen worden. Domein Tekbroek dus, het wulpse groen rondom de diep ingesneden Vliet. Even een strookje akkers en de onvermijdelijke Puurse bloemkolen. De parkoersmeester weet van wanten en loodst ons door prachtige dreven vanaf … de Torendreef. Boerenmerries met elk een veulen weten ons te vertederen. Bij Hof Tenbroeck loodst Linda een tiental onoplettende wandelaars naar het juiste pad. We rondden de vijvers van het Fort van Liezele. Dan gaat het rechttoe, rechtaan door akkers en stille straten terug naar De Kollebloem. Knappe lus die de parkoersmeester hier uit zijn hoge hoed toverde.

Na het soepje en de koffie reppen we ons terug naar de kerk. Rechtsaf deze keer, even verderop door het snel groeiende maïs tot de expresweg. Bij houtzagerij Peleman zoeken we zijn overkant op. Zijn op grondgebied Eikevliet. Rechtover chique restaurant Eyckerhof weet ik een heerlijk kasseitje liggen. De parkoersmeester is mijn maatje, we gaan heerlijk dokkeren door het zonovergoten groen tot een oude hoeve, nog steeds in bedrijf. Dan volgen prachtige paden onverhard door weilanden en waterpartijen. Annie uit Niel wandelt met ons mee langs een gracht afgezoomd met populieren. Even een open stukje met uitzicht op het bos van d’Ursel en de kerktoren van Wintam. Onze gastheer voert ons terug het natte bos in. Nog een paar mooie dreven en we bereiken de bebouwing. Een kort stukje fietspad en we zijn halfweg de 30 km. Magistraal wat we tot nog toe onder de sloffen geschoven kregen.

Door stille straten zoeken we de grens van Wintam met Hingene op. Een rustig tarmacje loodst ons langs een groen gracht tot een kapel. Dan gaan we weer heerlijk kasseitjes dokkeren richting Hingene. Bovenbroekweg doet wat ie beloofd, een volgend nat bos in waar het heerlijk wandelen is. Worden afgezet op een goedliggend kasseitje dat naar d’Oude Poort voert. Nemen er geen pauze, bijten door straatjes volgend rondom domein d’Ursel. Even wat open veld, weidse akkers en dan gaan we de Astridlaan op om terug naar Wintam te wandelen. Onder de kerktoren weten we een leuk café met dito terras. Gaan er genieten van een overheerlijke Paix Dieu, ook bij Martin welbekend.

Na het natje stappen we richting rustpost en lopen gelijk door het smalle Spiessensstraatje in. Het zet ons af bij weidse akkers die we linea recta doorkruisen. Zodoende bereiken we de rand van Eikevliet en volgen even de Eikse Amer tot verlaten staminee Den Dam. Achterom wacht een pracht van een landdijk met weidse uitzichten over het moois van Klein-Brabant. We draaien weg van het groen en gaan straten lopen om aan de spoorbaan uit te komen. Lopen er simpelweg parallel mee naar Puurs. Duiken onder de sporen door, genietend van de prachtige muurtekeningen. Nog een paar straatjes, een aarden steeg … den Duvel komt in zicht. We krijgen het gezelschap van M&M en zowaar Bart (van Katrien). Niet te verwonderen dus dat we pas rond 17:30 ons karretje opzoeken, net op tijd thuis voor het voetbal. Knappe tocht overigens van de Wandelvrienden, de eerste helft magistraal, daarna wat minder constant van niveau. De 1400 wandelaars zullen best wel tevreden naar huis terug gegaan zijn.        

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/220614...

 

22:05 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, - p