Nederbelgen op wandel

Pas op donderdag kan de NMBS mij verzekeren dat ik tot Tubize kan sporen na die rampzalige maandagochtend in Buizingen. Ik waag het erop ondanks de vele vertragingen en afgelaste treinen die ik deze werkweek meemaakte. Jefke is niet van de partij, die houdt denkelijk niet zo van risico’s. En nochtans, ik raak makkelijk tot in Halle en vervolgens Tubize. Veel werkvolk op de plaats van het ongeluk, de omgeving vakkundig afgesloten voor ramptoeristen, wat ik goedkeur. Een helpster van La Bruegelienne verzekert mij dat ze afgehaald wordt aan het station. Na tien minuutjes vruchteloos wachten hou ik het voor bekeken en zet te voet koers richting Clabecq en het kanaal Brussel-Charleroi. Bij de desolate ruïnes van Les Forges moet ik rechtsaf, het eerste heuveltje op tot Dutroux-City en het tweede tot de Centre Aéré de Schaerbeek, de startplaats. Een halfuur later zit ik er nog altijd babbelend van de ene bekende naar de andere IJsetripper.

De klok van 10 uur doet mij besluiten dat het welletjes geweest is en ik ga op pad …om meteen op de Bonyns Family te botsen. Filip en Hugo zijn mijn gezellen tijdens de eerste vijf kilometer. We bewandelen een prachtige bosstrook. Plekken met verse sneeuw, modderige afdalingen, heerlijk golvend parkoers, een prachtig begin. Vanaf een kapel zonder naam lopen we de straatjes van Braine-le-Château in, gezellig keuvelend over een veelheid aan onderwerpen. Euraudaxers en andere wandelaars, de NMBS, de Belgische politiek, aan onderwerpen geen gebrek. Bij de eerste koffie laat ik mijn maatjes gaan en sluit even aan bij clubmaat Roland en zijn dame. Zij lopen een andere afstand en ik muis er dus stilletjes alleen vanonder. De 30km zet zijn weg verder langs het lokale station, stille getuige van een spoorbaan uit vervlogen tijden. Ik mag meteen klimmen, verhard, even onverhard en vervolgens eindeloos verhard de Vieux Chemin de Nivelles op. Er lijkt geen einde aan de helling te komen. Net als ik verwacht St-Pieter tegen het lijf te lopen staat er een naambordje Bilot – Haut-Ittre. Ja haut (hoog) is het wel degelijk. Maar, what comes up must go down, en daar begin ik meteen aan. Een holle asfaltweg stuurt mij door een woonverkaveling in wording tot in de vallei van een beekje. Links met het water meelopend eindelijk wat onverhard, het werd zowat tijd ! Helaas is het feest van korte duur. Een holle asfaltweg stuurt mij terug dezelfde heuvel in. Bobby lijkt mijn kuiten wel lekkere happen te vinden maar bedenkt zich op het laatste moment. Hetgeen er boven uit torent lijkt hem toch wel vervaarlijk te zijn. Ik zet mijn klim in alle rust verder. Op het plateau volgt de Rue du Bois de Samme. Een parel van een kasseibaan geflankeerd door naakte, want vervellende metershoge platanen. Schitterend strookje zonovergoten parkoers. Het volgende tarmacje door bos en langs bosrand zet mij af in Wauthier-Braine. Heb er ruim 12km opzitten en tijd voor een babbel met Stibbers Bernard & Nadine. Ook Ijsetrippers Luc (alias Freddy) en Nestor maken er hun opwachting.

Ik ben blijkbaar de enige die hier nog de lus van de 30km dient te lopen. Deze wordt een afknapper. Ik volg op halve hoogte in de heuvels de vallei van de Hain om langs de andere kant terug te keren. 5,5 km asfalt lopen met godzijdank af en toe een vergezicht. Noteer verder enkel de Chapelle de Notre Dame de Bon Conseil en het stationsgebouwtje van Noucelles als bezienswaardigheden. Ben ik naar de trage kant of zijn de kilometers ruim bemeten, feit is dat de tijd vandaag snel weg tikt. Ik hou het dan ook bij een korte pauze en ga weer op pad. Er wacht mij een steile helling langs een beboste afgrond tot de afgedekte stortplaats van Cour au Bois. Het ruikt er onheilsspellend naar het gas dat Veolia hier tracht te ontginnen. Loop een rondje om het terrein heen en daal vervolgens langs kerkwegels terug naar het centrum van Braine-le-Château en de rustpost na 21,5 km. Nestor, Wilfried & Nathalie vertrekken er net. Ik neem even de tijd voor een Juppeke en zet mijn weg verder.

Het parkoers zoekt meteen de vallei van de Hain op en passeert langs de lokale château. Een knots van een kasseihelling beloont mij met een prachtig vergezicht over het dorp en de heuvels aan de overkant. Krijg nu stevig golvende bosterrein onder de sloffen geschoven, heel mooi allemaal met die doorkijkjes over groene akkers en populieren begroeit met maretak. Bij het verlaten van het bos ben ik in Clabecq en begint een lange afdaling door stille straatjes tot de ruïnes van de Château des Italiens, Les Forges en het kanaal. Hé, ik dwarste het parkoers vanmorgen zonder het te weten of te zien. Zet koers langs het kanaal richting Oisquercq. Bij de oever aan de overkant, onder de roestige Forges, liggen rivierboten blijkbaar stilletjes te sterven. Het lijkt wel een kerkhof, desolaat, zielig eigenlijk. Ik loop stevig door tot ik het kanaal mag verlaten. Weifel even aan de bepijling maar wandel dan toch in de juiste richting. Het dorpscafeetje Le Vieux Oisquercq doet dienst als laatste pauze, voor mij alleen laatste stempel. Nog 1,1 km maar ik weet dat die kan tellen. Het is stevig klimmen vanaf niveau kanaal tot de aankomst. Ik verzin ter plaatste dat ik een bergbok ben en koers naar de top. Ben net op tijd uitgehijgd om de reünie van Ijsetrippers op een fatsoenlijke manier te kunnen begroeten. Heb nog een kwartiertje over om te genieten van een Chimay Blue. Bedankt voor de aangeboden lift Bernard & Wilfried, ik hou mij aan mijn treinreis. Het hoort gewoonweg bij mijn wandelavontuur. Loop vlotjes terug naar het station van Tubize. Natuurlijk zorgt de NMBS voor de klassieke vertragingen, voel mij dan ook op mijn gemak. Ben toch nog voor 20:00 terug thuis. Kijk terug op een tocht waarvan de 22km zeker de moeite waard was, de overige 8 km mij toch teleurstelden. Niet meteen de sterkste tocht vanuit Ittre dit jaar.

Voor volgende week gooi ik de plannen een beetje om. Vervang Braives zaterdag door Franière, op aangeven van Jef. In de schaduw van Floreffe en zijn abdij moeten voldoende mogelijkheden zijn voor een leuke dertiger. Zondag dan zeker de marathon in Schelle, ik reken er vast op een erg groen parkoers met als beloning voor mijn 42km het natuurdomein van Polderstad. Tot dan …

 FOTOREEKS

http://s1022.photobucket.com/albums/af344/nederbelgenopst...