Nederbelgen op wandel

De eerste winterse lange afstand van de Grashoppers daar willen we absoluut bij zijn! Bij het schijnsel van de volle maan vertrekken we dus op een koude zaterdagmorgen richting Westerlo, Herselt en Blauberg, waar het kerkplein al aardig vol staat als wij er aankomen. Reeds 160 wandelaars op de 50km, zegt Thea fier, wij gaan voor de marathon. Na het obligate koffietje vertrekken we richting Vuldershoek en zijn bosjes met weekendhuisjes. Je vraagt je best niet af hoe lang een weekend hier duurt, bij sommigen lijkt de bewoning inderdaad vrijwel permanent. Bij een zonnig maar koud weertje stappen we door bosjes en langs velden richting Kapittelberg en zijn wijngaarden. Lowieke van Wechel stapt een hele tijd fluks voor ons uit, hij gaat voor de 34 km. Voorbij de watertoren stappen we Herselt binnen voor de eerste rust in ‘t Kelderke na 8,3km. Onder de vele bekenden clubmaatje Nestor en de Everbeekse kabouters, die tot hun verbazing wel degelijk de plaatselijke lus van de 50 km hebben afgewandeld.

Pauleke Beckers, de Kloeckskes Brothers, Jacqueline en haar mannen, we laten ze allemaal van hun drankje genieten en wandelen verder. Het gaat nu richting camping Dry Eycken en andermaal weekendhuisjes. Bij Kipdorp (neen niet in de Koekestad!) wordt ons duidelijk waarom er omleidingen in het parkoers zijn opgenomen. Bosbouwers zijn hier wel heel erg lelijk tekeer gegaan en hebben paden herschapen in diepe geulen. Onze parkoersbouwers houden het netjes en we wandelen over aardige dreven in het groen richting Bergom en de tweede rust na 14,3 km. Albert zit hier ook, niet meer in koersbroek maar met twee wandelstokken. Ben al aan de twaalf kilometer toe zegt hij lachend, wat ons heel veel plezier doet.

We trekken verder samen met onze Everbeekse vrienden en zetten koers door heerlijke dreven richting Westerlo en de Grote Nete. Het prachtige stadhuis van deze plaats is voor vele Flandriens een verrassing. Vanaf het Boswachterhuis duiken we terug de bossen en hun lange lanen in, naaldbomen voeren er de boventoon. Gezellig keuvelend bereiken we taverne Dennenwoud bij een heuse graspiste voor greyhounds (21,3 km). Ons wandelgroepje dikt aan met clubmaat Jean-Paul, op de voet gevolgd door Christian Godefroot, Patje Padstapper en een vierde wandelaar waarvan wij U de naam moeten schuldig blijven. We stappen nu door open veld met huppelende Annie steeds een honderd meter voor ons uit. Vanaf de terreinen van KFC Tongerlo wordt het voor ons het bekend terrein langs het Bloso complex naar de abdij van Tongerlo. Hoe dikwijls je hier ook komt, het blijft een pracht van een oase waar je telkens weer in stilte van geniet. Voorbij het Hof van Overwijs brengen slingerpaadjes door de naaldbossen ons terug in Dennenwoud. Het is er al heel wat rustiger nu wij er 29,3 km hebben opzitten.

We stappen verder richting Beeldjesdreef, die wij nauwelijks aandoen, maar inruilen voor een paar pittige duintjes. De St-Annadreef leidt ons naar nat gebied. Het is hier leuk wandelen over smalle paadjes tussen de grachtjes door. Plots halen we een groep van wel 20 vrienden in. Allemaal op de dool wegens een gebrek aan pijlen. Ik ken het terrein wel een beetje en stuur verkenner Annie vooruit. Even bevestiging vragen aan een jongedame met Golden Retriever. Zij bevestigt mijn vermoeden en stuurt ons richting Grote Nete. Onderweg herstelt een collega wandelaar afgerukte linten en verdraaide pijlen. Ja, hier is duidelijk sabotage in het spel. Heerlijk kronkelend stroomopwaarts de bruine Nete, stappen we naar de rust in Bergom (35,1 km). We komen er aan met zeker een kwartier vertraging. Velen wijzen een verdoken opgestelde mountainbiker aan als snoodaard, maar zeker weet niemand het.

Sommigen haasten zich meteen weer weg, wij doen het rustig aan. Ik heb er vanmorgen warempel aan gedacht een ‘pillamp’ in Linda’s heuptas te stoppen! Tijdens het eerste gedeelte langs Het Dreefhuys en door Varendonk kan het kleinood opgeborgen blijven. Het parkoers is redelijk openen bij het schijnsel van de maan helder genoeg.. Even verder wacht een medewandelaar ons wel op. Stikdonker is het in de bossen die wij verder dienen te volgen tussen Veerle en Blauberg. Linda wordt onze gids, het licht in onze duisternis! Het is al ruim 17:30 als we de aankomst bereiken. Kaarten na met onze Everbeekers, die zich stilaan opmaken voor hun belangrijkste en langste wandeltocht, later deze week. Met clubmaatjes Nestor en Peter sluiten we de tent. Met bijna 1400 deelnemers was deze wandeltocht zeer zeker een succes. Oververdiend trouwens want parkoers en verzorging waren zoals altijd bij de Grashoppers perfect in orde. Volgend jaar doen we het met z’n allen nog eens over, zeker weten.

 FOTOREEKS

http://s272.photobucket.com/albums/jj174/fototripper0808/...