Nederbelgen op wandel

Wandelen in Brugge dat doen wij met de Globetrotters. De Vestentocht ontbreekt nog op mijn palmares en Linda vindt die leuk. Shoppingticketten brengen ons voordelig naar het Venetië van het Noorden. En we zijn heus niet de enigen die dankbaar gebruik maken van ‘den ijzeren weg’. Onze trein blijkt eenmalig naar Blankenberge te rijden en niet naar Oostende. Vadertje Staat heeft nog een miljoentje opzij liggen om een spookbrug af te breken in Varsenare. Kwestie van die arme aannemers ook een centje te laten bijverdienen.

Lutje is al present aan de inschrijftafel, al is het dan nog maar net over tienen. Haar eerste werkdag zit er al op. De mannen van de tap zijn vrolijk als altijd, je zou voor minder met het Goddelijk nat binnen handbereik ! Verder weinig bekenden, op een koppeltje uit Deinze na, die we tegenwoordig zowat overal ontmoeten. Zijn ook ‘echten’ die steeds voor +30 km kiezen. Zoals het hoort bij een Vestingtocht stappen we meteen richting water en onder de gele Smedenpoort door. Wandelen richting station en het Minnewater, dat nog steeds ongeveer even hoog staat als voor enkele weken, toen we hier ook waren. In het gras intussen de eerste sneeuwklokjes, mmm ook de temperatuur geeft ons een lentegevoel. Stappen verder over de bekende Minnewaterbrug tot de wandelboom bij de Gentpoort. Hier begon mijn GR-route richting Dinant. Passeren de brug van een binnenhaventje. Worden even stil bij de sobere herinneringen aan Frederic, die hier recent verdween. De eerste rustpost, een cafeetje na 4,2 km is ons te druk. Hadden wij daar geen alternatief gezien waar de koffie aan 1 € werd aangeboden? Ja hoor, we pauzeren in een volkscafé met een waardin fier op haar splinternieuw noppenbiljart. Krijgen snel gezelschap van andere wandelaars.

Waar wij het parkoers terug oppikken komt een rasechte Brugse aansluiten. Monique zal de rest van de tocht met ons volmaken, kunnen we gezellig keuvelen. We wandelen langs de vaart en zijn vier windmolens. Bij eentje lijkt een man in zichzelf te staan praten. Ik herken de stem, is Kastaar met de dictafoon in aanslag. Een korte groet, ik moet snel terug achter mijn vrouwtjes aan die er een snedig tempo op nahouden. Bij de Mouterij kiezen de grotere afstanden voor het Zuidervaartje, leuk wandelen dit. Een strookje polder leidt ons naar de Damse vaart en de bewoning van Sint-Jozef. Grotendeels de omgekeerde route van de GR5A, deze strook. Het piepkleine zaaltje is druk bezet. We hebben nog maar 11 km afgelegd en zijn al ruim 2 ½ uur onderweg. Twijfels dus of we het volledige parkoers voor donker gerond krijgen. Maar we gaan er voor ! Door Brugse straatjes stappen we voorbij Château Rougesse (inderdaad een rood geschilderd kasteeltje) de polder in. Een stormwind vergezelt ons, kraaien vechten tegen de hevige wind. Pauverleute is een asseweg langs een boerderij. Hij loodst ons naar het Fort van Beieren. De wind joeg de bewolking weg, we wandelen in volle zon, heerlijk. Mogen door de bossen en langs de vijvers van het domein en vervolgens terug naar de Damse vaart. Pauzeren een tweede keer in Sint-Jozef, nu in een al minder beklante zaal. Het duo uit Deinze loopt nog steeds voor ons uit, net als West-Vlaming Geert en zijn vrouwke.

Mijn twee vrouwtjes hebben elkaar veel te vertellen. Ik dartel er wat rond als een ‘vrije spits’ met fototoestel en papiertje in aanslag. Nu volgt industriële archeologie, zegt Monique. We wandelen langs een steenkoolkaai, wist niet dat zulks nog bestond. Een oude coaster, ligt er scheef en verroest bij, net niet zinkensklaar zo lijkt. Moderne bedrijfsgebouwen en leegstand wisselen elkaar af. Ergens achterin staat zelfs een redelijk groot straalvliegtuig. Hoe is dat hier geraakt, zo ‘ in the middle of nowhere’ ?  Stukje steenweg nu, om een doorgang over een gracht te vinden. We wandelen achter een hotel door, langs een weiland met schapen dik in de wol. De volgende rotonde toont een geelwit tapijt van sneeuwklokjes en krokussen, prachtig. Stilaan wenkt de volgende rustpost in een klein zaaltje. We zijn net voor een regenbui binnen. Het lokale lusje stuurt ons dwars door een werf tot bij een prachtige kerk, een basiliek eigenlijk. Mogen vervolgens de Houtkaai op. Weg van een oudere, stenen spoorwegbrug langs het water flaneren tot voorbij de moderne Scheepsdalebrug. Een straat met in het midden een fietspad tussen de vervellende platanen, we stoppen niet meer bij de rustpost. Wandelen richting Ezelspoort (dacht ik) en het Zwanenmeer. Doen ons best om voor donker de finish te bereiken. Monique moet er vandoor, heeft nog enkele fietskilometers voor de boeg. Wij genieten uiteraard van een lekkere Brugse Zot. Lutje heft intussen spleetoogjes gekregen, toch komt ze nog gezellig bij babbelen met Linda.

Met een voldaan gevoel sporen we terug huiswaarts. Zijn net te laat op de Rooseveltplaats voor de bussen richting Hemiksem. Linda leert mij nog een truukje. We nemen tram 24 tot ’t Schoonselhof waar bus 295 nauwelijks op zich laat wachten. Zo zie je maar …alle Antwerpse wegen leiden naar Heimisse !!  

FOTOREEKS

https://picasaweb.google.com/102282674505838562948/210120...