Nederbelgen op wandel

Linda kiest vandaag voor dicht bij huis en ik voor uitslapen. Mijn terreinkennis in Puurs zorgt voor een parkeerplaatsje achter de kerk en dus kort bij startzaal De Kollebloem. 675 vertrekkers om 09:00, 1299 om 10:00 een ware overrompeling! Wij maken ons redelijk snel uit de voeten en stappen voorbij de monumentale dorpskerk naar de oude spoorbaan richting Dendermonde. Het lijkt er wel de Antwerpse Meir tijdens een koopjesdag, zo’n drukte! We wandelen altijd maar rechtdoor, voorbij Oppuurs, een stukje parkoers dat elk jaar door de Doto wordt aangedaan. Anciens zullen zich de grove kiezel nog wel herinneren, intussen is dit een biljartbaantje geworden. Stroboer Mathieu en Brusselaars Jean & Liliane zijn even onze gezellen. We maken zowaar een bocht om langs een wilgenlaantje parallel met een grachtje de rust in Oppuurs centrum te bereiken na 6,3 km. De overrompeling is ook hier compleet. Gaan plassen alleen al vraagt van de dames zo’n tien minuten geduld. Vort met de geit dan maar.

We trekken nu de Klein-Brabantse velden in waar zomerse bloemkool vervangen is door winterse prei en savooi. Ijzige windvlagen teisteren bijwijlen onze blozende wangen en onderkoelde reukorganen. Het parkoers loopt dwars door een gemaaid maïsveld. Geen geploeter vandaag, zelfs nauwelijks onverhard, maar grond zo hard als steen. Van rustpost Vruegdegalm in Lippelo worden wij deze keer niet vrolijk, nog kleiner dan de stop in Oppuurs. Ook clubmaatje Bruno drinkt zijn colaatje buiten op en haast zich verder. Jean & Liliane komen uit het plaatselijke dorpscafé. Vandaag is er ook voor hen geen plaats in de herberg. Even kort wat drinken en we trekken verder.

Was het tot de tweede rustpost treintje lopen, nu de 25km alleen op pad gaan vinden we eindelijk de peis en vree waar we zo van houden tijdens onze wandeltochten. Na wat stille straatjes mogen we opnieuw door een maïsveld wankelen. Inderdaad, de ondergrond is ongelijk en hard bevroren. Steken de steenweg naar Dendermonde over en stappen verder richting Geografisch Middelpunt van Vlaanderen. Althans dit staat te lezen op een bord bij een drieprovinciën punt. Op nauwelijks enkele meter van elkaar vinden we naamborden van Buggenhout (Oost-Vlaanderen), St-Amands (Antwerpen) en Malderen (Vlaams-Brabant). Wij blijven aan de Antwerpse kant en stappen Lippelobos binnen. Prachtige beukendreven loodsen ons naar Kasteel Hof-ter-Melis. We wandelen rond zijn grachten en voorbij zijn natuurlijke ijskelder. De kasteeldreef blijkt uitzonderlijk uit hoge dennen te bestaan, aan weerskanten een groene wal opwerpend. Een bord van café De Wandeling trekt onze aandacht. Bokes eten OK – staat er op het bord, echte Antwerpse humor dus. Wij wandelen verder de velden rond Lippelo door zonder halt te houden. Dit zal een verkeerde zet blijken te zijn want de Vreugdegalm zit nog steeds afgeladen vol. Hebben het geluk in het plaatselijke staminee een plaatsje te kunnen versieren in het gezelschap van de Hobohem Family.

Het is nog vroeg, de drukte niet te overzien en de extra lus de mooiste van het parkoers …we lopen hem dus een tweede keer met het risico voor kilometervreters te worden aanzien. Genieten van de rust, het winterse zonnetje en het fraaie bosstrookje. Vreugdegalm is deze keer een haalbare kaart. Slaan er een praatje met Hoogstratense Annie die we ook al lang niet meer ontmoet hadden. De laatste etappe stuurt ons opnieuw de velden in door natter gebied, te oordelen naar de vele aanplantingen van canadabomen. Jagers verstoren de avondlijke rust van mens en dier in een nabijgelegen bosje. De zon zakt langzaam weg aan de horizon en zorgt voor prachtige uitzichten over bevroren moerasjes. We wandelen tussen Puurs en Breendonk (herkenbaar aan brouwerij Duvel) door. De bouillonpost zo’n kilometertje van het einde spreekt ons niet meer aan. We proberen voor donker de eindstreep te halen, wat ons perfect lukt. De Maredsous trappist is op, Duvel is nog steeds voorradig. De laatste tijd laten wij ons die ook smaken. Mark uit Reet komt even bij babbelen en haast zich naar huis. Wij volgen hem even later op ons gemakje, terwijl het ‘jazzke’ in de zaal nog steeds van katoen geeft. Exact 3.100 wandelaars mochten de organisatoren vandaag begroeten, moet een absoluut record zijn. Nauwelijks op te vangen in kleine dorpszaaltjes natuurlijk maar daar storen we ons al lang niet meer aan. Hebben er nu 120 wandelkilometer binnen de vier dagen opzitten en morgen volgt de laatste veertiger voor dit jaar. Een beetje gek zei U ?

 FOTOREEKS

http://s272.photobucket.com/albums/jj174/fototripper0808/...