15-02-10

13.02.2010 W.I.K. Vlissingen

Het station van Roosendaal kent nog nauwelijks geheimen voor mij. Vandaag ga ik van daaruit ‘boemelen’ dwars door Walcheren langs plaatsjes zoals Rilland, Kruiningen of Arnemuiden. Het land van fruitbomen en weilanden is wit en wazig van een sneeuwlaag en dichte mist. Maar kijk, vanaf Middelburg klaart de lucht uit en in Vlissingen-Souburg, waar ik afstap, is van sneeuw en ‘erwtensoep’ niks meer te merken. De routeplanner ‘te voet’ stuurt mij over het kanaal en door de stille straatjes van West-Souburg richting Sloeweg. Ik pik er een eerste marspijl op die treffend lijkt op hetgeen Aktiviaclubs in België gebruiken. Toch slaag ik erin een blokje om te lopen, in de war gebracht door de tekst van mijn gids. Het is erg stil in Het Welzijnscentrum, de meeste wandelaars zijn al op pad. Okke, mijn gastheer, kijkt toch wel verbaasd als ik binnenkom. Het is dan ook ruim anderhalf jaar geleden dat ik hier nog wandelde.

Inschrijven een koffietje en ik ga op pad. Stap opnieuw richting West-Souburg. Het is uitkijken voor gladde plekken op wegen en voetpaden. Slaag er verstrooid dan ook nog in fout te lopen en wordt meteen door medewandelaars teruggefloten. Nochtans, naast gele grondpijlen hangen ook op regelmatige afstanden gele fluo driehoekjes. Heb dus geen excuus voor mijn vergissing. Ik verlaat de bebouwde wereld en ruil hem in voor de polders. Links de hoge, groen begroeide duinenrij, rechts het landbouwland. Opvallend aan deze streek, het ruime aanbod aan hoevetoerisme en de panelen in twee talen, Nederlands en Duits. In het gezelschap van een tiental andere wandelaars stap ik gezwind over tarmacjes en fietspaden zowat tussen Koudekerke en Dishoek. Het fietspad loodst ons langs grachten en bunkers uit de tweede wereldoorlog. Indertijd hadden onze Oosterburen een ander soort ‘toerisme’ voor ogen. Nu zwaaien ze hoofdzakelijk met hun eurootjes. Voorbij een radiomast gaat de 30 km zijn eigen weg. Een fietspad loodst mij op aangename manier langs grachtjes. Lopen in de buurt van Valkenisse werd erg dicht tegen de duinen aan. Plots een caravan, een geïmproviseerde koffiepost. Het Oostindische groentekroketje smaakt er heerlijk bij. Is een handelsmerk van deze tocht.

Ik vermoed aan deze post zo’n 11 km gewandeld te hebben. Ben dan wel erg vroeg en op mijn gemakje. Een bospad voert mij nu tussen chalets van vakantieparken door. Het begint ook hier lichtjes te sneeuwen. De Duinweg stuurt mij langs villaatjes richting centrum van Zoutelande. Daar raak ik even het spoor van het parkoers bijster. Tot ik café ‘De Fiets’ opmerk. Ben hier pas aan mijn elfde kilometer en dus helemaal niet zo snel als ik dacht. Ik besluit dan ook niet te stoppen en loop meteen het dorp weer uit langs de stemmige kerk. Een schelpenpad loodst mij door Het Kustlicht, deeltje van gemeente Veere. Nu ga ik echt ‘polderen’. Eerst over wegen van rode baksteen, wat in België dus kassei zou zijn, en beschut door jong struikgewas. Al is die beschutting niet echt nodig, de wind is gelukkig gerantsoeneerd vandaag. Ook de beschutting verdwijnt en nu is het echt kilometers ‘malen’ door volledig open polder, hoofdzakelijk weilanden. De einders zijn bevolkt met dorpjes, herkenbaar aan hun kerktoren. In de weilanden tientallen vogels, lijsterachtige waar ik niet meteen een naam kan op plakken. Na wat keren en draaien bereik ik het dichts bijzijnde dorp. Blijkt Meliskerke te zijn (Shannen ?), dorp met een wel erg kromme kerktoren en de tweede rustpost na 16,4 km. Is dus de eerste keer dat ik ga zitten. Het is hoog tijd voor een boterham.

Ik blijk netjes binnen aankomsttijd 16:00 te lopen en wil dat graag zo houden. Pauzeer dus ook niet te lang, temeer daar ik duidelijk weer eens de achterhoede vorm. Verlaat het dorp langs een fietspad, naast een hoofdweg. Moet een paar kilometer gewoon rechtdoor lopen tot voorbij Mariekerke. Het is intussen opnieuw zonnig weer geworden, echt aangenaam. Hele groepen ganzen trekken hoog in de lucht zuidwaarts. Zou er nog meer winters geweld op komst zijn ? In de weilanden opnieuw die lijsterachtige vogels, in groten getale en blijkbaar reeds de eerste bewegingen van hun paringsdans aan het instuderen. De Krommenhoekseweg is ook weer zo’n lange polderstraat waar geen eind lijkt aan te komen. Ik kom, hoe kan het ook anders in Krommenhoeke uit en moet meteen rechtsaf. Loop nu langs een waterloopje, in een polder van kerktorens en molens. En daar is onze caravan man weer ! Hij staat opgesteld met uitzicht op het dorp Biggekerke. Hij heeft geen koffie meer en dus hou ik het bij een bekertje water en een koekje. Loop vrij snel terug door langs wegen met uitzicht op de beide steden Middelburg en Vlissingen. Bereik finaal Koudekerke en de laatste rustpost in de plaatselijke sporthal. Begroet er Belgische Tonia en wandelvriendin. Neem de tijd voor een bruintje terwijl ik naar de korfballende jeugd kijk.

Heb nog ruim 5 km voor de boeg. Wandel rond de dorpskerk en vervolgens het dorp uit over het volgende fietspad. Huis Der Boede blijkt het kasteeltje te noemen dat in de steigers staat. Wandel over een merkwaardig pad met links fruitgaarden en rechts de eerste woondozen van Vlissingen. Ben steeds weer verwonderd over de architecturale fantasie van die Nederlanders. Als uitsmijter krijg ik nog enkele heerlijke dreefjes onder de sloffen geschoven, tussen bebouwing en grachten in. Ben inderdaad netjes op tijd terug in Het Welzijnscentrum. Heb nog ruim een uur tijd voor mijn uitloop tot station Vlissingen, zo’n 3.5 km ver. De routeplanner vertrouw ik niet helemaal en dus volg ik mijn intuïtie door de straatjes richting kanaal. Ik blijk het bij het rechte eind te hebben. Wandel een alternatief voor de Scheldedijk binnen de Vlissingse bebouwing. Neem plaats in de dubbeldekse trein, een luxe voor een boemeltje. Een uurtje later sta ik weer in Roosendaal. Dikbuikige Tullepetaoners denken dat ze Gary Glitter zijn, karnaval eist zijn tol. Koning alcohol ook want erg fris lijken de feestvarkens mij niet te zijn terwijl ze diverse treinen in waggelen. Op de ‘Amsterdammer’ blijkt bij controle iemand een fout ticket gekocht te hebben. De machine weet niet dat het vandaag weekend is, zegt de controleuse raadselachtig. NS op hetzelfde niveau als de RET …ik zal mijn kaartjes telkens maar vast in Berchem kopen, te old fashioned way bij de man achter het loket !

 FOTOREEKS

http://s1022.photobucket.com/albums/af344/nederbelgenopst...

22:26 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: zeeland, -v

Commentaren

hey patrick en linda

tijdens het wandelen toch aan ons denken tof
grt

Gepost door: shannen | 18-02-10

De commentaren zijn gesloten.