25-01-11

22.01.2011 les Culs de Jatte du Mauge te Hamois

Jefke komt op zijn gemakje het station van Berchem binnen gesloft. Gaat zijn ‘shoppingticket’ kopen en haalt een ‘isomo’ koffietje uit de automaat. Samen reizen wij vandaag naar Hamois, het is van voor Nieuwjaar geleden dat we elkaar nog ontmoetten. Hij toont mij de nieuwste aanwinst …een GPS. Kostbaar en nuttig kleinood voor iemand die graag extraatjes breidt aan zijn tochten. Nu ook weer denkt hij te voet van station Ciney tot de start te wandelen. We praten hem het idee uit het hoofd, er is genoeg plaats voor 5 wandelaars in de monovolume van André. Anders dan vorig jaar starten we deze keer onder de kerktoren van Ste-Barbe (als ik het goed heb). De 30km is slechts 27,5 km lang maar daar zullen we straks geen spijt van hebben.

Ik verlaat het wat oubollige maar knusse zaaltje om even te genieten van fraaie huisjes in overwegend grijze natuursteen, net als het kerkje overigens. Grijs, dat is helaas ook de kleur van het zwerk vandaag, of wit van dichte laaghangende nevelwolken. Begin met een lange klim langs een nieuwbouw woonwijk. De doorkijkjes tonen licht bepoederde velden. Hier lag in december 60cm, wist André daarstraks te vertellen. Het tarmacje blijft maar klimmen, helaas niet tot boven de wolken. Na 2,8 km de eerste stempelpost bij een bedrijf in Buresse. Net als een mij bekend koppeltje uit Mortsel (weliswaar naamloos) loop ik meteen door. Tarmac maakt na een paar honderden meter plaats voor de eerste bosstrook. Het wordt een plakkerige tocht, dat merk je hier meteen. De eerste strook onverhard is nog fatsoenlijk begaanbaar. Klim tussen witte akkers een verdiepingentje hoger en wandel met de Mortselnaren naar een gehuchtje bestaande uit een paar grote vierkantshoeves en een gedateerd kerkje. Juist ja, grijze steen in een grijs landschap, maar oh zo schattig. Even verderop de ruïne van een kasteel met aanpalend een nog statige hoeve. Barsy-Flostoy lees ik op het plaatsnaambord. Je bent er door voor je het weet en toch laat het een blijvende indruk. Wandel nu parallel met een groenwitte vallei, het denkelijk prachtig vergezicht benomen door Heer Mist. Moet opnieuw de Foret Communal de Havelange in en dat zal ik geweten hebben. Prachtig is het hier wel, in de wit bepoederde sparren- en beukenbossen. Vettig is het ook, een heus parkoers voor zwijntjes. Hoe je ook je best doet om de minst kleverige plekjes op te zoeken, er is geen ontkomen aan. Schoenen en wandelbroek, weldra hebben ze één egale bleekbruine kleur. Ik slaag er in met beide soldaten pal in de brij te gaan staan, lijk wel net uit versgegoten beton te stappen. Maar ik maal er niet om. Hoe vettiger, hoe prettiger is nu mijn moto. Er komt een einde aan de toch wel zware opgave als ik hoog in de heuvels een tarmacje mag volgen met links besneeuwde akker en rechts groen hooiland. Nog een paar honderden meter geploeter en de rust in de kantine van RFC Miecret wenkt. Freddy en Sabine staan er mij lachend op te wachten, zij beginnen aan de lokale lus.

Een Flandrien belooft mij nog meer spektakel tijdens de lus, ik ben gewaarschuwd. De brave man heeft in de eerste honderden meters al meteen gelijk. Ik schaats een helling af waar omgevallen bomen zorgen voor een heus cross-country parkoers. Niet doen zoals ik, adviseert een Wallon de Namur, zijn linkerbeen bemodderd van boven tot onder. Ik kom als tweevoeter in een valleitje aan en mag meteen weer klimmen over beter begaanbaar. Op het plateau liggen de paden er trouwens fatsoenlijk bij. Loopt vlot dit. Opnieuw zijn de vergezichten beperkt, valt er haast continu wat ‘zever’ uit de donkere lucht. Eén hoeve kom ik tegen, la Ferme d’Offoux. Verder niks of niemand, zelfs geen hond blaft mij tegen. Beland op de Ravel en zijn asfalt is een verademing, een heuse adempauze. De Foret de Havelange doemt opnieuw op. Eerst flaneer ik over brede paden, rond omgevallen berken en breukhout. Later worden de paden smaller al blijf ik bespaard van nog meer smurrie. Bij een vogelhut pik ik opnieuw de draad van de vorige etappe op. Over het tarmacje en zo terug naar de voetbalkantine. Moet ik je zo meenemen in mijn auto, roept André gemaakt verbaasd uit, waar heb jij uitgehangen ? We moeten er allemaal om lachen.

Er zijn nog nauwelijks wandelaars aanwezig in de kantine en ook ik maak mij dus gauw uit de voeten. Loop door het stille dorpje en langs de Chemin de Belle Vue die zijn naam helemaal waarmaakt, voor zover de weergoden dit vandaag toelaten. De korte klim voert mij letterlijk in de wolken. Het groen van Havelange wenkt weer, de smurrie ook. Krijg dan ook nog een korte, pittige regenbui op mijn donder, gelukkig gefilterd door wat er nog aan bladeren rest op de beukenbomen. Een wandelpad vinden blijkt hier onmogelijk. Ik hou de bepijling nauwlettend in het oog, laverend rond plassen en vettige stroken. Lijk wel een dronkenman die zich tussen de bomen slingert. Waar de open ruimte begint, stopt ook de regen, gelukkig maar. Er volgt nu een afdaling door akkers en weilanden tot Haie-Jadot, gevolgd door een klim naar het Foret Communal de Hamois. Wordt mijn laatste hindernissenpiste voor vandaag. Aan de andere kant van het bos de laatste rustpost. Tijd voor een snel pintje, zit op schema voor een vroegere trein.

De finale van zo’n 3,5 km is trouwens nog een pareltje. Mag traagjes een vallei in zakken, genietend van een heerlijk vergezicht van groene weilanden en Ardeense huisjes, prachtig. Dan doemt de Ravel terug op en wandel ik dan weer door de open ruimte, dan tussen twee hoge bermen. Hamois Centre wordt kort doorkruist en even verder ligt Ste-Barbe en de …Rochefort te wachten. Ik ga meteen op zoek naar André die mij samen met een charmante Brusselaar naar het station voert, onze voetjes verpakt in plastic vuilniszakken. Jefke staat lachend op het perron, hij liep de 10km Ravel te voet af. Samen reizen we terug naar Brussel. De Jef netjes gewassen en gestreken, ik als een heus modderzwijn. Kijk met voldoening terug op een  mooie tocht, pittig gemaakt door de weergoden en zo hoort het ook in de winter.

Un grand merci à Collette et toute l’équipe pour le beau parcours et l’accueil chaleureux. Les 764 marcheurs étaient oh combien mérité. Merci beaucoup aussi André pour faire la navette entre la gare et la salle avec le sourire et la bonne humeur. Sans toi plusieurs marcheurs n’auraient pas pu se rendre chez vous. Tu es SUPER !

FOTOREEKS     

http://picasaweb.google.com/nederbelgenopstap/22012011Ham...

13:45 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: namen, -h

Commentaren

Hallo Patrick,

Wat is het een plezier om iedere keer uw verslagen te lezen.

Freddy en Sabine

Gepost door: freddy en sabine | 02-02-11

De commentaren zijn gesloten.