17-12-17

17.12.2017 Les Spartiates Gembloux

De weergoden beloven het vandaag droog te houden en dus ga ik nog eens op pad. Kan nu ook in het weekend de trein nemen vanuit Hemiksem en maak daar natuurlijk dankbaar gebruik van. Steek daarbij ook nog eens de taalgrens over, Jacquy is zowat mijn snelste medewerker uit Wallonië wat aantal deelnemers betreft en dus vind ik dat er een dank U moet zijn. Gembloux dus, makkelijk reizen, drie treinstellen ver. Pik op Facebook de gewijzigde startlocatie op en laat Google Maps de route uitzetten. Helaas …straatnaamborden zijn in de Naamse stad een zeldzaamheid en dus lopen heel wat wandelaars af en aan, tevergeefs zoekend naar de startlocatie. Ook ik loop fout, mis een haakse bocht van de Rue Coquelet, en wordt door een ‘local’ op het juiste pad gezet. Ben denkelijk zo’n 15 jaar geleden uit de Foyer Communale vertrokken zijn, zo ver reikt mijn aardrijkskunde niet.

Op pad dan voor 21 km met niet minder dan vier rustposten, naar mijn smaak een beetje te veel. Mag meteen een betonnen fietspad bewandelen langs riviertje l’Orneau glooiende groene weilanden tegemoet. Voorbij de eerste hoeve en zijn uitgebreide veestapel lekker vettig verder langs het water. Tarmacje dan, klimmende kerkwegel naar golvende akkers. Opletten waar je de voetjes neerzet wat het natte wegdek komt nauwelijks boven het vriespunt uit. Ferme du Villez blijkt een tot op de draad versleten hoeve te zijn. Loop Corroy-le-Château binnen en tot bij de eerste controle na een kleine vier kilometer. Loop gelijk door voor 21 – 1x. Mini kasseitjes onder de sloffen, zachtjes klimmen rond hoeve, château en bos. Het open veld in dan met bieten onder zeil, een mesthoop ook. Het winterzonnetje brandt zich een weg door nevelslierten. Gewoon vierkantje lopen van 4 kilometer veldwegen om terug in Corroy aan te komen. Ruim 8 kilometer op de teller, een haast verlaten zaal op het middaguur en hoog tijd om de schoofzak aan te spreken.

Een kerkwegel stuurt mij terug het dorp uit. Bij volle zon mag ik parallel een prachtige groene vallei lopen, mini beekje in het midden. Loze vissertjes doen warempel hun ding bij een kouwelijke vijver. Wandelaars mogen lekker ploeteren richting bosstrookje en langs de rand ervan naar een gigantisch pachthof. Wat volgt zijn golvende wegen, tarmac en kassei een leuke afdaling onder twijgenbaldakijn ook. Woef zegt woef maar laat de wandelaars verder ongemoeid. Pittig en nattig klimmen nu dwars door een berkenbos richting spoorbaan. Terug de bewoonde wereld in met een sociale woonwijk en de rustpost in een sobere Salle des Fêtes. Ben weer ruim 5 kilometer gevorderd.

 

Blik op de klok, zou graag de trein van 15:01 halen. Moet dan node het parkoers zo’n drie kilometer inkorten. Toch nog een extra lusje hier in Haute Bise. Laveren rond de ruime plassen van een grindweg die de wandelaars een verdieping lager afzet bij een bosrand. Heerlijk wandelen in de opnieuw grijze dag over graspaden langs hagen van meidoorn en maretak hoog in de bomen. Stevige klim tot Haute Bise en dan nog een kleine twee kilometer tot de finish. De woonwijk wordt blijkbaar uitgebreid met fraaie appartementen in wit en grijs. Lijkt zelfs op een grijze winterdag zomers. Door stille straten zak ik finaal terug naar de Foyer. Probeer de omgekeerde en nog steeds naamloze straten van deze ochtend. Komt nu dus wel goed. Heb nog de tijd om een frietje te ‘steken’ tot de trein en geniet van een rustige reis terug naar Hemiksem. Jacquy, dit was een leuk parkoers met verrassend veel natuur, ben een tevreden wandelaar.   

FOTOREEKS

21:25 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namen, -g

De commentaren zijn gesloten.