Nederbelgen op wandel

Mijn werkweek werd dankzij Aktivia netjes in twee verdeeld. Op woensdagmiddag was ik uitgenodigd in het verre Waregem. In het station van Gent-St-Pieters kom ik JP tegen en samen reizen we verder. Een ruime groep maakt rond 12:30 zijn opwachting in een met smaak ingerichte Westvlaamse zaak. Een korte toespraak van de Voorzitter met de nadruk op kwaliteit en de gezellige namiddag kan beginnen. Kwaliteit zal er inderdaad geboden worden. Ondersteund door heerlijke gerechten is de tafel van de Wandelgazette een gezellige groep. Onder de goedkeurende blikken van Stefaan en Bram, wisselen Gwy, Georges, JP, Kastaar,Wim en uw dienaar ervaringen en anekdotes uit. Ja, deze schrijvers blijken ook rad van tong te zijn. De uurtjes vliegen zo voorbij en het is al over vijven als we terug het station opzoeken en de weg huiswaarts. De volledige groep was het er over eens …dit moeten we meer doen. Bedankt Jef en Stef voor de fijne namiddag die ons de kans gegeven heeft elkaar op een leuke manier te ontmoeten.

De weergoden blijken ook Nederbelgen te zijn en sturen ons vandaag noordwaarts. Onderweg en zeker ter hoogte van Brecht lijken zij het fout te hebben, het regent pijpenstelen. Het is guur en nat als we de Schuttersclub in de Viandenlaan binnenstappen. Corné en Kees zitten rustig te wachten tot iedereen vertrokken is, zij zijn de pijlophalers vandaag. In de drukte trekt een ‘groen manneke’ onze aandacht … warempel Peter Heesakkers ! Ook hij is buienradar gevoelig en vanuit Eindhoven westwaarts gereisd. Bij de koffie hebben we even tijd voor een eerste gezellige babbel en dan gaan we maar, Peter kiest voor 25 wij uiteraard voor 40 km.

Enkele stille straten brengen ons naar de stadsrand en Landgoed Wolfslaar. We duiken vrij snel de Ulvenhoutse bossen in. Het terrein is nat maar goed begaanbaar. Het loopt lekker. We duiken onder de autobaan door middels de Geertsbroektunnel. Plassen in meer open gebied hebben nog steeds een laagje ijs. We mogen opnieuw de gevarieerde bossen in en hebben het echt naar onze zin. Als we opnieuw open gebied bereiken blijkt de lucht aan uitklaren toe, het wordt vast nog een droge dag. Na zo’n 8km wacht Miranda met koffie. Gratis voor de 40km lopers, twee kwartjes voor de anderen. WIEGO houdt er soms bizarre principes op na.

We mogen meteen weer bosrijk gebied in bij Honsdonk. Bewonderen een paar prachtige landhuizen en waden door diepe geulen tussen de rododendrons. De Strijbeekse Heide blijkt een prachtig gebied te zijn met hoge gele grassen, vennetjes en naaldbomen in de vreemdste vormen. Ja, Peter zal zich hier ook vast en zeker wel thuis voelen! We wandelen stilaan richting rivier de Mark. Bemerken in het gras een nest vrij grote zwarte zwanenjongen. Hoe hebben die de koude winter overleeft ? De Markt vormt de splitsing van 40 en 25 km en tevens de Belgisch-Nederlandse grens. Op ons parkoersgedeelte bemerken we voor het eerst de oranje pijlen van Noorderkempen, die hier morgen een wandeltocht organiseren vanuit Meerle. Zelf wandelen we richting en dwars door Meersel-dreef. Vanaf nu wordt het betonlopen, terug het dorp uit en de grens over. Vervolgens langs stille asfaltbaantjes door verlaten weilanden en akkers met her en der een boerderij. Geen hond kom je tegen. Finaal bereiken we Galder en even verder de centrale rust in een sportkantine. Het waren lange, eenzame kilometers. Peter komt net na ons binnen en zo kunnen we nog wat gezellig keuvelen.

Maar we moeten verder, pijlophalers Corné en Kees zijn al in zicht ! Nog een flard bos en …zonneschijn, meer moet dat niet zijn. Wiego stuurt ons over het asfalt rond de Galderse Meren. Vervolgens onder de autobaan door bij Valkeniershoeve en de Zwaantjesweg op, allemaal lange rechte asfaltbanen. Met lede ogen kijken we toe hoe die van Noorderkempen morgen hun wandelaars steeds weer over onverharde paden laten wandelen door bossen en langs de meren. Naar ons gevoelen schiet Wiego hier vandaag te kort. Blijkt dat de aangekondigde 5km tot de rustpost er dan ook nog 7 zijn, de mot zit er een beetje in bij ons.

Na de bouillon stappen we verder knooppunt Galder en het St-Jacobskapelletje voorbij. We wandelen over een fietspad de open ruimte in richting Mark. We volgen de rustige rivier een heel eind tot de Scheelebrug. Rechtsaf nu en over weer andere betonbaantjes ‘immer gerade aus’ tot de laatste rustpost, de appelpost. De laatste loodjes voeren ons eerst naar kasteeltje en koetshuis Anneville en vervolgens aan de andere kant van de autobaan door weer heel wat straten naar centrum Ulvenhout. De facultatieve rust laten we voor wat ze is, zijn zo’n drie kilometer van de finish. Mogen nog even genieten van het Ulvenhoutse bos, volgen vervolgens een drukkere baan, waarvan de bosrand reeds voorzien is voor de paddentrek en sluiten tenslotte af met een kilometertje of zo langs de Mark tot de Duivelsbrug.

Peter zit ons natuurlijk op te wachten in de intussen vrijwel verlaten startzaal. Met een Westmalle spoelen we de wandeltocht door en nemen even later afscheid van onze Eindhover. Wiego heeft ons helaas vandaag ook weer niet helemaal van hun kunnen overtuigd. Tot Meersel-dreef kregen we een prachtig parkoers, hetgeen ons daarna aangeboden werd kon naar onze bescheiden menig beter. Het zei zo, de kilometertjes staan weer op de teller en morgen gaan we er opnieuw tegenaan.

 FOTOREEKS

http://s359.photobucket.com/albums/oo39/fototripper090a/0...