20-01-09

17.01.2009 WS78 te Zwijndrecht

Linda geeft dit weekend forfait omwille van het voorspelde pokkenweer. Gelukkig brengen twee boemeltjes en de Amsterdammer mij ruim op tijd naar het Nederlandse Zwijndrecht. Ik wil perse aan den lijve ondervinden wat Quirinus als parkoersbouwer in petto heeft. Op het perron in Dordrecht al meteen een eerste bekende. Rendier weet te melden dat ook de Witte Petten afwezig blijven vandaag wegens ziekte van Theo. Ik bedenk dat die zowat halfdood moet zijn om een WS te laten schieten. In de goed bevolkte startzaal lijkt het wel een reünie van wijlen Wandelmee te zijn met Rob & Aartje, Clement & Daniël ook. Minstens drie Belgen dus vandaag. Een internationale WS-tocht.

We worden in groepjes op pad gestuurd vanwege de veerpont wat later op het parkoers. Gewoontegetrouw starten we door parken met waterplassen tussen woonwijken. De meeste vijvers zijn nog niet ontdooit en het ijs lijkt op een melkachtige, smeuïge massa. Eenden en andere watervogels hebben er ideale roetsjbanen aan. We verlaten parken en woongebied en kiezen voor de ruime natuur bij Munnikendevel. Begrijpen niet goed waarom de vroegste vogels ons in tegengestelde richting passeren op het dijkje iets hogerop. Mogen langs een watergebied wandelen, nou ja, blubberen zegt maar over verende aangestampte klei. Eindelijk een WS parkoers hoor ik weerklinken uit de groep. Asfaltlopers zijn de habitués bij deze vereniging inderdaad allerminst. Helemaal aan de andere kant van de langgerekte plas heerst onrust in de groep. Sommigen vonden een pijl duidend dat we al 23km zouden afgelegd hebben en dit na maximaal een uurtje lopen! We snappen er geen jota van temeer daar Henkie en de andere fietsers ons netjes volgen. Iemand neemt het voortouw en we wandelen terug naar waar we vandaan kwamen. Passeren een stemmig kerkje en lopen mopperend over hetzelfde dijkje als de eersten vanmorgen. Bemerken bij een kruising van fietspaden een pijl rechtsaf. Ik zou zweren dat die er eerder vanmorgen niet hing! De ganse groep zet nu koers richting veerpont. Met zo’n 200 zijn we, allemaal fout gelopen. Het bootje kan slechts 60 mensen aan en moet dus een aantal keer snel over en weer naar Puttershoek. Het dorpje wordt gekenmerkt door een fraai baaitje en een immense suikerfabriek. Het is mij niet duidelijk of deze laatste nog in werking is. Bij wat gedruppel en fris weer gaan we op- en benedendijks lopen tot de soeppost. Erwtensoep en het roggeboterhammetje met spek kost € 0.50. Het smaakt mij niettemin uitstekend.

Net voor Martin en samen met Rob & Aartje vervolg ik mijn weg. We volgen de Oude Maas over een smal paadje tussen riet en weiland. Is de ondergrond in den beginne sponsachtig en goed begaanbaar daar komt dra verandering in. Randje rivier gaan we echt schaatsen tot mijn jolijt maar dat kan niet van iedereen gezegd worden. Met schoenen verdubbeld in gewicht geraken we uit de smurrie en zetten koers naar de Heinenoordtunnel. Het blijkt dat niet iedereen blubberde. De Doetjes, zelfs de echte, zijn over het asfalt gestuurd en lopen nog rond al hadden ze hun zondagse schoentjes aan. De lange, ronde en witte boogtunnel, enkel voor voetgangers, heeft iets, ik vind het een prettig intermezzo. Een pad met haarspeldbochten brengt ons terug boven. Menigeen snijdt de bochten af en kiest opnieuw voor asfalt i.p.v. natuur. Salonwandelaars, denk ik en stap dapper de dijk op. Je krijgt er een prachtig uitzicht over de machtige rivier en het weidse landschap. Het stukje blubber blijft deze keer beperkt tot zo’n 50 meter. We slingeren nog door een jong bosje en vervoegen onze asfaltlopers. Zetten nu samen koers, kuierend langs het water, richting Barendrecht en Heerjansdam waar de grote rust ligt. Het chalet van de tennisvereniging is druk bezet maar doenbaar. Even iets drinken en ik ga weer op pad. Die drie kilometer extra van vanmorgen hebben de minuten snel doen wegtikken.

Langs een molen zonder wieken en de sportterreinen gaat het nu richting polder. Het is echt niet warm maar gelukkig wel droog. Lange rechte wegen sturen ons door het desolate, winterse gebied. Bij het in aanleg zijnde Develbos kiezen de meesten nog eens voor asfalt. Bij een WS wandeling moet dit zowat een droevig unicum zijn! Ik volhard en volg Coos door de natuur in opbouw. Er komt een parkoerswijziging aan te pas. Op dat moment snap ik nog niet waarom. We passeren wel in de buurt van het kerkje waar we vanmorgen ook al waren. Ik kom terug bij de ‘afsnijders’. We moeten de trap op een rangeerstation van de spoorwegen over. Even verder volgt de koffiepost al …drie kilometer vroeger dan voorzien! Een initiatief van WS dat we toch wel op prijs stellen want zodoende zullen we met z’n allen voor donker binnen zijn.

Ik heb dus terug tijd zat en neem mijn pauze wat ruimer. Vanf de rust wandelen we door de Bakesteinpoort en komen in stedelijk gebied uit met een winkelcentrum, woonkazernes en de onvermijdelijke waterpartijen. Even komt het water ook fel van boven opzetten maar langer dan vijf minuutjes duurt de bui niet. De zon neemt zowaar de bovenhand en we zetten koers langs een lange laan tot aan het Noordpark. Toch wel een minder stuk in het parkoers. Het Noordpark blijkt omgetoverd te zijn tot Beeldenpark Drechtoevers met monumentale beeldhouwwerken. Het zonnige uitzicht over waterlopen, mooie kadehuizen en een monumentale kerk, is ronduit schitterend. Ik geniet echt van dit voor ons Belgen Oerhollandse gezicht. Even een mandarijntje nuttigen en opnieuw langs de zonovergoten kade kuieren, de prachtige omgeving goed in mij opnemend. We verlaten het waterfront en wandelen door Zwijndrechtse straatjes rond de spoorbaan tot de aankomst. Daar wacht ons nog een verrassing met het Zwijndrechtse Smartlappenkoor. Ja Rene, zij brengen een ode aan Marina en menig wandelaar neuriet vrolijk mee! Wij hebben een beroemdheid wonen daar in het verre Diepenbeek!

Een Palmpje in de hand kaarten we nog wat na en dan is het tijd om afscheid te nemen en koers te zetten naar het station, zo’n 1600 meter teruglopend. Het is behoorlijk fris op het perron, maar diep in een zetel van de Amsterdammer gedoken kan ik een tukkie doen tot Antwerpen. Samengevat vond ik dit een tocht met twee gezichten. Tot de grote rust boeiend, erna heel wat minder daar er nogal wat saaie stukken (straten) in voorkwamen. Maar niet getreurd, we waren weer te gast bij WS en hun echt wel avontuurlijke opener van wandeljaar 2009.

FOTOREEKS

 http://s359.photobucket.com/albums/oo39/fototripper090a/1...

20:52 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ws78, zuid-holland, -z

Commentaren

Het was leuk weer eens een stukje met je te stappen, dat was toch al bijna 2 jaar geleden. En dat dan ook Daniel en Clement er waren, we hebben geen spijt gehad dat we naar Zwijndrecht geweest zijn voor deze wandeling vol avontuur.

De groetjes aan Linda

Gepost door: Rob & Aartje | 20-01-09

De commentaren zijn gesloten.