Nederbelgen op wandel

Het kostte mij enige overredingskracht maar finaal koos Lindake toch voor Rhoon als zondagse wandeling. Zoals gewoonlijk verslik ik mij in de laatste straten naar de sporthal. We arriveren net op tijd om de meute te zien vertrekken, toch is het nog druk in het kleine zaaltje, veel volk hier vandaag. Vertrekken pas rond 09:30 en opteren voor een rustige 30 km, de tijd is wat krap bemeten voor de 40. Passeren het oude dorpskerkje met de scheve toren en het kasteel, zetten koers naar en over de Rhoonse dijk. Een tweede woonwijkje, we duiken domein Valckestein in. Een lange kaarsrechte laan loodst ons langs grachten door puur natuur. Een blauwe reiger zit stilletjes verdoken bij een sloot. Hij laat zich zelfs gewillig fotograferen alvorens geluidloos weg te zweven. Het parkoers is een beetje ‘anders dan anders’, de route naar de Hoogvlietse industrieterreinen en het Oudelandsepark wat korter. Een jonge longhorn bekijkt er ons met guitige oogjes. Jammer maatje, maar je lijkt mij een beetje te robuust om als speelkameraad dienst te doen. Na een uurtje lopen pauzeren we traditiegetrouw in de Mc Donalds van Hoogvliet. Het broodje ei en de koffie smaken.

Het natuurgebied dat we de vorige jaren binnen wandelden blijkt afgesloten. We moeten wat straatjes lopen met exotische namen zoals Curacao- en Arubaplein. Lopen langs de lage ruïnes van wat ooit woonwijk De Waaier was. Mogen dan terug het groen in richting Oude Maas, het bekende terrein. De loopbrug met rode randen lijkt op sommige plaatsen overspoelt met takjes en drijfhout. Nog nooit gezien, de laatste stormen moeten hier lelijk huis gehouden hebben. We wandelen langs een vijvertje en vervolgens onder de brug naar Spijkenisse door. De eerste wagenrust slaan we over, zetten meteen koers naar één van de hoogtepunten van deze tocht. Lopen mits vlonders over vijvers met riet begroeit en vervolgens door de Visserijgriend, prachtig. Mogen even een grasdijk op, zonder schapen deze keer en vervolgens onderaf achter een woonwijk door. Het is honden uitlaattijd. Bas en co strekken de pootjes. Voorbij een gracht en volkstuintjes weten we de rustpost liggen van handbalvereniging ETC Hoogvliet. Geen kommetje snert deze keer, het hartige broodje van daarstraks is nog niet verteerd.

Daar gaan we weer, terug de dijk op. Vervolgens door het Delta Psychiatrisch Centrum richting Poortugaal. We maken en ommetje langs de voetbalterreinen, negeren de aangeboden rustpost en lopen terug richting Oude Maas. De langste afstanden hoeven het verharde fietspad niet te volgen, mogen heerlijk over het gras langs het water. Aan de overkant rijzen elk jaar steeds meer flatgebouwen uit de grond. Vogelkooitjes, noemt Linda het. We passeren een jachthaventje, het feest kan beginnen. Want daarom kom ik hier elk jaar wandelen, voor de Rhoonse Grienden. Het hectaren grote overstromingsgebied beplant met knotwilgen is dan ook een gigantisch wandelfestijn. Schelpenpaadjes loodsen ons over houten ophaalbruggetjes en tussen de boompjes die de vreemdste vormen aannemen door. Hun gespleten stammen zijn de ideale groeipolen voor varens en ander klein groen. Bij laag water krijgen we een veelheid van kleur cadeau. De haast zwarte, natte ondergrond, het gelige van metershoge riet, het rosse van de wilgentakken. Dit is zo speciaal, zo schitterend, ik krijg er nooit genoeg van. Het slijkerige van sommige paden, daar lachen wij mee. Met een zucht verlaten we de pracht, hebben het weer eens gehad. Tijd voor een soepje bij de wagenrust, aan de rand van het golfterrein.

Geen extra lus naar de Carnisse Grienden voor ons dit jaar. We lopen terug richting eindstreep. Er staat een gure wind over de polder. De bomen op de dijk zorgen nauwelijks voor beschutting. Zijn rillerig blij tussen wat bebouwing te kunnen lopen voorbij Hoeve Johanna. We worden  door het stadspark geloodst waar we moeten lachen bij het aanschouwen van een hangbuikzwijn dat bij wat liggende boomstammen …het varken uithangt ! Een streep Paasbloemen in volle bloei (!) we wandelen door de nu stille winkelstraat van Rhoon richting metrostation. Onze jaarlijkse afspraak met R.W.V. zit er weer op. Ben blij met mijn keuze zegt Linda, het was weer eens prachtig hier te wandelen. Ik glunder tijdens de terugrit naar Vlaanderen, we hebben een Goddelijk weekend achter de rug. John’s wijze woorden, genieten van het wandelen en van elkaar, in praktijk omgezet. Meer moet dat echt niet zijn.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/290120...