20-06-08

06.05.2005 Zeeuwse Wandeldriedaagse Goes

Deze morgen op tijd uit de veren. We worden allebei bij kapster Marina verwacht om 7u30, helemaal aan de andere kant van de Koekestad in Deurne. Zodra wij, met een verfrist kopje, de zaak verlaten, beslissen we naar Goes te trekken en niet naar Ieper, want de lucht klaart al aardig uit. Nog voor 9u00 staan we in een kil en winderig Goes. Hier geen toestanden met taart en trappist maar gewoon een kop koffie met een Zeeuwse bolus. Wij twijfelen tussen 30 en 40km en nemen de parkoersbeschrijvingen van beide afstanden mee. De bepijling, veelal in gele verf, zal de ganse dag uitstekend blijken te zijn. Bij het bekijken van de parkoerstekening ben ik een beetje ontgoocheld dat nog Wester- noch Oosterschelde wordt aangedaan vandaag.

We starten vanuit een school, midden een kantorenzone, en stappen onder de spoorweg door. Op het stationsplein blijkt dat men in Nederland het begrip ligfiets iets te letterlijk neemt. Over liggen fietsen, soms door mekaar, op de grond en op de daken van de fietshokken. Vreemd volkje die Nederlanders. Wij volgen nu een heel eind de spoorlijn en slaan na zo’n 2km linksaf. Dit blijkt het Poelbos te zijn en inderdaad wandelen we ... langs een veelheid van poelen en vennen door het bos. Een prachtig stuk natuur. Na nog wat beton- en andere wegen door de velden komen we na 9,2 km aan de eerste rust bij Sportvereniging Heinkenszand. We beslissen hier van het bij de 30km te houden. We vertrekken opnieuw de velden in. Hier wordt goed gezorgd voor de inwendige mens, wintergraan, (polder)patatten, appelbomen in bloei, jonge ajuin en vooral struiken zwarte bessen, waar men blijkbaar vooral cassis van maakt. Op onze zoveelste dijk langs een gracht zegt Linda plots : “nu wandelen we toch wel over de dijk langs het water zeker!” Het duurt even voor ik de hint naar mijn Schelde-ontgoocheling begrijp – de pijl was subtiel afgevuurd – de deugniet! We draaien een zoveelste dijk op en wandelen door een prachtige dreef onder immense bomen. In het lager gelegen gebied nu geen teelten maar een natuurgebied bezaait met meidoornheggen. Hier genieten we toch wel van. Blijkt later dat we op de rand wandelen tussen een waterig gebied en schorren die de mens heeft teruggewonnen op de Noordzee. Na 17,4 km komen we in Nisse aan.

We vertrekken terug langs de rand van het natuurgebied, waar het verboden is door te lopen, en komen dra op een geasfalteerde dijk die we kilometerslang zullen volgen. In feite is er de volgende 10km niets te zien. Gelukkig krijgen we twee verzorgingsposten waar we iets kunnen drinken en een stukje fruit eten. We rusten na 10,1 km in ’s-Heer Hendrikskinderen (ja, zo noemt dat dorp) !

Nog 3,3 km tot de finish, waarvan drie kilometer de omgekeerde weg langs de spoorlijn, de woonboulevard (Gamma, Kwantum e.a. ketens) en het station met de, nog steeds liggende, fietsen. Bij binnenkomst geen trappist maar Palm of Heineken. Er blijken ook slechts een 500 deelnemers per dag te zijn, ondanks alle afstanden van 10 tot 50 km kunnen gelopen worden.

Conclusie: wie noemden dit een snippertocht, een meenemertje voor een snipperdag als er niets anders te wandelen valt. En morgen is het opnieuw wandeldag, weer of geen hondenweer.

15:01 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zeeland, -g

De commentaren zijn gesloten.