Nederbelgen op wandel

Geen Amsterdammer op zondagochtend om 07:00 maar een boemeltje dat mij na vijftig minuutjes afzet in het station van Roosendaal. Een luxueuze intercity tot Tilburg en dan nog twee haltes met een afdankertje van NS, het verloopt allemaal vlotjes. Beneden aan de trap een eerste wandelpijl, drie straatjes verder de ruime startzaal in het Jacob Roeland lyceum. Ha je bent er, Peter is al op pad, krijg ik te horen als begroeting. Ja, zelfs tot in Boxtel is deze Nederbelg gekend !

Boxtel ken ik natuurlijk van die heerlijke Campinatocht, in de winter kwam ik er nog nooit. Benieuwd wat het worden zal. Het weer valt mij tegen na die zonnige zaterdag, grauw en grijs is het, alleen de temperatuur is aanvaardbaar naar winterse normen in de Lage Landen. Een fietspad bezijden de drukke steenweg loodst mij naar De Lange Loop. Inderdaad, er lijkt geen einde aan het asfaltpaadje langs het water te komen. Leuk wandelen is het in elk geval weg. Tegenliggers zijn steevast vergezelt van hun trouwe viervoeter. Weer om een hond door te jagen dus vanmorgen. Het waterloopje duikt onder de A2 door en de wandelaars even later ook bij het tunneltje met opschrift ‘Onrooi 1994’. Aan de overkant volgen we een kanaaldijk tot ver voorbij een eerste rustpost die eigenlijk opgesteld staat voor diegenen die de korte afstanden lopen. Ik ben er nauwelijks 3500 meter ver en loop gelijk door. We verlaten met z’n allen de waterkant en gaan polderen. Asfaltbaantjes voeren ons door het trieste, nog kale land. Bij Langenberg draaien de 20 en 30 km weg nog dieper de polder in langs laantjes en boomkwekerijen. De geboorte van een nieuwe spruit wordt bij een hoeve wel heel origineel aangekondigd als ware hij het resultaat van grond- of wegenwerken. Zullen dan wel Gods wegen geweest zijn, of de Heilige Geest ! Even verder een gedenkteken ter ere van Verzetsgroep Gasthuiskamp (WO II). Net als ik de verharde ondergrond beu begin te worden draaien we onverharde paden op die ons langs greppels en grachten loodsen. Mollen hebben er blijkbaar de voorbije dagen een heuse party gehouden. De rust bij Datmunda wenkt, heb er 10,2 stevige kilometer opzitten. Kies voor oer-Hollands, een kom snert en een broodje worst. Spoel het geheel door met een glaasje fris.

Was het behoorlijk druk in het zaaltje, ik ben de enige gek die aan 30 1x begin. De parkoersbouwer loodst mij door dorpje Gemonde en ondermeer de Lariestraat, moet kunnen. Dra stap ik over het onverhard van wandelpad De Hogert. Onverhard wordt er bijwijlen verzopen. Pootje badend schuifel ik langs prikkeldraad en kom zonder kleerscheuren door een grote plas. Terug asfalt nu, voorbij de Beeksche waterloop en vervolgens de Broekstraat in. Wie dit kledingsstuk past moet vast een reus zijn, er lijkt geen eind te komen aan de straat. Oef, eindelijk terug een veldweg, in den beginne droog maar langs de Beeksche lekker vettig. Zo hoort het bij een wintertocht. Pad Vossenholen loodst mij vervolgens over drogere graspaden en door weilanden. De doorgangen zijn zo smal gemaakt dat wierterroristen hier geen kans maken. Prikkeldraad zorgt voor de afwerking. Bij de bomenkwekerij van daarstraks kom ik baasje met jonge jachthond tegen. Wordt even dollen met de nochtans vrij schichtige viervoeter. Lachend jutten we hem even op en ik vervolg mijn weg langs de mollenspeeltuin tot Datmunda. Heb er zo ongeveer 20 km opzitten. Het is nu erg rustig in het zaaltje ondanks het naar mijn normen nog vroege uur.

Randje Gemonde ga ik nu een breed zandpad op. Zo’n kilometertje verder bereik ik nog dichtgevroren vijvers van grillige vorm. Daarna een brede waterloop die de Dommel blijkt te zijn. Sloom stroomt de rivier, breed uitwaaierend, door het vlakke land. Futen duiken om beurten op zoek naar wat lekkers onder water. Ik loop hier in mijn eentje te genieten van peis en vree aan de waterkant. Vergeet er de donkere dag even bij. Verlaat dan finaal de rivier voor een bosstrookje en brug over de autobaan. Kom in gehucht Selissen terug de bewoonde wereld binnen. Voorbij zijn hoeves voert een fietspad mij een laatste keer over de Dommel en bij voetbalterreinen Boxtel binnen. Langs de A2 loop ik door park Lierenland, aangelegd naar een idee van buurtbewoners blijkbaar. De Maastrichtsestraat is een langgerekt rood fietspad tussen huizen en schoolgemeenschappen door tot aan de Boxtelse flatgebouwen. Ik weet de finish nu heel nabij.

Peter zit mij op te wachten, ben uiteraard door meerdere wandelaars gesignaleerd. We kletsen nog wat gezellig na en begeven ons rond 16:00 naar het station. Onze Eindhovenaar wuift mij uit als het boemeltje zich op gang trekt richting Tilburg. Vlotjes reis ik terug naar Hemiksem. Deze wintertocht is natuurlijk niet zo sterk als superwandeling Campina, daarvoor zat er bijwijlen wat veel beton in. Toch kijk ik tevreden terug op de mooie stukjes door weilanden en langs waterloopjes. En die babbel met Peter, wat is dat toch een gezellige kerel ! Houdoe …

 FOTOREEKS

http://s1022.photobucket.com/albums/af344/nederbelgenopst...