19-09-08

25.12.2007 Les Djâles d'Anhée te Maredsous

Na een rustige kerstavond, knusjes thuis met z’n tweetjes, de stille nacht indachtig, staat er een echte Kerstwandeling op ons programma vanuit de Abdij van Maredsous. Bij mooi winterweer rijden wij over vrijwel verlaten autobanen via Brussel en Namen naar de startplaats. Iets na tienen al heel wat auto’s op de parkeerplaats. We zien net de eerste bekenden vertrekken, een koppeltje Krijgers uit Oudenaarde. Doen eerst onze inkopen : abdijbrood en abdijkaas, zal smaken tijdens de werkuren later deze week.

We vertrekken voor de 18km in de omgekeerde richting van vorig jaar. Een dalend paadje met los- en vastliggende natuursteen zet ons af bij riviertje de Molignée. Even de baan volgen en dan het water over. Het lijkt net een ijsbaantje. Er wacht ons een lange, trage klim, puur natuur, voorzichtig stappend tussen steengruis en ijs. Het vriest hier nog wel degelijk al voelt de temperatuur niet echt koud aan. We komen op een plateau met uitzicht over de omgeving. Asfaltbaantjes dwars door de akkers zetten ons af in Denée, weer eens zo’n prachtig Ardeens dorp met grijze natuurstenen huizen. Ik ben er verliefd op! De eerste rust (na ruime 5,6km) ligt voorbij kerk en kasteel in de plaatselijke voetbalkantine. Het stelt allemaal niet veel voor en het terrein waarop gesjot moet worden is eerder een ‘patattenveld’. Toch is het hier gezellig druk. Oerwaals ook met de handgeschreven briefjes voor de consumpties. Madame la caissière kwijt zich voorbeeldig van haar taak. De Maredsous boterhammen met kaas of gerookte ham vinden gretige afnemers. Het zal de ganse dag zo zijn.

Even een asfaltbaantje door een valleitje en dan het volgende plateau op. Wandelaars vormen een langgerekt lint. We lopen hier blijkbaar op het hoogste punt van de streek. Het uitzicht rondom is adembenemend mooi. Uitschieters zijn de grijze Abdijen van Maredret (enkelvoudige toren) en Maredsous (dubbel toren). Vermits wij in een wijdse boog terug naar Maredret lopen, mogen wij er langdurig van genieten. In het nog slapende kunstenaarsdorpje lopen we onder de verlaten oude spoorweg door en over de Molignée. Er volgen een paar korte, pittige klimmetjes het dorp uit tot voorbij de Ferme de la Cour. De rust ligt in Salle A l’Bagne, een valleitje verder. Linda geniet van een huisgemaakte chocomel (met notensmaak), ik hou het bij koffie. Klubmaatje Peter komt binnengewaaid, die heeft al een lusje voorsprong op ons. Hij waarschuwt voor het doorploegde terrein van de hier te lopen lus.

Zijn wijze raad indachtig klimmen we het valleitje uit. Boven wacht een sparrenbos en inderdaad ... het is z’n weg zoeken in en over wat ooit een pad was maar nu niet meer dan diepe geulen van 20cm en meer. Bosbouw op zijn smalst, zeg maar. We komen er zonder kleer- of andere scheuren heelhuids doorheen en dalen zachtjes terug naar de vallei. De terugweg loopt door licht golvende akkers met een soms beetje gure wind ‘op kop’. Linda stelt voor dit lusje nog eens te af te stappen en dan straks de 6km. Ce que femme veut ... Net voor binnenkomst komen we ook klubgenoten Anne-Marie en Roland tegen, die wandelen dus ook nog (ahum!). Zoals afgesproken lopen we het lusje een tweede keer. Toch merkwaardig dat we nu sneller lijken terug te zijn en dat je de tweede keer ook dingen zie die je de eerder niet opvielen.

Deze keer lopen we naar binnen, zo’n twee kilometer asfalt over de lanen rond de abdij landgoeden. We stoppen niet maar stappen meteen door, terug de heuvel af zoals vanmorgen. In het dal van de Molignée ligt de splitsing. Het parkoers van de 6km draait linksweg een oude spoorbaan in, gelegen tussen hoge rotsformaties. Tot onze niet geringe verbazing krijgen we hier het unieke van stalagtieten, ijsmassa’s gevormd door het water dat van de horizontale lagen leisteen afdruipt. Het is een pracht van een natuurlijk cadeau. Linda had weer eens gelijk, dit lusje had inderdaad iets extra’s te bieden. Lopen Maredret binnen langs een prachtig stukje Molignée bij het lokale kerkje. Terug de nijdige klimmetjes op en een vierde keer in A l’Bagne. We oordelen dat het welletjes geweest is voor vandaag en stappen nu 2km verder wel de cafetaria van de abdij binnen voor een welverdiende Maredsous 8° van ’t vat, allée elk twee dus! Tilly (uit Puurs) en haar ventje komen een babbeltje slaan. Zij kan helaas geen grote afstanden meer aan, overmant door artrose. Toch klinkt ze nog dapper ... ze krijgen mij niet klein! Die wandelaars toch hé, mensen met pit en zo horen en zien wij het graag. Tof dat jullie er nog eens bij waren en tot ergens te velde! Terwijl wij vertrekkensklaar staan komt ook Claude Tixhon en zijn gevolg daar binnenvallen. Zij hebben verdorie geen meter gestapt vandaag maar gaan naar het vuurwerk kijken deze avond in Maredret. Daar is het ons te druk voor en wij keren naar huis terug. Nemen nog even een wandelaarster mee dit in Namen de trein moet halen – l’amitié par la marche – en zo hoort het ook.

Chers Djâles, un grand merci pour ce superbe cadeau de Noël que vous avez fait à plus de 800 marcheurs. Nous regrettons déjà que vous avez changé de date l’année prochaine. Ce sera plus la même chose sans votre organisation le Noël 2008 !

FOTOREEKS

 http://s190.photobucket.com/albums/z182/fototripper0707/2...

20:43 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namen, -m

De commentaren zijn gesloten.