11-09-08

15.08.2007 Le Joyeux Marcheur Flawinne

Op aangeven van Claude Tixhon ga ik vandaag wandelen bij een nieuwe club in Flawinne. Iets na 6:30 sta ik perron 9 te wachten op de trein naar Brussel. Zoals verwacht kom ook de Jef op zijn gemakje aangeslenterd. Zoals altijd is hij perfect gedokumenteerd, de stafkaart op zak. We kunnen ofwel vanuit het station van Namen zo’n vier kilometer te voet naar de start, ofwel er het boemeltje twee stations ver nemen tot in Flawinne. In Brussel-Noord komen we Jacqueline tegen en dus even later ook Leuvenaar Luc, ons team is kompleet, we kunnen kaarten. De trein naar Namen loopt wat vertraging op zodat we moeten hollen voor het boemeltje. We redden het net. Met Jef op kop verlaten we hetgeen voor een station moet doorgaan, meteen steil de heuvel op tot aan de startkantine. Er is wel wat beweging en je hoort er evenveel nederlands als frans praten. Ik bots meteen ook op die andere Jef, Claes uit Balen. Terwijl ik rustig ontbijt gaan ze er allemaal als hazen vandoor.

Als laatste van ons groepje trek ik mij op gang.Bij zwaar bewolkt maar warm weer krijgen we meteen een lange trage klim langs een gemaaid veld te verwerken. De beloning is navenant. Van hierboven heb je een schitterend uitzicht over Namen met de achterkant van de citadelle. We worden door een prachtige kasteeldreef geloodst en zullen de lokale châteaumuren voor drievierden rondlopen. De paden zijn niet bepaald vlak en de uitzichten schitterend. De stad, diep beneden de Samber, het golvende landbouw achterland, heerlijk is dit. Eens het kasteel voorbij draaien we een bosstrook in en wordt het terrein vlak. Dit blijft zo tot de eerste tentrust na 3,9 km in Comogne de Flawinne. Deze 30km bevat trouwens niet minder dan 7 (!!) rustposten.

Na de rust gaan we het asfalt op voor een fikse afdaling met uniek zicht op een groene vallei. Floriffoux noemt het dorp hier. Het is even huisjes kijken tot de tweede rust in de garage van een woonhuis. Er staan 6,9km op de teller. We blijven over asfalt lopen randje Soye. Een lange rechte, vlakke weg deze keer met aan het einde de prachtige abdij van Floreffe. Daar gaat het ook naartoe. Wij dalen naar de Samber, het klooster ligt majestueus voor ons op een rots. Rust drie na 10,9km is een tentje aan het water. Het water wordt ons volgende aandachtspunt. De Samber maakt hier een weidse bocht door het landschap en wij lopen zo’n drie kilometer mee stroomopwaarts. Verlaten het water en stappen het volgende dorp binnen, Franière. In de Cercle St-Michel ligt de vierde rust na 14,6km. IJsetripster Ghilaine komt ook aangestapt, zijn we toch al met z’n tweetjes terwijl de bustoeristen in Kanne zitten.

We verlaten het dorp bij het aftandse en verlaten Maison Communal en stappen een bos binnen. Lekker vettige en stevig klimmende paden brengen ons beetje bij beetje naar een hoger gelegen plateau. Schitterende, groene vergezichten zijn opnieuw troef. Lopen door het piepkleine dorpje Deminche, nog nooit van gehoord. Passeren links een eenzaam glasbedrijf met rechts een uniek uitzicht over een landbouwvallei. Geel van pas gemaaid koren voert de boventoon. Nu volgt een afdaling om eerbiedig U tegen te zeggen. Tot 14% en met enkele haarspeldbochten. Een mals buitje zorgt voor verkoeling midden al dat wandelgeweld. Ben zo dapper met mezelf bezig dat ik bij het Maison Communal ei zo na opnieuw aan de lus begin. Meer dan 100 meter loop ik niet fout, gelukkig maar. Jef Claes zit in de Cercle St-Michel te genieten van een cervela met mosterdsmaak. Ik heb er daarstraks ook al eentje ‘soldaat’ gemaakt.

We trekken samen verder door stille straatjes en de steenweg richting Floreffe. Gelukkig niet voor lang. Onze parkoersbouwer geeft ons nog een paadje evenwijdig de baan maar wel lekker in het groen. De afdaling langs trappen (of wat ervoor moet doorgaan) is bepaald glad. Ik maak een paar pirouettes maar kan mij recht houden. De rust aan het water slaan we over en lopen verder. Terug een stukje Samber nu in de andere richting dan daarstraks en langs de fabrieken van Materne-Confilux. Vanaf de kerk van Floriffoux is het goed raak. Klimmen geblazen! Het uitzicht over de semi-industriële Sambervallei wordt met de minuut weidser. Klimmen doen we in het bos over een pad bezaaid met gelukkig goed vastliggende keien. Helemaal bovenaan de helling ligt de laatste rust van Comogne, nog 2,4km te gaan. Jef pauzeert even, pintje in de hand en ik loop door. Een stevige afdaling asfalt biedt een schitterend uitzicht richting Gare de Salzinnes met daarachter beboste heuvels. We dalen een beetje te ver door naar mijn idee. Inderdaad, een kerkwegel zet ons terug enkele tientallen meter hoger. Te hoog en dus weer even dalen tot de aankomst. Hoe een parkoersmeester je over 2,4km de duivel kan aandoen!

Mijn treinmaatjes zitten al rustig van een Ciney te genieten en ik vervoeg het klubje, glas heerlijk gerstennat in de hand. We moeten ruim een uur wachten op het boemelke en dat vind ik te lang. Antwerpse Jef is meteen akkoord om te voet de 4km naar Namen te lopen. Zo gezegd zo gedaan. Voorbij de para commando kazerne moeten we zowaar nog even klimmen. Daarna volgt de lange afzink naar Namen, inclusief stevig dalende kasseiweg. We hebben nog een kwartiertje over als we het prachtige station van Namur binnenstappen. Zijn ook voor Jacqueline en Luc die via het boemelke komen. We vatten samen de terugreis over Brussel aan. Zetten in het Noordstation een spurtje in om nog de Amsterdammer met vertraging te halen. Nog voor de klok van zevenen kan ik aan Linda vertellen hoe leuk het vandaag weer was. En het is snel weer weekend!

FOTOREEKS

http://s190.photobucket.com/albums/z182/fototripper0707/1... 

21:14 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namen, -f

De commentaren zijn gesloten.