07-07-09

04.07.2009 Les Panards de Winenne

Lindake pruttelt wat tegen vanwege de lange rijafstand tot Winenne. Het erg warme weer samen met het vooruitzicht van een bosrijke tocht, trekt haar over de streep. Het rijdt vlotjes over Brussel en Namen zo vroeg in de morgen, al had het wel anders kunnen uitdraaien. Bij Bouge ligt een vrachtwagen beladen met fruit op zijn flank …gelukkig netjes in de middenberm. Het fileleed, reeds aangeduid vanaf 10 kilometer van de plek des onheils, wordt zodoende tot een minimum beperkt. Zo’n zes kilometer voorbij Beauraing bereiken we het centrum van Winenne. Parkeerplaats op één kilometer zegt een vriendelijke helper, er is een ‘navette’ (autobusje) voorzien. Galant zet ik Linda aan de startzaal af en volgen de pijlen, een steile helling op tot het sportcomplex buiten het dorp. Busje komt zo …ik ben te voet even snel terug beneden in de warm aangeklede, kleurrijke startzaal. Genieten van ons koffietje gezeten op het terras. Zoals gewoonlijk in Wallonië veel Vlaamse deelnemers. Hier in eerste instantie Grashoppers Agnes & Willy, met hond en een paar Vlaams-Brabanders.

Eén straat ver verlaten we het dorp al en mogen genieten van een eerste prachtig vergezicht. Dalen de eerste heuvel af tot in het koele bos. Na twee kilometer de eerste caravan + tentrust, net als in Waalwijk, hier noemt het Tienne à Moiny. Wij wandelen uiteraard vrolijk verder zonder pauze. Steken een mini valleitje over en de eerste lange klim wordt aangevat over een smal slingerpaadje in het dichte groen. Op het vlakke worden de paden breder en afgezoomd met grote frisgroen varens. Het is niet altijd even makkelijk stappen, het begrip pad is hier soms relatief. We banen ons een weg naar een asfaltbaantje dat ons afzet bij Banc de Vencimont na 5,7 km. Claudy Tixhon heeft hier al een ruime 9 km voorsprong op ons. Het wordt een hartelijk weerzien, wat is dat toch een beminnelijk man! Franco & Krist zijn ook erg vroege vogels. Met hen babbelen we wat bij over Chantonnay. Krist kan met zoveel vuur vertellen dat we er haast de tijd bij vergeten.

Trekken ons weer op gang het Foret Domaniale de Sevry in. Wandelen door een bos met hoofdzakelijk imposante, metershoge sparren. Plekjes zon en schaduw wisselen voortdurend af. Mini beekjes klateren zachtjes verscholen in het groen. Vogels zingen er vrolijk op los. Wat is dit heerlijk wandelen ! Het parkoers wordt opnieuw golvend, wilde madeliefjes en weeral varens zomen onze wandelpaden af. Mireille (Mme La Juge) haalt ons in en samen dalen we scherp af naar Vencimont. Het is erg rustig in het godvergeten dorpje met zijn prachtige huisjes in bruine natuursteen. Pauzeren doen we op een bankje voor het lokale Syndicat d’Initiative na 10,6 km, heerlijk. Moeten meteen trappekes op en vervolgens een enorm lange en bijwijlen steile asfalt helling op om het dorp te verlaten en de bosrand te bereiken. Zwoegend en zwetend genieten we van de immense panorama’s. Het Foret de Sevry slokt ons terug op met zijn brede, golvende paden, zijn varens en immense sparren. De helpers zijn aan hun middageten toe als wij terug de Banc de Vencimont bereiken na 15,3km.

De langere afstanden mogen verder het Foret de Sevry verkennen. Opnieuw is het begrip ‘pad’ bijwijlen relatief. Eens te meer genieten we van kleine beekjes, varens … Waar we het bos uitkomen bemerken we in de verte wat bebouwing. Tussen bosrand en weilanden, waar koeien op zoek gaan naar schaduw, zetten we koers naar Felenne. De doorkijkjes tussen de huizen door zijn magistraal en adembenemend mooi. De rustpost op een grasperk in het dorpscentrum (20,6 km) lijkt op een familiereünie. Nestor & Peter, Linda & Dirk, Liliane & Jean, Franco & Krist, ze zitten er allemaal ! Uiteraard ook allemaal met een rondje voorsprong op ons, kwestie van de reputatie hoog te houden !

We blijven niet te lang zitten, de tijd tikt ongenadig weg. Beginnen aan de lokale lus langs een mooi kapelletje en meteen terug het bos in. Enkele eenmanspaadjes verder bereiken we een plateau. De stoompluim van de Franse kerncentrale Chooz is nu wel erg dichtbij. Wandelen zowat driekwart rond Felenne, genietend van de vergezichten en zakken dan terug door het bos naar het volgende beekje. De afdaling duurt lang, het pad is redelijk ongelijk, de koelte doet ons deugd. Een bocht naar rechts …we beginnen aan het zwaardere werk. Steeds door het bos stappend blijven we maar klimmen over rotsige paadjes . Ik vermoed St-Pieter nabij als we finaal toch terug in de open ruimte en bij de eerste boerderijen uitkomen. De zon verschroeid onze zwetende knikkers. Zijn dan ook wat blij van een koel drankje te kunnen genieten bij de inmiddels haast verlaten rustpost van Felenne (28,8 km). Er loopt nog één iemand achter ons, zeggen de helpers, nummer 109. Wij hebben geen idee, hebben het laatste anderhalf uur niemand meer gezien.

Wandelen nu het plateau van graangewassen op. Linda is blij met het vlakkere stuk, de slechte knie protesteert meer dan haar lief is. Om terug in het bos te geraken fantaseert onze parkoersmeester en pad tussen maïs en door een hooiveld. Het volgende beekje dient zich aan, ons pad ligt er bijwijlen nattig bij. Door Le Bois du Roy gaan we opnieuw klimmen, traag maar zeker over vals plat. Komen zo terug uit op ons pad van deze morgen, ruim 500 meter van le Banc de Vencimont. Twee helpers wachten er op ons en zorgen voor fris vocht. We hebben nog ruim zes kilometer voor de boeg. Nummer 109 haalt ons in en stoomt meteen door, blijkt haast vanzelfsprekend een Vlaming te zijn. We wandelen verder door het Foret Domaniale Des Longues Virées. Zachtjes dalend door een zee van immense sparren. Bij Tienne à Moiny hebben we nog drie kilometer voor de boeg. Gaan meteen opnieuw stevig klimmen, eerst door het bos, vervolgens over asfalt door graanakkers, genietend van onmetelijke vergezichten. Een laatste splitsing stuurt ons door een nieuwe wijk naar de top van de heuvel. Voorbij het sportcomplex volgt een scherpe afdaling. Een laatste heuveltje om onze snelheid af te remmen … klokslag zes uur vallen we de zaal binnen. Krist heeft zijn weddenschap met Peter gewonnen ! Hoog tijd voor een terrasje, een gezellige babbel en …Chimay Blue. Ja, wij hebben samen met Peter de zaak gesloten !

Ik mag nog eens de helling op om ons karretje op te pikken. Kan het zowaar nog gezwind. Dwars door een zonovergoten, prachtige vallei rijden we terug naar Beauraing en de autobaan. Les Panards boden ons vandaag een prachtige tocht aan met goede verzorging en uitstekende bewegwijzering. Chers amis, on remets cela l’année prochaine.

 FOTOREEKS

http://s359.photobucket.com/albums/oo39/fototripper090a/0...

21:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: namen, -w

Commentaren

Dag Patrick en Linda, Zeker geen wandeling voor beginners.

Gepost door: freddy11 | 08-07-09

De commentaren zijn gesloten.