20-06-08

14.05.2005 Burgh-Haamstede

Deze morgen twijfelen we of we wel zullen gaan stappen. Patrick was laat thuis van een etentje met het werk en Linda voelt zich bepaald niet fit want grieperig. Volgens de website mag de 25km in Burgh-Haamstede vertrekken tot 11u00 en dus rijden we er toch nog naartoe. Over Antwerpen, Goes, een brug over de Oosterschelde en Zierikzee zijn we er binnen de vijf kwartier. We rijden tot driemaal toe voorbij de startlocatie, die niet aangegeven is, en om een parkeerplaats te vinden. De start is in de Burghse Babbelaar, een zaak die tegelijkertijd café, restaurant en pannenkoekenhuis is. Alles staat hier blijkbaar in het teken van de, overwegend Duitse, toerist.

Rond 11u00 vertrekken we toch nog voor de 30km, met het fiat van de organisatie. We merken vrij snel dat de bepijling (meestal met krijt op de grond) en de meegekregen tekst nogal dun uitvallen. Opletten is dus de boodschap ! We stappen eerst door het centrum van Burgh en het aansluitende Haamstede, in feite één dorp met twee kerken en één langgerekte kern. Hierna lopen we over een betonnen pad, dwars door een campingzone en langs een vlak natuurgebied. Daar zijn de eerste duinen al, dichtbegroeid en dus zeer groen. Twee hellinkjes van 20% later staan we op een immens en vrij verlaten strand. Het is laag water en we schatten dat het strand soms tot 250 meter breed is. Met een strakke, vrij frisse noordoostenwind in de rug stappen we meer dan 30 minuten over deze vlakte. Het is prachtig weer, ondanks de wind, en we lopen te genieten van de frisse zeelucht. De eerste controle, na 8,5km is een strandcafeetje, met terras, en we nemen rustig de tijd om, bij een kop koffie, wat te zonnen.

Na de controle verlaten we meteen het strand en trekken terug dwars door de prachtige duinenrij. Hierna volgen 6,5km over verharde weg waarbij het landschap geleidelijk overgaat van een vlakke, beschermde, polder naar een, al even ontoegankelijk, bos. Dit domein behoort tot het slot van Haamstede. Wij vinden het best plezant tussen al dat frisse groen. Dat Nederland het land van de fietsers is weten we intussen ook. Het is behoorlijk druk op de paden die wij moeten volgen.

De tweede controle ligt in een korenmolen en op enkele honderden meter van de startzaal. Hier worden, op een open vuur, reuzenpannenkoeken gebakken. Wij hebben nog geen honger en houden het bij een koffietje. We trekken verder en na een paar straatjes staan we plots voor een schitterend natuurgebied. Hier stappen we het eerstvolgende anderhalf uur door. Wij vallen hierbij van de éne verbazing in de andere. Het, soms pittig golvend landschap, heeft heel wat in petto. Het, zeer losse, zand van de paden is spierwit. Sommige stukken duin zijn enkel begroeid met mossen en kort gras. Hierop staan prachtige rood/roestige bloempjes met duizenden bij elkaar, net een Perzisch tapijt. Ter afwisseling krijgen we bosjes met struiken en vooral veel, eerder kleine, berkenboompjes. De vergezichten zijn onwaarschijnlijk pittoresk en mooi. Plots draaien we linksaf een geplaveid pad in. Vanaf nu vrijwel uitsluitend dennenbomen met hier en daar wat struikgewas en een paar verloren gelopen plataantjes. Door de, soms, diepe valleitjes wanen we ons in Ardeens gebied. Mensen wat is het hier mooi en wat een afwisseling! De voorspelde 7 km blijken er eerder 9 te zijn maar voor ons mag het plezier nog even duren, we krijgen er maar niet genoeg van. De laatste controle is terug een café/pannenkoekenhuis, namelijk Zeelust in Westenschouwen.

De parkoersmeester heeft nog een verrassing voor ons in petto. We vertrekken door een groen dal tussen twee duinenrijen, even een klimmetje en ... het prachtigste uitzicht van de dag! Rechts de afdamming van de Oosterschelde gezien vanaf de kant van de Noordzee. Links en benedendijks een pracht van een groen nat gebied, een plantenpracht doorsneden met kanaaltjes. Het kontrast van de groene linkerkant met de grijze afdamming en kleur van het zeewater, rechts van ons, is enorm. Wij kunnen helaas niet lang blijven staan want een strak waaiende noordooster geselt onze kaken met fijn zand. Gelukkig duiken we even verder ook benedendijks en kan onze gezandstraalde huid bekomen van het natuurgeweld. Een paar straten, even verkeerd gelopen, en we zijn terug in gebied waarvoor we gekomen zijn : bos en duinen. Alhoewel we nu vrijwel constant langs de rand van het dorp lopen, krijgen we het nauwelijks te zien. Dit is een natuurparkoers pur sang! Pas een paar honderden meter voor de aankomst stappen we door enkele straatjes. Wij komen dan ook binnen, na 29 km, met een smile tot achter onze oren.

Bij een eerste Affligem van ’t vat maken we een praatje met de organisatoren. Dit is GEEN wandelclub maar zes personen (vier volwassenen en twee jonge gasten). Zij verontschuldigen zich uitgebreid voor hun ‘dure’ tocht vanwege de horecacontroles. Wij stellen hen gerust en zeggen naar waarheid dat we enorm genoten hebben van de pracht die we vandaag te zien kregen. Als conclusie kunnen we gerust zeggen dat deze tocht een heuse topper is die in Belgenland enkel zijn evenknie kent in de Picontocht vanuit De Panne. De natuur is er telkens, maar de variatie in het parkoers is het, zeer geapprecieerde, werk van de parkoersmeester. Hierbij ook onze dank aan Jef en Clement voor de gouden tip. Dankzij hen beiden en wandelmee.be zijn we weer een schitterende ervaring rijker.

22:25 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zeeland, -b

De commentaren zijn gesloten.