05-10-08

14.06.2008 Scheldetochten te Rilland

Vorig jaar waren we er al bij toen de eerste Rillandse tochten werden georganiseerd. Het viel ons toen best mee en daarom laten we het Sloeberen ook dit jaar aan anderen over en trekken wij terug naar Zeeland. Tussen Deurne en Leugenberg regent het vrij hevig maar verderop klaart de hemel uit en is het droog. We krijgen een parkeerplaatsje aangewezen in de graskant langs de weg. Het is hier duidelijk drukker dan vorig jaar. Nicole ontvangt ons met de glimlach in de ruime kantine van VV Rillandia, ze wist wel zeker dat wij zouden komen. Nederlandse wandelaars blijken nogal wat vragen te hebben. Hier geen routebeschrijving maar gewoon gele pijlen op de grond. Het is inderdaad de meest Belgische tocht die wij tot nog toe in Nederland liepen.

Het zonnetje komt voorzichtig door de mist piepen als we over een fietspad langs de steenweg vertrekken. Door een stukje polder en de eerste perenplantage lopen we naar het onooglijke plaatsje Bath. Mogen er meteen de dijk op en genieten van de majestueuze Schelde …juist ja, bij de welbekende (of is het beruchte) bocht van Bath. Het is een behoorlijk drukke bedoening op het water met af- en aanrollende rivieraken en kustvaarders. Leuk om naar te kijken is het zeker. Ook op de dijk zelf valt er heel wat te beleven. We genieten van de brede rietkraag, de gelig bloeiende grassen en de vele bloemen die tussen de klinkers uitgroeien. Meeuwen en scholeksters zorgen voor het klankspel. Deze strook is het eerste hoogtepunt in het parkoers. De kilometers verdwijnen ongemerkt onder onze schoenzolen. We duiken finaal toch de dijk af en vervolgen onze weg door de polder, langs glasteelt van bloemen- en groenten zaden. De lucht kleurt langzaam donkergrijs maar geen nood de eerste rust wenkt. Dezelfde ruime partytent als vorig jaar bij dezelfde hoeve na 8,2 km. De dames die er de dienst uitmaken lopen er oranje bij. Op de tafels parkoerstekeningen van elke afstand, klasse hoor!

Wij vertrekken terug bij een intussen gitzwarte hemel. Gelukkig leidt de Frederikaweg ons dwars door de polder recht naar het heldere en mooiere weer. Door de Valkenissepolder lopen we vrijwel rechtdoor richting Waarde. De geteelde gewassen variëren van maïs en granen over ajuin en polderpatatten tot peren. Bij de Gawegsedijk staat een indrukwekkende rij berenklauw, we blijven veilig uit de buurt. De tweede rust na 14,6 km is opnieuw een ruime tent bij uienbedrijf Bowa, randje Waarde. Ondanks bijwijlen donkere luchten houden wij het droog. Geruchten bereiken ons over een windhoos bij Rilland maar details ontbreken vooralsnog. Wij zetten koers dwars door het stille dorpje en vervolgens opnieuw de polder in. Trapjes op brengen ons bij de Oosterschelde, ook al met drukke scheepvaart. Lopen rond een uitloopzone voor schepen, rondkijkend naar bootjes en watervogels. Schapen staren ons lui en dom aan, hun jasje hebben ze uitgedaan. Duiken de dijk af voor een nattig bosje bij Kruiningen. Er net achter ligt campingrust Den Inkel (19,1 km).

Een stil tarmacje leidt ons verder door de polder en richting N289. We dwarsen de drukke baan en stappen onderaf een dijk over een klinkerweg langs de huizen van Oostdijk. Moeten de spoorbaan naar Vlissingen over en even verder, bij een patattenveld ligt de volgende tentrust (23,5 km). De helper vertelt van een hevige stortbui rond 10:00 vanmorgen maar nu is het zonnig. We krijgen elk anderhalve beker appelsap voor 1€ ‘ omdat Nederland Frankrijk verslagen heeft bij het voetballen’. Ja, Marco en zijn troepen zijn razend populair! We blijven onderaf de dijken van de Oosterschelde lopen en moeten opnieuw de spoorbaan over. Het is intussen opvallend hoe huizen en fruitgaarden hier beschermd worden tegen de zuidwester door grote bomen of metershoge populieren hagen. In de verte komen de koeltorens van Doel in zicht. Bij de laatste dijk richting Gawege een speciaal iets. Alle schapen hebben een verschillend nummer op de rug geschilderd gekregen. Wat daarvan de bedoeling is weten wij niet. Wel is het zo dat moeder en lam telkens hetzelfde nummer dragen. Tentrust nummer vier komt er aan na 27,6 km. Het moet gezegd dat de tenten hier ruim zijn, met voldoende zitplaatsen en een uitgebreide catering. Vrijwel telkens ook een ‘Dixie’, verzorging op zijn Belgisch dus.

We vervolgen onze weg langs de snelweg in de Valkenissepolder. Tussen wandelpad en autobaan ligt een zanderige waterpartij. Ook hier weer opvallend veel perelaars. Even een stukje drukkere weg bij Krabbendijke en dan duiken we opnieuw de polder in. Boven onze hoofden al een hele tijd het spel van wolken en wind. Bijwijlen verwacht je een heuse stortvlaag, meteen daarna loop je weer onder immense witte stapelwolken en een zonnetje dat er zich doorheen boort. Maar we houden het wel droog! Aan de Duivenhoek staat een bankje. Hier nemen we er even vijf voor een meegebracht drankje en stukje peperkoek. We lopen al geruime tijd helemaal alleen en genieten daar wel van. Vanaf de Bergkilweg krijgen we opnieuw de prachtige rijen donkergroene populieren te bewonderen. Een uitgestrekte waterplas en gracht zorgen mee voor wat afwisseling in het landschap. Na een bocht doemt in de verte een bosje op …daarachter ligt de hoeve van onze laatste rust (34,4 km). De parkoersmeester trakteert er ons op een biertje. Het smaakt, zowel van dorst als van goesting!

Het laatste uurtje wandelen we terug richting Rilland, langs peren, patatten en ajuinen met Doel op de achtergrond. We lopen dwars door de stille straatjes en kleine parkjes van het dorp. Boekentassen hangen aan vlaggenstokken als afscheid van het schoolse leven. Stappen de sportterreinen op en …kunnen inderdaad een ravage aanschouwen. De mooie partytent is verworden tot een hoopje verwrongen metaal, het zeil hing in de populieren. Een dug-out bij het voetbalterrein is als door een reuzenhand gewoon omvergeduwd. Nicole vertelt ons het gebeuren, het moet super snel gegaan zijn en heel indrukwekkend geweest zijn. Gelukkig vielen er geen gewonden bij dit natuurlijk incident.Met een Hoegaarden rosé in de hand genieten wij na van deze tocht. Net als vorig jaar vonden wij het een zeer geslaagd initiatief. Is het niet evident in deze regio een boeiende tocht aan te bieden, de Rillanders slagen er in en wel om twee redenen. Deze parkoersmeester kent zijn vak en haalt alles uit de kan, zowel qua leuke plekjes als qua opbouw van de etappes. Er staat een ijzersterke organisatie achter het initiatief met uitstekende bepijling en verzorging onderweg. Nicole en gezellen, jullie mogen terecht fier zijn op jullie tocht. Als klein team zijn jullie wat ons betreft zeker de evenknie van de grote jongens uit de streek zoals Tholen, Vlissingen e.a. Middelburgs. Nicole, ook nog van harte bedankt voor de fijne attentie aan het einde van de dag, het typeert de hartelijkheid waarmee jullie de wandelaars in Rilland ontvangen. En …hoorde ik daar iets over een Kennedymars als dagtocht vanuit Rilland ?

FOTOREEKS

 http://s272.photobucket.com/albums/jj174/fototripper0808/...

12:55 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zeeland, -r

De commentaren zijn gesloten.