01-03-10

27.02.2010 Les Marcheurs du Jean-Felix Mornimont

Jefke komt op zijn gemakje aangewandeld koffietje in de hand, spoor negen Berchem-station. Het is trouwens op zijn voorspraak dat ook ik hier sta. Wij bezoeken vandaag de eerste tocht van een nieuwe club. Zij organiseerden vorig jaar al vanuit Franière, net voorbij de abdij van Floreffe, maar pas dit jaar als erkende vereniging. Was niet zo goed, stelt Jef, maar ik geef hen het voordeel van de beginner. Vanaf Brussel zijn we al met z’n zessen. Eddy (zonder fototoestel), zijn vrouwtje en een koppel van Horizon Opwijk vergezellen ons richting Namen. De tien minuutjes speling zijn er maar net voldoende om het boemeltje richting Charleroi-Sud te halen. Trein om de twee uur en dus zeker niet te missen, temeer daar de TEC forfait geeft in deze richting. Onze groep dikt aan tot een tiental, die onder leiding van Jef naar de startzaal in het dorpscentrum wandelen. Het blijkt een rommelig zaaltje te zijn en een rammelende organisatie. De 30km zullen er 28 te zijn met 4 rustposten, alle verdere informatie ontbreekt.

Ik ontbijt en vertrek op mijn eentje, voorbij de stand ‘pain et saucisson’. Wandel het straatje voorbij de mooie kerk naar beneden en zoek even verder de Samber op. Langs zijn jaagpad gaat het stroomopwaarts, een paar kilometer ver. Weilanden zijn afgezoomd door populieren waarin maretak welig tiert. Een rivierboot zet stampend koers richting Namen en de Maas. Voorbij een sluizencomplex moeten we de steenweg op en zetten koers richting eerstvolgende dorp. De groep wandelaars is redelijk omvangrijk. We blijken in Mornimont te zijn, de thuisbasis van deze club. Opnieuw een gedateerd zaaltje en geen informatie over tussenafstanden. Ik reken zo’n 4 km ver te zijn en loop gelijk door, mijn stempeltje niet vergetend, een must in Wallonië. Wandel het dorp uit langs een immense vierkantshoeve en wagen met zowaar een legertank erop. Wat dit oorlogstuig hier komt doen is mij volstrekt onduidelijk. Moet de drukke steenweg over en loop dan door de straten van Moustier naar de overkant van station en spoorbaan. Loop een tijdje parallel met deze laatste en vervolgens opnieuw de Samber over bij de Pont Jourquin (gedateerd 04/09/1944). Ik blijf continu straten volgen tot Ham-sur-Sambre. De klim voorbij de dorpskerk loodst mij naar het plateau en een stukje onverhard tussen weilanden. Onder mij ligt het industriële bekken met meerdere glasfabrieken. De volgende straten dienen zich aan tot de tweede rustpost in een garage. Er staan welgeteld vier stoelen, waarvan ik er eentje inpik. Geen idee hoeveel kilometer ik al gelopen heb, de schattingen van de wandelaars lopen uiteen van 8 tot 10.

Heb nu een lus voor de boeg. Kerkwegels loodsen mij het dorp uit, lichtjes klimmend. Op het plateau stuurt een brede kasseiweg door weilanden mij richting Arsimont. Ik ontwaar de eerste ‘kattekes’ aan de bomen. Het zonnetje bevestigt, de lente is in ’t land! Kruis door het dorp en daal steil af naar de Samber. Aan de overkant strooit een jong berkenbos met licht, mooi. Moet meteen terug klimmen en langs voetbalvelden en een woonwijk terug naar de garagerust. Volgens de twee helpers heb ik er 15 kilometer opzitten (waarvan 14,5 over asfalt). Na een glaasje fris loop ik opnieuw de kerkwegels in en zak vervolgens naar de vallei. Loop zodoende onder de bossen door …U raadt het al …over asfalt ! Bij de Samber eindelijk een bosstrookje maar dan opnieuw langs Gods wegen weg van het water. De heuvel is bebost met jonge boompjes, we mogen er naar kijken. Bij het binnenlopen van Mornimont komt ik Brigitte & Arobase tegen. Laat mijn teleurstelling over het parkoers blijken. Deze streek heeft weinig te bieden, is haar antwoord. Ik pauzeer even met een Juppeke, heb nog ruim de tijd tot de trein. Reken nog zo’n 7 kilometer voor de boeg te hebben. Krijg warempel enkele tientallen meter modder onder de sloffen geschoven, terwijl ik een riviertje volg. Daarna terug asfalt door Spy en een heuvel op. Mij bekende onverharde paden worden straal genegeerd. Gelukkig biedt het plateau een schitterend vergezicht waar ik mij aan optrek. Mag nu enkele honderden meter onverhard lopen tot het volgende dorp : Soye. Wandel er rond de kasteelmuur en zet dan mijn ultieme koers naar de Samber in. Meen in het weiland Mia te herkennen maar denk te dwalen, die zouden wel erg ver van thuisbasis Geulle weg zijn! En toch, enkele tientallen meter voor de aankomst een auto met Nederlandse nummerplaat. Jac staat zijn boterhammetjes op te eten, wachtend op vrouwlief fotograaf. Ook hij maakt zijn beklag over het toch wel erg zwakke betonparkoers.

De klap op de vuurpijl maak ik in de startzaal mee. Wilfried, Nathalie en Ghislaine zijn ook naar hier afgezakt. Ik wil hen op een biertje trakteren maar ook deze voorraad blijkt op te zijn, al is het nog maar 15:00. Een café zonder bier, maak dat mee. Gelukkig heeft één iemand het lumineuze idee ‘een vat te steken’ en kunnen de dorstigen alsnog gelaafd worden. Mijn clubmaatjes keren huiswaarts, ik besluit de extra lus van 6km nog te lopen. Geheel volgens verwachting dus vrijwel volledig verhard. Eerst langs de Samber, nu stroomafwaarts. Vervolgens door de velden terug naar het dorp, met uitzicht op rotspartijen in de heuvels. Tenslotte een stratenlus die mij voorbij de Chapelle St-Pierre loodst. Ik ben net op tijd terug om nog gauw een pintje te drinken en samen met Eddy en zijn vrouwtje treinwaards te lopen.In het volgende station, Floreffe, krijgen wij het gezelschap van wel 100 scouts. Het wordt in Namen hollen om de trein naar Brussel te halen, samen met de jonge meute. Eddy loodst ons de coupe eerste klas binnen en zo sporen wij rustig naar Brussel-Noord. Ik raak er mijn kompanen kwijt en stap alleen op de trein naar Antwerpen. Daar zit Jefke weer. Hij wandelde te voet van Franière naar Namen (zo’n 11 km) en was blijkbaar nog voor ons in Brussel. Genoot er van een Duvelke en zodoende zijn we terug samen. Neem afscheid van hem in Berchem met een ‘tot morgen in Schelle’.

Samengevat kan ik maar één positieve zaak vertellen over deze tocht. De afpijling was vlekkeloos. Qua parkoers en organisatie krijgt ze wel mijn nominatie voor de prijs van teleurstelling van het jaar. Alles kan beter, maar denkelijk zonder mij volgend jaar.

FOTOREEKS

 http://s1022.photobucket.com/albums/af344/nederbelgenopst...

22:14 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: namen, -f |

Post een commentaar