Nederbelgen op wandel

Traditioneel opent Wandelclub Herentals het Kempense wandelseizoen de eerste zaterdag van het kalenderjaar. Het is nog komkommertijd voor de afstandenwandelaar en dus is deze dertiger voor velen al jaren een meepakkertje. Martin denkt er net als wij over en zit warempel al in de startzaal als wij er aankomen. Hij gunt ons eerst een hartverwarmend koffietje want buiten is het berenkoud. Ik krijg nog een hartelijke Nieuwjaarsknuffel van mijn wandelmama en we kunnen op stap. Uit de voorbeschouwing weet ik dat we richting dorpskerk starten. Gelukkig maar want met het pijlen zoeken wil het even niet vlotten. We maken dan ook vrij snel onze eerste fout en moeten op onze stappen terugkeren. Even wat slingeren door Kempense naaldbosjes en de open velden dienen zich aan, zover je zien kan. Het is koud, zonnig, lichtjes mistig en het uitzicht over de witgroene weilanden is eigenlijk prachtig. We zetten er stevig de pas in richting eerste rust na 4,3 km in de kantine van FC De Kroon (Berkelheide).

Muizen er na de koffie van onder door nog meer weilanden. Krijgen een prachtig natuurgebiedje aangeboden, haast struikelend over een paadje tussen de rietkragen van hard bevroren vennetjes. Daarna volgt er wat beton tot de splitsing bij Vispluk. De bospaden die we nu volgen krijgen de benaming ‘knoebelenweg’ mee. Mountainbikes hebben het geheel heel oneffen gemaakt en de vrieskou heeft hun werk bestendigd. Het is uitkijken hier niet door je enkels te zakken. Heelhuids bereiken we de rust van Zegbroek na 11,2 km. Aan bekenden de ganse weg geen gebrek. Nieuwjaarswensen worden dan ook vermenigvuldigd als was het de openingsdans van een bruiloft. Vorig jaar liep ik vanaf hier een prachtige lus door Lovenhoek. Peter uit Mol drukt deze hooggespannen verwachting alvast de kop in.

Vrij snel zal inderdaad blijken dat het parkoers er echt anders uitziet dit jaar. We wandelen over brede zonovergoten zandpaden door halfopen terrein. Martin maakt ons attent op het fantastische spel van het licht, kwistig uitgestrooid over het bevroren Kempenland. Het oogt inderdaad overweldigend mooi. Een slingerend paadje stuurt ons mee met een roestbruine waterloop en enkele visputten waarin nu waarschijnlijk alleen maar diepvriesvis te vangen valt. We proberen het niet en stappen naarstig verder. De lus van 6,8 km hebben we er binnen het uur opzitten …gejaagd door de vriezeman ? Zegbroek, op grondgebied Vorselaar wordt een tweede maal aangedaan.

Natuurlijk en menselijk verharde wegen en paden wisselen mekaar af terwijl de parkoersbouwer ons eerst naar de 14 Kapellekes stuurt en vervolgens naar het prachtige waterkasteel van Vorselaar. Hierna volgt Vispluk en nog eens Vispluk. Half Vorselaar inclusief de broodjeszaak (met winters schepijs !) blijkt zo te noemen. We wandelen terug de brede zandpaden op dwars door weidse weilanden. Het zaaltje van FC De Kroon zit nog afgeladen vol als wij er aankomen, dit overkwam ons nooit eerder. We zullen te vroeg binnen zijn merk ik lachend op. Linda sukkelt wat met de spijsvertering en vindt het zo meer dan welletjes. Met een paar luchtballons hoog in de lucht vervolgen we onze weg langs de kapel van Zittaart (neen niet bij Meerhout!). Het Kempense bronsgroen eikenhout wordt onze finale, inclusief de onvermijdelijke Heggekapel. Omstreeks 16:15 stappen we over de finish. Als Peter, Wilfried en Nathalie zich bij ons scharen is het duidelijk wat er staat te gebeuren …we sluiten de tent natuurlijk ! We slagen erin fout weg te rijden uit Poederlee. Over Lichtaart en Herentals zullen we toch nog voorspoedig in Hemiksem geraken. Mijn vrouwtje is intussen behoorlijk misselijk, ook bij haar slaat de buikgriep blijkbaar toe. Als dat tegen morgen maar goed komt …

 FOTOREEKS

http://s359.photobucket.com/albums/oo39/fototripper090a/0...