25-03-09

22.03.2009 Paradijske Bertem

Bij Linda onbekend, voor mij al enkele jaren een paradijselijke wandeling, deze tocht van Piet & Co. Het zaaltje De Vier Heemskinderen is behoorlijk bezet als wij ons rond 10:00 melden. De parkoerstekening wijst richting Kortenberg, bij een vorige passage niet meteen de mooiste omloop. Wij ervaren het wel in de loop van de dag.

Aan het einde van het eerste straatje meteen een splitsing, de 30km gaat alleen op pad. Ik weet wat er komen gaat. Stoffige kasseitjes voeren ons door open veld, echt vlak is het zeker niet. Benieuwd hoe wij de inspanningen van gisteren zullen verteren. De uitzichten over het Oostbrabantse landschap met zijn uitlopers van Zoniën zijn prachtig. Het stoere Brabantse trekpaard is hier echt wel op zijn plaats. Het eerste exemplaar in grijs en zwart is meteen al een beauty. Een meer dan behoorlijke portie oneffen kasseiwegen zet ons finaal af aan de poorten van Bertembos. Prachtige dreven door beuk met een ondergroei van anemoontjes loodsen ons richting watertoren en verder. Heerlijk wandelen is het hier. We ruilen het bos voor smalle valleitjes, de flanken bestaande uit weilanden. De zanderige paden er doorheen zijn voor geen meter vlak. Gelukkig is het droog en zonnig weer, zo niet hadden we hier aardig kunnen blubberen. Linda is aangenaam verrast door het werkelijk schitterend en gevarieerd parkoers. Uiteindelijk lopen we de Bertemse Dorpsstraat in, een gekanaliseerd waterloopje volgend. Opvallend dat zelfs de afvoerpijpen van nieuwbouw rechtstreeks in het riviertje uitmonden. Hier is nog werk voor de milieujongens. De korte en pittige St-Franciscusberg zet ons terug af aan de start. Dit waren 9,6 km van de allerbeste kwaliteit.

We wandelen nu Bertem uit langs Hoogveld. Even wat huisjes kijken en dan langs een allerzaligste holle kasseiweg de heuvel op richting Belgocontrol. Hier staat de grote radar die het vliegverkeer van en naar Brussels Airport (Zaventem) registreert. We wandelen voorbij het zachtjes zoemend gevaarte. Even een bosstrookje en vervolgens de velden in. Opvallend dat alle paden hier naambordjes dragen. Wij volgen Buurtweg 3, die ons grotendeels rond de woonkern van Meerbeek loodst. Kasseitjes en stoffige veldwegen volgen elkaar op. Enkele stille straatjes en achterafjes zetten ons of bij de rustpost in Everberg. Deze etappe van zo’n 7km leek mij veel leuker dat wat ik hier enkele jaren terug wandelde. Buurtwegen 4 en 5 gebruikend, vervolgen wij onze weg tussen de dorpskern van Kortenberg en de E40. De volgende hindernis kondigt zich aan, de Achterenberg. Even klimmen en vervolgens flaneren door een pracht van een loofbos. Linda’s verbazing stijgt met de afgelegde kilometers. Zoveel natuur had ze hier echt niet verwacht. Een korte technische afdaling zet ons af bij een oude ijskelder die 70 kubieke meter ijs kan bevatten. Een kasteel kan niet veraf zijn en inderdaad …de Prinsendreef voert ons voorbij Kasteel De Merode. Vanaf hier brengen kerkwegels ons terug naar de Everbergse rustpost, nog 6 km te gaan.

We verlaten vrij snel de bewoonde wereld en klimmen trapsgewijs door de velden tot hoog in de heuvels. Het uitzicht wordt met de meter weidser en prachtiger. Van op het plateau, dat tevens dienstdoet als waterreservoir, kan je in de verte zowaar de Mechelse St-Romboutstoren duidelijk herkennen. Tussenin in de vlakte menig kerktorentje duidend op evenveel dorpjes. Met het prachtige, zonnige weer erbij is dit alles werkelijk schitterend. De Meerbeekse Kiezelstraat blijkt een stevige afdaling te zijn. Tussen, al dan niet permanent bewoonde chalets, klimmen we terug naar het plateau. Het lijkt hier meer op een duin met immense vergezichten ten noorden en zuiden. Een laatste, slecht liggend kasseitje voert ons terug naar de Bertemse kern. Onze wandeling zit er op.

Nestor bereikt de aankomst een tiental minuutjes na ons en we kaarten uiteraard nog even na. We hebben hier in Bertem vandaag een schitterende tocht gewandeld, eentje met inhoud en pit. Het zal voor Linda zeker niet bij dit ene bezoekje blijven, zeker weten. Thuis gekomen kijken we tevreden op ons weekend terug. Hebben er twee prachtige, pittige tochten opzitten. Lindake straalt nog het meest. Ze weet, als de knoken haar niet in de steek laten, kan ze de stevigste tochten haast moeiteloos aan. De voldoening is op deze zondagavond dan ook groot.

 FOTOREEKS

http://s359.photobucket.com/albums/oo39/fototripper090a/2...

20:42 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlaams-brabant, -b

Commentaren

Dag Patrick en Linda, Dan hebben jullie ze daar vast en zeker zien vliegen.

Gepost door: freddy11 | 28-03-09

De commentaren zijn gesloten.