11-09-08

18.08.2007 wsv De Vrolijke Tippelaars Vlissingen

Uit het wandelaanbod van vandaag pik ik Vlissingen. Vind het een leuk stadje en de omschrijving Strand- en Duintocht spreekt mij wel aan. De weersvoorspelling oogt zelfs zomers, wat een luxe! De Amsterdammer van 7:16 gunt mij 18 minuten overstaptijd in Roosendaal. Helaas heeft hij 16 minuten vertraging in Berchem, wordt spannend dus. En zie, vanaf Antwerpen-Centraal bedraagt de vertraging slechts 7 minuten meer en in Roosendaal zelfs maar 3, tijd zat voor een koffietje dus. Samen met een wandelaar van PWC Merelbeke stap ik op de stoptrein richting Vlissingen, een tiental stationnetjes verder. Stap alleen af in Vlissingen-Souburg voor een opwarmertje van vier kilometer naar de start. Eerst een eindje kanaal, het is bewolkt, winderig en fris, je ruikt er de zee. Het fietspad langs de Sloeweg ligt veilig tussen het groen. De startlocatie blijkt een stemmige taverne te zijn bij een kanovijver. We krijgen een ‘half blaadje papier’ als routebeschrijving mee.

Starten doen we ook meteen in het groen. Fietspaden leiden ons rond vijvertjes richting duinen en strand. Ik heb wel wat moeite met de hele dunne gele krijtpijltjes en haat het om met een routebeschrijving in de hand te lopen. Het is weer even wennen. Merk intussen het grote verschil tussen zee- en landlucht, deze hier heeft iets kleverigs en geurt helemaal anders. Na een stukje fietspad benedendijks gaat het trappekes op de duinen in. Het druppelt even maar dat is zo weer voorbij. Wat nu volgt is een kilometerslang tegelpad dat ons over de duintoppen voert. Geen meter vlak dus en met heel wat trappen. Het is soms puffen en blazen maar het uitzicht is schitterend. Links ligt een rustige Noordzee of is het de Scheldemonding? Rechts dan de polders met in de verte de torens van Middelburg en Vlissingen. Ik ben in mijn nopjes. Voorbij een paar vuurtorentjes is het even gokken om op de juiste route te blijven. Met de hulp van de andere wandelaars lukt het mij wel. We verlaten de duinenrij voor wat zanderige bospaden. Een volgende steile trap gevolgd door een klim zet ons terug af hoog in de duinen. We worden beloond met een schitterend uitzicht op Zoutelande met zijn winkelstraatje, stemmig kerkje en onvermijdelijke, molenwiekende ...molen. Daar gaat het ook naartoe. De eerste rust, volgens de meegekregen tekst, is in café ... De Fiets. De clubstempel ligt er op de toog. Schat dat wij ongeveer 10km hebben afgelegd. Ik bestel een ‘salade Caprese’ want het is intussen middaguur en de innerlijke mens dient versterkt te worden. Het is lekker gezellig op het terras, het slaatje smaakt. Komen daar nog twee Brugse klasbakken de trap afgestapt zijnde Globetrotters Lut en Luc. Mijn pauze loopt in hun aangename gezelschap tot een vol uur uit.

Ik trek verder voorbij het kerkje en over het fietspad langs de drukke steenweg richting Westkapelle. Gelukkig slaan we snel af richting groen onderaf de duinenrij. Loop stevig door tot aan de kreek, in feite een erg ruim meer bij de lokale vuurtoren. Vader zwaan stelt zich rechtop ter bescherming van zijn zonnende kroost. Even loop ik fout maar pik snel terug de juiste draad op. Het is nu wat zinloos straatjes lopen rond Westkapelle tot aan het oorlogsmuseum. Intussen is het 14:30 en moeten we nog ruim 15km lopen, 17:00 halen zal nipt zijn. Ons papiertje vermeld 14km strand tot Vlissingen, amaai! Bij een tank duiken we inderdaad het strand op. Lopen regelmatig tussen de houten staketsels door. De doorgangen zijn soms erg smal, moeder zal weer kleren mogen wassen. Mooi is het wel, het grijsblauwe zeewater onder een freel zonnetje, gele stranden en prachtige lichtgroen begroeide hoge duinen. Ik probeer op het natte zand het tempo strak te houden en toch te genieten van het gebodene, het lukt mij wel. Ruil zowat halverwege, bij ‘De Zeester’, het zand voor plankskes, dat loopt vlotter. Moet rechtdoor tot aan het Nollestrand in Vlissingen. Geen idee waar dat ligt, maar mijn summiere terreinkennis laat mijn niet in de steek. Kom netjes bij de Rooseveltlaan uit, papiertje in de hand. Nog enkele honderden meter en ik bereik de aankomst om 17:05. Kan nog net mijn stempel voor het wandelboekje versieren en dan ... is het Leffe tijd! Vraag even na hoeveel deelnemers er waren ... veel zegt het vrouwtje van de organisatie ... wel 170!! Moet veel moeite doen om niet in een bulderlach uit te barsten. Ze merkt het en zegt ...dit is België niet hoor, voor ons is dit goed.

Gezeten op het zonnige terras bedenk ik dat het toch wel jammer is dat zulke mooie tochten niet meer deelnemers krijgen. Ja, het was eenvoudig en heel summier bepijld. Toch was het een prachtige tocht en de afwisseling van duinen, bos en strand kon mij ten zeerste bekoren. Deze tocht zet ik de volgende jaren nog op mijn agenda, zeker weten. Op aangeven van de organisatie besluit ik terug te keren langs het hoofdstation van Vlissingen. Kan ik de lokale Boulevard en het pad langs het water aflopen, genietend van heerlijk weer en mij vergapend aan de voorbijvarende zeeschepen. Een beetje moe van een toch wel stevige tocht maar met een tevreden gevoel plof ik in de treinzetel. Rijden maar jongens, ons Lindake verwacht mij terug in Heimisse!

FOTOREEKS

 http://s190.photobucket.com/albums/z182/fototripper0707/1...

21:17 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zeeland, -v

De commentaren zijn gesloten.