Nederbelgen op wandel

Het gonsde vorige week in Brugge van ‘wij gaan zaterdag naar Oostkamp’. Linda was er ook ooit en vond het toen goed. Ik herzie dus mijn planning, we maken voor het laatst deze winter gebruik van de shopping trein. Krijgen in Antwerpen-Centraal geen ticketten maar een papiertje waarop te lezen staat dat de computer het laat afweten. Is die ook al in staking ? De treinbegeleider blijkt al op de hoogte, hij zal ons onderweg van de nodige vervoersbewijzen voorzien. Vreemd, wij zijn de enigen die in Oostkamp van het boemeltje uit Gent stappen. Pikken meteen de eerste marspijl op en stappen ondermeer voorbij een kasteel en door een dreef naar de start. Hier veel bekend volk, Linda & Dirk (Nijlen), Luc (Kessel-Lo), een koppeltje van de Leuvense Engel en heel wat Westvlamingen natuurlijk aangevoerd door Kastaar. Blijkt dat de meesten de trein tot Brugge namen en van daar de bus. Scheelt hem een wandelkilometer !

Bij een mistig weertje trekken we ons op gang door de lokale winkelstraat en voorbij de toch wel imposante kerk. De langere afstanden krijgen meteen een extraatje aangeboden dat ons langs kasteel Malieberg voert, nu een school. Mogen door prachtige dreven flaneren tussen kasteel en bewoning enerzijds, de E40 anderzijds. Voorwaar een goed begin van deze tocht. Keren terug naar de woonkern langs het rusthuis en de kerk tot oude molen De Wieke (zonder wieken). Vredeseilanden, de organisatoren van vandaag, trakteren er attent op koffie en een wafeltje, waarvoor onze dank.

Een paar straatjes verder zijn we alweer de bebouwing uit. Stappen voorbij het sportcentrum een bospark in bij ’t Bloemenhuisje. Trossen sneeuwklokjes staan friswit in bloei. Menig fototoestel gaat flitsen. Krijgen een eerste strookje bos onder de sloffen geschoven en passeren het kasteel van daarstraks, toen we van de trein kwamen. Een steenweg voert ons over ‘den ijzeren weg’. Puur natuur nu, een pracht van een gebied langs een vaart. Vlonders sturen ons door het hoge, gele riet, schitterend. Dit blijkt de vallei van de Zuidleie te zijn. Dra wenkt de tweede rustpost in De Vaart, we hebben er 9 mooie kilometer opzitten. De Moerman Brothers weten ons te vertellen dat de parkoersmeester deze is van de Nacht van Vlaanderen. We kregen al een bewijs van zijn kunnen.

Na de koffie volgt een kort lokaal lusje. Het voert ons voorbij een buxus kwekerij naar het landelijke langs spoor en vaart. Krijgen een buitje te verwerken. Tja, Linda heeft voor één keer geen paraplu mee ! Het stukje langs de vaart kan bekoren door de poeltjes met rietkragen die we aan zijn rand te zien krijgen. We pauzeren niet opnieuw in De Vaart, lopen meteen door in het gezelschap van Luc. Moeten onder de spoorbaan door en zetten vervolgens koers naar het volgende kasteeldomein. Een prachtig laantje stuurt ons langs achtereenvolgend loofbomen, sparren en coniferen. We wandelen door statige dreven terug naar de steenweg. Moeten bij Vandervalk de E40 over. Willy & Mary rijden ons toeterend voorbij, hun tocht zit er al op. Aan de overkant van de autobaan weer een kasteel en zijn park, De Herten deze keer. Weer heerlijk wandelen dus met nog een strook bos als toemaatje tot we in het centrum van Hertsberge mogen rusten. Luc trekt gelijk door, wij pauzeren even in het piepkleine lokaaltje. Brugse Lut & Luc weten ons te vertellen dat de tweede lus een pareltje is. Net als wij vertrekken komt ook Jefke binnen. Ook hij bespeelt de loftrompet. Mmm …we zien die 8,4 km goed zitten !

En inderdaad, we duiken meteen de bossen in van Heerlijkheid Nieuwenhove langs een schandpaal midden in het groen. Er komen wat tarmacjes aan te pas in het landelijke. Toch zal Domeinbos Kampveld de hoofdrol spelen in deze etappe. Spar, berk en rododendron, dit is leuk wandelen en soms wat ploeteren al valt dit laatste best wel mee. Statige beukendreven en paden tussen weilanden voeren ons terug richting Hertsberge. Wij hebben ons nog geen minuutje verveelt, genieten van elke meter. Hebben na de laatste pauze nog een kleine 5 km voor de boeg. Lopen langs wat achterafjes het dorp uit, een steenweg over. Een prachtige dreef voert ons naar kasteel Nieuwburg. Door zijn park wandelen we naar ’t Roodhof, dat zijn naam alle eer aandoet. Open terrein nu, de landerijen van de kasteelheer en zowaar kassei onder de sloffen, dik bedekt met modder. Mijn terrein dus, al heeft ook Linda er vandaag geen enkele moeite mee. De finish wenkt. Het laatste kilometertje gaat langs een industriezone, geen haar op ons hoofd dat er aan denkt te morren.

Ter aankomst niks dan voldane wandelaars. Dit was dan ook een prachtige wandeltocht. Parkoersmeester en helpers, jullie mogen terecht fier zijn op jullie prestatie, deze organisatie krijgt van ons het AA label van Absolute Aanrader.

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/280120...