18-09-08

17.11.2007 't Zand Middelburg te Vrouwenpolder

Het Belgische wandelprogramma voor vandaag spreekt ons niet echt aan. Gelukkig vinden we in het Nederlandse aanbod een strook Walcheren die we nog niet bewandeld hebben. Onze keuze is dus gauw gemaakt. Bij koud en zonnig weer, met her en der een mistlaagje, bereiken we vrij snel de omgeving van Middelburg. Omleidingen laten ons genieten van zowat alle buitenwijken van dit stadje! Het duurt dan ook wat langer dan gepland voor we de ruime parking bij Breezand kunnen oprijden. Opvallend veel wagens met Belgische nummerplaat. Blijkbaar wandelaars uit o.a. Geel en Kasterlee, een groepje dat wij niet kennen.

We bereiken net op tijd het ruime strandpaviljoen “Breezand” om de kudde te zien vertrekken. Wij nemen even de tijd voor een ontbijtje en een tasje koffie. We mogen meteen het erg brede strand op. Bij aftrekkend tij is het zand lekker nat en makkelijk te belopen. Het winterzonnetje geeft het zeewater een parelgrijze kleur. Op de achtergrond het helle groen van helmgras op de lage duintjes. Bij een heel zacht briesje is dit echt ‘the place to be’. Onze routebeschrijving geeft slechts 6 indicaties voor de eerste helft van de 40km, dat belooft! En inderdaad, we lopen ruim een uur lang randje branding zonder ook maar één huis te zien. Meeuwen en andere strandvogels zijn de enige gezellen van de wandelaars die we tot de einder met de ogen kunnen volgen. Onze eerste pijl geeft meteen een onaangekondigde verzorgingspost aan bij Strandwacht en paviljoen ‘De Piraat’. Het koffietje smaakt overheerlijk, het anijskoekje evenzeer.

We trekken verder over het strand met af en toe houten staketsels. Nadat de 25km ons verlaten hebben, improviseren we een tweede pauze in het mooie paviljoen ‘de 7 golven’. We zijn hier op grondgebied Domburg. Na meer dan twee uur stappen verlaten we de branding en lopen een asfaltdijk op, het lijkt net een maanlandschap. Vanaf het Vogelhuis krijgen we uitzicht op Westkapelle met zijn merkwaardige vuurtoren. De wind wordt langsom strakker en we haasten ons naar de rust in museum “Polderhuis”. Worden er aangesproken door twee leden van de organiserende club, blijken het ‘pijlophaal echtpaar’ te zijn. Zij laten ons voorgaan.

Langs de Zuidstraat lopen we door en uit het stille dorp. Bij voetbalterreinen trekken we de polder in. Links van ons de duinenrij, recht vooruit Domburg. De asfaltbaantjes en fietspaden zijn soms afgezoomd met hagen maar meestal open. We volgen ook een tijdje een grachtje tot in Aagtekerke. Zijn een uurtje onderweg en improviseren een rust. Het echtpaar ‘pijl’ haalt ons in en zullen ons een tijdje gezelschap houden. Het zijn charmante mensen, helemaal niet opdringerig. We blijven maar doorlopen door de polder tot bij kasteel Westhove en museum Terra Maris. In de cafetaria van deze laatste besluiten we te pauzeren bij een glaasje fris. Onze pijlophalers lopen door, vanaf nu wordt het dus t.v.p. (tirez votre plan). Het stoort ons niet want de routebeschrijving heeft al zijn degelijkheid bewezen.

We bewonderen het fraaie, gerestaureerde kasteel en zijn tuin. Lopen de bosrijke landerijen in. Knoestige eiken zomen de paden af. Het parkoers wordt opnieuw heel aangenaam. Stappen natuurgebied Oranjezon in, veelal fietspaden door een bosrijke omgeving. Ons echtpaar blijft zo’n 50 à 100 meter voor ons uit lopen. Heb ik zelfs mijn routebeschrijving niet nodig! We bereiken haast gelijktijdig de laatste mobiele verzorgingspost. Krijgen er ruim de tijd voor een kopje koffie. 49 lopers op de 40km en 285 in totaal zegt de helper van dienst en daar is men hier best wel tevreden mee!

Een paar minuutjes na ons echtpaar gaan ook wij het klinkerpad op. Bij camping Oranjezon hebben we het bos gehad en lopen we opnieuw door de polder. Eerst over Noorddijk nog langs een pracht van een nat natuurgebied, een slaapplaats voor ganzen. Daarna de echte polder in met z’n typische gewassen. Eén keer interpreteer ik de routebeschrijving fout maar we volgen ons echtpaar en die houden ons op het juiste pad. Langzaamaan valt de avond, de kilometers glijden onder onze sloffen voorbij, de eerste tekenen van vermoeidheid laten zich voelen. We lopen rond het dorp Vrouwenpolder en langs verlaten vakantiedomeinen. Opvallend dat alle aankondigingen hier tweetalig Nederlands/Duits zijn. Voorbij de parkeerplaats, een tegelpad het duin over en dan een prachtig uitzicht over de Noordzee bij net-niet-donker. Nog 100 meter zand baggeren en we bereiken de aankomst exact 8 uur nadat we gestart waren.

In het gezellige, rustige en warme paviljoen kaarten we nog wat na. Dit was best een aangename tocht. We kregen wat we verwacht hadden. Deze noordoostkant van Walcheren biedt weliswaar minder bossen dan de strook tussen Vlissingen en Domburg, maar de lange strandwandeling bij dit heerlijke winterweer was echt genieten. Kortom, deze tocht was een welkome afwisseling in ons jaarlijks wandelmenu. Oh ja, ook bij de terugkeer werd het Middelburgse huisjes kijken ons niet onthouden!

FOTOREEKS

 http://s190.photobucket.com/albums/z182/fototripper0707/1...

21:12 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zeeland, -v

De commentaren zijn gesloten.