27-03-17

26.03.2017 De Stroboeren te Linkeroever

 

We overbruggen het zomeruur door anderhalf uur later te vertrekken, met de eerste bus naar Sint-Jansvliet. Moeten door de voetgangerstunnel naar Linkeroever. Botsen meteen op de Witte Petten en Yvo & Marleen, die al op pad zijn. Twintig minuutjes later staan wij in een overvolle startzaal. De IJsetrippers op busuitstap vallen ook net binnen. Het duurt dus een hele poos voor ook wij aan wandelen toekomen. We reduceren dan maar meteen de plannen van 35 naar 30 km. Zodoende vermijden we de lus in Zwijndrecht, sowieso niet onze favoriet.

Stappen traditiegetrouw langs de woondozen van ‘de parking’ tot de Sint-Annatunnel, Aubert & Yvette achterna. De imposante roltrappen werken intussen en we wandelen door de koele tunnel bezet met … steentjes uit Heimisse. Vanaf de rommelmarkt van Sint-Jansvliet gaat het door de Kloosterstraat en zijn vele antiek winkeltjes richting Nieuw Zuid. Moeten de oudere tunnel door … en de lift is er buiten gebruik. 125 trappen naar beneden en ook terug naar boven, tot verzuring van dijen en kuiten. Vervolgen door het Burchts Weel en zijn opbloeiende natuur tot de eerste pauze in de hondenclub.

We komen er Geertrui tegen die helaas geen goed nieuws heeft over Jantje Pijp. Het lijkt er op dat zijn fysiek hem in de steek laat, het maakt ons triest. Maar we stappen verder. Een tweede strook langs de plassen van het Burchts Weel en vervolgens door het Neuzenbergbosje. We komen zodoende terug op het punt van de splitsing met de 21 km. De parkoersbewaker die wij goed kennen wordt er haast gek. Wat hij ook doet aan de route markeringen, de wandelaars blijven er fout lopen. Het is inderdaad een delicaat punt. Je komt uit het bos en moet meteen rechtsaf, een haast onzichtbare bocht diep naar een pas aangelegde gracht. Van daar gaat het onder de E17 door, langs de bedrijven van de Baarbeek en hupsakee over de spoorwegbrug. De afstanden vanaf 30 km zwerven even door Zwijndrechtse straten alvorens het Vredesbos, van recente signatuur, op te zoeken. Een appelboomgaard verspreid er zijn zure pre-bloesem geur. Terrasje doen we bij cafeetje ’t Vliet. Is zowat onze ‘halve dans’ in het gezelschap van nogal wat Nederlanders.

De retour stuurt ons even langs de expresweg en we stappen opnieuw het Vredesbos in. Het vroegere voetbalveld is nu ook met prille boompjes beplant. We weten, nu komt ’t Rot aan de beurt. Heerlijk wilde, zanderige natuur met wat moerassen en berk die de boventoon voert. De parkoersmeester laat ons uitgebreid genieten. Stukje steenweg dan om over de expresweg te geraken. Geen ‘tram draa’ te bespeuren vandaag wegens werken aan de metro. Middenvijver komt een eerste keer aan bod. We stappen met z’n allen langs een diepe gracht en vervolgens de rand van de immense vlakte, de hondenweide. Pauze bij de korfballers van Sikopi. Zand, zon en waterpartijen met uitgelaten honden, het gevoel van de Antwerpse Plaasj komt boven. Maar eerst nog uitgebreid genieten van het zanderige Middenvijver en aan de overkant van de Blancefloerlaan van het Galgenweel en zijn zeilbootjes. Laatste pauze onder de moderne kerktoren van Sint-Anneke. Tegen onze gewoonte in ook ons eerste Duvelke, en of die smaakt !    

We hebben nog ruim een uur voor de boeg. Zoeken meteen de kade op en genieten een paar kilometer van een fantastisch uitzicht over ’t Scheld en de Antwerpse skyline. Den Boerentoren, Onsliefvrouwke, ’t Steen en het Vleeshuis, ’t Mas. Prachtig toch die Koekenstad in de zon. We koersen verder langs de windmolen en de echte Plaasj van Sint-Anneke richting Sint-Annabos. Is het den Duvel of de gulheid van onze gastheren, we doen 1:25 over 6, 5 km. Ploffen op stoeltjes neer bij een geïmproviseerd terras. Hennie zit ons op te wachten en komt met sensationeel nieuws – Katrien & Bart zijn geen koppel meer ! Wij kunnen het haast niet geloven, zaten enkele weken geleden nog samen gezellig te praten in Oostkamp !

Captain Ludo stuurt ons naar binnen, het terras wordt opgeruimd. Het is al 17:30 als we ook van Aubert & Yvette afscheid nemen. Stappen een laatste keer door de tunnel en doen nog een terrasje ‘oep ’t Zand’ en dan heb ik daar graag een Triple d’Anvers bij. Ver weg of dicht bij huis wandelen, tegenwoordig komen wij nooit voor 20:00 terug in Hemiksem aan. Het werd een gekke dag met een tocht die ons ligt maar helaas ook met heel wat kommer en kwel in het wandelgild. Zouden ook dat graag anders zien.  

FOTOREEKS

20:38 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -l

25.03.2017 Vier Op Een Rij Zedelgem

Wim en zijn maatjes zijn zo vriendelijk de startplaats te verleggen naar zo’n 800 meter van het station, spek naar onze bek dus. Om 07:00 staan we al oep ’t Zuid en zo’n anderhalf uur later nippen we aan ons Starbuckske in Brugge. In Zedelgem de normale plichtplegingen in de startzaal en weg zijn wij. In het gemeentelijk centrum vertrekken heeft natuurlijk ook zijn nadelen. Eerst wat straten lopen onder een zonnige hemel en dan door De Schatting, een bedrijvenzone. Bij Strubbenslag duiken we de akkers in, voor eventjes maar. Herkennen de woningzone die we doorkruisen langs grachten en knotwilgen. Een opwarmertje van 5 km tot de vroegere startplaats, sportcentrum de Groene Meersen. We komen er warempel spitsbroeders Martin & Guy tegen, zij zullen de ganse dag zo’n kwartiertje voor ons uit lopen.

Plaspauze en we trekken ons terug op gang. Aanvankelijk opnieuw villaatjes kijken maar dan toch op de Vloethemveldzate, oude spoorbaan omgetoverd tot fietspad. We pikken een eerste extraatje t.o.v. de 30 km mee om 700 meter langer te kunnen genieten van de bossen in het Vloethemveld. Grondgebied Snellegem en leuke beukendreven. Bij het kasseitje aan de bosrand vinden we 5 pijlen zomaar in het gras. Die nemen we even mee en geven ze af bij de volgende rustpost, beroepsmisvorming ?! Komen er Willy van de Kreketrekkers tegen, in volle opbouw na een rugoperatie. Kan alweer 18 km aan, op het gemakje, en dat is goed nieuws. We horen al genoeg kommer en kwel in het wandelgild de laatste tijd.

Nog steeds M & G achterna, huppelen we de dorpskom uit en door velden en bosjes richting E40. Een tweede extraatje van 1000 meter loodst ons lang Varsenaarse villa’s. Pauze in sporthal Het Anker. Dankzij Guy hadden we onderweg krijgsraad gehouden. We beslissen niet terug te keren naar Snellegem en Zedelgem zoals de parkoersbouwer voorschrijft maar al zeker de lokale lus van de Grote Jongens te lopen. De reden hiervoor : de Brugse Kasteelbossen. We beginnen eraan met Beisbroek en zijn Planetenpad. Wandelen in een weidse boog om kasteel Tudor heen en duiken beukendreven in, wat later spar met een ondergroei van bramen. Bosbouwers hebben er de wandelpaden … verbouwd. Een gigantisch brede dreef loodst ons door het Chartreuzinnenbos tot bij de volkssterrenwacht. We ruilen het bos in voor graspaden langs met meidoorn begrensde weilanden. Nog enkele dreven lopen tussen landhuizen door en we zijn denkelijk de laatsten in Het Anker.

Wuiven M & G uit, hebben andere plannen. GR 5A loopt vanuit Varsenare namelijk richting Brugge station. Wij schatten samen met een Zedelgemse helper een tochtje van 6 à 7 km. Zo gezegd zo gedaan. We volgen de pijlophaler door Beisbroek en nemen afscheid bij kasteel Tudor. Gaan heerlijk zwerven door nog winters ogende bossen maar bij een heerlijk lenteweertje en netjes beschut tegen de wind. Komen op de Diksmuidse Heerweg uit en zijn oude hoeve Hermitagie uit 1736. Intussen merken we regelmatig enorm grote pijlen. Morgen organiseert Ons Erf hier een wandeltocht. We lopen een hele tijd gelijk tot aan het Tillegembos en cafeetje De Trutselaar. Zijn intussen al een uurtje lopend en nog redelijk ver van het station. De helden worden moe maar volharden door de straten van Sint-Michiels. Net voorbij het dorpscentrum ontwaren we de rode contouren van het station. Thuis zal blijken dat de te overbruggen afstand ruim 10 km was. We ploffen dan ook allebei op een terrasje neer en laten de batterijtjes terug opladen door de Heren Omer.

Ja, we vangen een heerlijk uiltje tijdens de treinreis en zijn zo rond 20:30 terug thuis. Blijken er 36 km te hebben opzitten. Is toch wel genoeg voor ons dezer dagen.    

 FOTOREEKS

20:36 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -z

20-03-17

19.03.2017 Neteland te Onze-Lieve-Vrouw-Waver

Voor mij onbekend terrein vandaag, denk ik toch, Linda stapte deze tocht ruim vijftien jaar geleden al eens. Lijkt haast een ander leven. Makkelijke reis over Antwerpen-Centraal en Mechelen met ruime pauzes. We winnen een halfuur dankzij een eerdere trein in A’pen. Op de eerste bus was Fillie onze gezel, vanaf Mechelen wordt dat José (Wilrijk). Startzaal 350 meter van de bushalte, wat kan een pendelaar zich beter wensen!

Duffelse kilometers want de 30 is er nauwelijks 26, maar ook heerlijke vers gebakken cake met appeltjes als ontbijt. Er vliegen wat druppels als we de bewoonde wereld verlaten en over een oud boerenerf lopen. Er staat ook veel wind. We ploeteren ons een weggetje door een vettige akker en vervolgen langs een moerassig bos. Dan volgt ruim landelijk tarmac langs serres en paardenweiden. Hondsbossen dat is opnieuw ploeteren na de soms hevige regenval van deze nacht. Een laatste slingertarmacje en we kunnen gaan rusten bij verraste Willie & Annie. Hebben een lus van 7,5 km voor de boeg, Krisje (Lint) achterna. Komen de Pinguins Roger & Irène daar aangestapt. De beslissing is gauw genomen, we lopen als viertal verder. Twee koppeltjes worden gevormd en de evenementen van de laatste weken uitvoerig uit de doeken gedaan. En maar goed ook want zo vliegen de kilometers die nauwelijks wat inhouden zeer snel voorbij.

In de als rustpost omgebouwde groentenhangar zitten M & M, die hebben we al een hele tijd niet meer gezien. We doen dus aan partnerruil, Roger en Irène nemen het ons hopelijk niet kwalijk. Marleentje is herstellend van een knie operatie en Mark heeft net vernomen dat zijn baas de boeken neerlegt. Lijkt al kommer en kwel maar een wandelkoppel laat zich hierdoor niet uit het lood slaan. Onze maatjes vormen een sterk team en dat vinden wij reuzeleuk. Als kwetterend viertal gaan we dus verder op pad. Langs het … Groentepad, aanvankelijk een fietsroute langs een gracht. Verderop weer wat meer tarmac maar we merken het nauwelijks, zijn verdiept in onze verhalenlijnen. Pauzeren doen we bij een tweede groenteboer, serres met prachtige Coeur de Boeuf.

Hebben nog ruim 8 km voor de boeg. Betreden vrij snel de Brede Zeyp een heerlijke, natte bosrijke omgeving. De parkoersmeester leeft zich uit, laat ons uitgebreid genieten met onder meer het Nestje Van Den Bulckpad. Komen zo bij het Fort van Koningshooikt (Koningshuk, zegt Linda). Kwartslag rond de grachten en dan het Witte Relenspad in onder het motto … hoe vettiger, hoe prettiger. Zo snel mogelijk 100 meter ploeteren naar beter begaanbaar. Een laatste strook bos en we zoeken de tarmacjes op van de Boterhoek. De vele torens van OLV-Waver doemen voor ons op, we bollen uit richting … Duvel. Marleen kennende komt zelf gebakken cake, paaseitjes etc. op tafel, de snoeper. Zij nemen ons ook nog gemotoriseerd mee tot Mechelen Nekkerspoel, de schatten ! Geen supertocht vandaag, maar wat was het weer eens gezellig met vrienden te wandelen ! Volgende week zetten wij Zedelgem en ‘de parking’, ook wel gekend als Linkeroever, op ons programma.   

FOTOREEKS  

21:40 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -o

18.03.2017 Vredeseilanden te Oostkamp (Moerbrugge)

Wegens genieten herhaalt, dat is ons motto vandaag. Onder een druilerige ochtend reizen we naar Antwerpen-Centraal. Hebben ruim de tijd voor een Starbuckske en nemen dan de trein naar Gent-Sint-Pieters. Het boemeltje staat ons, netjes opgewarmd op te wachten. Nauwelijks wandelaars aan boord. Regen voor acht uren blijft niet duren, en we stappen onder een droge grijze hemel naar de startlocatie van Vredeseilanden bij de Zuidleie in Moerbrugge. Zijn blij verrast, de maximale afstand is opgetrokken van 24 naar 33 km ! Lusje van 9 en dan het grote werkt. De parkoersmeester adviseert eerste de 25 km te wandelen daar hij een stuk van het parkoers aldaar vroeger dient af te breken. Bedankt voor het wijze advies makker.

Meteen op pad dus langs het landelijke Pumphoek richting Beverhout. Bij een kapel betreden we grondgebied Oedelem en gaan voor lange dreven in de weidse, weidevlakten. Assebroekse Meersen dan. Een paar dametjes keren er op hun stappen terug … te veel modder langs een gracht. Uiteraard zetten wij door en snappen de ‘salon wandelaarsters’ niet, onze schoenen en broeken zijn nauwelijks vuil. Heerlijk wandelen is het wel tot het kerkje van Assebroek en zijn fraaie bidweg. Het is abnormaal stil in de rustpost waar we dit jaar drie keer zullen komen. Jammer toch.

Autochtoon Xavier, gekleed als een heertje, is ons vast minstens een lus voor. Hij ziet ons niet. Op pad voor de eerste lus naar Domein Ryckevelde en het eerste patattenveld, het eerste plantgoed voor dit jaar. Aanvankelijk onverharde dreven lopen langs de Gemene- en Loweiden. Dan duiken we bosrijk gebied in bij een kasteeltje in verval en een prachtige kloosterkerk. Ik herken dit van eerder gelopen tochten maar kan het toch niet echt goed plaatsen, voor Linda is het nieuw terrein. Grondgebied Sijsele volgens onze gastheer. Sparrenbos met een ondergroei van bramen, prachtige dreven, het begint ons te dagen. Zijn de Brugse bossen die ook de Globetrotters en Vier Op Een Rij aandoen. Na het bos volgt een lieflijk kasseitje en een parallel pad door de Assebroekse Meersen. Wat een meerwaarde aan de tocht is deze lus !

Vrolijk vatten we lus twee aan opnieuw naar Ryckevelde maar nu links van de patatten i.p.v. rechts. Een paar nog stille poeltjes, de prachtige Lorreinendreef. We moeten even langs achterafjes wat huisjes kijken. Geen paniek … daar wenkt het graspad langs de Gemene Weidebeek al. Heerlijke omzwerving langs het natte groen doorspekt met talloze beekjes. De torens van Brugge op de achtergrond. Een heerlijke wandeling ! We sluiten af met een fietspad achterin tot de laatste Assebroekse pauze. Speedy Monique nipt er aan haar koffie en gaat er spoorslags vandoor.

De terugweg dan. Bij haast stormachtige wind door een populierendreef tot het Sint-Lukas ziekenhuis. Even Marcel (Lokeren) achterna door een winters bos bezijden de kliniek en dan door halfopen terrein met nogal wat klimop richting drukke steenweg. Korte strook bedrijvenzone en we pikken het jaagpad van de Zuidleie op tot rustpost De Vaart (schooltje). Tijd genoeg voor wat steviger nat. We hebben nog een lusje van een kleine vijf kilometer voor de boeg. De straat naar het station is fleurig roze dankzij bloeiende kerselaars. We duiken een kasteeldomein in voor weer eens een paar heerlijke dreven. Even wat straten en dan door open veld richting Zuidleie. Langs het kanaal en zijn aalscholvers meteen ons laatste wapenfeiten voor vandaag. Pintje drinken en op weg naar de trein.

Donkere Aziaten vragen in het Engels de weg naar Brussel. In Gent worden ze opgewacht door Security. Ze liepen niet alleen dwars over de sporen in Oostkamp maar waren in de waan dat de NMBS voor gratis vervoer zorgde …

FOTOREEKS 

21:38 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -m, -o

14-03-17

12.03.2017 Horizonstappers te Pellenberg

We hadden vorige week in Borsbeke & Aarschot al gemerkt dat de heuveltjes niet van harte genomen werden en daarom gaan we toch wat bijtrainen in het Leuvense. Meerdere wandelaars denken van de bus te stappen in Bovenlo. Wij houden ze tegen, is de rustpost, niet de start. Net als vorig jaar stralend lenteweer en dus een overvolle startzaal, goed beklant door de IJsetrippers overigens.

Ook net als vorig jaar een lus van 9 km door de start en dan het grotere werk. Korteberg, Lastberg en dan verder zakken over haast versleten vlonders tot het ziekenhuis. We wandelen door een parkachtige omgeving met een fraai waterkasteel en zetten onze weg verder door een dreef Koebos genaamd. Lopen vervolgens langs zonovergoten weiden en bolle akkers. Op twee dametjes na zijn wij er de enige wandelaars. Een slingerend tarmacje voert ons terug een verdieping hoger. In tegenstelling tot vorig jaar geen bos maar de open ruimte. Het parkoers gaat steeds op en neer. Dalen tot de ingang van een zandgroeve en dan stevig klimmen tot Sollenberg. Uitbollen nu langs het imposante okeren Herendaelhof. Dra tussen de vele geparkeerde wagens en terug naar de nog steeds bomvolle zaal. Meer dan 1400 vertrekkers omstreeks 11:00.

Eén straat zijn we van de volgende akkers verwijderd. Even vlak terrein en dan langs een prachtige holle kasseiweg naar Benedenlo en de Oude Baan. De parkoersmeester begint een spelletje op en neer. Aanvankelijk kasseitjes, verder langs winters ogende bospaadjes. Een eerste citroentje dartelt vrolijk tussen het struikgewas. Toen was het lente ! Bolle akkers en de zoveelste klim langs het Heidebloempad. Een schitterend uitzicht over de torens van Leuven en een laatste keer stevig klimmen tot de rustpost, niet voor niets in Boven-Lo (deel van Kessel-Lo).

We krijgen er het gezelschap van Chris (Ingelmunster) en clubmaatjes Christine & Noel. Al vijftal zetten we in verspreidde slagorde aan voor een lokale lus. We wandelen in de omgeving van de Troelieberg. Trappekes af, een parkje, trappekes op en steeds weer hellende straten. Onze babbel verdrijft de moeilijkheidsgraad. Laatste pauze in het gezelschap van Nathalie, Wilfried & vooral Tarzan, pup die alle aandacht voor zichzelf opeist.

Het Beverloopad leidt de laatste esbattementen in. Stevige afdaling met uitzicht over Bierbeek en verder. Door een mini natuurgebiedje De Oude Zandgroeve genaamd, met kikkerpoel. Genieten van het landelijke dan langs de vlakke Veulestraat en zijn oude hoogstam gevuld met maretak. Holleweg is wat hij zegt te zijn en we komen hijgend en puffend boven. Was toch wel een kanjer in het bos. Uitbollen over oneffen tarmac en dan … is er Duvel. Chris moet er als eerste vandoor richting West-Vlaanderen. Christine & Noël zijn zo lief ons af te zetten aan Leuven station waarvoor onze oprechte dank. Het uurtje trein doet deugd aan de geplaagde kuiten. Een tocht met pit daar in Pellenberg. Volgende week doen we het kalm aan in Oostkamp & Onze-Lieve-Vrouw-Waver.  

FOTOREEKS

20:37 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlaams-brabant, -p

11.03.2017 Brugsche Globetrotters te Sint-Andries-Brugge

Zwaardere tochten zijn dezer dagen niet aan onze gehavende knietjes besteedt en dus kiezen we vandaag voor een bezoekje aan Lut & Luk in het vlakke Venetië van het Noorden. Fillie wordt onze treingezel, vinnige tachtigjarige die ooit de eerste vrouwelijke buschauffeur van ’t Stad was. Ze kan het nog altijd even goed uitleggen …

Vijfhonderd meter wandelen door splinternieuwe voetgangerstunnels vanaf het station, een luxe dezer dagen. Inschrijven en wegwezen voor een kleine 30 km Vestingentocht. En we beginnen ook zo. Langs een plantsoen en een eerste strook Brugse wateren. Draaien weg van het nat voor een heuse, saaie stratenloop tot de Scheepsdalebrug, modern bouwwerk. Passeren het stationnetje van Sint-Pieters-Brugge, een spoorwerf en dan eindelijk wat akkers. De eerste pauze komt eraan, trappekes op na eerder flauwe 6 km.

Meteen na de rust gaat de 30 km er vandoor. We blijven een tijdje onderaf de spoorbaan en vervolgen door een moerassig bosje. Den IJzeren Weg zal nooit veraf zijn. We volgen het fietspad richting Blankenberge linea recta tussen links natuur en rechts, een deels verscholen bedrijvenzone. Het is een stralende lentedag en we vervelen ons niet eens. Bij de Herdersbrug, na een gigantische bouwwerf, lopen we een slapend dorp binnen, Dudzele. Veel ‘dudskes’ komen we niet tegen tot de rustpost café De 3 Zwanen, Oud Gemeentehuis en Tramstatie.

Hoog tijd om de innerlijke mens te versterken en voldaan gaan we weer op pad. Langs kerk en burgerlijke toren het dorp uit en de polder in. Kruisabele blijkt het hier te noemen. Slingerende tarmacjes lopen tussen verspreid liggende hoeves, in bedrijf of omgebouwd tot riante woningen. Op de achtergrond de imposante torens van Damme & Brugge. Bomen netjes op een rij verraden de ligging van de Damse Vaart. Koolkerke wordt het volgende dorp dat wij aandoen als rustplaats. De grasperken van het dorpsplein liggen er weelderig kleurrijk bij. Paars & wit van de krokussen en geel van de Paasbloemen, prachtig !

Langs kerk en kerkhof opnieuw op pad. Een half verhard fietspad voert ons tussen natte weilanden richting Fort van Beieren. Landdijken verraden waar in vroegere tijden omwalde gebouwen stonden. Een strookje bos en we bereiken de Damse Vaart. Delen het jaagpad met vele fietsers van zeer gevarieerd kunnen. Lopen de Brugse binnenstad in voor onze laatste pauze, een gezellig geïmproviseerd terras bij cafeetje Calvarieberg. Een vrolijke bonte bende geniet er van lentekriebels !

De laatste loodjes dan. Dokkeren over kasseitjes van smalle straatjes in de omgeving van hotelschool Spermalie. Finaal de vesten op bij de windmolens. Rustig wandelen, soms al eens tussen de toeristen door over de vesten voorbij de Gentpoort richting station. Even wordt de rust verstoord door een kleine carnavalsstoet. De echt laatste loodjes tot de Brugse Zot zijn dezelfde als de eerste vanmorgen. Als de dorst gelest is een laatste keer door de voetgangerstunnel tot de bomvolle trein naar de Koekenstad. Ons dagje Brugge zit er weer eens op.

FOTOREEKS

20:35 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -s

06-03-17

05.03.2017 wsc Langdorp te Aarschot

 

We maken het ons gemakkelijk vandaag, nauwelijks 40 minuten reizen vanaf Antwerpen-Centraal. In Aarschot kennen we de weg uit het hoofd ook al is ie dan perfect van pijltjes voorzien. Langs de Statiestraat tot het Begijnhof en de imposante stadskerk en dan gewoon den Demer volgen stroomopwaarts. Binnen het kwartier zijn we bij voorzitter Fons en zijn team. Scannen, parkoers bekijken en weg zijn wij. De ochtend is zonnig, een beetje frisjes. We moeten nogal wat straten lopen tot de spoorbaan naar Diest en het eerste landdijkje. Langs de sociale woningen van de Gijmelberg gaat het naar het eerste bosje. Het eerste echte stuk natuur noemt Kwagtloop, goed begaanbaar. Zo komen we in de straten van gehucht Gijmel en bij de eerste pauze na 7 km. De tocht moet nog beginnen.

Na de koffie moeten we niet lang wachten. Zodra de grote afstanden hun eigen weg gaan begint het feest met de Elsevoetweg. Aanvankelijk door zonovergoten open tot halfopen terrein naar De Blakers. Dan wordt het heerlijk ploeteren door nat gras en slingerpaadjes in het gitzwarte moeras. Genieten van de beheerwerken die Natuurpunt uitvoert met de aanleg van vennen en een heerlijke dreef. Zijn op grondgebied Herselt en daar horen chalets bij. Er staan echt prachtexemplaren bij hier in Langdonken. De parkoersmeester fantaseert een bospad dat ons afzet in Varenwinkelsveld bij een heuse bamboedreef. Nog even en we zijn bij postoverste Roger die blij verrast opkijkt als wij een tafeltje uitkiezen in ‘zijn’ voetbalkantine.

Na ons vallen ook de Vier Musketiers binnen, zij slagen er niet meer in ons te vermijden deze laatste weken ! Zijn gaan nog voor 37 km, wij houden het bij 30. Pikken meteen na de rust Sigrid op en we stappen als drietal over de Gijmelsesteenweg richting Vennebossen. Heerlijk slingeren tussen de vele ranke sparren nu tot de spoorbaan. Helaas verstopt de zon zich en maakt plaats voor regen. In het bos voelen we het hemelvocht niet zo. We gaan stevig klimmen, de Bosberg op. Lopen dan een heel eind over zijn kim nog steeds goed beschut. Korte afdaling over tarmac tot de kerk van Langdorp. Als natte eenden vallen we de laatste rustpost binnen.

Even op adem komen, we hebben nog ruim vijf kwartier voor de boeg. Meteen steken we de Demer over en trotseren de elementen water en wind dwars door Achter Schoonhoven. Vechten ons een weg naar de overkant van de steenweg naar Diest en gaan dan genieten van het golvende Hageland. Bosjes en open stroken volgen elkaar nu snel op. Vlak kent men hier niet, de vergezichten vertonen vijftig tinten grijs. Het klapstuk bewaart onze gastheer voor de laatste paar kilometer. Lopen netjes achter elkaar over de richels van de Leiberg, twee keer op en neer, met steile trappen als afsluiter. Gelukkig regent het al wat zachter als we langs de snel vliedende Demer  en het Aarschotse BMX parkoers terugkeren naar de zaal.

Het zit er nog eivol met bustoeristen uit Geraardsbergen en Westende. Uiteraard is Gerard daarbij en we luisteren vol bewondering naar zijn avonturen. Zo’n kerels die kom je haast niet meer tegen dezer dagen. De verre gasten keren huiswaarts, wij praten nog even bij met Fons. Dan is het ook voor ons tijd om Hemiksem op te zoeken. Zullen twee uur vroeger thuis zijn dan gisteren ! Kijken zeer tevreden terug op ons wandelweekend met lekker golvende parkoersen. Voor volgende week plannen we Sint-Andries-Brugge en Pellenberg. Tot dan …

 FOTOREEKS

21:28 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlaams-brabant, -a

04.03.2017 Burchtstappers te Borsbeke

De zeven minuutjes overstaptijd in Brussel-Zuid zijn ruimschoots voldoende tot de trein richting Zottegem. Zo’n 40 minuutjes later stappen we af in station Herzele. Een moedwillige deur slaat mij twee keer om de oren. Gelukkig zitten er rubbers op en hou ik er alleen maar een beetje hoofdpijn aan over. In de zure ochtend stappen we een kleine twee kilometer tot de charmante kerk van Borsbeke en de startzaal van onze tocht. Organisatie en omgeving zijn ons totaal onbekend. We volgen de raad van Annieken & Chris.

Twee lussen hebben we voor de boeg, eentje van 18 km met twee pauzes en eentje van net geen 7 km. We volgen het advies van de parkoersbouwer niet en gaan eerst voor het kleinere werk. Lopen weg van de kerk richting Ressegem en het stationnetje van Terhagen (neen niet in Rumst Chantal !). Wandelen over een betonpaadje parallel met den ijzeren weg de weidse akkers in. Zachtjes klimmen we naar de top van een helling. Een eerste nattig graspaadje voert ons langs de kim en we genieten van de vergezichten. Rustige wegels zetten ons terug af in de vallei en we stappen terug naar de startlocatie. Meer dan behoorlijk begin van onze tocht.

Als we terug op pad gaan komen Annieken & Chris net toe. Wij vertrekken alvast een stevig klimmende straat volgend. Opnieuw die prachtige doch grijze vergezichten en we zakken naar het volgende dorp. Kiezen voor ‘natuur’ en dat zullen we geweten hebben. Ploeterpartijen volgen elkaar op over de kerkwegels van de Sint-Annakapel tot het centrum van Sint-Lievens-Houtem. Ommetje door een bosje en dan parallel met het langgerekte marktplein dat herschapen is in een gigantisch werf. De rustpost is veel te klein en we rusten op een muurtje van een schoenwinkel. Tijd voor een praatje met Marina & Ronny, twee ex-collega’s uit de jaren ’90.

Annie & Chris zijn voor ons weg op de lus. De Bovenstraat doet wat haar naam zegt, zachtjes klimmen opnieuw de akkers in. Dwars door een bos gaat het nog steeds bergop tot voorbij de Mariagrot van Cotthem. Opnieuw die heerlijke vergezichten, nu richting Vlaamse Ardennen. Ergens ver weg de roep van een paar kieviten. De lente is in aantocht. Zakken langs een vettig paadje en wandelen door een al even slijkerig bos. Hier waren wij ooit nog eens en met evenveel modder ! Langs de bosrand en een beekje terug naar de bewoonde wereld. In de nu rustige zaal sluiten we aan bij Giesbaarge.

Blijven een viertal tot voorbij de werf ook markt genoemd en dan kriebelen de beentjes van Annie. De dartele hinde huppelt van ons weg. Voorbij de Haltemsche steen klimmen we naar een volgende bosstrook met opvallend veel klimop. Dan volgen we een oude trambaan om over betonwegels terug te zakken naar recente verkavelingen van Borsbeke. Einde oefening en tijd voor een paar Ename’s want Duvel kennen ze hier niet. We nemen afscheid van onze maatjes.

Het druppelt als we terug naar het station wandelen. Een paar wagons van de trein zijn om veiligheidsredenen afgesloten. Ik kan er van meespreken. We kijken terug op een aangename tocht met de nodige pit. Is voor herhaling vatbaar.

 FOTOREEKS

21:27 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -b

27-02-17

26.02.2017 Natuurvrienden Zoersel

Georganiseerde sabotage in het Antwerpse wandelmilieu ? Wie zal het zeggen. Feit is dat na Wilrijk ook Zoersel ’s morgens vroeg te maken krijgt met verdwenen en verplaatste wandelpijlen, verdwenen splitsingsborden ook. Een merkwaardig toeval net als het feit dat zulks een paar keer herhaald wordt in de ochtend. Extra aandacht van de organisaties lijkt geboden de komende weken. Ondanks wat gegrom in de marge laten de wandelaars het niet aan hun hart komen. Hennietje krijgt het gezelschap van Zottemie, die alleen de zere knie rust gunt. Alle anderen gaan op pad. Aan de overkant van de drukke steenweg duiken we het domein Bethanië in. Over zijn Finse piste gaat het richting kaarsrechte Jagersweg met villaatjes in het groen naar de abdij van Westmalle. Heerlijke dreven zetten ons af in het Molenbos. We pikken enkele maatjes op en stappen gezellig keuvelend tot de eerste rustpost. Booke eten en de reis wordt verdergezet.

 Even villaatjes kijken weer en dan duiken we domein De Welvaart in. De ondergrond is ondanks de vele regen van eerder deze week nog opvallend goed begaanbaar. We waden door frisgroene ‘klokkebeesen’ richting ven en sparrenbos. De parkoersmeester houdt van eenvoud. We lopen gewoon rechtdoor naar de Oude Liersebaan en de Brechtse Heide. Eén bocht in een paar kilometer tijd en we zijn bij de klassieke rustpost Luyckx. De meeste dapperen van de 40 km hebben dan al hun ochtendlijk avontuur achter de rug. De enige die exact de juiste afstand blijkt gelopen te hebben is de onverstoorbare Theo. Hennie was er daarstraks al gerust in.

Huuloet wandelt ! is ook weer volledig. Kort na het viertal gaan ook wij weer op pad, de heide op. Zandpaden loodsen ons langs bosrand en weidse weilanden met uitzicht op het klooster van Sint-Lenaarts. Waar we het bos in moeten weten we de paden vettig. Kunnen telkens netjes langs de blubber lopen vandaag. Bij een kronkelpaadje en een klaterend glashelder beekje weten we de pauze van Kristus Koning nabij. Kennen de omgeving na zoveel jaren wandelen haast uit het hoofd. Kunnen rustig een toertje doen van alle aanwezigen in de zaal, kennen er bijna iedereen ! Schoon wandelvolk in Zoersel vandaag.

Wij hebben een lokaal lusje voor de boeg. Langs de Koeistraat recht naar de golfterreinen van Schilde. Lopen dwars door de greens heen, weliswaar over een betonnen fietspad. Zoals het hoort tot bij de in het wild lopende haantjes van Sint-Job. Volgen de geelbruine antitankgracht een eindje tot de Nieuwgoeddreef, klimop en rododendrons. Keren op onze stappen terug langs een slingerend bospaadje tussen sportvelden door. Laatste pauze en het is al stil in het K.K..

Meteen terug de bossen in, langs de Caterskapeldreef tot deze kapel, blauw geschilderd en aan het zicht onttrokken door gigantische rododendrons. We weten, nu volgt het steeds nat liggende pad rond een groot weilanden met paarden. Er hoeft net niet geploeterd te worden maar wel constant alert gewandeld vanwege de vele boomwortels. Bij Bart lijkt de ‘trippel’ turbo te zijn aangeslagen. Hij loopt zo weg van Willem die eerder ‘trippel-pasjes’ lijkt te nemen. Ook wij houden er een rustig tempo op na. Wie Schilde zegt, denkt villa’s, maar in eerste instantie stappen wij langs chalets al komen de te verwachten ’kasten’ natuurlijk ook ruimschoots aan bod. Ieder vogel zijn eigen nest denken een koppeltje eksters en zij beginnen er alvast aan hoog in een populier. Daar is de lente … al valt er verder nog niet veel van te merken. Het is grijs en winderig als we onze laatste paar kilometer afhaspelen tussen de Zoerselse bebouwing.

Gelukkig vertrekken een viertal bussen net als wij de finish bereiken. De zaal zit nochtans nog steeds eivol. Wij verwerken ook onze eerste trippel van de dag, hier helaas geen Duvel. Nog een knuffel aan ons Hennietje en we reizen vlotjes terug naar Hemiksem. Voor volgend weekend hebben we Borsbeke (ons onbekend) en het klassieke Aarschot op het programma staan.    

FOTOREEKS

19:58 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -z

25.02.2017 T.O.S. te Sint-Lambrechts-Herk

Het wandelaanbod in Belgenland in schraal vandaag. Wij kiezen voor het makkelijkst bereikbare zijnde omgeving Hasselt. José (Wilrijk) en Rudy (Hove) denken er ook zo over en gezellig taterend reist het viertal naar de Glimburgers. Het is reppen tot busperron 14, we hebben maar 4 minuutjes. Locals staan er ook te wachten net als Jacqueline trouwens. Zij weet te vertellen dat we drie lussen zullen wandelen vanuit de startzaal vandaag. Maakt ons niets uit.

Aangename zaal overigens onder de sobere kerktoren van Sint-Lambrechts-Herk. We trekken ons op gang voor een eerste 10 km samen met … Willy & Marij uit het verre Waasland. Even volgen we de Truider steenweg richting Alken en duiken dan de winderige akkers in. Luc (Kessel-Lo) kruist ons pad. Komt van station Alken en weet dat zijn maatje in de startzaal trouw op hem wacht. We gaan de Oude Baan op, zacht hellend beton lopend tussen appelen, peren en gespreide bebouwing. Zakken aan de overkant van de steenweg over typisch Limburgse verkavelingswegen terug wat lager tot VC Terkoest. Tot onze verbazing pikken we bij een watermolen riviertje De Herk op. Zullen we even volgen om dan weer een zachte heuvel door open land te beklimmen. Nog een ruime kilometer ‘immer gerade aus’. Leek ons kort deze 10 km, bevestigt door Polle ‘de pakkeman van Scherpenheuvel’ en even later Marcel uit het extra verre Koekelare.

Schafttijd en dan op pad voor de 8 km. Stukje Trudo richting Hasselt en dan wat villaatjes kijken. Leuk achterafje volgt, graspad langs een diep ingesneden beekje. Een park-omgeving, een paar straten, een aardbeienveld. Het parkoers wisselt voortdurend tussen verhard en onverhard. Krijgen zelfs een strookje bos met nogal wat klimop gevolgd door zompig gras. In the middle of nowhere staat een wat verweerd kerkje, een grote kapel eigenlijk, naamloos te wezen. Langs de fruitgaarden van de Wideuxdreef vorderen we naar het gelijknamige kasteel. Stappen tot de Bloonwinning een pracht van een oudere vierkant hoeve, nu B&B. Genieten van het vergezicht over de Herkvallei en stappen de laatste kilometer van daarstraks een tweede keer.

Nog 5 kilometer te gaan. Verwachten een gewone stratenlus maar krijgen toch nog een strook onverhard cadeau en een fraai heuvelend uitzicht als we langs de expresweg groen lopen. Komen tevreden de intussen stille zaal binnen. Niet onverdienstelijk deze tocht in een omgeving waar duidelijk niet echt veel te bieden valt. Nog even een babbel met thuisloper Yvan ‘le terrible’ en … busje komt zo. Onberispelijke reis volgens het boekje tot Hemiksem. Dat kan niet elke dag gezegd worden !

FOTOREEKS

19:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, - s

20-02-17

19.02.2017 Sinjorenstappers Wilrijk

Geen beslommeringen met openbaar vervoer vandaag, wij vertrekken van thuis. Het is nog behoorlijk fris als we omstreeks 08:00 richting Mastenbos en Wilrijkse wielerpiste stappen. Ruim en uur lopen toch algauw tot de Heistraat waar de Sinjorenstappers elk jaar verzamelen blazen.

Koffie aangeboden door de Stroboeren en we gaan op pad voor 28 km. Langs recent aangelegde sportterreinen onder het motto ‘sport is goed veur A’ gaat het richting Dikke Mee (restaurant ooit van Willy Steveniers) en het Nachtegalenpark. We delen het met vele joggers. Ommetje langs ziekenhuis Middelheim en dan voorbij een reeks flatgebouwen bij het Rucaplein. Mogen de mooie landdijk op richting Mortsel, een oase van groen in de stad. Ons aller Herman lijkt in het nieuw gestoken te zijn. Kadootje weet ie zelf te vertellen. Nog wat straten lopen en we bereiken de eerste pauze in de lokalen van Fort 5. Lekkere soep hebben ze hier ! Ook Ivo & Marleen doen er zich tegoed aan.

Tweede ronde. Langs de korfbalterreinen van Voorwaarts waar ‘dikke hanen en hennen’ (veteranen zoals wij dus) aan een gezapig tempo hun zondags matchke afhaspelen. Dan genieten in het groen langs de plas van het Fort. Strookje Prins Boudewijnlaan, we duiken het Gemeentelijk Park Centrum van Edegem in. Keren weer over het kasseitje en de mooie dreven van Hof Ter Linden. Een nagelnieuw fietspad loodst ons terug naar Fort 5 en speelbos Dikke Bertha. De groene investeringen van ’t stad leveren een leuk vernieuwd parkoers op.

Samen met Brugsche Globetrotters op busreis duiken we opnieuw de laantjes van Fort 5 in. Moeten daarbij even letterlijk door de in verval zijnde bouwsels. Net voor het verlaten van het fortdomein hangt een pijl naar rechts (rolstoelen en 11 km). Bij de andere afstanden geen aanduiding. Wij willen naar links maar worden door de Bruggelingen teruggefloten. De ganse meute, zo’n 20 man sterk, wandelt naar rechts. Stratenloop nu, langs ziekenhuis Sint-Augustinus en over de lang gerekte parkeerplaats van de immense Beukenlaan. Bij kasteel Den Brandt verstomming alom. Alleen maar markeringen voor de afstanden 4, 8 en 11 km. Uit arren moede kiezen wij voor de 11 km en stellen vast recht richting finish te stappen. Kan niet want wij hebben nog twee pauzes te goed ! Eigenzinnig verlaten wij het park langs een andere dreef en stappen de Della Faille af linksweg. Even vragen aan Mijnheer de Polies. Ja hoor, wij moeten naar de Bist en even verder ligt de beoogde rustpost. Zijn anderhalf uur onderweg geweest voor 5,5 km !

Het is te stil in het zaaltje, Ivo & Marleen, Jerome, allemaal zijn ze fout gelopen. Koppig vatten wij hier toch nog de lokale lus aan. Over een landdijkje in het park en dan huisjes kijken tot de Krijgsbaan. Heerlijk flaneren door het nieuwe natte park van Groen Neerland dan en door de stille Universitaire campus dwalen. Fort 6 komt nu ruim aan bod. Bij het Donnyplein weten we de laatste pauze vlakbij, hoog tijd voor een Duvelke. Onze teller staat al geruime tijd boven de 30 km.

De laatste etappe voert langs een oud kerkhof met graven uit de jaren 1940 tot 1960. Toertje over de Bist, het winkelcentrum van Wilrijk en dan riante villa’s kijken langs de Diepe Roet en de Olmenlaan. Afsluiten doen we met het park Den Brandt tot een haast verlaten zaal. Voorzitter Frans komt met het hele verhaal. De ganse dag werden er in de parken pijlen en splitsingen weggehaald, ze hebben er zelfs de politie bijgehaald. En Fort 5 … dat was een foutje van de organisatie waardoor de meeste wandelaars van de langere afstanden fout liepen. Een totale offday dus voor de Sinjorenstappers, hebben wij in al die jaren hier nog nooit meegemaakt. We nemen het sportief op, tram en bus zetten ons terug af in Hemiksem. Toch wel een relatief bewogen weekend.    

FOTOREEKS

20:27 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -w

18.02.2017 Horizon Donk te Linkhout

Vlot reisje vanmorgen. De eerste bus in Diest richting Linkhout gaat pas om 10:00. Een kwartiertje later stappen een tiental wandelaars af … om vast te stellen dat de startlocatie gewijzigd is. Slechts een paar waren op de hoogte. Gelukkig is het nauwelijks 500 meter wandelen tot de nieuwe en ruime zaal, goed beklant overigens. We zijn wat blij ook Yvan, le terrible te mogen begroeten, herstellend van zijn ‘terrible’ avontuur.

Steken pas omstreeks 10:45 van wal voor een eigengereide 24 km. Kuieren tussen Demer en Schulens meer, deels gehuld in optrekkende nevels. Vanaf Kambergen volgen we de 30+ onder de expresweg door. Stratenloop helaas langs Gorenbroek, de Schanskapel en de Sint-Jansberg. Wie herinnert zich de Donkelhoeve nog ? Ligt dus niet in Zichem maar wel in Zelem. Via de Van Zurpeledijk en dancing Astrid gaat het naar de spoorbaan Diest – Hasselt. Eindelijk terug onverhard en een beetje modder tot rustpost Groenhof, ons verder onbekend.

Babbeltje slaan met koppeltje uit Okselaar dat wij al twintig jaar kennen en toch niet bij naam.  Zijn wel de levende voorbeelden dat alternatieve, natuurlijke medicatie werkt en dus een schat aan informatie voor ons. Maar terug op pad, gans alleen op het parkoers. Langs de Barenbergseweg de licht golvende bossen tegemoet. Gemengd bos overigens met toch een boventoon van spar en een ondergroei van bramen. Langs de Oude Schansstraat stappen we naar de Zwartebeek. Ze blijkt een kleurshampoo te hebben ondergaan want ziet rossig bruin. We mogen kilometerslang door haar vallei lopen. Hoofdzakelijk onverhard tot moerassig door de Meldertse Schurfert. Wij kunnen ons niet herinneren ooit over de volle lengte deze mooie omgeving gelopen te hebben. Pauzeren doen we in Sint-Anna-Mellaer waar we genieten van een heus lenteterrasje. Het is er trouwens nog behoorlijk druk. De Hoeilaartse musketiers zijn maar met z’n drieën vandaag. Shining Bright verblijft aan zee … op appél bij de baas ?

We hebben nog zo’n 5 kwartier voor de boeg. Wandelen door halfopen terrein naar de volgende pluk sparrenbos. Her en der hindernissen van de Lummense paarden cross country. Even opnieuw parallel met de expresweg en dan vervolgen over rustige tarmacjes in het groen met grachten aan weerskanten de weg. Zowat alles noemt hier Goerenstraat. We bereiken opnieuw de spoorbaan. Lopen er een heen en weertje om aan de kilometers te geraken. Bij de voetbalterreinen weten we de finish nabij. Het is berendruk in de zaal. Dirk komt met het verhaal dat er in Leuven een trein ontspoord is. Karientje heeft dienst onder meer omwille van het afgekondigde rampenplan.

Busje komt zo en brengt ons naar station Diest. Het wordt even spannend als de aankondigingen mekaar tegenspreken. Onze maatjes uit Lokeren (Marcel) pikken nog snel een levensgrote puntzak friet mee. Bomvolle trein naar Antwerpen komt er toch door met zo’n 20 minuten vertraging. Blijkt dat alle Limburgse passagiers voor Brussel mee over Antwerpen moeten. Ook daar is het een hectische bedoening. Met een halfuurtje vertraging slechts geraken wij thuis, voor ons loopt dit avontuur dus goed af.

FOTOREEKS

 

 

20:26 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -l

15-02-17

12.02.2017 De Noorderkempen te Meerle (Meerseldreef)

We zijn net op tijd voor bus 600 aan de Rooseveldplaats. Hebben een rit van ruim anderhalf uur voor de boeg. Stappen af ‘in the middle of nowhere’ met verspreide hoeves. Wandelen langs de steenweg tot Meerle dorp om te beseffen dat we fout zijn. Gelukkig hangt er in deze bushalte een stratenplan en kan ik corrigeren. Een auto stopt, dame zoekt de weg naar de start. Ik vraag of wij mogen meerijden want kan haar de route aanwijzen. Ze gaat weifelend akkoord. Binnen de vijf minuten zijn we bij het schooltje in Meerseldreef en bedanken elkaar voor de goede samenwerking.

De Pinguins van Langdorp vallen binnen en Nooit Moe Boezinge, wij gaan op pad voor de drukte. Lopen het ganse dorp, zijnde één dreef langs het Kapucijnenklooster af. Eén tarmacje verder wacht een zompig graspad. Heerlijk wandelen langs weilanden en vennen. Op grondgebied van het Nederlandse Galder een strook sparrenbos. We volgen langs zijn rand en met uitzicht over weidse akkers de GR-route tot hoeve Galderzicht. Overvolle, donkere rustpost, we zullen hier drie maal komen !

Hebben na ons eerste uurtje een lus van 10 km voor de boeg. Ik heb mijn twijfels met herinneringen aan het Nederlandse Wiego. We moeten de autobaan Antwerpen – Breda over en volgen landelijk tarmac dat dra overgaat in brede zandwegen. Huizen liggen rechts verscholen achter hoge beplanting, links de nu toch nog desolate polder. Een gure wind doet ons verstijven. Nog meer stroken tarmac en dan een hagelnieuw fietspad langs het water, denkelijk een arm van de Mark. Weg van het water stappen we door het muisstille Buurtschap Kaarschot richting bossen, de Krabbenbossen. Opvallend veel hulst als ondergroei. Opnieuw de autobaan over, oef de zwaarste beproeving is voorbij. Twee stoelen zoeken en ‘bunkeren’.

Hebben een tweede lus van een kleine acht kilometer voor de boeg. De Rijsbergsebaan stuurt ons linea recta voorbij de Galders meren naar het Mastbos (Baronie van Breda). Heerlijk genieten wordt het, een zwerftocht langs bos, ven en heide. Zelfde baan terug dan en nu echt langs het Galderse Meer. Genieten langs de waterkant samen met tientallen honden en hun baasjes. Vrij guur weer dus wagen de viervoeters zich al evenmin aan pootjes baden. Laatste pauze in het donkere maar toch knusse hol, nog een kleine 8 kilometer voor de boeg.

Een laatste keer het Galderse Meer en vervolgens stappen we dwars door de Galderse dorpskern. Een kasseitje zet ons af bij het Vonderpad, met zure wind op kop naar de Mark. Eenvoud siert nu, we volgen de rivier en zijn moerassen stroomopwaarts over ettelijke kilometer tot we opnieuw in Meerseldreef zijn. Lekker lopen dit. Ter aankomst staat ons dametje van deze ochtend er weer. Ze stelt voor ons een eindje op weg te helpen. We drinken samen iets met Rita van de Sint-Michielstappers, want zo noemt ze. De schat zet ons af bij de kerk van Hoogstraten waarvoor onze oprechte dank. We komen er Annie tegen, sinds een paar jaar gestopt met wandelen en uit ons zicht verdwenen. Hebben nog de tijd voor een extra Duvelke in Café Poulet, U raadt al waaruit de eetkaart bestaat … Vlotte terugreis naar Hemiksem en toch tevreden over onze uitstap ondanks die polderlus van 10 km. 

FOTOREEKS

19:31 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, -m

11.02.2017 Pascale For Ever in Tessenderlo

Diest ligt er wit bepoederd bij als wij er op bus 299 wachten die ons naar Tessenderlo zal brengen. Een kort ongewild ommetje vanaf de markt aldaar en we staan in de ruime startkantine van Campus Russelberg. Veel bekend volk met onder meer de vier musketiers uit Hoeilaart, Sigrid en Kareltje. Het parkoers blijkt tien-tien-tien te zijn, drie stevige etappes dus.

We beginnen eraan onder lichte sneeuwval door exquise villawijken.  Dra dagen de eerste bospaadjes op, Schooterheide. Vervolg door halfopen terrein, weiland en het tarmacje van de Jagersweg dat ons naar Gerhagen loodst. We sluiten aan bij ‘pinguins’ Irène en Roger. De heren keuvelen gezellig en moeten een tandje bijsteken want de dames hebben er zin in. We passeren de alom bekende visvijver en het Jagershuis. Dieper in het bos wachten bepaald nattige paden. Een kleine twee uur stappen tot rustpost Schoolhuis, drukbeklant. Heel wat medestanders hebben er al een tweede etappe opzitten.

Onze naamgenoten uit Halen kondigen een leuke lus aan die zij voor de tweede keer gaan lopen, de maniakken! Weg zijn wij langs sparren met een ondergroei van bramen. Een leuk stroken lage dennen ook. Aan de overkant van de baan die Diest met Veerle & Westerlo verbindt wacht een prachtig ven en frisgroene gaspeldoorn. We trekken de open ruimte in over zandpaden en langs heide. Scherp naar rechts dan over het fietspad daar naar de ‘lekdreef’ leidt. Gelukkig moet Linda uit Halen vandaag niet zo ver! We gaan heerlijk slingeren over bospaadjes allerhande met even een mistig uitzicht over de abdijtoren van Averbode. Keren eigenlijk op onze stappen weer tot het grote ven van daarstraks. Passeren de in verval zijnde Bierhoeve richting bewoonde wereld. Een paar leuke dreven en dan wat huisjes kijken tot de rustpost van daarstraks, nu al minder drukbeklant.

Nog een tientje voor de boeg en de eerste vermoeidheid laat zich gevoelen. Uiteraard passeren we de Mariagrot aan de rand van Gerhagen. Tarmacjes voeren ons langs vennen en weilanden naar de Peerdenposterij. Opnieuw de bossen in en in een brede boog om weer andere weilanden heen. Passeren ‘le chique’ van Ter Scoete en de uitkijktoren. Halve bebouwing in de bossen dan met de voor de Kempen typische chaletbouw. Hier lijken ze vast bewoond te zijn. Van Zavelberg dalen we stilletjes terug af naar Tessenderlo Centrum. Korte klim en we bereiken de finish om Sabine & Fred te mogen begroeten. Nog wat dollen met de Hoeilaarders en het is tijd om huiswaarts te keren. Heerlijke, prima georganiseerde bostocht van Pascal For Ever. Een naam om te onthouden.      

FOTOREEKS

19:28 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -t

06-02-17

05.02.2017 wsv Schelle te Hemiksem

Thuismatch vandaag, de wandelpijltjes hangen in onze straat. Toch volgen wij ze aanvankelijk niet, gaan linea recta naar Depot De Luxe, de luxueuze startzaal die wij ons kunnen permitteren in onze eigen gemeente. Het is er niet echt super druk zo rond 09:00 alleen Trip-Trap is omnipresent want op busuitstap.

We gaan op pad voor 27 ruime kilometer. Stappen langs ons imposante gemeentehuis, de Sint-Bernardus abdij en dan naar riviermonding de Vliet. Weg van de Schelde over de Vlietdijk tot centrum Schelle. Even een wijkje en dan opnieuw genieten van die heerlijk meanderende Vliet tot midden het open land. Even blubberen over de zompige paden van Plukboerderij Zinckval en over het gelijknamig macadammeke tot ’t Cleydael. Tarmacje volgen tot het oude kasteel Cleydael en dan opnieuw tarmac, de Groenenhoek. JP loodst ons het domein in met zijn vele kastelen. Heerlijk wandelen over mosrijke paden door het bospark. Zet ons af in het oude centrum van Hemiksem en even verder de rust in het oude schooltje van de Lindelei. Zijn zo’n 100 meter van het echtelijk dak verwijderd !

Maar we gaan nog niet naar huis, bijlange nie bijlange nie … We kiezen na begroeting van een tiental IJsetrippers voor de Heiligstraat en de bosrand van de Moerelei. De dreef naar ’t Macadammeke die loop ik tegenwoordig meerdere keren per week. Bij baseball vereniging Pioneer duiken we Fort VIII in. Heerlijke omzwerving langs zijn waterpartij en de ‘spooky’ platanen. Zoeken de Umicore voetbalvelden op en lopen vervolgens door het jonge bos langs de spoorbaan. Nog even een strookje fietspad en pauzeren in de prachtige bar van de visclub van Fort VIII. Blijken met ruim 50 wandelaars gekozen te hebben voor de langste afstand.

Chris (Ingelmunster) sluit aan. Is zeer te spreken over het gebodene. Wij gaan als trio verder door het park Sorgvliedt. Morgen ben ik hier weer want dan ga ik ‘markten’ in Hoboken. Na de rododendrons volgt even de Groenstraat en een ommetje achterom het Schoonselhof. Pikken de heerlijke dreven op die naar kasteel Klaverblad voeren. Heerlijk wandelen door het bospark en dan wat straatjes lopen tot de Lindelei, onze laatste pauze.

Ruime stop met Annieken & Chris, M & M ook. De laatste loodjes dan. Beetje verrassende eerste kilometer door de nieuwste bebouwing van onze gemeente. Dan de prachtige, diepliggende vijver van Terlocht rondden. Genieten van de wilde berkenbosjes van Callebeek en het nieuwste Heimisse wandelpad Den Akker. Tussen wijlen Bekaert en de Schelde door, de laatste meters van een prachtige wandeltocht. Nagenieten met de vele wandelvrienden en tevreden terug naar huis. wsv Schelle jullie zijn in alles een 5-sterrenclub, parkoers, afpijling, crew … wij zijn fier op jullie !!  

FOTOREEKS 

 

17:24 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -h

04.02.2017 Gedoviba te Olen

Op de trein was het nog relatief rustig maar in de startzaal is het hek van de dam. Je kan nauwelijks een naam uit het ‘afstandengild’ noemen of ze staan voor onze neus. The Big Family is walking in Olen today ! Wij kiezen voor een 30+ parkoers. Lopen Guy en Martin achterna langs de muurschilderingen en fabriek van Umicore. De voetbalvelden van KAC Olen en dan het groen in langs de spoorlijn, onze aanvoerroute van daarstraks. Heerlijk wandelen is dit bij clemente temperaturen en een grijze hemel. Weg van ‘den ijzeren weg’ en door het halfopen Kempens terrein van de Draaivennen. Naar Achter Olen gaat de reis en verder tot het Boerke van Olen en de eerste pauze in het Boekenheem. Bekend en bemind.

Na de koffie terug op pad, het Ukkenpaadje opzoekend en het Bulepad, na even huisjes kijken. Heerlijke bosstrook dan, parallel met het Albertkanaal. Vervolgens opnieuw de Kempense bocages in langs het Sluizenpad en de Geelseweg. Bij de Minnekeshoeve weten we de tweede pauze nabij. Hebben er ongeveer 13 km opzitten in de kantine van gastheren Gedoviba. Nog steeds de zoete inval en we pikken aan bij de Jakke en de Hobohemmers. Dwars door het groene Gerheze nu richting Albertkanaal. We vormen twee koppeltjes, ruilen van Linda. Stilaan trekt het zwerk toe en begint het te druppelen. We vechten ons voorbij de spoorbaan, door een eerste prachtige strook van het Olens Broek. Gezellig keuvelen tot een tentpauze bij mensen ‘in den hof’.

De Hobohemmers haken af, beetje ziekjes en wij gaan voor de lokale lus. Op en neer langs de Herentalse kapelletjes en dan tot onze verassing terug hoog boven spoorbaan. De parkoersmeester verrast. We krijgen een heerlijke zwerftocht langs dennetjes en heide cadeau. Steenweg over en langs tennis Ter Heyde. Het Kempens sparrenbos in dat ons naar zandpaden door weiland voert. Theo blijkt slim te zijn, loopt geen twee keer hetzelfde strookje. Wij gaan wel pauzeren bij ‘de mensen thuis’. Komen de Hobohemmers daar toch wel aan zeker! Elk om beurt besloten zij toch de extra lus te lopen. Dat vieren wij sober maar gedecideerd met de gratis drankbonnetjes van onze gastheren.

Als viertal zullen wij de tocht vol maken. Terug naar de spoorbaan, uiteraard lang na Theo. We pikken de bruine Nete op en vervolgens vennen & vlonders door het Olens Broek. We mogen uitgebreid genieten van een magistrale etappe door puur natuur, natte natuur met de nodige vlonders. Schitterend biotoop is dit en de parkoersbouwer laat ons dan ook uitgebreid genieten tot hij echt niet anders meer kan. We moeten een brug over het kanaal nemen en binnenrollen in de zaal.

Nagenieten bij een Duvelke en de Hobohemmers zetten ons gemotoriseerd af op de brug van Antwerpen-Zuid. Hebben een heerlijke wandeldag achter de rug – l’amitié par la marche op het hoogste niveau.   

FOTOREEKS

17:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -o

03-02-17

31.01.2017 wk Werchter te Wezemaal

Mijn voorlopig laatste dag ziekenverlof vul ik op met een wandeling, uiteraard. Ben verbaasd de enige treinganger te zijn die in Wezemaal afstapt komende van Antwerpen. In de startzaal is het IJsetrippers boven, wij bezetten haast het volledige folders tafeltje. Ik voel mij nog een beetje moe van het Baargse stappen zondag en kies voor 21 km.

Een rustige aanloop langs het Rodesvoetpad, de dorpskom uit en lopend langs de A2. Bergzicht noemt de tweede straat heel terecht want met uitzicht op de Wijngaardberg. Aan de overkant van de drukke autobaan een kasseitje en dan een niet te zware klim met venijnig einde, de Beniksberg. We lopen een heel eind over het vlakke duin, puur natuur met fraaie uitzichten over de weidse omgeving. Strookje blubber en dan tarmacje duiken naar ’t Holsbeekse Hellegat. Op en neer gaat het nu tot het zandstenen kerktorentje van Gelrode zich moeizaam profileert tegen het grijze zwerk. Eerste pauze na een uurtje lopen. De onfortuinlijke Claude komt ter sprake, menig wandelaar kijkt verbouwereerd.

Op weg voor een lus van acht kilometer. Langs de Dievenvoetweg naar de Eikelberg. Opnieuw genieten van relatief vlak en hoog boven berk en zand. Zakken langs een hol tarmacje en vervolgens klimmen door een berkenbos, het Kloesebos. Ben eenzaam op pad voor een lange omzwerving langs bospaadjes en open stroken van heide en pijpenstrootje. Naar het einde toe halen Annie & Willie, Leo ook mij in. Gezellig keuvelend duiken we de open ruimte boven Gelrode in. Moet hen laten gaan, geniet nog na van Kurtaanse fratsen en heb pijnlijke voeten.

Hoog tijd voor een wat langere pauze in de parochiezaal in gezelschap van Marij & Willy. De laatste loodjes dan. Achter mijn maatjes aan langs het stemmige kerkje en naar de Moedermeule, waar het kasseibaantje helaas is verdwenen. Dan de heuvel op tussen appelen en peren, althans later op het jaar. Waterloospad zet ons terug af in de vallei en het presentje van onze gastheren, een jeneverke. Spoel hem gelijk door met een eerste beklimming van de Wijngaardberg. Wat ze in Giesbaarge kunnen dat doen die van Werchter ook. Op en neer tussen de wijnranken en vervolgens de fruitbomen. Even pauze hoog tegen de bosrand en dan technisch zakken vanaf een monumentaal Heilig Hart tot de plaats waar ooit de Wesemeulen stond. Hinkel mij een weggetje naar de finish en een deug doend Duvelke. Ben verdomd hondsmoe. Rustige reis en vroeg naar bed, morgen moet ik terug naar Vilvoorde …    

FOTOREEKS

19:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-brabant, -w

30-01-17

29.01.2017 Padstappers Geraardsbergen

Het kan twee à drie jaar geleden zijn dat wij nog in Giesbaarge wandelden, eigenlijk een schande. Maar vandaag zijn we er zoals belooft aan Annieken & Chris. Vlot reisje trouwens over Brussel-Zuid met treintje om het uur. Een hele omwenteling tegen vroegere tijden. Druk in de ruime startzaal aan de Zakkaai uiteraard en we gaan maar snel op pad. Wandelen langs de Dender tot een eerste fantasierijk klimmetje tot een brug. Welkom bij de Padstappers ! Wandelen rustig tarmac tot de Baronie van Boelare en dan dwars door de golvende akkers en langs de spoorbaan naar het dorp waar onze Ket met West-Vlaamse roots zijnen ’t onzent heeft, Schendelbeke. Dwars door het stille dorp en bij de volgende Denderbrug pikken we clubmaatje Ghislaine en haar compagnie op. Stappen samen langs de Gaverplas richting Onkerzele. Net als de term ‘te veel béton’ valt stuurt Kurt ons een kerkwegel in. De commentaren verstommen, lekker vettige klim tussen tuintjes en weilanden. We komen met bemodderde schoenen in rustpost Speeldoos aan.

Weten perfect wat komen gaat. Opnieuw een vettige klim tot de kerk van Onkerzele. Even bijpraten met Roland & Claire en dan de open ruimte in, golvend met vooruitzicht op donker bos. Maar eerst stevig en lang glijdend klimmen tussen weilanden, een eerste keer happen naar adem. Even pauze in het Raspaillebos met zijn vele bramen en dan parallel aan het kasseitje de laatste loodjes van de Bosberg tot ons nemen. Linea recta duiken we terug naar beneden, stappen als het kan, schaatsen als het moet. In de open ruimte prachtige vergezichten. Nog wat Onkerzielse straatjes, oud- en nieuwbouw. De pauze in de Speeldoos komt er niks te vroeg ! We wensen Chantal en Jack veel plezier als zij aan deze lus beginnen.

Een tweede keer de potige klim naar de dorpskerk en even verder gaan de langere afstanden hun eigen weg. Wordt een verdomd stevige omzwerving, een mix van tarmac en modder, geen meter vlak. In Atembeke verslikken we ons even in het parkoers. De pijl hing dan ook bij wandelknooppunt 13 ! Krijgen we de beruchte Muur niet echt te zien, in feite beklimmen we hem vele keren en langs alle kanten. Bij Sint-Adriaan zit deze beproeving er eindelijk op. Dwars door het park in rotvaart naar beneden, naar het Koetshuis en neerploffend op schaarse twee vrije stoelen. Dit was zware kost mannekes!

Worden verblijd bij de immer goedlachse begroeting van Sabine & Freddy. Helaas brengen zij deze keer ook slecht nieuws. De peetvader van alle wandelfotografen, ons aller Claude Tixhon blijkt met spoed in het ziekenhuis te zijn opgenomen. Hetgeen zij vertellen wijst op een ernstige aandoening. Wij worden er stil van. Moeten in feite nog 13 km stappen en het is intussen 15:00. De moed ontbreekt ons even en we beslissen de 5,3 km naar de finish te lopen.    

Uitbollen denk je dan, maar dan ken je Kurt niet ! Van het Abtenhuis door steentjessteegje Boker tot de markt, dat is rustig. De Korendries is andere koek. In schuifjes beklimmen we nog maar eens een Muur. Ik foeter op mijn gastheer, deze twee ‘pannenkoeken’ zijn het zware werk niet meer gewoon. De langere afstanden gaan van ons weg. Wij rondden een grasveld … met een laatste modderige klim. Vanaf Overboelare donderen we terug naar de Dender. Genieten samen met Ghislaine van een eerste Duvelke. Hans & Chris hebben Martin mee op sleeptouw genomen. De aangrenzende tafel is bezet met IJsetrippers. Het wordt zo algauw na 18:00 als we de zaal verlaten. Ik kijk Martin vragend aan. Ja hij neemt ons mee tot Antwerpen-Zuid waardoor wij wel twee uur vroeger thuis zijn dan verwacht. Nogmaals hartelijk dank makker. Kurt en kornuiten, het was een leuk weerzien en … net als Annieken & Chris, die ons een makkelijk parkoers voorspelden, zijn jullie de vossenstreken nog niet verleerd. Tot groot jolijt van het wandelgild natuurlijk. Intussen blijven onze gedachten uitgaan naar die onfortuinlijke Claude – l’amitié par la marche cher ami, plus que jamais !

FOTOREEKS

20:31 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: oost-vlaanderen, -g

28.01.2017 Vredeseilanden Oostkamp

Alle Antwerpse treinmaatjes reizen naar Wevelgem, wij zijn de buitenbeentjes die voor Oostkamp kiezen. Vanaf Gent krijgen we gezelschap van onder meer Fillie uit Hoboken, een krasse tachtiger met de gps in aanslag. In het erg drukke startzaaltje duiken Katrien & Bart op, we zullen de ganse dag min of meer in elkaars buurt blijven.

De eerste 1500 meter lopen we wel samen, door een parkje tot de gratis koffie en wafel. Bart heeft een ochtendlijk opkikkertje nodig, wij hebben onze Starbucks al binnen en lopen door. Opvallend goed uitgepijlde tocht met de normale markeringen maar ook fluo grondpijlen, erg handig. De tocht verwatert in eerste instantie tot een stratenloop richting E40. Vanaf Nieuwburg wordt het leuk. Aanvankelijk door weilanden over kasseitjes die bedekt zijn met modder en ijs(water). We vorderen behoedzaam langs hoeve Roodhof en het wat verwaarloosde park van het Nieuwburgh kasteel. Een prachtige dreef loodst ons richting bewoning van Hertsberge en achterafjes door stille wijken zetten ons af bij rustpost Nieuwvliet. Veel te kleine, overvolle ruimte en wij denken een zonnig terrasje te doen bij een gesloten frituur. Worden er echter verjaagd door een feeks die denkelijk te veel naar Donald Trump geluisterd heeft. Van haar erf zullen we afblijven, de muur die volgt nog wel …

We trekken verder door een verwilderd bos en dwars door een geoogst maïsveld. Wat landelijk tarmac en dan heerlijk onverhard langs jonge bosrand, het Kampveld. Uitlopen tot de rust onder de kerktoren van Waardamme doen we langs een drukke steenweg. Toch wel leuk, deze tweede etappe. Het is erg stil in de rustpost, alleen voor de dapperen van de 30 km. We zijn met een man of zes, zeven waarvan dan nog een koppel dat fout gelopen is ! Keer ne kier were naar Hertsberge. We beginnen er aan over een graspad langs een kronkelend waterke. Gaan dan landelijk tarmac op langs verspreide, meestal wit geschilderde en gerestaureerde hoeves. Duiken opnieuw het Kampveld in langs prachtige dreven, soms met een ondergroei van bramen. Her en der aanplant van jonge eik, bos in wording. Heerlijk flaneren we door voor ons compleet onbekend gebied. Halfopen terrein langs weilanden en met begeleiding van wat hemels nat. Komen opnieuw in het wilde bos van daarstraks en stappen met volle teugen genietend terug de rustpost van Hertsberge binnen. Schoon volk hier als Chris, Chris en Annie aan ons gezelschap worden toegevoegd. Hans komt er ook nog bij, even vrijgesteld van huishoudelijke taken door Kathy. We wensen je een spoedig herstel meisje.

Luc (Brugge) heeft zijn dimmer verloren in menige bierpul en we lopen dan maar door. Prachtige bosstrook opnieuw met een ruime ondergroei van rododendrons. De 30 km krijgt een landelijk extraatje na een brug over de E40. We komen weer allen samen voor een laatste klus door jong, nat bos met heel wat snoeihout op ons pad. Een nog ruime groep wandelaars bereikt samen de finish bij valavond. We hebben ruim de tijd voor ons Omerke en het is al donker als we terug op het treinperron staan. Reizen samen met mensen uit Lokeren en missen gewoontegetrouw net de bus oep de Rooselveldplaats. Wekelijks bezoekje aan het Pool Café dan maar en pas om 22:00 uur thuis. De tocht van Vredeseilanden was de verplaatsing meer dan waard.  

FOTOREEKS

20:29 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: west-vlaanderen, -o

23-01-17

22.01.2017 De Bosgeuzen te Vorselaar

In de bijtende ochtendlijke koude staan een tiental wandelaars klaar bij Berchem station, wachtend op bus 420. Wij hebben er dan al 3500 meter wandelplezier opzitten. De vroege verbindingen op zondag durven al eens tegenvallen. Een uurtje reizen is zo voorbij, gezellig keuvelend met Marleen & Ivo, Patje Kloek ook. Stroboeren onder elkaar. Afspraak om 09:00 met Martin en we zijn allen keurig op tijd. Veel bekend volk in de drukke startzaal overigens : Annie & Willie, de fine fleur van Ingelmunster, Luc & Jacqueline, om er maar enkelen te noemen.

Het drietal gaat op pad. Enkele ijskoude (- 7°C) straten voeren ons naar het Molenbos. Wordt een ruime omzwerving tussen de sparren door. Paden zijn stuk gereden door zware machines en dan afgevroren. Geen spek naar de bek van Linda die behoedzaam haar weggetje zoekt. Na een ruim uur komen we in het open Kempense landschap en gaan pauzeren in een gezellige maar wat aftandse cafetaria van een manege. Mooie eerste etappe, daar is iedereen het over eens.

Na de koffie opnieuw sparren en de onvermijdelijke Kempense houten chalets. Ook de rododendrons, met afhangende bevroren blaren, zijn van de partij. We stappen naar Lovenhoek en zijn halfopen terrein. Ik word er verrast door een smal paadje langs een diepe gracht en een prachtige bosstrook met ondergroei van bramen en weelderige maar nu bruine varens. Brede half verharde zandwegen dan waaronder een heuse Heirbaan. Rustpost in de kleine kantine van FC Zegbroek. Onmogelijk om er een zitplaats te bemachtigen, we stomen dus node door.

Recht naar de bidplaats van de 14 Kapellekens en dan het landelijke in voorbij de Heykenshoeve. Net als gisteren opnieuw stralend winterweer en dus aangenaam wandelen. We pikken een éénmanspaadje op langs een diepliggend riviertje. Het pad gaat rond een omheind gebied en zet ons af bij een dreef en even verder een steenweg. Hoog tijd voor een pauze en we landen zachtjes in de stoelen van restaurant & brasserie De Wingerd. Tussen zondags afgedofte disgangers nemen wandelaars plaats. Elk zijn eigen drankje, Martin gaat voor het lokale 2290-biertje, ik voor Vedett. Ruim geserveerd bord kaas erbij. Mmm, de wandelboog hoeft niet altijd gespannen te staan.

Net om de hoek ligt de echte rustpost, Ruim bemeten tent bij Vispluk. Opnieuw vele bekenden, Marie-Louise & Jo, Bea & Jerome, Annieken & Chris. Ik heb met elkeen wel wat te bepraten. Linda & Martin wachten gelaten … Maar we trekken verder, langs het prachtige Vorselaarse kasteel en zijn majestueuze dreven. De 27 km krijgt een extraatje aangeboden dat ik een beetje vrees. Ik onderschat de parkoersmeester. We lopen in een brede boog om de dorpskern heen. Krijgen een paar fraai gerestaureerde hoeves cadeau. Geboortebomen ook en een passage bij riviertje de AA. Hooguit een paar straten en we pikken de andere afstanden op bij kasteeldreef en kerk. We kunnen aan de après-marche beginnen. Ingelmunster en Giesbaarge voeren ons team aan … wij sluiten de zaak. Martin is zo galant ons gemotoriseerd af te zetten bij de Antwerpse Stenen Brug, waarvoor onze dank. Zodoende wordt onze reistijd met een uurtje verkort. We wandelen door het mediterrane Antwerpen (de Turnhoutsebaan) en staan op wacht bij bus 1. Kijken meer dan tevreden terug op deze tocht, denkelijk de mooiste die wij ooit in Vorselaar liepen.  

FOTOREEKS

21:57 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -v

21.01.2017 Thor Roosendaal

De midweek tochten van Strijpen en Halen dien ik node aan mij te laten voorbijgaan. De twee ‘hobbyisten’ Wilfried en Patrick hadden besloten dat de talrijke medewerkers aan Beneluxwandelen eindelijk moesten krijgen waar ze recht op hadden zijnde hun eigen naam bij elke reportage. Het wordt een heroïsch gevecht met de informatica demonen dat we na een weekje zwoegen lijken gewonnen te hebben.

Terug naar het wandelen dus. Schaffen laten we even rusten, kiezen voor Hamont. De NMBS jaagt er ons weg. Werken aan het spoor verlengt onze enkele reistijd tot 4 uur. Op vrijdagavond komt Linda met Roosendaal aandraven. Slechts twee uur reizen en we zijn er ‘kinderen aan huis’. Patje Kloek denkt er ook zo over en het trio staat om 07:30 paraat voor de Amsterdammer. Treintje heeft 7 minuutjes vertraging en dus laten we het boemeltje over Essen met gerust gemoed vertrekken. 7 wordt 13, wordt 26 en tenslotte 40 minuten. Onze ‘Ollander’ komt aan een slakkengangetje spoor 23 binnen. Alle reizigers nemen opgelucht plaats. Even bijkomende vertraging voor enkele technische testen, och ja. Komt een lieftallige begeleidster vertellen dat de rit is afgeschaft maar de volgende trein AL over 20 minuten gaat. Juist ja, een uur na de beoogde en wij bijna vier uur onderweg net als voor Hamont !

Maar we verliezen er ons goed humeur niet bij. Stappen in de ochtendlijke kou door de vele ‘donken’ die Roosendaal rijk is tot het Thorhonk. Voorzitter Wil heel verbaast en vervolgens geamuseerd met ons verhaal. Ja wij mogen om 10:15 nog van wal steken voor 25 km wandelplezier. Door prachtige bosdreven langs Visdonk tot de Zundertseweg en zijn fietspad. Een specht timmert zich dapper een weg naar zijn ontbijt. De Roosendaalsebaan is onverhard tot de Rucphense bossen. We blijven aan zijn rand lopen door de Zeepestraat met uitzicht over weidse velden en de communicatie mastodont van Roosendaal. Wisselen verhard en half verhard af langs De Schietbaan en de Kromme Elleboog. De Postbaan en zijn verspreide hoeves loodst ons naar rustpost camping De Posthoorn. Hoog tijd voor een kom stevige snert.

Patje, met overspannen gewrichtsband, beperkt zich tot 17 km. Onder het goedkeurend oog van ‘baas’ Wil gaan wij voor de 25 km. Door het bos langs een kerkhofje en de ‘te’ luide decibels van een hondenschool richting Meerven. We zoeken de absolute rust van de heide op. Een eenmanspaadje stuurt ons door benenstrelende heideplanten en soms stekelig geel pijpenstrootje. De zon schittert aan een staalblauwe hemel, dit is het heus wandelparadijs. De parkoersmeester is een kenner en laat ons uitgebreid genieten van de winterse pracht. Er ligt her en der zowaar nog wat sneeuw. Terug de sparrenbossen in dan om een laatste keer te pauzeren bij De Posthoorn. Zoals verwacht zijn we bij de laatsten al sluiten we nauw aan bij een groepje voor ons.

De laatste loodjes dan. Over brede lanen een halve slag rond de camping en dan van die heerlijke slingerpaadjes tussen de sparren door. Opnieuw brede lanen in de omgeving van het Ossekopke. Fietspaden en onverhard netjes van elkaar gescheiden door wit gekalkte paaltjes. Eén keer twijfels bij een besneeuwd landschap, gewoon rechtdoor blijkt juist. Spar & den voeren de boventoon. Open plekken worden behoedzaam genomen wegens sneeuw en ijs. Het strookje heide mag uiteraard opnieuw niet ontbreken. Achtmaalsebaan en Nederheide is even wat tarmac tussen de hoeves door maar dra komen die mooie rechte lanen van Visdonk weer aan bod. Om onbekende reden gaat bij mij het licht uit. Ik slof mij door de laatste paar kilometer tot de atletiekpiste en het honk. We zijn netjes binnen de tijd ter aankomst.

Kunnen gezellig aansluiten bij de organisatie en mee genieten van een paar lekkere Leffe Trippel. Om 17:00 nemen we afscheid van onze gastheren (en dames). Hebben net als met Nieuwjaarsdag weer eens kunnen genieten van een prachtig parkoers, prima afpijling en de gezellige haast familiale sfeer. Wij hebben inderdaad niks gemerkt van de parkoerswijziging t.o.v. het tekstblad Wil, wij volgden ‘op zijn Belgisch’ de perfecte bepijling met papieren rechthoekjes en linten als herhaling. Oh ja, s ’avonds reden de treinen wel volgens het boekje.      

FOTOREEKS

 

21:51 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noord-brabant, -r

16-01-17

15.01.2017 Club 76 te Deurne

De geplande uitstap naar Eeklo op zaterdag gaat niet door wegens ‘werken aan het spoor’. Hierdoor wordt onze reistijd echt te lang om een fatsoenlijke afstand te kunnen wandelen. We grijpen terug naar ‘plan B’ en stappen zo’n 25 km door de Antwerpse parken met pauzes in ‘den Tir’ en het Centraal Station. Afsluiten doen we in stijl met een Triple d’Anvers in pittoresk cafeetje ’t Zand. Op één bui natte sneeuw na konden we het overigens droog houden.

Vandaag breien we dan een vervolg aan onze verkenning van de Koekenstad. Nauwelijks een uurtje bus en tram tot het Deurnese Ruggeveld waar Corrie onze gastvrouw is. Misverstand tussen Club 76 en de bakker – er zijn geen broodjes. Gelukkig hebben wij altijd zelf ook een ‘booke’ mee. JPD valt binnen, nog steeds herstellend van een Nieuwjaarsgriepje. Ons aller Herman is natuurlijk ook van de partij net als Rikske uit Bornem. Rustposten bij korfbalclub Catba en in Ternesse. Niet meteen onze favoriete bestemming zijnde Wommelgem.

Het is overigens stil in de ruime kantine van Antwerp Athletics. Krakende sneeuw en wat ijs onder de voetjes als we voorzichtig aanzetten, Ivo en Marleentje achterna. Mogen meteen heerlijk zwerven door het Rivierenhof, langs riviertje de Schijn en vijvers, over bruggen en vlondertjes. Een eerste pauze na een klein uurtje in het Districtshuis. Vervolgen nog steeds door het Rivierenhof, voorbij het zilvermuseum en over brede lanen onderaf de Antwerpse ring en de lawaaierige koning auto. Verlaten het park bij de Schranshoeve om even verder een korte pauze in te lassen bij Catba. Tot daar het onderdeel ‘park’.

Gaan nu een fietspad op parallel aan de snelweg en wandelen vervolgens een aantal binnendoortjes richting Fort van Wommelgem. Stappen over een fietspad voorlangs het domein en kiezen dan voor onverhard met de kerktoren van Wommelgem als baken. Stratenloop tot de derde pauze in de voetbalkantine van Ternesse. Meteen ook ‘halven dans’ voor vandaag.

Hebben een lus van 7 km voor de boeg. Passeren een oude hoeve, nog steeds in bedrijf en kiezen voor een prachtige dreef naar domein Hulgenrode, ons onbekend. Een paar straten verder worden we afgezet op een zompig graspad tussen weilanden. Terug het tarmac op dan tussen serres van tomaten en paprika’s. Het Pietingpad is een verrassing. Heel leuk graspad dat een snel vliedend riviertje volgt, stappend rondom de glazen kassen. Uitlopen door bij het centrum aanpalende woonwijken tot Ternesse. We hebben nog een kleine 9 kilometer voor de boeg.

Zwerven door het centrum van Wommelgem, langs de statige kerk en een parkje, achterafjes ook. Even een stratenloop voorbij Forrest Hills en dan onverhard langs een gracht en volkstuintjes in wording. Moeten opnieuw onder de snelweg door bij een golfterrein en vervolgen langs de drukke Autolei richting shopping centrum Wijnegem. Zo ver gaat de reis niet. De parkoersmeester stuurt ons over een zompig tot nat mospad achter sportterreinen door. Wandelen langs de verwilderde moerassen van de Schijn is onze waardige afsluiter voor vandaag. Leuke laatste kilometer om toch nog modder aan de voetjes te hebben als bewijs van onze wandeling.

De dag sluiten we af met Rudy & Diane, gevolgd door Obbert & Yvette. Maken van de terugweg een ‘site seeing tour’ tram 5 met zijn ommetjes door Deurne en bus 1 door de straatjes van Hoboken. Het weekend zit er weer eens op. Volgende week plan ik uitstapjes naar Strijpen & Halen met tussendoor mijn eigengereide en met marktbezoek gespekte wandelingetjes naar ’t Stad.  

FOTOREEKS

 

12:16 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, -d

13-01-17

12.01.2017 Wandelend Paal

Eddy bevestigt wat Jefke me vertelde. Het is zo’n drie kilometer wandelen van station Beringen tot AC Tervant. Een wandelaarster op de fiets loodst mij ongewild het juiste paadje in vanaf het Albertkanaal. Allemaal bedankt mannekes (en vrouwtje), ik heb weer wat bijgeleerd.

Bomvolle startzaal zo rond 10:00, er wordt regen voorspeld vanaf 15:00. Opvallend ook hoe weinig mensen ik hier nog ken. Ben dan ook zo’n 13 jaar geleden verkast naar de Rupelstreek. Indertijd kende ik er haast iedereen (mits lichte overdrijving). Op pad dan maar, op mijn eentje van de Sparrenstraat naar het eerste sparrenbosje. Helaas raakt Vlaanderen steeds meer volgebouwd en wegen die Vlaamse bakstenen steeds zwaarder op de wandelaar zijn maag. Het rondje langs de E313 loop ik samen met Leo van Mieke Pap. Hij geeft mee dat, als hij zijn goesting mag doen, de afstandenwandelaars op 28/10/2017 vanuit Ravels een leuk initiatief te wachten staat. Hou de info kanalen in het oog mannekes !

Eerste pauze na een kleine zes kilometer bij Sint-Sebastiaan Meelberg. Leo heeft honger, ik stoom gelijk door. Zachtjes door de deels gekapte bossen rond de Watertoren van de Klitsberg. Even scherp dalen bij het weerklinken van een verwoed hakkende specht en dan de vallei in bij Sint-Joris. We breien een lange betonlus aan ons parkoers. Veelal fietspaden door het halfopen weideland. Leo haalt me weer bij als we een tweede keer een klimmetje verorberen aan de andere kant van de Klitsberg. Nu stoomt hij door bij de rustpost en ga ik voor een pauze.

Babbeltje her en der, blijf alras 40 minuutjes zitten. Moet er vandoor mannekes, mik naar de trein van 16:30. Het zwerk oogt trouwens stilaan donkerder, als dat maar goed komt ! We steken door naar domein de Paalse Plas en zijn stevig golvende … golf terreinen. Enkele dapperen wagen er zich toch aan het balletje slaan. Terug de E313 over dan en gelukkig even verder een onverhard eenmanspaadje en opnieuw halfopen achterliggend terrein. Wat voetbalpleintjes, een fietspad in het groen. Helaas uitlopen door een woonwijk tot de voetbalkantine.

Neem even de tijd om te Duvelen met Karmijn. Hij weet te vertellen dat de andere Yvan ‘le terrible’ onfortuinlijk in het ziekenhuis is terecht gekomen. Langs deze weg wensen we hem een spoedig herstel. Ik red het net voor de eerste druppels tot station Beringen. In Hemiksem aangekomen regent het al stevig door. Morgen rustdag, heb voor deze maand al 244 km op de teller staan. In het weekend plannen we Eeklo en Deurne (Antwerpen) als de weergoden het toestaan.

FOTOREEKS

 

16:34 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -p, -t

11.01.2017 Land Van Rhode te Kwatrecht

Het regent zachtjes als ik in Gent-St-Pieters het boemeltje pak richting Mechelen. Is niet anders drie haltes verder bij de assepiste, alias perron, van Kwatrecht. Rep mij langs een bedrijvenzone naar de starthokjes. De zaaltjes zijn inderdaad best te vergelijken met afgeleefde achterkeukens.

Dan maar snel op pad na een korte groet aan de immer gehaaste Fillie (Hoboken). Zoeken snel de open vlakte op, winderig en nat. Stukje steenweg (richting Aalst) en dan het landelijk tarmac op. Hoog boven de spoorbaan even onverhard en dus modderig. Dan door een bedrijvenzone en langs Mariagaard, onder meer een sportschool. Langs een fietspad de brug over de E40 bij afrit Wetteren en opnieuw landelijk tarmac. Stappen langs kerkwegels het centrum van Gijzenzele binnen en de veel te kleine rustpost.

Ik pik er Rudy (Hove) op voor een lus van 7 km. Het stopt gelukkig met regenen als we door modderige kouters lopen richting Aelmoeseneiebos. Vrij jong bos met heel wat beekjes, de nodige modderstroken en vlondertjes. Deze laatste zijn soms niet meer dan één plank of stukjes ronde boomstammen. Toch heel leuk deze vettige zwerftocht. Bij Landskouter wordt het parkoers zowaar golvend. We ‘beklimmen’ Stuivenberg en keren letterlijk door akkers en langs een knuppelpaadje terug naar Gijzenzele. Diane & Rudy tekenen present. We wonen nauwelijks een paar kilometer uit elkaar maar ontmoeten doen we alleen maar tijdens wandeltochten.

Ik neem afscheid van Rudy (Hove) want wil persé de trein van 14:25 naar Gent halen en hij reist over Mechelen. Vanaf de Gijzenzeelse kerk en zijn wegels krijgen we een mooi uitzicht over het glooiende landschap, verstoort door de immer drukke E40. Vinkenslag noemt ons Mellense pad dat naar en over een spoorbaan leidt. De hemelsluizen gaan even open, niet meer als een restantje van deze ochtend. Lopen door een gehuchtje en mogen dan blubberen onderaf een spoorbaan. Kwatrechtwegel is dan weer een leuk pad door een bosje langs een brede gracht. Loodst ons langs een waterkasteel. Nog een pas aangelegde dreef, tevens graspad en ik bereik de achterkant van het station. Heb nog 10 minuten de tijd tot de trein … die zelf 6 minuten vertraging heeft. Tochtje van 21 km met twee gezichten. Net genoeg om een frisse neus te halen. Morgen trek ik oostwaarts naar Tervant (Paal) hopende dat de aangekondigde storm pas ’s avonds over het land raast.   

FOTOREEKS

 

16:32 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -k, -w

09-01-17

08.01.2017 Postiljon te De Pinte

Een bedenking van René Depuydt doet ons twijfelen, kiezen we voor De Pinte of Steenokkerzeel ? Reis- en vooral wachttijden beslissen in het voordeel van het ons verder onbekende wandeldoel De Pinte. We zijn niet alleen uit het Antwerpse, ook José en een man waarvan we de naam niet kennen reizen mee. De startschool ligt op zo’n 500 meter van het station, tevens de laatste horde van de tocht zo blijkt. Teleurstelling bij inschrijving, er is geen 30 km, zoals in de wandelkalender staat, maar slechts maximaal 24,2 km. Niet erg correct naar de wandelaar toe bedenken wij nors.

Dan maar op pad voor een eerste lokale lus van ruim 5 km. In de hardnekkige mist naar het Ratelpad bij het OCMW-park en vervolgen langs de Snijafdreef, voor ons de extra kilometer van de langste afstand. Miere Goed is dan weer een tarmacje langs de woningen van de gegoede burger. Bij 5°C zwerven we door de straten van Zevergem en langs Overmeers terug naar de startlocatie. Mmm, leuk stukje in het begin en dan niks meer.

Terug op pad tot bij het OCMW en dan de mistige akkers in langs de Wittelijfrokdreef. Nazarethstraatje is leuk half verhard tussen twee grachten. Stukje steenweg nu grondgebied Gent en dan een Oude Spoorweg op, netjes aangelegd en leuk stappend. We duiken warempel een vettig graspad in langs poeltjes, lopend tot een kasteelhoeve en verderop oude hoeves. Hemelrijk noemen zowat alle volgende straten langs akkers en natuurdomeinen in aanleg, een witte wijk ook. Mmm, toch weer een leuk stuk parkoers tijdens deze etappe.

We zijn drie uur onderweg geweest voor 13 km, Postiljon ziet niet op een kilometertje min of meer blijkbaar. Zodoende geraken we misschien nog in de buurt van de beoogde 30 km. Derde etappe dus en meteen middels een brug over de spoorbaan. Onmiddellijk naar rechts, heerlijk half verhard tussen bosjes van elzen en berk. Een pracht van een statige dreef volgt. Vervolgens gaat het door Sint-Denijs-Westrem van de oudere villa’s van het Soenenspark naar de simpele woningen in de oude dorpskern. Rustpost Gildenhuis is een wat donkere maar toch knusse zaal. We lachen met de sappige Gentse tongval van onze meeste medestanders. En de tocht, die wordt elke etappe leuker en mooier, wat heeft Postiljon als orgelpunt voorzien ?

Begint niet onaardig. Lopen via het Wallekenspad en een statige dreef de bebouwing uit. Zijn opnieuw in het nog open en in aanleg zijnde natuurgebied van daarstraks, Portaal Grand Noble genaamd. Na de dreef begint het feest echter pas echt. Krijgen een knuppelpad onder de voeten geschoven. Parkbos ofte de vallei van de Rosdambeek. Ruim een halfuur lang kunnen we genieten van deze moerassige en wilde omgeving met de voetjes netjes op het droge. Schitterend biotoop en wij heel tevreden over het gebodene. Eindigen doen we met achterafjes tussen recentere woningbouw en langs het station. Bij het degusteren van ons Duvelke zijn we de zure oprisping van deze ochtend al lang vergeten. Hier komen we terug, zeker weten !

FOTOREEKS

 

20:12 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -d

07.01.2017 Demerstappers Bilzen

Ik heb zo mijn twijfels na het kappersbezoek deze ochtend. Vlaanderen ligt er wit gepoederd bij en er wordt regen annex ijzel voorspeld. Linda is echter niet te verwurmen. De eerste trein die we kunnen halen brengt ons naar Bilzen. Jefke blijkt bij uitstappen in een andere coupé gezeten te hebben. Hij kent de weg naar de ons onbekende startzaal en gaat op pad voor 12 km. Wij volgen even later en mikken naar 20 km. Een kleine honderd dapperen blijken ons al te zijn voorgegaan zo rond 10:30. Het zwerk is loodgrijs, miezerig. We vorderen redelijk vlot door steenharde akkers richting een watertoren en Rooi. Het parkoers gaat over in een stratenloop met onder meer de vroegere wallen rondom Bilzen, nu gewoon asfalt. Troosteloze bedoening bij temperaturen onder het vriespunt tot de rustpost aan de Demer. Vanaf nu wordt het beter zegt Jefke, nippend aan zijn theetje.

Tweevoetjes (zo noemt de straat) brengt ons vanaf een Demerparkje een verdieping hoger en tot bij bedrijvenzone De Spelver. Dan trekken we golvende veldwegen in met uitzicht op heel wat maretak. Bij het centrum van Waltwilder gaat het opnieuw in dalende lijn. Eigenlijk heerlijk wandelen tussen twee hagen van meidoorn, oneffen paden langs fruitplantages en weilanden. De volgende tarmacjes liggen er bepaalt ijzig bij. We ruilen Munsterbilzen voor Bilzen. Er valt voortdurend nat uit de lucht. Vocht dat meteen aanvriest op onze regenjassen. Dit is iets voor Die Hards, het is knokken tegen de elementen. We gaan verkleumt het fietspad over de Demer op. Zijn maar wat blij even beschutting van een bosje te hebben langs dezelfde rivier en na ruim 8 ruige kilometer op een stoel te kunnen neerploffen. Zijn voor even de enige wandelaars in de zaal !

Nog een klein uurtje te lopen. Passeren de stemmige kerk en wandelen door het haast verlaten winkelcentrum. Geen succes voor de solden dit jaar. Op een binnenpleintje rijden we gelijktijdig een scheve schaats. We blijven tweevoeters mits wat breed armgezwaai. Duiken een leuk Demerpark in met perfect onderhouden watermolen. Opvallend ook hoeveel gesneuvelde kanjers van bomen hier liggen. Maken een ommetje over een Finse piste, hard bevroren en keren stilaan terug tussen de huizen. Bij het station zoeken we een cafeetje op om te bekomen bij een Duvelke.

Treintje komt zo … maar laat 44 minuten op zich wachten wegens herhaaldelijke seinstoringen zo blijkt. Linda is meer dan verkleumt, ik hou verrassend stand. Bus 1 in Antwerpen dan. De wissel van chauffeurs verloopt niet vlotjes want de dame stond aan de verkeerde halte ! Er zijn zo van die dagen …

FOTOREEKS

 

20:09 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, - b

05-01-17

05.01.2017 De Rakkers te Bolderberg

 

Rudy de facteur sluit stipt om 08:15 aan voor het lekker warme dieseltreintje over Mol tot Zolder. Daar komt binnen de 10 minuutjes een al even warme bus 51 aanzetten. Onderweg sluit Jacqueline aan en om 10:00 stappen we de bomvolle Witte Zaal van Bolderberg binnen. Elk jaar houden de Rakkers hier hun wel gesmaakte Driekoningentocht.

We beginnen aan de opdracht met een ruime lus van 9,8 km. Een zacht klimmend zandpaadje loodst ons van spar naar heide. Linksaf gaat de reis langs een grote plas met imposant kasteel. We stappen binnen bij het nu muisstille racecircuit van Zolder. Wandelen behoedzaam over een smal paadje met ontelbaar aantal wortels richting Viversel. Asfalt ligt er glad bij. Gelukkig lopen we meestal over gras of stevig bevroren onverhard langs een diepe beek. Slingerpaadje dan, langs onnoemelijk veel sparren en wat dennen. We passeren de pitlane van de racerij en vervolgen langs wat stille huizen. Hooguit een blaffende hond komen we tegen. Heel wat wandelaars lopen in verspreide slagorde met ons mee. Het riviertje is lange tijd onze gezel langs sparren en loofbomen. Naar het einde toe plots een stevige klim, hé een mens zou er moe van worden !

Hoog tijd dus voor een boterham en kop koffie. Terug op pad voor 6,6 km. Bij de plas van daarstraks rechts op nu. Korte babbel met ‘olat’ Leo en hij gaat er vandoor. Wij volgen in gezapiger tempo een lange zachte klim op tot het privébos van Mijnheer de Baron. Worden beloond met een schitterend vergezicht over de grote plas en het kasteel. Pauzeren even om te genieten en vervolgen langs een stemmig kerkje zo maar te midden het bronsgroen eikenhout. Zwerven nog een tijdje verder door de bossen tot een rechtlijnig tarmacje ons terug bij de Witte Zaal afzet.

Nog steeds even druk en wij pauzeren bij een lekker blondje. Hebben nog 3,4 km voor de boeg. Dwars door het Bolderbergse centrum naar wat op een gerestaureerde hoeve lijkt. Wandelen langs het kabouterbos van de Wijers en even later over een lange houten esplanade boven de bevroren plassen. Uitbollen doen we langs wat villa’s. Genieten na bij ons tweede blondje van deze toch wel heerlijke, zonnige maar ook wel frisse tocht.

Ook onze terugreis verloopt vlekkeloos. Ik neem één bus en drie treinen met een totale wachttijd van nog geen dertig minuten. Afspraak met Rudy, als het enigszins kan volgende week donderdag vanuit Tervant.

FOTOREEKS

 

21:21 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, -b

04-01-17

04.01.2016 Chatons Ronse

START TO WALK dus vandaag, al is het na Roosendaal en een eigen rondje Rupelstreek al mijn derde wandeling in 2017.

START THE NMBS is niet anders dan in 2016. Met twaalf minuten vertraging in Gent-St-Pieters aangekomen en geen splitsing van stellen in Oudenaarde. Gelukkig voor de wandelaars is de rit naar Kortrijk vervangen door bussen en rijdt het dieseltje meteen door naar Ronse. Vanaf dan prima groen bepijld door de Chatons tot startlocatie in de tribune van KSK Ronse.

START WITH BUBBLES, met een gratis glaasje verzachten de Chatons de uitgave van de wandelaar, in 2017 verhoogt naar € 2,00 per inschrijving met sticker.

START TO WALK dus met drie lusjes tussen de 7 en de 8 kilometer. Aanvankelijk nattig weer maar gaandeweg droger en soms zelfs even een blauwe planeet.

LUS 1 – KLIJPE (en niet Dergneau zoals aangegeven op de affiches van de organisatie). Even dwalen door een ambachtelijke zone en aan de overkant van een drukke baan de Oude Doorniksesteenweg op. Even verweerd asfalt en daarna lekker vettige ondergrond met talloze plassen. Toch vrij goed begaanbaar en vlak. Prachtig uitzicht trouwens over Klijpe en een beboste heuvel, het Muziekbos als ik het goed heb. De kerk van Klijpe daar gaan we naartoe over een golvend tarmacje. Terug de steenweg over en langs achterafjes van houten (paal)woningen richting winkelcentrum en terug naar onze tribune.

LUS 2 – DERGNEAU loopt eveneens langs de ambachtelijke zone en gaat dan zijn eigen weg over Malaise. Zo noemt het kronkelend asfalt door open, beetje guur aanvoelend terrein tot de grens met Arc-Wattripont en la province du Hainaut. Krijgen opnieuw ons strookje ‘vettig’ aangeboden langs een diep gracht. Recht vooruit een dorp op een heuvel met een stemmig kerkje op het rechter hoekje. Blijkt inderdaad Dergneau te zijn. Wij blijven op de rand van het dorp met een merkwaardige mengeling van haast vervallen, oude woningen en nieuwbouw. Typisch Wallonië eigenlijk. Via een anders slingertarmacje naar Saint-Sauveur en zo terug naar onze tribune.

Ik heb nog geen pauze genomen en ontwaar Rudy, de facteur van Hove, aan een tafeltje. Samen degusteren wij een Ronssischen Tripel, 8° en fruitiger dan Duvel. We trekken de rest van de dag samen op.

LUS 3  - DURENNE gaat een heel andere richting uit, naar de overkant van de Leuzesteenweg. Zal vrijwel uitsluitend uit tarmac bestaan dwars door Saint-Sauveur en langs de mini-étang de Durenne. Krijgen wel de ganse tijd prachtige, stevig heuvelende vergezichten aangeboden daar waar wij haast voortdurend op vlakke wegen lopen. Start to Walk weet je wel. We laten de tribune voor wat ze is en stappen naar het station waar we tijd hebben voor een heerlijk tweede lokale trippel. De terugreis verloopt verrassend vlot en zonder … verrassingen. Morgen trekken we in principe samen op in Bolderberg, nogmaals genietend van de € 10,00 shopping biljetten van de NMBS.    

FOTOREEKS

 

21:05 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oost-vlaanderen, -r

01-01-17

01.01.2017 Thor Roosendaal

Patje staat ons al op te wachten spoor 22 van Antwerpen-Centraal. Samen reizen we naar Roosendaal met de Amsterdammer van 07:45. Het is donker en koud als we het stationsplein verlaten. Hadden hulp nodig van NS-personeel om van het perron het station te betreden. De techniek liet het even afweten. We lopen één keer fout bij de Antwerpseweg zowaar, maar daarna feilloos door de vele ‘donken’ tot het Thor honk. Het is er lekker warm zowel qua temperatuur als menselijk met gastheer Will en de Thor dames.

Marie-Louise en Jo zijn hier ook vaste gasten. Nieuwjaarswensen uitwisselen en we beginnen aan de eerste opdracht van 10 km. Langs de rugbyterreinen richting vele achterafjes van weer andere ‘donken’ naar het Godwaldtpark. Onderweg opvallend minder afval van nachtelijk geschut dan andere jaren. Onverhard dan langs een bruine gracht en verderop langs nog meer waterpartijen bij een wijk van recente signatuur. Nu het geheel is aangelegd oogt het parkoers ook fraaier, aangenamer. Een fietspad loodst ons naar de Krampenloop, waar parkoersen haast in elkaar vloeien. Wij houden het hoofd koel en lopen richting Rucphense Katteven. Een lusje langs de rand van kale akkers en we bereiken de nagelnieuwe, prachtige atletiekpiste en opnieuw het honk.

De Nieuwjaarsloop van Thor is met de jaren uitgegroeid tot pure verwennerij. Heerlijke fruitvlaai, gloeiendhete bitterballen, je krijgt het als wandelaar of jogger allemaal gratis aangeboden. Beetje bijpraten met Tonia en daar gaan we voor de tweede ronde van 8,5 km. Langs de atletiekpiste richting Visdonk door open en koud terrein. Genieten van prachtige dreven door de weilanden. Vervolgens over vlondertjes lopen bij het schitterende Rozenven en zijn begroeiing van gele winterse grassen. Bospaadjes loodsen naar een hoeve waar een keffer pseudo dapper en met veel lawaai de wacht betrekt. Lange rechte tarmac dan tot een eerste strook Gedenkbos, herinneringen aan dierbaren. Na de volgende boslaantjes volgt het tweede deel en vervolgens de volkstuintjes. De eindmeet is in zicht.

Ook het finale drankje wordt gracieus aangeboden door Thor. We zetten de terugweg in met ruim 4 km tot het station, feilloos deze keer. Twee minuutjes tot de boemeltrein naar de Koekenstad. Afscheid nemen van Patje en ‘oep ’t zuid’ 10 minuutjes wachten op bus 290. Om 17:00 thuis van een meer dan geslaagde opener van 2017 met dank aan het vrijgevige en gastvrije Thor en ons Patje.

FOTOREEKS

 

19:17 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noord-brabant, -r

31-12-16

31.12.2016 Tongerse Wandelvrienden

 – 3 °C lees ik op de thermometer in de schimmige, mistige Tongerse binnenstad zo rond 09:30. De winkelstraten liggen er nog verlaten bij. Alleen de bakkers stallen warm hun suikerzoete Nieuwjaarsharten ten toon. Stil ook in de startzaal van de Tongerse Wandelvrienden. Het is jaren geleden dat wij hier nog wandelden en toch lijkt de tijd er stil te hebben gestaan als ik de parkoerstekeningen aanschouw. Wij gaan voor een 20+.

Opvallend veel Franstalige wandelaars, het Luikse is net om de hoek en zonder activiteit dezer dagen. Een paar soms gladde straten en we gaan een grindpad op hoog boven de vallei, zichtbaarheid haast nul. Trappekes op en verder over een landdijk. Beton dan, typisch voor de streek en zijn fruitboeren verkavelingen van ettelijke jaren geleden. Zachtjes de helling af tussen inderdaad berijmde fruitbomen en meidoorn hagen. Raken aan het dorp Piringen en mogen een golvend extraatje lopen door de velden en langs de lokale voetbal. Een uurtje wandelen voor 4,6 km, in Tongeren ziet men op geen metertje min of meer. Veel bekende fotografen in de kleine rustpost Zevensprong, Ides, Cosimo en Claude.

We bunkeren energie voor wat komen gaat, een lus van 8,5 km. Voorbij de prachtige dorpskerk en vervolgens het golvend beton op. Rustende fruitplantages alom, appelen, peren en bessen. De zon komt ons stilaan verblijden, wurmt zich met veel moeite door de dikke mistlaag en zorg voor feeërieke natuurlijke stillevens. We stappen naar de vallei van de Mombeek. Beton ja maar in een prachtige omgeving. Klimmen dan tot het naambord Vliermaal en genieten van vergezichten en hoogstam boomgaarden. Even een delicate afdaling en dan door een perenplantage naar Overrepen en zijn kasteel. Nogal wat tarmac en beton tijdens deze etappe maar de omgeving maakt alles goed. Een holle weg stuurt ons terug naar het Piringse voetbal en een paar golvingen verder de rustpost. Het is er al redelijk stil.

Komt Patje Kloek toch wel binnen zeker ! We hebben meteen een gezel voor de rest van de dag. Verlaten het dorp middels een stevige klim en krijgen een extra veldlusje voorgeschoteld. Mogen dan een heerlijke onverharde spoorwegzate op tot de fraai gerestaureerde kapel van Sint-Gillis Mulken. Even een ommetje langs een park met vijver en boosaardige zwanen. Met z’n allen zetten we koers voorbij het majestueuze Kasteel van Betho, eerder een kasteelhoeve. Stukje Hasseldersteenweg en dan ’t stad in tot bij Ambiorix. Hier waren we vanochtend al en dus doen we een verwarmd terrasje. Komen onze naamgenoten uit Halen daar aanzetten. Linda’s pootje zit in het gips want ook zij buitelde over een boordsteen – die Linda’s toch ! Helaas melden zij ook het heengaan van Pierke De Weerman – het is voor ons schokkend nieuws want hij leek ons voor een paar weken nog zo kloek.

Brr, 2016 ligt achter ons en maar goed ook. Het was niet bepaald ons beste jaar. Alles kan beter echter in 2017 te beginnen bij morgen met Patje in Roosendaal.

FOTOREEKS

 

22:04 Gepost in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgisch-limburg, - t

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende