Nederbelgen op wandel

Ondanks het zomeruur en dus een uurtje minder slapen is het in de vroegte al erg druk op St-Anneke. Al is het nog behoorlijk koud, het beloofd een stralende dag te worden. Parkoerstekeningen worden met meer dan normale aandacht bestudeerd. Waar is het strand van St-Anneke en welke afstanden komen er voorbij is een steeds weerkerende vraag. Ook Wim Verhelst en zijn wandeldame tekenen present. Na wat babbeltjes met meerdere bekenden gaan we op stap. Lopen tussen de woondozen van Linkeroever door en flaneren er even over de brede boulevards. Het St-Annabos wordt onze eerste groene strook. De 38km mag hier al meteen een extra lus lopen door het nog erg jonge groen, hoofdzakelijk bestaande uit populieren. Aan onze rechterhand ligt de Schelde, maar die bewaart onze parkoersmeester voor straks. De ruime boslus voert ons richting Waaslandtunnel, of althans het verlengde ervan en even verder de eerste rustpost bij korfbalclub Sikopi (6950 meter). De kantine is veel te klein om de wandelmassa op te vangen, de mensen aan de toog komen handen te kort, al doen zij ook nog zo hun best om iedereen vlot te bedienen. In het gewoel verlies ik mijn nota’s en bril. Recupereer gelukkig de laatste en een bierkaartje zal verder dienst doen als schrijfblok.

We wandelen nu over een ruime open vlakte, een hondenspeelplaats. Dwars door een paar lage duintjes stappen we naar het pas aangelegde park Middenvijver. Een sliert wandelaars slingert er over de paden langs een grachtje en nog erg jong plantsoen. Hier investeert A in zijn groene toekomst en elkeen ziet dat het goed wordt. De kleinere afstanden verlaten ons als we rechtsweg de steenweg volgen, samen met tram 3 (lees : draa) tot over en voorbij de expresweg. Bij Top Hat zoeken we opnieuw de wilde natuur op van Het Rot. Slingeren ons tot bij een fruitgaard en bosje in wording. Kerkwegels brengen ons Zwijndrecht binnen en de tweede rustpost in Den Trechter (12965 meter). Deze kelderzaal zit afgeladen vol en er rest ons niks anders dan de betonnen vloer om even te verpozen.

De langste afstanden gaan nu hun eigen weg. Door stille Zwijndrechtse straatjes worden we randje expresweg gevoerd, waar we door de polder wandelen. Appelgaarden verspreiden al hun typische zure geur van blad en bloem in wording. 50 Meter voor de rustpost mag de 38km aan een extraatje beginnen. Dit voert ons naar het dijkje van de Half Maan, een defensieve dijk van ’t Stad uit 1859. Bij het teruglopen naar de rustpost wordt de horizon gevormd door Boerentoren en Kathedraal, een prachtig uitzicht. De Smoutpot is trouwens een bijzondere rustpost. In feite een klein nachtcafeetje met jazzy of Braziliaanse muziek, echt leuk. Er is net voldoende ruimte om de vloed van wandelaars op te vangen (18505 meter).

Bij het terug vertrekken ontwaar ik een bekend heerschap. Man met baard en stevige pas …is natuurlijk Martin, die zijn reputatie van late vertrekker weer alle eer aandoet. Samen wandelen we de Lange Haagstraat af tot de terminus van tram draa. De 38km gaat alleen een ommetje maken. Jammer dat we het militair domein niet in mogen maar een hele omzwerving moeten maken langs de nieuwe spoorbaan en industriegebied ‘Schaarbeek’. Voorbij de E17 verwacht ik kasseitjes maar die gunt de parkoersmeester mij dit jaar niet. Langs groene achterafjes lopen we door Burchtse wijkjes om finaal op de Scheldedijk uit te monden. Even verder, in het centrum, een caférust (26975 meter) . Herman vertrekt net, Linda & Charel hebben tijd voor een ‘klappeke’. Tot voor een paar jaar volgde nu het Burchtse Weel, maar ook dit terrein is nu een werf als deel van het Antwerpse Masterplan. Vandaar dat we een eind de steenweg parallel aan de Schelde dienen te volgen. We worden wel voor ons geduld beloond. Het Galgenweel met zijn zeilers en daarachter de torens van ’t Stad, badend in weldoend zonlicht …gewoonweg zalig ! Ook Martin kan er maar niet genoeg van krijgen terwijl we rond de plas stappen. Dit hoort dan ook bij de mooiste stroken van deze tocht. Nog een paar straatjes en we rusten een laatste keer op St-Anneke (31805 meter).

Samen met De Jef vormen wij een wandelkwartet tijdens het laatste uur. Lopen nu vanaf de voetgangerstunnel de Scheldekaai af, langs de jachthaven tot aan de molen. Kunnen daarbij langdurig en uitgebreid genieten van de Antwerpse skyline, deze keer met deskundige uitleg van Jef, een man van ’t Stad. Het nog verlaten St-Annastrand komt nu aan bod en een laatste strook St-Annabos. Een prachtige tocht loopt zo op zijn einde. 3.300 Wandelaars vandaag ,zegt Ludo fier, een record. Leerden de Stroboeren meteen ook de andere kant van de succesmedaille kennen, met hun Antwerps flegma blijven ze ons even vriendelijk bedienen tot we als laatste de zaal verlaten. Beste Stroboeren, van harte bedankt voor weer eens een prachtige tocht. Eens te meer bleek vandaag dat jullie bij de toppers in de wandelwereld mogen gerekend worden.

 FOTOREEKS

http://s359.photobucket.com/albums/oo39/fototripper090a/2...