26-08-08

30.06.2007 Rilland

Vandaag kiezen wij voor een spiksplinternieuwe tocht in Zeeland. Niet meteen onze favoriete Nederlandse wandelprovincie maar we kennen er wel enkele mooie plekjes en houden van variatie op ons wandelmenu. Rilland ligt één afrit achter Markiezaat, richting Vlissingen. Voor ons dus nauwelijks meer dan een halfuurtje autorijden op een rustige zaterdagochtend. We pikken bij het verlaten van de snelweg meteen marspijlen op die ons feilloos rond het dorp leiden en afzetten bij een parking met parkeerwachter. Bij de voetbalkantine staat een groot en overzichtelijk infobord inclusief duidelijke tekening van het te lopen parkoers. De tussenafstanden blijken maximaal 7,5km te bedragen. Wij weten het nu al, dit wordt een aangename tocht.

We vertrekken bij lichte hoge bewolking meteen de winderige polder in. Gele, lichtjes fluorescerende grondpijlen wijzen ons de te volgen weg. Bereiken vrij snel de Scheldedijk bij de bocht van Bath. Aan de overkant de Antwerpse haven en de koeltorens van Doel. Het is laag tij en dus krijgen we geen zeeschepen te zien, alleen maar een paar rivierboten. We volgen een paar kilometer de grillige Schelde oever, soms begroeit met metershoog fris groen riet, soms nattige afzettingen waar steltlopers hun voedsel zoeken. Wij genieten van dit fraaie landschap. Verlaten de oever en duiken de polder in. Onder het glas van serres worden hier zaden geteeld, verder zijn er bessenstruiken en boontjes. Na 6,2km bereiken we de eerste rust bij een hoeve aan de Korenweg. De inrichters hebben hier een ruime partytent neergezet. Er is van alles te krijgen over koffie, soep, worstenbrood en vlaai tot een waaier van koude dranken. Ook aan de dames is gedacht met een toilet. De perfecte organisatie dus.

We vervolgen onze weg langs een inlandse dijk tussen canadabomen en een gracht. Het verharde wegdek gaat over in kniehoge grassen. Dit ruilen we opnieuw in voor asfalt langs velden waar de polderpatat en perelaars de eerste viool spelen. Bereiken na 13,7km het dorpje Waarde. We rusten er in het dorpshuis tussen de biljarttafels. Ruilen het stille dorp opnieuw in voor de polder. Lopen veel over asfalt benedendijks met hele groepen vogels van divers pluimage als enige gezellen. We genieten van de rust die dit landschap ons biedt. Krijgen warempel nog een bosje onder de wandelslof geschoven, gelegen rond een vijver. Hier ligt de derde rust bij camping Den Inkel.

Trekken verder langs een fietspad dat ons afzet bij de windmolen van Kruiningen. Lopen het dorp niet in maar stappen benedendijks langs moestuintjes verder. Een auto stopt en de inzittenden vragen of alles naar wens is. Prima organisatie zeggen wij, duim omhoog. We mogen opnieuw de Scheldedijk op en bereiken de ruïnes van de vroegere lokale veerpont. Is nu helemaal verlaten, verslagen door de tunnel onder de Westerschelde. Je merkt wel aan de ruime parking dat deze plek vroeger druk bezocht geweest is. Lopen rond het veercomplex en genieten een laatste keer van de Schelde. Duiken onderaf terug het bosje van daarstraks in voor onze tweede rust in Den Inkel (21,3km).

Krijgen nu lange asfaltwegen te verorberen richting autobaan. Een plantage met frêle, net in bloei staande appelboompjes verrast ons, is wel erg laat voor bloesems. De parkoersbouwer kiest opnieuw voor een fietspad tussen een groene dijk met grazende schapen en de autobaan. Het begint lichtjes te miezelen als we randje Gawege de voorlaatste rust bereiken. Opnieuw een partytent met alles erop en eraan. Het volgende fietspad dient zich aan evenwijdig de autobaan met veel vakantiegangers, blijkens de vele caravans. Duiken voor een ommetje de velden in. Hier ook opvallend veel perelaars. Twee hazen spurten speels tussen de bomen met ons mee. Een vlucht jonge patrijzen gaat er verschrikt vandoor. Dit is een leuk stukje. Duiken onder de snelweg door richting serres en bereiken onze hoeverust voor een laatste keer. Op één van de tafels ligt een reuze courgette, gratis mee te nemen. Daar kan ik niet aan weerstaan! De Zeelandse soep zal smaken volgende week.

De laatste 4,8 km brengen ons opnieuw in Rilland waar de parkoersbouwer ons vakkundig door stille straatjes en wegels leidt, weg van het verkeer. Stappen na 41,9 juist gemeten kilometer tevreden de zaal binnen. Nicole en gezellen, Zeeland heeft nu eenmaal beperkte mogelijkheden. Nochtans mogen jullie fier zijn op het geleverde werk. Het parkoers was zorgvuldig opgebouwd en bood tijdig de nodige variaties. Afpijling, rustposten, catering enz. waren een voorbeeld voor heel Nederland. Als je dit bij een eersteling al kan brengen dan komen wij graag bij jullie terug. Hebben zo een vermoeden dat jullie zeker ook voor variatie in de parkoersen zullen zorgen. Ze kunnen daar in Zeeland dus gerust zijn, hun nieuwste telg is een absolute aanwinst. Afspraak op 14 juni 2008 voor de tweede Scheldetochten!

21:07 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zeeland, -r

De commentaren zijn gesloten.